ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 238|ตอบกลับ: 7

Beneath the Neon Thong (การค้นพบตัวตนใต้แสงนีออน) บทที่ 3 เดิมพัน

[คัดลอกลิงก์]

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
16
ตอบกลับ
526
พลังน้ำใจ
14898
Zenny
12183
ออนไลน์
2761 ชั่วโมง
หากใครยังไม่ได้อ่านตอนก่อนหน้านี้ ติดตามได้ทางนี้ครับ
บทที่ 1 ช่องว่างหลังจบการศึกษา https://www.g4guys.com/thread-207499-1-1.html
บทที่ 2 ผู้โชคดีโต๊ะสี่สิบสาม https://www.g4guys.com/thread-207558-1-1.html

ปันยื่นมือมาให้ บูมจับมือนั้นแล้วลุกขึ้น ส่วนคิวเดินขนาบอีกด้านโดยเว้นระยะให้เขาเป็นคนก้าวเอง เสียงตะโกน “สี่สิบสาม” ดังเป็นจังหวะรอบห้อง ระหว่างเดินผ่านโต๊ะ เขารู้สึกถึงสายตาที่ไล่ตามจนแผ่นหลังร้อนวาบ ทั้งที่เครื่องปรับอากาศเย็นจนขนแขนลุก

พอขึ้นเวที แสงสีขาวก็สาดใส่จนเขามองแทบไม่เห็นคนข้างล่าง เหลือเพียงเงาดำหลายสิบเงาและประกายจากแก้วเครื่องดื่ม

พิธีกรเข้ามายืนข้าง ๆ “ขอเสียงให้ผู้กล้าโต๊ะสี่สิบสามหน่อยครับ!”

เสียงเชียร์กระแทกเข้าหาเขา บูมเผลอยิ้มทั้งที่หัวใจแทบหลุดออกจากอก

“ชื่ออะไรครับคนเก่ง” พิธีกรถาม

“บูมครับ” บูมตอบ

“บูมเฉย ๆ หรือบูมสนั่นครับคืนนี้” พิธีกรแซว

คนดูหัวเราะ บูมยกมือเกาหลังคอ “ยังไม่ทราบครับ”

คำตอบซื่อตรงทำให้เสียงหัวเราะดังขึ้นกว่าเดิม พิธีกรตบบ่าเขาเบา ๆ

“ดีครับ เราชอบคนพูดความจริง ก่อนเริ่ม ผมถามให้ชัดอีกครั้ง คุณบูมอายุเกินยี่สิบ ยินยอมขึ้นมาเล่นเกม และทราบว่าหยุดได้ทุกเมื่อ ถูกต้องไหมครับ” พิธีกรถาม

“ถูกต้องครับ” บูมยืนยัน

“โอเค วงล้ออยู่ทางโน้นครับ” พิธีกรบอก

เป้ากลมหมุนช้า ๆ อยู่ปลายเวที แบ่งเป็นช่องสีแดง น้ำเงิน ดำ และทอง พิธีกรส่งลูกดอกให้

“โยนหนึ่งครั้ง สีที่โดนจะเป็นโจทย์ ถ้าทำสำเร็จได้รางวัลใหญ่ ถ้าไม่สำเร็จได้รางวัลปลอบใจ ไม่มีใครกลับบ้านมือเปล่าครับ พร้อมไหม” พิธีกรอธิบาย

บูมสูดลมหายใจ “พร้อมครับ”

เขาเหวี่ยงแขน ลูกดอกพุ่งไปปักตรงช่องทองท่ามกลางเสียงฮือ

พิธีกรเบิกตากว้างเกินจริง “โอ้โฮ คืนแรกก็เอาทองเลยนะครับ! รู้ไหมว่าสีทองแปลว่าอะไร”

บูมส่ายหน้า

“แปลว่าคุณต้องเจอกับนายแบบตัวท็อปของเราในบททดสอบหน้าตาย กติกาง่าย ๆ เขาจะใช้วิธีของเขาทำให้คุณหลุดสีหน้า ถ้าคุณนิ่งได้จนจบ คุณชนะ ถ้ายิ้ม หัวเราะ หรือคราง—คุณแพ้ครับ” พิธีกรอธิบาย

เสียงโห่แซวดังขึ้น บูมเม้มปาก พิธีกรยกมือให้ห้องเงียบ

“โจทย์สีทองเริ่มที่การถอดเสื้อและใช้วิปครีมบนช่วงอกและหน้าท้อง ถ้าจะทำเกินกว่านั้น ต้องตกลงกันใหม่เป็นขั้น ๆ คุณบูมรับโจทย์แรกไหมครับ” พิธีกรถามต่อ

บูมรู้สึกว่าทุกสายตากำลังรอ แต่สิ่งที่ทำให้เขายกมือจับชายเสื้อไม่ใช่เสียงเชียร์ เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าตัวเองจะรู้สึกอย่างไรเมื่อไม่มีผ้าปิดบังครึ่งบน

“รับครับ” บูมตอบ

เขาดึงเสื้อยืดข้ามศีรษะ ส่งให้พนักงานที่ยืนรออยู่ข้างเวที แสงร้อนตกกระทบร่างลีนได้สัดส่วน ผิวสีน้ำตาลอ่อน และแนวกล้ามเรียบบนหน้าอกกับหน้าท้อง สร้อยเงินเส้นบางที่เขาใส่ติดตัวนอนอยู่บนกระดูกไหปลาร้า
เสียงเชียร์ดังขึ้นทันที บูมเกร็งโดยสัญชาตญาณ ก่อนค่อย ๆ ปล่อยไหล่ลง

ความรู้สึกประหลาดแล่นผ่านผิวหนัง ราวกับสายตาทุกคู่มีน้ำหนักจริง ๆ

“และคู่แข่งของคุณคืนนี้…” พิธีกรลากเสียง “เรียวครับ!”

ม่านเปิดออก ชายวัยยี่สิบแปดร่างลีนเดินออกมาด้วยท่าทีสบายราวกับเวทีเป็นห้องนั่งเล่นของตัวเอง ใบหน้ากรามคมรับกับผมดำที่ปล่อยยุ่งอย่างตั้งใจ เขาสวมแมนกินี่สีชมพูไฟฟ้า ชุดชิ้นเดียวเว้าสูงซึ่งมีผ้าเพียงพอสำหรับปิดส่วนจำเป็น ก่อนทอดสายเส้นเล็กขึ้นตามลำตัว เนื้อตัวมันวาวจากน้ำมัน และรอยสักเรขาคณิตสีดำเลื้อยจากซี่โครงซ้ายขึ้นไปถึงหน้าอก

เรียวรับกระป๋องวิปครีมจากพนักงานแล้วเดินมาหยุดตรงหน้า ดวงตาเขาคม แต่รอยยิ้มกลับขี้เล่น

“ไหวไหมครับ” เรียวถามเบา ๆ โดยไม่ใช้ไมโครโฟน

“คิดว่าไหวครับ” บูมตอบ

“ถ้าไม่ไหว บอกผมนะ อย่าฝืนเพราะคนดู” เรียวย้ำ

บูมชะงักเล็กน้อยก่อนพยักหน้า “ครับ”

เรียวย่อตัวลง ฉีดครีมเป็นเส้นวนบนหน้าท้องของบูม ความเย็นทำให้กล้ามเนื้อหดเกร็ง เขาเงยหน้าขึ้นสบตาอีกครั้ง คล้ายถามโดยไม่ใช้คำ บูมพยักหน้า

ลิ้นอุ่นแตะลงตรงขอบล่างของครีมแล้วลากขึ้นช้า ๆ ความต่างระหว่างความเย็นกับความร้อนทำให้บูมสูดลมหายใจแรง มือกำแน่นอยู่ข้างลำตัว เสียงคนดูรอบห้องค่อย ๆ กลายเป็นเสียงเดียวกัน

เรียวไม่ได้รีบ เขาไล่เก็บครีมตามร่องกล้ามเนื้อ วนลิ้นรอบสะดือ แล้วใช้มือแตะสะโพกบูมเพียงเพื่อประคอง ดวงตาคมเหลือบขึ้นมาดูสีหน้าตลอดเวลา

“เก่งนี่” เรียวกระซิบ “หน้านิ่งกว่าที่คิด”

บูมกัดกระพุ้งแก้มตัวเอง พยายามไม่ตอบ

เรียวลากลิ้นขึ้นกลางอกจนถึงกระดูกไหปลาร้า แล้วถอนตัวออกพร้อมเช็ดมุมปากด้วยนิ้ว

เสียงปรบมือดังสนั่น พิธีกรเดินกลับเข้ามา “ยังไม่หลุดครับ! คุณบูมของเราเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย”

บูมหอบหายใจ มองเรียวที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า ความกลัวก่อนหน้านี้กลายเป็นความคึกคักที่แล่นอยู่ใต้ผิว เขาไม่อยากให้ฉากนี้จบเร็วเกินไป

“แค่นี้เองเหรอครับ” บูมถาม

เรียวเลิกคิ้ว เสียงคนดูระเบิดทันที

“อ้าว” เรียวหัวเราะ “ท้ากันเองนะครับ ผมไม่ได้เริ่ม”

“ก็ถามเฉย ๆ ครับ” บูมตอบ แต่รอยยิ้มที่หลุดออกมาฟ้องทุกอย่าง

พิธีกรชี้หน้าเขา “ยิ้มแล้วนะครับ แต่ผมจะยังไม่นับ เพราะนี่เป็นช่วงเจรจาต่อรอง”

เรียวขอไมค์มาถือ “งั้นผมเสนอแบบนี้ คุณถอดกางเกงยีนส์ เหลือกางเกงในตัวเดียว ผมเพิ่มครีมอีกสามจุด ถ้าคุณรักษาหน้านิ่งได้ คุณชนะ แต่ถ้าหลุด คุณต้องอยู่ในชุดชั้นในจนร้านปิด และเดินทักทายแขกตามโต๊ะหนึ่งรอบ”

เขาหยุดแล้วพูดชัดขึ้น “ของทั้งหมดฝากไว้ที่ห้องเก็บของ ขอคืนเมื่อไรก็ได้ ต่อให้แพ้แล้วเปลี่ยนใจก็ขอคืนได้ ไม่มีใครบังคับให้อยู่ต่อ ตกลงไหมครับ”

นี่เป็นโอกาสถอนตัวที่ง่ายมาก แค่พูดว่าไม่ บูมก็ใส่เสื้อ กลับไปนั่งที่โต๊ะ และไม่มีใครตำหนิเขา

แต่พอคิดถึงการเดินผ่านผู้ชายทั้งห้องโดยเหลือเพียงกางเกงใน หัวใจก็กลับเต้นแรงขึ้น

“ตกลงครับ” บูมตอบ

เขาปลดกระดุม รูดซิป แล้วดันกางเกงยีนส์ลง ข้างใต้เป็นบ็อกเซอร์บรีฟสีแดงสดที่แนบลำตัวเกินกว่าจะซ่อนปฏิกิริยาของเขา เสียงโห่ดังขึ้น บูมหน้าแดงแต่ไม่ได้ใช้มือปิด

เรียวฉีดครีมลงบนหัวนมทั้งสองข้างทีละจุด ก่อนใช้ลิ้นเก็บช้า ๆ บูมกัดฟันจนกรามขึ้นสัน แต่เมื่อเรียวดูดหัวนมด้านขวาเบา ๆ ลมหายใจก็สะดุดจนเกิดเสียงอื้อสั้น ๆ ในลำคอ เขารีบเม้มปากไว้ได้ทันก่อนมันจะกลายเป็นเสียงครางเต็มเสียง

พิธีกรยกนิ้วขึ้นเตือน “เกือบแล้วครับ! รอบนี้ผมยังไม่นับ แต่ถ้าหลุดชัดกว่านี้ถือว่าแพ้ทันทีนะครับ!”

“ยังเหลืออีกจุด” เรียวว่า ดวงตาเป็นประกาย

เรียวคุกเข่าลงตรงหน้า กระป๋องวิปครีมอยู่ในมือ แต่เขายังไม่กดหัวฉีด

“คุณโอเคที่จะถอดกางเกงในออก ให้ผมฉีดวิปครีมตรงด้านหน้าที่ผ้าปิดอยู่ แล้วใช้ปากเลียครีมออกไหมครับ” เรียวเงยหน้าถาม “ขอบเขตที่ผมถามตอนนี้จบแค่ตอนครีมหมดนะครับ ถ้าไม่อยากถอดหรือไม่อยากให้ผมใช้ปาก เราหยุดตรงนี้ได้”

เสียงคนดูตะโกนเชียร์ แต่เรียวไม่ละสายตาจากเขา มืออีกข้างยังอยู่ข้างตัว ไม่ได้เอื้อมมาจับขอบผ้าหรือเร่งให้เขาตัดสินใจ

บูมรู้ว่าคำตอบนี้เป็นของตัวเอง

“โอเคครับ ไปต่อ” บูมยืนยัน

เรียวพยักหน้า แต่ยังไม่ขยับ “อีกเรื่องหนึ่ง คุณอนุญาตให้แขกถ่ายภาพช่วงนี้เพื่อเก็บไว้ดูส่วนตัวไหมครับ ภาพห้ามเผยแพร่ ห้ามส่งต่อ และห้ามนำไปใช้เชิงพาณิชย์ ถ้าไม่อนุญาต เราก็เล่นต่อได้โดยไม่เปิดไฟรูปกล้อง”

บูมเหลือบมองไฟเหนือเวทีที่ยังดับอยู่ ก่อนหันกลับมาสบตาเรียว

“ผมอนุญาตให้ถ่ายเพื่อเก็บไว้ดูส่วนตัวครับ” บูมตอบ

“ถ้าเปลี่ยนใจ บอกผมได้ทันทีนะครับ” เรียวบอก

เมื่อบูมพยักหน้ารับ เรียวจึงหันไปส่งสัญญาณยืนยันเรื่องการถ่ายภาพให้พิธีกร อีกฝ่ายพยักหน้าตอบ แต่ไฟรูปกล้องยังคงดับอยู่

บูมสอดนิ้วเข้าใต้ขอบกางเกงในสีแดง สูดลมหายใจ แล้วค่อย ๆ เลื่อนขอบผ้าลงด้วยมือของตัวเอง

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
65371
พลังน้ำใจ
333986
Zenny
120291
ออนไลน์
27878 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-9 16:01:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
5150
พลังน้ำใจ
19025
Zenny
888
ออนไลน์
954 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-10 15:05:32 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุก

ประธานนักศึกษา

กระทู้
1
ตอบกลับ
12423
พลังน้ำใจ
75705
Zenny
63080
ออนไลน์
3779 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-11 18:57:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากๆครับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
5150
พลังน้ำใจ
19025
Zenny
888
ออนไลน์
954 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-12 00:11:53 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุก

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
20716
พลังน้ำใจ
112690
Zenny
37401
ออนไลน์
14112 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-12 04:14:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ข อ บ คุ ณ ค รั บ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
1
ตอบกลับ
3274
พลังน้ำใจ
24697
Zenny
24644
ออนไลน์
1721 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-12 11:49:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
You know I can't smile without you...

ประธานนักศึกษา

กระทู้
1
ตอบกลับ
11953
พลังน้ำใจ
73573
Zenny
45136
ออนไลน์
6244 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 17:15:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-11-16 12:26 , Processed in 0.128162 second(s), 26 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้