ข้าชื่อ 'เปลว' อายุอานามก็ห้าสิบกว่าเข้าไปแล้วร่างกายข้ามันถูกหล่อหลอมมาด้วยแดดด้วยลมในไร่อ้อย มัดกล้ามตามตัวมันเลยหนาปึ้กผิวกร้านดำแดดเหมือนตอไม้เผาไฟ ใครเห็นก็ว่าข้าดุ ขรึม แต่ข้ามันคนตรงๆมีอะไรก็พูดอย่างนั้น ชีวิตข้าก็วนเวียนอยู่กับเครื่องจักร คนงานและกลิ่นสาบของใบอ้อย
ข้าอยู่เป็นโสดมาตั้งแต่เมียข้าเสียไปด้วยโรคโควิดเมื่อปีก่อนข้าก็ไม่คิดจะมีเมียใหม่ให้มันเป็นภาระ ถามว่าเหงาไหม ข้าก็คนนะมึง มันก็มีบ้างที่ควยของข้ามันตื่นตัวขึ้นมาท้าลมหนาวตอนเช้ามืดของข้ามันใหญ่ปานท่อนไม้สีคล้ำเส้นเลือดปูดรอบลำตามประสาชายแท้ที่ไม่ได้ผ่านการแต่งเติมอะไรมาทั้งสิ้นในหมู่บ้านข้าเนี่ย ใครๆ ก็รู้ว่าไอ้เปลวคนนี้ของมันแรง มีสาวน้อยสาวใหญ่แวะเวียนมาหาที่ไร่หวังจะให้ข้าช่วยสงเคราะห์ให้บ่อยๆข้าก็จัดให้ตามระเบียบ เอากันบนกองกระสอบปุ๋ยบ้างเถียงนาบ้างตามประสาคนโสดที่ไร้พันธะ
อย่างวันนี้ข้ากำลังคร่อมทาบทับร่างเล็กๆ ของเด็กนักศึกษาฝึกงานสาวที่แอบย่องตามมาติดพันถึงในบ้าน หลังจากที่เห็นข้าไปติดต่อราชการที่อำเภอแล้วเกิดติดใจในความเข้มขลังและลีลาของรุ่นใหญ่จนทนไม่ไหวต้องแอบมาอ่อยถึงที่
เรือนร่างออร่าขาวผ่องตัดกับผิวคล้ำแดดของข้าอย่างชัดเจน ข้าใช้มือหนาทั้งสองข้างโอบเต้าอวบอิ่มของเด็กสาว ขยำขยี้เนื้อนิ่มเต็มไม้เต็มมือสลับกับการก้มลงใช้ปากดูดดึงยอดอกสีสวยอย่างกระหายหิว เสียงดูดเนื้อดังเคล้าไปกับเสียงครางหวานหูของเด็กสาวที่แอ่นอกรับสัมผัสด้วยความเสียวที่ข้าจัดให้
“อ๊ะ... ลุงเปลว... แรงอีกค่ะ... อื้อออ... ซี๊ดดดดด... ดูดแรงๆ เลยค่ะ เสียวเหลือเกิน...”
เสียงครางกระเส่าของเด็กสาวดังคลอไปกับเสียงหอบหายใจหนักๆ ของข้า สะโพกกระหน่ำซอยเข้าใส่รูคับแคบด้วยจังหวะที่หนักหน่วงและดุเดือด ท่อนควยใหญ่โตกระแทกกระทั้นร่างเล็กนั่นบนเตียงไม้จนฟูกสั่นสะเทือน
“ซี้ด... นิ่มจริงนะหนู... เต้าอวบมือดีชิบหาย ตอดรัดควยลุงดีฉิบหาย... อ๊า อ๊า...”
ข้าครางต่ำในลำคอด้วยความมันส์อารมณ์ ร่างกายของเราสองคนชุ่มไปด้วยเหงื่อไคลท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนฉ่า ข้ายิ่งเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วกระชั้นขึ้นเมื่อเห็นเด็กสาวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังของข้าด้วยความเสียวจนตัวโยน ใกล้จะถึงจุดสุดยอดเต็มทีแล้ว ท่อนควยกำลังพองขยายและเต้นตุบๆ เตรียมจะปลดปล่อยน้ำกามร้อนฉ่าเข้าไปในตัวเธอ
แต่ทว่า... ในวินาทีที่ข้ากำลังโหมกระแทกจนเกือบจะถึงฝั่งฝัน เสียงตะโกนโหวกเหวกของลูกน้องในไร่ก็ดังลั่นแทรกเข้ามาขัดจังหวะนรกเข้าอย่างจัง
“เถ้าแก่ เถ้าแก่เปลวครับ” เสียงตะโกนแผดดังลอยข้ามมาถึงหน้าประตูห้องนอน
“คุณเปรม ลูกชายเถ้าแก่โทรมาบอกว่ากำลังจะถึงหน้าบ้านแล้วครับ”
ข้าชะงักกึกทันที สะโพกที่กำลังโหมซอยหยุดชะงักกลางอากาศ กดควยแช่ไว้แบบนั้น ความเงี่ยนที่กำลังพุ่งพล่านถึงขีดสุดถูกเบรกกะทันหันจนจุกอกและหงุดหงิดพุ่งพล่าน
แม่งเอ้ย... อะไรวะ กำลังได้ที่กำลังจะแตกอยู่แล้วเชียว
เด็กสาวที่กำลังครางด้วยความเสียว เมื่อเห็นข้าหยุดเด้าก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจและเสียดายสุดขีด เธอรีบยกมือขึ้นกอดรัดเอวของข้าแน่น ไม่ยอมให้ขยับหนี
“ลุงเปลวคะ... อย่าเพิ่งถอดออกเลยนะ หนูยังไม่ทันเสร็จเลย... อีกนิดเดียวนะคะ นะคะ...”
เธอออดอ้อนเสียงสั่น น้ำตาคลอด้วยความกระสันที่ค้างคา ข้าเองก็อยากต่อนะ แต่ถ้าไม่ใช่เพราะลูกชายข้าที่นานๆ จะมาหาที ได้เห็นข้าที่กำลังเย็ดเด็กมหาลัยอยู่ คงแย่แน่ๆ ข้าสบถเสียงต่ำด้วยความหัวเสีย แม้จะเสียดายจนแทบคลั่งแต่ก็จำใจต้องตัดไฟแต่ต้นลม
“ไม่ได้หรอกหนู... ลูกชายลุงมันกำลังจะมาถึงหน้าบ้านแล้ว ไว้คราวหน้าค่อยแก้ตัวใหม่ วันหลังค่อยมาต่อกันยาวๆ... นะจ๊ะ”
“ลุงเปลวอะ...”
“น่า.... นะจ๊ะ.... อูยยยย”
พูดจบ ข้าก็ไม่รอช้ารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมด ดึงท่อนควยใหญ่ออกจากรูสวรรค์ของเด็กสาวทันที เด็กสาวนอนหอบสะท้านด้วยความอารมณ์ค้าง ดวงตาฉ่ำเยิ้มมองข้าอย่างอาลัยอาวรณ์
บ๊อก...
ในจังหวะที่ข้าดึงควยออก รูขมิบแน่นๆ ของเด็กสาวบีบรัดรูดรั้งท่อนควยจนแน่นเปรี๊ยะราวกับจะกลืนกินเข้าไป มันเสียดสีจนควยแทบขาด ความเสียวแปลบวิ่งพล่านไปถึงสันหลังจนหัวสมองขาวโพลน ควยกระตุกงึกๆ ปล่อยน้ำใสทะลักพรั่งพรูออกมาเลอะที่นอนอย่างน่าเสียดาย
“รีบใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปทางหลังบ้านซะ.... อย่าให้ลูกข้าเห็นเด็ดขาด ไม่งั้นเรื่องใหญ่แน่”
ข้ารีบบอกเสียงเครียด พลางรีบคว้ากางเกงและเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างยากลำบาก มือไม้สั่นเทาด้วยความรีบร้อนและอารมณ์ค้างที่ยังคุกรุ่นอยู่ในอก ข้าปัดเนื้อปัดตัวลวกๆ จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางอย่างลนลาน ก่อนจะรีบสาวเท้าวิ่งหน้าตั้งไปรอลูกชายที่หน้าบ้านด้วยหัวใจที่เต้นรัวระทึก
ยืนรอดไม่ทันไรรถของไอ้เปรม ลูกชายคนเดียวของข้ามันก็แล่นเข้ามาจอดสนิทอยู่ที่หน้าบ้านข้าพยายามตีหน้าขรึมกลบเกลื่อนร่องรอยกามารมณ์ที่ยังตกค้างไว้จนมิดถึงข้าจะดูเจ้าชู้แบบนี้ แต่ข้าก็ไม่เคยคิดจะเอาใครมาเป็นเมียจริงจัง
จนกระทั่งวันที่ไอ้เปรมมันก้าวลงจากรถพร้อมกับพาเมียของมันมาเปิดตัวนั่นแหละที่ข้ารู้สึกว่าชีวิตเรียบง่ายในไร่ของข้า... มันกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
“พ่อ... นี่ หมอก เมียผมเอง”
ข้าหรี่ตามองปราดเดียวก็รู้เลยว่าเด็กคนนี้มัน 'ผู้หญิง' ชัดๆ ผิวพรรณมันขาวละเอียดเหมือนหยวกกล้วย ผุดผาดดูนวลตาหน้าตาสะสวยหยดย้อยเสียยิ่งกว่านางเอกงิ้วที่ข้าเคยดูสมัยเด็กๆโครงหน้าเรียวเล็กรับกับดวงตากลมโตที่ดูสั่นระริกราวกับลูกกวางหลงฝูงตัวมันบางอ้อนแอ้นจนน่ากลัวว่าจะหักกลางหากโดนลมพัดแรงๆดูแล้วไม่น่าจะหยิบจับงานหนักในไร่ข้าได้เลยสักนิด
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ข้าสะดุดตาเท่ากับท่าทางการเดินของมันมันก้าวขาเดินอย่างประหม่า ขัดๆ เขินๆ เหมือนคนเพิ่งผ่านการเดินทางยาวไกลหรือไม่ก็... เหมือนคนเพิ่งผ่านศึกหนักที่ทำเอาเจ็บระบมไปทั้งร่าง
เห็นท่าไม่ดีไอ้เปรมมันก็ดึงข้าปลีกตัวไปกระซิบกระซาบที่หลังรถ สีหน้ามันดูจริงจังจนข้าแปลกใจ
“พ่อ... ผมมีเรื่องจะขอร้อง” มันลดเสียงลงต่ำ “ผมฝากหมอกไว้สักเดือนนะ พอดีผมต้องรีบไปคุมงานก่อสร้างโครงการใหญ่ที่ทางใต้ผมไม่กล้าทิ้งเขาไว้ในเมืองคนเดียว กลัวจะเหงา... แล้วอีกอย่าง”
มันอึกอักก่อนจะพูดต่อ “หมอกเขาเพิ่งไปผ่าตัดมานะพ่อ... พ่อคงเข้าใจใช่ไหม? โมอะ”
ข้าเลิกคิ้วขึ้นสูง “โม? โมอะไรของมึงวะ? แตงโม? หรือไปทำนมมา?”
“ไม่ใช่พ่อ โม... แบบโมอะไงคือแบบไปทำตรงนั้นอะ”
“เออๆ ช่างมันเถอะ ไว้ข้าจะดูแลเอง”
ข้าฟังแล้วก็ได้แต่ยืนเกาหัวงงๆ กับศัพท์แสงที่ลูกชายมันสรรหามาพูด 'โม' อะไรของมึงวะแต่พอเห็นไอ้เปรมมันมองหน้าข้าด้วยสายตาอ้อนวอนจริงจังไอ้คนเป็นพ่ออย่างข้าที่ชีวิตนี้ไม่เคยขัดใจลูกชายคนเดียวได้ก็เลยได้แต่พยักหน้าส่งๆ รับคำไปอย่างเสียไม่ได้
“ผมไปก่อนนะพ่อ ไปก่อนนะหมอก”
“เดินทางปลอดภัยนะพี่เปรม”
ข้ามองส่งรถไอ้เปรมที่ขับลับตาไปทิ้งให้ข้ากับลูกสะใภ้หน้าหวานยืนมองหน้ากันอยู่สองคน หมอกมันส่งยิ้มบางๆ ให้ข้าแววตามันดูฉ่ำน้ำแปลกๆ เหมือนคนมีความต้องการอยู่ลึกๆ ข้านิ่งขรึมตามสไตล์ข้าแต่ในหัวใจข้ากลับเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนกลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากตัวมันลอยมาแตะจมูกข้าผสมกับกลิ่นสาบสาวที่ข้าไม่ได้สัมผัสมานาน
“พ่อจ๊ะ... หมอกขอโทษที่มาเป็นภาระนะ”
“ภาระอะไรกันล่ะ... ไปเถอะ ขนของขึ้นห้องแล้วพักผ่อนซะ อย่าเดินเหินให้มันมากนัก เดี๋ยวที่มึงทำมามันจะอักเสบเอา พ่อติดพูดกูมึง คงไม่ถือสานะ”
“มะ... ไม่เป็นไรจ๊ะพ่อ ตามสบายเลย”
กลางดึกคืนนั้นข้านอนแผ่หราอยู่บนเตียงไม้ในห้องนอนมือหนาหยาบกร้านของข้ากำลังกำรอบท่อนควยยักษ์สีคล้ำของตัวเองที่แข็งเป๊กจนเส้นเลือดปูดโปนข้าเปิดดูหนังโป๊ในมือถือพลางสาวรูดขึ้นลงจนเกิดเสียงดัง แจ๊ะ ๆ น้ำสวาทใส ๆไหลเยิ้มเต็มง่ามมือ ข้ากำลังจะถึงฝั่งฝันอยู่รอมร่อแต่แล้วเสียง ปัง ๆ ๆก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง
“พ่อจ๊ะ พ่อเปลว... ช่วยหมอกด้วย”
เสียงตะโกนเรียกจากหน้าห้องนอนทำเอาข้าสะดุ้งโหยงจนใจหายแว่บไปถึงตาตุ่มความเสี้ยนมลายหายไปในพริบตา ข้ารีบคว้าผ้าขาวม้าผืนเก่งมาพันกายแบบลวกๆโดยที่ท่อนควยข้างล่างยังคงตื่นตัวแข็งขึงไม่ยอมหลับใหลตามอารมณ์ที่ค้างคาข้ารีบสาวเท้าไปเปิดประตูด้วยความหัวเสีย กะจะดุให้ลั่นบ้านแต่ภาพตรงหน้ากลับทำให้คำด่าทอทั้งหมดจุกอยู่ที่ลำคอ
หมอกยืนตัวสั่นระริกอยู่หน้าห้องสีหน้าเลิ่กลั่กตื่นตระหนกจนน้ำตาคลอเบ้า ในชุดนอนผ้าแพรสีขาวบางเฉียบที่แนบไปกับเนื้อตัวจนมองทะลุเห็นยอดอกสีระเรื่อที่กำลังชูชันเพราะความหนาวและอาการตื่นกลัว
“มีอะไรวะหมอก ใครทำอะไรมึง หรือโจรมันขึ้นบ้าน?” ข้าถามเสียงเข้มพยายามข่มอารมณ์ดิบที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในอก
“พ่อ... พ่อพาหมอกเข้าเมืองไปร้านยาหน่อยได้ไหมจ๊ะ...” หมอกละล่ำละลักเสียงสั่น
“หมอกลืม... หมอกลืมเอาแท่งโมมาด้วย”
“แท่งโม? แท่งโมอะไรของมึงอีกวะ ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วไอ้เปรมมันก็พร่ำพูดแต่เรื่องโมบ้าบอนี่ ข้าคนบ้านนอกเข้าไร่เข้าสวนไม่เข้าใจศัพท์วัยรุ่นพวกนี้หรอกนะ มีเรื่องอะไรก็รีบๆ พูดมา”
ข้าขมวดคิ้วแน่นจนปมคิ้วแทบชนกันสมองข้าประมวลผลตามคำพูดของมันไม่ทันสักนิด หมอกเม้มปากแน่นจนซีดเผือดหน้าแดงก่ำราวกับลูกตำลึงสุก น้ำตาหยดแหมะลงมาตามแก้มเนียนก่อนที่เขาจะตัดสินใจคว้าแขนข้าแล้วดึงตัวเข้าห้องไปเสียงหายใจหอบถี่ของเขาสั่นพร่าขณะเอ่ยอธิบาย
“คือ... ที่หมอกบอกว่าไปผ่าตัดมาน่ะจ๊ะ มันไม่ใช่แค่การทำสวย แต่มันคือการผ่าตัดรูอะ หมอเขาห้ามปล่อยให้ 'รู' มันว่างเว้นจากการใช้งานเด็ดขาดเพราะแผลมันจะสมานติดกันเองจนรูปิด หมอกถึงต้องใช้แท่งโม...”
หมอกมันเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนพยายามคิดหาคำอธิบายให้ข้าเข้าใจว่าสิ่งที่มันกำลังเล่าคืออะไร
“มันคือแท่งพลาสติกที่ใช้ยัดคาไว้ทั้งคืนเพื่อขยายให้มันคงสภาพอยู่ได้ถ้าคืนนี้หมอกไม่มีมันยัดไว้ แผลที่ผ่ามาต้องติดกันจนตันแน่นอน”
“ฮะ... อะไรนะ?”
ข้าถามย้ำเสียงแหบพร่าพลางจ้องมองใบหน้าหวานซึ้งที่ตอนนี้กำลังอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร ข้ายืนอึ้งอ้าปากค้างไปสามวิ สมองที่เคยฉับไวในการคุมงานไร่กลับประมวลผลอะไรไม่ถูกกับสิ่งที่ได้ยิน
“มึงจะบอกว่า... มึงต้องยัดแท่งบ้าๆนั่นคารูมึงไว้ทั้งคืน เพื่อกันไม่ให้มันตันเนี่ยนะ?”
“ใช่จ๊ะพ่อ ยัดประมาณชั่วโมงนึงแค่นั้นก่อนนอนแต่หมอกลืมหยิบมาจากกรุงเทพฯ หมอกเพิ่งนึกได้เมื่อกี้ ตอนจะยัด...พ่อช่วยพาหมอกไปร้านยาที่เปิดในเมืองหน่อยได้ไหมจ๊ะ”หมอกตอบพร้อมแววตาที่สั่นระริก
“สี่ทุ่มเนี่ยนะหมอก ร้านยาที่ไหนมันจะเปิดวะแล้วอีแท่งที่มึงว่านั่นน่ะ ร้านยาบ้านนอกในเมืองเล็กๆ แบบนี้มันไม่มีขายหรอกมึงของเฉพาะทางแบบนั้นต้องสั่งจากกรุงเทพฯ ทั้งนั้นแหละ”
ข้าโพล่งออกไปตามความเป็นจริงของชีวิตคนต่างจังหวัดก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาหัวเตียงที่เข็มบอกเวลาดึกดื่นพอเห็นแบบนั้นหมอกก็ทรุดตัวลงนั่งบนเตียงข้า ปล่อยโฮออกมาอย่างสิ้นหวังจนตัวโยน
“แล้วหมอกจะทำยังไงดี... ถ้าคืนนี้ไม่มีอะไรยัดคาไว้รูหมอกต้องตันแน่ๆ หมอกเจ็บมาเป็นเดือนๆ หมอกไม่อยากกลับไปผ่าใหม่นะพ่อ...ฮือออ”
ข้ายืนอึ้งไปเลยสิมึงใจข้านี่คิดเตลิดไปไกลถึงขนาดสากกะเบือในครัวแล้วจริงๆ นะนั่น เพราะข้าจนปัญญาไม่รู้จะหาอะไรมาช่วยมันได้ทันเวลาในสภาพแบบนี้ เห็นลูกสะใภ้ตัวเล็กๆนั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่บนเตียงข้ามันก็อดใจคอไม่ดีไม่ได้ ข้าก็แค่คนบ้านๆเห็นใครเดือดร้อนก็อยากจะช่วย โดยเฉพาะคนสวยๆ ที่เป็นถึงเมียลูกชายข้าด้วยแล้วยิ่งเห็นยิ่งสงสารข้าเลยเอื้อมมือหนาหยาบกร้านไปลูบหัวปลอบมันอย่างเบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ใจเย็นๆ นะหมอก แค่วันเดียวมันคงไม่ตันหรอกมั้งมึงอย่าไปคิดมากเลย”
ข้าเห็นมันยังสั่นไม่หายเลยดึงร่างบางๆ ของมันเข้ามากอดปลอบตามประสาพ่อผัวที่เอ็นดูลูกสะใภ้แต่ข้าลืมไปสนิทเลยว่าข้าเพิ่งจะดูหนังโป๊ค้างไว้แล้วข้าก็สวมแค่ผ้าขาวม้าตัวเดียวพันกายแบบลวกๆ จังหวะที่ข้ากอดมันท่อนควยของข้าที่มันยังโด่เด่แข็งเป๊กเป็นลำท่อนอยู่ข้างในมันก็เลยไปเบียดเข้ากับหน้าท้องเนียนๆของมันจังเบอร์
หมอกเงียบกริบไปทันทีข้ารู้สึกได้ถึงสายตาของมันที่จ้องเขม็งลงไปที่เป้าผ้าขาวม้าของข้าซึ่งมันนูนออกมาเป็นลำยาวพาดเฉียงขึ้นมาเห็นเป็นรูปร่างชัดเจนจนปิดไม่มิด
“เอ่อ... พ่อจ๊ะ...”
หมอกพูดด้วยเสียงสั่นพร่าหน้ามันแดงซ่านยิ่งกว่าเดิม แต่อคราวนี้แววตาของมันกลับดูวูบไหวแปลกๆเหมือนกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง
“ในเมื่อมันหาแท่งโมไม่ได้... พ่อ...พ่อช่วยอะไรหมอกอย่างหนึ่งได้ไหมจ๊ะ”
“จะให้ข้าช่วยอะไรล่ะมึง บอกมาเลยถ้าข้าทำได้ข้าทำ”
“ใช้... ใช้ตรงนี้ของพ่อ...ยัดคาไว้ในรูของหมอกแทนแท่งโมได้ไหมจ๊ะ”
มันพูดพลางเอื้อมมือเรียวเล็กมาแตะเบาๆที่ความแข็งขืนใต้ผ้าขาวม้าข้า สัมผัสจากปลายนิ้วที่ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าบางๆลงไปบนส่วนที่ไวต่อสัมผัสที่สุดทำเอาขนข้าลุกซู่ไปทั้งตัวจนข้าสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจและรีบผละตัวถอยห่างออกมาทันทีแต่ทว่าสัญชาตญาณดิบในร่างกายที่ยังค้างคามาจากหนังโป๊เมื่อครู่กลับไม่ยอมฟังคำสั่งสมองท่อนควยในผ้าขาวม้าของข้ามันเกิดกระตุกรับสัมผัสนั้นขึ้นมาอย่างแรงและเต้นตุบๆ ตามจังหวะหัวใจที่พุ่งพล่านข้ากรีบคว้าข้อมือมันออกด้วยความลนลานพลางก้าวถอยกรูดไปจนชิดผนังห้อง
“ขนาดของพ่อ...น่าจะใหญ่กว่าแท่งที่หมอกใช้ด้วยซ้ำ มันน่าจะขยายรูของหมอกได้ดีกว่า...พ่อช่วยหมอกทีนะ”
ข้าถึงกับตาสว่างวาบยืนตัวแข็งทื่อเหมือนโดนไฟช็อต หัวใจข้าเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกหน้าอกข้าตกใจจนพูดไม่ออก ในหัวมันตีรวนไปหมด มึงจะให้ข้าเอาควยพ่อผัวยัดเข้าไปในรูของลูกสะใภ้เนี่ยนะ? ถึงข้าจะรู้ว่ามันคือการช่วยเหลือ แต่นี่มันควยนะมึงไม่ใช่ไม้บรรทัด
“เฮ้ย.. มึง... มึงพูดอะไรออกมาวะหมอก กูเป็นพ่อผัวมึงนะ...”