[21 วันก่อนรักคนที่ 9] บทนำ

Untoneo

21 วันก่อนรักคนที่ 9

บทนำ

) _4 E- g3 d3 d9 f, {5 [  g. n

ลูกค้าคนแรก

, s3 f9 [9 k/ _. f# {, R
+ |8 p9 U) a: F& j+ B! G) K8 n
ผมไม่เคยเชื่อเรื่องรักแรกพบ
. z5 b, z0 |; `, B/ wอย่างน้อยก็จนกระทั่งวันที่ได้เจอเขา
% h/ `" k* |/ n8 r" Jวันนั้นผมมาถึงร้านก่อนเวลานัดเกือบยี่สิบนาทีตามนิสัย คนทำงานฟรีแลนซ์อย่างผมมีอย่างหนึ่งที่เสียไม่ได้คือเวลา เพราะต่อให้ลูกค้าจะมาสายแค่ไหน ผมก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองควรใช้เวลาของอีกฝ่ายเป็นข้ออ้างในการมาสายตาม
  i+ E0 g+ }# E- V- D* ~ผมจอดรถริมถนน หยิบแฟ้มแบบกับแท็บเล็ตลงจากรถ แล้วเงยหน้ามองอาคารพาณิชย์สองคูหาตรงหน้าร้านอาหารเก่า เก่าจริง ๆ
ป้ายไม้ด้านหน้าซีดจนแทบอ่านชื่อร้านไม่ออก สีผนังหลุดเป็นบางจุด กระจกบานใหญ่มีคราบฝุ่นเกาะอยู่ตามขอบ ส่วนประตูไม้ด้านหน้าก็มีรอยขีดข่วนจากการใช้งานมานานหลายปีแต่ผมชอบมัน
" D7 Y9 g3 }4 s3 N  }พื้นที่แบบนี้มีอะไรให้ทำเยอะถ้าเจ้าของร้านไม่คิดจะรื้อทุกอย่างทิ้งเสียก่อน
' x5 h. @* P5 J8 C; e$ ~$ zผมเปิดไฟล์ภาพที่ลูกค้าส่งมาเทียบกับสถานที่จริงอีกครั้ง ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้หน้าร้าน
8 k  D2 O/ {$ E, W6 w1 B3 ~' P; A  I“ถ้าเปลี่ยนกระจกตรงนี้เป็นกระจกใสเต็มบาน…” ผมพึมพำกับตัวเอง“แล้วเปิดพื้นที่ตรงหน้าร้านให้รับแสงช่วงเย็น น่าจะดี”
ผมกำลังจดอะไรบางอย่างลงแท็บเล็ต เสียงรถคันหนึ่งก็มาจอดไม่ไกลจากตัวร้าน ผมไม่ได้สนใจในตอนแรก จนกระทั่งได้ยินเสียงประตูรถปิด
“คุณบาสใช่ไหมครับ”
  U; Y1 S% C0 U1 Q/ a4 `+ g7 J& Fผมหันกลับไปและลืมสิ่งที่กำลังจะพูดกับตัวเองไปชั่วขณะ ผู้ชายคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาหาเขาสูงประมาณร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ไหล่กว้าง ลำตัวแน่นแบบคนที่ดูแลตัวเอง แต่ไม่ได้มีกล้ามจนเกินพอดี แขนที่โผล่พ้นแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวที่พับขึ้นถึงข้อศอกดูแข็งแรงอย่างคนที่คุ้นเคยกับการทำงานมากกว่าการนั่งอยู่ในออฟฟิศทั้งวัน กางเกงสแล็กสีเข้ม รองเท้าหนังเรียบ ๆ แต่งตัวไม่เยอะแต่ดูดี
# ^# h) c/ j8 u' j. h2 p3 {ผิวของเขาเป็นสีแทนสุขภาพดี ใบหน้าคม คิ้วเข้ม ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม และมีเคราบาง ๆ ตามแนวกราม ผู้ชายวัยสี่สิบต้น ๆ ที่ไม่จำเป็นต้องพยายามทำให้ตัวเองดูหนุ่ม เพราะเขาดูดีในแบบของตัวเองอยู่แล้ว
1 b4 n' |, a+ g2 v* h“ครับ” ผมตอบช้ากว่าปกติไปนิด
" R- \  u$ y) e1 W- j4 P4 ]เขายิ้ม “ธามครับ”
6 D' F; Y3 _' Q- o5 @มือใหญ่ยื่นมาตรงหน้า ผมมองมือเขาอยู่เสี้ยววินาทีก่อนยื่นมือไปจับ
  v% g0 z- C! D* c/ L' \: {) Uอุ่น นี่เป็นสิ่งแรกที่ผมคิด มือของเขาอุ่นกว่าที่คิด
4 g! L- x/ J$ O% y, d4 `9 b4 c“บาสครับ”
( _$ K8 \  D2 i“ขอโทษทีนะครับ รถติด” เค้าแก้ตัวพลางยิ้ม
8 ^, G4 g" G: P& P+ {0 ?- W2 B# B2 a“ไม่เป็นไรครับ ผมก็เพิ่งมาถึง” ผมตอบพลางยิ้มคืนให้เขา
โกหก ผมมาถึงก่อนเกือบยี่สิบนาที แต่ไม่จำเป็นต้องบอกลูกค้า
“งั้นเราเข้าไปดูข้างในกันไหมครับ” ธามไขประตูร้านแล้วเปิดให้ผมเดินเข้าไปก่อน สุภาพดี ผมชอบอย่างน้อยก็ได้หนึ่งคะแนนตั้งแต่ยังไม่เริ่มงาน
กลิ่นไม้เก่าและกลิ่นอาหารที่ซึมอยู่ตามผนังมาหลายปีลอยเข้าจมูกทันทีที่ก้าวเข้าไป
ผมกวาดตามองรอบร้านอย่างอัตโนมัติ
% E  U4 z! d" n" u( [( [...
! ]8 P" K3 R1 [) oโต๊ะไม้เก่าวางไม่เป็นระยะ เคาน์เตอร์หน้าร้านกินพื้นที่มากเกินไป ผนังด้านหนึ่งทึบจนทำให้ร้านดูแคบ และไฟเพดานที่ใช้ในปัจจุบันก็ขาวจัดจนทำให้อาหารไม่น่ากินเท่าที่ควร
6 M/ p$ `# o. i) y! mผมหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา “พี่ธามตั้งใจจะเปลี่ยนคอนเซ็ปต์ทั้งหมดเลยไหมครับ”
- r! k. ]# w5 B“ยังไม่ถึงกับทั้งหมดครับ” ธามพูดขณะเดินตามเข้ามา “ผมอยากให้มันยังเป็นร้านเดิมอยู่”
# @1 @; C1 d4 b  B& g4 j# e“แต่ดูใหม่ขึ้น?” ผมเลือกคำตอบที่น่าจะเป็นไปได้
“ครับ”
ผมหันไปมองเขา “อยากให้คนเก่าจำร้านได้ แต่คนใหม่เข้ามาแล้วไม่รู้สึกว่าร้านเก่าเกินไป”
. o+ Z6 B  `7 i6 e0 i“ประมาณนั้นครับ”
7 t* ?; D$ ^5 b6 Yผมพยักหน้า “ทำได้ครับ”
“มั่นใจจัง” เค้าตอบ
“ผมรับงานออกแบบนะครับ ไม่ได้รับงานบอกลูกค้าว่าทำไม่ได้” ธามหัวเราะเหมือนจะถูกใจกับคำตอบผม เสียงทุ้มกว่าที่ผมคิด
“จริงด้วย” ผมเดินไปทางด้านใน “พี่อยากเก็บโต๊ะพวกนี้ไว้ไหมครับ”
“บางตัวครับ เป็นโต๊ะเก่าของพ่อผม”
ผมหยุดมือ “อ๋อ”
“ทิ้งไม่ลงครับ” น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อยตอนพูดถึงพ่อ
6 V& D/ C8 v! u0 r! ^: @  r' Bผมไม่ได้ถามต่อเพราะบางเรื่องไม่ควรถามลูกค้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน “งั้นผมจะออกแบบโดยให้โต๊ะพวกนี้เป็นส่วนหนึ่งของร้านใหม่ครับ”
ธามมองหน้าผม “คุณเข้าใจที่ผมต้องการเร็วกว่าที่คิดนะครับ”
“งานผมครับ” ผมยิ้ม “แล้วก็พี่พูดชัดด้วย”
“ผมพูดชัดเหรอ”
“ครับ”
“งั้นถ้าผมบอกว่าชอบแบบคุณมาก จะถือว่าพูดชัดเกินไปไหมครับ”
' F! q. g! J# fผมเงียบ ธามก็เงียบ เรามองหน้ากันอยู่สองวินาที ก่อนที่เขาจะยิ้ม “ล้อเล่นครับ”
9 ^7 k9 `" r% a% U) D1 J“อ๋อ…” ผมหันกลับไปมองผนังทันที
บาส มึงหน้าแดงหรือเปล่าวะ อย่า อย่ามาเป็นแบบนี้ตั้งแต่วันแรกดิ
“คุณบาส”
2 _, h" b" n; h( B“ครับ?”
“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”
5 K7 ^# V$ s- d" _$ v2 h“เปล่าครับ”
“หน้าแดงนะ”
ผมหันกลับไปมองเขา “อากาศร้อนครับ”
ธามมองไปรอบร้าน “แอร์ยังไม่เปิดเลย”
“นั่นแหละครับ ร้อนมาก” เขาหัวเราะอีกครั้งผมเริ่มรู้สึกแล้วว่า ลูกค้าคนนี้น่าจะทำงานด้วยยากไม่ใช่เพราะเรื่องงาน แต่เพราะผมอาจเสียสมาธิทุกครั้งที่เขายิ้ม
+ F5 L1 H3 L+ o1 V...
เราใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเดินดูพื้นที่
- s/ L  I# m0 Y2 Eธามเป็นลูกค้าที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร แต่ไม่ได้พยายามทำตัวเป็นนักออกแบบเสียเองเขาปล่อยให้ผมเสนอความคิดเห็นเต็มที่ และที่สำคัญคือเขาฟัง ฟังจริง ๆ ไม่ใช่แค่รอให้ผมพูดจบ
“ตรงนี้ผมอยากทำเป็นที่นั่งเดี่ยวครับ” ผมชี้ไปที่มุมด้านใน
% b0 X: W9 `6 h2 E) r: d( V$ T“ทำไมครับ”
2 c6 U3 \( s* d2 z  N“เพราะพี่บอกว่าอยากให้คนที่มากินคนเดียวไม่รู้สึกแปลก” ธามมองพื้นที่ตรงนั้น
8 J9 S( @, f' B& w- ?0 t( J“จำได้ด้วยเหรอครับ”
“ผมจำรายละเอียดของงานได้หมดครับ”
. K5 x* m" N4 w: e& g- b( b“ทุกอย่างเลย?”
2 o7 v; t  U2 l% @7 w“ครับ”
เขาหันมามองผม “งั้นผมต้องระวังเวลาพูดกับคุณแล้วสิ”
4 Q% Z; t2 X" V! N8 {“ทำไมครับ”
' {, ]) Q6 w5 j; R4 c“เดี๋ยวคุณจำหมด”
9 s( }8 @+ y& }" s+ R( O( k* rผมหัวเราะพลางตอบเขา “ก็พี่เป็นลูกค้านี่ครับ”
6 w# U) t. r- q' a$ W“แล้วถ้าไม่ใช่ลูกค้าล่ะ” ผมหันไปหาเขาแต่ธามกลับหันไปมองแบบร้านเหมือนไม่ได้พูดอะไร
ผมมองเขาอยู่พักหนึ่งคนอะไรชอบโยนคำพูดแปลก ๆ แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
' \9 o5 ]7 H! c...

9 m  f+ E2 ~$ @; T) Nช่วงเย็นเราไปนั่งคุยเรื่องงบประมาณกันที่ร้านกาแฟใกล้ ๆ ผมเปิดโน้ตบุ๊กให้เขาดูภาพร่างแรก ธามนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
; L* j& f/ n* [1 f: c# a“ถ้าเป็นโทนนี้ พี่โอเคไหมครับ”
“โอเคครับ”
“ไม้เข้มขึ้นนิดหนึ่ง แล้วใช้ไฟวอร์ม”
“ผมชอบครับ”
0 X2 u+ g* P* S0 f' t! A2 N6 i“ด้านหน้าจะเปิดกระจกเพิ่ม”
- {8 u2 O0 F' Q) K6 x“เอาตามที่คุณเห็นว่าเหมาะเลยครับ”
ผมเลิกคิ้ว “เชื่อใจผมขนาดนั้นเลย?”
“ครับ”
! y( R* o2 f; [“เพิ่งเจอกันเองนะ”
“ผมดูคนเป็นครับ”
ผมมองเขา “แล้วดูผมว่าเป็นคนยังไง” ธามไม่ตอบทันที
7 S; x/ z) U# Tเขาวางแก้วกาแฟลง “เป็นคนที่ตั้งใจกับงาน”
4 W; F  w$ a' F, p8 J" v# a1 b* `0 f“แค่นั้น?”
“แล้วก็…” เขาเว้นจังหวะ “ชอบแกล้งลูกค้า”
- l# l8 j3 ~  D; e. Iผมหัวเราะ “ผมไม่ได้แกล้ง”
0 s7 C: h6 y9 ]( ]) {3 a# F1 K“เหรอครับ”
% j# h4 m. M5 ?“จริงครับ” ผมยืนยัน
“งั้นเมื่อเช้าที่บอกว่าต้องดูลูกค้าหล่อก่อนถึงจะคิดราคาแพงขึ้น…”
/ Q. X4 S. g( o4 w, Tผมชะงัก เขาจำได้ “พี่จำด้วย?”
$ @. w7 u0 [! p8 ]/ F* p/ J“ผมจำรายละเอียดเก่งเหมือนกันครับ”
ผมยิ้ม “แล้วสรุปผมคิดราคาแพงได้ไหม”
ธามยิ้มกลับ “ต้องรอดูผลงานก่อนครับ”
, t; U" Z. F1 U+ r) Q“โห” ผมสั่งเสียงยียวน
“แต่ถ้าผลงานดี ผมเพิ่มให้ได้”
“แล้วถ้าผลงานดีมากล่ะครับ”
“ก็เพิ่มมากครับ” เค้ากวนผมกลับ
) \( j9 \# N2 G* |“พูดง่ายจัง”
: N% z- {  h1 E" g8 y* G+ _' b- r) ^6 K“ผมพูดจริงครับ”
0 e3 l; h( b% H; r8 h! d. n# Y( Xผมหลบตาลงมองหน้าจอ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ผมเริ่มสนุกกับการคุยกับผู้ชายคนนี้มากกว่าคุยเรื่องงานเสียแล้ว
! f, Z3 J% k4 \4 n  L! z...
สามทุ่มกว่า เราจึงแยกย้ายกัน ธามเดินมาส่งผมถึงรถ “ขอบคุณสำหรับวันนี้นะครับ” ผมเอ่ยขอบคุณเค้าออกไป
+ v* D$ J6 O- n8 q9 E2 ?5 f“ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณ”
% `4 |- Y$ N" f2 ~4 L“ยังไม่ได้เซ็นสัญญาเลยนะครับ”
6 G0 K$ T+ H# \, J  ^' y5 }' N“แต่ผมคิดว่าคุณจะรับงาน”
“มั่นใจจัง”
# _& y' @, h# H; _, n# G' K+ U  {5 Y“ครับ” ผมหยิบกุญแจรถขึ้นมา “ถ้าผมไม่รับล่ะ”
3 }' \1 E9 A. X. ^+ p' P! e4 mธามมองผม “ผมก็คงต้องหาวิธีทำให้คุณเปลี่ยนใจ”
หัวใจผมกระตุก “นี่พี่กำลังจีบผมหรือเปล่าครับ” ผมลองถามหยั่งเชิงเค้า
: c8 L. n- \/ f' I6 }8 I) qธามหัวเราะเบา ๆ “ถ้าจีบจริง คุณคงรู้ครับ”
2 J& K8 e2 b  j) Z1 d& X* m' F“แล้วนี่...ไม่จริง?” เขามองผมอยู่ครู่หนึ่ง
  k  c2 e* w# q* e
“ยังครับ” คำตอบง่าย ๆ แต่กลับทำให้ผมอยากรู้ขึ้นมาว่า ถ้าวันหนึ่งมัน จริง ขึ้นมาจะเป็นยังไง
0 C6 w0 }0 g* V2 L3 i“ขับรถดี ๆ นะครับ บาส” ผมเงยหน้าขึ้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อผมเฉย ๆ ไม่มีคำว่าคุณ
/ H2 q. W/ Q! _  cผมยิ้ม “พี่ก็เหมือนกันครับ”
) r5 f, C2 {4 i9 S“ถึงบ้านแล้วบอกผมด้วย”
7 r8 e* j& k$ s, x1 _9 q5 p“ทำไมครับ” ผมถามกลับ
“ดึกแล้ว” เค้าตอบ
“เป็นห่วงเหรอครับ”
ธามยิ้ม “ครับ” แล้วเขาก็เดินกลับเข้าไปในร้าน ทิ้งให้ผมยืนอยู่ข้างรถพร้อมหัวใจที่เต้นเร็วกว่าปกติ
& f" F7 O# f8 n! v7 _ผมไม่เคยเชื่อเรื่องรักแรกพบ แต่คืนนั้น ระหว่างขับรถกลับบ้าน ผมกลับคิดถึงผู้ชายคนหนึ่งซ้ำ ๆ ทั้งที่เพิ่งเจอกันไม่กี่ชั่วโมง และสิ่งที่น่าขำที่สุดคือ ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นคนแบบไหนเวลารักใคร ผมรู้แค่ว่าผมอยากรู้จักเขามากกว่านี้
) ?$ H, a7 b' b- j9 Z5 kโทรศัพท์สั่นตอนติดไฟแดงข้อความหนึ่งข้อความปรากฏบนหน้าจอ
9 J& Y: g  @. {* C+ G
9 x; p. ^% o' X+ Gธาม: ถึงบ้านแล้วบอกผมด้วยนะครับ

( n: i" Z) I; nผมมองมันอยู่สองวินาที ก่อนจะพิมพ์ตอบ
, @" C: H" Z/ G2 U) I
บาส: *ครับพี่ธาม :) *

% n1 ]% E+ |. L& G* m9 d- Y) e7 p5 ~ผมยังไม่รู้เลยว่า การตอบข้อความสั้น ๆ นั้นจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องวุ่นวายที่สุดในชีวิตเพราะอีกไม่กี่วันหลังจากนั้น ผมจะได้รู้ว่าความรักของผมไม่เคยอยู่ได้นานเกิน ยี่สิบเอ็ดวัน และครั้งนี้…
ผมกำลังจะรักผู้ชายที่ผมไม่อยากเสียไปที่สุด โดยไม่รู้เลยว่าถ้าอยากรักษาเขาเอาไว้ ผมอาจต้องยอมทำเรื่องบ้าที่สุดในชีวิต

-ว่างเว้น-

เขียน
& K& D" W4 l9 z8 W# u-----------------------------------------------------------
" ~% r, v: E. {

สวัสดีครับ ว่างเว้น นักเล่ามือใหม่

เรื่องนี้ชื่อ「21 วันก่อนรักคนที่ 9」

**เรื่องย่อ**

บาส นักออกแบบฟรีแลนซ์หนุ่มที่ทั้งชีวิตไม่เคยคบใครได้นานเกิน 21 วัน เขาเคยคิดว่าตัวเองแค่เบื่อง่าย จนกระทั่งเจอ “ธาม” เจ้าของร้านอาหารที่กำลังจะรีโนเวต และรู้สึกครั้งแรกในชีวิตว่า… อยากเก็บคนนี้ไว้ให้ได้นานกว่านั้น  แต่คำสาปจากชาติก่อนทำให้เขาไม่มีสิทธิ์เลือก ทางเดียวที่จะได้รักกับธามอย่างอิสระ คือต้องมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายอีก 8 คน ภายในเวลาที่เหลือน้อยนิด ก่อนที่ธามจะกลายเป็น “คนที่ 9” บทนำตอนนี้ยังเป็นเพียงการปูทาง ยังไม่มีฉากเสียว ขออภัยนักอ่านทุกท่านที่คาดหวังความเร่าร้อนตั้งแต่ต้น ตอนต่อๆไปรับประกันว่าความเสียวจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้นทุกตอนแน่นอนครับ ใครผ่านไปเจอ ช่วยคอมเมนต์ ติชม หรือแนะนำอะไรก็ได้ครับ  มือใหม่ยังต้องการคำแนะนำอยู่นะค้าบบบ  แล้วมาเจอกันตอนหน้าครับ

นักอ่านทุกท่านสามารถติดตามข่าวสารเรื่องใหม่ก่อนใครได้ที่ X : คีรัน_Kiran. หรือ @_KiranWrites
# {1 J, V$ N5 |1 n2 l5 dถ้าชอบแนวไหน อยากอ่านแนวไหนก็คอมเม้นไว้ที่หน้าโปรไฟล์ได้เลย
# P6 ?! G2 v) Aสุดท้ายถ้าอยากสนับสนุนค่ากาแฟนักเล่าเรื่อง สามารถทำได้ที่ ลิ้งก์หน้าโปรไฟล์ได้เลยครับ สัญญาว่าจะออกตอนใหม่ไวๆเลย

2 ?7 F8 C- F2 Z( i$ I2 q0 Z

+ u# R$ _6 W  N# Y; Z

ดอกม่วง

นี่แค่บทนำนะเนี่ย ปูเรื่องมาได้ดีมากครับ ชวนให้ติดตามมากกกกกกกก

lekthai

ติดตาม

nuangnut1996

น่าติดตาม ครับ

Siwit

น่าติดตามครับ

st20167

น่าสนุก

x-2008

ชวนให้ติดตามมากกกกกกกก

Oscarbkk

เรื่องน่าอ่านครับ

Poen1991

เรื่องราวน่าสนใจดีครับ เป็นกำลังใจและคอยติดตามนะครับ

Manny197

รอ

jumpingblue

บทนำก็น่าสนใจละครับ

manuswin

ขอบคุณครับ

freezz6969

เปิดมา เรื่องดูน่ารักดีนะครับ

eg1

ขอบคุณครับ

kohanei

ขอบคุณครับ

Pppat

ขอบคุณมากๆครับ น่าติดตามครับ

tjkung

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

tonsapon7

ขอบคุณครับ

K_P

สนุก

Nickyparty

ขอบคุณครับ