ซุปเปอร์กันต์ 
ตอนที่ 27: ซุปเปอร์เสี่ย_อย่าครับเสี่ยผมเสียว..!!!
หลายเดือนผ่านไป ช่วงเวลาอันยาวนานของผมหมดไปกับการเรียนอย่างหนักหน่วงจนแทบไม่มีเวลาปลีกตัวไปเที่ยวเล่นที่ไหนแม้แต่กับพ่อกายเองก็แทบไม่ได้ติดต่อพูดคุยกันทำได้เพียงนับถอยหลังรอให้ถึงวันปิดภาคเรียน เพื่อจะได้กลับไปพักผ่อนและปลดปล่อยความอัดอั้นตันใจเสียที
และแล้ววันปิดเทอมที่รอคอยก็มาถึงผมตัดสินใจเดินทางกลับบ้านสวนเพื่อเยี่ยมเยียนพ่อ ปู่ และย่ารวมถึงนัดเจอเพื่อนสนิทอย่างไอ้พีร์และไอ้ช้างทว่าครั้งนี้กันต์เดินทางกลับบ้านคนเดียวเนื่องจากลุงนัสและเจ้าเนสติดภารกิจไม่ว่าง
เมื่อผมก้าวเท้าลงจากรถและเดินเข้าสู่บ้านสวนป้าพิกุลและย่าที่ทราบข่าวว่าหลานชายสุดที่รักจะกลับมาต่างก็ช่วยกันจัดเตรียมอาหารคาวหวานและของโปรดไว้รอต้อนรับเสียเต็มโต๊ะ ผมยกมือไหว้สวัสดีปู่ย่า ป้าพิกุล และพ่อกายตามลำดับ ก่อนที่ทุกคนจะมานั่งล้อมวงล้อมสำรับกินข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตา
บรรยากาศรอบบ้านสวนยามเย็นเต็มไปด้วยความอบอุ่นลมพัดโชยกลิ่นไอธรรมชาติเสียงพูดคุยหยอกล้อกันดังเคล้าเสียงช้อนกระทบจานอย่างครึกครื้นทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนในบ้านตื่นเต้นไม่แพ้กันคือพี่มะลิที่ตอนนี้ตั้งครรภ์แก่ท้องโตใกล้คลอดเต็มทีอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าบ้านสวนหลังนี้กำลังจะมีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นมาวิ่งเล่นอีกแล้ว
"คุณหมอบอกว่าเป็นลูกแฝดด้วยนะเว้ย...ตอนนี้ลุ้นกันอยู่ว่าจะได้แฝดชายหรือแฝดหญิง"พ่อกายเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ
หลังมื้ออาหารเย็นอันแสนอบอุ่นย่า ป้าพิกุลและพี่มะลิ ขอตัวแยกย้ายกันไปพักผ่อน ปล่อยให้สามหนุ่มต่างวัยอย่าง พ่อกายผม และปู่ มานั่งล้อมวงจิบเบียร์เย็นๆ คุยสังสรรค์กันต่อบนแคร่ไม้ไผ่หน้าบ้าน
บรรยากาศยามค่ำคืนเงียบสงบมีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงมแสงไฟนีออนสีส้มสลัวสาดส่องกระทบใบหน้าของแต่ละคน บทสนทนารสชาติสนุกสนานเริ่มออกรสชาติพร้อมกับที่มือบางครั้งก็แอบเอื้อมลงไปกุมเป้ากางเกงแก้ความคึกคัก
"ช่วงนี้ทำไมหน้าตาพ่อดูเครียดๆจังวะ ไม่ดีใจเหรอที่จะได้เห็นหน้าน้องแล้ว" ผมเปิดประเด็นทักขึ้นก่อน
"ไอ้ดีใจมันก็ดีใจแหละวะ..."พ่อกายถอนหายใจยาว พลางยกกระป๋องเบียร์ขึ้นจิบ "แต่ช่วงนี้ใกล้คลอดแล้วอารมณ์มะลิแปรปรวนขึ้นๆ ลงๆ ชวนประสาทกินชะมัดกูตามง้อตามปรับตัวไม่ทันเลยสัส"
"อย่าบอกนะว่าพ่อกับพี่มะลิทะเลาะกันอีกแล้ว"
"เปล่าหรอก...กูขี้เกียจเถียงด้วย ปล่อยให้มะลิบ่นไปพูดไปกูทำได้แค่หุบปากแล้วเงียบอย่างเดียวก็พอ"
"งั้นพ่อก็อดทนหน่อยละกันวะพอคลอดเสร็จเดี๋ยวพี่มะลิก็กลับมาเป็นปกติเหมือนเดิมเองแหละ" ผมปลอบใจ
พูดจบ ผมก็หันไปทางปู่ที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ"แล้วปู่ล่ะครับ ช่วงนี้ทำไมดูผอมลงไปเยอะเลย"
"เอ้อๆช่วงนี้ปู่นอนไม่ค่อยหลับ เดี๋ยวไม่สบายเดี๋ยวหาย แก่แล้วก็เป็นแบบนี้แหละวะไอ้หลานชาย"ปู่หัวเราะแห้งๆ
"โหน...ใครบอกว่าปู่แก่กันล่ะ หน้าตาอย่างปู่เนี่ยยังดูฟิตเปรี๊ยะอยู่เลยนา" ผมแซวหยอกล้อ
"ฮ่าๆๆๆ...เอ็งก็พูดเกินไป ตาแก่หนังเหี่ยวอย่างนี้จะเอาแรงที่ไหนมาฟิตเปรี๊ยะแบบที่เอ็งว่าวะ"
"อย่าบอกนะว่าทุกวันนี้กะปู้ของปู่ไม่ยอมตั้งโด่แข็งแล้วอ่ะฮ่าๆๆๆ"
พอเริ่มมีฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้าปากความเกรงใจก็มลายหายไป ทั้งพ่อกาย ผม และปู่ต่างพากันพูดคุยหยอกล้อกันได้ทุกเรื่องอย่างไร้ความเขินอาย
"...ถามจริงเหตอนนี้ปู่ยังมีน้ำว่าวพุ่งอยู่ป่ะเนี่ย" ผมหัวเราะร่าถามซอกแซก
"ไอ้มีมันก็มีแหละวะ...แต่จะให้พุ่งกระฉูดเยอะเหมือนสมัยหนุ่มๆ แตกทีเต็มฝาบ้าน ก็คงไม่ไหวหรอกโว้ย"
จู่ๆพ่อกายก็หลุดหัวเราะพรวดออกมาเสียงดัง "ฮ่าๆๆๆ...ใครบอกว่าพ่อน้ำว่าวน้อยกันล่ะ ครั้งก่อนนู้นตอนที่ผมเปิดประตูห้องน้ำจะเข้าไปปลดทุกข์ดันไปเจอพ่อยืนช่วยตัวเองอยู่ น้ำว่าวพุ่งกระฉูดเลอะเต็มพื้นห้องน้ำเลยนี่นา!"
ปู่รีบสวนกลับหน้าแดงก่ำทันที"ไอ้นี่... อันนั้นกูอั้นมาเป็นเดือนแล้วเว้ยพอดีเพิ่งหายไข้เลยขอจัดชุดใหญ่ซะหน่อย ใครจะไปรู้ว่ามึงจะเดินมาเจอพอดีวะ"
"ฮ่าๆๆๆ...โทษทีครับพ่อ ก็ผมปวดท้องจะตายห่า ใครจะไปรู้ว่าพ่อแอบอยู่ในนั้น เห็นห้องน้ำปิดเงียบนึกว่าไม่มีคน"
"ผมว่าแล้ว...พ่อกายเนี่ยเชื้อไม่ทิ้งแถวเรื่องขี้เงี่ยนจริงๆ ได้ปู่มาเต็มร้อยเลยฮ่าๆๆ!"กันต์แซวเสริมเสียงดังลั่น
บทสนทนาอันออกรสชาติของสามหนุ่มสามวัยดำเนินไปอย่างสนุกสนานครื้นเครงตลอดทั้งคืนจนกระทั่งดึกดื่นจึงแยกย้ายกันเข้านอน
เช้าวันถัดมา ผมตื่นนอนตั้งแต่เช้าตรู่รีบอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดไปเที่ยวเพราะมีนัดหมายกับไอ้พีร์และไอ้ช้างว่าจะไปเดินเที่ยวเล่นกันที่ห้างสรรพสินค้าในเมือง
เมื่อถึงเวลานัดหมายทั้งสามคนมาเจอกันพร้อมหน้าบริเวณหน้าห้างสรรพสินค้า เดินเที่ยว ดูหนัง กินข้าวและแวะเล่นเกมตู้หยอดเหรียญกันอย่างสนุกสนานเพลิดเพลินตลอดทั้งวันจนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่ช่วงค่ำ ไอ้ช้างจึงเอ่ยปากชวนเพื่อนๆไปนั่งกินข้าวต้มรอบดึกที่ร้านของพ่อแม่มัน ซึ่งตั้งอยู่บริเวณลานศาลากลางจังหวัด
บรรยากาศร้านข้าวต้มโต้รุ่งยามค่ำคืนคึกคักไปด้วยผู้คนและควันโขมงจากเตาอาหารระหว่างที่กำลังนั่งกินข้าวต้มร้อนๆ กันอย่างเอร็ดอร่อย จู่ๆไอ้ช้างก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"พวกมึง...สิ้นเดือนนี้ร้านกูคงต้องปิดตัวแล้วว่ะ"
"อ้าว...ทำไมวะ" ผมกับไอ้พีร์ชะงักมือคีบตะเกียบ หันไปมองหน้าไอ้ช้างพร้อมกันทันที
"พ่อบอกว่าจะต้องย้ายร้านลงไปขายที่ภาคใต้...เพราะพื้นที่ตรงลานศาลากลางนี้ทางจังหวัดเขาจะจัดระเบียบไม่ให้ตั้งร้านขายของอีกแล้ว"
ผมและไอ้พีร์ต่างพากันอึ้งพูดไม่ออกเพราะไอ้ช้างไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ฟังมาก่อนเลย
"งั้นเอาอย่างนี้ไหมวะ..."ไอ้พีร์นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเสนอทางออก"เดี๋ยววันจันทร์นี้กูจะไปลองคุยกับป๊าให้...พอดีป๊ามีห้องแถวตึกพาณิชย์ว่างอยู่หลายล็อกเผื่อจะให้ลุงกับป้าเช่าเปิดร้านต่อได้ ถึงแม้ทำเลมันจะขยับออกนอกชุมชนไปหน่อยแต่ร้านข้าวต้มฝีมือลุงกับป้าอร่อย ลูกค้าประจำเพียบ ยังไงเขาก็ต้องตามไปกินแน่นอนเว้ย"
"จริงเหรอวะไอ้พีร์...ขอบใจมึงมากนะเว้ย!" ไอ้ช้างยิ้มออกด้วยความดีใจ
หลังจากจัดการมื้อค่ำกันจนอิ่มหนำสำราญไอ้พีร์ก็เอ่ยชวนผมและไอ้ช้างแวะขึ้นไปนั่งเล่นที่บ้านของตนก่อนเพื่อจะได้หาจังหวะเหมาะๆ พูดคุยปรึกษาเรื่องตึกแถวกับพ่อของมันทีเดียว
เมื่อเดินทางมาถึงบ้านใหญ่โตของไอ้พีร์พวกเราเดินเข้าไปในบ้านและพบกับเจ๊หลิน (แม่ของไอ้พีร์) กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่เจ๊หลินเอ่ยทักทายอย่างเป็นกันเอง พร้อมกับบอกว่าเสี่ยไพศาล (พ่อของไอ้พีร์ อายุ 48 ปี) ออกไปทำธุระข้างนอกเดี๋ยวก็คงกลับมา
"ถ้าอย่างนั้นพีร์พาเพื่อนๆขึ้นไปเล่นเกมส์บนห้องของพีร์ก่อนก็ได้นะลูกเดี๋ยวถ้าพ่อเขามา แม่จะขึ้นไปเรียกเอง" เจ๊หลินใจดีบอกอนุญาต
ไอ้พีร์พยักหน้ารับพาผมกับไอ้ช้างเดินขึ้นบันไดตรงดิ่งไปยังห้องนอนส่วนตัวบนชั้นสอง
ภายในห้องนอนกว้างขวางตกแต่งสไตล์วัยรุ่นมีทั้งคอมพิวเตอร์และเครื่องเกมคอนโซลครบครันระหว่างที่กำลังเปิดเครื่องเกมรอโหลดหน้าจอ ผมก็หันไปสะกิดถามไอ้พีร์ด้วยความอยากรู้ว่าจะมีอยู่เหมือนแต่ก่อนอยู่ไหม
"เฮ้ยไอ้พีร์...ช่วงนี้มึงยังแอบโหลดเก็บไฟล์วิดีโอจากกล้องวงจรปิดของพ่อมึงกับบรรดาสาวๆที่ร้านอยู่หรือเปล่าวะ"
ไอ้พีร์หันขวับมามองหน้าทันที"ทำไมวะ... อย่าบอกนะว่ามึงเกิดอยากดูขึ้นมาอีกแล้ว"
"เอ้า...ถ้ามีของดีเด็ดๆ ทำไมกูจะไม่อยากดูล่ะวะ สาวๆ ร้านป๊ามึงเปลี่ยนหน้าใหม่เรื่อยๆน่าจะมีอะไรแซ่บๆ ให้ดูแก้เบื่อบ้างแหละ"
"เออ...มีดิ ไฟล์เด็ดๆ เพียบ!" ไอ้ช้างรีบโพล่งแทรกขึ้นมาทันทีด้วยความตื่นเต้น
"จริงดิ!ครั้งก่อนกูดูแล้วยังไม่ค่อยหนำใจเลย ขอดูรอบนี้หน่อยดิเว้ย"
ไม่รอช้าทั้งสามคนละสายตาจากจอเกมคอนโซล หันขวับมาเปิดคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กบนโต๊ะทำงานทันทีไอ้พีร์รีบเสียบแฟลชไดรฟ์ส่วนตัวแล้วกดคลิกเปิดโฟลเดอร์ลับขึ้นมา
ทันทีที่ไอ้พีร์ดับเบิลคลิกเปิดไฟล์วิดีโอตัวแรก...
เชี้ยยยยยยยยย...! ผมและไอ้ช้างถึงกับอุทานลั่นออกมาพร้อมกันด้วยความตื่นตะลึง!
ภาพที่ปรากฏเด่นชัดอยู่บนหน้าจอโน้ตบุ๊กคือเสี่ยไพศาล พ่อของไอ้พีร์ กำลังบรรเลงเพลงรักอย่างดุเดือดอยู่กับพนักงานสาวสวยสองคนภายในห้องทำงานส่วนตัว
พี่น้องนางสาวร่างอวบอึ๋มผิวขาวเนียนวัยยี่สิบแปดปี และพี่ปลาสาวรูปร่างเพรียวผอมแต่มีหน้าอกหน้าใจใหญ่โตมหาศาลเกินตัววัยสามสิบปีทั้งสองคนกำลังสลับสับเปลี่ยนกันปรนเปรอความใคร่ให้กับเสี่ยไพศาล ท่อนเอ็นลำยักษ์ขนาดแปดนิ้วของเสี่ยไพศาลกระหน่ำแทกเข้าสู่ช่องทางรักของพี่น้องนางทีพี่ปลาทีสลับกันไปมาจนเสียงเนื้อกระทบกันและเสียงครางกระเส่าของสองสาวดังลั่นห้องโดยไม่เกรงกลัวว่าจะมีใครแอบได้ยิน
สะโพกสอบของเสี่ยไพศาลซอยถี่กระชั้นชิดหน้าอกอวบอัดของพี่ปลากระเพื่อมไหวตามแรงกระแทกขณะที่พี่น้องนางนอนหงายแอ่นกายรับทุกจังหวะเข้าออกอย่างลืมตัวมือหนาของเสี่ยไพศาลบีบขยำเต้าอวบอิ่มทั้งสองข้างจนล้นทะลักร่องนิ้ว
พวกเราทั้งสามคนนั่งจ้องมองหน้าจอตาค้างตกอยู่ในภวังค์ความเสียวซ่านจนแทบหยุดหายใจ คลิปวิดีโอดำเนินมาจนใกล้ถึงจุดไคลแม็กซ์ทว่าจู่ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของไอ้พีร์ก็แผดเสียงดังขึ้นขัดจังหวะ
ครื้ดดดด...ครื้ดดดดด...!
"ครับม๊า...โอเคครับ เดี๋ยวพีร์ลงไปเดี๋ยวนี้แหละครับ" ไอ้พีร์กดรับสายแล้วตอบกลับสั้นๆก่อนจะกดตัดสายแล้ววางมือถือลงบนโต๊ะ
"เฮ้ยพวกมึง...ป๊ากูกลับมาถึงบ้านแล้ววะ ป่ะ... ลงไปข้างล่างกันเถอะ"
"โหน...ไอ้พีร์! อีกนิดเดียวก็จะถึงจุดสุดยอดอยู่แล้วเชียวขอต่ออีกแป๊บไม่ได้เหรอวะ" ไอ้ช้างโวยวายด้วยความขัดใจ
"ไม่ได้โว้ย!ลงไปช้าเดี๋ยวป๊ากูเดินขึ้นห้องนอนหลับก่อน อดคุยกันพอดีสิมึง"
"เออๆงั้นก็รีบลงไปก็ได้วะ"
หลังจากพวกเราทั้งสามคนเดินลงมาที่ชั้นล่างเจ๊หลินพาพวกเราเดินตรงไปพบเสี่ยไพศาลที่กำลังนั่งรออยู่ในห้องทำงานบรรยากาศภายในห้องกว้างขวางถูกตกแต่งอย่างหรูหราด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้เนื้อดีมีมุมโซฟาหนังแท้ชุดใหญ่ โต๊ะทำงานตัวยาวปูด้วยกระจกเงาใส และพื้นที่ว่างกลางห้องโล่งกว้างซึ่งเมื่อกันต์กวาดสายตามองสำรวจรอบห้องแล้วก็อดจินตนาการไม่ได้ว่าแต่ละมุมของห้องนี้คงเคยผ่านการใช้เป็นสังเวียนระบายความเงี่ยนของเสี่ยไพศาลมาหมดแล้วทุกตารางเมตร
พวกเราพูดคุยเจรจากับเสี่ยไพศาลอยู่พักใหญ่โดยมีไอ้พีร์และเจ๊หลินช่วยกันพูดช่วยกันตื๊อช่วยเสริมช่วยดันเต็มที่ในขณะที่กันต์นั่งเงียบกริบ เอาแต่มองหน้าเสี่ยไพศาลสลับกับสำรวจห้องทำงานในใจคิดไม่ถึงเลยว่าเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลและดูภูมิฐานคนนี้จะมีความมักมากในกามคุณถึงขั้นใช้ห้องทำงานหรูหรานี้เป็นสนามสวาทส่วนตัว
"กันต์...ไอ้กันต์! มึงนั่งเหม่อลอยอะไรอยู่วะเนี่ย"เสียงไอ้พีร์ดังขึ้นพร้อมกับฝ่ามือที่เอื้อมมาเขย่าหัวไหล่ผมแรงๆ
"อ๋อ...ปะ... ป่าว ไม่มีอะไรเว้ย แค่คิดอะไรเพลินๆ" ผมรีบแก้ตัวหน้าตื่น
"ป่ะ...ขึ้นข้างบนห้องกู ไปเล่นเกมกันต่อดีกว่า"
"อ้า...คุยเรื่องตึกเสร็จแล้วเหรอวะ"
"เออดิ...มึงไม่ได้ฟังที่ป๊ากูกับแม่คุยเมื่อกี้รึไง"
"อ๋อ...เอ้อๆ ป่ะๆ"
สรุปผลการเจรจาคือเสี่ยไพศาลยอมอนุญาตให้พ่อแม่ของไอ้ช้างเช่าตึกแถวสองคูหาเพื่อเปิดร้านข้าวต้มได้ตามที่ต้องการทั้งสามคนจึงรีบเดินกลับขึ้นมาบนห้องนอนของไอ้พีร์อีกครั้ง
"กูรู้นะว่าเมื่อกี้ไอ้กันต์มันนั่งเหม่อคิดถึงอะไรอยู่"ไอ้ช้างเปิดประเด็นแซวทันทีที่ปิดประตูห้อง
"คิดถึงอะไรวะ"ไอ้พีร์ขมวดคิ้วสงสัย
"ก็ไอ้กันต์มันคงกำลังจินตนาการถึงมุมโซฟาในห้องทำงานที่ป๊ามึงใช้เยดพี่สาวในร้านอยู่แน่ๆ เลยใช่ไหมล่ะฮ่าๆๆๆ"
"เออดิ...กูไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะได้มีโอกาสเข้ามาอยู่ในสนามรบของจริงแบบนี้"ผมรีบพูดเสริมหัวเราะร่า
"แล้วตกลงพวกมึงจะเล่นเกมต่อหรือจะดูคลิปวิดีโอต่อจากเมื่อกี้ดีล่ะ" ไอ้พีร์ส่ายหัวยิ้มๆหันมาถามเพื่อนรักทั้งสองคน
"ดูต่อสิวะ!จะรออะไรเล่า" ไอ้ช้างตอบเสียงดังฟังชัดทันควัน
"งั้นก็ตามใจพวกมึง...กูขอลุกไปเข้าห้องน้ำแป๊บ ปวดท้องหนักว่ะ"พูดจบไอ้พีร์ก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำไป
ทันทีที่ลับร่างของไอ้พีร์ไอ้ช้างก็รีบพุ่งเข้ามาหน้าคอมพิวเตอร์ กดคลิกเล่นไฟล์วิดีโอต่อทันทีคลิปนี้จบก็กดเปลี่ยนเปิดคลิปใหม่ไล่ดูไปเรื่อยๆ อย่างเมามัน
"เชี้ย...ไอ้กันต์! พี่สาวคนนี้นมใหญ่ชิบหายแถมหน้าตาก็สวยด้วยวะ" ไอ้ช้างตาค้างจ้องหน้าจอเขม็งปากก็พูดพลางมือซ้ายเริ่มสอดล้วงเข้าไปขยำเป้ากางเกงของตัวเอง
"เออ...จริงวะ แต่ได้ข่าวว่าลาออกจากร้านไปนานแล้วมั้ง น่าเสียดายชะมัด" ผมตอบเสริม
"โหย...ดูไปดูมา กูเริ่มเงี่ยนจนทนไม่ไหวแล้ววะไอ้กันต์ หัวควยกูแฉะเปียกไปหมดแล้วเนี่ย"ไอ้ช้างบ่นกระปอดกระแปดยอมรับความจริงออกมาตรงๆ
"อ้าว...แล้วบอกกูทำไมล่ะวะ ถ้าเงี่ยนมากมึงก็ควักออกมานั่งชักว่าวช่วยตัวเองดิ"
"งั้นกูจัดละนะ...มึงจะแจมกับกูด้วยไหมล่ะ"
พูดไม่ทันขาดคำไอ้ช้างก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ ดึงกางเกงวอร์มลงมากกองที่ข้อเท้า แล้วก็ทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้นุ่มๆของไอ้พีร์
"เชี้ย...ไอ้ช้าง! มึงเอาจริงดิเนี่ย"
"เออดิ...กูไม่ได้ช่วยตัวเองมาหลายวันแล้วนะเว้ย เงี่ยนชิบหายเลย"
พูดจบไอ้ช้างก็นั่งชันเข่ากางขาออกกว้างเล็กน้อย ใช้มือหนากอบกุมรูดรั้งแก่นกายที่พองโตแข็งราวกับแท่งเหล็ก แม้ว่าไอ้ช้างจะรูปร่างค่อนข้างท้วมแต่พอยืนและถอดกางเกงออกเผยให้เห็นท่อนเอ็นสีขาวนวลหัวเห็ดบานสีชมพูระเรื่อที่มีน้ำใสๆ เอ่อล้นซึมออกมาที่ปลายยอดอย่างชัดเจน
"เชี้ยไอ้กันต์...มึงจะยืนเอ๋อทำควยอะไรอยู่วะถอดกางเกงแล้วมาชักว่าวเป็นเพื่อนกูเดี๋ยวนี้เลย!"
ไม่อยากปล่อยให้เพื่อนต้องเขินอายอยู่คนเดียวผมตัดสินใจรูดซิปปลดกางเกงตัวเองลงบ้างใช้มือขวากำรอบแก่นกายของตัวเองแล้วเริ่มสาวรูดขึ้นลงตามจังหวะเดียวกับไอ้ช้าง
"ซี๊ดดด...อ๊าสสส... เสียวควยชิบหายเลยวะไอ้กันต์!"
"เออ...กู่อก็เสียวเหมือนกันเว้ย!"
ทั้งผมและไอ้ช้างต่างเร่งจังหวะมือสาวรูดแท่งเอ็นแข่งขันกันอย่างเมามันเสียงหอบหายใจดังประสานกันระงมในห้องนอน
แกร๊ก... แอดดด...!
จังหวะนั้นเองประตูห้องน้ำก็ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออก พร้อมกับร่างของไอ้พีร์ที่เดินเช็ดมือออกมาพอดี
"เชี้ย...พวกมึงสองคนกำลังทำอะไรกันวะเนี่ย...!"
"ก็ชักว่าวแก้เงี่ยนกันอยู่ไงวะสัส...ถามได้" ไอ้ช้างตอบไอ้พีร์ด้วยน้ำเสียงหน้าตาเฉยโดยที่สายตายังคงจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์ไม่ยอมละสายตาไปไหน
"เออๆกูรู้แล้วสัส... แค่ตกใจนิดหน่อยเว้ย" ไอ้พีร์ส่ายหัวยิ้มๆเดินเลี่ยงไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อหยิบผ้าเช็ดตัวของตัวเองออกมา
"มึงจะมาชักว่าวกับพวกกูป่าวล่ะถ้าจะเอาด้วยก็งัดควยของมึงออกมาดิไอ้พีร์" ไอ้ช้างเอ่ยปากชวนเพื่อนซี้
"ไม่เอาละโว้ย...กูเพิ่งจะจัดการตัวเองไปตั้งแต่ตอนเช้าก่อนออกไปเที่ยวกับพวกมึงแล้ว ตามสบายเลยนะพวกมึงกูขอตัวไปอาบน้ำแป๊บ" ไอ้พีร์ปฏิเสธเสียง
พูดจบท่อนขาเรียวก็ก้าวเดินเข้าห้องน้ำปิดประตูลับหายไป
หลังจากไอ้พีร์เดินเข้าห้องน้ำไปบรรยากาศในห้องนอนก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงคลิปวิดีโอจากคอมพิวเตอร์และเสียงหอบหายใจของไอ้ช้างที่กำลังตั้งอกตั้งใจสาวรูดแก่นกายของตัวเองอย่างเมามัน
"ซี๊ดดด...อ๊าสสส... ไอ้กันต์! กูจะแตกแล้ววะ เสียวควยชิบหายเลย!" ไอ้ช้างร้องครางลั่นเร่งจังหวะมือสาวรูดแท่งเอ็นของตนเองให้รัวเร็วยิ่งขึ้นกว่าเดิม
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
"เชี้ย...จะแตกแล้ว! จะแตกแล้วสัส!"
สิ้นเสียงคำรามไอ้ช้างทิ้งตัวเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ หลับตาปี๋แหงนหน้าขึ้นฟ้าสองมือขยุ้มกำรอบโคนท่อนเนื้อของตัวเองแน่นแล้วสาวรูดรัวเร็วติดต่อกันไม่ยั้ง
เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาน้ำรักสีขาวขุ่นของไอ้ช้างก็พุ่งทะลักออกจากปลายยอดหัวเห็ดฉีดพ่นกระฉูดกระเด็นพุ่งไกลจนกระเด็นขึ้นไปเลอะเปื้อนถึงบริเวณคางของตัวเองปริมาณน้ำกามไหลทะลักออกมามากมายราวกับท่อน้ำประปาแตก
สิ้นสุดการปลดปล่อยเสียงหอบหายใจเหนื่อยหอบอย่างรุนแรงก็ตามมาร่างท้วมของไอ้ช้างนั่งซบหน้าอกกระเพื่อมไหวขึ้นลง ตัวตนของไอ้ช้างที่มีรูปร่างอวบอ้วนท่อนเอ็นขาวอวบอัดหัวบานสีชมพูมีคราบน้ำกามเยิ้มเปรอะเปื้อนเต็มลำช่างเป็นภาพที่สะท้อนความเงี่ยนกระหายได้อย่างชัดเจน
ไอ้ช้างหันหน้ากลับมามองผม"ไอ้สัส... มึงยังไม่แตกอีกเหรอวะเนี่ย"
"ยังเลยวะ...ยืนชักมันไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่" ผมตอบพลาวขยับมือรูดต่อ
"เชี้ยเอ๊ย...อึดชิบหายเลยนะมึงเนี่ย"
ไอ้ช้างบ่นพึมพำก่อนจะเอื้อมมือไปดึงกระดาษทิชชู่ม้วนใหญ่บนโต๊ะมาเช็ดทำคราบน้ำกามที่ไหลเลอะเปรอะเปื้อนตามหน้าท้องและลำตัวของตัวเอง
ทว่ายังไม่ทันที่ไอ้ช้างจะเช็ดทำความสะอาดเสร็จเสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของมันก็แผดเสียงดังขึ้นขัดจังหวะ
ครื้ดดดดดด... ครื้ดดดดดด...!
ไอ้ช้างรีบกดรับสาย"ครับพ่อ... ได้ครับๆ เดี๋ยวผมกำลังจะกลับไปช่วยครับพ่อ"แล้วกดตัดสายทันที
"ไอ้กันต์...กูต้องกลับบ้านก่อนว่ะ พ่อใช้ให้รีบกลับไปช่วยซื้อของเข้าร้านเพราะของหมดสต็อกแถมมีออเดอร์ลูกค้าสั่งค้างไว้เพียบเลย"
"เออๆกลับก่อนเลยเพื่อน เดี๋ยวกูกลับเองได้"
"โอเคๆงั้นกูไปก่อนนะเว้ย ไว้เจอกัน... ฝากบอกลาไอ้พีร์ให้กูด้วย"พูดจบไอ้ช้างก็รีบสวมกางเกงแล้ววิ่งแจ้นออกจากห้องไปทันที
หลังจากเสียงประตูปิดลงและไอ้ช้างกลับไปแล้วผมทรุดตัวลงนั่งลงบนเก้าอี้หน้าคอมพิวเตอร์แทนที่ทันที ด้วยความอยากรู้อยากเห็นผมจึงลองใช้เมาส์คลิกเปิดดูไฟล์วิดีโอในโฟลเดอร์ต่างๆ ไปเรื่อยๆจนกระทั่งสายตาสะดุดเข้ากับโฟลเดอร์ลับโฟลเดอร์หนึ่ง ที่ตั้งชื่อกำกับไว้ว่า "mìmì (มี่มี่) =ความลับ"
ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยลองคลิกเปิดเข้าไปดู ทว่าระบบกลับแจ้งเตือนขึ้นมาว่าต้องใส่รหัสผ่านเพื่อปลดล็อกยิ่งถูกล็อกไว้แบบนี้ ความอยากรู้อยากเห็นก็ยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว
ผมลองสุ่มรหัสผ่านครั้งแรกโดยใช้วันเดือนปีเกิดของไอ้พีร์แต่หน้าจอก็ขึ้นเตือนว่าไม่ถูกต้อง ผมพยายามกวาดสายตามองสำรวจรอบๆโต๊ะทำงานของไอ้พีร์ เผื่อจะมีร่องรอยตัวเลขอะไรซ่อนอยู่จนกระทั่งไปสะดุดตากับปฏิทินตั้งโต๊ะที่มุมโต๊ะ ซึ่งระบุวันเกิดของ"ป๊าที่รัก" เป็นตัวเลขแปดหลัก ผมจึงตัดสินใจลองพิมพ์ตัวเลขชุดนั้นลงไปในช่องรหัสผ่าน
คลิก...
ในที่สุด...หน้าจอก็ปลดล็อกเปิดเข้าไปข้างในได้สำเร็จ!
ภายในโฟลเดอร์ลับนี้มีไฟล์วิดีโอซ่อนอยู่เพียงไฟล์เดียว แต่ขนาดไฟล์ค่อนข้างใหญ่มากแสดงว่าเนื้อหาข้างในต้องยาวและมีความลับสำคัญซ่อนอยู่แน่นอน ผมไม่รอช้ารีบกดคลิกเล่นวิดีโอทันที
ช่วงต้นคลิปวิดีโอปรากฏภาพของเสี่ยไพศาลพ่อของไอ้พีร์ กำลังนั่งตรวจเอกสารทำงานอยู่หลังโต๊ะทำงานตามปกติผมนึกแปลกใจในใจว่าแค่เสี่ยไพศาลนั่งทำงานทำไมจะต้องตั้งรหัสล็อกไว้เป็นความลับด้วยจึงตัดสินใจกดคลิกเลื่อนแถบเวลาข้ามไปช่วงครึ่งหลังของคลิปอย่างรวดเร็ว
ภาพบนหน้าจอตัดฉากมาเป็นเหตุการณ์ที่เสี่ยไพศาลกำลังยืนต่อว่าไอ้พีร์ด้วยถ้อยคำรุนแรงเสียงในวิดีโอดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ "กูรู้หมดแล้ว...ไอ้ตี๋ว่ามึงเป็นตุ๊ด! มึงแอบไปอมควยให้ไอ้ดำ (รปภ. หน้าหน้าร้านวัย 35 ปี ผิวคล้ำสมชื่อ) แถมยังโดนไอ้ดำมันจับเยดรูตูดคาห้องทำงานอีก!มึงเป็นลูกชายคนเดียวของกูแท้ๆ ทำไมถึงยังทำตัวสันดานต่ำตมแบบนี้วะ!"
ทันทีที่ได้ยินเสียงและเนื้อหาในคลิปหัวใจของผมเต้นรัวแรงกระหน่ำด้วยความตื่นเต้นระคนตกใจจนแทบหยุดหายใจไม่นึกเลยว่าลูกชายคนเก่งของเสี่ยไพศาลจะมีรสนิยมเบี่ยงเบนทางเพศแอบไปได้เสียกับรปภ.ผิวเข้มในร้าน
ในวิดีโอเสี่ยไพศาลทั้งด่าทอด้วยความโมโหจัด แต่ไม่มีการลงไม้ลงมือตบตีทว่าน้ำเสียงแหบพร่าฟังดูก็รู้ทันทีว่าอยู่ในอาการมึนเมาอย่างหนักส่วนไอ้พีร์ได้แต่นั่งคอตกก้มหน้านิ่งงันด้วยความหวาดกลัวพ่อของตัวเองจนตัวสั่น
จู่ๆ เสี่ยไพศาลก็เดินปรี่เข้าไปหาลูกชายยื่นมือไปกระชากตัวให้ลุกขึ้น พร้อมกับใช้มือหยาบกร้านรูดซิปกางเกงสแล็คของตนเองงัดเอาแท่งเอ็นยักษ์ขนาดแปดนิ้วที่อยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น ออกมาจากร่มผ้าแล้วเอื้อมมือไปกดศีรษะของไอ้พีร์ให้โน้มลงมาประชิดเป้ากางเกงทันที
"แบบนี้ใช่ไหมที่มึงชอบนักหนา...ถ้าชอบควยมากนัก มึงก็อมมันเข้าไปในปากของมึงเดี๋ยวนี้เลย!"
ในตอนแรกแท่งเอ็นของเสี่ยไพศาลยังไม่ได้แข็งตัวเต็มที่นักทว่าด้วยความเมามายประกอบกับใบหน้าเนียนนุ่มขาวสะอาดของไอ้พีร์ที่ถูกกดถูไถคลอเคลียอยู่บริเวณหัวหน่าวและท่อนเนื้ออยู่สักพักจู่ๆ แก่นกายลำใหญ่ของเสี่ยไพศาลก็ค่อยๆพองขยายตัวตั้งชันแข็งขยายขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดจนน่าตกใจ
เสี่ยไพศาลใช้มือข้างหนึ่งกระชากดึงศีรษะของลูกชายให้ออกห่างเล็กน้อยแล้วบังคับให้แหงนหน้าขึ้นสบตา
"ตอบกูมาซิ...มึงชอบควยมากใช่ไหมวะไอ้ลูกไม่รักดี!"
แม้ว่าภายนอกไอ้พีร์จะดูเป็นเด็กหนุ่มหน้าตานิ่มนิ่มเรียบร้อยแต่ลึกๆ แล้วกลับมีความดื้อเงียบและเก็บกดอยู่ไม่น้อยผิดคาดที่เจ้าตัวไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายแม้แต่น้อยทว่ากลับเอ่ยปากตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
"ใช่...พีร์ชอบควย..."
เสี่ยไพศาลถึงกับนิ่งงันชะงักค้างไปชั่วขณะเมื่อได้ยินคำสารภาพจากปากลูกชายก่อนจะเอ่ยปากสั่งเสียงดุ
"งั้นมึงก็อมควยของกูเข้าปากมึงเดี๋ยวนี้!ไอ้แท่งนี้แหละที่ทำ ให้มึงเกิดมาบนโลกนี้!"
แทนที่ไอ้พีร์จะปฏิเสธหรือขัดขืนเจ้าตัวกลับอ้าปากกว้างจนสุดแล้วพุ่งใบหน้าครอบครองส่วนหัวเห็ดสีม่วงเข้มของเสี่ยไพศาลเข้าไปในโพรงปากอย่างรวดเร็ว
จากนั้นไอเดียความเงี่ยนและลีลาการใช้ลิ้นสวาทก็เริ่มขึ้นไอ้พีร์ตวัดปลายลิ้นร้อนวนรอบขอบหยักบานของแก่นกายผู้เป็นพ่ออย่างชำนาญก่อนจะค่อยๆ อ้าปากลึกกลืนกินลำเอ็นขนาดมหึมานั้นให้ลึกลงไปในลำคอจนสุดโคนด้าม
เสียงด่าทอด้วยความโกรธเกรี้ยวของเสี่ยไพศาลในตอนแรกพลันแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าต่ำในลำคอทันที
"ซี๊ดดด...อ๊าสสส... ซี๊ดดด... อื้อหือออ...!"
เมื่อเห็นพ่อเริ่มเคลิบเคลิ้มไอ้พีร์ก็เริ่มขยับโยกศีรษะเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบโดยมีมือหนาของเสี่ยไพศาลวางทาบกดอยู่ที่บริเวณท้ายทอยของลูกชายคอยคุมจังหวะการเข้าออกของท่อนเอ็นอย่างเร่าร้อนและสมยอมในความสัมพันธ์อันต้องห้ามหลังม่านความลับนี้
คลิปลับบนหน้าจอคอมพิวเตอร์กำลังดำเนินมาถึงฉากเร่าร้อนเข้าด้ายเข้าเข็มทว่าจู่ๆ เสียงสายน้ำจากฝักบัวในห้องน้ำก็เงียบสนิทลง และยังไม่ทันที่ผมจะตั้งตัวทันเสียงลูกบิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้นพร้อมกับบานประตูที่ค่อยๆ แง้มเปิดออกมาช้าๆ
ไอ้พีร์ที่เนื้อตัวยังเปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำในเสี้ยววินาทีนั้นผมรีบขยับมือคลิกปิดหน้าต่างวิดีโอลับบนหน้าจอโน้ตบุ๊กได้อย่างหวุดหวิดก่อนที่เพื่อนจะทันสังเกตเห็น
"มึงกำลังนั่งดูอะไรอยู่เหรอวะไอ้กันต์"ไอ้พีร์เอ่ยถามด้วยความสงสัย
"ปะ...ป่าวนี่ ไม่มีอะไร แค่กดคลิกดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย"ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ลุกลี้ลุกลนทำตัวไม่ถูก
"แล้วไอ้ช้างมันหายไปไหนซะล่ะ"
"อ้อ...เมื่อกี้พ่อมันโทรศัพท์มาตามตัวให้รีบกลับบ้านไปช่วยงานที่ร้านน่ะ"
"อ้าวเหรอ...แล้วนี่มึงล่ะ จะกลับบ้านหรือว่าจะนอนค้างที่บ้านกูคืนนี้"
"เอ่อ...คือกูว่าจะขอตัวกลับบ้านเหมือนกันวะ กลัวพ่อโทรตามเหมือนกับไอ้ช้าง"
"ดึกดื่นมืดค่ำป่านนี้แล้วมึงนอนค้างกับกูที่นี่ก็ได้นี่เว้ย แค่หยิบโทรศัพท์โทรบอกพ่อกายแค่นี้ก็จบเรื่องไม่เห็นต้องห่วงอะไรเลย"
"เอ่อ...คือว่า..."
"อะไรของมึงเนี่ยนานๆ จะได้เจอกันที หรือว่ามึงกลัวว่ากูจะทำอะไรมึงฮึ" ไอ้พีร์หัวเราะหึๆ
"เปล่าสักหน่อย...กูแค่เกรงใจมึงเฉยๆ หรอกน่า"
"เกรงใจบ้าบออะไรของมึงคิดมากน่า... โน่น! ผ้าเช็ดตัวสะอาดอยู่ในตู้เสื้อผ้า เดินไปหยิบเอาเองได้เลยรีบอาบน้ำแล้วจะได้รีบนอนพักผ่อน"
"โอเคๆงั้นก็ได้"
ผมพยักหน้ารับเดินเลี่ยงไปเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วรีบเดินหายเข้าไปจัดการชำระร่างกายในห้องน้ำทันที
เวลาล่วงเลยผ่านไปจนกระทั่งเกือบสี่ทุ่มบรรยากาศยามค่ำคืนเงียบสงบผมเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีชุดนอนที่ไอ้พีร์จัดเตรียมไว้ให้สวมใส่เรียบร้อยส่วนเจ้าของห้องกำลังนั่งเล่นเกมคอนโซลรออยู่บนเตียงนอน
"ไอ้พีร์...เดี๋ยวกูขอตัวออกไปโทรศัพท์บอกพ่อกายก่อนนะ"
พูดจบ ผมก็เดินออกไปยืนรับลมที่ระเบียงหลังบ้านทว่าในระหว่างที่กำลังถือโทรศัพท์พูดคุยธุระกับพ่อกายอยู่นั้นหูของผมก็แว่วได้ยินเสียงฝีเท้าคนกำลังเดินย่างกรายขึ้นมาจากบันไดชั้นล่างแต่ยังไม่ทันที่ผมจะหันกลับไปมองว่าเป็นใครที่เดินขึ้นมา
หมับ...!
จู่ๆ ก็มีท่อนแขนแข็งแรงพุ่งเข้ามาสวมกอดรัดเข้าที่เอวของผมจากทางด้านหลังอย่างแน่นหนาพร้อมกับใบหน้าที่มีหนวดเคราครึ้มก้มซุกซอกไซร้ซอกคอของผมอย่างแรงแถมยังส่งกลิ่นสุราคละคลุ้ง
"ไอ้ตี๋...คืนนี้ป๊าขอมานอนกอดกับเอ็งนะลูก วันนี้ป๊าเงี่ยนจัดวะ อยากโดนลิ้นนุ่มๆของเอ็งเลียหัวเห็ดให้ชะมัด เอ็งนี่เลียเก่งแถมยังดูดควยเก่งเป็นบ้าเลย..." เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบข้างหูพร้อมกับมือที่เริ่มลูบไล้
"เอ่อ...คือว่า..." ผมสะดุ้งสุดตัว สมองขาวโพลนพูดไม่ออก
"ทำไมล่ะไอ้ตี๋หรือว่าเอ็งไม่เงี่ยนเหมือนป๊า แต่ป๊าเงี่ยนจะตายห่าอยู่แล้ว อยากเยดรูตูดเอ็งชะมัดรูดตูดเอ็งมันฟิตแน่นกว่ารูหีพวกผู้หญิงในร้านซะอีกนะ... นะลูก ตี๋จ๋าป๊าเงี่ยนจริงๆ แล้วนะ"
เสี่ยไพศาลพร่ำเพ้อพูดยาวเหยียดทั้งหอมทั้งซุกไซร้ซอกคอผมไม่หยุดซ้ำร้ายแก่นกายลำเขื่องขนาดใหญ่ที่แข็งขยายจนปูดโปนยังถูกนำมาถูไถสะโพกคลอเคลียอยู่กับร่องก้นของผมอย่างลืมตัวด้วยความมึนเมาประกอบกับความมืดสลัวและเสื้อผ้าตัวโคร่งของไอ้พีร์ที่ผมสวมอยู่ทำให้เสี่ยไพศาลเข้าใจผิดคิดว่าผมคือลูกชายของตนเอง
"ป๊า...ป๊า! ป๊าทำอะไรครับ! นี่ผมเอง... กันต์เองครับป๊า ไม่ใช่ไอ้พีร์ครับ!"ผมตะโกนลั่นด้วยความตกใจสุดขีด
สิ้นเสียงร้องท้วงของผมเสี่ยไพศาลสะดุ้งโหยงชะงักกึกทันที ร่างกายแข็งทื่อ ใบหน้าสร่างเมาไปครึ่งหนึ่งมือที่โอบกอดอยู่รีบคลายออกแล้วถอยร่นกรูดไปข้างหลังเพื่อเพ่งมองหน้าผมให้ชัดเจน
เมื่อพันธนาการหลุดออกผมรีบหันขวับกลับมาประจันหน้ากับเสี่ยไพศาลทันที
"เชี้ย...คือ... คือว่า... ป๊าขอโทษเว้ยกันต์! ป๊า... ป๊านึกว่าไอ้ตี๋ลูกชายป๊า...คือว่า..." เสี่ยไพศาลหน้าซีดเผือด พูดจาตะกุกตะกักวนไปวนมาฟังไม่ได้ศัพท์ด้วยความตกใจและอับอาย
และยังไม่ทันที่ผมจะได้เอ่ยปากพูดอะไรแก้สถานการณ์เสี่ยไพศาลก็รีบหันหลังกลับสาวเท้าเดินดุ่มเข้าห้องนอนของตัวเองปิดประตูลงกลอนเงียบหายไปทันที
ผมหันขวับไปมองทางประตูห้องนอนของไอ้พีร์พบว่าเพื่อนสนิทของผมยืนนิ่งเงียบมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากปาก ก่อนที่ไอ้พีร์จะหันหลังกลับเดินเข้าห้องไปเงียบๆ
ผมรีบกดตัดสายโทรศัพท์ที่ยังคุยกับพ่อกายค้างไว้ทันทีโดยไม่บอกลาแล้วสาวเท้าเดินกลับเข้าห้องนอนด้วยความรู้สึกอึดอัดและทำตัวไม่ถูก
เมื่อเดินเข้ามาในห้องผมเห็นไอ้พีร์นั่งก้มหน้านิ่งอยู่ขอบเตียงนอน
"ไอ้กันต์...มึงคงจะรู้เรื่องทั้งหมด ระหว่างกูกับป๊าแล้วใช่ไหมวะ" ไอ้พีร์เอ่ยทำลายความเงียบขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย
"อะ...อะไรวะ กู... กูจะไปรู้เรื่องอะไร"ผมปฏิเสธเสียงสั่นด้วยความกลัวว่าเพื่อนจะโกรธ
ไอ้พีร์ส่งสายตาไปที่หน้าจอโน้ตบุ๊กซึ่งเปิดคลิปวิดีโอความลับคาไว้ตรงฉากที่ผมพึ่งปิดไปแสดงว่ามีคนเปิดค้างไว้ก่อนหน้านี้
"ไอ้พีร์...กูขอโทษนะเว้ย กูไม่ได้ตั้งใจจะแอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องส่วนตัวของมึงเลยจริงๆ"ผมรีบยกมือไหว้ขอโทษ
"ช่างมันเถอะไอ้กันต์...กูไม่ได้โกรธมึงหรอก กูแค่ขอร้องอย่างเดียว...อย่าเอาเรื่องนี้ไปพูดให้ใครฟังเด็ดขาดนะเว้ย กู..."
"เออๆๆๆกูเข้าใจมึงดี... กูสัญญาว่าจะไม่ปริปากบอกใครเด็ดขาด ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น"
ในใจผมคิดขึ้นมาได้ว่าตัวผมเองก็มีเรื่องลับกับพ่อกายเหมือนกัน จึงเข้าใจความรู้สึกนี้ดี
จู่ๆไอ้พีร์ก็ตัดสินใจขยับกายทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าผมที่ยืนอยู่พร้อมกับเงยหน้าขึ้นสบตาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน
"ถ้าอย่างนั้น...คืนนี้กูจะทำให้มึงมีความสุขที่สุดเป็นการตอบแทนก็แล้วกันนะ"
พูดจบ ไอ้พีร์ไม่รอช้าใช้สองมือเอื้อมไปจับขอบกางเกงนอนของผมแล้วค่อยๆ รูดรั้งลงช้าๆเผยให้เห็นแก่นกายของผมที่ห้อยโตงเตงกึ่งหลับกึ่งตื่น
ไอ้พีร์ก้มหน้าลงใช้มืออุ่นกอบกุมรอบลำเอ็นของผม ค่อยๆ รูดถอกหนังหุ้มปลายหัวเห็ดเบาๆพร้อมกับส่งลิ้นร้อนตวัดเลียวนรอบส่วนยอดอ่อนไหวก่อนจะอ้าปากอมครอบครองส่วนหัวเห็ดสีหวานเข้าปากแล้วดูดดึงแผ่วเบา
"ซี๊ดดด...อ๊าสสส... ซี๊ดดด... อื้อหือ..." ผมครางกระเส่าออกมาเบาๆด้วยความเสียวซ่านที่จู่โจมเข้ามาอย่างรวดเร็ว
จากนั้น ไอ้พีร์ก็ค่อยๆกลืนกินแก่นกายของผมลึกลงไปในโพรงปากทีละน้อยจนสุดโคนด้ามพร้อมกับขยับโยกศีรษะขึ้นลงเป็นจังหวะเนิบนาบแก่นกายของผมเริ่มพองขยายใหญ่คับพองเต็มปากของไอ้พีร์
ในขณะที่พวกเรากำลังเคลิบเคลิ้มจมดิ่งลงไปในห้วงแห่งความเสียวซ่านจนลืมตัวไปสนิทว่าประตูห้องนอนไม่ได้ลงกลอนปิดสนิท...
แอดดดดดดด......!
เงาร่างสูงใหญ่ของผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนในขณะที่ไอ้พีร์กำลังใช้เรียวปากปรนเปรอความเสียวให้กับผมอย่างเมามัน
"ขอป๊าแจมเสียวด้วยคนดิไอ้ตี๋..."เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยทักขึ้น
ทั้งผมและไอ้พีร์สะดุ้งสุดตัวหยุดชะงักกึกทันทีพร้อมกับหันขวับไปมองยังต้นเสียง
"ป๊า...!"
ร่างที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงประตูห้องคือเสี่ยไพศาลในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อนไม่มีเสื้อผ้าติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียวแก่นกายลำเขื่องขนาดใหญ่ที่แข็งขยายชูชันตั้งตรงบ่งบอกถึงอารมณ์ความกำหนัดที่พุ่งพล่านจนเกินจะหักห้ามใจไว้ได้
เสี่ยไพศาลสาวเท้าย่างสามขุมตรงดิ่งมาที่ข้างเตียงนอนทันทีที่มาถึงก็เอื้อมมือหยาบกร้านไปจับที่ศีรษะของไอ้พีร์แล้วออกแรงกดโน้มลงมาประชิดท่อนเอ็นของตนเองทันที
มาถึงจุดนี้แล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องหลบซ่อนหรือมีความละอายให้อีกต่อไปไอ้พีร์อ้าปากกว้างออกจนสุดแล้วพุ่งใบหน้าครอบครองส่วนหัวเห็ดสีม่วงเข้มของเสี่ยไพศาลเข้าไปในโพรงปากทันทีท่อนเนื้อลำใหญ่ที่มีคราบน้ำรักเอ่อล้นเยิ้มเปรอะเปื้อนหายลึกลงไปครึ่งลำ
ไอ้พีร์ขยับโยกศีรษะเข้าออกเป็นจังหวะรัวเร็วเกิดเสียงดูดดึงน้ำลายเฉอะแฉะดัง จ๊วบจ๊าบ อย่างหิวกระหายราวกับเด็กน้อยกำลังเอร็ดอร่อยกับไอติมแท่งโปรด
"ซี๊ดดด...อ๊าสสส... เสียวควยชิบหายเลยไอ้ตี๋ ป๊าโคตรเงี่ยนเลยวะ... ดูดแรงๆแบบนั้นแหละลูก!" เสี่ยไพศาลครางกระเส่าไม่ขาดปากมือหนาทั้งสองข้างกดกุมท้ายทอยของลูกชายขยับเร่งจังหวะตามใจชอบ
"แค๊กๆๆ...ป๊า... เบาๆ หน่อยสิพีร์หายใจไม่ทันนะเว้ย" ไอ้พีร์สำลักเบาๆต้องผงกหัวถอยออกมาหอบหายใจ
"โอ๊ะ...ป๊าขอโทษทีลูก พอดีมันเสียวเกินไปหน่อยวะ"
หลังจากปรนเปรอผู้เป็นพ่ออยู่ครู่ใหญ่ไอ้พีร์ก็หันกลับมาสนใจแก่นกายของผมที่ตั้งชันรออยู่บ้างสำหรับผมแล้วต้องได้รับการสัมผัสที่นุ่มนวลและทะนุถนอมจึงจะซ่านลึกถึงใจ
"เชี้ย...ไอ้พีร์ เสียวควยชิบหายเลยวะ ซี๊ดดด..."
เวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีเสี่ยไพศาลเริ่มออกอาการเมื่อยขา จึงเอ่ยปากชวน "ขึ้นมาบนเตียงกันเถอะลูกป๊าอยากเยดเองแล้ววะไอ้ตี๋"
ผมขยับตัวขึ้นไปนั่งพิงพนักหัวเตียงพร้อมกับอ้าขาออกกว้างส่วนไอ้พีร์คลานเข่าสี่ขาตามขึ้นมาอยู่ระหว่างหว่างขาของผมใช้มือหนากำรูดรอบแก่นกายของผมจนส่วนหัวเห็ดบานขยายเป็นสีแดงเข้มทั้งตวัดลิ้นเลียรอบยอดและอมดูดสลับกันไปมาอย่างชำนาญก่อนจะกลืนกินท่อนเอ็นของผมเข้าไปจนมิดด้าม
ในขณะเดียวกันเสี่ยไพศาลก็ขยับเข้ามาประชิดด้านหลัง จับเรียวขาของไอ้พีร์ให้แยกกว้างออกแล้วก้มหน้าลงซุกซอกใช้ลิ้นร้อนเลียวนรอบปากทางเข้าช่องทางรักของลูกชายอย่างไร้ความรังเกียจเสี่ยใช้ลิ้นตวัดหยอกล้อจนไอ้พีร์สะดุ้งเฮือกร่างกายสั่นสะท้านครางรับทั้งที่ยังมีท่อนเอ็นของผมคาอยู่ในปาก
ไม่นานนักเสี่ยไพศาลก็ใช้นิ้วเรียวยาวสอดแทรกเข้าไปเบิกทางด้านหลังทีละนิ้วสองนิ้วจนช่องทางเริ่มหยืดหยุ่นเมื่อเห็นว่าลูกชายพร้อมรองรับแล้ว เสี่ยก็ลุกขึ้นไปเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานหยิบซองเจลหล่อลื่นและถุงยางอนามัยออกมาอย่างรู้หน้าที่ราวกับเตรียมการไว้เป็นอย่างดี
เสี่ยไพศาลฉีกซองสวมถุงยางอนามัยเข้ากับแก่นกายของตนเองบีบเจลหล่อลื่นชะโลมเคลือบทั้งท่อนเนื้อและช่องทางรักของไอ้พีร์จนชุ่มฉ่ำ
"พร้อมไหมไอ้ตี๋...ป๊าจะเยดเอ็งแล้วนะลูก"
"จัดมาเลยป๊า...ผมคันรูอยากโดนควยป๊าจะตายอยู่แล้ว"
สิ้นคำอนุญาตเสี่ยไพศาลคุกเข่าประชิดตัว ใช้ส่วนหัวเห็ดถูไถวนรอบปากทางเข้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะออกแรงกดดันลำเอ็นเข้าไปทีละนิดๆ จนสุดแรง
"อ๊อย...เจ็บ! ป๊าเบาๆ หน่อย จุกชิบหายเลย โอ๊ย... ซี๊ดดด... อ๊าสสส... เสียว!"ไอ้พีร์ร้องครางลั่นด้วยความเจ็บปวดระคนเสียวซ่าน
เสี่ยไพศาลไม่สนใจเสียงท้วงติงดันแท่งเอ็นลำเขื่องเข้าไปจนมิดด้ามลึกสุดโคนทั้งสองคนนิ่งค้างหายใจหอบถี่อยู่ครู่ใหญ่เพื่อปรับสภาพก่อนที่เสี่ยจะเริ่มขยับสะโพกโยกกายเข้าออกช้าๆ
"ซี๊ดดด...อ๊าสสส... เสียวจังเลยครับป๊า..."
"กูก็เสียวควยชิบหายเลยลูก...รูมึงทั้งฟิตทั้งบีบรัดแน่นดีกว่าหีพวกผู้หญิงในร้านซะอีก ซี๊ดดด... อ๊าสสส!"
สีหน้าของทั้งสองพ่อลูกบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านสุดขีดเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นลั่นห้อง
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ...!
จังหวะการกระแทกกระทั้นของเสี่ยไพศาลทั้งถี่และรุนแรงไม่มีผ่อนปรนอารมณ์ดิบเถื่อนและสัญชาตญาณความเงี่ยนขั้นสุดทำให้เรี่ยวแรงพรั่งพรูออกมาไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
"เชี้ย...จะแตกแล้ว! จะแตกแล้วลูก ป๊าไม่ไหวแล้วเว้ย!"
เสี่ยไพศาลเร่งจังหวะซอยสะโพกกระหน่ำรัวเร็วยิบจนถึงขีดสุดยอด
ตับ! ตับ! ตับ! แตกแล้ว...แตกแล้วโว้ย...!
เสี่ยไพศาลดึงแก่นกายออกจากช่องทางรักของลูกชายอย่างรวดเร็วถอดถุงยางออกแล้วใช้มือชักรูดด้วยความเร็วก่อนที่น้ำรักสีขาวขุ่นจะพุ่งฉีดพ่นกระฉูดรดลงเป็นสายอาบเต็มแผ่นหลังขาวของไอ้พีร์จนชุ่มเสี่ยหอบหายใจโยนตัวล้มลงนอนแผ่หลาเคียงข้างลูกชาย
ทันทีที่เสี่ยไพศาลล้มตัวลงนอนไอ้พีร์หันมาส่งสัญญาณให้ผมขยับตัวลงนอนราบลงไปแล้วเจ้าตัวก็รีบคลานขึ้นมาคร่อมทับบนตัวผมทันทีใช้มือจับแก่นกายของผมจ่อเข้ากับช่องทางรักที่เพิ่งผ่านศึกมาสดๆ ร้อนๆแล้วกดทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทีเดียวมิดด้าม
"อ๊าสสส...รูมึงยังฟิตแน่นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยไอ้พีร์!" ผมครางกระเส่า
"กูก็เสียววะไอ้กันต์...คิดถึงควยมึงใจจะขาดแล้ว!"
ไอ้พีร์เริ่มขยับโยกสะโพกขึ้นลงรัวเร็วดุจพายุซัดสาดเสียงกระแทก ตับ! ตับ! ตับ! ดังประสานกับเสียงหอบหายใจ ในจังหวะนั้นเอง เสี่ยไพศาลที่นอนพักอยู่ข้างๆก็พลิกตัวลุกขึ้นมาคุกเข่าอีกครั้ง ใช้มือจับแท่งเอ็นของไอ้พีร์แล้วกำชักรูดเบาๆจากนั้นจู่ๆเสี่ไพศาลก็ก้มหน้าอ้าปากครอบครองแก่นกายของไอ้พีร์ที่กำลังขยับโยกอยู่เหนือร่างผมเข้าไปในปากทันที
"อื้อหือ...ป๊า! ทำอะไรเนี่ย... ซี๊ดดด... อ๊าสสส... พีร์เสียวควย!"
ไอ้พีร์โยกสะโพกกระแทกใส่ผมอย่างบ้าคลั่งในขณะเดียวกันท่อนเอ็นของเจ้าตัวก็ถูกปากของเสี่ยไพศาลดูดกลืนเข้าออกอย่างดุเดือด
"เชี้ย...ไอ้กันต์ กูจะแตกแล้ววะ!"
"กูก็เหมือนกันไอ้พีร์...ไม่ไหวแล้ว!"
ทั้งผมและไอ้พีร์ต่างพุ่งทะยานเข้าสู่เส้นชัยพร้อมกันในวินาทีนั้นท่อนเอ็นของผมอัดฉีดน้ำกามพุ่งทะลักเข้าไปในช่องทางรักของไอ้พีร์จนล้นทะลักไหลย้อนออกมาตามง่ามขาเสียงกระแทกเปลี่ยนเป็นเสียงเฉอะแฉะ แจ๊ะๆๆๆ
ไอ้พีร์กดศีรษะของเสี่ยไพศาลไว้แน่นครางเสียงหลงลั่นห้องเมื่อความสุขสมระลอกใหญ่ปลดปล่อยออกมาในโพรงปากของผู้เป็นพ่อเสี่ยไพศาลกลืนกินน้ำรักของลูกชายจนหมดเกลี้ยงไม่ให้เหลือตกค้าง
"อร่อยไหมล่ะป๊า...น้ำเงี่ยนของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนนี้" ไอ้พีร์หอบหายใจถามยิ้มๆ
เสี่ยไพศาลไม่ได้เอ่ยตอบคำใดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วสาวเท้าเดินเงียบๆ ออกจากห้องนอนของลูกชายกลับเข้าห้องส่วนตัวของตนเองไป
หลังจากตั้งสติและร่างกายสงบลงทั้งผมและไอ้พีร์จึงพากันเดินเข้าไปอาบน้ำชำระล้างคราบเหงื่อไคลและน้ำกามร่วมกันเงียบๆไม่มีคำพูดใดหลุดออกจากปากอีกเมื่อจัดการตัวเองเสร็จจึงล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยอ่อน
ผมเหลือบสายตาขึ้นมองนาฬิกาบนผนัง...เข็มยาวชี้บอกเวลาล่วงเลยไปจนถึงตีสามครึ่งเข้าไปแล้ว
......................................................................... ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
|