ซ่อนรักใต้ดิน (พ่อกับลูก) ตอนที 2

FatherandSon

       เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกสงัด เสียงถ่ายทอดสดฟุตบอลจากบ้านของสิงห์เงียบลงไปนานแล้ว ลมพายุฤดูร้อนที่ตั้งเค้าเริ่มพัดกรรโชกแรงขึ้น หอบเอาฝุ่นละอองและใบไม้แห้งปลิวว่อนส่งเสียงสวบสาบไปทั่วบริเวณ
     ใต้ถุนบ้านของเข้ม เหล้าขาวขวดใหญ่พร่องจนเหลือติดก้นขวดเพียงก้นแก้ว ทั้งสิงห์และเข้มต่างนั่งโอนเอน ใบหน้าแดงก่ำและตาปรือปรอยด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปอย่างหนักหน่วง อาการมึนเมาเข้าเล่นงานจนบทสนทนาเริ่มขาดตอน เหลือเพียงเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากในลำคอตามประสาคนไร้สติ
สวบ... สวบ...
     เสียงฝีเท้าเดินย่ำตัดทุ่งนาฝ่าความมืดตรงมายังใต้ถุนบ้าน ‘กล้า’ เดินกลับมาจากบ้านของสิงห์หลังจากดูฟุตบอลจบ เด็กหนุ่มในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งและกางเกงขาสั้นเลิกคิ้วมองภาพตรงหน้าพลางถอนหายใจยาว เมื่อเห็นสภาพพ่อตัวเองและเพื่อนบ้านรุ่นน้าที่เมามายจนแทบจะประคองตัวกันไม่อยู่
     กล้าเดินตรงเข้ามาในวงเหล้า ขยับเข้าไปใกล้สิงห์ที่กำลังนั่งสัปหงกพลางเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่แฝงความห่วงใย
“ลุงสิงห์เมามากแล้วนะครับ ดึกดื่นป่านนี้แล้วด้วย”
      สิงห์สะดุ้งเล็กน้อยตื่นจากภวังค์ความเมา เขาเงยใบหน้าที่มีหนวดเคราครึ้มขึ้นมองเด็กหนุ่มรุ่นลูก ดวงตาที่พร่าเบลอพยายามปรับโฟกัส ก่อนจะพยักหน้ารับรู้ พลางใช้มือหนาที่สั่นเทาหยัดกายลุกขึ้นจากเสื่อกกอย่างทุลักทุเลจนแก้วเหล้าเกือบคว่ำ
“เออ... เออๆ กูก็จักกลับแล้วเหมือนกัน แม่สร้อยคงรอล็อคประตูบ้านแล้ว”
      สิงห์เอ่ยเสียงยานคราง โบกมือไปมาในอากาศเพื่อตัดบท ก่อนจะก้าวขาออกเดินเซไปเซมามุ่งหน้ากลับไปยังบ้านของตนที่อยู่ห่างออกไป 100 เมตร
     สายลมยามค่ำคืนพัดปะทะใบหน้าหนา แสงไฟสลัวจากทางเดินทำให้สิงห์พอจะจับทิศทางได้ แต่ด้วยความมึนเมาที่แล่นพล่านอยู่ในหัวสมอง ทำให้ก้าวขาไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็ต้องหยุดชะงักลง ชายวัยกลางคนหันหลังกลับไปมองที่ใต้ถุนบ้านหลังที่เพิ่งจากมาด้วยความสับสนในระบบประสาท
     แสงไฟหลอดไส้สีส้มสลัวใต้ถุนบ้านของเข้ม ส่องกระทบภาพเหตุการณ์ตรงหน้าที่ทำให้สิงห์ต้องยืนนิ่งมอง...
     กล้ากำลังขยับเข้าไปชิดร่างของเข้ม เด็กหนุ่มก้มลงโอบแขนล่ำสันของคนเป็นพ่อขึ้นพาดบ่า มืออีกข้างหนึ่งเอื้อมไปโอบกระชับรอบเอวหนาของเข้มเอาไว้แน่น เพื่อออกแรงดึงตัวพยุงร่างที่ไร้สติของพ่อให้ลุกขึ้นยืน ร่างกายของสองพ่อลูกแนบชิดติดกันจนเห็นมัดกล้ามและแผ่นหลังที่มีเหงื่อซึมขยับขับเคลื่อนไปตามแรงพยุง กล้าค่อยๆ ประคองเข้มย่ำเท้าขึ้นบันไดไม้ทีละขั้นเพื่อพากันขึ้นไปยังห้องนอนด้านบนด้วยความยากลำบาก
     ภาพความใกล้ชิด ท่าทางที่พึ่งพาพึ่งพิงกันของสองพ่อลูกบ้านนั้น ท่ามกลางแสงสีส้มสลัวและเสียงลมพายุ ปลุกเร้าความทรงจำบางอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นในวงเหล้าให้ย้อนกลับมา
     ในหัวที่หมุนคว้างและตื้อชาของสิงห์ คำพูดของเข้มที่เพิ่งพูดไปเมื่อหัวค่ำดังก้องสะท้อนขึ้นมาในมโนสำนึก...
‘อยู่กันสองคนพ่อลูกมันคล่องตัวดี... อยากทำอะไรก็ทำ อยากนอนตอนไหนก็นอน...’
     คำพูดเหล่านั้นไหลวนอยู่ในหัวของชายที่กำลังมึนเมาอย่างหนัก สิงห์สะบัดศีรษะไล่ความมึนงง ทว่าสายตาก็ยังคงจับจ้องเงาของสองพ่อลูกที่ค่อยๆ หายลับเข้าไปในตัวบ้าน
     เขารู้สึกแปลกประหลาดในอกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความคิดบางอย่างที่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างเด่นชัด แต่อบอวลไปด้วยกระแสของความโดดเดี่ยวและความโหยหา... มันเริ่มก่อตัวขึ้นใต้อาการมึนเมา ก่อนที่เขาจะหันหลังกลับและก้าวเดินโซเซฝ่าความมืดมิดของราตรี มุ่งหน้ากลับไปสู่บ้านของตัวเอง

nuangnut1996

สนุกมากครับ

takeshi

ขอบคุณ

ชานัน

รอติดตาม

papae5za

ใจจ้า

mojimaru

ขอบคุณครับ

Ken09

รอๆๆติดตามคับ

ดอกม่วง

รอติดตามครับ

lekthai

ติดตาม ขอรูปหน้าพ่อชักๆ หน่อย

soobin69ck

ขอบคุณมากครับ

Naruto9981

ขอบคุณมากครับ

Dam_Dham

ติดตามตอนต่อไป

theera

คิดว่าสิงห์จะตามเข้าไปดูซะอีก
ขอบคุณครับ

ROSY712

ขอบคุณครับ

Dunk2zean

ขอบคุณครับ

kuminum

ขอบคุณมากครับส้นไปหน่อบ

nakals

ขอบคุณครับ

ordyordy

อย่าลืมแอบย่องมาก่อนฟ้าสางนะสิงห์ เอ็งจะได้เห็นคนล้างหน้าไก่แต่เช้า

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

PPoj

ขอบคุณครับ