แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Untoneo เมื่อ 2026-9-18 16:58 4 U- @9 Q, F9 B0 t
/ d& w% v4 W2 ?3 t+ {' J: d- Y& Y. u
บทที่ 3 ( x/ I# D( k+ F8 i; y
คนที่สอง “โดนเชฟล่อมาเสียว”ธามพาผมไปกินข้าวเที่ยงที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในซอยที่ค่อนข้างเงียบ ร้านไม่มีป้ายชื่อ ต้องจองล่วงหน้า และบรรยากาศภายในดูอบอุ่นแบบตั้งใจทำให้คนรู้สึกเป็นส่วนตัว “ร้านนี้ผมมากินบ่อย” ธามพูดพลางเปิดประตูไม้ให้ผมเดินเข้าไปก่อน “อาหารอร่อยดี แล้วก็เงียบด้วย” ผมกวาดตามองรอบ ๆ โต๊ะไม้สีเข้มจัดระยะห่างพอดี ไฟอบอุ่น กลิ่นซอสและปลาเผาลอยเบา ๆ ในอากาศ มีมุมหนึ่งที่ดูเหมาะกับการนั่งคุยกันสองคนโดยไม่ถูกรบกวน พนักงานเดินมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มสุภาพ ก่อนจะพาไปที่โต๊ะด้านในใกล้หน้าต่าง ไม่นานชายคนหนึ่งก็เดินออกมาจากโซนครัว เขาสวมเสื้อเชฟสีขาวที่รีดเรียบ กางเกงสีดำ และมีผ้ากันเปื้อนพาดอยู่ ตัวสูงประมาณร้อยเจ็ดสิบแปด ไหล่และแขนดูแข็งแรงแบบคนที่ยกของหนักเป็นประจำ ผิวแทนจากการยืนใกล้ไฟและไอน้ำ ผมสั้น neat ใบหน้าคมแต่มีรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรตอนเดินมาหาโต๊ะเรา “ยินดีต้อนรับครับพี่ธาม” เขากล่าว ทักทายธามก่อนแล้วจึงหันมายิ้มให้ผม “สวัสดีครับ” “นที” ธามแนะนำ “เชฟประจำผม เป็นเจ้าของร้านนี้ด้วย ผมมากินบ่อยจนสนิทกัน” ผมยกมือไหว้เบา ๆ “บาสครับ” นทีพยักหน้า มองผมแป๊บหนึ่งด้วยสายตาที่ดูเหมือนกำลังประเมินอะไรเบา ๆ ก่อนจะหันไปคุยกับธามเรื่องเมนูประจำวันที่เขาแนะนำ ผมนั่งเงียบ ๆ สังเกตเขาต่อในใจ กล้ามแขนที่โผล่พ้นแขนเสื้อเชฟดูแน่นและมีเส้นชัด มือใหญ่และมีรอยเล็ก ๆ จากงานครัว เวลาเขายิ้ม รอยยิ้มจะขึ้นไปถึงตา ทำให้ใบหน้าคม ๆ ดูอ่อนลงทันที ต่างจากภาคย์ที่เซ็กซี่แบบตรงไปตรงมา นทีมีเสน่ห์แบบคนที่ดูรู้งานและพึ่งพาได้ ธามเพิ่งจะสั่งอาหารไปได้ไม่นาน โทรศัพท์ก็สั่น เขาขอดูหน้าจอแล้วพูดกับผมว่า “ขอตัวรับสายแป๊บหนึ่งนะครับ เรื่องงาน” ผมพยักหน้า ธามลุกออกไปด้านหน้าร้าน นทีที่กำลังจะเดินกลับครัว ชะงักก้าวแล้วหันกลับมา ยิ้มให้อีกครั้ง “คุณบาสรอพี่ธามคนเดียวเหรอครับ” “ครับ” ผมตอบ เขาดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกมานั่งอย่างไม่เกรงใจ “เดี๋ยวผมนั่งคุยด้วยก็ได้ ไม่งั้นลูกค้ารอคนเดียวจะน่าเบื่อ” น้ำเสียงเป็นกันเองแบบเชฟที่ชินกับการดูแลลูกค้า “พี่ธามบอกว่าคุณเป็นนักออกแบบ” นทีพูดต่อ “รับงานรีโนเวตร้านเขา” “ครับ” ผมตอบ “เพิ่งเริ่มไปได้ไม่นาน” นทียิ้ม “บังเอิญเลย ผมกำลังจะเปิดสาขาใหม่แถวนี้เหมือนกัน กำลังหาคนออกแบบอยู่พอดี” ผมเงยคิ้วเล็กน้อย “จริงเหรอครับ” “จริง” เขายกมือขึ้นเช็ดเบา ๆ ที่ขอบผ้ากันเปื้อน “ถ้าคุณสะดวก ขอเบอร์ติดต่อไว้ได้ไหมครับ เดี๋ยวอยากคุยรายละเอียดงานหน่อย” ผมพิจารณาเขาแวบหนึ่งในใจ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้ เขากดเบอร์ตัวเองแล้วโทรกลับเพื่อเซฟหมายเลข “ขอบคุณครับ” นทียิ้ม “เดี๋ยวทักไปนะ” พอพูดจบ ธามก็เดินกลับเข้ามาพอดี นทีลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ยกมือไหว้เบา ๆ แล้วพูดว่า “ขอตัวกลับครัวก่อนนะครับพี่ธาม” ธามพยักหน้า แล้วนั่งลงตรงข้ามผมอีกครั้ง “คุยกับเชฟยาวเลยนะ” เขาพูดแบบขำ ๆ “เขามาคุยเอง” ผมตอบ “บอกว่ากำลังหาคนออกแบบร้านสาขาใหม่” ธามยิ้มเล็กน้อย “นทีเป็นคนจริงจังกับงาน ถ้าเขาสนใจคุณจริง ๆ น่าจะติดต่อไป” อาหารค่อย ๆ ถูกเสิร์ฟมา เราคุยกันเรื่องวัสดุและแผนการรีโนเวตต่อ ธามฟังทุกคำที่ผมพูด และแทรกความคิดเห็นบ้างเป็นครั้งคราว บรรยากาศระหว่างเรานุ่มนวลและสบายกว่าที่ผมคาดไว้ ผมแอบสังเกตตัวเองว่า ตอนนั่งกินข้าวกับธาม หัวใจมันนิ่งกว่าตอนอยู่กับใครหลายคนที่ผ่านมา หลังอาหารเสร็จ ธามเป็นคนจ่ายบิล แล้วขับรถมาส่งผมกลับถึงหน้าคอนโด “เย็นนี้ว่างไหมครับ” เขาถามตอนผมกำลังจะลงจากรถ “ยังไม่แน่ใจครับ” ผมตอบตามตรง ธามพยักหน้า “งั้นเดี๋ยวทักไปนะ ถ้าว่างอยากชวนไปดูวัสดุเพิ่ม” ผมยิ้มให้เขา “ได้ครับ” รถของธามขับจากไป ผมยืนอยู่หน้าคอนโดอีกพักใหญ่ ก่อนจะเดินขึ้นไป ในหัวยังวนเวียนทั้งภาพธามที่ยิ้มตอนส่งผม และภาพเชฟคนนั้นที่มองผมด้วยสายตาที่อ่านอะไรไม่ออก ผมกลับถึงคอนโดแล้วนอนเล่นโทรศัพท์อยู่นานโดยไม่ได้เปิดไฟหลัก เหลือแค่โคมไฟข้างเตียง
) |- [! _$ U: t5 _หัวมันวุ่น ตอนกลางวันกับธามดีเกินไป ดีจนผมเริ่มกลัว ยิ่งดี ยิ่งรู้สึกว่าถ้า 21 วันมาถึงแล้วทุกอย่างพังอีกครั้ง ตัวเองคงรับไม่ไหว 4 U3 v- B' r% y# E
ส่วนนที… ผมยังไม่รู้จะจัดตำแหน่งเขายังไงในหัว เขาดูเป็นมิตร ดูจริงจังกับงาน และสายตาตอนที่ขอเบอร์ก็ไม่ได้เผยอะไรชัดเจน โทรศัพท์สั่น นที: สวัสดีครับคุณบาส นที: เมื่อสายได้คุยเรื่องร้านสาขาใหม่ นที: ตอนนี้ผมอยู่ที่ทำเลเลย บังเอิญอยู่ไม่ไกลจากแถวคุณ นที: ถ้าสะดวก แวะมาดูสถานที่ได้ไหมครับ อยากให้ช่วยประเมินโครงสร้างคร่าว ๆ ผมมองข้อความอยู่นาน เหตุผลมันสมเหตุสมผลดี งานออกแบบ ทำเลใกล้ และเขาเป็นคนที่ธามรู้จัก แต่ลึก ๆ แล้ว ผมรู้ดีว่าตัวเองกำลังหาเหตุผลให้ตัวเองออกไป พิมพ์ตอบไปสั้น ๆ
# X- Y7 Q' |0 c. Q+ z6 n- ?บาส: ได้ครับ เดี๋ยวไป $ g% t: C0 D+ n; r% m
---
0 l8 [7 L3 t$ J; Q; Mร้านที่นทีพูดถึงเคยเป็นคาเฟ่เก่าที่เพิ่งปิดกิจการไปได้ปีหนึ่งกว่า โครงสร้างยังดี ผนังอิฐโชว์บางส่วน ต้นไม้ใหญ่ด้านข้างทำให้ร่มรื่น และมีที่จอดรถส่วนตัวด้านหลัง นทียืนรออยู่หน้าประตูเหล็กเมื่อผมไปถึง เขากำลังไม่ได้ใส่ชุดเชฟแล้ว เหลือแค่เสื้อยืดสีเทาเข้มตัวพอดีตัว กางเกงขายาวสีดำ และรองเท้าผ้าใบ กล้ามแขนและไหล่ที่เคยถูกแขนเสื้อเชฟบดบังตอนกลางวัน ตอนนี้เห็นชัดเจนขึ้นมาก ผิวแทนและเส้นกล้ามเนื้อดูเด่นขึ้นใต้แสงไฟสีเหลืองด้านหน้า “เชิญครับ” เขายิ้ม แล้วเปิดประตูให้ผมเดินเข้าไปก่อน ภายในโล่ง กว้าง และค่อนข้างมืด เพราะไฟยังไม่ติดครบ กลิ่นไม้เก่าและฝุ่นเล็กน้อยลอยอยู่ นทียกมือเปิดสวิตช์บางจุด ทำให้แสงไฟลงมาเฉพาะโซนกลาง “ตรงนี้เดิมเป็นโซนโต๊ะ” เขาชี้นิ้ว “ผมคิดว่าจะเปิดเป็นโอเพ่นคิทเช่นบางส่วน แล้วด้านในเป็นห้องส่วนตัว” ผมเดินดูโครงสร้างตามที่เขาอธิบาย บางครั้งหยุดจดอะไรลงในมือถือ นทีเดินตามหลังห่างประมาณหนึ่งก้าว ไม่กดดัน แต่ก็ไม่ห่างจนเสียบรรยากาศ “คุณบาส” เขาพูดขึ้นหลังเงียบไปพักหนึ่ง “ตอนกลางวันที่ร้าน คุณดูเหมือนคนที่คิดอะไรหลายอย่างพร้อมกัน” ผมหันไปมองเขา “อ่านออกเหรอครับ” นทียิ้มเล็กน้อย “พอประมาณ อาชีพผมต้องสังเกตคนเยอะ” เขาพยักหน้าไปที่มุมหนึ่ง “ตรงนั้นมุมแสงดีนะ ถ้าทำเป็นที่นั่งชิดหน้าต่าง น่าจะสวย” ผมเดินไปดูตามที่เขาบอก นทีเดินตามมา คราวนี้ใกล้กว่าเดิม ไหล่เกือบจะชนกัน “คุณคิดว่ายังไง” เขาถามเสียงเบา “มุมดี” ผมตอบ “แต่ต้องดูเรื่องความชื้นจากต้นไม้ด้านนอกด้วย” นทีหัวเราะเบา ๆ “จริงจังกับงานมากเลยนะเนี่ย” “งานผมครับ” “แล้วเรื่องอื่นล่ะ” เขาหันมามองผมตรง ๆ “จริงจังเหมือนกันไหม” คำถามนั้นไม่ได้ถูกถามแบบเล่น ๆ ผมรู้สึกได้ ผมมองกลับไป เงียบไปสองวินาที แล้วตอบตรง ๆ กว่าที่ตั้งใจ “บางเรื่องผมจริงจังเกินจนตัวเองก็รับไม่ค่อยไหว” นทีไม่ได้ยิ้มต่อ เขามองผมนิ่ง ๆ เหมือนกำลังอ่านอะไรเพิ่ม “งั้นคืนนี้…” เขาพูดช้า ๆ “มาดูงานกันต่อดีไหม หรือจะคุยเรื่องอื่นก็ได้” บรรยากาศในร้านว่างเปล่าและเงียบ เหลือแค่เสียงจิ้งหรีดจากต้นไม้ด้านนอกกับแสงไฟสีอุ่นที่ทำให้เงาของเราสองคนทาบกันบนพื้น ผมรู้ว่าตัวเองกำลังจะข้ามเส้นอีกครั้ง แต่ตอนนี้ ระยะห่างระหว่างเราน้อยลงเรื่อย ๆ จนแทบจะหายไป นทียกมือขึ้น นิ้วหลังมือแตะเบา ๆ ที่ต้นแขนผม เพียงเสี้ยววินาที แล้วเลื่อนลงมาเล็กน้อย “คุณบาส” เสียงของเขาต่ำลง “จริงๆแล้วผมไม่ได้ชวนคุณมาแค่ดูร้าน” ผมกลืนน้ำลาย “ผมรู้” ผมตอบ นทียิ้มช้า ๆ รอยยิ้มคราวนี้ไม่ได้เป็นมิตรแบบตอนกลางวันอีกต่อไป มันเป็นรอยยิ้มของคนที่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเสียจังหวะ รอยยิ้มนั้นไม่ได้หวานแบบตอนกลางวันอีกต่อไป มันเป็นรอยยิ้มของคนที่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเสียจังหวะ และตั้งใจจะใช้จังหวะนั้น “งั้น…” เขาเอ่ยเสียงต่ำ “คุณก็เลิกเดินดูร้านได้แล้ว” มือของเขายกขึ้นแตะเบา ๆ ที่เอวผม นิ้วหัวแม่มือรูดใต้เสื้อยืดขึ้นไปนิดเดียว เพียงพอให้ผิวสัมผัสกัน ผมไม่ได้ถอย นทีเดินวนมาอยู่ข้างหลัง ลมหายใจอุ่น ๆ รดที่ต้นคอ “ตอนกลางวันที่ร้าน คุณมองผมตลอดเลยนะ” “ผมเปล่าซะหน่อย” ผมตอบแบบนี้จนเกือบจะติดเป็นนิสัย “โกหก” เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แล้วกดปากลงจูบหลังใบหูผมเบา ๆ “สายตาคุณบอกหมด” ตั้งแต่ทำพิธีครั้งนั้น ผมมักรู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ปรากฏในตัวผมต่ออื่น แต่มันจะเกิดขึ้นแค่กับบางคน เช่นภาคย์ที่ตั้งแต่ร่วมกันกันมาถึงแม้แค่ผ่านๆ ก็ไม่เคยรู้สึกกับเขาแบบนี้ แม้แต่กับคนๆนึงที่ไม่ควรรู้สึก… มือทั้งสองข้างของนทีเลื่อนไปที่ชายเสื้อผม แล้วค่อย ๆ ดึงขึ้น ผมยกแขนให้โดยไม่ต่อต้าน เสื้อถูกถอดออก ลมเย็นของร้านที่ยังไม่มีแอร์พัดผ่านผิวที่กำลังค่อยอุ่นขึ้นเพราะความตื่นตัวจากความรู้สึก หลังได้คุยกับภาคย์ในแชทตอนดึกเมื่อวาน เขาบอกผมทีหลังว่าตอนนั้นเขามีความรู้สึกแปลกๆอธิบายไม่ถูก เขาโครตรู้สึกคลั่งผมเลย อยากทำหลายๆอย่างทำให้ผมเสียวที่สุด ให้ผมถึงจุดสุดยอด อยากเอาผมหนักๆ ทั้งที่ไม่ที่ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นกับผมมาก่อน ถึงแม้ปกติจะแอบคิดว่าผมน่ารักอยุ่บางก็เถอะมันสารภาพ นทียังไม่รีบถอดของตัวเอง เขาใช้หลังมือลูบไล้จากเอวขึ้นไปตามซี่โครง ผ่านหน้าอก แล้วหยุดที่หัวนม นิ้วโป้งวนช้า ๆ จนมันแข็งตัว “แพ้ง่ายจัง” เขาพึมพำ ผมหันไปหาเขา เรามองกันตาเขาฉายแววความต้องการ มือผมดึงชายเสื้อยืดสีเทาขึ้น เขายกแขนขึ้นตาม นทียอมให้ถอด เผยอกและหน้าท้องที่แน่นจากงานครัว ผิวแทน เส้นกล้ามเนื้อแขนชัด ขนบาง ๆ ลงไปใต้สะดือหายเข้าไปในกางเกง เขาเซ็กซี่จัง ผมคิดในใจ เขาประกบจูบผมครั้งแรกแบบไม่เร่งร้อน ลิ้นวนช้า ๆ ดูดเบา ๆ เหมือนกำลังชิม มือข้างหนึ่งกดที่ท้ายทอย ให้อีกข้างเลื่อนลงไปคลำเป้ากางเกงผมที่เริ่มตึง “แข็งแล้ว” เขากระซิบริมปาก “ตั้งแต่ตอนที่ผมแตะเอวหรอ” ผมไม่ตอบ แค่ดันสะโพกไปข้างหน้าเล็กน้อยให้ฝ่ามือเขารับน้ำหนัก ปล่อยให้เค้านวดคลึงท่อนลำผ้านเนื้อผ้าที่กันอยู่พักใหญ่ “อือ~” ผมครางเบาในลำคอ มือเค้าเลื่อนไปปลดกางเกงตัวเองร่นลงไปกองกับพื้น เหลือแค่กางเกงในสีดำที่ถูกดันจนเห็นทรงชัด ปากประกบจูบผมนุ่มนวน มือค่อยๆ แล้วค่อยถอดกางเกงของผมตาม ควยทั้งสองใต้กางเกงในสัมผัสกันผ่านเนื้อผ้า ปากดูดดื่มรสชาติของกันและกัน กล้ามแขนโอบรัดผมแน่นให้ตัวเราแนบชิด อก กล้ามท้อง ต้นขา สัมผัสเนื้อแบบแนบเนื้อ เขาขยับเอวถูลำเเอ็นใหญ่ของเค้าไปกับแท่งลำของผม มันแนบชิดดันกันสีกันไปมาผ่านผ้าผิวกางเกงในอยู่สักพัก แล้วใช้มือดึงกางเกงในลง อีกข้างดึงของผมเช่นกัน ควยทั้งสองดีดตัวขึ้นมาชี้ใส่กัน เขาใช้มือกำทั้งคู่แล้วรูดช้า ๆ พร้อมกัน “ใหญ่ดี” เขาพูดเรียบ ๆ “แต่ผมอยากรู้ว่าข้างในจะแน่นแค่ไหน” เขาผลักผมให้ก้าวถอยหลังจนหลังชนโต๊ะไม้เก่าที่วางอยู่กลางร้าน แล้วก้มลงคุกเข่า ลิ้นเลียลำของผมจากโคนขึ้นไปถึงหัวช้า ๆ วนรอบรูเปิดก่อนจะอ้าปากอมเข้าไป รู้สึกถึงความอุ่นและเปียกในช่องปากขาผ่านแท่งลำของผม เขาอมเสียวจนผมต้องเอามือข้างนึงยันโต๊ะ มืออีกข้างวางบนท้ายทอยเขาสัมผัสผมนุ่ม แต่นทีเป็นฝ่ายกำหนดจังหวะ เขาดูดลึกและช้า ลิ้นกดใต้ลำ แล้วถอนออกจนเหลือแค่หัว ก่อนจะอมสุดอีกครั้ง “อืม…” เสียงของผมหลุดออกมา นทีดูดอยู่นานพอให้ขาผมเริ่มอ่อน แล้วลุกขึ้น น้ำลายเส้นหนึ่งยังเชื่อมระหว่างปากเขากับหัวควยผม เขาถ่มน้ำลายลงบนนิ้วตัวเองสองนิ้ว แล้วเอื้อมไปแตะที่รูตูด วนช้า ๆ ก่อนดันเข้าไปทีละนิ้ว “ผ่อนคลายหน่อย” เขาพูด นิ้วของเขาค่อย ๆ ขยาย งอ และกดจุดด้านในจนผมต้องกัดริมฝีปาก นทีจูบคอผมไปด้วยขณะที่นิ้วทำงาน ดูดหัวนมสลับซ้ายขวาแรงขึ้นเรื่อย ๆ พอเขารู้สึกว่าผมคลายตัวพอ เขาก็ถอนนิ้วออก จัดท่าให้ผมนอนลงบนโต๊ะมืออีกข้างยกขาผมขึ้น ขาข้างหนึ่งพาดบ่าเขา ก้นผมอยู่เสมอขอบโต๊ะ หัวควยที่แข็งและชุ่มน้ำหล่อลื่นวางพาดตรงรู เขาเงยหน้ามองผม มองเรือนร่าง หน้า ลงมาอกขาวแน่น ไล่ลงมากล้ามท้อง “เชี่ย…” เขาพ่นลม “ทำไมน่าเย็ดขนาดนี้วะ” แล้วค่อย ๆ ดันแท่นเอ็นใหญ่ราว 8 นิ้วเข้าไป “ชะ… ช้า… ช้าๆหน่อย” ผมหอบ มันจุกแน่น
6 W9 B7 T0 c x( } เขาไม่ตอบ แล้วยังคงดันทีละนิดจนสุดโคน ความแน่นทำให้เราทั้งคู่ต้องนิ่งไปชั่วขณะ นทีเริ่มขยับช้า ๆ ก่อน มือจับเอวผมไว้ ทุกครั้งที่ดันเข้าไปสุด ปลายควยจะกระทุ้งจุดด้านในจนผมจุกไปทั้งท้อง น้ำใส่ไหลเยิ้มจากปลายควยผมเลอะหน้าท้อง ตับ… ตับ… ตับ… เสียงดังขึ้นทีละน้อยตามจังหวะที่เขาเร่ง เขาเปลี่ยนจากช้าเป็นลึกและหนัก มือข้างหนึ่งเลื่อนไปชักควยผมตามจังหวะ อีกข้างกดที่ท้องน้อยให้ผมแอ่นรับ “แน่นมาก” เขาพึมพำข้างหู “ควยผมเข้าไปสุดโคนเลย” ผมถูกจับหันหลังให้ก้มลงบนโต๊ะ เขายกสะโพกผมขึ้นแล้วกระแทกต่อ ตับ ตับ ตับ ตับ เสียงหนังกระทบกันดังชัดในร้านที่ว่างเปล่า ปนกับเสียงหายใจหอบและเสียงครางที่ผมกลั้นไม่หมด นทีก้มลงโน้มตัว มือหนึ่งวนหัวนม ขณะที่ยังซอยไม่หยุด “มึงเสียวตรงไหน บอกกูมา” เขาถามเสียงหยาบ “ตรงนั้น… ลึก..ลึก” ผมตอบแทบไม่เป็นคำ มือเขาสอดมือลอดใต้แขนผมมาข้างหน้าสองมือจับยึดบ่าผมไว้แน่น จากนั้นถอนควยออกจนสุดลำ เร็วจนผมเสียวซ่านทั้งตัว รุ้สึกวูบโหวงในท้อง ควยออกมาหยุดจอพาดอยู่ปากรูตูดผม ผมสูดดหายใจเข้าลึก แล้วเขาก็ออกแรงพุงควยกระแทกเขามาในรูผมอย่างแรงจนสุดลำมือออกแรงรั้งร่างผมเข้ามารับแรงกระแทก ตับ… เสียงเนื้อกระทบกันดังก่องไปทั่วบริเวณ “โอ้ย…” ผมตะโกนด้วยความจุกแนนตรงท้อง หัวควยกระแทกเข้าที่จุดเสียวผมอยางแรง ดันน้ำเงี่ยนที่ค้างอยู่ในลำควยผม ไหลออกพรึดพุ่งกระเด้นไปถึงขอบโต๊ะอีกฝั่ง เขาปรับมุมแล้วกระแทกซ้ำๆจุดเดิมหนักขึ้น หัวควยกระแทง หัวหยักครูดผนังช่องรัก ผมทั้งจุกทั้งเสียว “โอ๊ะ… โอ๊ย…” ผมครางทุกครั้งที่ลำควยของนทีหายมึดเขามาในร่างผมจนสุดทั้งลำ เขาเร่งจังหวะขึ้น น้ำเหนี่ยวปลายควยผมไหลเยิ้มยาวเป็นสายกับผิวโต๊ะ เขายิ่งกระแทก มือที่กุมไหล่บีบแน่ยขึ้นรังร่างผมเข้ารับแทงเอ็น แรงขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น “ไม่… ไม่ไหว อ่า~~ ไม่ไหวแล้ว” น้ำสีขาวขุ่นพุ่งแรง เลยขอบโต๊ะอีกฝั่งร่วงลงบนพื้น เขาไม่ยอมผ่อนความเร็วในการกระแทก “อ่า~ อ่า~ อ่า~ อ่า~ อ่า~” ผมครางเสียงดังออกมา ทุกครั้งที่หัวควยกระทุ้งจนสุดลำจนน้ำผมพุ่งออกไปอีกหลายระรอกตามจังหวะเข้าออก ผมแตกครั้งแรกโดยที่ควยแทบไม่ได้ถูกจับ น้ำอสุจิพุ่งเปื้อนไปทั่วทั้งโต๊ะและพื้น รูตูดบีบรัดเขาแน่นจนเขาต้องชะลอ แต่นทียังไม่ถอนควยออก เขารอให้ผมหายใจ แล้วเริ่มขยับช้า ๆ อีกครั้ง พลิกตัวผมหงายบนโต๊ะ อุ้มผมขึ้นเขาหมุนตัววนเป็นวงกลม เอนนอนลงนอนบนโต๊ะ ผมอยู่ในท่านั่งคร่อมบนโต๊ะควยไม่หลุดออกจากรู นทีหยกขาชันเข่าแล้วยอกตัวกระแทกขึ้นจากด้านล่าง ตับตับตับตับ… ควยของผมฟาดไปมาบนท้องเขาทุกครั้งที่กระแทกเร็ว ผมจุกจนหน้าเหยเก เขาผ่อนแรงลงแล้วหยุด “โยกเองก็ได้” เขาพูด “ผมให้นายคุมบ้าง” ผมเริ่มขย่ม แต่ไม่นานเขาก็กลับมาเป็นฝ่ายกำหนดจังหวะอีกครั้ง อุ้มผมลงไปนอนบนพื้นไม้ ยกขาพาดบ่า แล้วกระแทกแบบลึกและหนัก ตับ ตับ ตับ เหงื่อไหลตามร่องอกทั้งคู่ ผิวของผมชุ่มและสะท้อนแสงไฟสีเหลืองในร้าน นทีก้มจูบปากแรง ๆ ขณะที่ยังซอยไม่หยุด ลิ้นดูดและกัดเบา ๆ ผมทนความเสียวไม่ไหว “จะแตกอีกแล้ว…” ผมหอบ “แตกเลย” เขาสั่ง เร่งยังหวะแรงขึ้นเหมือนจงใจให้ผมรู้สึกถึงจุดที่เสียวที่สุด ตับ.. “อ่า~” ผมครางดังอีกครั้งแทบขาดใจ ตับ.. “อ่า~” ตับ.. “อ่า~” ตับ.. “อ่า~” ผมตัวเกร็ง น้ำพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง… อีกครั้ง… อีกครั้ง… ควยแท่งใหญ่ถอดออกจนสุดแล้วพุ่งกลับเข้ามาชนจุดตายซ้ำทุกครัั้ง น้ำขุ่นเปื้อนท้องตัวเองและอกเขา นทียังกระแทกต่ออีกหลายจังหวะ ก่อนจะถอนออก กางขาผมออก แล้วชักว่าวตัวเองจนน้ำอสุจิพุ่งใส่ท้องและอกผมเป็นทางยาวมาจนถึงหน้า ผมเลียริมฝีปากชิมรสรักอันดุดันของเขา เขาทิ้งตัวลงมาหน้าผากซบที่ไล่ ลมหายใจแรงรดออกผมด้วย เราทั้งคู่นอนหอบหายใจบนพื้นไม้เก่า กลิ่นเซ็กส์ เหงื่อ และน้ำอสุจิผสมกันอยู่ในอากาศ นทีเอามือปาดน้ำที่เปื้อนท้องผมเบา ๆ แล้วพูดเสียงยังแหบ “งานออกแบบ… เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่ก็ได้” ผมยังไม่ตอบ แค่จ้องเพดานสูงของร้านเก่า ความรู้สึกผิดและอาการเสียวหลังเสร็จปนกันอยู่เต็มอก ความรู้สึกจุกแน่นในท้องยังไม่หาย และในหัว ภาพธามตอนส่งข้อความชวนไปทะเลก็ค่อย ๆ ชัดขึ้นมาอีกครั้ง เราทั้งคู่นอนหอบหายใจบนพื้นไม้เก่า กลิ่นเซ็กส์ เหงื่อ และน้ำอสุจิผสมกันอยู่ในอากาศ นทีเอามือปาดน้ำที่เปื้อนท้องผมเบา ๆ แล้วพูดเสียงยังแหบ “งานออกแบบ… เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่ก็ได้” ผมยังไม่ตอบ แค่จ้องเพดานสูงของร้านเก่า ความรู้สึกผิดและอาการเสียวหลังเสร็จปนกันอยู่เต็มอก ในหัวเริ่มนับเองโดยไม่ทันตั้งตัว เหลืออีกหกคน… กับเวลาที่เหลือน้อยลงทุกวัน ภาคย์เป็นคนแรก นทีเป็นคนที่สอง ร่างกายยังร้อนและเปียกจากน้ำของเขาอยู่เลย แต่ภาพที่ชัดที่สุดตอนนี้กลับเป็นใบหน้าของธาม โทรศัพท์ที่วางอยู่บนเก้าอี้สั่นขึ้นมาพอดี ผมเอื้อมไปหยิบด้วยแขนที่ยังอ่อนแรง ธาม: บาส ธาม: พรุ่งนี้ว่างไหมครับ ธาม: ผมมีงานต้องไปดูที่ทะเล รีสอร์ทแถวหัวหิน สองวัน ธาม: ถ้าสะดวก ชวนไปด้วยก็ได้ครับ ธาม: พาเพื่อนไปด้วยก็ได้นะ เผื่อเบื่อผม ข้อความสั้น ๆ แต่ทำให้แน่นขึ้นไปอีก ผมมองหน้าจออยู่นาน นิ้วโป้งเลื่อนไปมาบนแป้นพิมพ์โดยยังไม่ได้พิมพ์อะไรตอบ คนที่เก้า… คนที่ผมไม่อยากให้เหลือแค่ยี่สิบเอ็ดวัน นทีลุกขึ้นเก็บกางเกง แล้วหันมามองผม “แฟนหรอ?” เขาถามเสียงเรียบ “ยังไม่ใช่” ผมตอบเหมือนครั้งที่แล้วกับภาคย์ นทียิ้มเล็กน้อย คราวนี้ไม่ใช่รอยยิ้มเยาะเย้ย แต่เป็นรอยยิ้มที่อ่านอะไรออกอีกครั้ง “ระวังนะ” เขาพูด “คนที่ทำให้คุณทำหน้าแบบนั้นได้… มักจะอันตรายกว่าคนที่พาคุณลงมานอนกับพื้นแบบนี้” ผมไม่ได้ตอบ แค่กดเปิดข้อความของธามอีกครั้ง แล้วพิมพ์กลับไปสั้น ๆ บาส: ได้ครับ บาส: เดี๋ยวจัดเวลา หลังจากส่ง ผมปิดหน้าจอ แล้วเอาแขนปิดตาตัวเองไว้ หกคน กับอีกไม่กี่วัน และทะเลที่กำลังจะไปกับคนที่ผมอยากเก็บไว้ที่สุด ------------------------------------------------------------------- สวัสดีครับ ผมนักเล่ามือใหม่ อ่านจบบทที่ 3 แล้วเป็นยังไงบ้างครับ รู้สึกยังไงกับฉากของบาสกับนทีบ้าง คนนี้ต่างจากภาคย์ชัดเจนไหมครับ หรือบาสเริ่มเสียจังหวะมากขึ้นแล้ว คอมเมนต์ ติชม หรือแนะนำอะไรก็ได้เลยนะครับ ทั้งจังหวะเรื่อง บทสนทนา ตัวละคร หรือฉากเซ็กส์ ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ รอบหน้าบาสจะต้องไปทะเลกับธามและภารกิจ 21 วันก็ใกล้เข้ามาทุกที 7 H8 m: c3 Q) h: a) l
แล้วมาเจอกันบทที่ 4 ครับ ' } _( |: m' l; F$ j
นักอ่านทุกท่านสามารถติดตามข่าวสารเรื่องใหม่ก่อนใครได้ที่ X : คีรัน_Kiran. หรือ @_KiranWrites
7 U2 i3 R4 ]. g) {) P, f5 D; @3 Yถ้าชอบแนวไหน อยากอ่านแนวไหนก็คอมเม้นไว้ที่หน้าโปรไฟล์ได้เลย1 `6 X) [, \" C8 N; f' d1 M( k
สุดท้ายถ้าอยากสนับสนุนค่ากาแฟนักเล่าเรื่อง สามารถทำได้ที่ ลิ้งก์หน้าโปรไฟล์ได้เลยครับ สัญญาว่าจะออกตอนใหม่ไวๆเลย | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-8-18 20:36:30
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-8-18 21:31:46
โพสต์ 2026-8-18 22:16:40
โพสต์ 2026-8-18 22:56:40
โพสต์ 2026-8-19 10:32:44
