แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย chokond เมื่อ 2026-7-20 17:39 + y- A; B+ d! c9 `5 l m
3 W4 s2 o" ? l, a0 K2 K
$ h! p* U9 I" L8 ]# ] หลังผ่านช่วงสอบปลายภาคมาอย่างเหนื่อยล้าคนเราก็ต้องให้รางวัลตัวเองสำหรับความพยายามนั้นบ้าง “เอ้า ชน!!” ผมชูแก้วใสใส่เครื่องดื่มสีอำพันขึ้นเหนือหัว เพื่อน ๆที่อยู่ในปาร์ตี้ต่างเฮลั่นและทำตามด้วยความรู้สึกปลดปล่อยจากความเครียดที่สะสมมานานหลายวัน “แด่ความมุมานะในการอดหลับอดนอน!!” ไอ้จอนเพื่อนสนิทของผมกดเสียงต่ำพร่ำถึงความยากลำบากราวกับว่าการสอบที่ผ่านมานั้นเป็นดั่งศึกสงคราม “แต่มึงจะหลับในห้องสอบไม่ด๊ายยย” หนึ่งในกลุ่มเพื่อนคนหนึ่งเอ่ยแซวขึ้นคนอื่นต่างพากันหัวเราะชอบใจ มันทำหน้ายู่ครู่นึงก่อนจะค่อย ๆ ยิ้มร่าเพราะถึงแม้มันจะหลับในห้องสอบแต่คะแนนมันก็ผ่านแม้จะเกินเส้นตายมานิดเดียวก็ตาม “คืนนี้กูไม่กลับหอนะ...” เห็นไอ้จอนเดินมาหา แค่มองก็รู้ว่าจะมาถามอะไรไม่ทันที่มันจะเอ่ยปาก ผมชิงตอบก่อน “อะ เออ ไอ้น้ำ คนไหนวะ?” ไม่เสียแรงที่เป็นเพื่อนสนิทเพียงแค่บอกว่าไม่กลับหอมันรับรู้ได้ทันที ผมยิ้มมุมปากเบา ๆก่อนจะหันไปสบตากับใครบางคน “สิบนาฬิกา” ไอ้จอนได้ยินก็หันหลังขวับ! เด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มแค่นยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับก้มหน้าด้วยท่าทีที่เขินอายแต่ขอโทษนะใครเห็นก็รู้ว่านี่นะแอ๊บ ถึงอย่างนั้นก็เถอะไหน ๆฉลองปิดเทอมทั้งทีถือว่าเป็นฤกษ์ดี “แต่หัววันเลยนะมึง” ขณะกำลังคุยกับไอ้จอนน้องคนนั้นทำเหนียมอายก่อนจะหันไปคุยอะไรกับเพื่อนในกลุ่มจากนั้นก็เดินไปทางห้องน้ำไม่วายลอบมองผมหลายต่อหลายครั้ง “กูฝากหน่อย” ผมยื่นแก้วเหล้าที่เหลือแต่น้ำแข็งเปล่าส่งให้จอนแล้วเดินตามน้องคนนั้นไปหวังเผด็จศึกแม้จะดูเร็วไปหน่อยแต่ของแบบนี้จะปล่อยยืดเยื้อก็ใช่เรื่อง ทันทีที่เดินพ้นประตูห้องน้ำก็มีเสียงคนดูดปากดังจ๊วบจ๊าบออกมาจากห้องส้วมสามห้องติดกันระงมไปทั่วแต่คนด้านนอกที่อยู่ตรงโถฉี่กับหน้ากระจกไม่มีใครสนใจยังทำกิจธุระกันไปราวกับเป็นเรื่องปกติ ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเมินเสียงครางกระเส่ากวาดตามองจนไปเจอกับน้องหน้าหวานตอนนั้นเองประตูห้องส้วมริมสุดเปิดพร้อมผู้ชายสองคนเดินออกมาด้วยเนื้อตัวชุ่มเหงื่อเสื้อผ้ากระเซอะกระเซิง ด้วยอารมณ์ที่สะสมมานานผมเมินทุกสิ่งอย่างสาวเท้าตรงเข้าไปผลักร่างน้องหน้าหวานจนแผ่นหลังชนกับผนังดังปึกมือเอื้อมดึงประตูเตรียมจะปิดเพื่อทำกิจกรรม หมับ! ยังไม่ทันจะปิดประตูสนิทก็รู้สึกถึงแรงต้านเลยหันกลับไปมองถึงได้เห็นชายฉกรรจ์ตัวสูงใหญ่ยืนเอามือคั่นไว้ “ตามคิว” เขาพูดด้วยเสียงเรียบนิ่งแต่สีหน้าแววตาโคตรจะน่ากลัวผมยิ้มเจื่อนพร้อมโค้งหัวขอโทษ ถึงจะเงี่ยนขนาดไหนแต่เจอแบบนี้...ยอมแล้วครับพี่! พอน้องหน้าหวานกับผมออกมาจากห้องนั้นถึงเห็นว่ายังมีคนรอต่อคิวเข้าห้องน้ำเพื่อทำกิจกรรมอีกเป็นโขยง “ไปที่อื่นกันไหมครับ?” เสียงเล็กเอ่ยถามผมมองซ้ายมองขวารู้สึกว่ากว่าจะได้คิวคงฟ้าสางเลยพยักหน้าเห็นด้วย “ที่ไหน...” “หอผมเอง!” จากที่ทำตัวเจี๋ยมเจี้ยมไร้เดียงสามานานแต่เหมือนน้องเขาจะอยากได้ผมจนตัวสั่นรอไม่ไหวเลยออกปากเผยธาตุแท้ เราสองคนพากันแอบเพื่อนหนีออกจากผับแล้วไปที่จอดรถขับมอเตอร์ไซต์มุ่งไปยังห้องพักของน้อง แต่ระหว่างที่ผมกำลังขับรถอยู่นั้นก็รู้สึกแปลก ๆเพราะมือของน้องหน้าหวานป้วนเปี้ยนอยู่บริเวณขาอ่อนของผมตอนแรกทำเมินเพราะคิดว่าคงไม่ตั้งใจ แต่บ่อยเข้าเป้าหมายเริ่มเลื่อนขึ้นสูง ผมได้แต่เม้มปากครางในลำคอพยายามตั้งสติกับการขับรถเพื่อเบี่ยงความสนใจแต่เหมือนน้องหน้าหวานจะไม่ให้ความร่วมมือเอามือล้วงลึกเข้าไปในกางเกงของผมแล้วบีบคลึงจนรู้สึกปวดหนึบไปหมด “อูย ซี๊ด อย่าพึ่งครับ พี่ขี่รถอยู่ อ่าส์” เหมือนคำพูดจะลอยตามลมเพราะน้องหน้าหวานยังคงสนุกกับการบีบเป้าของผมจนสิ่งที่หลับไหลค่อยๆ ตื่นขึ้นมาจนมันขยายร่างกลายเป็นงูยักษ์ “อูยยย” แทนที่น้องหน้าหวานจะหยุดกลับเลื่อนมือกอบกุมส่วนอ่อนไหวรถที่ขับเริ่มเซส่าย ยังดีที่ช่วงปิดเทอมคนเดินทางกลับบ้านกันเยอะถนนเลยโล่ง “ซี๊ด เสียวฉิบหาย ไม่ไหวละ” ผมทนความเงี่ยนไม่ไหวเป็นฝ่ายเอามือควักดุ้นลอดผ่านขากางเกงออกมาโดยไม่สนสายตาคนที่ชับรถสวนมาทันทีที่เป็นอิสระตัวของอีกฝ่ายแนบชิดขึ้นขยับมือเลื่อนตามแล้วปาดถูจนซู่ซ่าตัวเกร็ง “เห้ย เห้ย หยุดก่อน อ๊ะ ซี๊ดดด เชี่ย!!” อยู่ ๆ น้องหน้าหวานก็ใช้สองมือในการเล่นข้างหนึ่งกำโคนอีกข้างฝนหัวแต่ใครจะไปคิดว่าตอนที่เสียวที่สุดกลับเป็นเรื่องเสียได้เพราะกระสันเสียวทำให้ควบคุมแฮนด์รถเอาไว้ไม่อยู่มันส่ายไปมาก่อนจะล้มโครมลงข้างทาง แต่ที่แย่ไปกว่านั้น... “โหลไอ้จอน มึงมารับกูหน่อย...” เพราะเล่นอะไรพิเรนเลยมาจบที่ต้องให้เพื่อนหามส่งโรงพยาบาลมือทั้งสองข้างพันผ้าเอาไว้ขยับใช้การไม่ได้ “ไหนเล่ามาดิว่าไปทำอีท่าไหนถึงแหกโค้งได้” หลังจากถูกหาบกลับมาที่คอนโดไอ้จอนก็เค้นถามไม่หยุด ด้วยความสนิทเลยเล่าความจริงออกไปอายก็อายแต่โกหกไปมันก็ไม่เชื่อ “ไอ้สัส จริงดิ โอ๊ย สงสาร” พอได้ฟังไอ้จอนหลุดขำจนเสียสติ เห็นแล้วหงุดหงิดฉิบหายไอ้น้องหน้าหวานแม่มดันหนีทันทีที่เกิดเรื่อง ยังไม่ทันจะได้น้ำแตกก็แยกทางไปละ ผมเห็นมันหยิบมือถือขึ้นมาเตรียมพิมพ์อะไรบางอย่างก็รีบย้ำมันก่อนเพราะว่าไอ้นี่น่ะมันปากไว “ขำไปเหอะมึง ได้ทีกูจะล้อมึงบ้าง...แต่ว่า อย่าไปบอกใครนะเว้ย” นั่นไง พอพูดจบหน้าซีดเลย “ไอ้ห่า มึงบอกใครไปบ้างวะ” “ก็แค่...พี่เปาอะ” “ไอ้สัสจอน ม่ายยย” คนที่มันส่งข้อความถึงคือเพื่อนพี่ชายของผมเองไอ้พี่เปามันยิ่งขี้ฟ้องอยู่ถ้ามันเอาไปบอกป๊ากับม๊ามีหวังโดนยึดรถยึดคอนโดถูกกักบริเวณแน่ชีวิตปิดเทอมของไอ้น้ำจะเป็นแบบนั้นไม่ได้!! ขอเท้าความก่อนนะครับ ไอ้พี่เปาเนี่ยมันเป็นเพื่อนซี้ของเฮียต้นไม้พี่ชายแท้ ๆ ของกระผมเองสมัยก่อนเด็กในหมู่บ้านมักจะรวมตัวกันทำนู่นนี่ไปเรื่อยเลยสนิทกัน จนกระทั่งช่วงที่ผมเข้ามัธยมปลายพวกเฮียมันไปมีเรื่องยกพวกตีกันและลูกหลงก็ตกมาที่ผมจนได้รอยตะขาบเล็ก ๆที่หน้าท้อง ตั้งแต่วันนั้นไอ้พี่เปามันก็หายหน้าหายตาไปเลยได้ข่าวแค่ว่าพี่มันพึ่งเรียนจบเป็นผู้ช่วยพยาบาลแต่ก็ไม่ได้เจอหน้ามาเป็นปีแล้ว “คนมีตั้งเยอะตั้งแยะ ผีอะไรเข้าสิงมึงให้ทักไปหาพี่แม่มวะ” “หรือจะให้กูบอกเฮียไม้” เออยอมก็ได้ อย่างน้อยพี่เปามันก็คงไม่ไปบอกป๊ากับม๊าให้ผมเดือดร้อน ยังคุยไม่ทันไรหูผมได้ยินเสียงประตูเปิดจากนั้นก็มีชายตัวสูงเดินเข้ามาด้วยท่าทีเหนื่อยหอบ “พี่เปาหวัดดีพี่” ไอ้จอนยกมือไหว้คนที่มาใหม่ผมได้แต่นิ่งค้างกับใบหน้าของพี่มัน...แม้จะผ่านไปเป็นปีแต่ยังเหมือนเดิมเลยคนคนนี้ “เจอหน้าไม่ทักทาย มารยงมารยาทกลืนลงคอไปกับเหล้าหมดแล้วมั๊ง” มาถึงก็ประชดประชันเลย นี่สิพี่เปาคนเดิมไม่เคยเปลี่ยน “ทักทาย” ผมพูดไปแบบนั้นเพื่อจะแกล้งแต่พี่เปาไม่สนใจหัวเราะหึหึในลำคอก่อนจะเดินไปนั่งบนโซฟารับรองแขก “ว่าแต่พี่รู้ได้ไงว่าไอ้น้ำอยู่ที่นี่ ผมแค่บอกว่ามันป่วยแล้วทำไมมาเร็วจัง” เอออันนี้ผมก็สงสัย พอไอ้จอนถามเลยหันไปรอคำตอบเหมือนกัน “ก็กู...กู กูเคยได้ยินไอ้ต้นมันเคยพูดถึงที่นี่ แล้วก็ บังเอิญ พอดีว่า กูกูอยู่แถวนี้พอดี อืม ก็เลยมาเร็ว มึงจะถามอะไรมากมายวะ จะให้กูดูแลเพื่อนมึงปะ” โอ้โหตอบอึกอักตะกุกตะกักโคตรไม่มีพิรุธเลย “อ๋อแบบนี้นี่เอง” เห้ยไอ้สัสจอนมึงเชื่อจริงดิ นี่ผมมีเพื่อนโง่ขนาดนี้เลยหรอวะเนี่ย โอ้มาย! “ไอ้น้ำงั้นกูกลับละนะเพื่อนนัดไปคาราโอเกะต่อ บรัยส์เพื่อนเลิฟ” “ดะ เดี๋ยวสิ ไอ้...” ไม่ทันขาดคำร่างของมันก็หายวับออกไปจากห้องด้วยความรวดเร็วแสดงว่าเหลือผมกับพี่เปาสองคนหรอวะเนี่ย ฉิบหายละคงไม่ตีกันตายก่อนถึงพรุ่งนี้นะ “นั่นพี่จะทำอะไรอะ” ผมหันไปเห็นพี่เปาลุกเข้าห้องน้ำครู่หนึ่งและออกมาพร้อมกับถือกะละมังอะไรบางอย่างเข้ามาพออยู่ตรงหน้าก็เข้าใจเพราะด้านในมีน้ำเกือบเต็มพื้นที่ “เช็ดตัวไง หรือมึงจะนอนทั้งกลิ่นละมุดแบบนี้” “จะเช็ดก็เช็ดปะ ทำไมต้องว่าด้วยวะ” แต่ไหนแต่ไรพี่มันเป็นแบบนี้ตลอดกับคนอื่นพูดจาดีไม่เคยประชดประชัน แต่กับผมขัดได้ขัด สกัดได้ไม่เว้น “มึงโกรธกูหรอ? มึงเองก็เหมือนกันเหอะ” “อะไร ผมทำไม” “มึงแม่งเจอใครก็หงอไปหมดแต่กับกูเถียงฉอด ๆ” “ก็เพราะเป็นพี่ปะ กับคนอื่นผมไม่กล้า พี่อะไม่เหมือนใครยูนีค เข้าใจปะ” “กูพิเศษว่างั้น?” “ก็...ประมาณนั้น” ไอ้พี่เปามีท่าทีลดลงคล้ายกับเข้าใจที่ผมจะสื่อมือของพี่มันจัดแจงข้าวของที่โต๊ะข้างเตียงแล้วย้ายตัวมาวางก้นที่ข้างตัวของผมรู้สึกบรรยากาศมันแปลก ๆ แหะ แต่คงคิดไปเองแหละ “พี่เปา...” “ว่า?” “ไม่เช็ดตัวได้ปะ” รู้สึกอายพี่มันยังไงไม่รู้ แต่ก่อนแก้ผ้าอาบน้ำด้วยกันแต่ตอนนี้ต่างโตโตกันหมด พอมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ไม่ไหวจริง ๆ “ทำไม มึงอายหรอ” “อือ” สารภาพไปตามตรงหวังพี่มันเข้าใจเพราะค้างกับเหตุการณ์ก่อนหน้ากลัวน้ำน้อยจะลุกขึ้นโชว์ตัวอะดิ “จะอายอะไรวะ ตอนกูทำงานเห็นมาเป็นร้อยอันหรือว่า...มึงอายที่มันเล็ก” โอ้โหขึ้นเลย พูดแบบนี้ขึ้นเลย “เปล่าเสียหน่อย ก็แค่...” แค่อะไรดีวะไอ้น้ำ หาเหตุผลเร็วสิโว๊ย “เปลืองน้ำอะ ตัวผมไม่ได้สกปรกอะไรขนาดนั้นแค่กลิ่นเหล้านิดหน่อยเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หาย เห้ย ทำไรของพี่เนี่ย” อยู่ ๆพี่เปามันก็โน้มหน้าเข้ามาใกล้แล้วสูดหายใจแรงจนได้ยินเสียงสูดซาด “ก็พิสูจน์ไง...” ลมหายใจอุ่น ๆ ของพี่เปารดอยู่ที่ต้นคอ ทำไมผมถึงรู้สึกแปลก ๆ วะ บ้าน่าไม่หรอกมั๊ง คงเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป “พะ พี่เปา ทำอะไรน่ะ มันเกินไปแล้วนะ” “นี่วิธีพิสูจน์ของกู อยู่เฉย ๆ” ไม่คิดว่าคนตรงหน้าผมจะทำอะไรแบบนี้จมูกของพี่เปาซุกอยู่ใกล้ซอกคอก่อนจะขยับไปทางหน้าอกแล้วเบนซ้ายไปยังซอกรักแร้มันแปลกมากเลยแต่ทำไมผมถึง...เกิดอารมณ์ได้วะเนี่ย!! “พะ พอแล้ว” ผมพยายามหุบแขนเบี่ยงตัวหลบกลัวจะเลยเถิดแต่พี่เปากลับจับแขนของผมรั้งเอาไว้ด้วยขนาดตัวที่ต่างกันจึงสู้แรงของพี่มันไม่ไหว ใบหน้าของผมร้อนผ่าว เหมือนร่างกายถูกสุมด้วยเพลิงแห่งความปรารถนาไม่รู้ว่าพี่เปาคิดเหมือนกันหรือเปล่า แต่ว่าผมน่ะ...เคยแอบชอบพี่มันมากตั้งแต่ตอนนั้น และเหมือนความรู้สึกนั้นยังอยู่มาจนถึงตอนนี้... “พี่เปา” “ครับ” คำตอบกลับสุภาพน้ำเสียงโทนต่ำทุ้มนุ่มหูเล่นเอาหัวใจกระตุกที่ได้ยิน “พี่ทำกับคนอื่นแบบนี้ด้วยหรือเปล่า” ก็แหงล่ะ ผ่านมาเป็นปีพี่มันคงผ่านสาว ๆ มาเยอะพอตัวถึงได้ทำอะไรเลี่ยน ๆเป็น พี่เปาเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สายตาของเราผสานกัน “มีแค่มึง...แค่มึงที่กูทำแบบนี้” เหมือนมีแรงอะไรบางอย่างผลักหน้าของสองเราให้ใกล้ชิดกันลมหายใจกระทบจนสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนของกันและกันทำไงดีผมอยากจะจูบปากของคนตรงหน้านี้เหลือเกิน “มาเดี๋ยวกูถอดเสื้อให้” พี่เปาผละตัวออกแล้วจับเสื้อผมเลิกขึ้นดึงผ่านทางศีรษะผมเองรีบเก๊กสีหน้าเก็บอาการแล้วอำนวยความสะดวกยกแขนช่วยอีกแรง ตอนนั้นเองพี่เปาหยุดนิ่งเหมือนถูกสะกดสายตาของพี่มันจ้องมองที่บนหน้าท้องของผมจากนั้นไล้นิ้วลูบวนบนรอยตะขาบ “เจ็บไหม” น้ำเสียงสั่นเครือราวกับคนจะร้องไห้ทำผมสับสนนอกจากนี้พี่เปายังจ้องมาที่ผมด้วยแววตาวูบไหวเหมือนคนรู้สึกผิด “ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว” “น้ำหลังจากนี้กูสัญญาว่าจะไม่ทำให้มึงเจ็บตัวแบบวันนั้นอีกแล้ว” “อ๊ะอืม” อยู่ๆ พี่เปาก็โน้มศีรษะลงไปจูบที่รอยแผลเป็นอย่างอ่อนโยนแม้จะไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่บอกเลยว่าโคตรรู้สึกดีไม่คิดว่าพี่มันจะมีมุมแบบนี้ด้วย ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่เปียกชุ่มถูกมือหนาม้วนบิดจนหมาดจากนั้นพี่เปาใช้เช็ดบนตัวผมเพื่อดับกลิ่นแอลกอฮอล์แต่ไม่รู้ว่าพี่มันจงใจหรือแค่คิดไปเอง เหมือนมันจะวนผ่านอยู่ตรงหัวนมผมหลายครั้ง ไอ้ผมก็ค้างมาหลายวันพอจะเสร็จดันเกิดเรื่องตอนนี้ยิ่งอ่อนไหวแค่ถูกสัมผัสเล็กน้อยก็เริ่มตื่นขึ้นมาแล้วเหมือนพี่เปาจะรู้มันหลุดหัวเราะออกมา “ขำอะไร” “เปล่าเสียหน่อย” “พอเลยไม่เช็ดแล้ว” ผมรีบปฏิเสธเพราะกลัวว่าหากเช็ดต่อไปพี่มันจับได้แน่แต่เหมือนว่าจะไม่ทัน เพราะความรู้สึกตึงแน่นที่ช่วงล่างหันไปมองถึงเห็นว่ามีมือของใครบางคนล้วงผ่านกางเกงเข้าไปบีบกำ “เห้ยทำอะไรอะ อ่าส์” เชี่ยเอ้ยเสียวฉิบหายเลย ทำไมมือพี่เปาดีแบบนี้วะ “ไม่ต้องอายบอกแล้วไงว่าพี่เจอมาเยอะ ไหน ๆ มือน้ำก็ใช่ไม่ได้ ปล่อยไว้แบบนี้อึดอัดแย่เลยนะให้พี่ช่วยเถอะ” คำพูดของพี่เปาฟังดูมีเหตุผลแต่ใครจะไปยอมกันวะ ต้องนอนเป็นผักให้พี่มันชักให้ ใช่เรื่องหรอ “มะไม่เอา ปะ ปล่อยมือ อื้อ” ยังพูดไม่จบประโยคก็ถูกมือที่กำควบขยับจนเสียวไม่ไหวรู้สึกได้เลยว่าตอนนี้ร้อนผ่าวไปทั้งตัวยิ่งตอนเห็นผู้ชายหน้าหล่อกำลังยิ้มสวยตรงหน้า บอกเลยว่าใจไม่ดี “พี่ไม่อยากให้น้ำทรมานปล่อยให้พี่ช่วยเถอะนะ พี่สัญญาว่าจะไม่บอกใคร” การกระทำและคำพูดของพี่เปาที่เปลี่ยนไปทั้งสรรพนามในการเรียกชื่อและท่าทีขี้อ้อนทำเอาไปไม่เป็นเลยผิดจากก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง อย่ามองสิสายตาที่มองมาทั้งอ้อนวอน ทั้งหยอกเย้า นี่มันยั่วกันชัด ๆ เลยใครไปสอนให้พี่มันทำแบบนี้กันวะ...โคตรน่ารักเลย แล้วแบบนี้ผมจะต้านทานไหวหรอ “จะดีหรอพี่เป็นเพื่อนเฮียต้นนะ” เพราะความสัมพันธ์นี้แหละทำให้ผมไม่กล้าก้าวข้ามไปมันเป็นสิ่งเดียวที่กั้นระหว่างพวกเราสองคน “อืมอือ” ผมเม้มริมฝีปากกลั้นเสียงร้องจากความเสียวเอาไว้แม้ว่าพี่เปาจะไม่ยอมตอบคำถาม แต่มือของพี่มันขยับไม่หยุดเค้นคลึงส่วนอ่อนไหวจนผมเคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำนั้น “ก็แค่ช่วยตัวเองกิจกรรมแบบนี้ใครก็ทำกัน ไอ้ต้นรู้จะเป็นอะไรไป” ฟังไปฟังมาก็เห็นด้วยกับความคิดนี้แต่ผมกลัวว่าถ้ามันเริ่มขึ้นแล้วจะหยุดไม่ได้น่ะสิ ไม่ได้กลัวพี่เปานะแต่กลัวใจตัวเองต่างหาก เพราะผมน่ะหากได้เริ่มแล้วต้องไปสุดเท่านั้น “โอเคไม่ทำก็ได้ งั้นเช็ดตัวต่อนะ” พอผมไม่ตอบพี่เปาก็เป็นฝ่ายหยุดชะงักไปพี่มันดึงมือตัวเองกลับน้องชายตัวดีที่ตื่นขึ้นมาแล้วยากจะเอาลงแต่มือตัวเองทำอะไรไม่ได้เลยได้แต่ข่มใจ “อือ” ผมตอบเสียงอ่อยเพราะเสียดายจากใจจริงที่พลาดโอกาสปลดปล่อย “จจะทำอะไรอะ ไหนบอกว่าไม่แล้วไง” กางเกงของผมถูกถอดออกอย่างรวดเร็วไม่นานมันก็หายออกจากตัวโดยไม่ทันได้ขัดขืนเพราะมือที่ไม่สามารถใช้งานได้ “จะเช็ดตัวก็ต้องถอดเสื้อผ้าสิไม่งั้นจะเช็ดได้ยังไง” พี่เปาพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปากแค่เห็นก็ลางไม่ดียังไงชอบกลพอเนื้อตัวไร้ซึ่งสิ่งปกปิดผิวหนังสัมผัสถึงลมที่พัดผ่านมาสัมผัสวูบวาบ วูบวาบ “พพี่เปา...อืม” คำพูดถูกกลืนหายไปในลำคอเปลี่ยนเป็นส่งเสียงครางอยู่ภายในเนื่องจากผ้าชุ่มแฉะที่ถูกเช็ดลากจากมือหนาสายตาของพี่เปาเหมือนกำลังสนุก น้องชายของผมค่อยๆ ผงาดงัดขึ้น มันตั้งตรงท้าทายสายตาของคนที่จ้องมอง แม้จะอายที่เป็นแบบนี้แต่กลั้นเอาไว้ไม่อยู่จนต้องเอ่ยปาก “อ๊ะพ พี่เปา ผ ผม ผมเสียว” “แล้วบอกทำไมพี่กำลังเช็ดตัวให้อยู่” แหมทำมาเป็นพูดถึงปากจะว่างั้นแต่สายตาที่มองมานี่สิ มันแกล้งผมชัด ๆ เลยรอยยิ้มที่มีความสุขนั้นอีก สนุกนักหรือไงแกล้งคนเงี่ยนเนี่ย ไอ้พี่บ้าเอ้ย “หยุดเลยไม่ต้องแกล้งแล้ว” “โอเคไม่แกล้งแล้วก็ได้ งั้น...น้องน้ำจะให้พี่ช่วยยังไงครับ” อึกน้ำเสียงทุ้มต่ำที่มากระซิบข้างหูทำเอาผมมวนท้อง ยิ่งลมหายใจอุ่น ๆ ข้างแก้มอีกทุกอย่างเหมือนเป็นการกระตุ้นความร้อนภายในร่างกายให้พุ่งสูงขึ้น “อืมพี่ก็รู้อยู่” ความต้องการที่ถูกเก็บกดมาหลายวันกำลังรอการปะทุชนะความรู้สึกนึกคิดอย่างสิ้นเชิงในตอนนี้ผมแค่อยากจะปลดปล่อยความอึดอัดออกมาหลังจากนั้นค่อยว่ากัน “พอดีพี่โง่น่ะครับพูดให้พี่ฟังหน่อยสิ พี่ไม่เข้าใจ” “ไอ้พี่เปาผมรู้นะว่าพี่เข้าใจ อย่าให้หงุดหงิดได้ปะวะ” “โอ๋โอเค โอเคพี่เข้าใจแล้ว ก็แค่อยากได้ยินเสียงน้องน้ำหวาน ๆ ขอร้องแค่นั้นเอง” ไม่พูดเฉยพี่มันใช้ผ้าเช็ดรอบๆส่วนอ่อนไหวของผมจนความรู้สึกเสียวแล่นแปลบกระจายเหมือนไฟดูดแต่ไม่ยอมลงมือกับตรงนั้นเสียที “อ๊ะอ๊า เร็ว ๆ สิ ทะ ทำ ทำให้ผมหน่อย ชักให้ผมหน่อย ผมเสียว อื้อ” ขอร้องไปขนาดนี้หวังว่าจะพอใจนะไอ้คนเจ้าเลห์ “ถ้าอยากขนาดนั้นล่ะก็...” สิ้นเสียงพี่เปาหยุดการกระทำทุกอย่างผมถองศอกกับพื้นเตียงเพื่อยันช่วงอกขึ้นสูงก้มมองดูสิ่งที่จะเกิดกับส่วนล่างแท่งเนื้อแข็งตุบกำลังผงกหัวหงึก ๆ รอรับความเสียว นิ้วมือเรียวลากผ่านจากฐานอัณฑะไต่ระดับขึ้นตามเส้นสองสลึงจนมาถึงคอหยักและมาแตะเข้าที่รอยแยกเล็กมีน้ำหยดใสไหลซึมใบหน้าของผมร้อนผ่าวลมหายใจเริ่มติดขัดเพราะตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น “อื้ออืม” เพราะความซู่ซ่าจากมือสากๆ ของไอ้พี่เปา ผมทำได้เพียงนอนแผ่ร่างเม้มปากครางในลำคอทุกสัมผัสที่นิ้วของมันพาดผ่านเสียวแปลบจนใจกระตุกไม่รู้เพราะเป็นผู้ชายเหมือนกันหรือเปล่าถึงจับจุดซาบซ่านได้อย่างแม่นยำ “ถ้าชอบก็ร้องออกมาสิ จะเก็บเสียงไว้ทำไม” ไอ้พี่เปาพูดขึ้นผมหันขวับไปมองเห็นรอยยิ้มเปื้อนอยู่บนใบหน้าตอนที่กำลังเหม่อมองจังหวะนั้นแท่งเอ็นกลับถูกกระถอกอย่างแรง “อ๊ะไอ้พี่เปา อื้อ” ผมหลุดเสียงร้องออกมาเพราะอยู่ๆ ก็ถูกไอ้พี่เปาจับโคนแน่นแล้วใช้มืออีกข้างฝนตรงหัวเป็นใครใครก็ร้องเพราะตรงหัวน่ะ...เสียวสุดแล้ว แม้มือจะถูกพันผ้าไว้แต่ผมใช้แขนฟาดไปที่หลังพี่มันทีนึงเพราะอดใจไม่ไหวจริงๆ กับการกลั่นแกล้ง นี่จะให้ผมเสียวจนตายไปเลยหรือยังไงถึงจะพอใจ แทนที่จะสำนึกไอ้พี่เปากลับชอบใจยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขนาดส่งสายตาอาฆาตไปพี่มันยังทำไมรู้สึกอะไร ได้แบบนี้มันต้อง “อ๊ะไอ้น้ำ เดี๋ยวเถอะ” ไอ้พี่เปาร้องเสียงหลงเมื่อถูกผมจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัวผมใช้ศอกที่อยู่ใกล้กับลำตัวยื่นไปชนกับเป้ากางเกงอย่างจังแต่ไหวพริบยังดีรีบถดตัวถอยร่นออกห่างจากเตียงผู้ป่วย “หึเป็นไงล่ะ คิดว่าจะแกล้งผมได้คนเดียวหรอ” “เล่นแบบนี้ระวังจะเจอดีนะครับ” เหมือนพี่เปาได้สติตอบกลับมาผมเริ่มคิดตามที่พูดก็เริ่มเข้าใจแต่สิ่งที่ชัดเจนสุดคือเป้ากางเกงของพี่เปาที่มันนูนพองขึ้นอย่างเห็นได้ชัดฉิบหายแล้วไอ้น้ำ “หยุดทำไมล่ะผมยังไม่เสร็จเลยนะ จะว่าไปถ้าพี่อยากให้ผมช่วยก็ได้นะ ถือว่าแลกกันผมไม่อยากติดค้าง” ผมรีบเบี่ยงประเด็นเพื่อดึงความสนใจพี่มันออกจากอย่างอื่นให้มาที่แก่นกายของผมที่กระดกหงึกๆ อยู่ ใบหน้าของพี่เปาเห่อแดงแววตาดูเปลี่ยนไป มีแว้บหนึ่งที่เหมือนวูบไหวก่อนจะแข็งกร้าวริมฝีปากผุดรอยยิ้มอันแสนชั่วร้าย ทำเอาผมเริ่มใจคอไม่ดีและแล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าตอนนี้มือผมใช้งานไม่ได้น่าหว่าถ้าพี่มันให้ช่วยแล้วผม...จะช่วยมันยังไงวะครับเนี่ย “น้องสีน้ำใจดีจังอยากจะช่วยพี่เปาด้วย” “หยุดหยุดเลย ก่อนอื่นผมขอพูดตรง ๆ เลิกเรียกเลิกพูดแบบนี้เหอะ ฟังแล้วขนลุกอะ” ผมทนไม่ไหวกับน้ำเสียงและคำเรียกแทนตัวเองแบบนั้นของพี่เปาฟังแล้วเสียวสันหลังวาบ “หึหึไม่ชอบครับน้องสีน้ำ พี่เปาพูดแบบนี้ไม่ชอบหรอครับ” ยิ่งบอกว่าไม่ชอบพี่เปามันยิ่งประชดเรียกถี่แถมขยับหน้าเข้ามาใกล้กับใบหูของผมขึ้นเรื่อยๆ จนขนลุกซู่ซ่าไปทั้งตัว “เอ๊ะน้องสีน้ำเอาใจยากจังเลยนะ ปากบอกว่าไม่ชอบ แต่พอพี่เรียกไอ้นี่กลับ...ถูกใจเสียอย่างนั้น” ผมเงยหน้ามองไปยังส่วนอ่อนไหวที่ถูกกอบกุมจากมือหนาอีกครั้งพี่เปากระซิบครางชื่อผมอย่างขนลุก และทุกครั้งที่ได้ยินท่อนลำของผมก็เต้นตุบ ๆในมือของพี่มันแล้ว “ยะ หยุด หยุดแกล้งผมซักทีสิ” ตอนนี้รู้แล้วว่าหายใจติดขัดไม่เต็มปอดนั่นเป็นเพราะความรู้สึกวูบวาบในท้อง หัวใจผมเองก็เต้นไม่เป็นจังหวะ “โอเคไม่แกล้งแล้ว” ผมไม่เชื่อหรอกว่าพี่เปามันจะทำตามที่พูดแม้ว่าจะขยับตัวลุกไปนั่งที่ปลายเตียงมุ่งมั่นกับการใช้มือทำส่วนนั้น “อ๊ะอ๊ะ อ๊า อ๊า อะ อื้อ เสียว อื้อ” พี่เปามันใช้ฝ่ามือเล่นกับส่วนหัวซ้ำยังใช้นิ้วทำเป็นห่วงวงกลมไปล็อกที่ตรงคอหยักแล้วใช้มืออีกข้างกุมท่อนลำพร้อมสาวชัก ความเสียวจู่โจมแบบไม่พักเพราะไอ้พี่เปามันเล่นเปลี่ยนท่าแทบทุกนาทีนิ้วมือทั้งห้าเปลี่ยนมาทำเหมือนการรีดนมวัวที่ค่อย ๆ ไล่บีบทีละนิ้วจนครบทั้งหมด “อื้อเสียวโอ๊ย จะแตก อย่าแกล้งสิ อือ พี่เปา อย่าแกล้ง” ทันทีที่ตัวผมกระตุกเกร็งเตรียมจะเสร็จพี่เปากลับหยุดมือเหมือนจะรับรู้ได้ผมอ้อนวอนร้องขอเพื่อจะปลดปล่อยสิ่งที่อดกลั้นมานานแต่ดูเหมือนพี่มันจะเมิน “พี่เปาผมขอร้อง อื้อ มันเสียว อยากแตกแล้ว” “ใจเย็นสิครับพี่ยังมีอีกหลายท่าเลยนะ สนใจไหม” ใจนึงก็อยากรู้ว่ามันจะมีท่าไหนเสียวไปกว่านี้อีกแต่อีกใจกลับทรมานอยากให้น้ำแตกเพื่อจบ ๆ ไปเสีย “อ๊ะยะ อย่าพึ่งสิ อื้อ” ยังไม่ทันได้ตอบพี่เปามันคลายมือจากน้องชายผมแล้วมาเขี่ยวนที่ยอดอกมืออีกข้างกลับลากผ่านยังจุดยุทธศาสตร์ “อ๊ะยะ หยุดนะ จะทำอะไร” “เสียวหรือเปล่าถ้าเสียวก็ปล่อยให้พี่ทำ” ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามือของพี่เปาเหมือนมือวิเศษพอลากผ่านตรงไหนก็เสียวซ่านตรงนั้น จู่ ๆพี่เปาก็โน้มหน้าลงมาใกล้เหมือนกำลังจะจูบแต่แล้ว... จ๊วบ! “อ๊ะ อ๊า อ๊า อ๊า อื้อ” ปากหนาเม้มขบลงที่เม็ดบัวสีชมพูเข้มก่อนจะส่งลิ้นร้อนเลียวนที่รอบฐาน จากนั้นก็ทำสลับไปมาหัวนมผมถูกดูดดุนหนักหน่วงจนมันตึงเต่งราวกับผู้หญิงพอพี่เปาเห็นก็พอใจหันไปเล่นอีกข้างหนึ่ง แต่แล้วจู่ ๆ ผมก็รู้ทันความคิด "อ๊ะอื้อ ไม่ มะ ไม่เอาตรงนั้น” ช่วงล่างที่ถูกเมินมานานกลับรู้สึกถึงบางอย่างที่ช่องทางลึกปากหูรูดผมขมิบถี่เพื่อปกป้องความบริสุทธิ์เอาไว้ “ผ่อนคลายนะรับรองสีน้ำจะลืมไม่ลงเลย” พี่เปากระซิบหูผมก่อนขะหันมามองหน้าเราสบตากันครู่ใหญ่ก่อนที่พี่เปาจะโน้มหน้าเข้ามาและจุ๊บลงบนหน้าผากเป็นอะไรที่อ่อนโยนที่สุดในโลกที่ผมเคยสัมผัส แถมยังมาจากคนที่ผมเคยชอบสมัยเด็ก “พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้สีน้ำเจ็บ” น้ำเสียงมั่นคงดูจริงใจทำให้ผมคิดหนักสุดท้ายก็พยักหน้ารับเพราะเชื่อว่าพี่เปาไม่ทำผิดสัญญาแน่ “อะอือ พี่สัญญาแล้วนะ” “ครับพี่สัญญา” ตอนนั้นเองที่เราสองคนประกบริมฝีปากเข้าหากัน “อ๊ะอ๊ะ อืม อ่าส์ จุ๊บ จ๊วบ” แม้จะรู้สึกเจ็บแสบที่ช่องทรวงแต่ผมเชื่อในตัวพี่เปาเลยปล่อยผ่านแล้วโฟกัสกับลิ้นร้อนที่บุกทะลวงเข้ามาในโพรงปาก พี่เปาถอนหน้าออกปล่อยให้ผมเคลิบเคลิ้มกับรสชาติหวานติดลิ้นจากนั้นก็ถดตัวลงไปที่ปลายเตียงดังเดิม ขาของผมทั้งสองข้างถูกจับยกสูงขึ้นแก้มก้นแหกกว้างจนเริ่มไม่มันใจในตัวเอง “อ๊ะพะ พี่เปา อื้อ มัน สะ เสียว” ผมรู้สึกชื้นแฉะที่ปากรูเหมือนมีอะไรบางอย่างทั้งเปียกทั้งร้อนถูวนไปมาความกระสันซ่านเหมือนไฟฟ้าที่ช็อตตามเส้นประสาท มันจี๊ด ๆไปทั่วร่างกายอย่างไม่สามารถกดทับหรือห้ามเอาไว้ได้ “น้ำพี่เองก็ทนไม่ไหวแล้ว ทำให้พี่บ้างสิ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็ลุกขึ้นพรวดเต็มความสูงจากนั้นถอดกางเกงออกจนแก่นกายมหึมาที่ซุกซ่อนอยู่ด้านในดีดผึงโชว์ตัว สิ่งนั้นค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าของผมทีละนิดทีละนิดจนอดกลืนน้ำลายไม่ได้ใหญ่ขนาดนี้จุกปากตายแน่ ๆ ไอ้น้ำ พี่เปายืนแอ่นสะโพกส่งให้แท่งกลางลำตัวดูโดดเด่นยาวเต็มลำผมไล่สายตามองตั้งแต่บริเวณหัวที่บานสวยเหมือนเห็ดโตเต็มวัยสีแดงสดต่อมาคือคอหยักโดยหนังหุ้มปลายถอกรั้งจนสุดโคนท่อนลำยาวตรงส่วนปลายงัดขึ้นเล็กน้อย เพียงแค่จินตนาการว่าถูกมันยัดเข้ามาในปากก็จุกจนแทบหายใจไม่ออก “ไหนเด็กดีอ้าปากให้หมอวัดไข้หน่อยสิครับ” พี่เปาจับมันมาทาบลงบนริมฝีปากผมเม้มหลบเพราะความกลัวในความใหญ่โตพี่เปาเลยทำการจับดุ้นเขื่องแล้วเสียดสีกับไปมาเพื่อหาจังหวะยัดผ่านปราการกั้น “อย่าดื้อกับคุณหมอสิครับไม่งั้นหมอจะฉีดยานะ” พอเห็นสายตาของพี่เปาที่เปลี่ยนเป้าหมายพี่มันหันไปมองยังช่วงล่างทำเอาผมใจหายวูบรีบเผยอปากออกทันที “ดีมากครับคนไข้หมอขอวัดไข้หน่อยนะ” เล่นบ้าอะไรของพี่มันก็ไม่รู้มามงมาหมอคนไข้อะไรกัน คิดว่ากำลังโรลเพลย์อยู่หรือไง “อ๊อกอ๊อก อื้อ อ๊อก” ผมพยายามยัดมันเข้ามาในลำคอแต่จนแล้วจนรอดก็ปล่อยผ่านได้เพียงแค่ส่วนหัวเพราะมันใหญ่คับปากสุด ๆ กลัวจะขาดอากาศตายหากกลืนเข้าไปหมดลำ “อูวววซี๊ดดด ปากนุ่มมาก น้ำ ปากน้ำโคตรดีเลย อ่าส์” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำชมของพี่เปาหรือเปล่าทำให้ผมค่อย ๆ ขย้อนส่วนที่เหลือเข้ามาได้ทีละน้อยแต่แล้วก็ติดปัญหาตรงที่มันมาชนกับผนังคอ เหมือนจะสำลักพอพี่เปารับรู้เลยรีบถอนของตัวเองออก “เฮือกสูด อ่า แค่ก แค่ก แค่ก” ทันทีที่สิ่งแปลกปลอมหลุดออกจากปากผมรีบโกยเอาอากาศเข้าปอดเต็มที่ “น้ำรู้ไหมว่าตอนนี้หน้าน้ำโคตรเอ็ก ทำเอาพี่แทบอดใจไม่ไหว” “พะพูดอะไร อ่า แค่ก” เพราะประโยคนั้นเล่นเอาผมตั้งตัวไม่ได้ไปไม่เป็นเลยทีนี้ไม่เคยเห็นด้านนี้ของพี่เปาเลย ทึ่งฉิบหายอิจฉาแฟนมันในอนาคตคงตกหลุมรักมันวันละหลายครั้ง “พี่ทำให้น้ำบ้างนะผลัดกัน” อยู่ๆ พี่เปาก็กลับไปที่ช่วงล่างของผม ตอนนี้น้องน้อยนอนกึ่งแข็งกึ่งอ่อนพี่เปาเลยทำการใช้มือคลอเคลียจากนั้นเริ่มทำการใช้ปาก “อ๊ะพี่เปา ทำอะไร” ไม่คิดมาก่อนว่าพี่เปาจะกล้าทำแบบนี้เอ็นเนื้อของผมเริ่มชูชันตั้งตรงเมื่อถูกลิ้นร้อนเลียไล้ตรงส่วนปลายพี่เปาทำเก่งมากมันส่งลิ้นชอนไชไปยังจุดเสียวจนผมอดไม่ได้ที่จะเกร็งเท้าจิกที่นอน “อ๊ะตรงนั้น อื้อ โอ๊ย ซี๊ดดด” มันเสียวมากเมื่อถูกลิ้นวนอยู่ตรงหัวเพราะมีเส้นประสาทมากที่สุดรวมไปถึงบริเวณเงี่ยงโคนอันเป็นส่วนอ่อนไหว เพียงแค่แตะเบา ๆ ก็เสียววาบไปทั้งตัว “อือพะ พี่เปา จะทำอะไร” เหมือนตอนนี้ร่างของผมแหลกเหลวไม่สามารถควบคุมอะไรตัวเองได้เลยเพราะลีลาของพี่เปาสั่นสะท้านไปทั่วทุกทิศ จู่ ๆ พี่แกก็ลงไปคุกเข่าที่ปลายเท้าแล้วเลียนิ้วเท้าของผมอย่างไม่รังเกียจ “อ๊ะอย่า มันสกปรก” พี่เปาไม่ฟังทำต่อเนื่องจากนั้นลากลิ้นยาวมาที่ขาอ่อน ทุกจุดที่สัมผัสเหมือนมีไฟฟ้าเบา ๆ ช็อตเป็นระยะน้องชายผมกระดกหงึก ๆ จนน้ำหล่อลื่นสีใสไหลเยิ้มออกมา “อ๊าโอววว อูววว” ผมร้องเสียงหลงเมื่อลิ้นของพี่เปาลากผ่านจนมาถึงประตูหลังผนังเนื้อถูกสองมือแบแบะออกจนเห็นเป็นร่องกลีบขมิบถี่ความรู้สึกแรกที่ถูกลิ้นทะลวงเข้ามาคือความแปลก แต่เป็นความแปลกที่รู้สึกดี พี่เปาเกร็งลิ้นแล้วแหย่เข้ามาก่อนจะเอาออกทำแบบเดิมหลายครั้งจนผมคุมลมหายใจตัวเองไม่ได้ “ผ่อนคลายครับน้ำอย่าเกร็งนะ แพล็บ แพล็บ แพล็บ” พี่เปาถอนหน้าออกมาสั่งผมทำตามอย่างว่าง่าย “ต่อไปหมอขอตรวจหน่อยนะครับ” ไอ้พี่บ้ายังเล่นไม่เลิก “อ๊ะอึก อุก” อยู่ๆ พี่เปาก็เปลี่ยนจากลิ้นมาเป็นนิ้วมือ สถานะความแข็งมันต่างกันผมรู้สึกจุกอกจนร้องไม่ออกพี่เปาแช่นิ้วคาเอาไว้ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาแล้วจูบปากอีกครั้ง ผมเริ่มรู้สึกดีและหลงไปกับสิ่งที่พี่เปามอบให้ประสบการณ์ในอดีตที่ผ่านมาไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับผมมาก่อน ส่วนมากนัดกันทำตามสเต็ปเสร็จกิจก็แยกย้าย การกระทำที่อ่อนโยนแบบนี้มีพี่เปาเป็นคนแรก “ต่อไปหมอจะฉีดยาแล้วนะครับ” “ตะแต่ แต่ว่า เข็มของหมอใหญ่ไป” ผมเล่นตามบทที่พี่เปาปูมันยิ้มชอบใจเล็กน้อยแล้วก้มกระซิบที่ข้างหู “ถึงเข็มหมอจะใหญ่แต่ถ้าฉีดยาตัวนี้เข้าไปแล้วจะหายเร็วนะครับ” หน้าของผมร้อนผ่าวเพียงได้ยินประโยคนั้น หมายความว่ายังไง จะฉีดยาเข้ามา อย่าบอกนะว่า พี่เปาจะสด “ดะเดี๋ยวก่อนครับ พี่เปาจะไม่ใส่ถุงหรอ” “ไม่ต้องกลัวพี่ไม่เคยสดกับใคร และคนล่าสุดก็เกือบปีแล้ว” “ไม่ใช่...หมายถึงผมพี่ไม่กลัว...” “พี่เชื่อใจน้ำน้ำล่ะเชื่อใจพี่หรือเปล่า” ผมเองก็ไม่เคยสดกับใครแต่แปลกใจที่พี่เปามันกล้าและเชื่อใจผมขนาดนี้ “อือ” ผมพยักหน้ารับพอได้คำตอบพี่เปาจับแก่นกายตัวเองชักจนแข็งเต็มที่จากนั้นก็บรรจงยัดเข็มเล่มใหญ่เข้ามาในตัวของผมมันทั้งจุกทั้งเจ็บแต่ไม่ได้เจ็บมากอะไรนักเพราะเบิกทางมาแล้วถึงกระนั้นก็ยังกลั้นความรู้สึกไม่ได้อยู่ดีจนมีน้ำตาซึม “น้ำเจ็บหรอพี่ขอโทษนะ” พี่เปาเอาหน้ามาแนบกับผมแล้วแลบลิ้นเลียรสชาติของน้ำตาที่ไหลลงข้างแก้มสีหน้าพี่เปาดูเจ็บปวด “พี่เอาออกก่อนนะ” พี่เปาเตียมถอนตัวออกทว่าผมกลับไม่อยากให้เป็นแบบนั้นจึงขมิบหูรูดให้ตอดรัดเอาไว้ “อ๊าาาส์ อื้อ” โคตรเสียวเลยตอนที่ขมิบรูแล้วถูกเข็มอันใหญ่ครูดผนังเนื้อ “นะ น้ำทำอะไร” “มะ ไม่ต้องไม่เอาออก อื้อ โอ๊ยยย” แม้จะรู้สึกทรมานกับการที่ผิวเนื้อของสองเราเสียดสีกันแต่ผมกลับมีความรู้สึกดีแปลก ๆ จนไม่อยากถอดถอนมันออกไป “นะ น้ำถ้าไม่หยุดตอนนี้ พี่จะหยุดไม่ได้แล้วน”" ความเสียวเริ่มแทนที่ความรู้สึกทั้งปวงเป็นรสชาติที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน “อือถ้าพี่หยุด ผมจะต่อมันเอง” ไม่รู้อะไรทำให้พูดออกไปแบบนั้น “หึหึลามกมากเลยนะคำพูดนี้น่ะ...พี่ชอบ” ทันทีที่พูดจบแท่งเนื้อในลำตัวเริ่มขยับเข้าออก ผมได้แต่บีบคั้นตัวเองกลัวจะเสร็จไปเสียก่อนเพราะทุกครั้งที่แก่นเนื้อครูดคราดกับผนังลำไส้ ความเสียวมันแล่นแปลบไปทั่วหนักกว่าตอนถูกลงลิ้นอีก “พี่ขอเปลี่ยนท่าก่อนนะ...เจ็บมือไหม?” พี่เปาขยับมานอนอยู่ข้างกายแล้วซ้อนอยู่ด้านหลังให้ผมชูแขนขึ้นเพื่อมือจะได้ลดความเสี่ยงจากการปะทะ “ไม่เจ็บไม่เป็นไรครับ” “พี่อยากทำแบบนี้มานานแล้วขอให้พี่ชื่นใจหน่อยนะ” ว่าจบพี่เปาก็ไซร้คอผมแถมยังดูดจนเป็นรอยแดงสร้างตราประทับบ่งบอกความเป็นเจ้าของ “อ๊ะ พี่เปา สะเสียว” พอเล่นคอจบก็ซุกหน้าผ่านรักแร้ไปเลียไล้ที่ยอดอกหลายจุดบนร่างกายถูกกระตุ้นจากคนตัวสูงผมเริ่มรับความเสียวที่พรั่งพรูต่อเนื่องไม่ไหว “น้ำ” “ครับ” “คบกับพี่ไหม” “อ๊ะ อ๊าอะไรนะ” อยู่ ๆพี่เปาเพิ่มแรงกระแทก เหมือนอวัยวะภายในผมจะได้รับการกระทบกระเทือน “คนกันนะเป็นแฟนพี่นะ พี่ชอบน้ำมานานแล้ว คบกับพี่ได้ไหม” “อะ อือผมเองก็ชอบพี่มานานแล้ว” พอได้ยินแบบนั้นพี่เปายิ่งกระแทกแรงเข้ามาอีกตัวผมที่รับแรงต่อส่งถ่ายเข้ามาทำให้น้องชายที่แข็งผงาดดีดตีหน้าท้องพี่เปาจึงยื่นมือมาจับมันชักไปพร้อม “โอ๊ย จะแตกจะแตกแล้วน้ำ พี่จะแตกแล้ว” “อือผมเองก็จะเสร็จจ็จแล้วกดหกด ดกดฏโฌฏโฌฐญญฌ . _ c/ v# |7 x6 U4 p) F5 @, G
แล้ว อ๊ะ อ๊ะ อ๊า” “ซี๊ดแตกพร้อมกันนะ พี่จะฉีดยาแล้วนะ รับเข้าไปนะ ซี๊ดดด” หลังจากน้ำแตกพี่เปาดึงร่างของผมเข้าไปกอดแล้วหอมแก้มอยู่นานสองนานโดยที่ส่วนนั้นคาค้างภายในไม่หลุดออก “หลังจากนี้พี่จะดูแลน้ำเอง พี่สัญญาว่าจะไม่ให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก” มือหนาลูบเบาๆ ที่รอยตะขาบหน้าท้องอีกครั้ง ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันพี่เปายังคงเป็นผู้ชายที่ผมชอบมากที่สุดและยิ่งชอบเข้าไปใหญ่เมื่อรู้ว่าที่พี่เปาเลือกเรียนสายอาชีพนี้เพราะอยากคอยดูแลผมเนื่องจากเหตุการณ์ในครั้งอดีต “น่ารักที่สุดเลยครับผัวของผม” “หืม...เรียกพี่ว่าไงนะ” “...ผัว” “น้ำอย่าเล่นกับระบบนะ” ผมขมิบช่องทางหลังรัดของพี่เปาและเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงเข็มของพี่เปาเริ่มขยายตัวขึ้นอีกครั้งจนคับรูไปหมด “อ่อยพี่ขนาดนี้คืนนี้อย่าหวังว่าจะได้นอนเลย” ( S- n/ h9 H' K# ~1 n# S6 O5 D
__________
8 U) i: x% e' H6 D e
Talk ขอโทษที่หายไปนานเลย ตอนนี้เรื่องสั้นที่เขียนไว้ลงหมดแล้ว และช่วงนี้กำลังวุ่นกับการเขียนเรื่องยาวแบบด้นสด ใครอยากอ่านแนวไหนหรือมีไอเดียอะไรโยนมาได้เลยครับ ตอนนี้เปิดรับทุกความเห็น อิอิ 3 o( { [& s/ g2 z# u
*ขอฝาก "มหาลัยสายเสียว" กำลังออนแอร์ อาจจะนำมาลงที่นี่สัปดาห์ละตอน เริ่มวันอาทิตย์หน้าครับ ฝากด้วยค้าบ
" b, Z5 R; u2 x; r' q; a | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-7-20 17:30:12
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-8-18 17:50:47
โพสต์ 2026-8-18 06:31:54
โพสต์ 2026-7-23 23:42:00