แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Untoneo เมื่อ 2026-9-18 17:00 $ S- T5 [) Q& F* z# e: o1 U* j
( Z! w- F! ~. x; S; o# vบทที่ 4
^9 n2 q$ B4 a6 cคนที่สาม “ตกหลุมพลางไอหมาเด็ก”ผมตื่นเพราะท้องยังจุก ไม่ใช่จุกแบบกินเยอะ แต่เป็นอาการค้างจากเมื่อคืน เหมือนร่างกายยังจำจังหวะที่ถูกกระแทกอยู่ ข้างในยังตึง ๆ ร้อน ๆ ทุกครั้งที่พลิกตัว ผมจึงนอนนิ่งบนเตียงนานกว่าปกติ เพดานห้องยังมืดเพราะม่านปิดไว้ แสงเช้าเล็ดลอดเข้ามาแค่ริ้วบาง ๆ มือกดลงที่ท้องน้อยเบา ๆ เชี่ย… เมื่อคืนนทียังไม่ถอนออกทันทีด้วยซ้ำ ซอยต่ออีกหลายดอกทั้งที่ผมเสร็จไปแล้ว ตอนนี้เลยยังรู้สึกเหมือนมีอะไรค้างอยู่ข้างใน ความรู้สึกผิดตามมาช้ากว่าอาการเสียว ผมเอื้อมหยิบโทรศัพท์ข้างหมอน เปิดดูข้อความเก่าโดยไม่ได้ตั้งใจจะตอบใคร ธาม: บาส ธาม: ผมมีงานต้องไปดูที่ทะเล รีสอร์ทแถวหัวหิน สองวัน ธาม: ถ้าสะดวก ชวนไปด้วยก็ได้ครับ ธาม: พาเพื่อนไปด้วยก็ได้นะ เผื่อเบื่อผม ผมเลื่อนดูวันอีกครั้ง เหลืออีกไม่กี่วัน ใกล้จนเริ่มกดดัน ในหัวนับเองโดยไม่ต้องเปิดปฏิทิน ภาคย์คนแรก นทีคนที่สอง เหลืออีกหกคน กับเวลาที่เหลือน้อยลงเรื่อย ๆ ถ้าคิดแบบคนมีเหตุผล ผมควรลุกไปอาบน้ำ แล้วหาทางนัดคนต่อไปทันที แต่ตอนนี้ร่างยังล้า หัวยังวนอยู่ที่ธาม ผมจึงแค่นอนมองข้อความนั้นจนหน้าจอดับ ยังไม่ตอบรายละเอียดวันเดินทาง ยังไม่พร้อม ถ้าตอบไปตอนนี้ ผมกลัวว่าตัวเองจะเริ่มหวังมากเกินไป โทรศัพท์สั่นอีกครั้งตอนผมกำลังจะวางลง คนส่งไม่ใช่ธาม ธีร์: สวัสดีครับพี่บาส ธีร์: รบกวนหน่อยได้ไหมครับ ธีร์: ผมแก้แบบงานอยู่ อยากให้พี่มาช่วยดูที่คอนโดให้ผมสักรอบ ธีร์: ช่วงนี้ด่วนนิดหนึ่ง ถ้าวันนี้ว่างยิ่งดีครับ สุภาพดี สำหรับคนที่ทักมาเรื่องงาน ผมมองชื่อนั้นอยู่นาน ธีร์ ไม่ใช่คนแปลกหน้า … ผมจำได้ว่าเจอเขาครั้งแรกผ่านรุ่นน้องที่เคยร่วมงานออกแบบด้วยกัน ตอนนั้นธีร์เดินเข้ามาทักที่คาเฟ่ แนะนำตัวสั้น ๆ ยิ้มให้แบบคนมีมารยาท แล้วพูดว่าได้ยินชื่อผมมาจากรุ่นพี่ของเค้า ซึ่งคงเป็นพวกรุ่นน้องผมนั้นแหละ อยากขอคำแนะนำเรื่องงานสักครั้ง ตอนนั้นผมคิดแค่ว่าเป็นนักออกแบบรุ่นใหม่ที่หน้าตาดี แต่งตัวมีสไตล์ และพูดจาฉลาดพอจะคุยงานด้วยได้ หลังจากนั้นเขาก็ทักมาเรื่อย ๆ บางครั้งส่งแบบมาให้ช่วยดู บางครั้งถามรายละเอียดวัสดุ บางครั้งบอกว่าเลี้ยงกาแฟเป็นการตอบแทน แล้วก็ชวนไปนั่งทำงานเป็นเพื่อนกันที่คาเฟ่ มักมีรุ่นน้องผมติดตามมาด้วย ผมก็ไป เพราะคิดว่าเป็นเรื่องงาน จะได้แลกเปลี่ยนไอเดียใหม่กันด้วย ธีร์เป็นคนคุยง่าย นั่งข้าง ๆ แล้วไม่รู้สึกอึดอัด บางทีเอนตัวเข้ามาใกล้ตอนชี้แบบ บางทีหัวเราะเบา ๆ ตอนผมพูดอะไรไม่คิด แล้วมองตามนานกว่าปกติ ผมไม่เคยคิดว่านั่นคือการจีบ คิดแค่ว่าเด็กคนนี้เข้าสังคมเก่ง และหน้าตาดีพอให้คนอยากคุยด้วยจะว่าไป ผมรู้สึกว่าเค้าคลับคล้ายคลับคลาแปลกเหมือน ใครสักคนแต่นึกไม่ออก ช่างมันเถอะ ค่อยคิดช่วงนี้ก็มีเรื่องคิดจนปวดหัวจะตายอยู่ละ มือพิมพ์ตอบไปตามนิสัยคนรับงาน บาส: วันนี้ได้ครับ บาส: ส่งที่อยู่มาได้ ไม่กี่วินาทีข้อความก็เด้งกลับมา พร้อมโลเคชันคอนโดย่านหนึ่งที่ไม่ไกลจากผมมากนัก ธีร์: ขอบคุณมากครับพี่ ธีร์: เดี๋ยวฝากคีย์การ์ดไว้ที่ล็อบบี้ให้ ธีร์: ขึ้นมาได้เลยนะครับ ผมอยู่ห้อง ผมมองข้อความนั้นแล้วถอนหายใจ เหตุผลในหัวมีสองข้อ ข้อแรกคืองาน ข้อที่สองคือภารกิจ เหลืออีกหกคน และเวลาไม่รอ ถ้าผู้ชายคนนี้หน้าตาดี หุ่นดูมีอะไร และทักมาหาเองขนาดนี้ ผมคงโง่ถ้าจะปล่อยโอกาสนี้ผ่านไป ท้องยังจุกอยู่เล็กน้อยตอนลุกจากเตียง แต่ผมก็ไปอาบน้ำ เลือกเสื้อเชิ้ตใส่ แล้วออกจากคอนโดโดยยังไม่ได้ตอบธามสักคำ ระหว่างขับรถ ผมคิดอยู่เรื่องเดียว รอบนี้ต้องทำให้จบแล้วค่อยกลับมาคิดถึงทะเลทีหลัง คอนโดของธีร์อยู่ในอาคารใหม่ย่านหนึ่งที่ดูแพงพอจะรู้ว่าเจ้าของห้องมีรสนิยม ล็อบบี้เย็น เงียบ และมีกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นหินขัด ผมไปถึงเร็วกว่าเวลานัดเกือบยี่สิบนาที พนักงานต้อนรับยิ้มให้ทันทีที่เห็นชื่อในระบบ “คุณบาสใช่ไหมครับ พี่ธีร์ฝากคีย์การ์ดไว้ให้” เขายื่นการ์ดสีดำมาบนฝ่ามือผม “ขึ้นได้เลยครับ ชั้นสิบสี่ ห้องท้ายสุดทางขวา” ไม่มีใครพาไป ใจลอยจนไม่ได้โทรบอกเขาว่าผมถึงมาแล้ว สมองมันคิดเรื่องต้องไปทะเลหน่ะ มีแค่คีย์การ์ดใบเดียวกับรอยยิ้มสุภาพ ลิฟต์ขึ้นไปอย่างนุ่มนวล ผมมองเงาตัวเองในกระจก เสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่เพิ่งรีด กางเกงทรงสุภาพ ดูเหมือนมาทำงานจริง ๆ ทั้งที่ในหัวไม่ได้คิดแค่งานแล้ว เหลืออีกหกคน อย่ามาเกรงใจตอนนี้ ประตูห้องเปิดออกด้วยเสียงบี๊ปสั้น ๆ ลืมเคาะซะด้วย ลืมตัว.. ไปคอนโดไอต้นบ่อยจนเคยชินกับการเปิดเข้าไปเลย ภายในสว่างกว่าที่คิด แสงธรรมชาติจากหน้าต่างบานใหญ่สาดเข้ามาเต็มพื้นที่ ห้องตกแต่งเรียบแบบคนทำงานสายออกแบบ โต๊ะร่างงานวางอยู่ใกล้กระจก มีแบบวางกองไม่เป็นระเบียบ มีแก้วกาแฟค้างจากเมื่อคืน และมีธีร์ยืนอยู่ในห้องนั้น เงยหน้าหันหน้ามาทางประตูตกใจเล็กน้อย ในมือกำลังถือเอกสาร เชี่ย… ผมอุทานในใจ เขาใส่แค่บ็อกเซอร์ตัวเดียว สีเทาเข้ม ขากว้าง ขาสั้นจนโคนขาชัด ผ้าบางพอให้เห็นทรงข้างในโดยไม่ต้องใช้จินตนาการมาก หุ่นเขาลีนแต่มีกล้ามเนื้อ ไหล่กว้าง อกแน่นโดยไม่บึกเกิน หน้าท้องมีร่องชัดตามแนวกลาง เส้นบาง ๆ ลงจากสะดือแล้วหายเข้าไปใต้ขอบกางเกง เป้าตุงเป็นทรงแท่ง ห้อยลงชัดจนผ้าถูกดันออกมาด้านหน้า ผมกลืนน้ำลายโดยไม่ทันห้าม ธีร์วางเอกสาร แล้วยกมือข้างหนึงเกาท้ายทอย ทำหน้าเหมือนเพิ่งรู้ตัว “เอ้ย มาเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับพี่” เสียงเขายังแหบเล็กน้อยแบบคนเพิ่งตื่น “ว่างเลยแวะก่อนอะ” ผมตอบ แล้วยังยืนอยู่ที่ประตู “นึกว่าอีกเกือบชั่วโมง” เขายิ้ม “อยู่บ้านคนเดียวด้วย เลยใส่แค่แบบนี้” เขากวาดมือลงที่ตัวเองแบบขอโทษ แต่ไม่ได้เดินไปหยิบเสื้อ “ซีเรียสไหมครับ ถ้าไม่ซีเรียสผมขี้เกียจเปลี่ยน วันนี้ก็ไม่ได้จะออกไปไหนอยู่แล้ว” ผมบังคับตัวเองให้มองหน้าเขา ไม่ใช่ตรงนั้น “ไม่เป็นไรครับ ตามสบาย” คำนั้นหลุดออกมาเรียบกว่าที่คิด แต่ในหัวไม่เรียบเลย เชี่ย หุ่นอะไรของมัน ผมคิดในใจพลางกลืนลำลายเฮือก คนหุ่นลีนแบบนี้มักจะใหญ่ และจากที่เห็นตอนนี้ ผมเริ่มเชื่อแล้ว ธีร์ยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด แล้วเดินไปที่โต๊ะงานโดยยังไม่หยิบอะไรมาปิดตัว “งั้นเข้ามาเลยครับ แบบอยู่ตรงนี้” ผมถอดรองเท้าข้างประตู เดินเข้าไปในห้องที่เย็นกว่าข้างนอก กลิ่นตัวเขาแผ่ว ๆ ปนกับน้ำยาซักผ้าและกาแฟ ธีร์ยืนพิงขอบโต๊ะ แขนสองข้างท้าวไว้ด้านหลัง ทำให้อกและแนวกลางลำตัวยิ่งชัด บ็อกเซอร์เอวหลวมเลื่อนต่ำลงนิดหนึ่งตามท่าทาง เขาทำเหมือนไม่ทันได้คิด แต่ระยะยืน การหันตัว และมุมที่ให้ผมเห็นพอดี มันตั้งใจเกินกว่าจะเป็นอุบัติเหตุ ไม่มั้ง… “พี่นั่งได้เลย” เขาพยักไปที่เก้าอี้หน้าโต๊ะ “เดี๋ยวผมอธิบายให้ฟัง” ผมเดินไปนั่งลง ระดับสายตาตอนนี้เลยอยู่ใกล้กับช่วงเอวเขามากเกินไป เป้ากางเกงสีเทาอยู่ห่างจากหน้าผมไม่กี่สิบเซนติเมตร เนื้อผ้าขยับตามการเคลื่อนไหวเล็กน้อยทุกครั้งที่เขาถ่ายน้ำหนัก ผมก้มลงเปิดแท็บเล็ตทันทีเพื่อจะได้มีข้ออ้างไม่ต้องมองตรงนั้นนานเกินไป ธีร์ไม่ขยับออก เขายังยืนใกล้แบบนั้น แล้วถามเสียงสบาย ๆ “เริ่มจากโซนนั่งก่อนได้ไหมครับพี่” ผมพยักหน้าทั้งที่ในหัวตอนนี้ไม่ได้มีแต่แบบงานแล้ว ผมปลดกระดุมเสื้อบนสองเม็ด แล้วอีกเม็ดหนึ่งตามมาโดยอ้างในใจว่าชุดมันอึดอัด “ขอผ่อนคลายหน่อยนะ” ผมพูดขึ้นระหว่างเปิดไฟล์แบบบนแท็บเล็ต ธีร์หัวเราะเบา ๆ “บ้านผมครับ พี่ทำตามสบายเลย” เขายังยืนข้างเก้าอี้ ใกล้เกินคนที่มาฟังคำแนะนำเรื่องงาน กลิ่นสบู่จากตัวเขายังใหม่อยู่เล็กน้อย ปนกับความอบอุ่นของผิวที่ไม่ได้ใส่เสื้อ ผมก้มมองหน้าจอตั้งใจ แต่สายตายังเหลือบขึ้นไปได้ทุกครั้งที่เขาขยับ บ็อกเซอร์สีเทานั้นอยู่ใกล้แขนผมมาก ใกล้จนเห็นรอยยับของผ้า เห็นทรงที่ห้อยลงตามน้ำหนัก เห็นขอบยางที่กดรอบเอวแล้วจมลงเล็กน้อยเพราะเขาไม่มีเสื้อมาพราง เห็นรอยขอบหัวหยักลางๆตรงก่อนสิ้นสุดขาบ็อกเซอร์ “โซนนี้ลูกค้าอยากเปิดโล่งใช่ไหม” ผมชี้ไปที่แบบ “ครับ” ธีร์ก้มลงดู ตอนเขาก้ม ใบหน้าเลยมาอยู่ในระดับสายตาผม ระยะใกล้พอได้ยินลมหายใจ ผมเห็นขนตา เห็นรอยยิ้มมุมปาก และเห็นว่าเขามองแบบอยู่จริง แต่ไม่ได้มองแค่นั้น “ถ้าเปิดโล่งไปเลย จะเสียมุมนั่งส่วนตัว” ผมพูดต่อ “ควรมีฉากไม้กั้นบางส่วน” “พี่คิดละเอียดจัง” “งานพี่ครับ” ธีร์หันมามองผม รอยยิ้มคราวนี้ช้ากว่าเดิม “ผมชอบคนละเอียด” ประโยคนั้นฟังได้สองทาง ผมเลือกจะตีความเป็นแค่การชมงาน แล้วก็ชี้ต่อ เขายืนตรงขึ้นเล็กน้อย ตอนถ่ายน้ำหนัก เป้ากางเกงถูเข้ากับแขนผม นุ่ม อุ่น และชัดจนรู้ได้ทันทีว่าข้างในห้อยแบบไม่มีอะไรควยคุมมันอยู่ ผมชะงักไปเสี้ยววินาที ธีร์ไม่รีบขยับออก “โทษทีพี่” เขาพูดเสียงเรียบ เหมือนไม่ตั้งใจจริง ๆ “ยืนใกล้ไปหน่อย” แต่เขายังอยู่ตรงนั้นแขนผมยังสัมผัสขอบผ้าบ็อกเซอร์อยู่ ผมยิ้มมุมปาก แล้วเลื่อนแขนออกช้า ๆ แบบคนที่ไม่ซีเรียส “ไม่เป็นไร” ในหัวคิดอีกอย่าง ได้แล้ว ถ้ารอบนี้จะใช้ภารกิจ ชายคนนี้ไม่น่าจะยาก เขาดูเปิด ดูสบายตัว และดูไม่ได้ป้องกันระยะ ผมจึงเริ่มคุมจังหวะแบบที่คิดว่าตัวเองถนัด “หุ่นดีนะเนี่ย” ผมพูดพลางเลื่อนสายตาขึ้นจากแบบไปที่หน้าท้องเขาแบบไม่ปิดบัง “ออกกำลังบ่อยเหรอ” ธีร์หัวเราะในลำคอ “พอประมาณ ไม่อยากบึกจนเสียทรง” “ได้ที่เลย” เขาเอียงหัว มองผมเหมือนได้ยินอะไรมากกว่าคำชมทั่วไป “พี่มองนานเลยนะครับ” “ก็วางมันอยู่ระดับสายตา” ผมตอบเรียบ ๆ “จะไม่ให้มองได้ยังไง” ธีร์ไม่โกรธ เขายิ้ม ยิ้มแบบคนที่รู้ทันแล้วว่าอีกฝ่ายกำลังเล่นด้วย แต่ยังไม่จับผิด “งั้นมองต่อได้ครับ”เขาพูดเบา ๆ “ผมไม่หวง” ผมกลับไปดูแบบอีกครั้ง ทั้งที่นิ้วบนหน้าจอไม่ได้เลื่อนอะไรเลย ระหว่างนั้นเอง บางอย่างมันสะดุด รอยยิ้มของเขา ไม่ใช่ยิ้มกว้างแบบคนเจ้าชู้ทั่วไป แต่เป็นยิ้มมุมปากที่คุมไว้ แล้วยังสุภาพ น้ำเสียงก็ด้วย ทุ้ม นุ่ม ไม่รีบ ไม่กดดัน ท่าทางสุภาพแต่ไม่ยอมถอย คุ้นๆแฮะ คุ้นจนผมต้องเหลือบไปมองหน้าเขาอีกครั้ง ไม่ใช่เหมือนใครแบบลอกกันมาทั้งเป้า แค่บางจังหวะ ตอนเขาฟังจริง ๆ ตอนเขาไม่แย่งพูด ตอนเขายิ้มแล้วยังรอให้ผมเป็นฝ่ายไปต่อ ผมกะพริบตา แล้วปัดความคิดนั้นทิ้ง คงแค่เจอผู้ชายสุภาพหน้าตาดีบ่อยจนเริ่มทับกันในหัว “ตรงนี้ถ้าเปลี่ยนวัสดุเป็นไม้โทนเดียวกับเคาน์เตอร์ จะติดอะไรมั้ยครับ” ธีร์ถาม ผมตอบได้ แต่เสียงในหัวแยกไปอีกทาง คุ้นๆ ยังไม่รู้ว่าคุ้นแบบไหน รู้แค่ว่าตอนเขายืนใกล้แบบนี้ ผมใจคิดเรื่องงานแล้ว และธีร์ก็ยังไม่ขยับออกจากข้างเก้าอี้สักที ห้องเงียบลงหลังคำถามเรื่องวัสดุ ธีร์ไม่ได้เร่งให้ผมตอบ เขายังยืนอยู่ข้างเก้าอี้ มองลงมา รอ ผมวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้แกล้งมองแบบ สายตาวางบนอกเขา ลงไปตามร่องกลางลำตัว ผ่านหน้าท้องที่ตึงเวลาหายใจ แล้วหยุดที่ขอบบ็อกเซอร์ “หุ่นลีนดีนะ” ผมพูดตามจริง “กล้ามสวยโดยไม่ต้องบึก” ธีร์ยิ้มบาง ๆ “ชมแรงเลยครับพี่” “จับได้ไหม” คำนั้นหลุดง่ายกว่าที่คิด เขามองตาผมเสี้ยววินาที แล้วยกไหล่ให้ “ได้ครับ” ผมยื่นมือขึ้นแตะที่ท้องเขาก่อน ผิวอุ่น แน่น และขยับตามลมหายใจใต้ฝ่ามือ นิ้วไล่ขึ้นช้า ๆ ตามซี่โครง ไปจนถึงอก คลำดูความหนาของกล้ามเนื้อตรงนั้น นี่ไม่ใช่หุ่นปั้นเพื่อโชว์ แต่เป็นหุ่นที่ใช้จริง ลีน แน่น และน่าจับกว่าที่มองจากไกล “ออกกำลังที่บ้านเหรอ” ผมถามไปพลางลูบ “มีบ้าง” เขาตอบเสียงต่ำลง “แต่ส่วนใหญ่เดินไซต์งานมากกว่า” มือผมเลื่อนไปที่แขน กำลูกหนูเบา ๆ แล้วรูดลงมาตามปลายแขน ธีร์ไม่หลบ เขายืนรับสัมผัสจากผมทั้งหมด แค่หายใจช้าลงนิดเดียว ผมลุกจากเก้าอี้ ตอนยืนขึ้น ระยะระหว่างเราหายไปเกือบหมด หน้าอกผมใกล้กับอกเขา กลิ่นตัวชัดขึ้น ความร้อนจากผิวสัมผัสกันโดยยังไม่ต้องกอด “ตรงนี้ก็แน่น” ผมคลำหัวไหล่เขา “ไหล่ดี” “พี่จับไปเรื่อยเลยนะครับ” “ก็อนุญาตแล้ว” ธีร์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ มือเขาไม่ได้จับผมกลับ ปล่อยให้ผมเป็นฝ่ายสำรวจ เหมือนรู้ว่าถ้าตัวเองรุกตอนนี้ ผมจะนึกว่าเสียจังหวะ ผมเลยยิ่งคิดว่าตัวเองคุมอยู่ ฝ่ามือเลื่อนลงกลางอก ผ่านหัวนม แล้ววนช้า ๆ ตรงนั้นแข็งขึ้นใต้ปลายนิ้ว ธีร์กลืนน้ำลายดังพอให้ได้ยิน บ็อกเซอร์ด้านหน้าขยับตึงกว่าเดิม “แพ้ง่ายจัง” “ก็พี่ทำผมแพ้เองนะครับ” ผมยิ้ม แล้วปล่อยมือลงต่ำกว่านั้น ลูบตามร่องท้องจนถึงขอบกางเกง นิ้วสอดเข้าไปใต้ขอบบ็อกเซอร์ยางย้วย นิดเดียว ยังไม่ถึงของของเขา แค่คลำผิวที่กดไว้ข้างใน ธีร์หายใจออกยาว “พี่บาส” “หืม” “ถ้าขนาดนี้…” เขามองลงมาที่มือผม “ยังจะดูแบบอยู่มั้ยครับ” ผมขยับเข้าไปอีกนิด ปลายจมูกเกือบชนกับโหนกแก้มเขา “ดูแบบต่อก็ได้” ผมเย้า “หรือจะดูอย่างอื่น” เขายังไม่จูบก่อน ยังยืนให้ผมเป็นคนขยับ ผมจึงยกมืออีกข้างขึ้นจับท้ายทอยเขา ดึงเข้ามาใกล้จนลมหายใจปะทะกัน ริมฝีปากไม่ได้ชนทันที แค่ค้างไว้ตรงนั้น นิ้วที่อยู่แถวเอวยังวนไปมาใต้ขอบกางเกง เป้าของเขาตอนนี้แข็งจนดันหลังมือผมชัด อุ่น หนัก และใหญ่กว่าที่ผ้าพรางไว้ ส่วนหัวหมือนจะยาวพ้นขากางเกงไปแล้ว ผมรูดฝ่ามือทับลงไปบนผ้าชั้นเดียว คลำทรงตามความยาว ธีร์สั่นเล็กน้อยที่ท้อง แต่ยังไม่ถอย “ตั้งใจให้มองตั้งแต่แรกเลยใช่ไหม” ผมถามเสียงเบา เขาไม่ปฏิเสธ แค่ยิ้มติดขอบปาก “พี่จะให้ผมตอบไหมครับ” ผมไม่รอคำตอบ กดปากลงจูบเขา ช้าๆ ไม่ลึกล้ำตั้งแต่แรก แค่ทดลองรส ธีร์ตอบรับทันที เอียงหน้าตาม ลิ้นตอบสนองแบบไม่เร่ง มือที่ก่อนหน้านี้วางอยู่เฉย ๆ ตอนนี้เลื่อนมาจับเอวผม นิ้วสอดเข้าด้านในเสื้อที่ปลดกระดุมไว้ ลูบตามหลังขึ้นไป ผ้าบ็อกเซอร์ครูดกับกางเกงผม เอ็นสองแท่งแข็งชนกันผ่านเสื้อผ้าระหว่างร่างเรา มือนึงเลื่อนโอบก้นผมบีบคำอย่างถนุถนอม ผมบีบของเขาผ่านผ้าอีกรอบ แรงขึ้น ธีร์ครางต่ำในลำคอ “อือ~~” แล้วกระซิบริมปากผมโดยยังไม่ถอนจูบ “จับต่อได้ครับ…” เขากระซิบข้างหู “ผมพร้อมอยู่แล้ว” จูบลึกขึ้นทีละนิด ธีร์ไม่ชิงเป็นฝ่ายนำ เขาตามจังหวะผม แต่ทุกครั้งที่ลิ้นตอบสนอง มันตรงและแน่วแน่เกินคนที่แค่ยอมให้จับ มือของเขารูดเสื้อผมขึ้นจากขอบกางเกง นิ้วเย็นแตะหลังเปล่า แล้วเลื่อนขึ้นไปตามกระดูกสันหลังช้า ๆ ผมถอดเสื้อตัวเองก่อน โยนทิ้งบนเก้าอี้ แล้วดึงเขาเข้ามาจนอกชนกัน ผิวของธีร์อุ่นกว่าที่คิด หน้าท้องแนบกับผม เป้าที่แข็งอยู่แล้วครูดกับกางเกงทุกครั้งที่ขยับ “พี่จะถอดให้ผมไหม” เขาถามริมปาก ผมไม่ตอบ แค่รูดบ็อกเซอร์เขาลง ของเขาดีดตัวขึ้นมาทันที ใหญ่…มาก ยาวมาก… สีเข้มกว่าผิว เส้นเลือดชัด หัวแดงคล้ำและเปียกแล้วที่ปลาย ขนาดใกล้เก้านิ้วเต็ม ๆ ผมดูลำแท่งเอ็นใหญ่กับหุ่นลีนแบบนี้จนตาต้องหยุดจ้องอยู่พักนึง “เชี่ย…” ผมพึมพำ ธีร์ยิ้มเล็กน้อย แบบเขินแต่ไม่ได้ปิด “มองนานอีกแล้วนะครับ” ผมกำลงไปเต็มมือ รูดช้าจากโคนถึงหัว น้ำใสยืดตามนิ้ว เขาชะงักที่เอว มือกำแขนผมไว้ “มือพี่อุ่น” “ก็เล่นยืนโชว์มาตั้งแต่ประตูเองนะ” ผมกดเขาให้พิงโต๊ะทำงาน แล้วก้มลง ลิ้นเลียจากกลางลำขึ้นไปวนรอบหัว ธีร์หายใจหอบทันทีที่ถูกอม มือวางบนท้ายทอยผม ไม่ออกแรงกด แค่สัมผัสไว้ ผมดูดช้า ๆ ลิ้นกดเส้นเลือดด้านล่าง แล้วถอนจนเหลือแค่ในช่องปากอุ่น ก่อนจะอมสุดอีกครั้ง “อืม… บาส” เขาครางพ่นลมแผ่ว เขาเรียกชื่อผมโดยไม่มีคำว่าพี่ ฟังแล้วคุ้นเคยอย่างประหลาด ผมไม่ทันคิดต่อ เมื่อเจอกับภาพที่อยู่ตรงหน้า ชายมาดเซอร์ๆ หุ่นลีนกล้ามชัด ควยด้ามใหญ่จ่ออยู่ตรงหน้า มือผมกำแท่งลำใหญ่ตรงส่วนโคน สวมปากครอบขึ้นลง บางจังหวะก็พยายามดันมันเข้ามาให้ลึดที่สุด จนเขาร้องคราง “อ่า~เสียวนะครับ” ผมได้ใจมือชักช่วย ลิ้นโลมเลียไปทั่วทั้งแท่งจากด้านข้าง เค้าร้องครางไม่หยุด ผมเลือนอีกมือคว้าพวงไข่ของลูกไว้ในอุ้มมือ คลำลึง นิ้วพลางกดวนส่วนนูนใต้พวงนั้น “อ่า~” แท่งควยใหญ่เกร็งกระตุง “ตรงนั้นผมไม่ไหว” มือออกแรงกำำท้ายทอผมเบาๆ น้ำใสหวานไหลเข้าปากผม เขาดึงผมขึ้นมาจูบต่อ รสชาติของเขาติดอยู่บนลิ้น มือธีร์ปลดกางเกงผม รูดลงพร้อมกางเกงใน ท่อนลำที่แข็งขันของผมดีดผึง ควยทั้งสองชนกัน ของใหญ่ของผมดูเล็กลงไปเลยเมื่อเทียบกับสิ่งที่เหนือกว่าตรงหน้า เขาจับมันทั้งคู่แล้วรูดพร้อมกัน ช้า แน่น และตั้งใจ “พี่ใหญ่ดีเหมือนกัน” เขาพูด ไม่เท่าของมึงหรอก… ผมคิดในใจ เขากระซิบใกล้หู “แต่ผมอยากรู้ว่าพี่จะทนได้แค่ไหน” ผมหัวเราะสั้น ๆ ในลำคอ “เดี๋ยวรู้เอง” ผมตอบเบาๆเหมือนมั่นใจ เสียงสั่นเบาๆ เชี่ย…ใหญ่กว่าคนที่เคยเจอมาอีก ผมนึกถึงความจุกแน่นอนเมื่อวาน และความจุกจางๆที่ยังหลงเหลือเมื่อเช้าลอยเข้ามาในท้องเบาๆ เขาหยิบอะไรบางอย่างจากลิ้นชักโต๊ะ หลอดหล่อลื่นที่วางไว้สะดวกเกินกว่าคนที่ไม่ได้คิดอะไรไว้ก่อน แล้วก็จับผมหมุนหน้าหน้าพิงโต๊ะ เทเจลใสลงบนนิ้ว แล้ววนที่รูผมช้า ๆ นิ้วแรกเข้ามาอย่างระวัง งอ หาจุดเสียว แล้วเพิ่มเป็นสองนิ้ว ผมต้องยันโต๊ะ หัวก้มลงกับแบบงานที่ยังเปิดค้างอยู่ มืออีกข้างเขาประคองผมเอนตัวขึ้น ยกแขนผมแล้วลอดใต้แขนอ้อมมาข้างหน้า ปากนุ่มประกบที่หัวนมผม ผมรู้สึงถึงสัมผัสของแผ่นลิ้นที่ถูผ่านหัวนมชัดเจน มือข้างนั้นค่อยเพิ่มนิ้วที่สามเข้าไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป “อืออ~~~” ผมครางออกมาในลำคอ มืออีกข้างเลือนมาขยัมอกข้างที่ว่างอยู่ ลิ้นเลียวนรอบๆหัวนม ทำผมเสียวซ่าน ปากออกแรงดูด แล้วเขี่ยลิ้นขึ้นลงรั่วกับหัวนมผม ผมได้แต่ครางเพราะเสียวจนตัวเกร็ง น้ำใส่ไหลเยิ้มจากปลายควย มือขยุมผมท้ายทอยเขาแน่น วงรอบรูขมิบตอดรัดนิ้วเขา “ผ่อนคลายหน่อยครับ…ที่รัก” เขาพูดนุ่มๆ “อือออ~” ผมครางตอบเบาๆ ที่รัก… แก้มร้อนผ่าว เขิน… เค้า… หรอ… ตอนนี้แก้มผมคงสีชมพูระเรื่อ ทำไมนะ นิ้วของเขาไม่เร่ง แต่แม่นยำ ทุกครั้งที่กดข้างในเขี่ยไปหาจุดตายของผม ทำเอาขาผมอ่อน ธีร์ขึ้นมาจูบบ่า ดูดเบา ๆ แล้วจูบที่ต้นคอทีนึง ผมร้อนผ่าวไปทั้งตัว เขาดึงนิ้วออก มือสองข้างกอดลำตัวผมแน่ แผ่นหลังสัมผัสกล้ามท้องลีน ก้นประกบกับช่วงเอวเขา ลำควยยาวพาดทาบร่องก้นผมแนบสนิท หน้าผากจรดลงที่บ่าผม “พี่บาสครับ…” เขาเอ่ยน้ำเสียงอ่อย เหมือนจะพูอะไร “ฮือ…?” ผมรอฟังอยู่ครู่นึง เขาไม่พูดต่อ แต่ขยับถอยเล็กน้อยแล้วจัดส่วนหัวแท่งลำที่ทั้งใหและแข็งของเขาพาดปากทางเข้า “ถ้าไม่ไหวบอกนะครับ” เขาดันเข้ามาทีละนิด แน่น ร้อน ตอนเข้ามาได้ครึ่งลำ มือผมต้องออกแรงดันต้นขาเขาไว้เพราะความแน่นที่ปากรู เขาหยุดครู่นึงให้ร่างกายผมปรับตัว แล้วค่อยดันเข้ามาต่อ มือที่กอดปมไว้เลื่อนอุ่งมือขึ้นลงเบาๆเหมือนปลอบโยนผม มันเข้ามาได้แค่เกือบสุด และลึกกว่าที่สายตาประเมินไว้ ผมหายใจไม่ออกตอนถึงเกือบสุดโคน ท้องชนกับก้น ความแน่นทำให้เราทั้งคู่ต้องนิ่ง ธีร์กอดผมแน่นกว่าเดิมจากด้านหลัง หน้าผากพิงบ่า “รับไหวไหมครับ” “ค่อยๆ” ผมตอบเสียงกระเส่า เขาเริ่มช้าๆ ตับ… ตับ… ทุกดอกไม่แรง แต่ถึง ปลายควยใหญ่กระทุ้งจุดเดิมจนผมต้องกัดฟัน มือหนึ่งของเขารูดควยผมตามจังหวะ อีกมือกดท้องน้อยให้แอ่นรับ โต๊ะสั่นเล็กน้อย แบบและเอกสารเลื่อนไปกองที่ขอบโต๊ะ “แน่นจังครับ” เขาพูดเสียงแหบ “ผมขอใส่เข้าไปสุดเลยนะ” เสียงเขาโทนเหมือนอ้อนคนรัก “ครับ…” ผมตอบเสียงอ่อน เพราะความจุกแน่นไปทั่วท้อง แพ้… แพ้เสียงอ้อนของเค้า ผมหันไปหาเขา ขณะที่เขาโน้วตัวมาจูบตอบ เอวออกแรงดันแท่งเอ็นที่ค้างอยู่เพราะความคับแน่นเข้ามาให้สุดเอาชนะร่างกายผม ผมหายใจเข้าออกลึกๆให้ร่างกายผ่อนคลาย หวังว่าปากทางจะขยายช่วยเขา เขาค่อยๆ ใจเย็น จูบผม มือลูบไล่ กอดกุมผมไว้อย่างถนุถนอม แม่ง…ดีจัง ผมคิด มันค่อยเข้ามาดันเข้ามา เข้ามาจนสุด มือเขาจับก้นผมแบะออกเหมือนอยากเข้าไปให้ลึกที่สุด เป็นเจ้าของผมในส่วนที่ลึกที่สุด ส่วนที่ไม่มีใครทำได้ ก้นผมแนบเนื้อเขาสนิทผมไม่รู้ว่าทำได้ยังไง สุด…สุดลำ เกือบ 9 นิ้ว แขนกอดผมไม่ปลอยลมหายใจอาบรดต้นคอผม รู้สึกได้ตอนเขากระตุกอยู่ภายในร่างผมชัดเจน ผมตอดรับ เขาแช่ควยอยู่พักนึง ก่อนเอวเขาออกแรง ซอยเบาๆ เนิบๆ มันดีมาก… เสียงนึงดังในใจผม สัมผัสนุ่มนวล ค่อยๆ ไม่รีบ จังหวะค่อยๆเร็วขึ้น เร็วขึ้น เสียงหนังกระทบกันดังชัดในห้องที่เงียบ ปนกับเสียงหอบของทั้งคู่ ตับ… ตับ… ตับ… เขายกขาผมข้างหนึ่งขึ้นค้างที่ขอบโต๊ะ เปลี่ยนมุม ลึกกว่าเดิม หัวครูดผนังด้านในจนหลังชา ผมครางหลุดโดยไม่ทันกลั้น “อือ~ อ่า~” “ตรงนั้น…” “ตรงนี้ใช่ไหม” เขาจำได้ทันที ปรับมุมแทงเล็กน้อยแล้วกระแทกซ้ำจุดเดิม “อ่า~” ไม่ดุแบบนที ไม่เล่นใหญ่แบบภาคย์ แต่แม่นยำและต่อเนื่องจนผมคิดอะไรไม่ออก นุ่มนวล สม่ำเสมอ คับ… แน่น… จุง… เสียว… จนผมไม่ไหว “แตก~จะแตกแล้ว” ผมครางบอก “แตกพร้อมกันนะครับ” เข้าเร่งจังหวะช่วยส่งผมไปถึงจุดสุดยอด แท่งควยใหญ่คับแน่นแทงซ้ำจุดตายกระทุ้งเข้ามา หัวหยักครูดผนังดู เข้าออกรัวๆ “อ่า~~~” น้ำขาวขุ่นพุ่งออกจากปลายท่อนเอ็นผม เขาเร่งจังหวะอีกน้ำผมพุ่งหลายระรอกจากความเสียว “อ่า~แตกแล้วครับ” น้ำอุ่นๆพวยพุ่งฉีดอัดในรูของผม ควยเขากระตุกหลายรอบ ผมตอกรับน้ำรักของเขาทำเค้าหน้าเหยเก ภาพธามแวบขึ้นมาตอนผมใกล้เสร็จครั้งแรก รอยยิ้มสุภาพ น้ำเสียงนุ่ม มือที่เคยจับตอนทักทาย ผมหลับตา พยายามไล่ภาพนั้นออก ธีร์ชะลอจังหวะลงทันที เขาไม่กระแทกต่อ แค่กอดเอวจากด้านหลัง หน้าผากพิงบ่า ลมหายใจอุ่น ๆ รดคอ น้ำอุ่นล้นทะลักทำเอาผมแน่นท้องกว่าเดิม “ไหวไหมครับที่รัก” คำนั้นทำให้ผมสะดุ้งอีกรอบ ที่รัก หลุดออกมาจากปากเขาแบบนุ่มและจริงจังเกินคนที่เพิ่งมีอะไรกันครั้งแรก “เรียกอะไรน่ะ” ธีร์จูบไหล่ผมหาบ ๆ ไม่ถอนออกจากข้างใน “ไม่ชอบเหรอครับ” เสียงเขานุ่มลงอีก “วันนี้… ผมได้พี่แล้ว” ผมยังไม่ทันตอบ เขาต่อขยับช้า ๆ ตอกเข้ามาใหม่ทีละดอก ลึกแต่ไม่แรง เหมือนกำลังเช็คว่าผมยังรับได้ไหม มือข้างหนึ่งลูบท้องน้อยเป็นวง นิ้วโป้งกดเบา ๆ ตรงที่ยังตึง อีกมือกำควยผมไว้ รูดตามจังหวะที่เขาเข้าออก “ผมจะทำให้นุ่มนวลที่สุด” เขาพูดติดหูผม “พี่ไม่ต้องรีบเสร็จ” ตับ… ตับ… ช้ากว่าเดิม ทุกดอกแนบสนิท ท้องเขาชิดก้นผม เหงื่อเริ่มฉ่ำตามร่องหลัง ธีร์จูบต้นคอ เลียขึ้นไปหลังใบหู แล้วกระซิบซ้ำ ควยที่แน่นเต็มปากรู้ทำให้น้ำรักของเค้ายังไม่ไหลออกมาด้านนอก ช่วยหล่อลื่นอยู่ภายในท้องอาบแท่งลำ “เก่งมากครับ” เขากระซิบลมรดใบหู ผมครางหลุดทั้งที่ไม่อยากให้คำนั้นเข้าถึง มันทำผมเสียอาการ เสียอาการแบบคนถูกตามจีบโดยไม่รู้ตัว แล้ววันนี้เขาได้ครอบครองเสียแล้ว จู่ๆเขาถอนควยออกจนเกือบหลุด แล้วดันกลับเข้าไปสุดอย่างนุ่มนวล ทำผมรู้สึกวูบโหวงในท้อง มือเขาจับคางผมให้หันมา จูบมุมปาก ดูดเบา ๆ ลิ้นวนช้าเหมือนปลอบ “หันมามองผมหน่อยสิครับ” ผมหัน ตาเขาแดง ๆ แก้มสีอ่อนๆแบบคนกำลังเสียอาการ ไม่ใช่ตาคนที่แค่อยากระบาย เขามองผมเหมือนของมีค่าที่เพิ่งได้มา “สวยจัง เวลาพี่รับ” เขาพูดตรง ๆ “หุ่นพี่… ผมดูมาตั้งนานแล้ว” ผมถูกจูบต่อ ขณะที่เขายังซอยช้า ๆ คาโต๊ะ มือคลำขึ้นมาที่อก วนหัวนมจนแข็ง แล้วบีบเบา ๆ สลับซ้ายขวา ทุกครั้งที่ผมสะดุ้ง เขาจะชะลอให้ แล้วจูบตาม “เสียวตรงไหน บอกนะครับ” “…ลึก~เข้ามาลึกๆ” ผมตอบ เขายิ้มกับบ่าผม แล้วปรับมุมให้ปลายกระทุ้งจุดนั้นทีละดอก แม่นแต่ไม่ดุ ผมต้องยันโต๊ะ ขาอ่อน น้ำใสไหลจากควยเลอะมือเขา เขาจับผมพลิกตัว อุ้มผมจากโต๊ะโดยที่ยังไม่ถอนออก เดินไปที่โซฟาช้า ๆ ทุกก้าวทำให้ข้างในถูกขยับ ผมแขวนอยู่กับเขา กอดคอไว้ ใบหน้าซบไหล่ “เบาก็ได้” ผมหอบ “ผมเบาให้” เขาตอบทันที “ไม่ทำให้พี่เจ็บ” บนโซฟา เขาให้นั่งคร่อมแบบเราหันหน้าเข้าหากัน มือสองข้างประคองเอวผมไว้ แล้วยกขึ้นลงช้า ๆ ให้ผมได้คุมจังหวะบ้าง ควยฟาดท้องเขาทุกครั้งที่ลงสุด จนจุกท้อง ธีร์ก้มดูดหัวนมผม ฟันงับเบาๆ ก้มลงอมให้ แล้วพยุงร่างไม่ให้ล้ม ผมขย่ม เขามองตาไม่กระพริบ เหมือนกลัวว่าถ้าหลับตาผมจะหายไป มือลูบหลัง ลูบเอว ลูบก้น แล้วกอดรัดแน่นขึ้นทุกที “ทำไมมองแบบน้ั้น” ผมถามพลางก้มหน้าหลบตา แก้มแดงก่ำ “ชอบมานานแล้วครับ” เขาพูดตอนผมลงจนสุด “วันนี้ให้ผมดูและพี่นะ” ผมชะงัก แต่เขาไม่ปล่อยให้คิดนาน โน้มใบหน้าช้อนจูบปากผม ดูดดื่มช้า ๆ แล้วกระทุ้งขึ้นจากด้านล่าง มือข้างหนึ่งมาชักว่าวให้ผม นิ้วโป้งวนหัวที่เปียก เสียวจนตัวกระตุก ตับ… ตับ… ตับ… ไม่เร็ว แต่ต่อเนื่องจนท้องชา เหงื่อของเขาหยดลงอกผม ผิวลีนชุ่ม กล้ามขยับทุกครั้งที่ยกผมขึ้น ผมคลำอกเขา คลำท้อง แล้วก้มจูบร่องกระดูกไหปลาร้า ธีร์สั่นเล็กน้อย แล้วกอดผมแน่นขึ้นอีก “อย่าคิดอย่างอื่นตอนนี้” เขากระซิบ “อยู่กับผมก่อน” ทั้งที่เขาไม่รู้ว่าผมคิดถึงใคร ผมหลับตา รับจังหวะนั้น ปล่อยให้เขาพลิกให้นอนหงาย ยกขาข้างหนึ่งพาดบ่า แล้วก้มลงจูบข้อพับเข่า ไล่ลงมาต้นขาด้านใน ก่อนจะดันเข้าไปใหม่จนสุด เขาไม่กระแทก ค่อยๆขยับเอวควงแท่งควยที่กวนน้ำรักตัวเองในท้องผม เหมือนอยากให้ผมซึมซับความเป็นเขาเข้าไปให้หมด ผมรู้สึงถึงมันทั้งหมด ลึก ช้า และแน่น มือสองข้างจับมือผม นิ้วประสาน หน้าผากชนกัน ลมหายใจปนกัน “ที่รัก…” เขาเรียกอีกครั้งเสียงสั่น ตอนซอยจนผมตัวแอ่น “เสียวไหมครับ” “เสียว” “เก่งมาก” เขาจูบน้ำตาที่ยังไม่ทันไหล จังหวะเริ่มเร็วขึ้น พอให้เสียงดังชัด ตับ ตับ ตับ แต่สายตายังอ่อนโยนมองผมไม่ละ ก้มเลียหัวนม ดูดคอ แล้วกระซิบติดผิว “เป็นของผมก่อนนะวันนี้” สิ่งที่เค้าพูดออกมา ทำผมเสียอาการทุกครั้ง ผมเสียวจนทนไม่ไหว “อ่า~” น้ำพุ่งขึ้นมาเปื้อนท้องทั้งคู่ รูบีบรัดจนเขาต้องหยุด แล้วทิ้งตัวกอดผม ขาผมสั่นกระตุกจากความเสียวเหลือคณา “…หายใจก่อนครับ” เขายังไม่ถอนควย มันยังฝังอยู่ข้างใน ลูบหลังผมเป็นจังหวะ รอให้ผมผ่อนคลาย แล้วค่อยขยับใหม่แบบเนิบ ๆ เหมือนยังอยากอยู่ต่อ “อีกนิดได้ไหมที่รัก” เขาถามเสียงอ้อน “ผมยังอยากดูพี่ทำต่อ” ผมยังไม่ทันตอบด้วยคำ แค่พยักหน้า ขาสั้นเบา ธีร์ยิ้มแบบเด็กได้ของเล่นใหม่ แล้วกอดผมไว้ ซอยต่อช้า ๆ บนโซฟาตัวนั้น โดยยังเรียกคำเดิมซ้ำ ๆ จนมัน ติดอยู่ในโสตประสาท ‘ที่รัก’ ทั้งที่ในหัวของผม ภาพคนที่อยากได้คำนี้จากปากอีกคน แต่เสียงของเค้ายังไม่ยอมจางไปเลย เขาทำต่อสักพัก แล้วก็หยุดธีร์แช่ควยไว้ไม่ยอมเอาออก เขานอนกอดผมต่อบนโซฟาพักใหญ่ มือลูบหลังเป็นจังหวะช้า ๆ รอให้ลมหายใจกลับมาปกติ ผมอยากลุกเอง แต่ขายังอ่อน ท้องยังจุกชาชา ข้างในยังรู้สึกถึงเขาอยู่ “ขอไปอาบน้ำก่อน” ผมบอกเขา ธีร์ส่ายหน้า แล้วกอดแน่นขึ้นอีกนิด “ไม่ต้องครับ” เสียงยังนุ่ม “วันนี้ผมทำให้” “ไม่ต้องถึงขนาดนั้น” เขายิ้มแบบไม่ยอมถกเถียง แล้วเลื่อนแขนรองหลังกับข้อพับเข่าผม อุ้มขึ้นจากโซฟาทั้งที่ตัวเองก็ยังไม่ทันทรงตัวดี ผมเผลอสะดุ้ง รีบโอบคอเขาไว้ “ลงก็ได้ เดินไหว” “ไม่ให้ลง” เขาตอบสั้น ๆ “พี่เพิ่งเสร็จ เดี๋ยวขาอ่อน” ห้องน้ำของธีร์กว้างและสว่าง เขาย่อตัวลงนั่งในอ่างน้ำ ส่วนที่เชื่อมเราไว้ด้วยกันยังไม่ถอยออกผมนั่งคร่อมตักเขา ส่วนนั้นเข้าอ่อนลงเล็กน้อย ทำใหญ่ผมผ่อนคลายจากแรงดึงที่ปากทาง เขาเอื้อมมือหยิบฝักบัวมาเปิดน้ำให้อุ่นก่อน แล้วค่อย ๆ ตรวจอุณหภูมิด้วยหลังมือ กว่าจะพอใจก็ใช้เวลาอยู่นาน ก่อนรดลงบนตัวผม “ร้อนไปไหมครับ” “พอดีแล้ว” ผมไม่กล้าสบตาที่เป็นประกายนั้นตอนมองมาที่ผม เขาโอบผมน้ำจากฝักบัวรดลงบนไหล่ น้ำไหลลงตามหลัง ธีร์เอื้อมมือบีบเจลบนชั้นวางขอบอ่าง ลงฝ่ามือ แล้วลูบจากบ่าลงมาตามหลังอย่างช้า ๆ สัมผัสร่างกายผมราบกับอยากเก็บเวลานี้ไว้นานที่สุด “ผมสระผมนุ่ม ๆ ให้นะ” เขากระซิบติดใบหู “พี่ไม่ต้องทำอะไร” “เอาจริง ๆ ไม่ต้องดูแลขนาดนี้ก็ได้” ธีร์ก้มจูบแก้มผม แล้วยังลูบต่อ “อยากทำครับ” เขาพูดเรียบ ๆ “ผมทำพี่แล้ว จะให้พี่ไปยืนอาบคนเดียวคงไม่ไหว” มือเขาเลื่อนมาด้านหน้า ล้างท้องที่ยังเปื้อน ล้างอก ล้างลำคอ ทุกจังหวะตั้งใจเกินคนที่แค่ช่วยอาบน้ำ ตอนถึงหว่างขา เขาก้มลงนิดหนึ่ง ใช้นิ้วเบาที่สุด วนช้า ๆ ให้สะอาด ผมเงียบ ทั้งที่ปากอยากบอกอีกครั้งว่าไม่ต้อง แต่เขายืนยันด้วยการกระทำมากกว่าคำพูด สระผมให้ด้วย นิ้วสอดเข้าไปนวดหนังศีรษะ แล้วถ้วยน้ำล้างฟองออกทีละครั้ง ไม่ให้น้ำเข้าตา เสร็จแล้วยังยืนเช็ดหน้าให้ก่อนเอาผ้าขนหนูผืนใหญ่มาคลุมไหล่ กว่าจะยอมถอนควยออกก็ตอนต้องลุกไปเอาผ้าข้นหนูให้ผม น้ำขาวข้นล้นออกจากปากรูผมทันที มันเยอะมาก เขาเห็นแบบนั้นก็จะช่วยทำความสะอาดให้ผมอีก จนผมต้องไล่เขาไปเอาผ้าขนหนูกว่าจะไปก็อิดออด “นั่งก่อนครับ” เขาพาผมออกมานั่งบนขอบอ่าง เช็ดตัวให้จนแห้ง แล้วไปหยิบเสื้อยืดของตัวเองมาสวมให้ผมโดยไม่ถาม “ใส่ตัวนี้ไปก่อนก็ได้” ผมมองลงไปที่เสื้อที่ยังมีกลิ่นเขา “ใส่กลับบ้านก็ได้” ธีร์ยิ้มเล็กน้อย “อยู่ต่ออีกนิดได้มั้ยครับ? ผมยังอยากอยู่กับ…” เข้าชะงัก “อยากดูว่าพี่โอเคหรือยัง” คำนั้นทำให้แน่นอกอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะเสียว แต่เพราะเขาทำเหมือนอยากรักษาผมแบบคนที่ได้ของที่แอบอยากได้มานานแล้ว แล้ววันนี้จะไม่ยอมปล่อยให้ผมดูแลตัวเองแม้แต่การอาบน้ำ ยังไม่รู้จะจัดความรู้สึกนี้ยังไง รู้แค่ว่าคำว่าที่รักจากปากเด็กคนนี้ มันทำผมไปไม่เป็นยิ่งกว่าตอนถูกเย็ดเสียอีก ผมนั่งบนขอบอ่างจนผมเริ่มแห้ง เสื้อยืดของธีร์หลวมกว่าตัว กลิ่นเขาติดอยู่ตามคอเสื้อ ธีร์เช็ดตัวเสร็จแล้วนุ่งผ้าขนหนูเดินไปต้มน้ำในครัวเล็ก ๆ ของคอนโด แล้วกลับมายื่นแก้วให้ส่งให้ผม “จิบนี่ก่อนครับ” ผมรับแก้ว แต่ไม่ตอบคำถามนั้น เขาไม่ได้ถามต่อ แค่ยิ้มแล้วเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หาเสื้อมาใส่เอง ตอนนี้ถึงได้ดูเป็นคนสุภาพอีกครั้ง เหลือแค่ผมเปียกกับรอยจูบจาง ๆ ที่คอ “ขอเดินดูห้องได้ไหม” ผมพูดขึ้นตอนลุกได้แล้ว “อยากดูแสงกับมุมฝีมือเราหน่อย” ธีร์พยักหน้าเร็ว “ดูได้เลยครับ พี่เดินได้ทั้งห้อง” คอนโดไม่ได้ใหญ่ แต่จัดมาดี โซนทำงานติดกระจก โซนนั่งเล่นเรียบ ชั้นวางของมีแบบงาน หนังสือสถาปัตย์ และกรอบรูปตั้งอยู่สองสามชิ้น ผมเดินช้า ๆ ตั้งใจจะดูฝีมือการตกแต่งห้องตัวเองของเขา แต่สายตาไปหยุดที่กรอบรูปเล็กบนชั้น รูปเก่า เด็กผู้ชายสองคนยืนกับผู้ชายวัยกลางคนหน้าร้านอาหารไม้ ป้ายด้านหลังซีดจนอ่านไม่หมด เด็กคนโตสูงกว่า ยิ้มไม่กว้าง เด็กคนเล็กผมยุ่งกว่า ยิ้มจนตาหยี ธีร์เดินตามมาข้างหลัง “รูปตอนเด็กครับ” เขาพูดเสียงเบา “พ่อพาไปหน้าร้าน” ผมหยิบกรอบนั้นยังไม่ทันได้ แต่ก็มองจนเห็นชื่อบนป้ายบางส่วน คำแรกในใจ คุ้น คุ้นแบบร้านที่เพิ่งเดินสำรวจไปไม่กี่สัปดาห์ก่อน “ร้านพ่อเหรอครับ” “ครับ” ธีร์ยิ้มให้รูปนั้น “ทิ้งไม่ลงเหมือนกัน ถึงร้านจะเปลี่ยนมือไปนานแล้ว” เปลี่ยนมือ ผมหันไปมองเขา เขายังพูดต่อแบบคนไม่ได้คิดจะปิดอะไรเป็นพิเศษ “เดี๋ยวนี้แนวอาหารไม่เหมือนเดิมแล้วครับ แต่คนเก่า ๆ ยังจำร้านนั้นได้อยู่” “พี่รู้จักร้านแนวนี้ไหม” เขาถามแบบเรียบ “ก็คุ้นๆอยู่ มีร้านหนึ่งเพิ่งจะรีโนเวตด้วย แนวคล้ายๆกัน” ผมไม่ได้เอ่ยชื่อร้าน แค่คล้าย ผมวางสายตากลับไปที่รูป เด็กคนโตในภาพมีคิ้วเข้มและท่าทางนิ่งกว่า อะไรบางอย่างมันติดอยู่ในหัว แต่ยังไม่เป็นคำ “พ่อเป็นคนทำอาหารเก่ง” ธีร์พูดต่อ “พี่ชายผมน่ะเอาเรื่องร้านไปคิดต่อยอดมากกว่าผม ผมไม่ถนัดแนวนั้น ชอบออกแบบมากกว่า” ‘พี่ชาย’ คำนั้นหลุดมาเองจากปากเขา ผมจิบน้ำเพื่อไม่ต้องตอบทันที ยังไม่อยากประติดประต่ออะไรในความคิด แค่รู้สึกว่าหลายวันมานี้มีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิตมากเกินไป “งั้นวันนี้พอก่อนได้ไหมครับ” ผมวางแก้วลง “เดี๋ยวแบบที่เหลือส่งมาทางแชทก็ได้” ธีร์ทำหงอย แต่ก็ไม่ขวางผม “ได้ครับ” เขาเดินไปส่งถึงประตู “ขับดี ๆ นะครับ…ที่รัก” ผมเหลียวไปมองเขาครั้งสุดท้ายก่อนประตูปิด ยังไม่รู้ว่าควรจัดคำนั้นยังไง รู้แค่ว่าออกจากห้องมาแล้ว บางอย่างของเขายังติดตัว กลิ่นเขาบนเสื้อ กลิ่นสบู่ของเขา สัมผัสแบบถนุถนอม แม้แต่สิ่งที่เข้ามอบให้ที่ค้างอยู่ในท้องมากจนเกินจะล้างมันออกมาหมด … ตอนเย็นผมกลับถึงคอนโด อาบน้ำซ้ำอีกครั้งด้วยสบู่ตัวเอง แล้วนอนดูเพดาน โทรศัพท์ดังขึ้น ชื่อธามขึ้นบนหน้าจอ “ฮะโหล ครับ” “บาส” เสียงเขาทุ้มเหมือนทุกครั้ง “ถึงบ้านหรือยังครับ” “ถึงแล้วครับ” “วันนี้เหนื่อยไหม” ผมชะงัก คำถามธรรมดา แต่ตอนนี้มันไปโดนจุดที่เพิ่งถูกดูแลมาทั้งบ่าย “พอไหวครับ” ธามหัวเราะเบา ๆ “งั้นไม่ขอรบกวนไม่นาน เดี๋ยวส่งสเปกวัสดุเพิ่มให้ดูในแชทก็ได้” “ได้ครับ” เงียบไปวินาทีหนึ่ง เหมือนเขาจะวางสาย แล้วเปลี่ยนใจ “อาทิตย์นี้ที่บ้านวุ่นวายนิดนึง” ธามพูดต่อ “น้องชายผมแวะมาถามเรื่องร้าน มันชอบออกแบบอยู่แล้ว แต่สไตล์ไม่ตรงกับที่ผมอยากได้” ผมมองฝาผนัง น้องชาย คำนั้นผ่านหูแบบข้อมูลทั่วไป ผมยังไม่เชื่อมกับเด็กที่เพิ่งอุ้มผมไปอาบน้ำ “เป็นนักออกแบบด้วยเหรอครับ” ผมถามไปเรื่อย ๆ “ครับ เก่งนะ แต่เอาแต่ใจเรื่องงาน” ธามหัวเราะ “ไว้มีโอกาสจะได้แนะนำให้รู้จัก” “ได้ครับ” สายจบลงตรงนั้น ผมวางโทรศัพท์ลงบนอก แล้วจ้องเพดานต่อ ในหัวนับอีกครั้ง ภาคย์ นที ธีร์ เหลืออีกห้าคน แต่ผู้ชายเมื่อบ่าย ทำให้ผมคิดถึงธามมากกว่าที่ควร ไม่ใช่เพราะคำว่าที่รัก แต่เพราะรอยยิ้ม น้ำเสียง และการที่เขาไม่ยอมทิ้งให้ผมดูแลตัวเองแม้แต่ตอนอาบน้ำ ผมปิดตา คงไม่ใช้มั้ง รู้แค่ว่าถ้าคิดถึงธามขนาดนี้ทุกครั้งหลังเสร็จกับคนอื่น สิ่งที่แปลกไปคือทำไมผมถึงเสียอาการได้ขนาดนั้นนะ เฮ้อออ… ภารกิจที่เหลือคงยากขึ้นเรื่อย ๆ --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------) s, s$ z5 o( L/ m) {* [. B* J
+ _. Z4 I( B+ g6 T" X- t
ท้ายบทที่ 4 สวัสดีครับ ผมนักเล่ามือใหม่ อ่านจบบทที่ 4 แล้วเป็นยังไงบ้างครับ รอบนี้ขอโทนเบาลงบ้าง ธีร์ไม่ดุเท่าคนก่อน ๆ เลยอยากรู้ว่าอ่านแล้วรู้สึกยังไงกับเขา ขอสารภาพว่าเขียนไปเขินไป แต่มีงานเข้ามาแทรกหลังๆเลยเบลอๆ ถ้ามีจุดไหนงงๆฝากบอกด้วยนะค้าบ เดี๋ยวเขียนแก้ให้ครับ คอมเมนต์ ติชม หรือแนะนำได้เลยนะครับ ทั้งจังหวะเรื่อง ตัวละคร หรือฉากในตอนนี้ ฝากติดตามบทต่อไปด้วยครับ แล้วมาเจอกันบทที่ 5 ครับ
+ M5 |/ z. m$ W) J9 o6 Gนักอ่านทุกท่านสามารถติดตามข่าวสารเรื่องใหม่ก่อนใครได้ที่ X : คีรัน_Kiran. หรือ @_KiranWrites, v8 w( o& m8 P+ g4 R' X: V
ถ้าชอบแนวไหน อยากอ่านแนวไหนก็คอมเม้นไว้ที่หน้าโปรไฟล์ได้เลย3 e; J# X5 |& G8 s2 q
สุดท้ายถ้าอยากสนับสนุนค่ากาแฟนักเล่าเรื่อง สามารถทำได้ที่ ลิ้งก์หน้าโปรไฟล์ได้เลยครับ สัญญาว่าจะออกตอนใหม่ไวๆเลย | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-8-20 16:02:18
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-8-20 17:28:41
โพสต์ 2026-8-20 18:23:19
โพสต์ 2026-8-20 19:13:54
โพสต์ 2026-8-24 16:35:19