ซ่อนรักใต้ดิน (พ่อกับลูก) ตอนที 3-4

FatherandSon

ตอนที่ 3: ผืนดินและหยาดเหงื่อ
     รุ่งเช้าวันต่อมา... แสงแดดอ่อนๆ ยามอรุณรุ่งสาดส่องทลายความมืดและลมพายุของค่ำคืนอันอบอ้าวให้เลือนหายไป แต่อาการมึนศีรษะจากฤทธิ์เหล้าขาว 40 ดีกรีเมื่อคืนยังคงทิ้งร่องรอยไว้รุมเร้า ‘สิงห์’ ให้ต้องนิ่วหน้า ทว่าหน้าที่และวิถีชีวิตคนชนบทบีบบังคับให้เขาต้องฝืนกาย ลุกจากที่นอนตั้งแต่ไก่โห่เพื่อเดินเท้ามายัง คอกวัว ท้ายทุ่งนา ซึ่งตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวบ้านไปราวๆ 1 กิโลเมตร
      เสียงวัวในคอกร้องรับรุ่งอรุณดังแว่วมาตามลม สิงห์ยกมือขึ้นนวดขมับพลางทอดสายตามองข้ามคอกวัวไปยังผืนดินทำกินอันกว้างใหญ่ไพศาลของตนด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
     ตระกูลของสิงห์มีพี่น้องทั้งหมดสามคน แต่พี่น้องอีกสองคนเลือกที่จะเข้าไปขุดทอง ทำงานออฟฟิศและสร้างครอบครัวอยู่ที่กรุงเทพฯ เมืองหลวงอันศิวิไลซ์ พวกเขาไม่มีใครคิดจะกลับมาทำไร่ไถนาอีก จึงพร้อมใจกันมอบหมายและยกที่ดินผืนงามที่เป็นมรดกตกทอดทั้งหมดให้สิงห์เป็นคนดูแลแต่เพียงผู้เดียว นั่นทำให้ครอบครัวของสิงห์จัดว่าเป็นผู้มีอันจะกินและมีที่ดินมากที่สุดคนหนึ่งในแถบเชิงเขานี้
     ผิดกับ ‘เข้ม’... รายนั้นมีที่ดินติดตัวเพียงหยิบมือเดียวตรงหลังบ้าน ซึ่งใช้ประโยชน์ได้แค่ปลูกต้นกล้วยน้ำว้าไว้กินไว้ขายประทังชีพไปวันๆ แต่สิ่งที่เข้มมีทดแทนที่ดินคือ "ความขยันตรากตรำ" เข้มเป็นคนสู้เหนื่อยและรับจ้างงานเกษตรทุกประเภทในหมู่บ้าน โดยเฉพาะงานในไร่นาอันกว้างใหญ่ของสิงห์ ที่สิงห์มักจะควักเงินจ้างอาเข้มของพวกเด็กๆ มาช่วยงานอยู่บ่อยครั้งด้วยความเอ็นดูในความสู้ชีวิต
     งานในไร่มันมากมายจนเกินกำลังคนวัยสี่สิบกว่า แต่โชคดีที่ตอนนี้สิงห์มีแรงมือแรงเท้าเพิ่มขึ้นมา...
‘ดิน’ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน และ ‘กล้า’ ลูกชายของเข้ม เพิ่งจะเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนประจำอำเภอมาหมาดๆ ด้วยกันทั้งคู่ และด้วยข้อจำกัดของแต่ละบ้าน เด็กหนุ่มทั้งสองจึงเลือกที่จะ ไม่เรียนต่อ ในระดับมหาวิทยาลัย กล้าต้องอยู่ช่วยพ่อทำงานรับจ้างหาเงิน ส่วนดิน... ด้วยความกตัญญูและรักผืนดินบ้านเกิด เขาจึงเลือกที่จะปฏิเสธคำชวนของอาๆ ที่กรุงเทพฯ แล้วหันมาช่วยงานพ่อสิงห์อย่างเต็มตัวในฐานะเกษตรกรหนุ่ม
สวบ... สวบ...
     เสียงฝีเท้าเบาๆ เดินย่ำหญ้าคาเข้ามาใกล้ คอกวัวที่เคยมีเพียงเสียงเคี้ยวหญ้าของสัตว์เคี้ยวเอื้องพลันมีชีวิตชีวาขึ้นเมื่อเด็กหนุ่มร่างโปร่งเดินเข้ามา ดินในชุดเสื้อกล้ามสีขาวปอนๆ กับกางเกงขาสั้น เดินหิ้วกระติกน้ำชาและห่อข้าวเหนียวหมูปิ้งตรงเข้ามาหาคนเป็นพ่อซึ่งเป็นหน้าที่ของดินที่ต้องทำตอนเช้าๆก่อนไปโรงเรียน
“พ่อครับ ผมเอาข้าวเช้ากับน้ำชาอุ่นๆ มาส่ง ท่าทางยังไม่สร่างเหล้าดีใช่ไหมครับ”
     ดินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอาทร ใบหน้าเนียนผุดผ่องตามวัยหนุ่มสะท้อนกับแสงแดดยามเช้าจนดูสะอาดตา
สิงห์ละสายตาจากทุ่งกว้าง หันกลับมามองลูกชายในไส้... วัย 18 ปีบริบูรณ์ทำให้ดินเริ่มมีโครงสร้างของชายชาตรี ผิวพรรณที่แม้อาบแดดแต่ก็ยังดูเกลี้ยงเกลา เสื้อกล้ามตัวบางเผยให้เห็นช่วงไหล่และลำคอที่ระหง ภาพความใกล้ชิดของเข้มและกล้าที่เขาเห็นที่ใต้ถุนบ้านเมื่อคืนแวบเข้ามาในหัวสมองอันตื้อชาขัดแย้งกับความเป็นจริงตรงหน้า
“เออ... วางไว้ตรงแคร่นั่นแหละไอ้ดิน... มึงกินข้าวมาหรือยังล่ะ?”
     สิงห์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ พลางรับแก้วน้ำชาอุ่นๆ จากมือลูกชาย
“ผมเรียบร้อยมาจากบ้านแล้วครับพ่อ”
ดินยิ้มขยับไปช่วยจับจอบโกยขี้วัวอย่างไม่นึกรังเกียจความสกปรก
“เห็นเมื่อวานอาเข้มบอกว่า สายๆ จะพาไอ้กล้ามาช่วยลากไม้ไผ่ไปทำรั้วกั้นคอกวัวฝั่งนู้น ไม่รู้ป่านนี้จะลุกไหวหรือยัง”
“หึ... เมื่อคืนไอ้เข้มมันล่อเหล้าขาวไปเกือบหมดขวด ไม่รู้ป่านนี้ไอ้กล้ามันพยุงพ่อมันลุกจากมุ้งได้หรือยัง”
     สิงห์พูดกลั้วหัวเราะ ก่อนจะทอดสายตามองลูกชายที่กำลังทำงานอย่างขยันขันแข็ง
“...ไอ้ดิน มึงเรียนจบ ม.6 แล้ว มึงไม่เสียดายเหรอวะที่ไม่ไปเรียน อยู่ตากแดดตากลมในคอกวัวแบบนี้มันเหนื่อยนะมึง”
      ดินหยุดมือจากจอบ เงยหน้าขึ้นสบตาคนเป็นพ่อ แววตาของเด็กหนุ่มซื่อตรงและเต็มไปด้วยความเทิดทูน
“ไม่เหนื่อยหรอกครับพ่อ ผมสัญญาไว้แล้วไงว่าจะอยู่ดูแลที่นี่ ที่ดินของเรากว้างใหญ่ขนาดนี้ ถ้าผมไม่ช่วยพ่อ แล้วใครจะช่วยล่ะครับ”
     คำตอบที่แสนดีและรอยยิ้มซื่อๆ ของดิน กลับทำให้ส่วนลึกในใจของสิงห์เกิดกระแสความร้อนรุ่มบางอย่างแล่นพล่าน สายตาคมปลาบของคนเป็นพ่อที่จ้องมองเรือนร่างของลูกชายที่กำลังเติบโตเต็มวัย... เริ่มแปรเปลี่ยนไปทีละน้อย โดยที่เด็กหนุ่มตรงหน้าไม่มีวันรู้ตัวเลยสักนิด


ตอนที่ 4: ความเงียบในดงกล้วย  
      ดวงอาทิตย์เคลื่อนเข้าสู่ตำแหน่งตรงศีรษะ แสงแดดยามใกล้เที่ยงแผดเผาความร้อนระอุลงสู่ผืนดินจนไอร้อนลอยม้วนขึ้นมาจากซังข้าวในนา ‘สิงห์’ และ ‘ดิน’ พากันเดินเท้ากลับมาจากคอกวัวท้ายทุ่ง ระหว่างทางเดินคนเป็นพ่อเอาแต่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เพราะจนป่านนี้แล้วก็ยังไร้วี่แววของเข้มและกล้าที่จะมาช่วยลากไม้ไผ่ตามที่นัดแนะกันไว้
     เมื่อมาถึงเขตบ้านของตัวเอง ดินที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเหงื่อไคลและคราบฝุ่นจากการขุดลอกคอกวัวก็หันมาบอกคนเป็นพ่อ
“พ่อครับ เที่ยงแล้ว เดี๋ยวผมขอตัวไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวหลังบ้านก่อนนะครับ”
“เออ มึงไปอาบน้ำอาบท่าเถอะ เดี๋ยวกูจะเดินไปดูสองพ่อลูกนั้นที่บ้านสักหน่อย”
       สิงห์พยักหน้ารับพลางมองส่งลูกชายที่เดินแยกไปยังห้องน้ำเปิดโล่งหลังบ้าน ก่อนที่ตัวเองจะสาวเท้าเดินลัดเลาะคันนาไปยังบ้านของเข้มที่อยู่ห่างออกไปราวๆ 100 เมตร
     เมื่อมาถึงบริเวณหน้าบ้านไม้ใต้ถุนสูงของเข้ม สิงห์กลับพบเพียงความเงียบสงัดจนน่าประหลาดใจ ไร้เสียงพูดคุยหรือเสียงขยับเขยื้อนใดๆ ของสิ่งมีชีวิต เสื่อกกและวงเหล้าเมื่อคืนถูกเก็บกวาดไปเรียบร้อยแล้ว ชายวัยกลางคนยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ใจหนึ่งอยากจะตะโกนเรียก แต่อีกใจก็เกรงใจ กลัวว่าฤทธิ์เหล้าขาว 40 ดีกรีเมื่อคืนจะทำให้พไอ้เข้มยังคงนอนหลับสนิทอยู่บนห้องนอน
     เมื่อเห็นว่าหน้าบ้านเงียบกริบ สิงห์จึงเปลี่ยนใจเดินอ้อมขยับขยายขยับเท้าไปยังบริเวณหลังบ้านแทน
หลังบ้านของเข้มคือดงกล้วยน้ำว้าผืนใหญ่ ใบกล้วยสีเขียวขนาดยาวพากันขึ้นเบียดเสียดหนาทึบ ทอดยาวลึกเข้าไปจนถึงบริเวณเชิงเขาเป็นระยะทางราวๆ 500 เมตร แสงแดดจัดจ้านภายนอกถูกกรองด้วยใบกล้วยหนาทึบจนทำให้ทางเดินบริเวณนี้ดูสลัวและร่มรื่นขึ้นมาบ้างเล็กน้อย ทว่ามันกลับแฝงไปด้วยความอับชื้นและความเงียบเชียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้น
     สิงห์เดินมาหยุดลงที่แคร่ไม้ไผ่ตัวเก่าที่ตั้งอยู่ใต้ร่มเงาของต้นกล้วยใหญ่หลังบ้าน ชายวัยกลางคนทิ้งตัวลงนั่งบนแคร่ พลางยกชายเสื้อกล้ามขึ้นเช็ดเหงื่อที่ผุดซึมตามใบหน้าและลำคอหนา สายตาคมทอดมองลึกเข้าไปในดงกล้วยอันมืดสลัวที่ทอดยาวไปถึงตีนเขา ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบาๆ ด้วยความฉงน
“หายไปไหนกันหมดวะไอ้เข้ม... รถเครื่องก็จอดอยู่ หรือว่ามึงพากันนอนตายเพราะเหล้ากูไปแล้ววะ?”
     ความเงียบรอบกายในดงกล้วย มีเพียงเสียงใบกล้วยแห้งเสียดสีกันแผ่วเบายามลมร้อนพัดผ่าน ยิ่งทำให้สิงห์เกิดความรู้สึกทึบตันในอก ราวกับความเงียบสงัดยามเที่ยงวันของบ้านหลังนี้ กำลังซุกซ่อนสายตาหรือความลับบางอย่างเอาไว้ใต้ผืนดินแห่งนี้ โดยที่เขาเองก็ยังไม่รู้เลยว่า สิ่งที่กำลังจะได้พบเจอต่อจากนี้... คืออะไร

nuangnut1996

สนุกมากครับ

choochoo

ขอบคุณ

narutogank

รอครับ

kettee

ขอบคุณ

ดอกม่วง

สนุกมากคับ ขอบคุณคับ

saiyok

ดีต่อใจมากครับ

phinik

รออออ

คำปุ้ย

กำลังลุ้นยุน้อ5555แค่คิดก็หายใจเต้นตึกๆตั๊กๆละคับ555

popn

ขอบคุณครับ

guwin001

ขอบคุณครับ

JJBBChp

โอ้ยยยยย ลุ้นนนน

blackorchid

ตื่นเต้นๆๆๆ

Fit_133

ขอบคุณครับ

jamjit

สนุกมากครับ

Naruto9981

สนุกมากครับ

theera

ขอบคุณครับ

redboy

ลุ้นอีกแล้ว

kuminum

ขอบคุณมากครับ

Ken09

รอๆๆคับ