ความเดิมตอนที่แล้ว ------> https://www.g4guys.com/thread-208021-1-1.html1 t( F4 s& l0 U) N9 n' G1 }
1 i* u& d. H0 T+ U- ^
มนต์สยอง คนสยิว ผจญภัยในดงโขมด 5 Samichaaan |( W/ W0 }4 { x
“เฮ้ย.. พวกมึงตื่น” นาวิทนร์และไอ้โขมกำลังใส่เสื้อผ้าอยู่เมื่อได้ยินเสียงพรานจงดังขึ้นจึงเร่งใส่เสื้อผ้า
- h2 _3 t) ~# S& e S8 W- _
“ดึกๆดื่นๆมัวมาทำอะไรกัน ทำไมถึงยังไม่ขึ้นไปที่เรือนอีก” พรานจงดุเสียงดัง โชคดีที่นาวิทนร์และโขมสวมเสื้อผ้าได้ทันก่อนที่พรานจงจะเปิดประตูเข้ามาพบเขาทั้งสอง
- t$ ~# e& S: K0 X( @
“ผม… ผมมางีบหลับกับนายน้อยที่กระท่อม บังเอิญสะดุ้งตื่นเมื่อกี้” ไอ้โขมพูดเสียงสั่น ส่วนนาวินทร์ก้มหน้าก้มตาไม่พูดอะไร ' Z) g1 l9 ~$ B1 ~7 }& S* D
“ไปๆ ขึ้นเรือนกันไปได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้มีเรื่องจะต้องทำอีกหลายเรื่อง” พรานจงตะคอกอีกครั้ง “เอ็งก็เหมือนกันไอ้ศักดิ์ รีบๆขึ้นเรือนไป” ^! g7 o2 s t, W$ Z0 p. x; p
เช้าตรู่พรานจงและพวกช่วยกันขนสัมภาระไปที่รถกระบะสีขาวคันใหญ่ของพรานจง ไอ้โขมและศักดิ์นั่งด้านหน้าส่วนคนอื่นๆนั่งที่หลังคาท้ายกระบะ
# G2 I8 ?" M3 Z4 f
“พราน ดงโขมดไปอีกไกลมั้ย” ประพันธ์เอ่ยถามพรานจงที่นั่งขรึมอยู่ 6 A/ D; @5 P' \' t3 N; T# s: q
“ไปอีกสามสิบกิโล แล้วต้องเดินเท้าเข้าไปอีกสิบกิโลจะถึงดงโขมด” พรานจงตอบคำถามยักษ์ พรางจับยาสูบขึ้นมาสูบ 8 a5 H! G! i$ b3 d5 o* v
“นี่พวกเอ็งไม่กลัวเลยหรอวะ จะไปดงโขมดทั้งที” พรานจงเห็นท่าทีของยักษ์ ในหัวก็นึกถึงเรื่องอสุจิลงอาคมที่ได้แอบยินยักษ์กับประพันธ์พูดกันเมื่อคืน
6 a. U8 O! ^- c) @; C# Z3 ~
“พวกข้าไม่กลัวหรอก ให้ตายยังไงข้าจะไปที่ดงโขมดให้ได้” ยักษ์ตอบด้วยเสียงแข็ง พรานจงเห็นท่าทางขึงขังของยักษ์แล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ
6 N& n% ^# |& t' M
“เอ็งไม่รู้หรอว่า ที่ดงโขมดน่ะ เป็นที่อยู่ของอีปอบชุดดำที่สิงสู่และกัดกินชาวบ้านมาหลายสิบปี” พรานจงพูดไปหัวเราะไป & k* {) @) ?; h/ @. S7 x; G
“ถ้าเป็นอีผีนั่นล่ะก็ ถ้าพวกข้าเจอจะฆ่ามันให้ตายกับมือข้า” ยักษ์ยิ่งโมโห พรางเหวี่ยงยาสูบในมือออกไปนอกรถ $ g `/ b- O7 R/ K" _
“หึ เอ็งก็รู้นี่ แล้วทำไมยังอยากไปที่ดงโขมดอีก” พรานจงมองหน้าถามยักษ์ 8 r& A! w; a0 b/ ?9 h. ~- `
“อีปอบชุดดำนั่น มันมาเข้าสิงสู่พวกน้องๆของผม ไล่ทำร้ายและกัดกินชาวบ้านไปทั่ว ชาวบ้านนับสิบต้องตายเพราะมัน” ยักษ์กระแทกกำปั้นใส่รถด้วยความไม่พอใจ น้ำตาเริ่มหลังออกมาคลอเบ้าจนตาแดงก่ำ % G5 z- U( K4 s) I! p% B2 z
“ถ้าอย่างนั้น เอ็งกับข้าก็มีเป้าหมายเดียวกัน ก็คือตามหาอีปอบชุดดำนั่น” พรานจงพูดขัด ยักษ์หันมามองอย่างมีความหวังเมื่อได้ยินพรานจงพูด & P$ n# t5 K4 ?
“มันก็มาทำร้ายคนในครอบครัวพรานเหมือนกันรึ” ประพันธ์หันมาถามพรานจงบ้าง
6 s! g% L) u3 b! v6 w% j" Z
“เรื่องมันยาว… แต่ถ้าพวกเอ็งอยากฟัง ข้าก็จะเล่าให้ฟัง” พรานจงพูดแล้วเล่าเรื่องราวต่อ
7 S3 ?$ v' N0 {% h8 k
ย้อนกลับไปในสมัยอดีตในช่วงของสงครามเย็น ประเทศไทยถูกกดดันจากสหรัฐอเมริกาอย่างหนักให้ส่งทหารเถื่อนเข้าไปทำสงครามปราบลัทธิคอมมิวนีสต์ในพื้นที่ประเทศลาวในปัจจุบัน
7 l( O$ a' O/ d' u0 J+ O2 q
นายพวงเป็นชาวบ้านที่ถูกเกณฑ์เข้ามาในกองพันทหารเถื่อนไร้สัญชาติ ท่ามกลางแนวรบที่ถูกสาดกระสุนจากฝ่ายคอมมิวนีสต์ลาวอย่างระห่ำ นายพวงหนุ่มหล่อที่กรำศึกทั้งวันทั้งคืนมาหลายวันโดยไม่ได้พักผ่อนได้ล้มตัวลงไปในเขตของศัตรู S" U: S. h* C9 h3 T, X3 i* g
นายพวงตื่นขึ้นมาจากพะวง พบว่าตนอยู่ในค่ายของศัตรู แขนและขาถูกพวกมันพันธนาการไว้
8 t8 ]2 ^! b5 e' s2 b4 }$ l
ศัตรูพยายามรีดความลับจากนายพวงให้ได้มากที่สุด ด้วยการทรมานวิธีต่างๆ นายพวงถูกเปลื้องเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าแล้วนำน้ำเกลือมาราดใส่ร่างที่มีแผล ทำให้เกิดความรู้สึกแสบทรมานอย่างมาก + o. T0 O: e; O. N% @
แม้ว่านายพวงจะบอกความลับไปจนหมดสิ้น แต่นั่นก็ยังไม่สาแก่ใจกับพวกมัน มันจับนายพวงและเชลยคนอื่นๆไปขังไว้ในห้องขัง ปล่อยให้อดน้ำอดอาหาร ( h" g% N% _" _& y# R
ตกดึก ทหารคอมมิวนีสต์กลุ่มหนึ่งเดินมาพร้อมกระติกน้ำ นายพวงมองขวดน้ำสายตาละห้อย มันโยนขวดน้ำเข้ามาในห้องขัง นายพวงใช้แรงที่มีไปหยิบมาเปิดดื่มและพบว่ามันเป็นเหล้าขาวอย่างแรงจึงบ้วนทิ้ง - o- } p# h* O) J
“ฮ่าๆ… นั่นน่ะมันเหล้าขาว น้ำจริงอยู่นี่โว้ย… ถ้ามึงอยากกินมึงกินเหล้าในขวดนั้นให้หมด แล้วทำตามที่พวกกูสั่ง” นายพวงไม่มีทางเลือกต้องทำตามที่พวกนั้นสั่ง เขากินเหล้าเข้าไปจนเมาแอ๋
# I& L( W( K x( i
เมื่อพวกทหารคอมมิวนีสต์เห็นสภาพไ้ทางสู้ของนายพวงจึงถอดกางเกงของตนออก นายพวงได้แต่มองดุ้นแข็งของพวกนั้นอย่างไม่มีแรง น่าแปลกใจที่ดุ้นของนายพวงก็แข็งขึ้นเช่นเดียวกัน “ไอ้โง่นี่ กินยาปลุกเซ็กส์ที่เราใส่ไปในเหล้าจนหมดแล้ว ดูสิ.. ดุ้นมันเริ่มแข็งแล้ว.. พวกเราลุย” $ o+ Q& v- ~1 e h8 Q/ C/ [+ d
หลังจากนั้นนายพวงก็ตกเป็นทาสกามของทหารคอมมิวนีสต์นับร้อยในค่าย พวกมันที่คร่ำเครียดจากการทำสงครามกระทำกับนายพวงด้วยความดิบเถื่อน นายพวกถูกกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาพร้อมกันสองท่อนจนเป็นเรื่องธรรมดา ในแต่ละรอบเขาจะถูกทรมานด้วยท่าทางพิศดารต่างๆมากมาย ]% [7 I3 n F( |
จากทหารเถื่อนผู้เข้มแข็ง กลายเป็นทาสที่เสพติดกามในไม่ช้า แม้ว่านายพวกจะอยู่ได้ด้วยยาปลุกเซ็กส์ที่ศัตรูเอาให้กินทุกวัน
5 G$ a. @( o5 N& w& c& m; G
แต่เมื่อไม่ได้รับน้ำและสารอาหารอย่างเพียงพอ นายพวงก็ค่อยๆผอมแห้ง และอ่อนแรงมากขึ้น จนกระทั่งคืนหนึ่ง นายพวงต้องพ่ายแพ้อีกครั้ง เขาสลบลงในห้องขังทาสกาม 2 @& V: h0 R! j5 b" k3 |$ A
“ธี ทานา สะกาตะนา ธี ทานา สะกาตานา นัมมา ทา นา ยา ตะ ยา…” เสียงสวดพรึมพรำดังขึ้นจากทั่วทุกทิศ นายพวงตื่นขึ้นมาในค่ายของศัตรู ' Z4 g. T: f1 z) v1 [ A# u
นายพวงร่างผอมบางมองไปรอบข้างก็พบว่าศัตรูทุกคนต่างหลับไหลไปกันหมด ไม่นานปีศาจปอบชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหน้า 5 O* |/ x+ K5 Z3 d) Z6 g
“ฮ่า… เอ็งเห็นข้าแล้วรึ” ปอบชุดดำเอ่ยถามนายพวง นายพวงมองไปที่หน้าตาดำสนิดของมันแล้วก็หลบหน้า ; L/ F$ m5 X8 x, B5 A
“ยะ…อย่าทำอะไรข้าอีกเลย ปล่อยข้าไปเถอะ” นายพวงประนมมือขึ้นเหนือหัวอ้อนวอนปีศาจชุดดำอย่างหวาดกลัว ; q. ?& g, M& X: o. U# ?4 ]
“ฮ่า… เอ็งอยากรอดมากใช่มั้ย” มันหัวเราะยานๆออกมาแล้วพูดต่อ “ถ้าเอ็งอยากจะรอด ข้าจะช่วยเอ็งทุกอย่าง” 2 m" l) H3 ]# Z
นายพวงสังเกตเห็นร้อยยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่ก็หมดหนทางที่จะรอดชีวิตจากค่ายนรกแห่งนี้ “แค่เอ็งรับข้อเสนอของข้า… เอ็งก็จะรอดไปจากที่นี่ ไม่ใช่แค่นั้น เอ็งจะอยู่ยงคงกระพันธ์ ฟันแทงไม่เข้า มีทรัพย์สินเงินทองมากมายจนใช้ไม่หมด” ผีชุดดำพูดต่อ
) U# i' n' D5 U! r
“อะไรก็ช่างเถอะ ขอแค่ข้ารอดจากตรงนี้ ช่วยข้าด้วย ข้าทรมานเหลือเกิน” นายพวงร้องไห้โฮ น้ำตาไหลออกมาเป็นสายเลือด ผีชุดดำเคลื่อนตัวเข้ามาไกล้แล้วจับหน้าของนายพวงเงยขึ้น
8 t- @! l' c) ^: [ J. }# e$ r
“ฮ่าๆ… ถ้าเอ็งรับข้อเสนอได้ เอ็งจะได้ทุกอย่างตามที่ข้าพูด… ขอแค่..” ผีชุดดำเชยคางของนายพวงขึ้น นายพวงไม่กล้าสบตากับมันแม้จะสนใจข้อเสนอก็ตาม “ขอแค่อะไรล่ะ” นายพวงถามกลับ 2 y7 B& E( O8 t
“ขอแค่เอ็งกินลิ้นของข้าเข้าไป… ฮ่าๆ” มันแลบลิ้นยาวของมันออกมา มือข้างหนึ่งบีบปากของนายพวงอ้าออก แล้วสอดลิ้นเข้าไปในปาก ( F/ v+ M. `4 e+ G- E7 n) O
“รับสิ… แค่กินมันเข้าไป ฮ๊า….” นายพวงคาบลิ้นน่าสะอิดสะเอียนของมันไว้อย่างกล้าๆกลัว ก่อนจะค่อยๆออกแรงกัดทีละน้อย จนกระทั่งลิ้นของปีศาจชุดดำขาดออก " D1 ~% P; [, e% d5 y8 S0 D% ]! C
“ฮ่าๆๆ… รับไปสิ… ฮ่าๆๆๆ” ปีศาจชุดดำหัวเราะลั่น นายพวงกลืนลิ้นของมันเข้าไปอย่างพะอืดพะอม 7 U" N8 o# S& Z, _$ N/ x$ W
“ตั้งแต่นี้ ครึ่งนึงของกูะเป็นส่วนหนึ่งของมึง มึงจะต้องหาของสดของคาวมากินเพื่อเลี้ยงกู ฮ๊าๆๆๆ…” ผีชุดดำค่อยๆอันตรทานหายไป ทิ้งนายพวงไว้ในค่ายของศัตรู " y% Z( h7 A2 h- Z$ `
นายพวงลุกขึ้นด้วยกำลังวังชาที่เพิ่มขึ้นมากกว่าเก่า แล้วค่อยๆเดินจากค่ายของศัตรูไป...
8 b% S) a4 t, j! g: L; }
“นับตั้งแต่นั้น นายพวงก็มีเชื้อปอบชุดดำ…” พรานจงเล่าจนจบ 8 m |7 ]8 W: R+ g2 ], {
|