แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Oatkub802 เมื่อ 2026-8-2 17:50
1. วันแรกในรั้วมหาวิทยาลัย และออร่าตัวเต็งเดือนคณะ เสียงลอยตามลมจากลำโพงสันทนาการดังแป้งโพล่งป่างไปทั่วลานเกียร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยความคึกคักและบรรยากาศอบอ้าววันแรกของการเปิดเทอมใหญ่ เด็กปีหนึ่งหน้าใหม่ต่างนั่งเรียงแถวตามสายวิชา เหงื่อไคลซึมเปียกเสื้อนิสิตสีขาวป้ายแดง ท่ามกลางกลุ่มนิสิตนับร้อย มีร่างสูงโปร่งเกือบ 185 เซนติเมตรของ ‘กาย’ ที่โดดเด่นออกมาจนกลายเป็นจุดสายตาของคนทั้งลาน กายคือเด็กกรุงเทพฯ โควตานักบาสเกตบอล ใบหน้าคมคายหล่อเป๊ะระดับไอด้อลเกาหลีผสมความคมเข้ม—ดวงตาเรียวยาวเฉี่ยวทรงเสน่ห์เหมือน ผิวพรรณเนียนสะอาด รูปร่างทรง V-Shape ไหล่กว้าง เอวคอดแน่น ดูแพงสมฐานะเด็กมีตังค์ "กรี๊ดดดด! แกดูน้องปีหนึ่งคนนั้นดิ! หน้าเหมือนวี มากกก! ออร่าหล่อวัวตายควายลืม!" เสียงกะเทยและกลุ่มรุ่นพี่พี่สโมสรนักศึกษาข้างล่างกรีดก๊าดแซวระงม กายนั่งฟังเสียงแซวด้วยรอยยิ้มมุมปาก เขาเป็นผู้ชายแมนๆ ชายแท้ 100% ที่ชอบผู้หญิง แต่ด้วยความที่รู้ดีว่าตัวเอง ‘หน้าตาดีมาก’ แถมหุ่นฟิตเปรี๊ยะ กายจึงมีจิตวิทยาแอบแฝงประเภท ‘ชอบโชว์เรือนร่างนิดๆ (Exhibitionist)’ อยู่ในตัวโดยไม่รู้ตัว เวลาเห็นคนมองหรือแอบถ่ายรูป เขาจะไม่หลบ แต่จะยิ่งวางฟอร์มวางท่าทางให้ดูเท่ ถลกแขนเสื้อบ้าง ขยับปกเสื้อโชว์ลำคอแกร่งบ้าง เพราะลึกๆ ในใจเขารู้สึกฟินเวลามีคนจ้องมองเรือนร่างของเขา กะเทยในคณะอาจจะกรีดก๊าดเขาเยอะแยะ ซึ่งกายไม่ได้เกลียดและไม่ได้อคติอะไรกับกลุ่มเพศหลากหลาย เขามองเป็นเรื่องขำๆ แปลกใหม่ดี ตราบใดที่ยังคงชื่นชมในความหล่อระดับไอด้อลของเขา "แหม่ ไอ้กาย ของมึงนี่เรียกตีนกะเทยสโมฯ ทั้งคณะเลยนะมึง" ‘ผิน’ เพื่อนสนิทสายลุยที่นั่งข้างๆ ตบบ่ากายขำๆ "ธรรมดาว่ะมึง คนมันหน้าตาดี รูปร่างมันให้ ช่วยไม่ได้" กายยักไหล่ ยิ้มกวนๆ ตามประสาชายแท้มั่นหน้า ผมนั่งอยู่นิ่งๆ ตรงมุมแถวห่างออกไป—โอ๊ต เด็กเนิร์ดต่างจังหวัดวัย 18 ปี สวมแว่นตากรอบดำหนาเตอะ นั่งฟังพฤติกรรมของกายอยู่อย่างเงียบสงบ ผมไม่เคยผ่านมือใคร ไม่เคยมีประสบการณ์ความรัก แต่ผมมีความลับที่ใครก็ไม่รู้... ผมฟังกระแสความคิดในหัวของคนอื่นได้
|