ความเดิมตอนที่แล้ว ------> https://www.g4guys.com/thread-208021-1-1.html
d+ f# V4 ~/ m! c
: G! j5 z: }4 Q* U! @( i, T6 Q
มนต์สยอง คนสยิว ผจญภัยในดงโขมด 5 Samichaaan
: T8 e' }, ~0 l9 u# \. ?
“เฮ้ย.. พวกมึงตื่น” นาวิทนร์และไอ้โขมกำลังใส่เสื้อผ้าอยู่เมื่อได้ยินเสียงพรานจงดังขึ้นจึงเร่งใส่เสื้อผ้า
" q7 Y, z: g! s* B/ ]
“ดึกๆดื่นๆมัวมาทำอะไรกัน ทำไมถึงยังไม่ขึ้นไปที่เรือนอีก” พรานจงดุเสียงดัง โชคดีที่นาวิทนร์และโขมสวมเสื้อผ้าได้ทันก่อนที่พรานจงจะเปิดประตูเข้ามาพบเขาทั้งสอง 8 ~! Y U1 ?+ f0 J3 h9 G
“ผม… ผมมางีบหลับกับนายน้อยที่กระท่อม บังเอิญสะดุ้งตื่นเมื่อกี้” ไอ้โขมพูดเสียงสั่น ส่วนนาวินทร์ก้มหน้าก้มตาไม่พูดอะไร ; ~$ R# Q! x$ _3 W5 K; Y) B
“ไปๆ ขึ้นเรือนกันไปได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้มีเรื่องจะต้องทำอีกหลายเรื่อง” พรานจงตะคอกอีกครั้ง “เอ็งก็เหมือนกันไอ้ศักดิ์ รีบๆขึ้นเรือนไป”
3 _/ W- }( b+ {9 ~3 s1 Q2 B4 ^
เช้าตรู่พรานจงและพวกช่วยกันขนสัมภาระไปที่รถกระบะสีขาวคันใหญ่ของพรานจง ไอ้โขมและศักดิ์นั่งด้านหน้าส่วนคนอื่นๆนั่งที่หลังคาท้ายกระบะ 0 r1 \% T) W7 M
“พราน ดงโขมดไปอีกไกลมั้ย” ประพันธ์เอ่ยถามพรานจงที่นั่งขรึมอยู่ % C& t% U$ v1 Q- |7 H3 I! g
“ไปอีกสามสิบกิโล แล้วต้องเดินเท้าเข้าไปอีกสิบกิโลจะถึงดงโขมด” พรานจงตอบคำถามยักษ์ พรางจับยาสูบขึ้นมาสูบ
. y" {" W3 {, Y5 `0 K' @
“นี่พวกเอ็งไม่กลัวเลยหรอวะ จะไปดงโขมดทั้งที” พรานจงเห็นท่าทีของยักษ์ ในหัวก็นึกถึงเรื่องอสุจิลงอาคมที่ได้แอบยินยักษ์กับประพันธ์พูดกันเมื่อคืน
. O4 K( D! `" c% S
“พวกข้าไม่กลัวหรอก ให้ตายยังไงข้าจะไปที่ดงโขมดให้ได้” ยักษ์ตอบด้วยเสียงแข็ง พรานจงเห็นท่าทางขึงขังของยักษ์แล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ 5 B ]4 Q8 N3 n/ k8 Q0 f K
“เอ็งไม่รู้หรอว่า ที่ดงโขมดน่ะ เป็นที่อยู่ของอีปอบชุดดำที่สิงสู่และกัดกินชาวบ้านมาหลายสิบปี” พรานจงพูดไปหัวเราะไป $ d% n" y2 Q& o$ a7 h* k
“ถ้าเป็นอีผีนั่นล่ะก็ ถ้าพวกข้าเจอจะฆ่ามันให้ตายกับมือข้า” ยักษ์ยิ่งโมโห พรางเหวี่ยงยาสูบในมือออกไปนอกรถ
+ G" e* y+ U8 `% \) @% k) q
“หึ เอ็งก็รู้นี่ แล้วทำไมยังอยากไปที่ดงโขมดอีก” พรานจงมองหน้าถามยักษ์
9 o0 V! a1 @: Q- C
“อีปอบชุดดำนั่น มันมาเข้าสิงสู่พวกน้องๆของผม ไล่ทำร้ายและกัดกินชาวบ้านไปทั่ว ชาวบ้านนับสิบต้องตายเพราะมัน” ยักษ์กระแทกกำปั้นใส่รถด้วยความไม่พอใจ น้ำตาเริ่มหลังออกมาคลอเบ้าจนตาแดงก่ำ 2 l/ X2 S* Q4 @# u" C4 f& N- C
“ถ้าอย่างนั้น เอ็งกับข้าก็มีเป้าหมายเดียวกัน ก็คือตามหาอีปอบชุดดำนั่น” พรานจงพูดขัด ยักษ์หันมามองอย่างมีความหวังเมื่อได้ยินพรานจงพูด
& x, \" |4 t' M) E: w5 y5 |
“มันก็มาทำร้ายคนในครอบครัวพรานเหมือนกันรึ” ประพันธ์หันมาถามพรานจงบ้าง 4 e \2 m' e" T0 N
“เรื่องมันยาว… แต่ถ้าพวกเอ็งอยากฟัง ข้าก็จะเล่าให้ฟัง” พรานจงพูดแล้วเล่าเรื่องราวต่อ 3 K. h {7 G5 O2 K
ย้อนกลับไปในสมัยอดีตในช่วงของสงครามเย็น ประเทศไทยถูกกดดันจากสหรัฐอเมริกาอย่างหนักให้ส่งทหารเถื่อนเข้าไปทำสงครามปราบลัทธิคอมมิวนีสต์ในพื้นที่ประเทศลาวในปัจจุบัน
5 z5 A2 x$ l2 B+ @3 n
นายพวงเป็นชาวบ้านที่ถูกเกณฑ์เข้ามาในกองพันทหารเถื่อนไร้สัญชาติ ท่ามกลางแนวรบที่ถูกสาดกระสุนจากฝ่ายคอมมิวนีสต์ลาวอย่างระห่ำ นายพวงหนุ่มหล่อที่กรำศึกทั้งวันทั้งคืนมาหลายวันโดยไม่ได้พักผ่อนได้ล้มตัวลงไปในเขตของศัตรู
. w0 J1 z) E: L% W
นายพวงตื่นขึ้นมาจากพะวง พบว่าตนอยู่ในค่ายของศัตรู แขนและขาถูกพวกมันพันธนาการไว้ # u. d! [" h0 J: R( J; V( [
ศัตรูพยายามรีดความลับจากนายพวงให้ได้มากที่สุด ด้วยการทรมานวิธีต่างๆ นายพวงถูกเปลื้องเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าแล้วนำน้ำเกลือมาราดใส่ร่างที่มีแผล ทำให้เกิดความรู้สึกแสบทรมานอย่างมาก 4 w/ H: z' r/ ]; `/ p- c
แม้ว่านายพวงจะบอกความลับไปจนหมดสิ้น แต่นั่นก็ยังไม่สาแก่ใจกับพวกมัน มันจับนายพวงและเชลยคนอื่นๆไปขังไว้ในห้องขัง ปล่อยให้อดน้ำอดอาหาร
5 g9 a+ z" q% a) w/ `
ตกดึก ทหารคอมมิวนีสต์กลุ่มหนึ่งเดินมาพร้อมกระติกน้ำ นายพวงมองขวดน้ำสายตาละห้อย มันโยนขวดน้ำเข้ามาในห้องขัง นายพวงใช้แรงที่มีไปหยิบมาเปิดดื่มและพบว่ามันเป็นเหล้าขาวอย่างแรงจึงบ้วนทิ้ง : P: E7 @: E% Z# F6 t1 d; `
“ฮ่าๆ… นั่นน่ะมันเหล้าขาว น้ำจริงอยู่นี่โว้ย… ถ้ามึงอยากกินมึงกินเหล้าในขวดนั้นให้หมด แล้วทำตามที่พวกกูสั่ง” นายพวงไม่มีทางเลือกต้องทำตามที่พวกนั้นสั่ง เขากินเหล้าเข้าไปจนเมาแอ๋ % U8 Z8 A/ b# v
เมื่อพวกทหารคอมมิวนีสต์เห็นสภาพไ้ทางสู้ของนายพวงจึงถอดกางเกงของตนออก นายพวงได้แต่มองดุ้นแข็งของพวกนั้นอย่างไม่มีแรง น่าแปลกใจที่ดุ้นของนายพวงก็แข็งขึ้นเช่นเดียวกัน “ไอ้โง่นี่ กินยาปลุกเซ็กส์ที่เราใส่ไปในเหล้าจนหมดแล้ว ดูสิ.. ดุ้นมันเริ่มแข็งแล้ว.. พวกเราลุย”
6 L" z9 t1 j S
หลังจากนั้นนายพวงก็ตกเป็นทาสกามของทหารคอมมิวนีสต์นับร้อยในค่าย พวกมันที่คร่ำเครียดจากการทำสงครามกระทำกับนายพวงด้วยความดิบเถื่อน นายพวกถูกกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาพร้อมกันสองท่อนจนเป็นเรื่องธรรมดา ในแต่ละรอบเขาจะถูกทรมานด้วยท่าทางพิศดารต่างๆมากมาย - l# F: ~9 _* u+ p4 k9 e# ^/ i: _! o
จากทหารเถื่อนผู้เข้มแข็ง กลายเป็นทาสที่เสพติดกามในไม่ช้า แม้ว่านายพวกจะอยู่ได้ด้วยยาปลุกเซ็กส์ที่ศัตรูเอาให้กินทุกวัน 4 ]3 Q( ?. o1 O
แต่เมื่อไม่ได้รับน้ำและสารอาหารอย่างเพียงพอ นายพวงก็ค่อยๆผอมแห้ง และอ่อนแรงมากขึ้น จนกระทั่งคืนหนึ่ง นายพวงต้องพ่ายแพ้อีกครั้ง เขาสลบลงในห้องขังทาสกาม ) B A# @9 r d
“ธี ทานา สะกาตะนา ธี ทานา สะกาตานา นัมมา ทา นา ยา ตะ ยา…” เสียงสวดพรึมพรำดังขึ้นจากทั่วทุกทิศ นายพวงตื่นขึ้นมาในค่ายของศัตรู
8 b% n) y' ?4 y4 g, r
นายพวงร่างผอมบางมองไปรอบข้างก็พบว่าศัตรูทุกคนต่างหลับไหลไปกันหมด ไม่นานปีศาจปอบชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหน้า * Q- E4 c# B* e& o V4 h" N+ R
“ฮ่า… เอ็งเห็นข้าแล้วรึ” ปอบชุดดำเอ่ยถามนายพวง นายพวงมองไปที่หน้าตาดำสนิดของมันแล้วก็หลบหน้า
, }' b) {8 o, [1 s! @+ y
“ยะ…อย่าทำอะไรข้าอีกเลย ปล่อยข้าไปเถอะ” นายพวงประนมมือขึ้นเหนือหัวอ้อนวอนปีศาจชุดดำอย่างหวาดกลัว
4 h9 ^* T6 A/ a4 O
“ฮ่า… เอ็งอยากรอดมากใช่มั้ย” มันหัวเราะยานๆออกมาแล้วพูดต่อ “ถ้าเอ็งอยากจะรอด ข้าจะช่วยเอ็งทุกอย่าง”
. k6 Y& f7 C5 A( A) Y! P+ B- n( y. u
นายพวงสังเกตเห็นร้อยยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่ก็หมดหนทางที่จะรอดชีวิตจากค่ายนรกแห่งนี้ “แค่เอ็งรับข้อเสนอของข้า… เอ็งก็จะรอดไปจากที่นี่ ไม่ใช่แค่นั้น เอ็งจะอยู่ยงคงกระพันธ์ ฟันแทงไม่เข้า มีทรัพย์สินเงินทองมากมายจนใช้ไม่หมด” ผีชุดดำพูดต่อ 7 U, E3 I8 L1 B6 C l
“อะไรก็ช่างเถอะ ขอแค่ข้ารอดจากตรงนี้ ช่วยข้าด้วย ข้าทรมานเหลือเกิน” นายพวงร้องไห้โฮ น้ำตาไหลออกมาเป็นสายเลือด ผีชุดดำเคลื่อนตัวเข้ามาไกล้แล้วจับหน้าของนายพวงเงยขึ้น
/ I7 k9 z5 H" _% Y; Y1 t# w- t
“ฮ่าๆ… ถ้าเอ็งรับข้อเสนอได้ เอ็งจะได้ทุกอย่างตามที่ข้าพูด… ขอแค่..” ผีชุดดำเชยคางของนายพวงขึ้น นายพวงไม่กล้าสบตากับมันแม้จะสนใจข้อเสนอก็ตาม “ขอแค่อะไรล่ะ” นายพวงถามกลับ
" x! ?9 o# p9 Q0 @. E
“ขอแค่เอ็งกินลิ้นของข้าเข้าไป… ฮ่าๆ” มันแลบลิ้นยาวของมันออกมา มือข้างหนึ่งบีบปากของนายพวงอ้าออก แล้วสอดลิ้นเข้าไปในปาก & f0 t5 N% Z) C3 h3 G9 S+ U
“รับสิ… แค่กินมันเข้าไป ฮ๊า….” นายพวงคาบลิ้นน่าสะอิดสะเอียนของมันไว้อย่างกล้าๆกลัว ก่อนจะค่อยๆออกแรงกัดทีละน้อย จนกระทั่งลิ้นของปีศาจชุดดำขาดออก
' y0 ?, n* e2 n
“ฮ่าๆๆ… รับไปสิ… ฮ่าๆๆๆ” ปีศาจชุดดำหัวเราะลั่น นายพวงกลืนลิ้นของมันเข้าไปอย่างพะอืดพะอม # _! m/ U9 r2 ~8 b9 y
“ตั้งแต่นี้ ครึ่งนึงของกูะเป็นส่วนหนึ่งของมึง มึงจะต้องหาของสดของคาวมากินเพื่อเลี้ยงกู ฮ๊าๆๆๆ…” ผีชุดดำค่อยๆอันตรทานหายไป ทิ้งนายพวงไว้ในค่ายของศัตรู ; e; d8 `7 ^* Y3 i% O V
นายพวงลุกขึ้นด้วยกำลังวังชาที่เพิ่มขึ้นมากกว่าเก่า แล้วค่อยๆเดินจากค่ายของศัตรูไป...
* Y o/ J/ d+ x$ w
“นับตั้งแต่นั้น นายพวงก็มีเชื้อปอบชุดดำ…” พรานจงเล่าจนจบ 4 y2 E5 a" L6 C/ A" Q `- Z
|