แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KF94 เมื่อ 2026-9-8 19:36
- K0 H8 D$ J+ X! c
! T7 C1 S0 e3 K5 \9 H( b2 h$ B นักรับจ้างสารพัด "คลื่น" - ตอนที่ 7 ปลอบใจ นิค หนุ่มต่างชาติอกหัก
0 G" G" l: c5 m; E$ A
! i; Q# H- l8 e4 F( O
* ^$ x' E" A) ^4 m Y! j4 a
หลังจากที่แยกย้ายกับพี่ต้นผมก็กำลังขับรถกลับบ้าน โดยมีสมุทรนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ เด็กตัวใหญ่ที่ปกติชอบนั่งกางแขนกางขาเต็มเบาะวันนี้กลับนั่งนิ่งกว่าปกติ ขาข้างที่เจ็บถูกจัดให้อยู่ในท่าที่สบายที่สุด ส่วนข้อเท้าก็ได้รับการประคบเย็นมาเรียบร้อยแล้ว ผมเหลือบมองสมุทรเป็นระยะก่อนจะถามขึ้นมา "ยังปวดอยู่ไหม?" * l' u9 X. y, y$ {% c9 a' \; V
"นิดหน่อยเฮีย" 8 ?) a5 O6 g( V/ A8 X
"นิดหน่อยของสมุทรนี่ระดับไหน?" 3 I) u* ~! A& p; {$ l; P+ @5 `
"ก็... พอทนได้"
6 ~: q% `* F- F9 Z7 N$ B9 u2 ?
"แล้วขยับได้ไหม?"
/ [& W$ G- W" s- o5 j/ L
สมุทรลองขยับข้อเท้าเล็กน้อยก่อนจะทำหน้าบูด "ได้ แต่ไม่อยากขยับ"
& S1 W& \0 r1 ^- f
"ก็นั่นแหละ แปลว่าเจ็บ" : W6 R0 P+ X- s# Z( T. \5 k
"เฮียก็ถามเยอะจัง"
) V9 n5 c- n7 y- Y3 h
"ก็สมุทรเป็นน้องเฮีย" ผมตอบกลับไปทั้งที่สายตายังมองถนน ผมกลับไปเหลือบมองสมุทร "หมอที่ค่ายบอกให้ประคบเย็นต่อใช่ไหม?"
( J0 ^, n q7 V) N9 X
"อือ" 5 S0 h9 r% ]7 \) r5 W2 d
"แล้วคืนนี้ยกเท้าสูงหน่อยนะ เวลานอนอย่าไปนอนทับขาข้างนั้นแล้วช่วงนี้ก็ห้ามเล่นกีฬาล่ะ" ทันทีที่ได้ยินประโยคสุดท้ายสีหน้าของสมุทรก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย "รู้แล้วน่า" : u! f3 }. I5 r) i
"รู้แล้วก็ทำ" , ? B7 l* u; Q: j) {
"ค้าบ" เสียงของสมุทรเบาลง 1 {: M' ~+ r, c7 \& n$ e+ i9 P
ผมไม่ได้ตอบทันที ผมรู้ดีว่ามันชอบบาสมากแค่ไหนโดยเฉพาะการได้ซ้อมกับทีม ได้ลงแข่ง ได้อยู่กับเพื่อนร่วมทีม ไอ้เด็กนี่ถึงจะยังอายุไม่มากแต่พออยู่ในสนามแล้วจริงจังกับมันเกินกว่าที่หน้าตาจะบอกได้ "เจ็บครั้งนี้ก็พักก่อน" ผมพูดขึ้นในที่สุด "ถ้าฝืนแล้วมันหนักกว่าเดิมจากที่พักไม่กี่วันอาจกลายเป็นพักเป็นเดือนก็ได้"
! S* T) Z3 b0 B6 Z1 K
"รู้ครับ" 3 U( {* f& x9 D: z. H* |
"แล้วถ้าสมุทรอยากกลับไปเล่นเร็ว ๆก็ยิ่งต้องดูแลตัวเอง"
2 J/ ?- h$ B8 u" { M+ @) u
สมุทรเงียบไปพักหนึ่งก่อนพยักหน้า "ครับ"
0 W* g1 L! i/ z5 P' u$ V( i s0 I
บทสนทนาหลังจากนั้นก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปเรื่องอื่น ทั้งเรื่องเพื่อนที่โรงเรียน เรื่องทีมบาส เรื่องครูฝึก รวมถึงเรื่องที่บ้าน แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกว่าวันนี้สมุทรแปลกไป เงียบกว่าปกติ บางครั้งผมถามอะไรไปมันก็เหมือนจะตอบ แต่กลับหยุดคิดอยู่พักหนึ่งก่อนตอบสั้น ๆ บางจังหวะผมหันไปมองก็เห็นสมุทรกำลังมองผมอยู่ พอสบตากัน มันกลับหันหน้าหนีไปทางกระจกทันที "สมุทรเป็นอะไรหรือเปล่า?" ผมถามตรง ๆ / X8 r# D$ g5 J' ^& }4 N d
"เปล่าครับ" / }0 f& }+ Z# x" j$ |
"แน่?" ) _# v( r* g! V6 O# a) f
"แน่ดิ"
% k6 f' ?3 L# d, A. g
"แล้วทำไมวันนี้เงียบ ๆ ?"
; ^6 I2 x; {/ V* F) V5 z) q
"ก็เจ็บขา" สมุทรตอบง่าย ๆ "แล้วสมุทรก็เซ็งด้วย เล่นบาสไม่ได้อีก"
$ a- N( V) ], h
ผมฟังแล้วก็พยักหน้า เออ...ก็คงอย่างนั้นแหละมั้ง เด็กที่ชีวิตอยู่กับกีฬาตลอดเวลาอยู่ดี ๆ ต้องมานั่งพักก็คงหงุดหงิดเป็นธรรมดา ผมเลยไม่ได้ถามอะไรต่อจนกระทั่งรถมาถึงบ้าน ผมลงไปช่วยพยุงมันตอนเดินเข้าบ้านย้ำเรื่องการประคบเย็นกับการพักให้มันฟังอีกรอบ ทั้งที่รู้ว่ามันคงจำได้หมดแล้ว ก่อนที่สมุทรจะเปิดประตูบ้านมันหันกลับมามองผม เหมือนมีอะไรบางอย่างจะพูด แต่สุดท้ายกลับพูดเพียง "ขอบใจนะเฮีย"
u" ~7 J' @7 \7 T, o: ^ T
"ไม่เป็นไร แค่นี้เอง" ผมตบไหล่สมุทรเบา ๆ "พักผ่อนซะ" 4 m& A) {& @! \2 ]( @9 H
สมุทรพยักหน้าแล้วเดินเข้าไป ส่วนผมก็กลับขึ้นรถขับตรงกลับคอนโดทันที พอถึงห้อง สิ่งที่ผมทำมีเพียงอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วทิ้งตัวลงบนเตียง
/ j0 O8 v2 c0 {3 H1 e
เช้าวันศุกร์ # j l) j" M! K+ e* N! {
ผมตื่นไปมหา'ลัยตามปกติ เสื้อเชิ้ตนักศึกษาสีขาวถูกรีดเรียบกางเกงสแล็กสีดำพอดีตัว รองเท้าหนังถูกใส่อย่างเรียบร้อย ผมจัดทรงแบบง่าย ๆ ก่อนคว้ากระเป๋าแล้วออกจากห้อง ทันทีที่มาถึงคณะผมก็เจอกับพวกจิน # y1 E8 m% i! }9 r: {/ E
" l1 Q& q8 P, N2 A3 Y8 ]3 I5 j
"มาแล้วหรอมึง" จินทักผมพร้อมรอยยิ้มกวน ๆ ตามแบบของมัน วันนี้มันก็อยู่ในชุดนักศึกษาตามปกติ เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็กสีดำแต่ปล่อยชายเสื้อออกนิดหน่อยจนดูไม่ค่อยเรียบร้อยนัก ข้างๆ กันคือเหนือกับใต้ 9 q0 @0 w& X6 N( [
( L( d+ T+ e" `1 k
. F# W5 L4 d! z9 C' g+ ?
เหนือยังคงแต่งตัวเรียบร้อยเหมือนเดิมเสื้อเชิ้ตขาวแขนยาวกับกางเกงสีเข้ม รูปร่างใหญ่และใบหน้าตี๋คมดูโดดเด่นท่ามกลางนักศึกษาคนอื่นส่วนใต้แต่งตัวคล้ายกัน แต่สีหน้ากับท่าทางกลับสดใสกว่าแฝดของตัวเองหลายเท่า 2 {* ^5 G9 z; E- S" }* B6 W
"อืม" ผมตอบสั้นๆ ก่อนเดินเข้าไปหา # \( G! l e' {. t
แล้วเหนือก็ยื่นแก้วเครื่องดื่มมาให้ผม "ของมึง" . F6 @8 Q, z9 {3 }% p2 K
ผมมองแก้วในมือมัน "มึงซื้อมาให้กูอีกแล้ว?"
& {* R( N( N3 g6 _( B- E! M/ I
"เห็นมึงไม่ได้ซื้อ"
1 A+ j6 h, l* K
"แล้วมึงรู้ได้ไงว่ากูอยากกิน?" 5 K {; Y/ P/ B: q
เหนือมองหน้าผมนิ่งๆ "กูกำลังจีบมึงอยู่ จำเป็นต้องรู้ไหม?" + Y ^: \- u9 i3 G0 ]
ผมเงียบไปสองวินาที "...ก็ฟังดูมีเหตุผล"
8 p h4 ^( n) f# `8 z
จินที่ยืนอยู่ข้างๆ หัวเราะทันที "โอ๊ยยยย มึงสองคนเนี่ยนะ"
* ?1 }2 ] _& @3 }
ใต้เองก็หัวเราะ "กูว่าพี่กูแม่งเริ่มเนียนขึ้นทุกวันแล้ว"
& Q+ B! ]! H/ H$ `% }
"เนียนอะไร?" เหนือถาม
4 d3 q' j6 {1 ^! W
"ก็จีบไง" : k w& f8 p. i9 G9 y
"เนียนอะไร กูก็บอกอยู่ทุกวันว่าจีบจริง" คำตอบตรง ๆ ทำให้จินกับใต้พร้อมใจกันทำหน้าเหม็นความรัก " Q; a) G: W, ~1 N, [- _
ผมถอนหายใจแล้วรับแก้วเครื่องดื่มมา "ขอบใจ" 4 y7 A- R! E2 |5 h& v
"อืม" เหนือยิ้มบางๆ ) e; ]: T) V+ U1 u
ผมพยายามทำเป็นไม่สนใจแต่ความจริงแล้วผมเริ่มชินกับการมีมันคอยดูแลแบบนี้ไปแล้ว 1 S3 S) y* J/ ^0 y/ ^% {+ E4 X g
ช่วงพักเที่ยงโรงอาหารคณะแพทย์เต็มไปด้วยนักศึกษา พวกผมสี่คนเดินวนหาโต๊ะอยู่พักหนึ่งก่อนที่เหนือจะชี้ไปยังโต๊ะด้านใน "ตรงนั้น" * Z* V' ^$ G9 u+ D6 P' L
"มึงไปจองก่อนเลย" ผมบอก 1 E5 Q9 @# z2 l2 u/ X# u2 y6 [
เหนือพยักหน้าแล้วเดินไปทันทีผมกับจินและใต้แยกกันไปซื้ออาหารของตัวเอง พอผมถือถาดกลับมาก็เห็นเหนือวางกระเป๋าของผมไว้บนเก้าอี้ข้างตัวมันแล้ว "มึงเอากระเป๋ากูมาวางทำไม?" ) ?. } y# T* I# t
"กันคนอื่นนั่ง" % C' j' }3 K7 Y$ S6 a7 l' Q
"กูมาเองได้" : J9 o# [. E9 d' y6 {: a
"รู้"
. h0 L9 A. e4 _7 E# X
"แล้ว?" ' G0 l) {5 o h- O3 |5 }- ?
"ก็อยากจองให้"
- R6 {# n9 S# O- q
ผมส่ายหน้าไอ้นี่มันชักจะตรงเกินไปแล้ว ผมนั่งลง ก่อนจะเริ่มกินข้าว แต่ยังไม่ทันกินไปถึงครึ่งจานเหนือก็ขมวดคิ้ว "กินช้า ๆ"
! y9 g7 ^) w/ A- A
"ก็มีเวลาพักชั่วโมงเดียวเอง บ่ายนี้มีแล็ปนะ" 0 J: Y) L, z+ P
"ก็รู้ แต่เคี้ยวให้หมดก่อน" % d/ F& g6 Q2 }) Z
"ใกล้เวลาเรียนแล้ว"
4 F* S0 e0 T5 _1 _
"อีกตั้งนาน" เหนือยื่นแก้วน้ำมาให้ "ดื่มน้ำด้วย"
0 M. q1 q% N) J" |1 @) k0 }
ผมรับมาอย่างว่าง่ายจินที่นั่งฝั่งตรงข้ามมองภาพตรงหน้าแล้วทำหน้าราวกับอยากจะร้องไห้ "กูถามจริงนะ" {5 ~3 h5 g# y- \9 i5 Q
"อะไร?" ผมสงสัย T2 r% ?9 C3 J# s! k! ~0 g" ]
"มึงสองคนเป็นแฟนกันไปตั้งแต่เมื่อไหร่?"
# A2 C" X- t7 `
ผมเกือบสำลักก่อนจะตอบกลับ "ยังไม่ได้เป็น!" เหนือก็พูดพร้อมกัน 5 @% j" I a/ l1 p) e% ?7 L
จินหันไปมองเหนือ "มึงตอบเร็วมาก" % @9 ?: k, U$ u5 h
"ก็มันยังไม่ให้เป็น"
. ~( i! D8 M" o" b
"แต่ดูแลเหมือนเป็นแล้ว?" - O, L- c. t3 n+ g/ b
ใต้พยักหน้าแรงๆ "เห็นด้วย"
' X+ O7 K& d9 S& X
ผมก้มหน้ากินต่อทำเป็นไม่ได้ยิน แต่พอเหนือยื่นทิชชูมาให้เพราะผมมีเศษอาหารติดอยู่ตรงมุมปาก ผมก็ได้แต่รับมาเงียบ ๆ "ขอบใจ"
8 L, `9 F. {( L' q5 Y- g
"อืม" . g3 m& f: X, l- Q( E
จินกับใต้หันมองหน้ากันอีกครั้งผมรู้เลยว่าพวกมันกำลังจะเริ่มแซว ; ?$ a; R+ R6 G$ p7 ^
"ถ้าพวกมึงพูดอะไร กูจะเอาถาดฟาดซะ"
( c) N8 t7 _: p) i$ ~$ |& M
"ไม่พูดแล้วครับ" จินยกมือยอมแพ้ แต่รอยยิ้มมันบอกชัดเจนว่าไม่ได้สำนึกเลยสักนิด 5 @" _* X) u5 B# F8 ]
หลังพักเที่ยงพวกผมกำลังเดินออกจากโรงอาหารคณะเพื่อกลับไปเรียน แต่พอเดินมาถึงโรงอาหารกลาง ผมก็เห็นคนคุ้นหน้าอยู่สองคนนิวกับบูม
8 E1 w% c( W' y; }: K6 o
8 d- ^ p& T& D2 T! Y7 }2 H [
: F. h2 K5 a: i; j4 b
และสิ่งที่ทำให้ผมชะงักก็คือ...ไอ้นิวมันใส่ชุดนักศึกษา "เดี๋ยวนะ" ผมหันไปมองมันตั้งแต่หัวจรดเท้า / @* i' F8 [, n& R
นิวอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบร้อยกับกางเกงสแล็กสีดำหน้าตาที่ปกติมักเห็นในเสื้อผ้าแฟชั่นหรือชุดสำหรับงานแสดง วันนี้กลับดูเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาๆ จนเกือบจำไม่ได้ "มึงแต่งตัวเรียบร้อยขนาดนี้ทำไม?"
) f/ B8 R# d9 X% d2 W" a
นิวหัวเราะ "กูมีถ่ายโปรโมตคณะ"
0 u3 P; Q) p! v1 u
"อ๋อ" 9 o: B# ~/ [) `; J8 @
มันก้มมองเสื้อตัวเอง "วันนี้เขาให้ใส่ชุดนักศึกษา ไอ้ทัพก็มาถ่ายกับกูคณะนิติศาสตร์ถ่ายช่วงเดียวกันพอดี" ก่อนจะหันมามองพวกผม "แล้วคณะแพทย์พวกมึงอะ งานโปรโมตก็คงไม่พ้นจตุรเทพหมอปะ?" นิวถามกลับ 7 f1 d' t" I* \: Y/ a
พวกผมสี่คนหันมองหน้ากัน ไม่มีใครตอบ "ไม่รู้" ผมตอบในที่สุด 2 P+ Z* U, m, D
นิวทำหน้าสงสัย "จริงดิ?" ; ~% L, j8 _& Z3 {! K
"จริง"
; V- ~8 W' s, N" |! i7 N, k6 _ N' N
บูมที่ยืนข้างๆ พูดขึ้น "หรือของคณะแพทย์ถ่ายอีกช่วงหนึ่งวะ"
6 X( p; W; S2 Q4 w1 h$ R) h
"กูก็ไม่รู้"ผมตอบแล้วมองหาคนอีกคนที่ควรจะอยู่กับพวกมันอย่างที่บอก "แล้วไอ้ทัพไปไหน?" 7 J+ c ~ _/ B% b0 ?% e. P
"มันมีธุระ" นิวตอบ "แยกไปก่อนแล้ว" ) ^3 G2 Y7 N" H
"อ๋อ" ผมพยักหน้าแต่ไม่รู้ทำไม คำตอบนั้นถึงทำให้ผมติดใจอยู่เล็ก ๆ
) h9 g0 }+ q# h9 B% ?2 ^2 t' c* @
"งั้นพวกกูไปก่อนนะ ใกล้เวลาเรียนแล้ว" จินพูด ) V* O7 Y' J( H _. q% ]
"เออ ไว้เจอกัน" นิวโบกมือ
5 U; D* M. d; S/ q
ผมหันหลังเดินตามเพื่อนกลับคณะแต่เดินไปได้ไม่กี่สิบเมตร ก็ได้ยินเสียงอาจารย์เรียก "คลื่น"
3 A3 a$ ^! u% Q/ m0 i
ผมหันกลับไปเป็นอาจารย์แพทย์ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นอาจารย์ที่รูปร่างค่อนข้างเล็กและบอบบาง ใบหน้าดูอ่อนโยนกว่าบรรดาอาจารย์แพทย์ที่ผมเคยเจอมาอย่างเห็นได้ชัด ถ้าจะให้เปรียบเทียบง่ายๆ... เธอก็เหมือนกระต่ายตัวเล็ก ๆ ที่หลุดเข้ามาอยู่กลางดงสิงโตเถื่อนของคณะแพทย์ ผมชะลอฝีเท้า "ครับอาจารย์?"
# I/ T/ j: K9 E( _; p& ~( b: C
"อาจารย์ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม?" 6 a0 B" ~/ j0 r/ N
"ได้ครับ" ผมหันไปบอกพวกจิน "พวกมึงไปก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป" 4 a, o3 u& j) Y/ F1 y' `
เหนือมองผมแวบหนึ่งก่อนพยักหน้า "โอเค" 4 s+ |% n9 p1 r: _3 [
เมื่อเพื่อนเดินไปแล้วอาจารย์จึงพูดขึ้น "อาจารย์มีเรื่องอยากรบกวนคลื่นหน่อย" + O! a3 x6 N* u* V; k% c9 T7 U/ q
"เรื่องอะไรครับ?" 9 @' O* n0 U$ ^1 t1 ]6 F# b0 o+ T* r
"อาจารย์อยากให้คลื่นช่วยถ่ายโปรโมตคณะแพทย์ให้หน่อย"
/ x$ g& O- ~% H: U* y
อ๋างานนี้... กำลังจะถ่ายสินะ แต่ว่า... "ผมหรอครับ?" 2 a# f4 _* F- y4 ]7 e, b0 m
"ใช่จ้ะ" เธอยิ้ม "แล้วก็อยากให้เพื่อน ๆ ของคลื่นมาช่วยด้วย" . Q& X! I9 @3 |' |& m" K$ A2 G9 U5 K
ผมเลิกคิ้ว "พวกจิน เหนือ ใต้หรอครับ?" W1 `/ z& [- B
"ใช่จ้ะ" 1 E, H3 Y) e/ K
"แล้วทำไมอาจารย์ไม่เรียกพวกผมคุยพร้อมกันเมื่อกี้ล่ะครับ?" 4 Q" x) ?5 T+ o1 N
อาจารย์หัวเราะเบาๆ "เพราะอาจารย์คิดว่าคลื่นน่าเชื่อถือและน่าคุยที่สุดในกลุ่มแล้ว" - _% d' y9 q' L2 b
ผมหลุดหัวเราะ "อาจารย์รู้จักพวกมันดีขนาดนั้นเลยหรอครับ?"
4 S! l6 w. p6 ^. m9 O
"ก็จินกับใต้ค่อนข้างติดเล่นน่ะสิ" เธอพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "ส่วนเหนือก็เป็นคนพูดน้อยไปหน่อย"
5 g4 l, }) v; W- g" B
"ก็จริงครับ"
+ |6 V+ Y; Z @: q/ c
"อาจารย์เลยคิดว่าถ้าฝากผ่านคลื่นน่าจะง่ายกว่า" ) [/ V( K, R8 x" C' ]3 L' g
ผมคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ได้ครับ เดี๋ยวผมไปคิดดูแล้วก็จะลองคุยกับพวกมันให้" " Z- Q2 G3 j/ U+ J8 e
"จริงนะ?" 7 t- ?( A+ ]" j$ ~% t
"ครับ"
+ r; r1 O6 t; s" J. V& R
อาจารย์ยิ้มอย่างโล่งใจ "ขอบใจมากนะคลื่น" 4 I- Y }6 M9 X& o/ c1 o! E
"ไม่เป็นไรครับ" : z- R/ n5 x( ~! b: o- l6 z. ^
หลังจากนั้นอาจารย์ก็ขอตัวไปส่วนผมก็เดินต่อไปทางตึกเรียน แต่ยังไม่ทันพ้นซอกตึก— เพียะ! เสียงตบดังขึ้นจนผมหยุดเท้าแทบจะทันที ด้วยจิตวิญญาณคนไทย... ผมหยุดฟังทันที 4 M: _' O- w( L7 q
เสียงผู้หญิงดังขึ้น "เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย?"
+ d. k* W2 t# V: f0 @# Q1 J
ผมชะงักเสียงผู้ชายตอบกลับเบากว่า "ขอโทษ" 2 J* n( G2 t' l3 v
เดี๋ยวนะ...เสียงนี้คุ้นมาก ผมขยับเข้าใกล้กำแพงอีกนิด
8 x/ ^+ C1 E! i2 e1 N
"เธอก็เอาแต่ขอโทษ!" เสียงผู้หญิงพูดด้วยความเหนื่อยใจ "เค้าพูดกี่ครั้งแล้วว่าให้ดูแลเค้าบ้าง รูปคู่ก็ไม่ลงพาไปไหนก็ทำหน้าเหมือนไม่อยากไปด้วย แล้วเธอคิดว่าเค้าจะรู้สึกยังไง?"
5 n) m0 r. Z7 y: J+ x, t" \
"ขอโทษ" 1 x4 P4 s+ {7 x/ q V! ]
"เห็นไหม!" หญิงสาวหัวเราะออกมาอย่างหมดความอดทน "เธอมีอะไรอย่างเดียวจริง ๆ ทัพ คำว่าขอโทษเนี่ย" ) c0 y8 `7 _, @3 o( s
6 j! {; I! u' R/ u6 m2 c
ผมเบิกตาอย่างที่คิด เสียงไอ้ทัพจริงด้วย แสดงว่าผู้หญิงก็...แฟนมันหรอ?
9 _3 |8 D" V0 ^0 k: d! x
"เมื่อก่อนมันยังไม่หนักขนาดนี้เลย" เธอพูดต่อ "แต่พอเธอเข้ามหา'ลัยตั้งแต่เข้าไปอยู่กับกลุ่มเหนือดาวอะไรนั่น เธอก็เปลี่ยนไป"
8 [6 y$ ~7 N( x1 s" E& _
ผมยืนนิ่ง "เธอเริ่มห่างเหินขึ้นเรื่อย ๆ" 7 t+ `! u3 ~0 e; R
ทัพไม่ได้ตอบ 3 G; i5 H/ U) y& s; |* Q; U t
"หรือเพราะพวกเพื่อนใหม่ของเธอ?" "หรือเพราะเธอมีใคร?"
2 U; Q# k2 Z. J
ผมขมวดคิ้ว / g8 v8 [& i! l! E! ^; ]2 I( B5 U& f
ฝ่ายหญิงถอนหายใจ "ช่างเถอะ...ทีหลังช่วยอย่าลืมด้วยล่ะว่าเราเป็นคู่หมั้นกัน"
6 A! G% X! U) R7 {6 E
คู่หมั้นไอ้ทัพ? * Z, E- D3 V- h( [& T
เสียงฝีเท้าเริ่มใกล้เข้ามา ฉิบหาย... ผมรีบหลบเข้าหลังเสาอย่างรวดเร็ว หญิงสาวเดินผ่านผมไปโดยไม่ทันเห็นจากนั้นไม่กี่วินาที ทัพก็เดินตามออกมา ผมไม่กล้าขยับรอจนเสียงฝีเท้าของทั้งคู่ค่อย ๆ ห่างออกไป จึงค่อยโผล่ออกมาจากที่ซ่อน "อะไรของมันวะ..." ผมพึมพำกับตัวเองผมอยากเดินตามทัพไปถามทันที แต่ข้อมูลในมือยังน้อยเกินไป ถ้าถามตรงๆ แล้วทัพไม่อยากพูด ผมก็ไม่ได้อะไรอยู่ดี ผมจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดแชตของบูม คลื่น: กูถามอะไรหน่อย คลื่น: มึงรู้เรื่องทัพกับผู้หญิงชื่อหญิงไหม? ส่งข้อความเสร็จผมก็มองนาฬิกา ใกล้เข้าเรียนแล้ว คลื่น: เอาไว้ค่อยคุยกัน ผมเก็บโทรศัพท์แล้วรีบเดินกลับห้องเรียน
% u$ n4 E% Z7 Z% z" w, Y+ V
จนกระทั่งเลิกเรียน ( X$ H2 u5 j. b4 l; P
ผมลงมาจากรถหลังขับมาถึงคอนโดแล้วทันทีก้าวแรกสัมผัสพื้น โทรศัพท์ก็สั่นขึ้น ไอ้บูมตอบมาแล้ว ผมเปิดอ่านข้อความทันที บูม: กูรู้... แต่เห็นว่าไอ้ทัพชอบมึงนะ กูเลยบอก ควยใคร ๆ ก็ดูออกหรอวะเนี่ย ช่างมันก่อน... บูม: หญิงเป็นลูกทนายที่สนิทกับครอบครัวทัพ บูม : บ้านหญิงเคยช่วยครอบครัวทัพไว้เยอะ บูม : พวกผู้ใหญ่สองบ้านเลยตกลงกันตั้งแต่เด็กว่าจะให้ลูกหมั้นกัน ผมเลื่อนอ่านต่อ บูม: ทัพมันไม่ชอบเรื่องนี้หรอก บูม : แต่ก็ปฏิเสธยาก เพราะเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่คุยกันมาตั้งแต่เด็ก บูม : อีกอย่างหญิงก็ชอบมันมากจริง ๆ เลยยิ่งยุ่งยากเข้าไปใหญ่ ผมนิ่งไป ภาพเหตุการณ์เมื่อกลางวันย้อนกลับเข้ามาในหัวคำขอโทษของทัพ เสียงของหญิง เรื่องที่เธอบอกว่าทัพเปลี่ยนไปตั้งแต่เข้ามหา'ลัย ผมเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง หรือที่มันไม่ยอมพูดกับผมตรงๆ... มันไม่ได้มีแค่เรื่องกลัวว่าจะเสียผมไป แต่อาจมีเรื่องนี้อยู่ด้วย ผมถอนหายใจเบาๆ คงต้องหาเวลาไปคุยกับมันสักหน่อย แต่ยังไม่ทันเก็บโทรศัพท์— 9 t, d6 K* k4 A6 q5 z9 M
"Fuck!" เสียงตะโกนดังมาจากอีกฝั่งของลานจอดรถ ;อะไรวะ!; 7 j$ e" f0 b3 f% t
ผมหันไปมองทันที มีผู้ชายฝรั่งคนหนึ่งยืนอยู่หน้ารถของตัวเองอายุคงไล่เลี่ยกับผม สูงก็ใกล้ ๆ ผม รูปร่างดี ใบหน้าคมแบบคนตะวันตก และแต่งตัวจัดเต็มเกินกว่าจะเป็นแค่การเดินกลับห้อง + b9 X5 W0 X* D
9 N5 g0 x! `) C# n% n; l
เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกทับด้วยสเวตเตอร์สีกรมท่าเข้ารูปพอดีตัวกางเกงขายาวเข้าทรง และรองเท้าหนังดูแพง ในมือยังถือช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ดูยังไงก็คนกำลังจะไปเดต แต่ตอนนี้เจ้าตัวกำลังคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าหมดหวัง ผมไม่ได้ตั้งใจจะฟังหรอก แต่เสียงดังขนาดนั้น...มันเข้าหูเอง ) n, v. F9 ~6 U1 D; f8 e* E
"Wait, what?" เขาพูดภาษาอังกฤษเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ;เดี๋ยว อะไรนะ?; "Tonight? You're canceling dinner tonight?" ;คืนนี้? นี่เธอจะยกเลิกนัดดินเนอร์คืนนี้หรอ?;
, G/ m* }; _0 O7 N' ^0 }
ผมมองช่อดอกไม้ในมือเขา อืม...น่าจะโดนเทจริง ( g- _. Y5 m& n3 A7 B
"Are you serious?" อีกฝ่ายเงียบไป ;เอาจริงดิ?; สีหน้าของผู้ชายคนนั้นค่อยๆ เปลี่ยนจากตกใจเป็นเสียใจ - f" M5 S$ Z# _8 w
"Okay..." เขาพยายามสูดลมหายใจ ;โอเค...; "I understand." ;เข้าใจละ; i# m! A/ f& W' P- Y
ก่อนที่สายจะถูกตัดไป ผู้ชายคนนั้นลดโทรศัพท์ลงช้าๆ ยืนมองหน้าจออยู่หลายวินาที ผมมองภาพตรงหน้าแล้วก็รู้สึกเห็นใจขึ้นมา แต่งตัวมาขนาดนี้ถือดอกไม้ช่อใหญ่ขนาดนี้ แถมยังจองดินเนอร์ไว้อีก แล้วโดนยกเลิกกลางลานจอดรถแบบนี้...หนักอยู่นะ แต่ในขณะเดียวกันผมก็อดคิดไม่ได้ หล่อดีว่ะ... ผมรีบไล่ความคิดนั้นออกจากหัว ในฐานะพลเมืองดีและทูตทางวัฒนธรรมที่ตัวผมเองแต่งตั้งตัวเองขึ้นมา... ผมควรเข้าไปช่วยเขาหน่อย ผมเดินเข้าไปใกล้ "Hey, are you okay?" ;ไง โอเคไหม?; ผู้ชายคนนั้นหันมามองผมดวงตาสีอ่อนของเขาดูแดงนิด ๆ "Honestly? No." ;พูดตามตรงนะ? ไม่โอเคเลย;
; H% y2 I8 C {5 R3 t9 W
ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ "Bad date?" ;เดตแย่หรอ?; : s5 b9 J' B' n0 C
เขาหัวเราะเบาๆ "Not even a date anymore." ;นับเป็นเดตไม่ได้ด้วยซ้ำ;
4 N( o; Q4 w# o1 e! t% y
ผมเหลือบมองช่อดอกไม้ "I guess I can see that." ;ผมก็พอดูออกจากช่อดอกไม้นี่แหละ; 5 Q5 a* R. F* R/ G/ A- d1 y5 L
เขามองดอกไม้ในมือแล้วถอนหายใจ "I bought these for her." ;ผมซื้อให้เธอน่ะ;
9 m2 E" @, l5 u) r6 n% B
"I figured." ;ก็พอเดาได้;
$ C) e3 q! I( j
เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อย "And I booked a really expensive Italian restaurant." ;แล้วผมก็จองร้านอาหารอิตาลีไว้ด้วยนะ แพงมากด้วย;
# Z! |4 E* b( \4 h5 K
"Sounds like you really planned everything." ;ฟังดูเหมือนนายจะเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้วนะ;
# I. \6 l7 ?! h, @% C
"I did." ;ใช่เลย;
6 V3 B' B- k2 x( @
ผมมองหน้าเขา "So... what happened?" ;แล้ว... เกิดอะไรขึ้นล่ะ?; ) h5 P( u( f) ]4 v3 k- }/ X
เขาเงียบไปครู่นึงพอคิดว่าผมน่าจะพอเชื่อถือได้ เขาก็เลยตอบ "Today is our anniversary." ;วันนี้เป็นวันครบรอบของเราน่ะ; , @) \* A4 j2 t; h. r. j( d
"Oh." ;โอ้; 7 K6 E. s# e9 E
"I wanted to surprise her." ;ผมอยากเซอร์ไพรส์เธอน่ะ; ! M9 \, [/ Q1 c, k9 Y0 ]
ผมพยักหน้า "That explains the flowers." ;เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมีดอกไม้;
& G/ w9 w9 Z* D! `) D V, \
เขาหัวเราะเบาๆ "I thought we could start over." ;ผมคิดว่าเราจะเริ่มต้นกันใหม่ได้;
) S: F+ z! J) H( A" I9 G& s
ประโยคที่ว่าจะเริ่มต้นกันใหม่ได้ทำผมสับสนนิดหน่อยแต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรในตอนแรก สุดท้ายจึงเลือกพูดตรง ๆ "So... she just broke up with you?" ;งั้น... เธอก็บอกเลิกคุณเลยหรอ?;
% D% `, P9 w% x. W6 w+ c
"Yeah." ;ใช่;
' [+ c( m g% \9 c
"I'm sorry." ;ผมเสียใจด้วยนะ; 3 c/ a4 o' w! Y9 p
เขามองหน้าผมก่อนยิ้มจาง ๆ "Thanks." ;ขอบคุณนะ; "I don't even know what I'm supposed to do now." ;ผมยังไม่รู้เลยว่าตอนนี้ควรทำอะไรดี;
( j4 l* G! Q: p9 }4 _
ผมมองเขาอยู่ครู่นึงก่อนตอบอย่างจริงจัง "Eat." ;กินไง;
5 j2 ~: g6 M/ V. S; u j3 U" D. C4 ]
เขากะพริบตา "Eat?" ;กิน?;
" E/ F( | L' |
"Yeah." ;ใช่;
6 Y* s D- n2 |: X
"You already booked the restaurant, right?" ;ก็นายจองร้านไว้แล้วไม่ใช่หรอ?; ) [; U8 I0 v3 l5 i) O
เขานิ่งไปสองวินาทีก่อนหัวเราะออกมาจริง ๆ เป็นครั้งแรก "You're surprisingly practical." ;นายนี่เป็นคนใช้เหตุผลกว่าที่คิดนะ;
4 B% s! {% X4 \
ผมยักไหล่ "Someone has to be." ;ก็ต้องมีใครสักคนที่คิดเป็น;
0 j& T3 `0 n! H9 ]% i) n; p8 C
เขาหัวเราะอีกครั้งคราวนี้สีหน้าดูดีขึ้นนิดหน่อย "By the way, what's your name?" ;ว่าแต่ นายชื่ออะไร?;
- v. u' Z5 k/ }) B: _/ {
"I'm Kluen." ;ผมคลื่น;
# j) ~- l" C# [; }( l- O; }
เขาทวนชื่อช้าๆ "Kluen?" ;คลื่น?;
4 R6 b8 Y, `# n$ @ H7 b
"Yeah. That means wave in Thai." ;ใช่ มันแปลว่าคลื่นในภาษาไทย; + s; K. K$ e* v6 \# ] H& i" E
"That's a cool name." ;ชื่อเท่ดีนะ;
2 s& e' \' @$ T, s+ O4 b
"Thanks. Yours?" ;ขอบคุณ แล้วนายล่ะ?;
& ?1 @) g% p5 k; }% ]& Y
"Nick." ;นิค;
) i6 {, d; L. X5 H1 ^! i! X7 F
ผมพยักหน้า "Nice to meet you, Nick." ;ยินดีที่ได้รู้จักนะ นิค; ^' u( M0 k* c$ i; O
เขายิ้ม "Nice to meet you too, Kluen." ;ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกัน คลื่น; 7 e* P3 b" |& X( W% J
เราคุยกันต่ออีกพักใหญ่ จากเรื่องแฟนของนิคกลายเป็นเรื่องชีวิตประจำวัน เรื่องมหา'ลัย และเรื่องที่เขามาอยู่ประเทศไทยได้ยังไง นิคมาแลกเปลี่ยนที่มหา’ลัยผมที่คณะบริหาร และผมก็อยากที่เดาไว้ว่าเขาอยู่คอนโดเดียวกับผมเพียงแต่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน จนในที่สุดนิคก็เหลือบมองช่อดอกไม้ในมือ "Since she isn't coming..." เขาหยุดไปนิดหนึ่ง ;ในเมื่อเธอไม่มาแล้ว...; "Come with me." ;ไปกับผมสิ; 2 n3 c+ Q! u8 J, Q! V0 n k
ผมแกล้งทำหน้าแปลกใจทั้งที่ความจริงในใจตอบไปแล้วว่าไป แต่ถ้าตอบง่ายเกินไปมันก็ดูไม่ดี "Go with you as what?" ;ให้ผมไปกับนายในฐานะอะไร?; ) z& ^. L' @2 T" O$ v; I8 g
นิคหัวเราะ "Just dinner." ;ก็แค่ไปกินข้าวด้วยกัน;
7 _2 b* a& a& w9 z
ผมทำหน้าคิดหนัก จริงๆ แล้วมันก็แปลกอยู่ดี แต่ในหัวผมก็มีข้อสรุปที่ฟังดูเข้าท่าขึ้นมา ผมบอกนิคไปว่างั้นคิดซะว่านายจ้างผมด้วยดินเนอร์ให้ไปกินข้าวด้วยกันละกันพอดีผมทำงานพิเศษเป็นนักรับจ้างสารพัดน่ะ อีกฝ่ายแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ "Okay." ;ตกลง; 8 S* V) a0 c0 ?6 t& T% a# r
ผมชี้ไปทางคอนโด "But give me some time." ;แต่ขอเวลาผมหน่อย; "Ineed a quick shower and change. It’d be super weird to go to dinner in mystudent uniform." ;ผมอยากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสักหน่อยมันน่าจะแปลกน่าดูถ้าไปดินเนอร์ทั้งชุดนักศึกษาแบบนี้; 0 \. e# `; O( @- S
นิคพยักหน้า "I'll wait here." ;ผมจะรอตรงนี้; & k" J4 q k5 D; R; V
"Deal." ;ตกลง; ) w0 [. n# D5 f) r. Q
ไม่นานผมก็กลับมาในชุดใหม่
6 ]4 b" I- w+ z1 @( ]# V0 j
6 i% x. b/ ] M! W$ x/ X
นิคที่ยืนพิงรถอยู่หันมามองผมสายตาดูอึ้ง ๆ เล็กน้อย "You look good." ;คุณดูดีนะ; $ J3 s; P; R9 A8 b
ผมเลิกคิ้ว "Thanks." ;ขอบคุณ;
. q* |: _ [/ Q3 U
"You cleaned up fast." ;คุณเปลี่ยนตัวเร็วดี; 2 }# e( D& e3 N( O
ผมหัวเราะ "I'm hungry." ;ผมหิวแล้วล่ะ;
1 E! y9 j' T* G* E+ ?4 i5 Y! ^- B! u
นิคหัวเราะทันที "Then let's go." ก่อนที่เขาจะเปิดประตูรถให้ผมขึ้นไป ดูแลดีจริง ๆ ;งั้นไปกัน; 9 D4 f% o4 I: m% s$ A- m" D( ?
ร้านอาหารอิตาลีที่นิคจองไว้หรูสมกับที่เจ้าตัวบอกจริงๆ แสงไฟสีอุ่นสะท้อนกับแก้วไวน์บนโต๊ะเพลงเบา ๆ คลออยู่ด้านหลัง และโต๊ะที่นิคจองไว้ก็อยู่ในมุมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว บนโต๊ะยังมีดอกไม้ที่ร้านเตรียมไว้ให้ ผมมองแล้วก็อดรู้สึกแปลกไม่ได้สถานที่แห่งนี้ควรเป็นของคนสองคนที่กำลังฉลองวันครบรอบ แต่ตอนนี้กลับมีผมมานั่งแทนผมยังแปลกใจไม่หายที่เจ้าตัวเอ่ยปากชวนผมก่อน นิคเองก็คงคิดเหมือนกันแต่เจ้าตัวเลือกจะยิ้ม ( R' `+ |" @5 E" ~; o0 K& R
1 ^6 m) K8 z Y0 [$ T
* v- c% G8 Y1 N' Z1 {& U
ช่วงแรกเราคุยกันเรื่องทั่วไปผมเรียนแพทย์ เขาเรียนบริหาร แถมผมยังรู้อีกว่านิครู้จักไอ้บูมด้วย เพราะว่าเคยทำงานกลุ่มด้วยกัน แล้วเขาก็ถามว่าทำไมถึงพูดอังกฤษได้ดี 5 E* u9 [( N: U4 x
ผมตอบแบบติดตลกว่า "My brain is basically a hard drive." ;สมองผมก็เหมือนฮาร์ดไดรฟ์นั่นแหละ; - e) m) o, S# M4 U1 v
นิคหัวเราะ "That sounds useful." ;ฟังดูมีประโยชน์นะ; ! @3 f/ ~6 x% A
"It is." ;มีประโยชน์มาก; 8 |) I) C. u" \+ K: ~
ผมยิ้มแล้วก็เล่าเรื่องมหา'ลัยให้เขาฟังเล็กน้อย จนบทสนทนาค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นเรื่องที่เขาไม่อยากพูดนัก เรื่องแฟนเก่า "I knew something was wrong for a while." นิคหมุนแก้วไวน์ในมือ ;ผมรู้มาสักพักแล้วว่ามันมีอะไรผิดปกติ; "I noticed she was seeing someone else." ;ผมสังเกตว่าเธอมีคนอื่น; ' K- h( F+ L: Y* @: `6 k _' u
ผมนั่งฟังเงียบๆ
8 p4 Q# c5 Q5 ~
"But I let it go." ;แต่ผมเลือกที่จะปล่อยผ่าน;
: M n; s0 c w
"Why?" ;ทำไมล่ะ?;
* n6 R' E [. P0 z
นิคยิ้มเศร้าๆ "I thought it wasn't serious." ;ผมคิดว่ามันคงไม่ได้จริงจังอะไร; ( k I3 r# N8 o! n; {4 D- t
"Then?" ;แล้วหลังจากนั้นล่ะ?;
; i6 t0 |4 g. R! Q) [7 g
"She started talking to him less." นิคยกแก้วขึ้น ;เธอเริ่มคุยกับผู้ชายคนนั้นน้อยลง; "So I thought maybe she realized what she was doing." ;ผมเลยคิดว่าเธอคงคิดได้แล้ว; ! G9 e6 ]$ Z8 H; G/ `6 r8 E' s
ผมพยักหน้า "And today?" ;แล้ววันนี้?; J' k3 g) v* m; h
นิคหัวเราะเบาๆ "Today was supposed to be our new beginning." ;วันนี้ควรจะเป็นการเริ่มต้นใหม่ของเรา; 2 _" w, w2 k. @
ผมพยักหน้า ที่แท้เริ่มต้นใหม่ที่ว่าก็คือแบบนี้ นิคคงอยากทิ้งอดีตไว้ข้างหลังแล้วเริ่มต้นชีวิตคู่ที่ดีใหม่
; X1 Q( r! W* w
นิคมองดอกไม้บนโต๊ะ "But she broke up with me." ;แต่เธอกลับบอกเลิกผม; " p$ R4 a8 P! n
"Because of him?" ;เพราะผู้ชายคนนั้น?;
1 X) u# A' t* N! C4 s
"Yeah." นิคเงียบไปครู่หนึ่ง ;ใช่; "She wants to be with him." ;เธออยากไปคบกับเขา; 9 K0 G b$ u' G7 `6 E
ผมถอนหายใจเบาๆ "Just because she chose someone else, it doesn't mean youaren't good enough." ;บางทีการที่เธอเลือกคนอื่น ไม่ได้แปลว่านายไม่ดีพอหรอก; - E& a+ q7 |, a9 B/ M
นิคเงยหน้ามองผม "You're actually good at this. bro" ;นายนี่ปลอบคนเก่งกว่าที่คิดนะ; - V5 O( A: K r4 m
ผมหัวเราะดูเหมือนอีกฝ่ายเริ่มอยากจะสนิทกับผมแล้ว "I'm just saying what I think." ;ก็แค่พูดตามที่คิด; g- i N, v& Z. x2 R
นิคมองผมอยู่ครู่หนึ่งก่อนยิ้ม "I'm glad I met you tonight." ;ผมดีใจนะที่ได้เจอนายในคืนนี้;
, x, T7 @# Q' z I' ]
ผมยิ้มตอบ "Me too." ;ผมก็เหมือนกัน; , d- B+ L( K* h A
หลังจากนั้นนิคเริ่มดื่มไวน์มากขึ้นจากแก้วแรกเป็นแก้วที่สอง จากแก้วที่สองก็กลายเป็นอีกหลายแก้ว ผมเองดื่มน้อยกว่ามากเพราะดูทรงแล้ว คืนนี้คงต้องขับรถนิคกลับแทน นิคเริ่มพูดช้าลงหัวเราะง่ายขึ้น และบางช่วงก็วกกลับไปเรื่องแฟนเก่า "She used to tell me that I was the most important person toher." ;เธอเคยบอกว่าผมเป็นคนสำคัญที่สุด;
( K7 N7 A- I0 {, s2 j! ?
"About now?" ผมถาม ;แล้วตอนนี้ล่ะ?; 2 P2 n1 C, U: M7 e8 D- V
นิคยิ้มเศร้า "Apparently not." ;ดูเหมือนจะไม่ใช่แล้ว;
$ \) ]+ C) \! p* w4 `
ผมมองแก้วไวน์ในมือเขา "You don't have to think about that tonight." ;คืนนี้ไม่ต้องคิดเรื่องนั้นแล้วก็ได้;
0 E& n8 z3 ?7 k2 Y. L$ h9 A1 v
นิคพยักหน้า "Okay." ;โอเค;
; g5 e5 T8 e" R* Q) n
แต่ไม่กี่นาทีต่อมาเขาก็ยกแก้วขึ้นอีก ผมได้แต่ส่ายหน้า จนกระทั่งดินเนอร์จบนิคก็เมาพอสมควร แต่ยังพอมีสติอยู่ ผมจึงเป็นคนขับรถพาเขากลับระหว่างทางนิคยังตอบคำถามผมได้ พอบอกถึงคอนโด เขายังสามารถบอกรหัสเข้าอาคาร ชั้น และวิธีเข้าห้องตัวเองได้ "Are you sure you can walk?" ผมถามขณะเดินไปยังลิฟต์คอนโด ;แน่ใจนะว่าเดินไหว?; ; q0 t. \' L' J2 _# o q
"I'm fine." ;ผมไหว;
/ o4 e: W3 [1 q( I
"Sure?" ;แน่ใจนะ?; 1 ]. R h: Z9 d/ k5 A
นิคหัวเราะ "I'm drunk, not unconscious." ;ผมเมา แต่ไม่ได้หมดสติสักหน่อย;
+ {# D! V& t1 o- X; U. c
ผมหัวเราะ "Okay. Fair enough." ;โอเค ก็ถูกของนาย;
4 V# K* F% s- K& r* R) _' T
ผมพาเขาขึ้นห้องช่วยให้เขานั่งลงบนเตียง จัดหมอนให้ วางน้ำไว้ข้างตัว "Drink some water." ;ดื่มน้ำหน่อย; / k" Y) h. d+ j" j, y3 j
นิครับแก้วไป "Thanks." ;ขอบคุณ; 9 O e6 P' J) p+ B$ q$ i" K+ P
ผมมองอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่งแม้จะมีสัญญาณบางอย่างที่ดี แต่คืนนี้ก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมก็อุตส่าห์คิดว่าจะมีอะไรน่าสนใจแต่ดูเหมือนนิคจะไม่ได้สนใจผมในเชิงนั้น อย่างน้อยก็ในตอนนี้ละกัน เอาเถอะอย่างน้อยก็ได้กินร้านหรูฟรี ผมลุกขึ้นเตรียมกลับ แต่ยังไม่ทันเดินถึงประตู— มือของนิคก็คว้าข้อมือผมไว้ ผมหันกลับไป "Nick?" ;นิค?; แรงดึงทำให้ผมเสียหลักกลับเข้าไปใกล้เตียงผมหันไปมองเขาอย่างงุนงง แล้วก็ต้องชะงัก เพราะดวงตาของนิคไม่ได้ดูเมาเหมือนเมื่อครู่อีกแล้วสายตาคมชัดขึ้น น้ำเสียงนิ่งขึ้น ผมขมวดคิ้ว "Bro...you're not that drunk, right?" ;นาย... ไม่ได้เมาขนาดนั้นใช่ไหม?; / H1 Y$ z9 n9 ^7 Y
นิคยิ้มมุมปาก "I was drunk." เขาหยุดไปเล็กน้อย ;ผมเมาจริง; "Just not as drunk as you thought." ;แค่ไม่ได้เมาขนาดที่คุณคิด;
7 |# {9 ?4 ?2 t5 a
ผมจ้องหน้าเขา "Areyou pulling my leg?" "อ่ำกัน?" + d$ x1 n% y1 }% o, j- I
"You could say that." ;จะพูดแบบนั้นก็ได้; " ^" [! f: V6 L4 |7 ~
"Why?" ;ทำไม?;
& ~6 ^- L" s+ ?4 c# g
นิคถอนหายใจ "Because I could tell you were interested in me." ;เพราะผมดูออกว่านายสนใจผม;
: { D4 p1 c9 P" }: ~
ผมเงียบ โอ้...ไม่เนียนแฮะเรา ) d2 \8 W# N6 ?+ i: d `: I
"Don't look so surprised." ;ไม่ต้องทำหน้าแปลกใจขนาดนั้น; "I am good at reading people, as you know. I even figured outthat my girlfriend was cheating on me, just love blinded me a little bit,hahaha." ;ผมมองคนเก่ง ก็อย่างที่รู้ผมยังมองออกเลยว่าแฟนนอกใจผม แค่ความรักบังตานิดหน่อย 555; ' q' F, I+ Z" G$ \: j1 s! c2 h2 {0 E0 e3 X
ผมหัวเราะเบาๆ "Andyou were flirting with me?" ;แล้วนายก็แอบอ่อยผม?; 4 N2 D) c. T5 Y/ s; I
นิคยิ้ม "Maybe." ;อาจจะ;
' `9 A6 f' u) ]
"Why?" ;ทำไม?; . D' C/ }% `6 x1 c9 q
เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบตรง ๆ "Because part of me wanted to do something stupidtonight." ;เพราะส่วนหนึ่งของผมอยากทำอะไรโง่ ๆสักอย่างในคืนนี้;
& o, Y+ F+ x2 ?
ผมมองเขา "Justto spite your ex?" ;ประชดแฟนเก่า?; 2 m% A2 g8 I$ }. H8 {6 b
"Something like that." แต่แล้วนิคก็พูดต่อ ;ประมาณนั้น; "But you didn't take advantage of me." ;แต่นายก็ไม่ได้ฉวยโอกาสจากผม;
* w4 c' I, Y5 Z( l
ผมตอบทันที "I'm not that kind of person." จะบ้าหรอที่หาเศษหาเกินกับคนเมา ;ผมไม่ใช่คนแบบนั้น;
1 ^: R( }# t; p8 H; E! }
นิคยิ้ม "I know that now." ;ตอนนี้ผมรู้แล้ว;
7 }; M0 a, Q: k f4 ]
ห้องเงียบลง นิคมองผมตรงๆ "I don't think I'm looking for love tonight." ;คืนนี้ผมไม่ได้กำลังมองหาความรัก;
7 H8 T4 U) H0 A+ C
ผมพยักหน้า "I know." ;ผมรู้; ( w- t4 \( i% _& n: J5 ]' s
"But I like being around you." ;แต่ผมรู้สึกดีเวลาอยู่กับนาย; # u8 ]# u: ]' u
ผมยังคงมองเขา
, X5 h% r7 ]! z1 D2 G
"And I want to be honest." นิคขยับเข้าใกล้เพียงเล็กน้อย ;และผมอยากพูดตรง ๆ; "I want you." ;ผมต้องการคุณ;
; u& d" H' k5 a
คำพูดนั้นตรงจนผมเงียบไป แต่เขารีบพูดต่อ "Not because of her." ;ไม่ใช่เพราะแฟนเก่าของผม; "Not to make her jealous." ;ไม่ใช่เพื่อประชดเธอ; "I just... feel good with you." ;ผมแค่...รู้สึกดีกับนาย; # G- ?& t( G* y& ^
ผมมองหน้าเขาไม่มีท่าทีล้อเล่น ไม่มีความลังเล และที่สำคัญ เขาไม่ได้บังคับผม เขาเพียงแค่ถามตรงๆ "So... do you want to stay?" ;งั้น... นายอยากอยู่ต่อไหม?; / [0 D: @% J* Y4 Y5 c( N( W; w9 u
ผมมองหน้าเขาอยู่ครู่หนึ่งคืนนี้เริ่มต้นจากผู้ชายคนหนึ่งที่โดนแฟนเทกลางลานจอดรถ จากนั้นกลายเป็นดินเนอร์ที่ควรเป็นของคนสองคนแล้วตอนนี้ผมกลับมายืนอยู่ในห้องของเขา ชีวิตผมนี่มัน...ไม่เคยธรรมดาจริง ๆ แต่ถ้าถามว่าผมอยากกลับไหม? คำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้ว "Okay." ;ตกลง; " x4 M8 y' S8 y" H7 n9 Y
รอยยิ้มของนิคค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขายังคงจับข้อมือผมไว้เบา ๆ แต่แรงดึงนั้นหายไปแล้ว เหลือเพียงสัมผัสอุ่นๆ ผมมองตาเขาครู่นึงแล้วพูดขึ้นมาเอง "งั้น... เราคงสนิทกันพอที่จะไม่ต้องพูดแบบคนเพิ่งรู้จักกันแล้วล่ะ"
$ u1 t; n9 F" q# K: w
(พูดภาษาอังกฤษ)
?( b l8 J) V
นิคเลิกคิ้วเล็กน้อย "หมายความว่า?"
* ^' |/ S% `& q7 Y/ G
"ก็ตามนั้น" ผมยักไหล่ "พูดง่าย ๆ ดีกว่า" + g; r) F! p' x! v
เขายิ้มกว้างขึ้นทันที "โอเค..."
/ f: E; c* K1 h6 ]" o& |" w
ผมหัวเราะเบาๆ แล้วก้าวเข้าไปใกล้จนเข่าชนขอบเตียง "คืนนี้... มึงอยากได้อะไรจากตัวกู?" ผมถามตรง ๆ
% Z( {6 C- P) g. o
นิคมองผมนิ่งๆ ดวงตาสีอ่อนยังแดงเล็กน้อยจากไวน์ แต่สติกลับชัดเจน "อยากได้มึง" ; A' k& `4 X& V2 P
"แค่คืนนี้?"
- f4 }3 b' D8 \
"ตอนนี้กูคิดได้แค่นี้" เขาตอบอย่างซื่อ "แต่กูรู้สึกดีกับมึงจริง ๆ นะ ไม่ใช่เพราะโดนเท"
1 f) b7 v6 n: p9 l3 W; y7 f9 o
ผมโน้มตัวลงจูบเขาเบา ๆ ที่มุมปากก่อน นิคตอบสนองทันที มือยกขึ้นรั้งคอผมให้ก้มลงต่ำกว่าเดิม ริมฝีปากประกบกันแน่นขึ้นลิ้นของเขารุกเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน แต่หนักแน่น เสียง จ๊วบ! จ๊าบ! ดังขึ้นเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงลิ้นที่กำลังพันกันพัลวัน กลิ่นไวน์อ่อนๆ ปนกับน้ำหอมราคาแพงลอยเข้าจมูก ผมคลานขึ้นไปบนเตียง เขานอนหงาย มือลูบหลังผมผ่านเสื้อ จูบค่อยๆ ลึกขึ้น ลมหายใจเริ่มร้อน มือนิคเลื่อนลงไปที่เอวผม นิ้วสอดเข้าใต้เสื้อลูบผิวหนัง "มึง... แฮ่ก ๆ... ตัวร้อนดีนะ" เขากระซิบตอนแยกปากชั่วคราว * M- W, Z9 s) t/ s! [' A
"มึงก็เหมือนกัน" ผมตอบแล้วถอดเสื้อตัวเองโยนทิ้งข้างเตียง 5 |# I3 |' h) [. u7 j6 p: K
นิคมองอกผมครู่หนึ่งแล้วยิ้ม "หุ่นดีกว่าที่คิดอีก นี่สินะที่เขาบอกอย่าตัดสินหนังสือจากปก" + t& Q3 S$ B& J% N! K
ผมยิ้ม "มึงสนใจตรงไหนของกูที่สุด?" ผมถามพลางคลายกระดุมเสื้อเขา
5 x, {" H4 A9 e( k) M- Z
"สายตา" เขาตอบโดยไม่คิดนาน "มึงมองคนแบบที่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่... แล้วก็ปาก" นิ้วโป้งลูบริมฝีปากผมเบา ๆ "ปากมึงตอนพูดปลอบกูเมื่อกี้... มันน่ารักชะมัด"
$ p5 z" E( _/ P5 R2 l
ผมหัวเราะต่ำๆ "ตอนนี้... แค่ตอนนี้นะ กูสนใจใบหน้ามึง" มือแตะไปที่อีกฝ่ายเบา ๆ "ไม่เคยเย็ดกับคนต่างชาติมาก่อน แล้วก็..." ผมใช้อีกมือเอื้อมไปคว้าหมับเข้าที่ควยของนิค "ตรงนี้"
3 u' Y2 D! N. m
นิคหัวเราะ "งั้นเดี๋ยวมึงได้ลอง" 6 Y* ^9 W9 X, X
เขานั่งขึ้นถอดเสื้อและกางเกงจนหมด ควยยาว 9 นิ้ว หนาประมาณ 56 ดีดตัวขึ้นมาแข็งเต็มที่ เส้นเลือดปูดชัดหัวแดงเข้มเงางาม ผมกลืนน้ำลาย"ใหญ่นะ..." / m2 c" C1 k2 w; w
"กลัว?" ! I, L+ }! I) o
"เปล่า" ผมยิ้ม แล้วก้มลงเลียหัวควยเบาๆ + p9 w, a) e4 y- {+ g6 S5 M2 d' T
แผล่บ! 8 n1 p' f; J( ?: U' x9 e
"ซี๊ด..." นิคครางแผ่วในลำคอมือวางบนหัวผม "อืม... ใช่... แบบนั้น"
9 d7 ~# o" M$ W; s ]7 b
แผล่บ! อ๊อก! จ๊วบ! จ๊าบ! จ๊วบ! จ๊าบ! จ๊วบ! จ๊าบ! จ๊วบ! จ๊าบ! จ๊วบ!จ๊าบ! ผมเลียวนรอบหัวช้าๆ ก่อนอ้าปากอมเข้าไปทีละนิด น้ำลายไหลเยิ้ม ผมดูดขึ้นลงช้าๆ ก่อนเร่งความเร็ว ลิ้นกดไปตามเส้นเลือดด้านล่าง "ปากมึง... อุ่นดีชิบหาย แฮ่ก ๆ..." นิคหอบ "ดูดแรงกว่านี้ได้" ผมทำตามกลืนลึกจนหัวควยชนโคนลิ้น มือนวดไข่เบา ๆ จนเขาเริ่มยกสะโพกเล็กน้อย อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก! ไม่นานนิคก็ดึงผมขึ้นมา "พอ... เดี๋ยวเสร็จก่อน" เขาผลักผมให้นอนหงายถอดกางเกงที่เหลือของผมทิ้ง แล้วก้มลงระหว่างขา มือแหวกก้นผมออก ลิ้นอุ่น ๆ แตะที่รูทันที
: S) B7 e2 ^1 H' u6 Y& k
แผล่บ! "อ๊ะ...!" ผมสะดุ้ง นิคเลียวนรอบปากรูช้าๆ ก่อนดันลิ้นเข้าไปเล็กน้อย "ซี๊ดดด!..." เสียงครางผมดังชัด "มึง... เลียรูเก่งนะ" ผมบอก
' p# y( z" ~$ ?
แผล่บ! แผล่บ! แผล่บ! แผล่บ! แผล่บ! แผล่บ! "กูชอบ" เขาตอบสั้น ๆ แล้วเลียลึกขึ้นใช้นิ้วช่วยขยายทีละนิ้วจนผมเริ่มดันสะโพกสวน % p; J3 n8 f' v* A7 ]7 A
เมื่อพร้อมนิคสวมถุงยาง จัดท่าให้ผมยกขา แล้วค่อย ๆ ดันควยเข้าไป "อืก!... ใหญ่..." ผมครางยาวความหนา 56 ยืดรูจนเต็ม นิคหยุดเมื่อเข้าสุดมือลูบต้นขาผม "ไหวไหม?" 3 W2 j/ J3 U2 D& w- b' F# {
"ไหว... ขยับสิ"
; H+ F. T$ |# Z, F0 _% a: Z3 ?" h
เขาเริ่มกระแทกช้าๆ ก่อน เสียง ตับ!... ตับ!... ดังเบาๆ ทุกครั้งที่ถอนเกือบสุดแล้วดันกลับ ผมจะครางออกมา "อือ!" ผมสะดุ้ง
& @& U3 w y7 Q. m; n% {4 D
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! "อ..อือ! แฮ่ก ๆ... มึงสนใจอะไรในตัวกูอีก?" ผมถามเสียงหอบระหว่างถูกกระแทก
, o6 q4 B6 T4 p: L' `; V8 g8 L
นิคมองหน้าผมยิ้มเล็กน้อย "ความจำมึง... กับท่าทางที่มึงดูแลคนอื่นโดยไม่รู้ตัว" เขาเร่งความเร็วขึ้น ตับ!ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! "แล้วก็ตอนมึงคราง... เสียวดี"
' z8 j7 I/ v( f- |5 I: [; g
"อ๊า!... ไอ้นิค..." ผมครางเมื่อเขาเปลี่ยนมุมกระแทกโดนจุด
" ? ~, d8 G/ o
เขายกขาผมพาดบ่ากระแทกลึกและแรงขึ้น ตับ!!ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! "กูชอบสายตามึงตอนมองกู" ผมพูดเสียงสั่น "เหมือนรู้ว่ากูอยากได้อะไร"
9 Z1 T5 A1 u: e' Y& J! I/ O
นิคหัวเราะหอบ "งั้นกูจะให้มึงได้อะไรที่อยากได้" เขาเปลี่ยนท่าให้ผมคว่ำ แอ่นก้น แล้วกระแทกจากด้านหลังแรงขึ้นมือข้างหนึ่งตบก้นเบา ๆ อีกข้างจับควยผมชักเร็ว
* _" `2 G& A. X* P$ b# X
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
+ e+ M- P$ X5 {5 a7 g% s v
"เสียว... ฉิบหาย..." ผมครางพลางหน้าถูไปกับหมอน # q6 U) q3 W o! y0 n
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
, v' q) X2 n' k4 m+ S. }$ a, ?4 \
"จะเสร็จ..." นิคเตือน # q2 K; J1 R, P V7 U9 |
"เสร็จพร้อมกัน..." ผมบอก ไม่กี่จังหวะสุดท้ายเขากระแทกแรงและเร็ว 2 K+ `" R' w" \; n2 k
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!! "แตกแล้ว! " ผมพุ่งเสร็จในมือเขา รูบีบรัดแน่น . c% {& `$ v" K; _: T$ b. ~
"กูด้วย!..." นิคตัวเกร็งตามฝังลึก แล้วปล่อยภายในถุง หายใจหอบหนักลงบนหลังผม % N! H4 f/ o3 t0 q* k% v5 R
เราทั้งคู่ทรุดลงบนเตียงเหงื่อชุ่ม ลมหายใจยังรัว นิคค่อย ๆ ถอนตัวออก แล้วดึงผมเข้ามากอดจากด้านหลัง จูบเบาๆ ที่บ่า "คืนนี้... ดีกว่าที่กูคิดไว้เยอะ" เขากระซิบ
# b2 _0 z! o, _% M/ m* V9 h
ผมยิ้มอย่างหมดแรง "กูก็เหมือนกัน" , G0 X6 o2 U, }4 U# F9 G
เราเงียบอยู่สักพักเหงื่อยังไม่แห้งดี ลมหายใจค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติ นิคมือลูบท้องผมวน ๆ อย่างไม่รีบร้อน จู่ๆ เขาก็พูดขึ้น "มึง... อยากลองอะไรที่ตื่นเต้นกว่านี้ไหม?" & V5 N# h r8 @: d# u6 \: A
ผมหันไปมองเขา "แบบไหน?" , h, W5 i: _, t1 P3 X9 X h
นิคยิ้มมุมปากดวงตาสีอ่อนเป็นประกายในแสงไฟห้องมืด ๆ "ระเบียง" , p+ y9 | I( P" g5 _1 |3 H, l
ผมเลิกคิ้ว "ระเบียง? ข้างนอกมีคนเดินนะ"
: ?9 u# h6 f7 Q, d4 ]6 h$ o# K
"รู้" เขาตอบสั้น ๆ แล้วลุกขึ้นนั่ง "แต่ไฟในห้องปิด ระเบียงมืด... ใครจะจะมองขึ้นมาชั้นนี้จริงจัง"
0 }; U+ Q/ B) _8 l# L& F. F
ผมมองไปทางประตูกระจกที่เปิดออกสู่ระเบียงเล็กๆ วิวถนนด้านล่างยังสว่างด้วยไฟรถและป้ายโฆษณา คนเดินผ่านไปมาเป็นจุดเล็ก ๆ ความเสียวที่เพิ่งจางไปเริ่มกลับมาอีกครั้ง "...ลองดู" ผมตอบ
1 ~+ Q$ F2 A1 c+ l/ L
นิคยิ้มกว้างลุกขึ้นยืน ดึงผมให้ลุกตาม เรายังเปลือยอยู่ทั้งคู่ เขาเดินไปเปิดประตูกระจก ลมเย็นยามค่ำพัดเข้ามาในห้องทันทีผมสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็เดินตามออกไป ระเบียงไม่กว้างนักมีราวเหล็กสีดำกั้นขอบ ยืนแล้วมองลงไปเห็นถนนชัดเจน รถวิ่งผ่านเป็นระยะ คนเดินเท้าบางกลุ่มยืนคุยกันใต้เสาไฟ นิคยืนหลังผมร่างเปลือยแนบชิด ควยที่เริ่มแข็งขึ้นอีกครั้งเสียดสีกับก้นผม "มองลงไปสิ" เขากระซิบข้างหู มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปจับควยผมที่กำลังชันขึ้นเรื่อยๆ "คนพวกนั้น... ถ้าเงยหน้าขึ้นมาตอนนี้ จะเห็นมึงยืนเปลือยกับกู"
, R% w8 S) W' f: G+ {# P
ผมกลืนน้ำลายความตื่นเต้นวิ่งตามกระดูกสันหลัง "บ้าเอ๊ย..."
3 \3 H6 Z6 t& f7 L5 F2 {4 u Z+ h
"กลัว?" นิคหัวเราะเบา ๆ นิ้วโป้งลูบหัวควยผมวนๆ
9 J3 |3 z# t, `& k* m
"เสียวมากกว่า" ผมตอบตรงๆ
3 u/ W) @" w; @4 T% z& f& V
นิคจูบหลังคอผมแล้วค่อย ๆ ดันให้ผมก้มตัวลงจับราวระเบียง แอ่นสะโพกออก ลมเย็นปะทะผิวหนังทุกส่วนที่เปียกเหงื่อทำให้ขนลุก แต่ความร้อนภายในกลับพุ่งสูง เขาหยิบถุงยางใหม่ที่เตรียมมาจากในห้องสวมอย่างรวดเร็ว แล้วเอาหัวควยที่แข็งตึงแตะที่รูผมซึ่งยังหลวมและเปียกจากเมื่อกี้ "หายใจเข้าลึก ๆ" เขากระซิบแล้วค่อย ๆ ดันเข้าไปอีกครั้ง
6 _/ L$ `& I9 h* w
"อื้ม!..." ผมครางแผ่ว เพราะยังระบมอยู่ควยยาว 9 นิ้วกลับเข้ามาเต็มรูอีกครั้ง รู้สึกถึงทุกส่วนที่ถูกยืด
% X9 Z6 Q1 F9 K- n- u2 P7 G( r
นิคหยุดเมื่อเข้าสุดมือรัดเอวผมแน่น "คนด้านล่างกำลังเดินผ่านนะ... มึงครางดังกว่านี้ไม่ได้"
$ O- D% W" s9 e# Y
ผมกัดริมฝีปากแน่นพยักหน้า เขาเริ่มเคลื่อนไหวช้าๆ ก่อน เสียงเนื้อกระทบกันเบามาก เพราะทั้งคู่พยายามกลั้น เสียง ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! จาง ๆ ปนกับเสียงลมและเสียงรถด้านล่าง ทุกครั้งที่เขาดันลึกผมจะมองลงไปเห็นคนเดินผ่าน คู่รักที่ยืนกอดกันใต้ป้ายรถเมล์ กลุ่มนักศึกษาที่หัวเราะดังความรู้สึกว่าอาจถูกมองเห็นได้ทุกเมื่อทำให้รูผมบีบรัดเขาโดยไม่ตั้งใจ "อืม... ตอดดีจริง ๆ" นิคหอบเบาๆ ข้างหู "มึงเสียวเพราะกลัวถูกเห็นใช่ไหม?"
2 u8 c, E" q4 ]8 K& r2 O
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! "ใช่... แฮ่ก ๆ..." ผมตอบเสียงสั่น "ควยแข็งไปหมด..."
( m& c$ ]' W' E
นิคเร่งความเร็วขึ้นเล็กน้อยมือข้างหนึ่งเลื่อนไปจับควยผมชักขึ้นลงตามจังหวะ นิ้วโป้งวนหัวทุกครั้งที่ชักถึงปลาย "ดูสิ... อืม!... มีคนยืนอยู่ตรงข้ามถนน" เขาพูดพลางกระแทกลึก "ถ้าเขาเงยหน้า... ซี๊ด!... จะเห็นมึงโดนเย็ดบนระเบียง"
0 V& J. l, g) W1 A5 M; S) k6 r
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ผมครางในลำคอความเสียวพุ่งสูงจนขาอ่อน ต้องกำราวเหล็กแน่น นิคเปลี่ยนจังหวะถอนเกือบสุดแล้วกระแทกเข้าไปเต็มแรงเป็นพัก ๆ ทำให้ผมตัวกระตุกทุกครั้ง ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! "นิค... เสียว... ฉิบหาย..."ผมพูดเสียงขาด # u4 K! Y0 n7 _! C. M/ @4 g
"กูชอบตอนมึงพูดแบบนี้" เขาจูบบ่าผมหนวดครูดเบา ๆ "พูดอีกสิ"
( k3 b4 Y2 g$ G. E3 r) k2 H. Y% G
"เย็ดกู... ขอร้อง อือ! เย็ดแรงกว่านี้..." ผมขอ . v6 Y8 p& ~% Q
นิคหัวเราะต่ำๆ แล้วทำตาม กระแทกเร็วและลึกขึ้น มือชักควยผมเร็วตาม ลมเย็นพัดผ่านตัวเปลือยทำให้ทุกสัมผัสคมชัดกว่าในห้อง ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ด้านล่างมีกลุ่มคนเดินผ่านไปอีกชุดเสียงหัวเราะลอยขึ้นมาเบา ๆ ผมหลับตาแน่น ความตื่นเต้นปนความเสียวทำให้หัวควยกระตุกในมือนิค "จะเสร็จ..." ผมเตือนเสียงสั่น 7 Q% P' Q* | O1 j8 p8 u( G; J- _
"เสร็จดิ... กูด้วย" นิคเร่งสุดแรงกระแทกสั้นและเร็ว ตับ!!!ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!!
0 ]0 l! p6 i+ V3 Y
ไม่กี่วินาทีต่อมา "กูแตกแล้ว!" ผมน้ำแตกพุ่งไปยังราวเหล็ก พื้นระเบียง และเลยไกลออกระเบียงไป รูผมบีบรัดควยเขาแรงเป็นระลอกจน...
8 U- ^& Z6 F) C0 Q
"กูก็... อืม!" นิคตัวเกร็งตามฝังลึก แล้วปล่อยภายในถุง หายใจหอบร้อนลงบนหลังคอผม 3 v8 R: g" s0 H' u5 |4 r
เราทั้งคู่ยืนนิ่งอยู่ในท่านั้นอีกนานลมเย็นพัดผ่านผิวหนังที่เปียกเหงื่อ ควยเขายังคงคาอยู่ข้างใน นิคค่อยๆ ถอนตัวออก แล้วหันผมเข้าหา กอดไว้แน่น จูบผมยาวและช้า โดยไม่สนว่าด้านล่างจะมีใครเงยหน้าขึ้นมาหรือไม่ "ระเบียงกู... วิวดีไหมล่ะ?" เขากระซิบพร้อมยิ้ม & L Z4 F0 f( O- }/ \' L/ g) ]8 I+ r* A
ผมหัวเราะแผ่วยังหายใจไม่ทั่ว "คราวหน้า... ลองตอนกลางวันไหม?" 4 @5 p2 x7 l2 `8 S! {' I' p; `3 q
นิคเลิกคิ้วแล้วหัวเราะเสียงดังขึ้นเล็กน้อย "มึงนี่... ร้ายกว่าที่กูคิดอีก"
. H+ C1 d, e5 ^- R
"ล้อเล่นหน่า" 0 \8 V- Z' j4 U/ d) g& _: d* ^4 U
เขากอดผมไว้แน่นขึ้นอีกนิดลมเย็นยังพัดผ่าน แต่ความร้อนจากร่างอีกฝ่ายทำให้ไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิด
# V/ Y. J# t& \1 s. _ END
* U7 }9 P# F. c TO BE CONTINUED
u8 B# F0 e; d4 Q* U, t | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-9-7 02:28:23
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-9-8 11:32:21
โพสต์ 2026-9-8 12:05:22
โพสต์ 2026-9-8 23:01:40
โพสต์ 2026-9-8 23:24:33