แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย กอทอฒอ เมื่อ 2026-9-15 17:57
- z" `9 S2 ?9 d8 v/ F. V1 V9 K5 A
- F+ W. Q9 m0 \6 Z% W กระเทยเฒ่าเล่าเรื่องเสียว คิดถึง...ขออนุญาตกลับมางานเขียนอีกรอบนะค่ะ+ }. R5 _* `) d4 s
7 l7 g' W' ?" r8 {5 w" Q& W อสังหาป่าเดียวกัน
ตอนที่ 5 : โด่งพ่อลูกอ่อน ต่อจากตอนที่แล้ว- M* \7 U/ J# c; M% q& K
, L& T+ R7 e! P2 w+ x5 R+ J
บรรยากาศหัวค่ำยามเย็น ภายในโถงกว้าง พื้นเทปูนขัดมันวาว ณ ร้านป้าเขียวเซ็นเตอร์ พลันเงียบสงบลงราวกับละออง2 L: k, _3 }* x9 z! V
ฝุ่นผงที่ตกตะกอน...เมื่อคลื่นผู้ชายเคลื่อนตัวลงไป
/ T: O' u( i3 H' w+ A7 e* P
/ C/ R7 q; i$ U7 xแสงไฟส้มสลัวจากเพดานส่องกระทบโต๊ะไม้ทรงยาว
! }6 w3 _# p5 y! f8 A" w: ~! I9 j/ vที่บัดนี้เหลือเพียงหนุ่มใหญ่ร่างใหญ่กับสาวเทียมอวบอั๋น& e( c; J" E W, m1 P
/ j0 c% g- n$ }5 O# q2 P
ปรีชากับป้าเขียวนั่งฝั่งตรงข้ามกัน ไร้ซึ่งเงาของเด็กหนุ่มรากหญ้า$ y# g) t' N9 N8 }' Z# u" g8 K
ที่วุ่นวายทั้งยี่สิบชีวิต เสียงเพลงจากตู้คาราโอเกะหยอดเหรียญ
], _1 c! h6 ?และเสียงโห่ร้องปรบมือ แว่วดังมาจากซุ้มไม้ไผ่ โครงสังกะสีเก่า ใต้ร่มเงามืดต้นมะขามยักษ์เบื้องล่าง . a$ Z4 X4 ^3 ]$ E" A, q! C
สลับกับเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ประสานเสียงร้องแข่งสู้ เสียงแผ่วเบาระริกอยู่ริมรั้ว บริเวณลานดินลูกรังอัดแน่น # ], S9 R. e1 f" y
กลิ่นไอเบียร์เย็นฉ่ำ ในแก้วใสมีหยดน้ำเกาะรอบทิศ รสชาติขมซ่า
1 s* W. M* t( zที่ปลายลิ้น ระคนไปพร้อมกับกลิ่นควันไก่ย่างอบอวลแผ่วเบา... ( O1 z7 y6 ^, @& c" D4 y
5 h* s- t, e. }
ป้าเขียวในชุดผ้ากันเปื้อนเปียกชื้นเหงื่อ ยกฝ่ามือหยาบกร้าน; ?0 J4 |( l7 B2 x) w& ?4 ^# t
อันผ่านงานหนักมาครึ่งชีวิตขึ้นถูไถกันไปมา m$ J' A" i) ]. T
# r" D; U) E0 j
นัยน์ตาคู่โตสั่นระริก ยามทอดมองแผ่นหลังกำยำของโด่ง
& F2 r" B- p" \: b# Yที่กำลังก้าวลงบันไดปูนไปหาเพื่อนข้างล่าง . }5 ^$ R. L" ?) P8 j/ c' r
"เฮียปรีชาคะ..." 8 U# m% C% D2 l& R5 z
น้ำเสียงป้าเขียวพร่าแห้ง แผ่วเบาจนเกือบกลืนหายไปกับ
* \- P, F6 ^9 A1 G8 \$ hเสียงสายลมแล้งชนบท
4 e) @4 n2 m1 [7 D$ q
4 U' j( U0 J) G$ F/ }* k* L: ^"เรื่องไอ้โด่งเมื่อตอนเย็น... ที่อ่างเก็บน้ำ” + r4 i8 Z) W. ?3 S- f
“ป้าได้ยินแล้ว เด็กๆมันสงสารเพื่อนเลยมาเล่าให้ฟัง"
9 M0 N& J, { E" t9 c6 }“เราจะช่วยไอ้โด่งกันอย่างไรค่ะ พวกกระเทยเจ้าถิ่นมันคิดไม่ดีแน่ๆ”
8 i* Y. G, d+ Iหยาดน้ำใสเริ่มก่อตัวระวิงคลอเบ้าตาของกะเทยรุ่นใหญ่ & Y7 r& g' E! O! k5 g2 G
ก่อนที่ฝ่ามือสั่นระริกจะยกขึ้นแตะอกเบาๆ
, w3 D" K$ u1 Z' N: V- F"ป้าไม่สบายใจเลยค่ะเฮีย... สงสารมัน มันเป็นเด็กดีจริงๆนะค่ะ”# T6 d% Y! C: }" m
“แล้วป้าก็กังวลใจ จนใจป้าแทบจะร่วงไปอยู่ที่ส้นเท้าแล้ว…”" C. x/ r) K' D' Z# ^
“แก๊งกะเทยเจ้าถิ่นพวกนั้นมันมีอิทธิพลมาก เพื่อนฝูงมาก”3 j4 Y7 P/ O. y
“ไม่ได้แค่นักเลงกินผู้ชายธรรมดานะคะ หัวหน้ามันเป็นแก๊งปล่อยเงินกู้”
' h9 W% ~1 @4 O “พวกมันร้ายกาจอาฆาตแรงมาก … โธ่ๆๆๆ ไอ้โด่งมาหาเรื่องจนได้”
, r% O# }4 i( U' d) d3 k5 O “ป้าแทบไม่อยากนึกภาพเลยว่า ไอ้โด่งมันจะถุกพวกนั้น ประจานให้อาย
ถูกย่ำยี รังแก ถูกเอาคืนอะไรอีกบ้างค่ะเฮีย..." / k; i- N; v2 c* d7 w6 T2 C5 u8 a
*ครืดดดดดดด...* 8 e. j6 P! x5 X$ a3 C' T
ปรีชาชะงักดึงมือที่กำลังหมุนแก้วเบียร์ นัยน์ตาคมกริบไหวระริก ( D' ^6 x( V, V A
อกข้างซ้ายกระตุกวูบพร้อมความรู้สึกเจ็บแปลบที่แล่นพุ่งเข้าหากลางใจ...
" u7 y; M0 _7 Q3 w- M% H Uเขารู้สึกว่า ลมหายใจอุ่นอุ่น มันสะดุดกึกเหมือหยุดหายใจ
% o& Z u$ W2 O, f9 u$ P7 h9 Cความเย็นวาบขุมหนึ่งแล่นปร๊าดจากโคนต้นคอลงไปตลอดแนวสันหลัง
4 n' `/ D) t5 p& b0 o/ `( a$ M& A7 O3 a4 F) C: u
หนุ่มใหญ่เมืองหลวงผู้ผ่านโลกและปัญหาธุรกิจมานับครั้งไม่ถ้วน
+ O, @+ C$ Y2 K8 cพลันตระหนักรู้ถึงอันตรายแล้วสัญชาตญาณปกป้องก็ลุกโชนขึ้น ในอกอย่างฉับพลัน...
( h. a, u, ?$ k. o
& u: S9 b# E/ ]! e Sเขารู้ตัวเองแล้วว่าเขาเป็นห่วงโด่งมากๆ เขาคงตกหลุมรัก
( G5 _5 e" B: g' E& I8 tเด็กหนุ่มหน้าไทยคมคายคนนี้เข้าแล้วอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ' d7 ~3 r, L5 k5 |3 O8 \6 a
ความรู้สึกปรารถนาที่จะเป็นเกราะป้องกันภัยให้โด่ง
+ d/ ^3 J2 s5 y' `$ [ก่อตัวเป็นกำแพงหนาแน่นหนาจนหัวใจของเขาร้อนรุ่ม
* I5 C! e$ q) ?& B% A+ Fปรีชานิ่งฟัง ปล่อยให้ความเงียบที่มีความหมายทำงาน
; I0 Y& B. @8 X" d( eก่อนจะเอ่ยเสียงทุ่มนุ่ม ' V7 o1 A/ w+ J1 B0 ]7 B2 `6 x+ V
2 H% k- t& \7 D8 P. K
"โด่งเขา... เป็นคนยังไงกันครับป้า?"
4 M) E& [6 B! {3 q) H3 Mป้าเขียวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ซับหยาดน้ำตาที่วึมขอบตา4 a# G/ f9 b" ^9 d( @
ด้วยหางผ้ากันเปื้อน ก่อนจะพ่นลมหายใจยาวๆ 7 }0 P9 y* G9 {6 c) d
นางเริ่มถ่ายทอดความทรงจำอันเจ็บปวด 9 }7 T Q6 ?9 j* n$ |
0 \7 {0 ]( ~5 S/ X2 Z
"ไอ้โด่งมันเป็นเด็กดีมากๆค่ะเฮีย... เรียนเก่ง หัวไว”1 ^) l& T6 S6 P! V9 |
“ชอบเรื่องคอมพิวเตอร์ เรื่องไฟฟ้าเป็นชีวิตจิตใจ”3 V E; D) |* q* f# D; N
“ตอนมันจบ ม.3 มันสอบแข่งขัน เข้าวิลัยเทคนิคได้เป็นอันดับ 1”& e7 L7 F* n0 I& n( {7 I$ \( i
“และเป็นตัวแทนเยาวชนรับทุนการศึกษาของ อบต.ที่สนับสนุน”
! x- Z9 D/ W L2 P6 y+ n7 Q3 T! i“มันสามารถเรียนฟรีได้จนจบ ปวช. สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจแบบที่มันอยากเรียน”
; N$ X) r& e K! A“มันคือความภาคภูมิใจของโรงเรียน ของคุณครู และของครอบครัว”
" e. z- ?1 n* @5 a+ e“รวมถึงคนทั้งหมู่บ้าน ทั้งตำบลก็ชื่นชมมันมาก ”$ n% S# a4 o$ t2 H6 q+ I
“ใครๆ ก็คิดว่าไอ้เด็กคนนี้มีอนาคตไกล แน่นอน..."
0 P# a7 ^/ N$ n" B. h“พ่อๆ แม่ๆ คนอื่นๆก็มักจะบอกลูกว่า ให้เป็นเด็กดีเอาพี่โด่งตัวอย่าง”
0 h8 O9 t! r6 t9 O7 U9 ^4 q1 r) H+ f6 E) e6 P/ l- J
ปรีชายิ้มขมขื่นเมื่อได้ฟังเรื่องราวดีๆของคนที่เขารัก หัวใจมันพองบวม! {: m; \+ d! }8 `
จนต้องระยายลมออกมายาวๆ
4 \) T4 W% a6 i1 U. t1 Uรอยยิ้มตื่นเต้นในแววตาที่เล่าเรื่องอดีตของโด่ง ดวงตาของป้าเขียว: Y `* B! b3 I, |8 }
พลันมืดมนวูบดับลงแบบทันที7 y. Q1 B9 \# }+ @0 ^# C. t
4 J3 D6 {* w8 `8 @4 V
นัยน์ตาฉายความคับแค้น ขุ่นเคืองและสงสารจับใจ ก่อนจะเล่าต่อว่า # D$ m' r5 ?8 a0 ?$ C1 ~# _
"แต่ชีวิตมันอาภัพเพราะมันเป็นเด็กหน้าตาดี หล่อเข้ม ร่างใหญ่…” 1 p9 K% Q* n; C
“มันเลยไปเตะตา ต้องใจพวกแก๊งกะเทยขายข้าวในวิลัยเข้า”
1 o$ S# Z! {- p“พวกนั้นกระสันต์อยาก อยากล่อไอ้โด่งตั้งแต่วันแรกที่มันไปมอบตัว”+ A2 `$ Q/ j7 w& H
“ไอ้โด่งเรียนเก่ง หล่อ มาดผู้นำ ได้รับเลือกให้เป็นประธานรุ่น”
+ U$ U9 _$ S) @* H“พวกกระเทยทั้งรุ่นพี่ คุณครู แม่ค้าโรงอาหาร กระเทยนอกโรงเรียนต่างอยากได้"
1 N$ X+ Q+ ]2 O0 |+ i0 o“ค้นหาสารพัดวิธี หลอกล่อมันเอาไปทำผัว เปย์พามันไปกิน ไปดื่ม ไปเมา” “สุดท้าย ก็ถูกมอมเหล้า จนมันเมามายไม่ได้สติ…”
9 h. P5 r, r k# j C“จับพลัดจับพลูมันไปทำผู้หญิงต่างหมู่บ้านตั้งท้องค่ะ…”
& s3 g% g' F7 A0 w$ b“หมดอนาคตถูกให้ออกจากการเรียนแบบผิดหวัง เสียใจ”
, T; o+ n4 ~" K* P! B+ E$ i2 y3 T" q
ป้าเขาหยุดพ่นลมหายใจที่อึดอัด มันจุกแน่นในออก เกินทนไหว เช่นเดียวกันกับปรีชา* u. u; P q7 |8 `& c" C) v
/ p& B! ~( |8 W+ ]: l! ]7 A$ I# n“แต่เฮียรู้ไหมคะ คนทั้งตำบลเชื่อใจ เข้าใจ และเห็นใจไอ้โด่งนะ”
* z3 S6 p1 {6 M5 j9 C) d8 d“ไม่มีใครว่า มีแต่คนเห็นใจสงสารมัน เพราะเขารู้กันทั่วไปหมด!”
$ ]* Q( L. B, `3 u# z. L“ว่าสาวคนนั้นร่านพอตัว ร้องหาผู้ชายไปทั่ว แล้วมันก็เป็นเด็กเสี่ยมีตังค์ด้วยค่ะ”
+ v1 Q2 d$ J/ d$ O( L: }& l! ]“ไอ้โด่งมันไม่ทันคน และไม่มีทางไปข่มขืนหรือรังแกใครก่อนแน่ๆ”
( b) r$ v7 [0 C. X4 s. W, O“มีแต่ฝ่ายหญิงนั้นนั่นแหละค่ะ ที่มาข่มขืนและจ้องจับไอ้โด่งเป็นผัว!"
3 K+ }: ` f6 m ^- J( c; G
! o0 Q j: b1 Q8 \4 E xป้าเขียวหยุดนิดนึง แล้วพ่นลมหายใจอีกหลายรอบ " D$ ~. {6 U1 x+ J2 ~
เพื่อเรื่องเล่ามันหนักอกจริงๆ
# E* Z2 g7 E0 kฝ่ามือของปรีชาชุ่มเหงื่อกำแน่นเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว % ^! X4 }& v: w
ภาพความผิดหวังรุนแรง ก่อเป็นความระทมทุกข์หนักหนาสาหัส
9 m- i. p) k7 ]" @# w- nให้กับเด็กหนุ่มอย่างแน่นอน ภาพปะติดปะต่อค่อยๆ แจ่มชัดขึ้นในหัวของเขา
3 ` b- q' x: B$ ^; p
มันคงเป็นความรู้สึกหนักอึ้ง เกินกว่าที่เด็กคนนึงจะรับไหวจริงๆ
; C. J! g; M3 q5 |; t: s“โถ โถ โด่งผู้น่าสงสารของเฮีย”
ฟู่ๆๆๆๆๆ ปรีชาพ่นลมหายใจยาวถี่ๆ , E( B- @/ w* v+ [& p
ป้าเขียวเอ่ยเสียงสั่นเล่าต่ออย่างเป็นลำดับ
5 V8 x1 P3 u. B! h2 S"ความคาดหวังระดับตำบลพังทลายลงในพริบตา…”$ b, A1 p7 ~( s. {' o
“พ่อแม่มันอับอายขายขี้หน้าและสงสารลูกมาก”
# M2 x7 h( U6 {3 ^$ Y7 J3 \9 D- x“และพ่อมันผิดหวังเสียใจมากจนขาดสติ"
. q0 h p2 f7 K4 i6 @$ d+ E# H+ O"ทุบตีไอ้โด่งจนกระอักเลือด ซมไข้ป่วยหลายวันเลย” B# {9 p9 } ~/ `
“ภาพไอ้โด่งนอนร้องให้จมกองเลือดยังติดตาป้าอยู่เลย”% U. r b: G; x+ N4 x0 Z
S7 Q5 o" X" _9 {, {$ r( m
ป้าเขียวเริ่มสะอื้นเบาๆแล้ว น้ำตาเริ่มไหลเป็นสายอาบสองแก้ม+ f) K9 V& M7 ?5 Y. p
ปรีชาหยิบทิซซู่ยื่นให้ พร้อมกับซับน้ำตาซึมของตัวเอง) ]6 X+ L* }8 p) K$ t) L; M, V
7 H- o& g! N2 ^% ]& n( |, Y4 s' z“พ่อแม่มันอับอายหนักจนแทบไม่ออกจากบ้านเจอหน้าผู้คน”
1 m( ?1 M* u4 ]3 i( s“แต่ไอ้โด่ง... มันเป็นลูกผู้ชายตัวจริงค่ะเฮีย” 3 ]2 A! o( G1 G, V6 c
“มันยืดอกรับผิดชอบทุกอย่าง ยอมออกจากวิลัย”
; p3 c; l! j6 e C“มันย้ายไปอยู่บ้านเมีย ทำงานหนักทุกอย่าง... ไถนา ทำไร่”, [ k; p A0 l' t5 i
“แบกปูน รับจ้างก่อสร้าง เทถนน ตากแดดตากฝนไม่หวั่น”6 a) ~ G. _* D) d' w1 w2 N0 T
“ขอแค่ได้เงินเตรียมไว้คลอดลูก หาซื้อนม ซื้อแพมเพิสเตรียมไว้พร้อมเลย” "ใครบอกให้ซื้อ ให้หาอะไร มันจัดการได้ทุกอย่าง"
. K9 s! k* L: b* `% Y0 j4 B( r“มันเคยบอกกับป้าว่ามันรักลูก สงสารลูกมัน ส่วนเมียมันนะหรือ…”7 I$ k/ U5 [' ?+ t8 L8 d
“มันบอกตรงๆ ว่าไม่ได้รู้สึกอะไรเลย เพราะคืนนั้นมันเมามาก”
1 O- T4 |4 M, p$ [! T4 w% v9 D“มันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไปทำเขาท้องได้ยังไง"
' U4 _1 N' Q6 E% Tปรีชานึกมองภาพเล่าของป้าเขียว สายตาคมเข้มสะท้อนความตื้นตัน และเห็นใจในหัวใจวัยสิบเจ็ดอันแข็งแกร่งของโด่ง เขาฟังป้าเขียวอย่างตั้งใจ
' m6 M+ c: ` A& s/ t"ตอนมันอยู่บ้านเมีย... มันทำงานหนักจนร่างผอมเกรอะกรัง”5 z0 B# P+ i5 I. n* r# s7 f
“ผอมจนแทบไม่เหลือสภาพคน มาดหล่อๆ เข้มๆ หายหมด”. E% C1 |/ Z+ J/ s1 [1 z# q. I
“ในขณะที่เมียมัน... นั่งไถโทรศัพท์เล่นทั้งวัน”9 F) Q3 X8 s0 o$ g. I
“ไม่จับงานบ้านงานเรือน ไม่ทำอะไรเลยค่ะ ที่ได้ยินมา”
* N" D9 E( ~$ a y2 ]) W“ดีตรงที่พ่อตากับแม่ยายรักไอ้โด่งมาก รักยิ่งกว่าลูกสาวตัวเองเสียอีก”
+ u* Z0 e( M0 \% O. O“เพราะเห็นความดี ความขยันขันแข็งและความซื่อสัตย์ของมัน…”
/ Y+ W4 P3 H+ [& I9 u2 {2 ` ^“ไอ้โด่งหาเงินเลี้ยงทั้งบ้านเลยนะค่ะ ใครจ้างอะไรไปหมดขอให้ได้เงิน”
6 k. c7 q X* N- Y& J“ป่วยไม่สบายก้ไป จนกระทั่งเมียมันคลอดลูก....คลอดได้ไม่กี่วัน..." * {4 J, e6 c& z# V2 t
; W) B" @6 m' R" O# @9 l0 r1 w" _' rป้าเขียวเค่นหัวเราะในความสมเพชในเรื่องราวของเมียไอ้โด่ง
& g' c2 v. B( P% p7 Y"ได้ข่าวว่าเมียมันหนีตามเสี่ยไปพัทยา...ทิ้งลูกได้ลงคอ”...เฮ้อออ
+ O, T# l* q2 a“ไอ้โด่งมันเลยหอบลูกชายตัวน้อยกลับมาอยู่บ้านพ่อแม่ตัวเอง”1 {8 I. i. r# w- x; }' ]- X& o4 b) G
“มันค่อยๆ ฟื้นตัว กลับมามีเนื้อมีหนัง มีชีวิตชีวาเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาอีก”6 h8 h5 {/ y" V" c+ e' H
“ก็ตอนกลับมาอยู่ที่บ้านพ่อแม่มันนี่แหละค่ะเฮีย..."
: i( p, |# @. R5 U" M3 {. U. jเสียงของป้าเขียวพลันแผ่วอ่อยลง นัยน์ตาสีจางสอดประสาน* A* ^: g9 K R2 F/ p1 E
กับสายตาคมกริบของปรีชาด้วยความสั่นคลอน กิริยาละล้าละลัง
4 I$ q- I5 l i9 M( w0 ~0 tกระตุกขึ้นยามที่จะเอ่ยประโยคถัดไปอย่างไม่แน่ใจว่าจะพูดดีมั้ย9 T4 D# L% f, |6 w6 W
7 X7 L2 l& o" R) j4 v "ไอ้โด่งมันรักลูกมันมาก... พยายามหาเงินทุกวิถีทาง”) N( m p) s* l# k
“เพื่อให้ลูกได้กินอิ่ม อยู่ดี...และไม่ให้เป็นภาระพ่อแม่”
, \+ ?. r+ V8 |5 g2 j: X w& V4 \“ส่วนเรื่องที่มันไปคบกระเทย ผอ. ป้าเข้าใจมันนะค่ะ”6 H# L6 l. J% y+ m
: t# h4 ?" N/ c, c9 W9 B8 T A
ป้าเขียวมองหน้าของปรีชาเพื่อดูปฏิกิริยาบางอย่าง
- Z2 z- ~3 }9 M9 Oแต่ไม่ปรากฏอะไรบนใบหน้าอันหล่อเหลานั้น
; G, D' N, F/ }; P: v“มันยอมไปกู้เงินดอกเบี้ยสูง สุดท้ายก็ตกเป็นเหยื่อกลายเป็นของเล่นของกระเทย” “ส่วนกะเทย ผอ. คนนั้นซึ่งป้าก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่ามันเริ่มคบกันได้อย่างไร"1 h7 C0 l( o! T7 U+ A. a4 ^4 Q
"แต่ที่ได้ยินมา กระเทย ผอ. หมดเงินกับมันก็ไม่น้อยเลยนะค่ะ", a# o' `0 k9 e- H' B
"ที่ทราบมา กระเทย ผอ.คบมันเป็นผัว แล้วก็รักไอ้โด่งมาก รักลูกชายมันด้วย"
' P, {8 L2 M, D% U6 Z: ?, q5 Z"คบกันเหมือนครอบครัว พ่อ แม่ ลูก เลยค่ะ ไอ้โด่งเลี้ยงลูกมาได้เป็นปี ส่วนหนึ่งก็ ผอ.เปย์ ค่ะ"& K7 p s, ?7 [2 J7 S
"แล้วเสียงล่ำลือ ก็ว่า ไอ้โด่งมันรัก ผอ. ด้วยค่ะเฮีย"
, H3 C& I0 Q: W4 U o
"อุ๊ยย!!!" ป้าเขียวได้สติ นึกโทษตัวเองว่าไม่น่าพูดคำนี้เลย e r7 g/ | O2 E$ H6 J. o% \
นางหดคอลง นั่งงอตัวทำท่าตบปากตัวเองเบาๆ
/ t2 |; w8 j$ L) d7 n/ y7 Lความเงียบทับถมลงมาอีกครั้ง... ป้าเขียวเม้มริมฝีปากแน่น ก้มหน้าหลบสายตา ด้วยความกลัวว่าความจริงอันด่างพร้อยของโด่ง จะทำให้หนุ่มใหญ่เมืองหลวงผู้สูงส่ง อย่างปรีชาเกิดความสะอิดสะเอียน รังเกียจ จนถอยห่างจากเด็กหนุ่มพ่อลูกอ่อนคนนี้
8 u# B* p# F- y7 r" Fที่น่าสงสารอย่างโด่ง ป้าเขียวเซ็นเตอร์รู้สึกพลาดไปแล้ว$ c' |3 @ X7 R0 M3 y( i( Q X. k P
4 @! i; {4 ]. s. x" f9 S" i
0 ^8 G% L; W5 J% pคลื่นดนตรีคาราโอเกะยังแว่วหวานผสมเสียงหัวเราะเฮฮา* @+ y3 U, l. x: A2 L/ x% w7 A
สถานบันเทิงชนบทของกลุ่มเด็กหนุ่มรากหญ้า เบื้องล่างที่สนุกครึกครื้น สังสรรค์ ดื่มกินแบบไม่อั้นใต้ร่มเงา ต้นมะขามใหญ่ครึ้มดำ
! f+ y/ E& S" hเสียงความรื่นเริงยังคงลอยโชยมาตามสายลมแล้งยามค่ำดาวเต็มท้องฟ้า5 z h1 E: e# l, a
ทว่ามวลอากาศที่อึดอัดบนโถงกว้างกลับทับถมอัดแน่นยิ่งกว่า เป็นความสงบที่น่ากลัว 2 h- K5 X2 Z2 d
ป้าเขียวที่เพิ่งเล่าปูมหลังอันบาดลึกของโด่งจบลงด้วยความเศร้า) u# H3 W ?: g: d+ V8 ^
ฝ่ามือกำเศษทิซซู่เปียกชุ่ม เนื้อตัวสั่นระริกไหวสั่น ทั้งเศร้าทั้งกลัว4 p+ B; g. S4 f4 w6 s5 Y
! l1 D2 J& R( x2 q- X *ตึก... ตึก... ตึก...* 9 ]6 P: n2 d3 c0 u- W/ u9 e
เสียงจังหวะก้าวเท้า ฝีเท้าหนักแน่นทว่าผ่อนคลายดังขึ้น
6 \7 \1 @/ R) J1 Q# _8 ~; mตรงหัวบันไดปูนห้าขั้น... **เข้ม** เด็กหนุ่มร่างเพรียวแน่นใน
: Z0 Q' `$ V/ d: U" ~9 N* S5 x" U5 Cเสื้อยืดซีดปานกลางและกางเกงยีนทรงดิบ เป้าตุงเป็นลำ8 i2 ~1 b+ F/ \
% c0 ~& L( H- `: f& p# d# T/ w
ก้าวขึ้นมาจากซุ้มคาราโอเกะ ด้วยเป็นห่วงในตัวนายทุนใหญ่เมืองหลวง 2 j9 Y+ U3 ?- Q1 {
เด็กหนุ่มตั้งใจจะขึ้นมาดู และขอบคุณปรีชาเป็นการส่วนตัว
& o; Q9 Q5 B+ xสำหรับความสุขของค่ำคืนนี้ ทว่าพอก้าวขาพ้นขั้นบันไดสุดท้าย - o& j8 {. O& ~1 ^* \7 S
หูของเขากลับสะดุดเข้ากับเรื่องราวแผลเก่าของเพื่อนรักอย่างโด่งพอดี ; K8 Z. [1 i" G7 z% C: ~/ I- ]
เข้มหยุดชะงัก หนุ่มน้อยวางมาดสุขุม แกล้งทำเป็นเดินผ่านโต๊ะไม้ทรงยาว
; f3 U+ @# u7 d% X: oตรงไปยังตู้แช่เครื่องดื่มกระจกใส ฝ่ามือหนาเปิดบานประตูออก
' ?4 w; o% ~" h! }* [) @ควันความเย็นลอยฟูฟ่องปะทะผิวกายอุ่นจนขนลุก เข้มเอื้อมมือไปหยิบ; g& H1 i( U0 h9 }/ o
เบียร์กระป๋องเย็นเจี๊ยบขึ้นมา ถือโอกาสชำเลืองสายตาคมกริบ
4 t5 T/ B3 K" pผ่านกระจกสะท้อน สอดส่องปฏิกิริยาบนใบหน้าอันเพียบพร้อมของปรีชา
8 e5 R7 j9 t" j3 d: u( Q7 S6 [0 R" _8 ]1 W" t
เข้มวิเคราะห์จากสิ่งที่ได้ยินและได้เห็น พออนุมานได้ว่า ปรีชากำลัง
- U% z) P5 v, I$ eเก็บข้อมูลไอ้โด่งเพื่อหาทางช่วยมันแน่ๆ รอยยิ้มบาง ถูกวาดลงที่
$ p" @: x4 s2 |% E. jมุมปากชัด แสดงสีหน้าภูมิใจที่ไอ้โด่งเพื่อนมันอาจมีทางรอดแล้ว
0 |% e: `- b! Nนัยน์ตาคู่คมภายใต้คิ้วดกดำของปรีชาจ้องประสานกลับมาทันควัน... ไร้เสียงเอื้อนเอ่ย ไร้กิริยาโวยวาย
+ @1 X+ v& w5 K4 Eทว่ารังสีผู้นำอันทรงอำนาจและนุ่มลึกที่สาดสะท้อนผ่าน ดวงตาของหนุ่มใหญ่เมืองหลวง กลับสื่อความหมายอันหนักแน่น ที่ไร้ข้อสงสัย...ว่า **'เข้มมานั่งลง... แล้วเล่าเรื่องทั้งหมด'**
+ i1 |: D2 q6 E( ^6 Gเข้มดึงกระป๋องเบียร์ออกมา ถอนหายใจยาวแผ่วๆ
6 ?- ^% M# @' e% U- p: |ก่อนจะก้าวตรงเข้ามาถอดเก้าอี้ไม้ข้างๆ ปรีชา
" {( H- f) `9 U! j' Uแล้วทอดกายลงนั่ง ฝ่ามือหนาออกแรงงัดห่วงกระป๋องดัง *ฉึก!* ( w8 O$ e! o0 Y% P6 Q1 y/ n
ควันความเย็นฉ่ำและกลิ่นขมซ่าของฟองเบียร์พุ่งโชยปะทะจมูกทรงสวย + C5 n0 v; [8 P1 O4 T) G$ ]
เข้มเอ่ยเสียงพร่าต่ำในลำคอ นัยน์ตาจ้องมองฟองเบียร์
+ Y' w) Z# T! n6 u3 ~3 _) Sที่ตอนนี้เอ่อท่วมขอบกระป๋อง
) a9 f4 D' W$ x5 A0 O3 X* k"ผมไม่มีเจตนาขายเพื่อนนะครับ แต่อยากเล่าให้เฮียรู้"1 {# F. z: x9 | }
"จะได้หาทางฉุดไอ้โด่งออกจากขุมนกเสียที" 2 q" |4 v4 \6 M1 C2 Y4 t7 D1 i6 T
"อะแฮ่ม อะแฮ่ม" เข้มกระแอมท่าทางทะเล้นกวน 5 w, d7 ~7 r/ N6 A* S2 I
"อีแนนมันอยากได้ไอ้โด่ง นมสั่นมาตั้งแต่ ม.2 แล้วครับเฮีย…”4 x. u9 U; n0 G F
“เจอกันตอนงานกีฬากลุ่มนักเรียน มันเป็นเด็กเสี่ยมีเงิน”6 U6 `3 h- g# p( E G; B4 b# O' y
“กลุ่มมันวันๆเทียวขับมอเตอร์ไซค์เล่นวนเวียนมาหา มาจีบแต่ไอ้โด่ง”( j9 P9 |4 `2 o2 p, D6 Q/ q
“มาถึงบ้านทุกวี่ทุกวัน ถ้าไอ้โด่งจะเอาก็ได้แล้ว แต่ไอ้โด่งมันไม่เล่นด้วยแม้แต่นิดเดียว…”) w! L/ ]8 ?7 S4 h3 P
“มันอยากเรียนหนังสือ มันอยากทำงานดีๆ มีเงินเยอะๆ”
% ^ d" E, f* j3 }9 W' l2 T3 h5 N“มันอยากหาเงินมาสร้างบ้านใหม่ให้พ่อแม่มันอยู่อย่างสบาย…”
; D, N6 `3 w4 B) K8 g4 S“มันรักพ่อแม่มันยิ่งกว่าชีวิตตัวเองอีกนะเฮีย"
* `6 h+ J+ @+ d- oปรีชานั่งฟังนิ่ง ร่างสูงในเชิ้ตแบรนด์หรูกระดกเบียร์ลงคอรสชาติขมขื่น( p0 Y: d4 H# c
นัยน์ตาทอดประกายลึกล้ำยามรับฟังเรื่องราวของเด็กหนุ่มรากหญ้า ผู้มีความทะเยอทะยานอันบริสุทธิ์
( t' k. f$ \+ L/ E4 C( y1 T"จนกระทั่งมันไปเรียน ปวช. ในเมือง...นั่นหล่ะ"
6 L7 L2 \9 ~' S+ }เข้มซดเบียร์เล่าต่อ น้ำเสียงเริ่มฉายแววเคืองแค้น
+ [5 h7 @0 E, b' u; x' z! z"พวกกะเทยขายกับข้าวในวิทยาลัยเห็นไอ้โด่งหล่อคมเข้มก็หลงเสน่ห์”
: C2 h2 A% U* q! S! o, p“ประเคนข้าวปลาอาหารให้มันกินฟรีทุกวันจนสนิทไว้ใจกัน…”
' _( y2 B. i$ {' h' h3 u( n! o7 O“วันเกิดยัยกะเทยนั่น พากันไปกินเลี้ยงร้านหมูกะทะ”
: L- `7 a& o$ T4 ?* c3 K“แล้วพากันไปต่อที่ผับในเมืองไปกันเป็นกลุ่มหลายคน…”: g7 D0 D/ p1 k
“อีแนนไปเที่ยวกับเพื่อนกลุ่มเด็กเสี่ยเหมือนกัน”
' ?) K- e8 N) S) n9 _, h“พอเห็นไอ้โด่งเริ่มเมาได้ที่ก็ยิ้มหวานเพราะมันอยากได้มานานแล้ว”' w* R; W9 S" _% h5 e; _: R
“อีแนนเลยยัดเงินก้อนใหญ่จ้างกะเทยให้ช่วยมอมเหล้าไอ้โด่งซ้ำๆ!”, p; Y9 w* B2 J6 S" ]1 K7 x+ p
“สุดท้าย... ไอ้โด่งก็เสร็จมัน คืนนั้นมันเล่าว่าสติแทบไม่มี” E: R# r7 l7 r8 j# ^" D
“ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไปตกเป็นเหยื่อเขาได้ยังไง..."
1 y1 h& u* N% h" n* Y R! \
เข้มหยุดชะงัก ถอนหายใจครู่ใหญ่ รอยยิ้มอบอุ่นเล็กๆ
8 I v6 W+ B3 e+ M. p* w+ Y- ]* nปรากฏขึ้นตรงมุมปากยามนึกถึงสิ่งมีชีวิตตัวน้อย
9 ]" F2 w, ?( X5 x
3 H/ D+ V3 J; O6 V"แต่ก็นั่นแหละครับ... เฮีย**'ไอ้อิคคิว'** ลูกชายของมันก็เกิดมา” “เด็กอะไรก็ไม่รู้น่ารักน่าเอ็นดูมากนะเฮีย” 0 c: T: _9 d) ~; Y" v9 V
“ไอ้โด่งมันประคบประหงมเลี้ยงลูกดียิ่งกว่าลูกเศรษฐี”" M+ h( W8 _: V/ z3 d
“กินนมอย่างดี เสื้อผ้าอย่างดีสะอาดเหมือนลูกคนรวย”' w0 Q8 d/ x6 A& O
“มันไม่เคยปล่อยให้ลูกต้องหิว ต้องลำบากเลยสักวัน..."
) C1 u0 y" o' U' p5 I# R/ uเข้มเริ่มหันหน้ามองปรีชาตรงๆ นัยน์ตาคมเข้มเพ่งพิศโครงหน้า
# F$ { g" \( Q. lมันสมบูรณ์แบบ เครื่องหน้าคมกริบ และรังสีความอบอุ่นสง่างาม/ V4 z: t7 b4 g- T7 D9 v
ของหนุ่มใหญ่ตรงหน้า...มันทาบทับละม้ายคล้ายกับใบหน้าของ . K4 F, C! g' n M: k' X
“ไอ้อิคคิวน้อย” ก่อนที่เด็กหนุ่มจะหลุดพูดสิ่งที่แวบเข้ามาในหัว
7 O- y9 }! Z" r( C+ Wแสดงความคิดออกมาตรงๆ $ g' r% d: o8 g
"เอาจริงนะเฮีย... ผมเพ่งมองหน้าเฮียชัดๆ แล้ว”& s. q. k! t( _5 @" l
“ผมว่าลูกไอ้โด่งแม่งหน้าเหมือนเฮียปรีเลยว่ะ…จริง" เข้มแสดงสีหน้าจริงจัง ตื่นเต้นและประหลาดใจ 4 y" }) c8 Y6 S8 B; j
ปรีชาชะงักกึก แก้วเบียร์ในมือหยุดนิ่งกลางอากาศ
9 K0 R* p. N" W/ D% Gอกข้างซ้ายเต้นระทึกขึ้นมาอย่างพิศวง... พิจารณาคำพูดอันไร้การเสแสร้ง
: f$ }$ r( E& Iของเข้ม ขยี้หัวใจเขาให้สั่นคลอนอย่างหนัก
, R4 m8 I1 ]! w5 Z [6 a* K1 H$ t, n ]- P5 j
หนุ่มใหญ่ดึงสติกลับมา คิดว่าเข้มออกนอกเรื่องไปแล้ว จึงปรับน้ำเสียง ให้ราบเรียบเพื่อถามเข้าประเด็นสำคัญที่ยังติดค้างในอก 4 {/ j& R3 b# ^" U- i
"แล้ว... ไปพลาดท่ารู้จักกับพวกกะเทย ผอ. นั่นได้ยังไง?" 1 n2 o X/ a0 g5 q1 k8 `3 ]
เข้มขมวดคิ้วแน่น สีหน้ากลับมาเคร่งเครียดอีกครั้ง นัยน์ตาสดใสพลันหม่นแสงลง / Q8 t- h9 v$ @! S$ h
+ r+ \, S) f* \" K/ F
"ตอนไอ้อิคคิวอายุได้กี่เดือนจำไม่ได้... จู่ๆ มันก็ป่วยหนัก”
t/ o7 x$ Q! i4 J! {( O“อาการเป็นไข้ ท้องเสียถ่ายจนตัวเกร็ง ตัวร้อนแดงปี๋…”
5 e9 p5 W# q/ h/ [5 R"ไอ้โด่งมันตกใจแทบบ้า มันไม่อยากพาลูกไปนอนแออัด4 \- V! I: j8 R! ]8 X3 ]% m2 t0 g8 ]
รอคิวโรงพยาบาลอำเภอ..." "มันเลยพาลูกเข้าโรงบาลรวมแพทย์และนั่นแหละครับ" "มันเลยต้องวิ่งไปกู้เงินด่วนจากนามบัตรที่เขาโปรยทิ้งไว้ตามทาง"! {9 g( m- y- w# `( V( T; K
"กู้ไปกู้มาจนไปถึงมือยัยกะเทย ผอ. นั่นที่เป็นเจ้าแม่เงินกู้รายใหญ่"
; n4 r6 L9 O+ r; N& k"กู้ไปกู้มาก็จ่ายไม่ไหว เลยต้องใช้ตัวจ่ายดอกแทน" "เฮ้ออออ รันทด" ( B3 C# V6 J" B0 j8 d+ G$ N/ c4 `
ฝ่ามือหนาของเข้มกำกระป๋องเบียร์แน่นจนเนื้ออลูมิเนียมบุบเบี้ยว *กร๊อบ!*
6 _& v2 F0 [( J1 X6 t' q! `"ผมไม่ได้ขายเพื่อนนะเฮีย มันมาระบายกับผมทุกอย่าง"# j9 ?; M2 a6 O, v+ ~
"ผมอยากให้เฮียรู้ อยากให้เฮียช่วยมัน เพราะผมก็ไม่รู้จะช่วยเพื่อนยังไง" "มันโดนสารพัดเลยครับเฮีย... ยัย ผอ. มันมันบังคับทุกอย่าง"5 [! S: {9 p& E9 ~9 X8 h8 c4 P
"แถมถ่ายคลิปมันเอาไว้ประกันด้วย แต่มันก็ยอมเพื่อไอ้อิคคิว" "เพราะถ้าเกี่ยวกับเรื่องลูก มันขอเพิ่มหนี้ ผอ.ก็ให้เพิ่มตลอด"+ o* O; j$ \# R
"ไอ้โด่งว่า ผอ. ก็รักลูกมันเหมือนลูก อยากใช้ชีวิตกันแบบครอบครัว"$ q% H9 N& F7 p) _8 |/ B7 ]
“ไม่มีเงินจ่ายดอกก็ไม่เป็นไรจ่ายด้วยไอ้นี่”) U3 E; e9 t& E8 b* _
3 H, S9 A( a) S" y; v
เข้มถ่างขาออกกว้างแล้วชี้ลงที่หว่างขา ที่เห็นเป็นลำเขื่องพาดนิ่ง โชว์หัวหยักปูดโปน น่าฟัด น่าอม
5 d& w9 J: Q: h* q* r: b: N( E"แต่เอาจริงถ้าไม่มี ผอ.ช่วย ไอ้อิคคิวก็ไม่รอดครับเฮีย กินเก่ง"
7 b1 f u7 _4 C) {, ~% b; I/ I"กินแต่ของดีๆ ราคาแพง กินของถูกก็ท้องเสียขี้ไหล หอบเข้าโรงพยาบาล"
8 j7 d% f: M- ?, a"จนเขาแซวไอ้โด่งได้เมียเป็น ผอ. มาช่วยเลี้ยงลูก 555"
' P" Z$ Q6 s1 D; |/ K' W/ ^เข้มแค่นเสียงหัวเราะอย่างขื่นขม ประชดประชัน' B. l d+ F4 ~! s4 X
: c0 X; b+ O: |& a2 c"แต่มีสิ่งที่มันรับไม่ได้คือ ผอ. เอามันไปรับแขก"
"รับแขก เพื่อนๆ คนรวยของพวกมัน ชงเหล้า เอาใจ สุดท้ายจะล่อตูดมัน" "มีครั้งนึงมันตัดใจออกจาก ผอ. แต่ต้องหาเงินจ่ายดอกเอง"8 A/ ?* V3 r4 q
"มันเลยอาศัยความหล่อ จำใจต้องขายน้ำจ่ายดอก"
$ w5 R! f/ P0 S4 q5 H' S"แต่ไม่รอดครับต้องกลับไปตกนรกกับ ผอ. ตามเคยเพื่อ ไอ้อิคคิว"& ?* z6 g2 g8 m+ C k& |
"ตอนนี้ไอ้โด่งมันขยะแยงตัวเอง เริ่มรับไม่ได้กับสิ่งที่ตัวเองทำ"
/ k i( ]$ l% C( p1 L"มันกลัวลูกมันโตแล้วรู้ว่าพ่อเป็นแบบนี้แล้วจะรู้สึกอย่างไร"
6 w( x; D9 S+ Z% `, t"แต่มันก็มืดแปดด้าน ไม่รู้จะหาเงินที่ไหนมาพอเพื่อเลี้ยงลูก" "ยิ่งโตยิ่งกินเยอะยิ่งใช้เงินมาก ถ้าหากไม่มีเงินหมุนจาก ผอ..."
: y+ |6 X- V, g# w"ผมว่าไอ้โด่งก็จะลำบากเหมือนกันนะ"$ D* _6 o; w, N- l# T6 v
6 v6 X8 C+ M6 K0 f "และตอนนี้มันปรับทุกข์กับผมทุกวัน วันละ 3 ขวด"/ I* [* b/ N0 y; D
"ผมรู้ว่ามันสับสนและทรมานใจจนแทบจะบ้าตายแล้ว...ครับเฮีย" h3 j) [& m% L3 H) x
เข้มขยับกายเข้ามาใกล้ปรีชาจนแนบติด รังสีความจริงใจ
! A! O! D( {5 B: X6 fและความจงรักภักดีแผ่ออกมาจากเรือนร่างกำยำของเด็กหนุ่มรากหญ้า
% u. l3 L8 w8 R, y i7 a7 V# b6 R7 E& J2 p* `- n" ^
"จนกระทั่ง... มันได้มาเจอเฮียปรีนี่แหละครับ"
* c- Q" u9 {7 T7 `" Y, M“เฮียปรีทั้งหล่อ ทั้งดี มีเมตตา รวยสายเปย์ น่าจะช่วยชีวิตมันได้”
( r$ {4 Y) H! _5555 อันนนี้ผมว่าเองนะครับเฮีย
9 K7 x( u( r6 F' ~( U2 w8 X. P- p/ lนัยน์ตาของเข้มวาววับด้วยกระแสแห่งความหวัง
- M9 @+ f+ j& g: y- K"จากวันนี้จนมาถึงวันนี้…วันที่เจอกับเฮียปรี”) L _, l" @4 _& l$ v* N. q
“ผมเห็นไอ้โด่งมันเปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างเหลือเชื่อ”
“มันกล้าเชิดหน้าไม่แยแส มันกล้าขัดใจ มันไม่สนใจ”, ^& h8 |5 m* c) @3 ?* L% j
“มันไม่แคร์ ผอ. ไม่กลัวกะเทยหมาเห่าพวกนั้นเลย…”
- y, L. W. k' @* t3 d: Z" q
- n! k, k7 B0 C o) Y, `1 N5 x% C. R( i"ว่าแต่เฮียไปกระซิบอะไรกับไอ้โด่งที่อ่างเก็บน้ำครับ"
% {% r: O* @1 O2 M8 s"ทุกคนอยากรู้จริงๆ เพราะไอ้โด่งมันเปลี่ยนไปเป็นคนละคนจริงๆนะเฮีย"8 _4 V2 _! F" @; ]4 I# g% x
"ข้างมันเล่าเรื่องชีวิตมันเป็นเรื่องตลกไปเลย"
9 k6 t) O) b# B X w"มันภูมิใจที่มันมี อิคคิว และเฮียปรีต่อให้มีอะไรมามันก็จะลุย"; |0 w( c. A2 w* I
"เรื่องคลิปมันก็บอกว่ามันพลาดไปแล้ว ถ้าถูกประจานก็คงทำอะไรไม่ได้"
; t! l: o) {0 T' M; d6 j/ w% k9 x8 U"มันใช่เหรอเฮีย ไอ้โด่งมันกำลังหลอกตัวเองหรือเปล่าหรือมันกำลังบ้า"3 h* B1 \! R- k, i# U
"หรือผมกันแน่ที่กำลังบ้า 555" : f- U& a2 b( t8 D P9 ]
เข้มได้ถามในสิ่งที่ทุกคนคาใจ จากเหตุการณ์ที่อ่างเก็บน้ำ1 }$ Q" `$ q3 c+ r
แต่ได้รับคำตอบเป็นรอยยิ้มสุขุมที่เงียบ เงียบสนิท
9 a" u* x3 o' L" b+ G0 V" S# w
x. T* n) k& C3 l# t9 f0 a; W/ Lความเงียบที่หนักอึ้งถูกทิ้งตัวลงมากระแทกกลางโถงปูน7 H, o5 z1 q: X* Z6 |4 ?$ g
เสียงจิ้งหรีดด้านนอกยังดังกังวานประสานกับความเงียบ ที่มีความหมายระหว่างสองหนุ่มต่างวัยที่สบประสาน สายตากันด้วยความเคารพและเข้าใจในมิติอันลึกล้ำ
8 @0 M! H T& s* _เข้มไม่ได้คำตอบอะไร จึงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของปรีชา พิศมองความรู้สึกปรารถนาอันหนักแน่น ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความสุขุม ก่อนที่เด็กหนุ่มจะแพ้ภัยความเงียบ จึงเอ่ยประโยคหมัดฮุก7 F( t6 s4 ^. b* J; ~( p/ d
กระชากหัวใจนายทุนใหญ่ตรงๆ ออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เว้าวอน และยอมจำนนหมดทั้งใจ ยอมแลกทั้งยอมรับกับคำตอบ" W% Y; |' A f6 Q0 C
ที่จะได้รับ เพราะจริงๆแล้วปรีชาเพิ่งมาใหม่ สะอาดเหมือนผ้าสีขาว* o' E+ u0 g9 s, [4 L6 y' F/ l
แต่ไอ้โด่งเพื่อนเก่า ชีวิตมันกลับดำสนิทเป็นปลาหมึกซะอย่างนั้น
" T/ N7 q5 G% s1 B4 `0 xเสียงเหมือนไม่ได้เปล่งออกมาจากปากแต่ถูกสะท้อนออกมาจากใจ
, b: D: F& R( D9 Z"เฮียปรี... เฮียช่วยรักและช่วยไอ้โด่งมันได้ไหมครับ?5 L) R* @5 E8 z" K8 C; V
“สงสารมันหน่อยนะเฮีย...ให้ผมทำอะไรก็ยอมยอมหมดใจ"
# } c7 {9 a+ p3 d/ Y8 o' A: U F% E1 C. {9 T: N H0 }
จากเด็กหนุ่มท่าทางทะเล้น เฮอา แต่สีหน้ากลับฉายแววจริงจัง* m5 y3 k2 {/ H. \ Z( B; j
แสดงความรู้สึกออกมาอย่างไม่แสแสร้ง 0 I# m6 i- R$ o2 s. S
1 g g" K( y5 S' \* l j“ให้ผมทำอะไรก็ยอม” ดังก้องกระแทกใจปรีชา สะท้อนกลับไปกลับมา
* a( Y9 s: {* c! L+ qเหมือนเสียงตะโกนดังก้องในหุบเขา * V" }1 {" {* P
สิ้นคำถามเว้าวอนจากปากของเข้มที่ทิ้งไว้กลางโถงปูน... มวลอากาศรอบกายพลันทรุดตัวลงสู่ความดิ่งนิ่งเงียบอีกครั้ง ) C4 P) D9 i6 e2 `/ J, X' X
ปรีชานิ่งงันไปชั่วครู่ ร่างสูงสง่าในชุดเชิ้ตแบรนด์หรูเอนหลังพิงเก้าอี้ไม้ แสงไฟส้มสลัวบนเพดานสาดกระทบเสี้ยวหน้าคมคาย ทอประกายออร่า
& u" ]9 S- K5 M9 c$ G2 Jคมเข้มดั่งเทพบุตรเดินดิน
: g5 A* L3 }: S' {หนุ่มใหญ่ละเลียดความเงียบ ทิ้งจังหวะสุขุม ครุ่นคิด นัยน์ตาคู่คมกลมกลึงทอดมองลึกลงไปในดวงตาสุกใส ของเด็กหนุ่มตรงหน้า... ก่อนที่ริมฝีปากหยักได้รูปจะค่อยๆ ขยับเอื้อนเอ่ยคำพูดที่กลั่นกรองออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ' D) e5 C- w0 b9 \2 |! N/ N
"เข้ม...เฮียจะไม่รักใครเพราะความสงสารหรอกนะ" 7 _ |3 f, B" X5 g' Q/ f
น้ำเสียงทุ้มต่ำ นุ่มนวล ทว่าทรงพลังแผ่กังวานไปทั่วโถงปูนที่เงียบสงบ ปรีชากระตุกรอยยิ้มละมุน สายตาที่ทอดมองทั้งเข้มและป้าเขียว มันเต็มไปด้วยรังสีแห่งผู้นำอันอบอุ่น มีเมตตา
* f, a$ Q+ `7 a1 |"เฮียจะรักคนที่รักเฮีย…" "และเฮียจะปกป้องดูแลคนรักของเฮียให้ถึงที่สุด" "เฮียจะไม่สนใจอดีตของเขาว่าจะเป็นมายังไง" "เฮียจะใช้ปัจจุบันเป็นตัวกำหนด... ว่าอนาคตเราจะรักกันยังไง"
' Y8 \+ }5 z: h7 ~ถ้อยคำบริสุทธิ์ที่ไร้ซึ่งการแสแสร้งหรือเหยียดหยาม ไร้การวางตนเป็นผู้สูงส่ง เป็นนายทุนใหญ่ผู้แจกทานรักให้กับผู้ที่หิวโหย ทว่าเปี่ยมไปด้วยการมอบ 'ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์' แปลงสิ่งที่มีเหนื่อกว่าเป็นโอกาสให้กับคนขาด...ไม่มี * ]% R! y7 ^% _' @0 `8 L2 [( @
ฉับพลัน คำพูดเปลี่ยนทัศนคติและความรู้สึกในใจของเด็กหนุ่มรากหญ้า ไปจนหมดสิ้น! เข้มจ้องมองใบหน้าอันเพียบพร้อมของปรีชาอย่างลึกซึ้ง ด้วยอาการเคลิบเคลิ้ม 0 f$ }! U( o1 v' R- }
หัวใจดวงดิบซ่านที่เคยเก็บกดอัดอั้น พลันพองโตและเต้นระทึก มีกำลังขึ้นมาด้วยความซาบซึ้งใจจนขอบตาร้อนผ่าว ! s) ]) ~( S2 H3 x, A
รอยยิ้มบริสุทธิ์ผุดขึ้นตรงมุมปากของเด็กหนุ่มตัวท็อป อย่างไม่อาจเก็บซ่อนไว้ได้อีกแล้ว มีอะไรก็พูดออกไปตรงๆ
) a5 W/ N+ B7 d! @* f"เฮียปรีครับผม... ผมก็รักเฮียนะ"
% H' ]" z, w0 F" M. Aเข้มโพล่งประโยคนั้นออกมาตรงๆ ไร้ซึ่งความเก้อเขิน ร่างกายกำยำแน่นเกร็งของเด็กหนุ่มขยับลุกขึ้นจากเก้าอี้
1 X* K% \$ e4 E4 C3 \' v8 {ร่างหนุ่มน้อยก้าวเข้าหาเรือนร่างสูงใหญ่ของปรีชาแล้วโถมตัว เข้าโอบกอด แทรกหัวพาดเข้าตรงซอกคอ โอบกอดไว้แน่น!
( m$ w& o, H0 K8 R9 B. }* X5 r" s' D& lสองแขนหนาหยาบกร้านโอบรัดรอบแผ่นหลังกว้าง ของนายทุนใหญ่ประหนึ่งว่าคนตรงหน้านี้ช่างล้ำค่า5 ?0 p0 a* M/ I
และกลัวว่าจะเลือนหายไป... # l# r2 c. |9 Z. \: P; e7 Z: U
จมูกคมโด่งเป็นสันของเด็กหนุ่มซุกเข้าหาซอกคอหอมกรุ่น สูดกลิ่นน้ำหอมระดับพรีเมียมเฉพาะตัวของปรีชา ที่ผสมผสานเข้ากับกลิ่นไอเหงื่ออุ่นจัดของกายสู้ลมแดดมาทั้งวัน ความหอมอบอุ่นจากอ้อมแขนที่ปรีชาโอบกอดตอบ... บดขยี้ความเปราะบางในใจเข้มจนหมดสิ้น ! W$ {, w2 ?3 k# W& H3 T1 g2 C
ปรีชาลูบแล้วตบแผ่นหลังแน่นตึงของเด็กหนุ่มเบาๆ ด้วยความเอ็นดู เข้มนั่งคร่อมตักโอบกอดปรีชาแน่น แล้วค่อยๆ ผละตัวออก จากอ้อมกอดนั้นอยากฝืนใจ เพื่อมองว่านี่ใช่ความจริงหรือเปล่า% R1 C5 R v5 Z& B' L1 ]
7 t& `* |2 P* o% y5 U1 _
นัยน์ตาคมเข้มสั่นระริกยามจ้องประสานสายตากับปรีชา เด็กหนุ่มรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี เอ่ยขอด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า กล้าๆ กลัวๆ ยามที่ไม่รู้ว่าหนุ่มใหญ่เมืองหลวงจะปฏิเสธหรือไม่
, k" I% R8 p" S. C5 f& T- j"ผม... ผมขอหอมเฮียปรีหน่อยได้ไหมครับ?" ( _3 D. n" C* \
ปรีชาไม่ได้เอ่ยคำตอบเป็นถ้อยคำใดๆ... ทว่าฝ่ามือหนานุ่มอุ่นจัดทั้งสองข้างกลับยกขึ้น ประคองกรอบหน้าคมเข้มของเข้มไว้เบาๆ
8 X. X( H( i+ S! Y# @หนุ่มใหญ่โน้มใบหน้าเข้าหา จุมพิตนุ่มนวลหนักแน่น! h* {( @0 @; `: P, ?# H
กดลงกลางหน้าผากกว้าง แล้วสูดลมละเลียดเข้าเต็มปอด สูดดมกลิ่นฝุ่นกลิ่นแดดบนผิวเนื้อหนุ่มวัยสิบหกของเข้มอย่างไม่รังเกียจ
P/ G+ U+ M* [1 N) M# {1 [ก่อนจะเอียงใบหน้าประทับริมฝีปากลงบนแก้มซ้ายและขวา
ของเด็กหนุ่มตรงหน้าตามลำดับ...เป็นสัมผัสแนบชิดแน่นหนัก ไร้ซึ่งความเขินอาย ไร้ซึ่งการเสแสร้ง!
* z, @9 c. T& R1 _8 Y, G/ U: @9 _# H3 ~6 \* n+ U& K
รสสัมผัสจากผิวกายอุ่นนุ่มของปรีชาและความหอมหวานชื้นเหงื่อ
7 l" k1 |/ o, P9 H% gของเข้ม ผสมอารมณ์รักพุ่งกระแทกเข้าสู่ประสาทสัมผัสของทั้งคู่อย่างจัง!6 l$ f/ B/ q6 ?6 j- L
แต่ลึกๆไม่อาจจะบดบังความต้องการแบ่งเบาทุกข์ของโด่งได้เลย
: f- k1 v; y4 X5 c
*ขลุกขลิก...* ท่อนเอ็นสองท่อนเริ่มขยายตัวเบียดเสียดกัน
' }( u4 z( ]; Y2 f+ `, yในร่มผ้าบาง แท่งทั้งสองลำโหยหาการสัมผัสที่ลึกซึ้งกว่านี้ ! G c2 e5 Q8 s
อารมณ์รุ่มร้อนที่ซ่อนอยู่ใต้ความสุขุมของปรีชาพลันตื่นตัวแข็งกร้าว... ท่อนเนื้อลำใหญ่เบื้องล่างใต้กางเกงสแล็กเนื้อดีเริ่มขยับไหว พองดันเนื้อผ้าขึ้นมาอย่างทรงพลัง กระทุ้งเข้าเป้าของเข้มอย่างจัง
* S3 @. n8 f; r2 Fจนเด็กหนุ่มสัมผัสได้และแข็งตอบไม่แพ้กัน
; r# q# R6 G' d ^เข้มเองก็นิ่งงัน ตัวเกร็งแข็ง ไม่กล้าแม้แต่จะขยับกาย... ความรู้สึกหอมหวานซาบซ่าน ซึมลึกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนในชีวิต ชวนให้รู้สึกราวกับว่าสุขที่เกิดขึ้นการได้กอดคนรักจริงๆตรงหน้า
2 i+ d6 S, A2 _นี้คือความฝันอันงดงามหรือความจริงกันแน่
. `) \) t% B& Q: W Tเป็นความหวานอันละมุนละไมจากการสัมผัสนี้... คือสิ่งที่ปรีชา ใช้แทนคำพูดทั้งหมดที่อยากบอกเข้ม...มันตอบทุกคำถาม
7 q4 x' T$ }) R$ [. lว่าเข้มคือหนุ่มน้อยคนแรกที่มอบพลังใจและทำให้เขาปรารถนา ที่จะปักหลักอยู่ ณ ดินแดนชนบทแห่งนี้อย่างยิ่งใหญ่ ส่วนโด่ง... ก็คืออีกหนึ่งกำลังใจอันล้ำค่า ที่ต่อให้เขาต้องตายอยู่ที่นี่ เขาก็ยินดีปรีดาอย่างหมดหัวใจ . ?- ]2 R8 p- S4 n3 O* O
ป้าเขียวที่นั่งมองภาพประทับใจตรงหน้า ถึงกับเอามือทาบอก บิดกาย เรือนร่างอวบม้วนตัวไปมาด้วยความเคลิบเคลิ้ม ฟินจัดจนแก้มแดงก่ำ... แต่แล้วความฟินก็ต้องสะดุดกึก เมื่อปรีชาผินใบหน้าหล่อเหลามาส่งรอยยิ้มหวานจับใจให้เธอ & z, o) n: x2 u0 @7 f# v% b
"ป้าเขียว... รักผมด้วยใช่ไหมครับ?" / C- h2 p8 P/ U& K) a( ~
"วี้ดว้ายย(มองเห็นชั้นด้วย)... รักค่ะ! รักตั้งแต่แรกเห็นแล้วค่ะเฮีย!" 5 t* B# o. M# `) h& K5 R |8 h
ป้าเขียวโพล่งออกมาตรงๆตามความรู้สึกจริงๆ เสียงพร่ามาพร้อมกับ
% B0 F0 Q6 v: m( P5 y! j5 v& Pหยาดน้ำตาเม็ดโตเริ่มคลอเบ้า นางสัมผัสได้ถึงกระแสความรักอบอุ่น ที่แผ่ซ่านมาจากเทพบุตรที่อยู่ตรงหน้า ! f8 L4 [ H, B) ~3 n4 k
หนุ่มใหญ่ผู้กำลังจะยื่นมือเข้ามาฉุดดึงเธอให้หลุดพ้นเหมือนกัน
" B) V3 I! E% r& rช่วยร้านค้าเล็กๆ แห่งนี้ให้พ้นจากนรกหนี้สินรายวันและพันธะเงินกู้
9 T. T1 u# C2 y" nปรีชายื่นมือหนาไปกุมฝ่ามือหยาบกร้านของป้าเขียว แล้วออกแรงบีบเบาๆ , {$ N4 K3 e2 c
"ป้าเขียวรักผมรักและดูแลเด็กๆของผม... ผมก็ต้องดูแลป้าให้ดี” “ต่อไปนี้มีอะไร ติดขัดตรงไหน ให้บอกผมตรงๆ”
5 z$ h, b" m- Z" w5 @) W' w“ผมยินดีช่วยแบบไม่มีเงื่อนไข บอกได้เลยนะครับป้า" ) [+ r o; k+ [# ]) J
กระแสความเชื่อมั่นและรังสีแห่งความจริงใจ ถูกฉีดพุ่งเข้ากลางอก ทำเอาป้าเขียวปล่อยโฮออกมา แบบไม่ตั้งตัว น้ำตาไหลพรูราวกับเขื่อนแตก! $ n9 z$ H4 U b" x; Y8 I: y; k/ `- K; s
ภายใต้รอยยิ้มและจริตเฮฮา... ป้าเขียวต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้ง ค่าใช่จ่ายเลี้ยงดูลูกสาวกะเทยน้อย ที่มารับจ้างหาเงิน เงินเดือนที่ต้องจ่ายเต็ม ไม่มีหัก ไม่เคยเลทแม้แต่เดือนเดียว ความจุกแน่นในอกหลั่งไหลออกมาเป็นน้ำตาแห่งความศรัทธา เป็นสัญญาความภักดีที่มีต่อปรีชาอย่างสยบ และสมยอม
3 ~, P2 \! x8 A4 [/ Jขณะเดียวกัน เข้มก็ซบหน้ากอดปรีชาแน่น ทั้งตัวลงบนตัก เขาโอบกอดไว้แน่นประหนึ่งเด็กน้อยกอดผู้เป็นพ่อแม่แรกพบ... ความอบอุ่นจากอ้อมกอดนี้คือสิ่งที่เข้มไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต พ่อแม่หนีหายจากไปตั้งแต่จำความได้
3 e8 [* A2 r4 wปู่ที่เลี้ยงดูมาก็ไม่เคยแสดงความรักด้วยการกอด...แบบนี้ ยามนี้ หัวใจของเด็กหนุ่มรากหญ้าถูกเติมเต็ม มันพองโต
4 h' c1 R; O, u: D( S3 E j+ Vเต็มไปด้วยความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
6 {+ U: W- s9 G8 K Hแต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ทำไมห้ามควยไม่ไห้แข็ง…ไม่ได้
9 n# [* ~; J& o Rบรรยากาศความฟินที่ฟุ้งกระจายเต็มโถงลานกกว้างถูกแตะเบรก
0 r7 M/ P; `( J0 p2 sหยุดชะงักเมื่อมีเสียงหนึ่งดังขึ้น
2 }; S! F1 ~2 X: N: j"เฮียครับ..."
) j9 T: |4 ^2 i/ i
ปรีชาเงยหน้าขึ้นมอง เห็นนัยน์ตาสุกใสแพรวพราวของโด่ง0 E) T- F2 h9 f/ j
7 o" X1 |! U- B3 Z5 ^# M7 A
"ผมว่า... เฮียไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีไหมครับ? “เฮียลุยลมแดด เหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะครับ” “เดี๋ยวผมพาเฮียไปอาบน้ำ ดูที่พักที่บ้านสวนรีสอร์ทนะครับ" s3 @$ [& c+ ]! U! e- l0 ` ?
โด่งค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาปรีชาอย่างไกล้ชิด เด็กหนุ่มหน้าไทยคมคายยืนหยุดนิ่งตรงหน้า นัยน์ตาคู่คม ทอดมองภาพความอบอุ่นด้วยรอยยิ้มกว้าง
# o+ `4 n+ ?% ^" T* Lโด่งลูบหลังเข้มอย่างแผ่วเบา รู้สึกสงสารเพื่อนรุ่นน้องเหมือนกัน ที่ไม่มีพ่อแม่ เขาดีใจที่เฮียปรีรักและเมตตาเข้ม
& q0 S# r/ g: j6 _% d6 q6 b
! j& d* {5 F8 e1 ? n' o เด็กหนุ่มรากหญ้าสัมผัสได้ถึงมวลอากาศบริสุทธิ์แห่งความรัก และความปลอดภัยที่กำลังเปล่งรัศมีโอบล้อมพวกเขาในโถงปูนแห่งนี้
! ~* e# u, I: s; R; f; j% i+ e"ดีเหมือนกันโด่ง... เฮียก็เหนียวตัวมาก อยากอาบน้ำที่สุดเลย”
- Q5 e6 l: w) e. p“อาบให้สบายตัวขึ้นแล้วมาสนุกันต่อเอาให้สุดเหวี่ยงเลยดี ดี"
- w% I; R8 d& F$ v8 Cปรีชายิ้มรับ ก่อนจะก้มลงมองเด็กหนุ่มบนตักที่ยังไม่ยอมปล่อยมือ" E5 N% W8 o: X! ^
คลายอ้อมกอดจากตัวเขา0 m/ j0 J& [! D0 V
! P* |) T$ D4 A"เด็กน้อย... เลิกกอดเฮียได้แล้วตัวหนักขนาดนี้ไม่สงสารเฮียหรือไง” “พอก่อนๆ ไม่เป็นไรเดี๋ยวเฮียจะให้กอดอีกหลายๆปีเลยก็ได้" 9 h- d# s' q" r7 h1 s
ปรีชาพูดไปหัวเราะไป ขำไปอย่างมีความสุข * B, \( m% E( V
"แหม... เฮียปรีตัวหอมนี่คร้าบบบ ผมอยากกอดแบบนี้นานๆ" เข้มทำหน้าทะเล้นใส่ ฉายแววความหล่อน่ารักแบบเด็กๆ l7 |* s0 y9 m3 ? `" s7 d
*ครืนนนมมม!* 555
( R* [$ C' r8 X( A3 R+ F- t3 Sเสียงหัวเราะทุ้มต่ำและเสียงขำเอ็นดูดังประสานขึ้นพร้อมกัน ดังก้องในโถงปูน กับท่าทางเด็กน้อยขี้อ้อนที่ลืมตัวว่าเป็นหนุ่มตัวท็อปแล้ว 7 ]# L2 O: Z( Q, U- t: i2 ?7 N5 j
"เอางี้...เอางี้..."
( P2 `2 `3 p7 ]; Hปรีชาหัวเราะในลำคอ สายตาฉายแววเย้าหยอก ) c: |3 ]# Q$ h
"ให้เฮียไปอาบน้ำให้ตัวหอมกว่านี้ก่อน…” “แล้วเดี๋ยวจะกลับให้หอมทั้งคืนเลย ดีไหม?” “แต่ตอนนี้ เข้มต้องช่วยดูแลเพื่อนๆ แทนเฮียก่อนนะ"
4 d& y9 g& z2 S* z M) }เข้มเด้งตัวลุกออกจากตักของปรีชาทันควัน! โน้มตัวลงหอมแก้มหนุ่มใหญ่สองฟอดใหญ่ๆติดกัน *ฟอด! ฟอด!* “รักเฮียจังเลย” * J9 S7 J- d! }
"ได้ครับ! ไปเดี๋ยวนี้เลยครับ!"
, f8 _8 L( a6 T$ W5 a8 _* }เด็กหนุ่มส่งยิ้มทะเล้นให้ปรีชา ผินหน้าไปยิ้มให้โด่งและป้าเขียว ก่อนจะเดินไปหยิบเบียร์ แล้วออกวิ่งสับเท้าลงบันไดปูน มุ่งตรงไปยังซุ้มคาราโอเกะใต้ต้นมะขามเบื้องล่างด้วยหัวใจที่พองโต 5 E; \ P" o. y& Z3 c
"ดีเหมือนกันค่ะเฮีย... งั้นป้าก็ขอตัวไปแต่งสวยก่อนค่ะ” “คืนนี้จะสนุกให้ลืมทุกข์ลืมยากกันไปเลย!" * ^1 s9 `0 T' K: w, B$ r# v
ป้าเขียวยกมือซับน้ำตา ยิ้มร่าด้วยความสุขใจ ก่อนจะหันไปสั่งเด็กหนุ่มหน้าไทยคมคายว่า 5 K" B& S" `" A( @2 m
"โด่ง... พาเฮียปรีไปอาบน้ำที่รีสอร์ทนะลูก” “แล้วค่อยกลับมาสนุกกันต่อเอาให้สว่างคาตาไปเลยดีไหมค่ะ? 555
7 b4 u4 ?! j9 ?: n6 p. P"ได้ครับป้า... ผมจะดูแลเฮียเป็นอย่างดี ไม่ต้องห่วงครับ" โด่งรับคำเสียงนุ่มหนักแน่น...
i5 c! M* x6 [2 o/ Yโด่งก้าวเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าปรีชา ยืนแทรกตัวเข้าหว่างขา
4 ]" b$ _( j, h; z/ ^4 [จุดเดียวกันที่เข้มเพิ่งออกไป
$ w! G4 s' u( K7 A" w
4 E' M. v( \8 oนัยน์ตาคู่คมสุกใสทอดประสานเข้ากับสายตาคมกริบของหนุ่มใหญ่เมืองหลวง… ไร้ซึ่งถ้อยคำเอื้อนเอ่ย แต่เข้าใจกันทุกคำ
$ q* c* l$ b* }, ^" _; C" v( P0 Xทว่าประกายตาที่สบประสานกัน กลับฉายแววความกระสันอยาก ความปรารถนาอันเร่าร้อน และเคมีอันเข้มข้นที่กำลังลุกโชน
. j z" [8 E. D% e4 i xความรู้สึกที่สะสมมาตั้งแต่อ่างเก็บน้ำ บัดนี้พร้อมแล้ว ที่จะถูกปลดปล่อยและพาคนทั้งคู่ทะยานเข้าสู่บทรักอันลึกซึ้ง ท่ามกลางสายลมแล้งยามค่ำคืน… , j" K3 n7 C5 V0 J1 |
ปรีชาดึงตัวโด่งในท่ายืนมาโอบกอด แนบหูที่อกซ้ายฟังเสียงเต้น5 V' C0 z8 O7 p
ของหัวใจ ที่ตอนนี้มันเต้นจังหวะเดียว เต้นจังหวะอื่นไม่ได้เลย จังหวะเดียวนั้นคือ จังหวะฉันรักเเธอ
0 p3 t* G4 V/ R/ w. I: G/ Q0 `; e- d# V) z4 r
ลำควยโด่งแข็งชี้โด่ตั้งลำเต็มที่ กระทุ้งยอดอกปรีชาที่กำลัง นั่งกอดเขาแน่น ความอบอุ่นสองกาย แผ่ซ่านชำระความ เหน็บหนาวใจมลายสิ้น ทั้งร่างกายจิตใจของโด่งนับแต่นี้ มันเป็นของปรีชาหมดแล้วทั้งหัวใจ
7 b" s7 S/ a1 Z% T8 F' Z- e& [
 ซัพพอร์ตเหล้าขาวให้ยายกรึ๊บเติมพลังสมอง
ตามอัธยาศัยนะค่ะ เท่าใหร่ก็ได้ค่ะ ของมันจำเป็น 5555 สนับสนุนกันอย่างเต็มใจอยู่กันไปยาวๆนะค่ะ และโปรดติดตามตอนที่ 6 ผู้ชายคนนี้เป็นของเฮียนะ' h c! s$ p5 R* _+ H5 i3 H
มาดูลีลาเริงรักของสองหนุ่มที่เก็บความอัดอั้นมานานว่าเขาจะปลดปล่อยอารมณ์รัก
- f5 E" y& k3 A9 ^9 y- Zได้เร่าร้อนขนาดใหน ขออภัยที่ลากยาวมาจนถึงตอนที่ 6 นะค่ะ จู่ๆมาเจอกันแล้วเอากันเลย9 o4 ?$ e. f$ ]5 h! k! t3 c& [% e
โดยไม่ประสานผ่านเรื่องราวชีววิตกันและกันมาก่อน ยายว่าไม่ฟินค่ะ แล้วผู้อ่านคิดว่าอย่างไรค่ะ
. C& O6 t& P. M
" p2 q# c0 S+ s7 {4 W7 x
2 V" A0 Y4 h: @1 u4 j* l% q
 พูดคุยให้กำลังใจติดต่อกันใหม่...อินบ๊อกได้เลยคร้าาขอบคุณที่ชื่นชอบสนับสนุนและติดตามผลงานค่ะ ชอบกันมั้ยค่ะ | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-8-19 18:29:03
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-8-19 20:09:59
โพสต์ 2026-8-19 20:39:49
โพสต์ 2026-8-19 21:54:12
โพสต์ 2026-8-19 22:26:08
โพสต์ 2026-8-20 06:53:51
