ข้าตัดสินใจทรุดตัวลงนั่งที่ปลายเตียงไม้ หมอกมันไม่รอช้าเลยแม้แต่วินาทีเดียว เหมือนมันรอคอยคำอนุญาตนี้มานานแสนนาน มันค่อยๆ คลานขึ้นมาหาบนเตียงด้วยท่าทางที่ดูประหม่าแต่ก็แฝงไปด้วยความร่านกระสันที่ปิดไม่มิด ชุดนอนผ้าแพรบางเฉียบสีขาวถูกเลิกขึ้นสูงจนเห็นขาอ่อนขาวจั๊วะเนียนละเอียดชวนมอง
หมอกเอื้อมมือเรียวเล็กที่สั่นระริกของมันมาจับปมผ้าขาวม้าที่ข้าพันไว้อย่างหมิ่นเหม่ก่อนจะค่อยๆ คลายออก พริบตาที่ผ้าขาวม้าผืนเก่งหลุดร่วงลงกองกับพื้น ควยยักษ์สีคล้ำของข้าที่มันแข็งค้างมาจากอารมณ์หนังโป๊เมื่อครู่ก็ดีดผึงขึ้นมาปะทะอากาศทันที ความแข็งแกร่งของมันตั้งตระหง่านดุดัน เส้นเลือดปูดโปนขดเคี้ยวดูแข็งแกร่งปานท่อนไม้แก่นไม้ที่ถูกถากถางมาเป็นอย่างดี
มันสั่นระริกตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัวจนข้าเองยังรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านไปทั่วลำตัว ท่ามกลางบรรยากาศในห้องที่ดูจะร้อนขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัวเมื่อสายตาของหมอกเริ่มจดจ้องมองควยของข้าด้วยความปรารถนาอย่างเปิดเผย
“พ่อ... ของพ่อมันใหญ่กว่าแท่งโมที่หมอกเคยใช้เกือบเท่าตัวเลยนะจ๊ะ”
มันกระซิบเสียงพร่า แววตาของมันฉ่ำเยิ้มไปด้วยความกระหายก่อนจะขยับร่างกายขึ้นมานั่งคร่อมลงบนตักข้า กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ของมันโชยมาปะทะจมูกจนข้าแทบคลั่ง ยิ่งรับรู้ถึงความนุ่มนิ่มของก้นงอนที่เบียดทับลงบนหน้าขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม สติสัมปชัญญะของข้าก็ยิ่งพร่าเลือน
“ค่อยๆ นะมึง... ถ้าเจ็บก็บอก ข้าไม่เคยทำอะไรแบบนี้กับใครมาก่อน”
ข้าบอกเสียงสั่นพลางเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เพราะขืนมองภาพลูกสะใภ้นั่งคร่อมตักแล้วเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าแบบนี้ ข้าคงตบะแตกได้ง่ายๆ แต่แม้ปากจะสั่งให้ระวัง แต่ร่างกายของข้ามันกลับไม่รักดี เอวของข้ามันขยับแอ่นรับการคุกคามของลูกสะใภ้โดยอัตโนมัติ
“อุ้ย.... ร้อนจัง”
“พูดมากจังมึงเนี้ย เร็วๆ ...”
หมอกค่อยๆ ทาเจลหล่อลื่นทั่วลำก่อนจับแท่งควยใหญ่ที่ร้อนผ่าวของข้าจ่อเข้าที่ช่องทางใหม่ของมัน บรรจงถูไถปลายยอดไปกับปากทางสีหวานที่ปิดสนิท ข้าสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอดเมื่อรู้สึกถึงความนุ่มนิ่มและความร้อนผ่าวที่โอบรัดปลายยอดของข้าเอาไว้ หมอกค่อยๆ กดสะโพกหย่อนก้นลงมาช้าๆ อย่างยากลำบาก ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวไปด้วยความเสียวซ่านผสมความเจ็บปวด
“อึก... ซี๊ดดดด พ่อจ๊ะ... มันแน่นมาก... ใหญ่จนจะปริแล้ว... อ๊ะ”
เสียงครางกระเส่าของมันดังสะท้อนก้องไปทั่วห้อง พลางมือเรียวทั้งสองข้างของมันก็จิกเกร็งลงบนหัวไหล่ข้าจนเล็บแทบจะจมลงไปในเนื้อ ข้าปวดหนึบไปทั้งลำเมื่อเห็นรูกายขาวละเอียดของมันถูกควยยักษ์ของข้าถ่างขยายจนตึงเปรี๊ยะ ผิวเนื้อรอบๆ รูจีบเริ่มขึ้นสีแดงจัดจากการถูกฝืนขยาย สัมผัสภายในช่องทางที่ตอดรัดควยของข้าเป็นจังหวะ มันร้อนแรงและบีบรัดจนข้าต้องก้มลงมองภาพอุจาดตาที่ตนเองก็เป็นคนเริ่มอย่างช่วยไม่ได้ ความเป็นพ่อผัวที่เคยถือไว้มันละลายหายไปกับความเสียวซ่านที่โหมกระหน่ำเข้ามาจนข้าเริ่มหอบหายใจไม่เป็นจังหวะ
หมอกครางเครือพร้อมกับค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักตัวลงมาจนกระทั่งลำควยของข้ามุดหายเข้าไปในตัวมันจนมิดโคน ความรู้สึกแรกที่สัมผัสได้คือความแน่นที่บีบรัดอย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่แค่รูว่างๆ แต่มันเป็นรูกายที่เพิ่งทำมาใหม่ที่ยังมีความสด มีแรงตอดตุ๊บๆ เหมือนกีผู้หญิงไม่มีผิดเพี้ยน ข้ากำผ้าปูเตียงจนยับย่น กัดฟันแน่นจนกรามโปน เหงื่อเริ่มซึมตามหน้าผาก
“ต้องแช่ไว้นานแค่ไหนวะมึง”
“ประมาณครึ่งชั่วโมงจ๊ะพ่อ... ฮึ่มมม พ่ออย่าขยับนะ... หมอกต้องแช่ขยายไว้แบบนี้... อื้อ”
หมอกตอบพลางซบหน้าลงกับอกข้า ลมหายใจร้อนผ่าวของมันเป่ารดผิวเนื้อจนข้าขนลุกซู่ ข้ายอมนั่งเป็นหุ่นนิ่งๆ ให้มันแช่ควยข้าไว้ในร่าง แม้ใจจริงจะอยากกระแทกสวนเข้าไปให้หายคลั่งแค่ไหน แต่ข้าก็ต้องข่มใจไว้ ท่องเอาไว้ในหัวซ้ำๆ
'เมียลูก... นี่เมียลูกชายข้า'
แต่อีรูกายของมันนี่สิ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกลไกการแพทย์หรือเพราะความกำหนัดที่มันแอบซ่อนอยู่ มันถึงได้ตอดรัดลำเนื้อของข้าถี่รัวเป็นจังหวะเหมือนมีชีวิต กลิ่นเหงื่ออ่อนๆ ผสมกับกลิ่นกายหอมละมุนของหมอกลอยมาแตะจมูกข้าเข้าอย่างจัง ความอุ่นซ่านที่โอบล้อมควยอยู่มันเหมือนกับเตาหลอมที่พร้อมจะละลายสติสัมปชัญญะของข้าให้สิ้นซาก
ในจังหวะที่มันขยับตัวเล็กน้อย ความเสียวซ่านก็แล่นปราดขึ้นสมองจนข้าเกือบจะเผลอตัวกระแทกสวนเข้าไป ข้ากัดฟันกรอดจนกรามขึ้นสันนูน นั่งเกร็งจนตะคริวแทบกินขา สติที่ข้าพยายามดึงกลับมามันกำลังจะขาดผึงลงทุกนาที ทุกครั้งที่มันบีบรัด ข้าก็ยิ่งต้องนึกถึงหน้าไอ้เปรมไว้ เพื่อเตือนตัวเองว่านี่คือการ 'ช่วย' ไม่ใช่การ 'เย็ด'
ข้าพยายามคิดเรื่องอื่นให้ตัวเองไม่ฟุ้งซ่าน แต่สมองข้านึกย้อนไปถึงตอนที่กำลังเอาเด็กนักศึกษาฝึกงานเมื่อเช้า... ตอนนั้นข้ากำลังเครื่องติดได้ที่ กำลังจะถึงฝั่งฝันแต่กลับโดนคนงานตะโกนขัดจังหวะซะก่อน ความรู้สึกค้างคาใจที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยมันยังวนเวียนอยู่
และสัมผัสจากรูของไอ้หมอกที่ตอดรัดลำเนื้อข้าอยู่นี่ มันช่างให้ความรู้สึกคับแน่นและนุ่มหยุ่นจนแทบจะถอดแบบมาจากรูเด็กคนนั้นไม่มีผิด ความอุ่นที่โอบล้อมอยู่มันทำให้ข้าใจสั่น บอกตรงๆ ถ้าไม่ติดว่าไอ้หมอกมันเป็นเมียของไอ้เปรมลูกชายข้า... ป่านนี้ข้าคงไม่ต้องมานั่งเกร็งอดทนจนเหงื่อซึม แต่ข้าคงจะจับมันกระแทกสวนให้ร้องลั่นไร่จนเสียงหลงไปแล้ว
ทว่าในวินาทีที่ข้าเผลอปล่อยใจไปกับความคิดลามกนั้น ร่างกายมันก็ทรยศต่อจิตสำนึก ควยที่อัดแน่นอยู่ในช่องทางของหมอกเกิดอาการกระตุกแข็งงึกๆ ขึ้นมาอย่างแรงจนคนบนตักถึงกับสะดุ้งเฮือก ร่างบางของมันสั่นสะท้านไปทั้งตัว ใบหน้าหวานเชิดขึ้นก่อนจะหลุดครางออกมาด้วยความเสียวซ่านจนน้ำตาคลอเบ้า
“อ๊ะ... พ่อ... อืออออ...”
“ข้า... ข้าขอโทษว่ะหมอก ข้าไม่ได้ตั้งใจ... มันเผลอขยับเอง”
ข้ารีบดึงสติอันน้อยนิดกลับมาทันทีด้วยความตกใจ รีบผ่อนลมหายใจเพื่อสกัดกั้นอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน พูดเสียงละล่ำละลักเพื่อกลบเกลื่อนอาการหน้ามืดชั่ววูบ พยายามบังคับกล้ามเนื้อทุกส่วนให้หยุดนิ่งเหมือนหุ่นยนต์เพื่อไม่ให้มันขยับไปโดนจุดสำคัญข้างในอีก
“เออ... ไหนๆ ก็ค้างอยู่อย่างนี้แล้ว ข้าถามหน่อยเถอะ ทำไมมึงถึงยอมไปผ่าทำแบบนี้วะ?”
หมอกที่กึ่งนั่งกึ่งนอนคร่อมอยู่บนตักข้าพยายามหอบหายใจถี่ๆ เพื่อปรับจังหวะ มันมองหน้าเหมือนชั่งใจว่าจะตอบข้าดีไหม ก่อนจะตอบกลับมาด้วยเสียงที่ยังพร่าสั่น
“พี่เปรมเขา... เขาเป็นคนต้องการน่ะจ๊ะพ่อ เขาบอกว่าเขาชอบให้หมอกเป็นแบบนี้... เขาบอกว่าแบบนี้มันตอบโจทย์เขามากกว่าเยอะเลย”
ข้าได้ยินแล้วก็นึกขัดใจจนต้องพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ หมอกก้มหน้าลงต่ำจนคางเกือบชิดอก ความอายระบายเต็มใบหน้าจนแดงก่ำไปถึงใบหู
“เออ... ก็เข้าใจนะว่าผัวชอบ แต่มึงก็น่าจะไปทำนมก่อนไหมวะ? คนอื่นเขาทำนมกันก่อนทั้งนั้น ค่อยมาผ่ากีนี่หว่า ผ่ากีก่อนไปทำนมเนี่ย... ข้าว่ามันแปลกๆ ร่างกายมึงมันดูไม่สมดุลยังไงไม่รู้”
“หมอกก็คิดเรื่องนั้นอยู่จ๊ะพ่อ... แต่พี่เปรมเขาเร่งให้ทำตรงนี้ก่อน ส่วนเรื่องนม... ก็น่าจะทำในอนาคตอยู่แล้วล่ะจ๊ะ”
ข้าได้แต่นึกในใจถึงพวกเด็กวัยรุ่นในไร่ที่เคยพูดกันเรื่องเอากับกะเทยผ่ากี ว่าส่วนใหญ่มันต้องไปอัปไซซ์ทำนมกันมาก่อนทั้งนั้น แต่ไอ้หมอกนี่กลับแปลกแหวกแนว เพราะแม้หน้าอกหน้าใจมันจะมีนูนๆ เป็นกะเปาะตามประสาคนฉีดฮอร์โมนมาบ้างข้าไม่รู้หรอกนะ เห็นเขาว่ากันยังไงก็พูดตามนั้น แต่มองยังไงมันก็ยังดูไม่เป็นผู้หญิงเต็มตัวเท่าไรนักหรอก ผมก็สั้นๆ เหมือนเด็กนักเรียนมัธยม ถึงจะดูขัดตาขัดใจข้าไปบ้างแต่ก็ช่างหัวมันเถอะ ชีวิตใครชีวิตมัน หน้าที่ข้ามีแค่ช่วยให้มันไม่ต้องเจ็บตัวจนต้องเข้าโรงพยาบาลก็พอแล้ว
กว่าครึ่งชั่วโมงที่เหมือนผ่านไปเป็นปี ในที่สุดหมอกก็เริ่มขยับตัว
“พอ... พอแล้วจ๊ะพ่อ... หมอกว่าน่าจะโอเคแล้วครับ”
หมอกกระซิบเสียงเบาหวิว พลางค่อยๆ ยกสะโพกขึ้นเพื่อถอนกายออกจากควยยักษ์ที่ยังคงผงาดง้ำอยู่ข้างใน จังหวะที่ร่างบางค่อยๆ เลื่อนตัวขึ้น รูกายของมันกลับขมิบบีบรัดลำเนื้อของข้าไว้อย่างแน่นหนาและเหนียวแน่น เหมือนคนไม่อยากให้จากไปไหน ความเสียวสยิวมันพุ่งปรี๊ดขึ้นสมองจนข้าเผลอครางออกมาเสียงหลง
“ซี๊ดดดด... อืออออ”
ท่อนควยของข้ากระตุกสั่นระริกตามแรงขมิบที่ไร้ความปราณีนั้น ความรู้สึกเหมือนสายฟ้าฟาดแล่นผ่านแกนกลางลำตัวจนข้าแทบจะแตกคาท้องมันตรงนั้น มือของข้าคว้าเอวบางเอาไว้แน่นด้วยความลืมตัว ก่อนจะรีบผละออกเมื่อเห็นใบหน้าหวานซึ้งของลูกสะใภ้ที่มองมาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระสันซ่าน ข้ากรีบกระชากผ้าขาวม้าขึ้นมาปกปิดความอัปยศที่ยังคงเต้นตุบๆ อยู่ตรงหน้า หายใจเข้าออกหอบโยนราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอนมาทั้งชีวิต
“ขอบคุณมากนะจ๊ะพ่อ... ที่ช่วยหมอกคืนนี้”
“เออ... ไปนอนเถอะ คราวหลังอย่าลืมอีแท่งโมอะไรนั่นอีกนะมึง ข้าก็จะหัวใจวายตายเอาเหมือนกัน”
ข้าพูดตัดบทแล้ว หมอกก็เดินออกจากห้องปิดประตูดังปัง ข้าถึงได้ทิ้งตัวลงนอนแต่หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ ความรู้สึกตอนที่ลำควยยักษ์ของข้ามุดอยู่ในรูใหม่ของลูกสะใภ้มันยังตราตรึงอยู่ในความรู้สึก