เช้าวันรุ่งขึ้นในเชียงใหม่่ อากาศสดชื่นและเย็นสบายผิดกับความร้อนรุ่มในกางเกงนอนของผม ทันทีที่ลืมตาขึ้นมา สิ่งแรกที่ผมทำคือคว้ามือถือมาเปิดแอปเพื่อเช็คข้อความทันที แต่ในหน้าแชทกลับว่างเปล่า ข้อความทิ้งท้ายของผมยังขึ้นสถานะเงียบสนิท ไม่อ่านและไม่ตอบ
ผมถอนหายใจยาว พลางสบถออกมาเบาๆ คิดไว้แล้วว่าเด็กเมื่อคืนคงแค่เหงาชั่วคราว ได้เสียวเสร็จก็คงบล็อกผมทิ้งตามสูตรแอปหาคู่ทั่วไป น่าเสียดายนิดหน่อยเพราะหุ่นลีนบางและลีลาเลียน้ำว่าวในกล้องเมื่อคืนมันยังติดตาจนผมลืมไม่ลง แต่ชีวิตต้องเดินหน้าต่อ ผมสะบัดหัวไล่ความอยากออกไปเพื่อเตรียมตัวคุยงานสำคัญ
ช่วงบ่ายผมออกไปคุยธุระกับคุณเค เจ้าของที่ดินผืนใหญ่ที่บริษัทผมต้องการร่วมทุน โชคดีที่ดีลธุรกิจวันแรกราบรื่นกว่าที่คิด หลังจากคุยงานกันเสร็จสรรพ คุณเคที่ดูถูกชะตากับผมมากก็เอ่ยปากชวนด้วยรอยยิ้มกว้าง
"คุณไมค์ ค่ำนี้ไปทานมื้อเย็นที่บ้านผมเถอะครับ แฟนผมเตรียมกับข้าวเมืองไว้ต้อนรับ ถือว่าทานข้าวกันสบายๆ มารยาทธุรกิจแบบคนไทย"
ผมยิ้มตอบรับทันทีตามมารยาท “ยินดีครับคุณเค ขอบคุณมากครับ”
คฤหาสน์ของคุณเคหรูหราสมฐานะ ตั้งอยู่บนเนินเขาล้อมรอบด้วยรั้วหินมิดชิด ทันทีที่ผมนั่งลงที่โต๊ะอาหารหินอ่อนตัวยาว สายตาของผมก็ต้องสะดุดกึกเมื่อคุณเคกวักมือเรียกเด็กคนหนึ่งที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องอาหาร
"คุณไมค์ นี่เจ้าคิน ลูกชายคนโตของผมครับ เรียนอยู่นานาชาติเพิ่งขึ้นเกรด 7 ปีนี้... คิน ไหว้อาไมค์สิลูก พาร์ทเนอร์ธุรกิจของพ่อจากออสเตรเลีย"
"สวัสดีครับอาไมค์..." เด็กหนุ่มยกมือไหว้แบบเกร็งๆ ท่าทางเรียบร้อย ขี้อาย และแต่งตัวสะอาดสะอ้านเนี้ยบกริบ
แต่หัวใจของผมกลับดิ่งวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม! รูปร่างโปร่งลีนบาง ไหล่แคบ และน้ำเสียงหวานติดแหบจางๆ นั่น... มันเหมือนไอ้เด็กชื่อ 'Key' ที่เปิดกล้องชักว่าวร่วมสาบานกับผมเมื่อคืนไม่มีผิด!
ระหว่างมื้ออาหาร ผมนั่งกินข้าวด้วยความกระสับกระส่าย สายตาคอยจับจ้องเด็กที่ชื่อคินอย่างไม่วางตา และในจังหวะที่คินเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย แสงไฟจากโคมไฟระย้าก็ส่องกระทบให้เห็น ขี้แมลงวันเม็ดเล็กๆ แถวใต้คาง ตำแหน่งเดียวกับที่ปากแดงๆ นั่นอมนิ้วตัวเองโชว์ผมในกล้องเป๊ะ! วินาทีนั้นผมหน้าร้อนผ่าว ใจเต้นรัวเหมือนกลองรบ ส่วนคินเหมือนจะรู้ตัวว่าโดนจับพิรุธได้ เด็กน้อยดูแล้วน่าจะวัยไม่เกิน 13 เอาแต่ก้มหน้าหลบตา ไม่ยอมคุยกับผมเลยแม้แต่คำเดียว
"ผมขอตัวเข้าห้องน้ำสักครู่นะครับ" ผมบอกคุณเคเพราะทนความอึดอัดไม่ไหว
พอเดินเข้ามาในห้องน้ำชั้นล่างและล็อคประตู เท่านั้นแหละ... ลมหายใจผมแทบสะดุด พื้นกระเบื้องหินอ่อนสีดำสลับลายกำแพงปูนเปลือยขัดมันด้านหลังชามสุขภัณฑ์ มันคือฉากหลังในกล้องของคีย์เมื่อคืนแบบร้อยเปอร์เซ็นต์! ความจริงกระแทกหน้าจนควยเจ็ดนิ้วใต้กางเกงสแล็กสั่นกระตุก แข็งตั้งเด่ขึ้นมากลางคันด้วยความเงี่ยนและตื่นเต้นสุดขีด ผมอยากจะงัดออกมาสาวระบายน้ำออกมาก แต่จิตใต้สำนึกฝั่งผู้ใหญ่เตือนว่านี่บ้านพาร์ทเนอร์ธุรกิจ ผมเลยต้องพยายามล้างหน้า ตั้งสติ และเดินกลับออกไปทำตัวให้ปกติที่สุด
ผมสังเกตุดูเด็กนี่เรียบร้อยขี้อายขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อว่าจะร่านเล่นแอปหาคู่ใต้ดินแบบนั้น... แต่ก็นะ ระบบ GPS ในแอปมันก็บอกอยู่ว่าห่างกันไม่กี่กิโล ทุกอย่างมันประจวบเหมาะเกินไปแล้ว
หลังมื้ออาหาร ผมแกล้งเนียนเอ่ยปากกับคุณเค "คุณเคครับ ผมเห็นว่าท้ายบ้านมีแปลงที่ดินกว้างมาก เผื่ออนาคตบริษัทผมจะขยายโครงการทำเลท่องเที่ยว ผมขอเดินสำรวจพื้นที่หน่อยได้ไหมครับ"
"อ๋อ ได้เลยคุณไมค์ แต่พอดีผมมีสายด่วนจากผู้ว่าฯ ต้องรีบเคลียร์... คิน! พาอาไมค์เดินไปดูไร่สตรอเบอร์รี่ท้ายบ้านเราหน่อยไป ดูแลอาเขาดีๆ นะลูก" คุณเคหันไปสั่งลูกชาย
"ครับพ่อ..." คินรับคำเสียงแผ่ว
เราสองคนเดินห่างออกมาจากตัวเรือนใหญ่ ลัดเลาะผ่านแปลงสตรอเบอร์รี่เตี้ยๆ ที่ทอดยาวไปตามแนวเนินเขา ทันทีที่เดินพ้นระยะสายตาของคนงานและตัวบ้าน ผมที่ไม่ได้สนใจมองต้นไม้ใบหญ้าเลยสักนิด ก็ขยับเข้าไปใกล้ร่างบางแล้วแกล้งถามเสียงต่ำกระซิบ
"เมื่อคืนเป็นยังไงบ้างเรา... พี่ทักไปทำไมไม่ตอบล่ะ?"
คินชะงักกึก ใบหน้าขาวใสขึ้นสีแดงระเรื่อ เด็กน้อยอ้ำอึ้ง หลบตาทำเป็นเนียนไม่รู้เรื่อง "อาไมค์พูดเรื่องอะไรครับ... ผมไม่เข้าใจ อาคงจำคนผิดแล้วละครับ"
ผมแอบยิ้มกริ่มในใจ เห็นท่าทางลนลานแบบเด็กอมนิ้วแล้วยิ่งรู้สึกอยากรังแก "หรอกเหรอ... งั้นอาคงจำผิดคนละมั้ง" ผมตามน้ำน้องไปก่อนเพื่อไม่ให้ไก่ตื่น
คินรีบเดินนำผมขึ้นเนินไปจนถึงอาคารปูนเปลือยหลังเล็กสไตล์โมเดิร์นที่ตั้งหลบมุมอยู่สุดชายไร่ "ตรงนี้เป็นห้องควบคุมระบบน้ำอัตโนมัติครับ... พ่อสร้างไว้ แต่ระบบจัดการดิจิทัล หน้าจอทัชสกรีน แล้วก็โปรแกรมสั่งการวาล์วน้ำหยดทั้งหมด... ผมเป็นคนเขียนระบบไอทีคุมมันเองครับ"
เด็กชายเปิดประตูพาผมเข้ามาข้างใน ท่าทางอ้ำอึ้งเปลี่ยนเป็นพูดด้วยภาษาเนิร์ดๆ คอมพิวเตอร์อย่างภูมิใจ คินเรียกแทนตัวเองว่า 'ผม' และเรียกผมว่า 'อาไมค์' ทุกคำ ผมมองดูแผงวงจรกะพริบระยิบระยับ ท่อน้ำเหล็กสีน้ำเงินยักษ์ และความอัจฉริยะของเด็กตัวแค่นี้ด้วยความทึ่ง อึ้งจนสลัดภาพเด็กแก่แดดเมื่อคืนไม่หลุด
เรานั่งดูหน้าจอมอนิเตอร์ระบบด้วยกันสองคนในห้องแอร์ฉ่ำสลัว คุยกันไปสักพักจนคินเริ่มเปิดใจและผ่อนคลายลง ผมเลยขยับเข้าไปนั่งชิดจนไหล่เกยกัน แล้วยิ้มมุมปากถามย้ำอีกที
"แล้วเมื่อคืน... ทำไมต้องโกหกพี่ว่าอายุยี่สิบหืม?"
คินสะดุ้ง ก้มหน้าจนคางชิดอก เม้มปากแน่นก่อนจะยอมรับเสียงสั่น "ก็... ผมกลัวพี่เห็นว่าผมยังเป็นเด็กนักเรียน แล้วจะไม่กล้าคุยด้วยนี่ครับ..."
"พี่ก็ไม่กล้าคุยจริงๆ นั่นแหละ รู้ไหมว่าถ้าพ่อเราจับได้มันจะเป็นเรื่องใหญ่แค่ไหน" ผมดุเสียงเข้มแต่แววตายังจ้องมองน้องแบบไม่ละสายตา
"งั้นขอแนะนำตัวใหม่อย่างเป็นทางการ ผมชื่อคินครับ... ที่ใช้ชื่อคีย์ในแอปเพราะกลัวคนรู้จักมาเห็นเหมือนกัน แต่อาไมค์จะเรียกว่าคีย์ต่อก็ได้ครับ" เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นสบตา แววตาใสซื่อเปลี่ยนเป็นเยิ้มร่านประชดโลกแบบเดียวกับในกล้องเมื่อคืนเป๊ะ
และโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว นิ้วเรียวเล็กของคีย์ก็เอื้อมหมับมาคว้าลูบไล้เข้าที่เป้ากางเกงสแล็กของผมทันที! มือเล็กบีบเค้นลำควยยาวเจ็ดนิ้วที่ซ่อนอยู่จนมันตุงขยายร่างสู้มืออย่างรวดเร็ว ผมตกใจสะดุ้งพยายามจะคว้าข้อมือน้องออก
"คีย์! หยุดเลย อย่าทำแบบนี้ ถ้าพ่อคีย์รู้หน้าที่การงานพี่จะพังเอา" ผมปฏิเสธด้วยความกลัว ทั้งเรื่องอายุของเด็กและเรื่องผลกระทบทางธุรกิจ
"ไม่มีใครมาห้องนี้แน่นอนครับอาไมค์... ระบบน้ำเพิ่งรันเสร็จ พ่อสั่งห้ามคนงานขึ้นมาวุ่นวาย อาไม่ต้องกลัวนะ... ผมสัญญาจะเก็บเรื่องนี้กับเมื่อคืนเป็นความลับระดับท็อปเลย"
คีย์ไม่ฟังคำคัดค้าน เด็กชายทิ้งตัวลงคุกเข่าลงบนพื้นปูนขัดมันเย็นเฉียบตรงหว่างขาของผมใต้แผงควบคุมระบบ นิ้วเรียวเล็กจัดการปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงสแล็กของผมลงอย่างรวดเร็ว ท่อนเอ็นยักษ์สีเข้มดีดผุดขยายร่างตั้งเด่ปูดโปนสั่นกระตุกค้างอยู่ตรงหน้า คีย์อ้าปากสีแดงสดกลืนกินหัวควยแดงก่ำของผมเข้าปากเล็กๆ ทันทีโดยไม่ต้องรอคำอนุญาต!
"ซี๊ดดด... คีย์... อื้อออ"
ผมครางกระเส่า แหงนหน้าพิงพนักเก้าอี้ สมองโล่งโจ้งเคลิ้มไปกับความนุ่มชุ่มฉ่ำของโพรงปากเล็กๆ ที่ไม่เคยสัมผัสจากที่ไหนมาก่อน ความรู้สึกตื่นเต้นสุดขีดเพราะกลัวคนมาเห็น ผสมปนเปกับความรู้สึกผิดศีลธรรมที่กำลังยัดควยใส่ปากลูกชายคู่ค้าธุรกิจ มันตีรวนกันมั่วซั่วในหัวจนแทบสติหลุด แต่ความเสียวมันชนะทุกสิ่ง ผมเอื้อมมือไปลูบกลุ่มผมลอนนุ่มของคีย์ด้วยความเอ็นดูปนเสียว
ไม่เชื่อสายตาเลยว่าเด็กเรียนเนิร์ดๆ แบบนี้จะมีลีลาการอมควยที่ชำนาญเชี่ยวชาญ คีย์รูดหัวเข้าออกรัวยิบ ลิ้นเล็กตวัดเลียใต้รอยหยักหัวควยเน้นๆ สลับกับดูดกลืนความยาวเจ็ดนิ้วลงไปลึกจนสุดโคนจนแก้มบุ๋ม ลีลาใช้ปากของเด็กมัธยมคนนี้เก่งและช่ำชองกว่าพวกฝรั่งโตๆ ที่ผมเคยนัดในแอปที่ออสเตรเลียซะอีก!
ครืนนนนนนนนนน! ตับๆๆๆๆ!
ทันใดนั้น เครื่องสูบน้ำแรงดันสูงขนาดใหญ่ท้ายห้องเสียงดังทำงานตามวาล์วดิจิทัล เสียงเครื่องจักรกลคำรามกระหึ่มจนพื้นปูนสะเทือน มันช่วยกลบเสียงครางต่ำในลำคอของผมและเสียงคีย์สำลักน้ำลายแฉะชื้น แกร่ก... อึ้ก... จนมิด สายตาผมพร่ามัว จ้องมองหน้าจอมอนิเตอร์ระบบส่งแสงไฟกะพริบสีฟ้าสะท้อนบนร่างบางที่กำลังโยกหัวปรนเปรอผมอยู่ตรงหว่างขา
ความตื่นเต้น ความเสียว และแรงตอดรัดจากปากเล็กๆ ทำเอาเส้นความอดทนผมขาดผึง ผมเด้งเอวสะโพกสวนกลับเข้าไปในปากนุ่มๆ รัวเร็ว มือกดหัวคีย์ตรึงไว้แน่น กระแทกเน้นๆ ไปตามจังหวะกระหึ่มของเครื่องจักรกล ก่อนจะทนไม่ไหว พ่นน้ำว่าวสีขาวข้นขรึมพุ่งทะลักฉีดเข้าเต็มลำคอและช่องปากของคีย์จนล้นทะลัก
"อ๊อก!... อึก... อึ้ก..." คีย์กลืนน้ำรักรอบแรกของผมลงคออย่างเต็มใจ ทว่าความแรงทำให้คราบน้ำว่าวเหนียวเหนอะเยิ้มทะลักออกมาเปรอะเปื้อนเต็มมุมปากสีแดงสด ภาพตรงหน้าดูลามกและน่ารักเซ็กซี่สุดๆ
คีย์ลุกขึ้นยืนพลางใช้หลังมือเช็ดมุมปาก ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ยั่วยวนให้ผม ก่อนจะช่วยติดกระดุมกางเกงและจัดเสื้อผ้าแต่งตัวให้ผมเสร็จสรรพ เปลี่ยนกลับมาเป็นเด็กเรียบร้อยขี้อายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นเราสองคนก็เดินทอดน่องกลับเข้าบ้านหลังใหญ่ของคุณเคพร้อมกันอย่างแนบเนียน
ตกดึกหลังจากผมกลับมาถึงห้องพักในรีสอร์ทด้วยความอ่อนเพลียปนเสียวซ่าน เสียงเตือนข้อความก็ดังขึ้น ผมรีบกดเปิดดู เป็นข้อความจากคีย์ในแอปหลุมที่ปลดบล็อกเรียบร้อยแล้ว
"ขอโทษที่บล็อกแชทเมื่อคืนนะครับ พอดีผมแค่กลัวโดนจับได้... แต่อาจับผมได้คาหนังคาเขาแล้ว ผมก็ไม่กลัวอะไรอีกแล้วครับ"
ผมยิ้มกว้างหน้ารอบผ่าว พิมพ์ตอบกลับไปทันที
"พี่ไม่บอกใครหรอกไม่ต้องกลัว... แต่อมเก่งมากนะเรา พี่โคตรชอบเลย"
"งั้น... พรุ่งนี้ผมจะไปหาพี่ที่รีสอร์ทนะครับ พอดีเลิกเรียนไว... เดี๋ยวขอลองคาชุดนักเรียนกันสักครั้งมั้ยครับ?"
ข้อความท้าทายศีลธรรมล่าสุดทำเอาผมตื่นตัวจนควยตั้งชันขึ้นมาอีกรอบ ความกลัวคุกกลัวตารางในหัวมันหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความตัณหาดิบที่ครอบงำสมองอย่างสมบูรณ์แบบ ผมกดพิมพ์ตอบตกลงไปในทันทีโดยไม่ลังเลใจเลยแม้แต่วินาทีเดียว...
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-7-20 14:47:19
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-7-20 15:08:47
โพสต์ 2026-7-20 16:02:34
โพสต์ 2026-7-20 18:20:18
โพสต์ 2026-7-20 20:00:03
โพสต์ 2026-7-21 00:58:53