ลงทะเบียน2013-9-8
ล่าสุด2026-10-12
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 50
- ตอบกลับ
- 851
- พลังน้ำใจ
- 15184
- Zenny
- 89064
- ออนไลน์
- 2313 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย zebu เมื่อ 2026-8-11 14:54
" R8 t" A0 \$ C8 Z
0 g2 G# W: A7 Z; {2 R% E“อย่าบอกบี…” จากนั้นประตูก็ปิดลงเบาๆ เหลือเพียงภาณุและธันวาในห้อง
, h( V4 B3 m7 B& U+ sความเงียบกลับมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเต็มไปด้วยความเข้าใจที่ยังพูดไม่หมด; t( }3 G0 h% |' R! i8 y% Q0 ]* Y
% t2 _( m1 g" \. k
........................................................3 o! F: U! S8 {& i3 h
9 l& x" U8 ?- P* l; ^หลังจากน้าอ๊อดเดินออกจากห้องไปแล้ว
! A4 j1 N8 u+ `ความเงียบปกคลุม ภาณุกับธันวายังคงนั่งพักอยู่บนโซฟา3 o. B/ ?% `3 c) I
ทั้งคู่เงียบกันไปพักใหญ่ เหงื่อยังไม่ทันแห้งสนิทบนผิวกาย
! H. T9 Y9 \& E- H8 i. _) hลมหายใจค่อยๆ กลับมาเป็นจังหวะ ธันวาเอนตัวพิงพนักโซฟา มองภาณุข้างๆ
2 z6 s8 p$ @5 z# I$ [ดวงตามีประกายอะไรบางอย่างที่อ่านไม่ออก ความเสียวที่เพิ่งผ่านไปยังค้างอยู่ในร่างกาย1 h2 ~( o+ C' \& D
ทำให้บรรยากาศระหว่างทั้งคู่ยังอุ่นและตึงเครียดเล็กน้อย& I5 g4 x/ B9 S# E% T9 B
“ภาณุ…” ธันวาเรียกเสียงทุ้ม
' U: W- Y+ F& v! y! O r' ]' G/ { rภาณุหันมามอง ธันวาไม่พูดอะไรต่อ% Q. z/ ]3 t" I, F( |
แต่เลื่อนตัวเข้ามาใกล้ แล้วกดตัวภาณุลงนอนบนโซฟาอย่างรวดเร็ว
/ e' |' r/ Z) n0 Lสองมือจับข้อมือภาณุยกขึ้นเหนือหัว กดไว้กับพนักโซฟา+ p- ^8 R7 p; x1 n
ใบหน้าเข้าใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ กระทบกัน4 T& ~3 p9 V# b" F9 w
ภาณุตกใจจนตัวแข็ง “ธันวา… มึงจะทำอะไร...”
' u' f+ G5 l& j7 C8 Z [$ O$ t' lธันวาก้มลงใกล้กว่าเดิม ดวงตาจ้องเขม็ง
$ b3 l/ I: Z5 R+ J“ขอเย็ด…” ธันวาพูดตรงๆ เสียงต่ำ “ขอเย็ดรูมึง” 7 I1 j) s o7 ?/ S3 T
ภาณุดวงตาเบิกกว้าง ใบหน้าแดงขึ้นเล็กน้อยจากความตกใจและความเสียวที่ยังค้างคา. m$ p4 `% q( `. {9 l) V
“ไม่” ภาณุตอบทันที เสียงเข้ม7 y6 X% U, a( M5 m# y' F6 U8 u
ธันวายังไม่ถอย มือที่กดข้อมือแน่นขึ้นเล็กน้อย$ F6 y5 w3 F8 c6 N1 G, {9 P* z
“เมื่อกี้มึงยอมให้พี่อ๊อด… ทำไมให้กูไม่ได้”
5 _ s9 K1 m U t$ [- K) m, }ภาณุพยายามบิดตัว# l+ j3 c$ h: k( L! {; z `
ร่างกายยังอ่อนแรงจากเมื่อสักครู่ แต่ภาณุก็ยังพยายามดันกลับ# A9 N- v) }* ]) J0 k
“เพราะมันไม่เหมือนกัน”/ `# f6 ?2 g4 \2 P% n O
ธันวายังกดมือไว้ ดวงตาจ้องไม่ปล่อย
9 A& V' G; Z$ J. s& [- ^“กูอยากได้” เสียงของธันวาต่ำและจริงจัง
2 Q! d( H; J" U3 \4 H! o6 r0 fภาณุใช้แรงชันเข่าพลิกตัวกลับอย่างรวดเร็ว
$ A' r8 r; Y4 F( j" @" e* pธันวาชะงักไปเมื่อถูกพลิกจนตัวเองนอนหงายแทน
, w3 Y- C/ O! [; h$ Uภาณุคร่อมอยู่ด้านบน มองลงมาด้วยสายตาที่นิ่งและจริงจัง7 z4 F% j4 x2 u) E0 [
ลมหายใจของทั้งคู่ยังถี่% N+ s, v( t7 r# h( M2 s$ t
“พอ” ภาณุพูดเสียงเรียบ% g9 x; Z* a" W; H+ f
ธันวานิ่งไป
( g7 ~) @* _1 o% |ภาณุถอนหายใจเบาๆ สายตาไม่หลบ
% P* z T( o7 B- x4 s. E; y1 h& V“เราใกล้ชิดกันขนาดไหนก็ได้… แต่เรื่องการให้กูเป็นฝ่ายรับ กูให้ได้แค่คนเดียว”
3 _0 J8 |# u# W, b* b: a$ eความเงียบทอดยาว, p( p8 e. z$ Y
ธันวามองขึ้นไปบนใบหน้าของภาณุ ดวงตาค่อยๆ อ่อนลง
) j/ r2 c; N, i8 M" nความอยากยังมีอยู่ แต่ธันวาก็เริ่มเข้าใจน้ำเสียงนั้น( d- C; l! P7 n$ G
“รู้แล้ว” ธันวาพูดเสียงต่ำ- y( g# Y/ F, ^9 ~/ D- w
ภาณุถอยออกมานั่งข้างๆ อีกครั้ง1 A1 M! [+ u9 i' f" i" b" x
ทั้งคู่นั่งพักอยู่ด้วยกันต่อ
0 @' y" @ H/ F7 @; H& \# aไม่มีใครพูดอะไรเพิ่ม5 N4 {. A; \$ m6 O4 P; ~1 P
แต่บรรยากาศค่อยๆ คลายลง
5 h% L. ~3 x0 U; o+ }4 d3 } k( Eเหลือเพียงความเงียบและความใกล้ชิดที่ยังคงอยู่เล็กน้อย
z3 \' ]! e- |$ }, m! T0 k: T
$ l [; d0 m& [; o9 S' @+ s" Zธันวายังคงนอนหงายอยู่บนโซฟา หลังจากถูกภาณุพลิกกลับ6 U1 t# S; A% X- k) f) S) m3 i
มือทั้งสองข้างวางราบกับพื้น ดวงตามองขึ้นไปที่เพดาน
) I5 L: _* H; D0 A, Dธันวาไม่ได้พูดอะไร U9 p. J, |5 b/ K) A) H7 Y; ^
แต่ในใจกลับวุ่นวายกว่าที่แสดงออก
5 L- z% [( t O! k2 _( L2 @. ~เมื่อกี้… ธันวารู้สึกถึงความอยากจริงๆ) {" g& o9 f9 y# }
ไม่ใช่แค่ความเงี่ยนที่เหลือจากตอนที่เย็ดน้าอ๊อด
- b- S6 x1 w7 l9 }- p. J* `แต่เป็นความอยากที่ได้เห็นภาณุยอมแพ้ในแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน8 j$ G6 n# |0 e& K# N0 ?
และเมื่อถูกปฏิเสธ ความอยากนั้นก็ยังไม่หายไปง่ายๆ
' j- Z @' e+ x$ pธันวาถอนหายใจยาว แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง
C5 H" q# V1 e8 d, c% E" [# |; Sหันไปมองภาณุที่นั่งอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย5 I+ ~% Z: Q# J, v+ r
ภาณุก้มหน้าเล็กน้อย มือวางบนเข่า& f6 r4 W |/ H# R+ j
นิ้วค่อยๆ เกาผิวเบาๆ โดยไม่รู้ตัว
4 E4 @5 u+ B# c/ K( I8 w" |ในใจของภาณุยังคงหนักอึ้ง เพิ่งปฏิเสธธันวาอย่างชัดเจน
% m) m. A/ Q- u, Z* X: [คนที่อยู่ด้วยกันมานาน คนที่รู้ใจมากกว่าใคร
: \: Q7 E: H" {. T" R8 [แต่ถึงอย่างนั้น…ก็ยังไม่สามารถพูดความลับในใจออกไปได้0 f5 Z$ o5 V. d7 \8 Z# Z" p
ภาพของคืนนั้นเมื่อหลายปีก่อนยังติดอยู่ในหัว
, l; H1 m1 c6 `$ W- q O5 yภาพของชายในชุดเครื่องแบบที่เดินเข้ามาในจังหวะที่เขากำลังจะพัง6 Z: ?' I" Y* i$ C& {# C8 {
และประโยคสั้นๆ ที่ฝังลึกจนถึงทุกวันนี้
( @1 j, F" m0 D {+ w
) J. x# |4 u* \ภาณุรู้ดีว่าธันวาคือคนที่เขาไว้ใจได้6 E8 l+ A3 l5 I
แต่ความลับนี้…มันติดอยู่ในอกจนกลายเป็นอะไรบางอย่างที่พูดออกไปไม่ได้ง่ายๆ
- \% S9 ~& j1 U/ Q' Kแม้แต่กับคนที่มากกว่ารู้ใจ ธันวามองภาณุเงียบๆ1 t( [ _0 l n
ธันวารู้สึกได้ถึงกำแพงบางอย่างที่ภาณุกำลังสร้างขึ้น. l8 @' V8 h+ D* V5 _0 M4 t4 B
ไม่หนา แต่ก็ไม่ได้บางจนสามารถทะลุผ่านได้ในตอนนี้$ c; X2 Q# K" C! N u4 q9 C
“ไม่เป็นไร” ธันวาพูดเสียงทุ้มในที่สุด( J7 x3 W$ r3 G) h& Q( R
“กูไม่ได้โกรธ” ภาณุเงยหน้าขึ้น มองกลับไป% u! g H1 d& P* ~$ E- A$ Y0 J
สายตายังมีความซับซ้อนปนอยู่
; G$ q8 V- E" x* P“ขอบคุณ” ภาณุตอบเสียงแผ่ว$ N" H2 V9 P2 i* k* e
ทั้งคู่นั่งเงียบกันต่อ
$ R# b5 p" {! `3 [ไม่มีใครพูดอะไรเพิ่ม
$ r1 D" e+ }- e* j9 U& U5 oแต่ในใจของทั้งสองคนต่างก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยังไม่ได้ถูกพูดออกมา( R4 ^4 U# O+ l2 K% P3 e! {
ธันวายังคงเก็บความอยากและความสงสัยไว้& ]5 `6 V: W0 u/ t
ส่วนภาณุ…ยังคงเก็บความลับนั้นไว้กับตัวเองต่อไป
3 x: B$ x, p' F- Y; Pแม้จะนั่งอยู่ข้างคนที่ใกล้ชิดที่สุดก็ตาม
$ Z! u; Y' O( o& J0 I
/ ~$ i6 g- I' B S: n$ y$ mอีกด้านหนึ่ง นาฬิกาบนคอนโซลรถบอกเวลาตีสองเศษ# Z. i5 x5 Y+ X4 `4 E7 P/ j
น้าอ๊อดขับรถด้วยความเร็วที่ไม่เร็วเกินไป 8 A/ e1 ~" x |; ]
มือจับพวงมาลัยแน่น ดวงตายังจดจ่อกับถนนข้างหน้า9 A. }, ~ M$ M2 z4 R+ Q
แต่ในใจกลับวุ่นวาย ภาพของภาณุและธันวายังติดอยู่ในหัว- x% Q/ n% G! _. ^8 k
สัมผัส ความร้อน เสียงคราง และคำพูดที่เพิ่งผ่านไป1 j& ?6 g+ p0 i/ I: [" O8 h
น้าอ๊อดส่ายหัวเบาๆ พยายามปัดความคิดเหล่านั้นออกไป4 `6 m. C# h% n6 o: V
แต่ก็ไม่สำเร็จ- t: f F3 J! i3 R2 v( [
& N2 I% n# u& j. ~2 B" K4 u4 K* J7 vเมื่อน้าอ๊อดขับระถึงหน้าบ้าน ไฟชั้นล่างยังเปิดอยู่
4 I! _- u0 @+ O2 L, gน้าอ๊อดจอดรถเงียบๆ แล้วดับเครื่อง
1 I- S8 d1 q% B, Wนั่งนิ่งอยู่ในรถอีกพักใหญ่ มือวางบนพวงมาลัย ถอนหายใจยาว
4 ^! A8 @: s+ Q: ? sจากนั้นจึงค่อยๆ เปิดประตูลงจากรถ
+ l1 Q0 G6 r0 l5 J$ A! a A/ Lประตูบ้านยังไม่ล็อก น้าอ๊อดก้าวเข้าไปในบ้านเบาๆ
y% l- I" H% B3 Dในห้องรับแขก บี นั่งงีบหลับอยู่บนโซฟา ศีรษะพิงพนัก มือยังกำโทรศัพท์ไว้หลวมๆ5 M, p3 _* \- J: p5 m8 M8 \& N* k8 a
ใบหน้าของบีดูอ่อนล้าและเป็นกังวล1 G) {. u" x* W. V# a0 ?3 u
น้าอ๊อดยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มองภาพตรงหน้า, A# j5 Y. D, s+ J) b
ความผิดในใจพุ่งขึ้นมาทันที% K' `4 L1 e% F: Y' k( g
น้าอ๊อดค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ แล้วนั่งลงบนขอบโซฟาเบาๆ
+ t3 s' D5 V( D8 W3 Y' J5 ]5 |: A+ k8 L“บี…” เขาเรียกเสียงแผ่ว
5 J/ F7 x i7 h* k% }4 q7 }( T# zบีขยับตัว ม่านตาเปิดขึ้นช้าๆ
6 C7 r* B- C9 e: m. B/ v% T( ^เมื่อเห็นน้าอ๊อด ดวงตาของบีสว่างขึ้นทันที
2 ], {$ p6 i3 {“น้า…” บีพูดเสียงแหบ “กลับมาแล้ว…”
9 e+ Y, q' G/ E5 T! P* ^น้าอ๊อดพยักหน้า
7 r" D) Q; `; n4 `: Z. H( h! Q“อืม… ธุระเสร็จแล้ว”2 f3 y- r; J4 G/ e H5 s* i3 a
บีเงยตัวขึ้น นั่งตรง แล้วยิ้มบางๆ แม้จะยังมีแววความเป็นห่วง- R8 ~! J0 R B5 }/ w; ^% g
“ผมรออยู่… ไม่คิดว่าน้าจะกลับดึก”
" U1 e0 h5 d: x( R& N" qน้าอ๊อดยื่นมือไปลูบหัวบีเบาๆ9 v; }1 Y, ~( m3 H' d
“ไม่เป็นไร… นอนได้แล้ว”' y% M. T$ t) C% g: y
บีพยักหน้า แล้วยืนขึ้น
& I" Z3 f5 g' B" U$ o) ]“ผม… ไปนอนก่อนนะครับ”7 L6 o/ C% Q! t% v
“อืม”
! ]# f9 U! c; x% x( cบีเดินเข้าห้องช้า ๆ
2 S( R3 p8 W, f b+ F. `น้าอ๊อดยังคงนั่งอยู่บนโซฟา มองตามหลังบีจนหายไป
, H7 s0 a( G2 |( z O$ p4 Cจากนั้นเขาเอนตัวพิงพนักโซฟา มือปิดหน้า8 l, P* ^3 u7 w5 b7 M) c2 k
ความเงียบของบ้านในตอนดึกทำให้ความรู้สึกผิดและความสับสนชัดเจนขึ้นอีกครั้ง! o; r. t7 F' C8 \
น้าอ๊อดรู้ว่าตัวเองเพิ่งโกหกบี
4 g4 [$ l& Y+ D# w. {; i/ C pและก็รู้ว่าคืนนี้… ปล่อยตัวไปไกลกว่าที่เคย+ V: y7 H( n$ J! u- b6 |& s( g
ความเงียบของบ้านในตอนดึกทำให้ทุกอย่างในหัวดังขึ้นชัดเจน! N6 l. \# C# E. [
ภรรยา…ภาพของสาวคนรักผุดขึ้นมาเป็นภาพแรก8 B+ F& w" I2 [- i
รอยยิ้ม- x+ w$ J2 w8 D4 G" t$ s1 M: C
เสียงหัวเราะ
5 g" z7 e) x% \+ K8 O( Fและคำพูดที่มักบอกเขาว่า “พี่อ๊อดดูแลตัวเองด้วยนะคะ”
! l; R4 l/ J0 M' `/ Q1 N+ C$ B1 {1 sความผิดต่อเธอหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก6 {* f; u# s8 ^$ `
ผมรักเธอ รักจริงๆ
$ r$ \* @. r: D6 |; G. r# K7 Oแต่คืนนี้กลับไปปล่อยตัวกับผู้ชายสองคน* v. T4 A0 Y+ |( n9 K j* e
แล้วกลับมานั่งอยู่ในบ้านหลังเดียวกับลูกหลานที่เธอฝากไว้8 @. F, Z Q& L3 u' ~3 j
มือของน้าอ๊อดยกขึ้นมาถูหน้าผากเบาๆ& |% Z% j7 h9 w4 d5 S
เหงื่อเย็นซึมออกมา
3 @$ F1 D) d% f+ a1 U! c, |
" S4 n( t' j* ^; w8 Tแล้วก็มีบี…หลานชายที่เคยอุ้ม
( Q8 l9 m$ ` _3 U5 d/ |: Kเคยสอนทำการบ้าน
. K- v% `, ?: g3 q( Q0 dเคยสัญญาว่าจะดูแลแทนแม่
6 w, Y6 k' Y" ?9 Hแต่ตอนนี้ความรู้สึกที่มีต่อบีกลับซับซ้อนเกินกว่าคำว่าหลาน
8 f" _1 o3 h( z) cผมรักบี# V' G0 U" F: g
รักแบบที่ทำให้ตัวเองกลัว9 v" u: g) C$ V" n l, R7 G1 ?
กลัวว่าตัวเองกำลังมองบีในทางที่ไม่ควร
' ]) w3 k' n: o mความสับสนในตัวเองยิ่งทวีคูณ2 k9 u2 c; U" E v+ P
เคยยึดติดกับภาพของ “ชายชาติทหาร”
) B' P& {; X7 u% `ชายแท้ที่แข็งแกร่ง ที่ต้องเป็นฝ่ายปกป้อง( _5 b7 Q; |! O/ q6 _
ที่ต้องไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายตัวเองและครอบครัว- B% q5 }+ k6 a+ M
แต่แล้วมิ้นท์ก็ปรากฏขึ้น
( D. A, i! ?$ r% x% Eสาวสองที่มีควย และทำให้ตัวเขาเองหมดสภาพอย่างน่าอับอาย. P4 P2 V. v+ k# ?* U6 ?+ K- H
ภาพนั้นยังฝังลึก
8 ?% Z; U7 c& y4 a# J* ?3 c0 p2 zความเจ็บ ความอับอาย และความเสียวที่ปนเปกันจนควบคุมไม่ได้. j; G& u8 x$ m: h* [
ทำให้กำแพงที่เคยสร้างไว้พังทลายลงทีละน้อย
5 V8 D+ {# I1 | I, ^6 O
7 i8 b/ ^2 ?1 s1 w. ~0 @* |6 zความเร้าร้อนที่คอนโด…4 Z& e* F0 d* d9 \: o6 J7 b
ภาพของภาณุที่นอนหงาย ขายกสูง ใบหน้าแดงก่ำขณะที่ตัวเองค่อยๆ ดันควยเข้าไป
- U' |8 C2 @: V; x' Bยังติดอยู่ในตา ความแน่น ความร้อน และเสียงครางของภาณุ
- Y; y; O) i4 g2 O. U5 @6 s& nทำให้เสียวจนแทบขาดใจ+ H3 r. b, D8 H& l, f
แล้วก็ธันวา…ที่เย็ดอย่างหนักหน่วงแต่อบอุ่น
9 {. c2 S5 ^+ U5 r F" c7 y9 _9 f, gจนร่างกายสั่นสะท้านและปล่อยตัวไปโดยสิ้นเชิง/ J( W+ T5 p, Y3 }$ F7 N
น้าอ๊อดก้มหน้าลง
f' p9 C; l! o9 _. E4 |มือกำเข่าแน่น6 K3 g# _' g5 o
ทุกอย่างพรั่งพรูเข้ามาพร้อมกัน
& P1 Z& p5 \, E: i4 Q) z0 nความผิดต่อภรรยา
& f8 q* m# q7 ?! G" Vความรักที่ซับซ้อนต่อบี+ J0 f; {' @8 E7 P3 y+ W
ความอับอายจากมิ้นท์! o& G- D3 p( _% t2 R* b+ Q
ความเสียวกับภาณุและธันวา7 S2 ~7 L5 P* S
และความสับสนว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่; [7 L. |( M: K1 M# G3 w
ตั้วเขาเองไม่ใช่ชายแท้ที่เคยคิดอีกต่อไป
" O8 Q& g5 \' w( v$ j( l5 iแต่ก็ยังไม่สามารถยอมรับตัวเองได้อย่างเต็มที่5 ^% [' x- S5 q* U" Y* y
คืนนี้…% F) k( k0 s, d! t4 N
ทุกอย่างกำลังพังทลายลงต่อหน้าและทำได้เพียงนั่งนิ่ง" x. h8 I& A; T; D: Y0 {5 R
ปล่อยให้อารมณ์และความรู้สึกทั้งหมดกัดกินต่อไปในความเงียบของบ้านหลังนี้2 m8 v$ X1 V0 V' ?$ q
ทุกอย่างวนเวียนจนทำให้ร่างกายและจิตใจอ่อนแรงลงพร้อมกัน2 [! G/ `0 k% i
ในที่สุดศีรษะของเขาก็ค่อยๆ เอนลงพิงพนักโซฟา
. k. ^7 X% L0 z2 p) D; cหลับตา แล้วเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลียโดยไม่รู้ตัว7 c) w& Q, A; U0 k- u( B0 ~$ Z
7 G s4 h) X8 m2 q! I: Qแสงแรกของเช้าวันอาทิตย์ค่อยๆ ลอดผ่านม่านเข้ามา$ r7 j' A) }6 B. U8 o6 H
บีตื่นแต่เช้า นั่งอยู่บนขอบเตียงพักหนึ่ง ดวงตายังมีแววกังวลจากเมื่อคืน
4 b" O3 W% I' N, M5 p4 L; f' d+ W* ?จากนั้นก็ลุกขึ้นแต่งตัวเงียบๆ
* A S! z* j/ j) zตั้งใจจะลงไปเตรียมอาหารเช้าให้น้าอ๊อด
3 [+ }5 q% Y. G- o0 W0 aเพราะเมื่อวานน้ากลับมาดึกและดูอ่อนเพลียมาก3 M, m; F) E% N" c
เมื่อเปิดประตูห้องชั้นล่าง บีชะงักไปกับภาพตรงหน้า
* @/ ~% n3 z6 H8 H# ~1 Vน้าอ๊อดยังคงนอนหลับอยู่บนโซฟา
( i% t, j; d/ |1 D* }4 gร่างกายเกร็งเล็กน้อยแม้ในยามหลับ/ D! p9 o* i& M: ?, H
คิ้วขมวดเบาๆ2 L6 T6 }, |8 q; w; F
และมือข้างหนึ่งยังวางคว่ำอยู่บนหน้าท้อง
" | t \. r/ v; n F5 _$ m5 Cบียืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง6 I- f% ^0 }6 F/ I9 g `
สายตาจับจ้องใบหน้าของน้าอ๊อด ถอนหายใจเบาๆ
$ d' B q+ e. H9 U6 Q+ ]แล้วเดินไปหยิบผ้าห่มจากห้องนอน& G) f& L9 U1 x8 x1 A" H2 _2 ~
ค่อยๆ คลี่ออก แล้ววางทับลงบนร่างของน้าอ๊อดอย่างแผ่วเบาที่สุด
0 ^4 J. a" [! S4 A1 M- h- m, ^มือของบีสัมผัสไหล่ของน้าอ๊อดผ่านผ้าห่มเพียงเสี้ยววินาที
C# d, m# q2 a/ Qอุ่นและคุ้นเคย
# V% u& B, c+ O" |0 l/ y6 {4 Sบีชะงักไป
) C; a0 ^: Z) ]" bแล้วยกมือกลับมา
% t. B" ?* i8 \! z0 Z# Oบียืนมองอีกครั้ง ก่อนจะก้มลงช้าๆ, l) S! y0 A5 v: |
จูบริมฝีปากของน้าอ๊อดเบาที่สุด8 S4 B R# |/ o) x
เหมือนกลัวว่าจะรบกวนการหลับ4 b+ h' J$ w1 f4 x) I
แล้วกระซิบเสียงแผ่วใกล้ๆ
9 ~( R/ D# B, w) p“ผมเป็นห่วงและรักน้ามากเลยนะครับ”
# I; V/ n2 g; E# _; i" z8 n. F- Wจากนั้นบีก็หันหลัง เปิดประตูบ้านเบาๆ# k6 O4 s0 a- w
แล้วเดินออกไปซื้ออาหารเช้าที่ร้านหน้าปากซอย
. n1 O4 O$ n+ p3 f/ I' Dเมื่อกลับถึงบ้าน บีตั้งอาหารเช้าใส่จานอย่างเบามือ7 Y0 P+ _) U4 T
วางบนโต๊ะรับแขกทีละอย่าง ระวังไม่ให้ออกเสียงดัง \; @' y S& C# @
จากนั้นเขาหยิบกระดาษโน้ตมาเขียนข้อความสั้น ๆ
* y X: o/ w8 a4 w“ผมออกไปอ่านหนังสือติวเตรียมสอบบ้านเพื่อน”
& n" E& A: Y# \; }, {) Uวางโน้ตไว้ข้างจานข้าว
' V. Z4 K6 B4 g, d' zแล้วมองไปทางโซฟาอีกครั้ง
4 c: O0 `$ U) c' A* ^1 Gน้าอ๊อดยังหลับอยู่7 F( q/ y, {6 e$ I% W
ผ้าห่มยังคลุมร่างเขาอย่างเรียบร้อย
+ _6 h6 a# T# A: S J. Q0 Hบีถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินออกจากบ้าน
1 W4 f/ ?: z% F9 \' [% }# d/ _, Pปิดประตูเบาที่สุด ปล่อยให้น้าอ๊อดได้นอนต่อ2 ^2 `# T' l/ ?. R
พร้อมอาหารเช้าที่เตรียมไว้ด้วยความห่วงใย
1 M( v( h3 v9 Q; U6 b2 ?+ P7 W
! |$ M( c* K/ {5 `2 t& bช่วงสายของวัน แสงแดดสายค่อยๆ ส่องผ่านม่านเข้ามาในห้องรับแขก
. q8 o6 n8 f- h3 L1 Xน้าอ๊อดขยับตัวเล็กน้อยบนโซฟา คิ้วขมวดก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น: X- G+ b. C8 l* }; |% h7 u6 C
ร่างกายยังหนักและแข็งทื่อจากการนอนในท่าที่ไม่คุ้นเคย* Z! k+ P0 ]2 c* w4 ^
พยายามลุกขึ้นนั่ง แล้วชะงักไปเมื่อรู้สึกถึงน้ำหนักเบาๆ ที่คลุมอยู่บนตัว
5 s. R4 Q! t4 W0 |# Z; Sผ้าห่ม…
0 X* Z, v2 k. c$ nน้าอ๊อดเงยหน้ามองลงไป- e7 G$ I1 t7 b2 j2 F& }3 e+ x4 d
ผ้าห่มผืนที่เคยพับไว้ในห้องบี ถูกคลี่ออกอย่างเรียบร้อย คลุมตั้งแต่อกลงไปถึงขา" u2 s) ?: w! u8 x: g" W9 @# k0 W
น้าอ๊อดยกมือขึ้นแตะผ้าห่มเบา ๆ
7 X2 B! w6 F3 [0 T1 `$ Z E7 j/ @นิ้วสัมผัสถึงความนุ่มและความอุ่นที่ยังหลงเหลืออยู่เล็กน้อย
! N" v2 S* w* r1 d1 f$ H& vกลิ่นจางๆ ของน้ำยาปรับผ้านุ่มที่บีชอบใช้ อบอวลขึ้นมาเมื่อเขายกผ้าเข้าใกล้9 o/ V) [6 x C% |( q L; C
น้าอ๊อดนั่งนิ่ง
2 j; Z$ v+ y* Y* T' o1 o% ], zมือยังจับขอบผ้าห่มไว้
) ~2 n8 y/ n+ i. H6 C; |/ vภาพเมื่อคืนค่อยๆ ผุดขึ้นมา
: O8 E) ^4 ^ S' K* V$ Uภาพของภาณุและธันวา
. s+ g& e' ?) N+ @6 _ความร้อน ความเสียว และการปล่อยตัวที่คอนโด( I. l5 B- {3 f+ F
แล้วยังมีภาพของบีที่นั่งหลับรอเขาอยู่บนโซฟา' m; z& f# |( l9 ?% R. z. ^
น้าอ๊อดกลับบ้านตอนตีสอง
7 l5 V+ D8 O* m7 n4 Q% A9 X5 bบอกบีว่าธุระเสร็จแล้ว9 Q; [6 b$ A/ U5 W
ทั้งที่ความจริงคือเขาเพิ่งออกจากห้องนอนของภาณุ
0 }" v/ }9 W# R! q% Lน้าอ๊อดถอนหายใจยาว
& {" ]% g( f5 J6 }) f+ Mนิ้วที่จับผ้าห่มค่อยๆ กำแน่นขึ้น
B( @* o3 t/ `; g“บี…”
9 b) M; e3 a. H. Cเสียงกระซิบแผ่วเบาหลุดออกมาจากริมฝีปาก
6 r/ A6 b, p$ C) |0 g) D: vความผิดค่อยๆ กัดกินจากอกขึ้นมา
) ~( h% l6 B% y1 p0 L3 m- Mบีห่วงเขา
4 w+ }" r: w$ r! tยังห่มผ้าให้
6 Y9 y; }7 B0 I3 x. x/ ~ยังเตรียมอาหารเช้าไว้3 u6 r4 r+ t* m! d
ทั้งที่ตัวเองเพิ่งโกหกและทำสิ่งที่ไม่อาจบอกใครได้+ d0 h" t$ V$ E" f( |1 Q6 O$ a9 n9 G
น้าอ๊อดก้มหน้าลง
( Q$ q9 c( Y; `, D0 X0 Gหน้าผากแตะกับขอบผ้าห่มเบา ๆ
& f, j( `5 q9 L6 sนั่งนิ่งอยู่นาน8 i& Y& n0 G3 G% z
จนสายตาเหลือบไปเห็นโต๊ะรับแขก
* l, h/ u. S1 a+ \& [มีจานอาหารวางเรียงกันอย่างเรียบร้อย: d' |; s7 q, [" ~& d! D! M7 I! Y
และมีกระดาษโน้ตวางอยู่ข้าง ๆ
* `# t' O) F: s# |เขายืนขึ้นช้า ๆ
/ ]5 z4 k/ F( Q0 Z, hเดินไปหยิบโน้ตขึ้นมาอ่าน
$ `, O* c& n6 U5 c3 L! @; E“ผมออกไปอ่านหนังสือติวเตรียมสอบบ้านเพื่อน”- h/ ^+ S$ R' [
ลายมือของบี- z- Y- J* ~1 | S
เรียบง่ายและคุ้นเคย. l( W6 U( y8 G( d
น้าอ๊อดนิ่ง- s" s# [+ _0 P3 \
มือที่ถือโน้ตสั่นเล็กน้อย
8 f A. [4 D( ?) D$ m# ?" k1 Iความอบอุ่นและความผิดผสมปนเปกันจนทำให้หน้าอกแน่น7 i% G. u/ g6 o6 r! n
น้าอ๊อดวางโน้ตลงช้าๆ
# r& Z# d/ a% _2 A7 o' Jน้าอ๊อดนั่งกินอาหารเช้าที่บีเตรียมไว้ช้าๆ
# a0 B8 N: |/ }1 Cรสชาติคุ้นเคย แต่เขากลับกินได้ไม่กี่คำ
0 |, t; }; Y- g, Oความผิดยังวนเวียนอยู่ในอก2 x4 C1 G9 d n9 |5 _
หลังจากเก็บจานเสร็จ เขาเดินเข้าห้องน้ำ
6 @* E7 a, l# U9 R1 v# d! S- W7 s: uเปิดฝักบัว น้ำอุ่นไหลลงมาชะล้างร่างกาย& l9 n/ N) R1 ~: w7 b* E$ M2 n
ขณะที่มือลูบไปตามแผ่นหลังและสะโพก
( |0 k& j- D( i- f. Oน้าอ๊อดก็ชะงัก
) i& e& K" r+ Z; ]มีรอยแดง หลายจุด
/ \+ B( F* W& r" L( P A2 Pรอยที่ถูกจับแน่น- k% V" Y9 k) `3 u6 @
รอยนิ้วที่ถูกจับกดจากเมื่อคืน0 E) [/ c' e4 J9 o7 x* }: v
น้าอ๊อดยืนนิ่งอยู่ใต้สายน้ำ6 w* C5 } N4 c, b g
สายตาจับจ้องรอยเหล่านั้น; f' E; ~6 q& M
ภาพของธันวาที่กระแทกจากด้านหลัง' Q; \* t% X. f4 l
และภาพของภาณุที่ถูกตัวเองกดลงบนเตียง
( c6 \- B! |, E( aผุดขึ้นมาอย่างชัดเจน
' M" m1 {' E. w) I+ j2 a q9 Gน้าอ๊อดยกมือขึ้นเช็ดหน้าเบาๆ
1 |9 l$ P# ~) `+ G9 h) \ลมหายใจสั่นเล็กน้อย- L$ y q9 o! z" }5 M3 h4 P
“กู… ช่างเลินเล่อ”- S" Y0 P: u) `$ z5 G" [; }
เสียงพึมพำดังขึ้นในห้องน้ำ" X8 t- N/ L' o" g$ x+ F. h) E1 I0 v/ n
หลังจากอาบน้ำเสร็จ น้าอ๊อดสวมเสื้อยืดแขนยาวกับกางเกงขายาว/ Z0 R3 I1 k: k; {& i
แม้จะอากาศร้อน แต่ก็จงใจปิดรอยเหล่านั้นไว้ให้มิด% |7 J4 G' [8 g2 l/ O% d
ช่วงเที่ยง โทรศัพท์ดังขึ้น
2 e- B2 n6 c) j1 c% `' d- G' n: xชื่อสาว...ภรรยาปรากฏบนหน้าจอ
9 T2 O4 L3 @! {/ t, T3 l: Oน้าอ๊อดนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะรับสาย' Z9 W4 ~5 x% c+ A8 B8 o( {
“ค่ะ… พี่อ๊อด” เสียงของภรรยาดังขึ้นจากสาย
4 z% S1 D5 j- H0 d' A1 v/ O“เย็นนี้สาวกลับถึงบ้านแล้วนะคะ งานเสร็จเร็วกว่าที่คิด”
$ }5 {! G! A' Nน้าอ๊อดชะงัก/ `' c3 `" m R8 ^$ b w/ p) O
มือที่ถือโทรศัพท์กำแน่นขึ้นเล็กน้อย
% F; f& z0 }; d! C“อ๋อ… กลับวันนี้เลยเหรอ”
, S& C2 m$ D4 [/ T8 h: g3 S“ค่ะ สาวคิดถึงพี่” ภรรยาตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน 4 ], p" W3 h; A
“พี่เป็นยังไงบ้างคะช่วงนี้ ดูจากสายตาตอนคุยวิดีโอเหมือนพี่มีอะไรคิดเยอะ”* ~/ j5 v Z( N+ o$ w7 @
น้าอ๊อดเงียบไปครู่หนึ่ง
' v: q- f3 p; `1 S7 a: r“ไม่มีอะไร… งานยุ่งนิดหน่อย”
8 W+ C, i% p' oภรรยาหัวเราะเบาๆ แต่แววสงสัยแฝงอยู่ในน้ำเสียง
3 p. y1 Z6 H2 i5 u“พี่แน่ใจนะคะ ช่วงนี้พี่พูดน้อยลง แล้วก็ดูเหม่อๆ บ่อยๆ เหมือนทำอะไรผิดมา”7 k3 J [% x& ]- R
คำพูดนั้นทำให้หัวใจของน้าอ๊อดบีบแน่น! v9 w+ O$ ?1 E6 h
น้าอ๊อดฝืนยิ้มออกมา, P* i' L4 Q4 v3 y8 h4 v
“คิดไปเองน่ะ… แค่เหนื่อย”% t- ^0 r: {: o9 j
ภรรยาเงียบไปชั่วขณะ' R, m1 h# j8 ^2 ~. j
“งั้นเย็นนี้เดี๋ยวสาวดูเองนะคะ ว่าพี่เป็นอะไร”
3 I, n$ Q( g' N; Uสายก็ตัดลง6 A9 Z! X) S2 `; L3 p# J
น้าอ๊อดวางโทรศัพท์ลงช้า ๆ
! N) y. x( L, @0 K# X* d7 T- G( Aแล้วนั่งลงบนเก้าอี้
* U: B$ a" m% S$ P# Hมือยกขึ้นมาถูหน้าผาก
1 K y, x& A( j& G! Y. iรอยแดงบนร่างกายยังคงแผดเผาอยู่ใต้เสื้อ
6 e. R% F# Q8 r. F! iและความผิดก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเมื่อรู้ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมง ; E( O$ N, a) C
ภรรยาจะกลับถึงบ้าน
( Q8 u7 w; }1 ]$ S% \+ q/ `# ?8 g! n( M/ Q
ตอนเย็น เสียงรถจอดหน้าบ้าน- X/ A3 @: J" p$ i
น้าอ๊อดที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเงยหน้าขึ้นทันที# e0 D5 b! i3 C [7 Q' o
ร่างเกร็งเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว3 I5 E* L2 G# e$ j3 u( P8 p9 m5 E
ประตูเปิดออก. Y u' U; G5 f% K: a6 p
น้าสาวเดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็ก8 z" I0 b' a+ b5 x, y
ใบหน้ายังมีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง แต่รอยยิ้มยังคงอยู่
# N. U+ A2 v3 I8 U* l7 x“พี่อ๊อด…”
. m/ E4 f8 {2 O8 Qเสียงเรียกเบาๆ ที่คุ้นเคย
) o* S# ]$ ` Rน้าอ๊อดลุกขึ้น* {# Q, z) r, C, s
เดินเข้าไปช่วยถือกระเป๋า
$ y4 `/ S$ a4 c1 C“กลับมาแล้ว”) ?: l+ t0 T0 g) v |8 A! R
“เหนื่อยไหม”
: e7 R" t. u6 Zน้าสาวยิ้ม
) _' E# p4 i# ]# U) S“นิดหน่อยค่ะ”! m* X4 t( g' q7 L- A7 y" ^2 F! H
“คิดถึงบ้าน”" J. {: P2 l/ M' v) R
เธอเอียงคอเล็กน้อย มองใบหน้าสามี5 n @9 M+ r: s, F% [; R+ G; V
สายตานั้นอ่อนโยน แต่มีอะไรบางอย่างที่สำคัญกว่าความเหนื่อย6 `$ T T$ M# z1 L& d
“พี่ผอมลงนะ”
' i5 ^3 Z' c; n2 u- e8 _! q“นอนหลับพอไหมช่วงที่สาวไม่อยู่”
* @! y5 ?0 t& `* pน้าอ๊อดตอบด้วยรอยยิ้มที่ฝืนเล็กน้อย
/ a* g7 G% J# p b; {' W“ก็พอ ”
/ \5 O6 E0 i5 V1 L. e$ ~" ]+ C1 f1 e7 K“งานเยอะนิดหน่อย”0 Q( @) i# C( i P$ I% h
น้าสาวยังคงมองน้าอ๊อด
! j% o; Q+ X: eแล้วก้าวเข้าไปใกล้
b1 W* e+ e) Q3 Aมือข้างหนึ่งยกขึ้นแตะเบาๆ ที่ต้นคอของสามี! y/ ~% `7 {4 Y1 i% A
นิ้วสัมผัสกับผิวหนัง1 O) a! U9 |9 [5 ]( u6 @8 h" C
แล้วชะงักไปชั่วขณะ
% T$ y. e* @% j. ?+ d# K$ I1 t“นี่… อะไรคะ”1 p8 v( _% J6 {) s1 b
เสียงของเธอเบาลง
; p. n0 j- j8 F% j( Z6 a4 G2 J“รอยอะไรคะตรงนี้”9 T; l1 H9 `$ F( R' @+ e$ K% X
น้าอ๊อดตัวแข็ง) X: L8 N2 P; W* y7 R( ]* r
“รอย… อาจจะโดนอะไรตอนเล่นกีฬา”$ R$ I9 ]' [& C: f2 M
“หรือตอนย้ายของ”
% j) y) h: I9 g$ O0 bน้าสาวไม่ได้ตอบทันที
9 s+ K2 M: j1 @6 {( J# ^นิ้วของเธอเลื่อนไปอีกนิด' m/ X# C2 }' s$ q: y7 q' r
พบรอยแดงจางๆ อีกจุดใต้ขอบเสื้อ
: |+ `% H9 Y" m4 Y! n/ L0 _. _) a9 Gสายตาของเธอค่อยๆ เปลี่ยนจากความเป็นห่วง
4 I! |: p/ S4 {3 v! ~; lกลายเป็นความสงสัยที่พยายามกลบด้วยความนุ่มนวล+ x. l" U7 u$ X2 g7 \0 i8 a
“พี่อ๊อด”- ^* U# |8 P1 M9 c* h1 a
“ช่วงที่สาวไม่อยู่… มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า”
$ N& _, K( [1 p' T1 H“พี่ดูแปลกๆ”
* g: m6 w. C0 z0 k% a \% t“ไม่ใช่แค่ผอม”
; l) y' E& ]+ j“แต่เหมือนมีอะไรอยู่ในใจ”: ?3 m6 N" x, v1 b
น้าอ๊อดบังคับตัวเองให้ยิ้ม7 ]) V% m3 K6 j2 M. V) v( G
“คิดไปเองน่าจะ...”( E" }( F& o: p! o8 H# P$ H
“งานมันเครียด”
2 Y) v* G/ ?- L+ H- t: s: Zน้าสาวจ้องเขา) Z% o- q; b* y, |" F7 Z
รอยยิ้มยังอยู่บนใบหน้า แต่ดวงตาไม่ได้ยิ้มตาม" K: |2 K" ^2 c' s0 @9 r) t
“พี่โกหกสาว...ไม่เก่งนะคะ”+ I7 I% ]) s( S6 g' O) ]# ]$ O
“สาวรู้จักพี่ดี”( Z' j3 i- ~5 g% z) m: [4 X
“ถ้าพี่ไม่พร้อมจะพูด สาวไม่เร่ง”' ~' R$ p0 p2 L0 ?4 L4 q
“แต่… สาวเป็นห่วง...จริงๆ”
8 e' U- p A b' J5 vบรรยากาศในห้องเริ่มตึง9 E. B: Y' l5 K) j- A4 L5 s
น้าอ๊อดรู้สึกถึงเหงื่อที่ซึมออกมาที่ฝ่ามือ
$ T! N+ H6 w5 e' {& D8 o7 zในใจสับสนวุ่นวาย( s! _! r- l. o- Q5 b: D
ส่วนหนึ่งยังรักผู้หญิงตรงหน้าสุดหัวใจ4 o0 N1 j: C+ G- g/ j" s
อยากโอบกอดและบอกว่าไม่มีอะไร
' A. t/ U' F1 x, a1 b$ r" W' ]7 q/ Fแต่อีกส่วนหนึ่งกลับสั่นคลอนอย่างบอกไม่ถูก
" i# F3 j# J9 d5 s/ a2 r Iความใกล้ชิดกับบีในช่วงที่ผ่านมา
l& H( D; J5 `) uทำให้รู้สึกถึงช่องว่างบางอย่างที่ภรรยาเติมเต็มไม่ได้ทั้งหมดอีกต่อไป
' v" `) T h$ k8 C: w2 N9 e2 sและก็เกลียดตัวเองที่รู้สึกแบบนั้น
9 d( C; P4 S/ ?; Eทันใดนั้น เสียงประตูหน้าบ้านเปิดอีกครั้ง3 z+ V% m4 c$ ^4 a
บี เดินเข้ามา: n9 H+ r- A+ v9 T! a+ x0 |% l3 `
เห็นทั้งคู่ยืนอยู่กลางห้อง* l! R4 a% g+ h P6 P
บีรับรู้ถึงบรรยากาศผิดปกติได้ทันที9 L9 g' L9 V* P1 W. U& K9 f
“ครับ… น้าสาวกลับมาแล้วเหรอครับ”. b0 Z% I0 r1 G* M4 a
บี พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติที่สุด& l3 p& n& J4 g( {8 Z/ I3 G
น้าสาวหันไปมอง
; U+ w& @# Z+ qรอยยิ้มกลับมาบางส่วน
# _+ t- m( n6 }' n6 Q“บี… กลับมาพอดีเลย”. K }9 c" v2 i: T2 A
“ช่วงที่น้าสาวไม่อยู่ เป็นยังไงบ้าง”. V2 H* e. }3 w$ _* g& G0 a
บี วางกระเป๋าลง
( b& o+ ~( ^7 {แล้วตอบอย่างระมัดระวัง
2 D* ^: R% z0 F, G1 M. j“ก็ปกติครับ”
6 G$ c* k8 E5 L“น้าอ๊อดยุ่งกับงานค่อนข้างมาก”
3 v9 E; {2 ]2 f0 {9 Y$ T, J1 Q* b- W“บางวันกลับดึก บางวันเอาเอกสารมาทำต่อที่บ้าน”
l) c. V# u6 h* a8 R4 D6 a5 \“ผมช่วยพิมพ์บ้าง จัดเอกสารบ้างครับ”
" g$ a3 N) I; S+ Fน้าอ๊อดแอบโล่งใจขึ้นเล็กน้อย+ _, {* a. A- W8 {# K
แต่ยังไม่กล้าหายใจเต็มที่
* _7 o; O) H8 Oน้าสาวมองไปมาระหว่างสามีกับบี
( c# N( i: y0 i; o! I( p/ s" @แล้วยิ้มบาง ๆ; k! @& S* h( Q! m0 I
“งั้นเหรอ”' H. W/ A4 |) @) G
“ขอบคุณนะบี ที่ช่วยดูแล”+ G+ h V! @2 D& Y) t; U' f
น้าสาวหันกลับมามองน้าอ๊อดอีกครั้ง
1 `3 h+ k8 P5 }" o4 ?* fคราวนี้สายตาอ่อนลง แต่ยังไม่หายสงสัย0 c7 r! p* e$ x2 v
“งั้น… เดี๋ยวอาบน้ำก่อน”/ a) z' N" E" d1 }" s
“เย็นนี้ทำอะไรกินกันดี”
5 v! q) Y8 {. }% Z, \3 d2 Nน้าอ๊อดพยักหน้า
/ Y5 G4 R" n8 T8 C2 J+ N$ N“อะไรก็ได้”
8 |: t, p3 C/ p; E2 `เมื่อน้าสาวเดินขึ้นบันไดไป
6 Z4 }, W8 ~; d ~; i: X/ fบี กับน้าอ๊อดสบตากันเพียงเสี้ยววินาที
, N; B. q" X- L" |+ Kไม่มีใครพูดอะไร
! y z: ^; E3 [แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าค่ำคืนนี้ยังไม่จบง่าย ๆ
& e) b6 c# Y8 c5 B
. e8 b) L- p. zหลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ น้าสาวเก็บของเล็กน้อยบนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นยืน5 R& ?* I" m4 G' n. A0 r: q
“สาวขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ” น้าสาวพูดเสียงนุ่ม + I- z5 Z/ o- b: B
แล้วเดินขึ้นบันไดไปยังห้องนอนชั้นสอง
! g( z. p. `- ]บีเริ่มเก็บจานไปล้างที่อ่างล้างจาน. J9 V! j* g+ [. a
น้าอ๊อดยืนดูอยู่พักหนึ่ง แล้วเดินเข้าไปช่วย
& N% d" c9 C9 oทั้งคู่ยืนข้างกันเงียบ ๆ
2 y* q; b2 o7 t3 Dน้ำไหลผ่านจานและมือ
/ k6 ^7 P6 [1 ]4 T“น้า…” บีพูดเสียงแผ่ว “วันนี้… น้าสาวดูเป็นห่วงน้ามาก”" b' B- }( z" Q
น้าอ๊อดพยักหน้าเบาๆ6 {5 L" E0 S1 g# O
“อืม”
2 [0 U0 [4 c: `; Cบีเงียบไปครู่หนึ่ง
4 ?( O U+ D) J/ d' s& O4 B7 e“ผม… ช่วยพูดไปเมื่อกี้ เพราะเห็นน้าเครียด”, P" }5 W9 d/ W& i# E' m
น้าอ๊อดหันมามองบีสั้น ๆ
2 E" ?. z5 A X& W: i0 m! h9 ?9 d“ขอบคุณ”
m f$ q- D" K# \. Xคำพูดนั้นสั้น แต่เต็มไปด้วยน้ำหนัก
) S# I; W0 B/ u3 r ?! i) ] wบีพยักหน้า แล้วกลับไปล้างจานต่อ
8 W: Z% @; C) T/ y+ O/ wน้าอ๊อดช่วยเช็ดจานเงียบๆ จนเสร็จ" H. W( Q) R# N/ V9 Z3 H L
จากนั้นน้าอ๊อดเดินขึ้นบันไดช้าๆ
7 Z9 Y1 @" U% Z2 e [# Z1 w9 p T! _2 Nห้องนอนชั้นสองเปิดไฟไว้อ่อนๆ1 s! b% i5 C# T% W" Y1 A
น้าสาวเพิ่งอาบน้ำเสร็จ นั่งอยู่บนขอบเตียง เช็ดผมด้วยผ้าขนหนู; x) v0 S" k4 Z9 p L- } X, E
เมื่อเห็นน้าอ๊อดเข้ามา น้าสาวยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
* G0 F X$ L5 w1 k$ f: r: s+ }“อาบน้ำยังคะ”
$ Q: z. @1 g: q+ O“ยัง” น้าอ๊อดตอบ
2 ?/ o* j- f; w. Q! Hน้าอ๊อดเดินไปหยิบเสื้อผ้า แล้วเข้าห้องน้ำ0 V6 N" M+ m( x1 [: d% h$ S
เมื่อออกมา ภรรยาได้นอนเอนหลังพิงหมอนแล้ว7 W8 I# Y% |' m& `7 c. s; z
น้าอ๊อดนอนลงด้านข้าง7 ~2 m2 Z! D$ @- b% e$ Q
ทั้งคู่เงียบกันไปพักใหญ่
/ z" W! V' V/ h2 S' \, T) D2 W3 f, hน้าสาวหันมามองในความมืดมัว6 A- x. J$ o9 c x
“พี่อ๊อด…” เธอเรียกเสียงแผ่ว: H% n$ ?3 J' f3 ~4 G+ h% Q
“ช่วงนี้พี่คิดอะไรอยู่เยอะจริงๆ ใช่ไหมคะ”' H' ?1 E: S9 z6 X
น้าอ๊อดลืมตาขึ้น มองไปที่เพดาน
$ N/ Q( E( @% m+ E k“นิดหน่อย”
# B/ E; F5 p+ S7 y0 qน้าสาวเลื่อนตัวเข้าใกล้ มือวางเบาๆ บนอก, X3 m) Z5 ~; [" X/ K6 s [4 Q
“สาวเป็นห่วงนะคะ”. d* I3 C9 a* e$ C! i% ?& q& P
“ถึงพี่จะไม่พูด… แต่สาวรู้สึกได้”
/ x: s6 R$ H+ s2 Z$ Cนิ้วของสาวลูบเบาๆ ผ่านผ้าเสื้อ
, y* O* u! y4 W' R“สาวคิดถึงพี่”
. {6 L" N- C7 V0 eน้าอ๊อดเงียบไปชั่วขณะ6 o# f, M; U1 c9 ^
แล้วค่อยๆ วางมือทับมือของภรรยา
- b' G n# [- l8 X+ U“พี่ก็คิดถึง”
3 S. U! _& k5 w+ A: ^0 Xคำพูดนั้นจริงใจ( ~0 j% F0 I2 S0 w
แต่ในใจของน้าอ๊อด 1 s+ m: J3 w Q# z) K8 w" h: y; R
ความสงสัยของภรรยาและความผิดของตัวเองยังวนเวียนไม่หาย9 e( c$ E e7 |( S9 g* k# W+ m- X
น้าสาวขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิม3 U' d$ L/ l% [* n7 l/ j
หน้าผากแตะกับไหล่ของน้าอ๊อดเบา ๆ
! d% W7 e. P, n8 w: O6 h0 t. L% B“คืนนี้… อยู่ด้วยกันแบบนี้นะคะ”
: H3 k9 m* ]1 y8 |5 V Kน้าอ๊อดพยักหน้าในความมืด4 @3 O( T$ p/ M
มือที่วางทับมือของภรรยายังไม่ขยับ
4 s+ ~/ x7 U' ^ทั้งคู่ต่างก็คิดถึงกัน2 X2 U+ ?3 Q" X% t0 R
แล้วค่อยๆ ก้มลงจูบปากเบาๆ
7 _! W3 k% k; X6 S' S% Q. |จูบนั้นแผ่วและช้า
+ T, G" k9 d/ n+ V% Kริมฝีปากสัมผัสกันนุ่มนวล เหมือนกำลังทักทายหลังจากห่างกันมานาน) k7 m+ ~9 |1 B0 r
น้าสาวจูบกลับ มือเลื่อนขึ้นไปกอดคอน้าอ๊อดเบาๆ
: l* ?. ?0 c+ M) d+ {“คิดถึงนะคะ…” น้าสาวพูดกระซิบหลังจูบ3 A, q* i3 p1 ^% q
น้าอ๊อดจูบลึกขึ้นเล็กน้อย มือลูบหลังช้าๆ
$ \& l0 Y* Z* Fความคิดถึงที่ถูกเก็บไว้ค่อยๆ ผุดขึ้นมา' x/ W/ H6 v4 @
ทั้งคู่ถอดเสื้อผ้าให้กันอย่างแผ่วเบา
" U4 ^) T+ O4 Y2 zไม่รีบร้อน& b# b# k3 @) I$ K4 M9 K
สัมผัสของผิวหนังที่แนบชิดกันทำให้ความอบอุ่นแผ่ซ่าน1 e. b7 x; A: }( x/ d
น้าอ๊อดค่อยๆ เลื่อนตัวขึ้นคร่อม แล้วสอดเข้าไปช้าๆ
; N7 }5 y8 {- `& B0 I“อ๊ะ…” ภรรยาครางแผ่วเมื่อถูกเติมเต็ม
# L8 G1 C$ s: Xน้าอ๊อดเริ่มเคลื่อนไหวช้าๆ และลึก
# a+ m) j; y8 T- v! _1 T6 Z1 L4 |. zจังหวะสม่ำเสมอ เหมือนกำลังระบายความคิดถึงที่ค้างคา
/ [+ x& E1 [' ?% |8 u6 A! {ภรรยากอดหลังเขาไว้ หายใจร้อนรุ่มรดต้นคอ
. f. E, Y" f) U2 oทุกอย่างดำเนินไปอย่างนุ่มนวล
% V4 v" `, V, j; o- U/ B }จนกระทั่งภาพหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของน้าอ๊อดโดยไม่ทันตั้งตัว
, o, V j' y# V. eภาพของภาณุที่นอนหงาย& x+ ]6 `$ i0 C* @, O6 p+ U4 t
รูที่ฟิตและแน่น7 G; F1 @8 y( t0 s
การบีบรัดที่ร้อนผ่าวตอนที่ตัวเองค่อยๆ ดันเข้าไปจนมิด _% t; c5 }4 p( _$ r, @& x
ภาพนั้นชัดเจนจนทำให้ร่างของเขาสะดุ้ง# _) Y& g. A/ g# h0 ^
และในจังหวะนั้น เขาเผลอกระแทกแรงขึ้นโดยไม่ตั้งใจ
2 L4 {" Z" a& B“อ๊าาา…!” ภรรยาร้องเสียงดังกว่าปกติ เล็บจิกหลังเขาเบาๆ
' ~' }! j9 y: @( t) \น้าอ๊อดชะงักทันที
& y: [3 x- g* f; r6 s/ g7 dลมหายใจสั่น
5 c [1 f% O2 i& j$ r0 ~“เจ็บไหม…” น้าอ๊อดถามเสียงแหบ% |3 `1 t/ m! [( |+ K0 @
น้าสาวหายใจหอบ แล้วส่ายหน้าเล็กน้อย
: O: u2 L I h2 f8 ?# B6 I6 c“ไม่… แค่… แรงไปนิดค่ะ”8 D4 U& Q) D3 E& D
แล้วยิ้มบางๆ ในความมืด8 s. E4 V' {, t6 _
แม้จะยังมีแววสงสัยหลงเหลืออยู่ในสายตา
2 r6 e6 ?4 j! R& Nแต่ตอนนี้ความใกล้ชิดกลับทำให้เธอยอมปล่อยวางชั่วคราว9 I- a2 p& O$ z5 c; r) o! E: {
น้าอ๊อดก้มลงจูบหน้าผากเบา ๆ
3 H9 ]1 D/ Z9 v2 I' J5 ^/ Q1 h! mแล้วกลับมาเคลื่อนไหวช้าลงอีกครั้ง9 N7 a: P' A X+ P4 A* J
พยายามไล่ภาพนั้นออกจากหัว
+ ]6 q+ w" ~3 B3 \4 t- _' oแต่ความเสียวและความผิดยังปนเปกันอยู่ในอก
3 u/ q# ]9 z+ ~6 m, |- `! D* }% p0 c4 A- Y
ด้านล่าง ห้องของบีที่เงียบสงบ
9 [/ ]" ]! Q% K2 X9 zบีนอนหงายอยู่บนเตียง มองเพดานในความมืด9 K5 l0 @ Q6 b; Y( H, s
บีได้ยินเสียงจากชั้นบนเบาๆ
+ H6 L6 d ?6 J$ D. Uแล้วก็พลิกตัวหันหน้าเข้าผนัง5 H$ [# S6 i2 u2 f, l" l5 k
หลับตา พยายามไม่คิดอะไรเพิ่ม
8 @' [9 x" t; F$ U5 X% i/ d: L# n; v# `6 p' z4 V" A* Z
.................................................
3 b# Z& u4 X; w! K6 t7 a% hเพื่อนๆ อ่านแล้วรู้สึกอย่างไง บอกกันได้นะครับ* M8 c" v& L: a6 N: l
เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ชื่อบุคคลเป็นชื่อสมมุติ ผิดพลาดประการใดขอโทษล่วงหน้าด้วยนะครับ0 ?) w( d/ q; `$ S
& s) u, Y: c2 A. _3 f3 w4 {# J1 ?
' j0 d& b6 g2 N5 b5 `) \7 G) y6 x7 }( S7 w! ^: v3 S
$ V6 e& N7 e* A0 `. s
1 p' X$ k9 L7 e6 b$ ~
6 o0 v: |& n- a5 g: m3 H+ ~% J/ B |
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-8-11 14:43:23
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-8-11 16:09:44
โพสต์ 2026-8-11 17:38:56
โพสต์ 2026-8-11 23:31:47
โพสต์ 2026-8-12 06:12:34
โพสต์ 2026-8-15 04:51:06