แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย mamonza80 เมื่อ 2026-6-2 15:57
คำเตือน : นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงแค่เรื่องสมมติที่เกิดขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น เนื้อหา สถานที่ และตัวละคร ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสถานที่ บุคคลใด หรือเหตุการณ์จริงใด ๆ - เป็นแนวFantasy/ตัวเอกส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายรับ/การมีsex กับทั้งคนและสิ่งอื่นที่ไม่ใช่คน - ไม่อนุญาตให้นำไปเผยแพร่ที่อื่นนะครับ
** ขอเปลี่ยนชื่อเรื่องนะครับเพราะชื่อเก่ามันจะไปปนกับนิยายทั่วไปเกินไป
ท่ามกลางผืนป่าดิบชื้นแถบชายแดนภาคเหนือของประเทศไทย แสงแดดยามบ่ายที่ลอดผ่านเรือนยอดไม้หนาทึบลงมาทาบทับกับพื้นดินเฉอะแฉะ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอับชื้น ลมพัดเอื่อยพากลิ่นดินและใบไม้ผุพังโชยเข้าจมูก เสียงแมลงร้องระงมไปทั่วผืนป่าระคนกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มทหารพรานที่กำลังหยุดพักจากการลาดตระเวนอันเหน็ดเหนื่อยบนเส้นทางทุรกันดาร
"ตรวจเช็กอุปกรณ์ให้เรียบร้อย ใครมีปัญหาอะไรให้รีบรายงาน"
น้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงพลัง และเต็มไปด้วยความเฉียบขาดดังขึ้นจากริมฝีปากหยักลึกได้รูปของ แทนไท หรือที่ลูกน้องร่วมฐานปฏิบัติการมักจะเรียกขานเขาอย่างเคารพปนสนิทสนมว่า "หมวดแทน"
หมวดแทนในวัยย่าง 25 ปีบริบูรณ์ ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่กึ่งกลางกลุ่มทหารใต้บังคับบัญชา รูปร่างของเขาคือผลลัพธ์ของพันธุกรรมชั้นเลิศและการเคี่ยวกรำอย่างหนักหน่วงจากโรงเรียนทหาร ร่างกายที่สูงใหญ่กว่า 183 เซนติเมตรอัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ โครงหน้าของเขาเป็นส่วนผสมที่ลงตัวอย่างน่าเหลือเชื่อระหว่างสายเลือดไทย-จีน ดวงตาเรียวรีคมกริบล้อมรอบด้วยขนตาหนา คิ้วเข้มพาดเฉียงรับกับดั้งจมูกโด่งเป็นสันคมกริบ และกรามหนาบึกบึนที่ขึ้นรูปอย่างชัดเจน ผิวพรรณเดิมที่เป็นคนผิวขาวละเอียดแบบคนเชื้อสายจีน ตอนนี้กลับถูกย้อมด้วยเแดดจนกลายแทนเกรียมแดด ที่ดูดิบเถื่อน เซ็กซี่ และเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แห่งความเป็นชายชาตรีอย่างล้นเหลือ
เหงื่อเม็ดใสผุดซึมตามไรผมที่ถูกตัดจนสั้นเกรียนและลำคอแกร่ง ไหลรินผ่านแผ่นอกหนาที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อยืดซับในทหารสีเขียวขี้ม้าเข้มที่รัดรึงจนเห็นรอยนูนของยอดอกและซิกแพกเป็นลอนคลื่นชัดเจน ทุกย่างก้าวและการเคลื่อนไหวของเขาแฝงไปด้วยความยืดหยุ่นและทรงพลัง
เมื่อเห็นว่าลูกน้องทุกนายพยักหน้ารับและดูแลตัวเองเรียบร้อยดี แทนไทจึงหันไปหาจ่าสิบเอกคู่ใจที่นั่งพิงโคนไม้ใหญ่พลางเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางสบายๆ
"จ่า เดี๋ยวผมไปทำธุระส่วนตัวแป๊บหนึ่งนะ ฝากดูทางนี้ด้วย"
"ครับหมวด อย่าเดินไปไกลล่ะครับ ช่วงนี้ป่าแถวนี้ชื้นจัด ทางมันลื่น" จ่าสิบเอกเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี
"เออ รู้แล้ว ไม่ไกลหรอก"
แทนไทตอบรับพลางขยับปืนยาวจู่โจมคู่กายขึ้นสะพายบ่า เขาเดินแยกตัวออกจากจุดพักแรมมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่ารกชัฏเพียงเล็กน้อย เดินพ้นพุ่มไม้หนามาได้ราวๆ ยี่สิบสามสิบเมตร ในระยะที่ยังคงได้ยินเสียงลูกน้องพูดคุยสัพเพเหระและเสียงขูดขีดของช้อนสังกะสีกับจานข้าวสนามลอยลมมาแว่วๆ
เมื่อได้มุมที่ลับตาคนใต้โคนต้นไทรยักษ์หนาทึบ หมวดแทนก็วางปืนพิงไว้กับรากไม้ใหญ่ เขาถอนหายใจยาวพลางปลดเข็มขัดสนามและรูดซิปกางเกงลายพรางลง มือหนาที่หยาบกร้านจากการฝึกและจับอาวุธเอื้อมลงไปควักเอา "ควย" ขนาดเขื่องของตัวเองออกมาจากกางเกงชั้นในรัดรูป
ทันทีที่หลุดพ้นจากสิ่งห่อหุ้ม ท่อนเนื้ออวบใหญ่หนาที่มีสีอ่อนกว่าผิวส่วนอื่นเล็กน้อยก็ผงาดหัวออกมา มันยาวและมีลำล่ำหนาเต็มไปด้วยเส้นเลือดขอดที่พาดพันรอบแกนลำ ราวกับพร้อมจะแข็งขึงได้ทุกเมื่อ แม้ในยามปกติที่ยังไม่ตื่นตัวเต็มที่ มันก็ยังมีความหนาและหนักแน่นน่าเกรงขาม หัวหยักมนสีชมพูเข้มเปียกชื้นไปด้วยน้ำค้างปลายท่อเล็กน้อย แทนไทสูดปากเบาๆ ด้วยความโล่งอก ก่อนจะปล่อยลำปัสสาวะร้อนๆ พุ่งออกไปเป็นสายยาว กระทบกับกองใบไม้แห้งจนเกิดเสียงดังซ่า กลิ่นฉุนอุ่นๆ โชยขึ้นมาท่ามกลางความเย็นชื้นของป่าดิบ เขายืนฉี่อย่างสบายอารมณ์ สายตามองดูสายน้ำเกลียวใสพุ่งกระทบใบไม้แห้ง ความรู้สึกผ่อนคลายแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
ทว่า... ในจังหวะที่สายปัสสาวะเริ่มขาดสาย ร่างกายของทหารหนุ่มพลันสะดุ้งตัวเล็กน้อยด้วยสัญชาตญาณดิบที่ถูกฝึกมาอย่างเข้มข้น
อยู่ๆ บรรยากาศรอบตัวก็แปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว หมอกสีขาวหนาทึบไม่ทราบที่มาคืบคลานมาจากทุกทิศทาง มันหนาและเย็นเยียบเสียจนมองไม่เห็นแม้แต่ปลายเท้าของตัวเอง ภายในเวลาไม่ถึงอึดใจ เสียงนกเสียงแมลงที่เคยร้องระงมพลันเงียบเสียงลงอย่างฉับพลัน แม้แต่เสียงพูดคุยหัวเราะของลูกน้องที่เคยแว่วมาตามลมก็ถูกตัดขาดหายไปราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียงโลกทั้งใบ
"เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้นวะ"
แทนไทสบถตะโกน
"จ่า มีใครได้ยินไหม!"
เสียงหัวใจเริ่มเต้นรัวเร็วขึ้นด้วยความระแวดระวัง เขาใช้นิ้วหนาปัดหยดปัสสาวะสุดท้ายทิ้งอย่างรีบร้อน ยัดท่อนควยอ่อนกลับเข้ากางเกง รูดซิปขยับกางเกงและเข็มขัดสนามอย่างรวดเร็ว หมอกหนายังคงล้อมรอบตัวเขาไว้แน่น กลิ่นของหมอกนี้ประหลาดนัก มันไม่ใช่กลิ่นดินกลิ่นหญ้าหลังฝนตก แต่เป็นกลิ่นหอมสะอาดปนหวานเลี่ยนแปลกประหลาดที่ทำให้หัวใจสั่นไหวและเนื้อตัวร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
ไม่นานนัก หมอกหนาลึกลับนั้นก็เริ่มจางหายไปอย่างรวดเร็ว
แต่เมื่อทัศนียภาพรอบตัวกระจ่างชัดขึ้น แทนไทก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง ผืนป่าที่เขาคุ้นเคยหายไปแล้ว ต้นไม้ใหญ่รอบกายมีรูปทรงแปลกประหลาด ลำต้นของพวกมันบิดเบี้ยว บางต้นมีเปลือกเรืองแสงเป็นสีม่วงอ่อน พืชตระกูลเฟิร์นขนาดมหึมาใบสีน้ำเงินเข้มขยับไหวเบาๆ ทั้งที่ไม่มีลม ใบหญ้าใต้เท้ามีลักษณะแหลมคมดุจใบมีดและส่งกลิ่นหอมหวานจัดจนน่าเวียนหัว
"นี่มัน0อะไรวะเนี่ย"
แทนไทรีบเอื้อมมือไปคว้าวิทยุสื่อสารที่ติดอยู่ตรงหน้าอก กดปุ่มส่งสัญญาณทันที "จ่า! จ่า! ได้ยินผมไหม? ตอบด้วย! เกิดอะไรขึ้นที่จุดพัก?"
สัญญาณตอบรับมีเพียงเสียงซ่าที่แหลมสูงและดุดัน รบกวนโสตประสาทอย่างหนัก ราวกับว่าคลื่นความถี่กำลังถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์แบบ ทหารหนุ่มรีบกระชับปืนยาวคู่กายขึ้นประทับบ่า เตรียมตัวเหมือนอยู่ในสภาวะศึก สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบตัวด้วยความตึงเครียด เหงื่อไหลชุ่มใบหน้าหล่อเหลา เขาพยายามก้าวเดินกลับไปตามเส้นทางเดิมที่เขาเพิ่งเดินจากมา แต่ทุกอย่างกลับผิดแปลกไปหมด ไม่มีต้นไทรยักษ์ ไม่มีรอยเท้าของเขา มีเพียงพืชพรรณหน้าตาประหลาดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนคอยขวางกั้น
สวบ.. สวบ..
เสียงบางอย่างขยับเขยื้อนอยู่ในพุ่มไม้สีม่วงเข้มห่างออกไปไม่ถึงสามเมตร แทนไทหันกระบอกปืนขู่ไปที่จุดนั้นทันที นิ้วชี้เกี่ยวกระชับอยู่ที่ไกปืนพร้อมลั่นกระสุนสังหารทุกเมื่อ
"หยุดตรงนั้น! ใครวะ! แสดงตัวออกมา ไม่งั้นกูยิง!" เขาตะโกนกร้าวด้วยน้ำเสียงดุดัน
แต่สิ่งที่เคลื่อนตัวออกมาจากพุ่มไม้นั้นกลับทำให้อดีตนายทหารหนุ่มถึงกับยืนอึ้ง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความสับสนและไม่เชื่อสายตาตัวเอง แทนที่จะเป็นข้าศึก สัตว์ป่าดุร้าย หรือผู้ก่อการร้าย สิ่งที่ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกมาจากพุ่มไม้หนาคือสิ่งมีชีวิตทรงกลมหยุ่นขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล ร่างกายของมันประกอบด้วยเมือกเหนียวข้นสีเขียวมรกตโปร่งแสง ผิวนอกของมันสะท้อนแสงระยิบระยับเป็นประกายแวววาว มันไม่มีตา ไม่มีปาก ไม่มีจมูก มีเพียงก้อนพลังงานสีดำดวงเล็กๆ สองดวงหมุนวนอยู่ภายในร่างที่เหนียวหนึบนั้น
"สไลม์เหรอ?" แทนไทพึมพำกับตัวเองเบาๆ เขามองมันแล้วก็นึกถึงเกมออนไลน์แนวแฟนตาซีที่เขาเคยแอบเล่นสมัยยังเป็นวัยรุ่น แต่นี่มันไม่ใช่ภาพสามมิติบนจอคอมพิวเตอร์ แต่มันคือสิ่งมีชีวิตตรงหน้าที่กำลังกระเพื่อมตัวส่งเสียง ฉอก.. แฉะ.. บนพื้นดินเปียกชื้น
แทนไทยังไม่ทันตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรดี ก้อนเมือกสีเขียวใสนั้นก็พลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ตัวของมันหดเกร็งเข้าหากันจนแข็งกลม ก่อนจะดีดตัวระเบิดออกเสียงดัง ฟู่!
เมือกเหนียวหนืดสีเขียวปริมาณมหาศาลพุ่งกระเซ็นออกจากร่างของมันตรงเข้าคลุมกระบอกปืนในมือของแทนไททันที เมือกนั้นเหนียวเหนอะและหนักอึ้งชวนขนลุก ทันทีที่เมือกสัมผัสกับเนื้อเหล็กและพลาสติกสังเคราะห์ของปืน เสียงละลายฟู่ดังกังวานพร้อมกับควันสีขาวลอยคลุ้ง แทนไทตกใจสุดขีดจนเผลอปล่อยมือออกจากปืนคู่ใจ ปืนลอยเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางร่างเมือกที่พุ่งมารวมตัวกันโอบอุ้มมันไว้ และละลายปืนทหารจนเหลวเป็นน้ำดำๆ ตกค้างอยู่ภายในร่างสีเขียวใสของมันอย่างช้าๆ
"เหี้ยเอ๊ย!"
สัญชาตญาณเอาตัวรอดสั่งการให้เขาเอื้อมมือลงไปที่ซองปืนพกข้างต้นขาแกร่งเพื่อชักปืนสั้นออกมาสู้ แต่ก็ช้าเกินไปชั่วเสี้ยววินาที สไลม์ตัวร้ายแตกตัวออกเป็นเส้นสายเมือกหนานุ่มสีเขียวอีกครั้ง มันดีดตัวกระโจนเข้าใส่แผ่นอกกว้างของทหารหนุ่มเต็มแรง
ปึก! แฉะ!
"อั่ก!"
แรงปะทะทำให้แทนไทเสียหลักล้มหงายหลังลงไปบนพื้นหญ้านุ่ม ร่างกายกำยำของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเมือกเหนียวข้นสีเขียวที่กระจายตัวเคลือบไปทั่วทั้งตัว เมือกประหลาดนี้เริ่มทำงานทันที มันลามเลียไปตามชุดเกราะสนาม เสื้อยืดลายพราง และกางเกงทหารอันแข็งแกร่ง เสียงละลายดัง ฟู่... ฟู่... ดังขึ้นข้างใบหู เส้นใยผ้าและวัสดุสังเคราะห์หนาๆ ค่อยๆ สลายกลายเป็นฟองอากาศและเหลวละลายไปอย่างรวดเร็ว แต่เมือกเหล่านั้นกลับไม่ทำอันตรายต่อผิวเนื้อของเขาเลยแม้แต่น้อย!
เมื่อเสื้อผ้าทหารละลายสลายไปจนหมด ร่างกายเปลือยเปล่าอันสมบูรณ์แบบของทหารหนุ่มก็ปรากฏสู่สายตาชั้นบรรยากาศของป่าดิบ ผิวสีแทนเข้มสลับขาวอ่อนในร่มผ้า มัดกล้ามหน้าอกเป็นแผงแน่นตึง กล้ามท้องซิกแพกเด่นชัดขึ้นรูปเป็นลอนสวยงาม และกล้ามต้นขาหนาใหญ่ที่แข็งแกร่ง บัดนี้กำลังอาบไล้ไปด้วยเมือกสีเขียวใสเหลวข้น มันมีความเย็น ผิวสัมผัสอันเปียกชื้นและนุ่มหยุ่นเลื่อนไหลไปตามส่วนเว้าโค้งของร่างกาย
"อ๊า.. เย็น มันคืออะไรวะเนี่ย!"
แทนไทพยายามใช้ฝ่ามือหนาปัดป้าย ดึงทึ้งก้อนเมือกที่เกาะกุมตามผิวหนังออกไป แต่ยิ่งปัด เมือกเหนียวกลับยิ่งยืดหยุ่นและเกาะแน่นหนึบ มันเลื้อยคลานช้าๆ ผ่านลอนกล้ามท้อง ละเมียดละไมไปตามแนวร่องอกแกร่ง ความเย็นยะเยือกของมันทำให้เส้นขนทั่วร่างกายของทหารหนุ่มลุกซู่ ความสยิวซ่านพุ่งจู่โจมระบบประสาทอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน ยามที่เมือกข้นลื่นไหลผ่านยอดอกสีน้ำตาลเข้มทั้งสองข้าง เมือกนั้นก็เริ่มก่อตัวเป็นก้อนกลมเล็กๆ บดเบียดและหมุนวนนวดคลึงหัวนมของเขาเบาๆ
"อ๊ะ ซี้ดดด..."
แทนไทเผลอร้องครางออกมาอย่างลืมตัว ยอดอกแกร่งที่เคยนุ่มนิ่มบัดนี้สัมผัสกับความเย็นจนหดเกร็ง แข็งตัวเป็นไตสู้กับเนื้อสไลม์นุ่มๆ เมือกสีเขียวใสเริ่มขยายตัวและแผ่ออกเป็นเส้นใยหนา ดึงรั้งข้อมือแกร่งทั้งสองข้างและข้อเท้าทั้งสองของเขาไว้ตรึงแน่นกับพื้นดิน ร่างของนายทหารหนุ่มถูกกางออกในท่ากึ่งนอนแผ่เปลือยเปล่าอย่างสมบูรณ์แบบ เขาออกแรงขัดขืน ดิ้นรนจนมัดกล้ามเนื้อแขนและไหล่ขึ้นลำปูดโปน แต่สไลม์เหนียวแน่นนั้นกลืนกินแรงกระแทกไปจนหมดสิ้น ยิ่งดิ้น ร่างกายก็ยิ่งเสียดสีกับเมือกเย็นเฉอะแฉะจนรู้สึกเสียวสยิวไปทั่วทุกอณูเนื้อ
ขณะที่แทนไทกำลังหอบหายใจถี่ด้วยความตื่นตระหนกและซ่านเสียว ก้อนสไลม์หลักที่เหลืออยู่ก็ค่อยๆ เคลื่อนตัว คืบคลานช้าๆ ผ่านหน้าท้องแกร่งลงไปยังจุดยุทธศาสตร์สำคัญระหว่างขาหนีบของเขา สายตาของแทนไทจับจ้องไปที่ก้อนเมือกสีเขียวมรกตที่บัดนี้มารวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนขนาดใหญ่อยู่ตรงโคนขาของเขา ความร้อนรุ่มแปลกประหลาดแล่นพล่านขึ้นมาจากท้องน้อยทันทีที่ผิวเนื้ออ่อนส่วนนั้นสัมผัสกับความเย็นยะเยือกของสไลม์
สวบ แจ๊ะ
เมือกนุ่มหยุ่นสีเขียวใสแผ่ซ่านโอบอุ้มเอา "ควย" ขนาดใหญ่ของทหารหนุ่มเข้าไปในส่วนกลางของมันทันที ท่อนเนื้อเขื่องที่ยังคงอ่อนตัวอยู่เล็กน้อยในตอนแรก เมื่อได้รับการกระตุ้นด้วยความเย็นสลับความอุ่นจากอุณหภูมิร่างกายของตัวเอง มันก็เริ่มขยายตัวปูดโปนขยับเขยื้อนอย่างรวดเร็ว เส้นเลือดรอบลำแข็งขึงปูดนูนขึ้นมาจนเห็นได้ชัด หัวหยักมนสีชมพูเข้มเริ่มพองโตจนตึงเปรี๊ยะ ปลายท่อปัสสาวะเปิดอ้ารับความชุ่มชื้นจากเมือกประหลาด
"อ๊าาา ซี้ดดดด ควยเอ๊ย หยุดนะ!"
เสียงด่าปนกับเสียงทุ้มต่ำครางกระเส่าดังระงมท่ามกลางผืนป่าเงียบสงัด สไลม์เริ่มขยับตัวด้วยการบีบรัดนวดเฟ้นอย่างเป็นจังหวะ มันแผ่พังผืดหนาโอบรอบโคนควยใหญ่ ยืดหดตัวรูดขึ้นรูดลงไปตามความยาวของควยทหารหนุ่มอย่างช้า ๆ ผิวสัมผัสที่นุ่มละมุนปานเยลลี่ชั้นดีแต่มีความเหนียวหนึบ บดเบียดเกลี่ยไล้ไปตามเส้นสองสลึงและรอยหยักรอบหัวควยอย่างถี่ถ้วน ทุกครั้งที่มันรูดลงสุดจนถึงพวงสวรรค์กลมโตทั้งสองลูก เมือกนั้นก็บีบกระชับนวดคลึงถุงอัณฑะหนาของเขาเบาๆ จนแทนไทต้องแอ่นสะโพกแกร่งลอยขึ้นจากพื้นด้วยความเสียวซ่านจนแทบคลั่ง
แต่ความเสียวสะท้านที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น
แทนไทเบิกตากว้าง ร่างกายสะดุ้งสุดตัวจนมัดกล้ามเนื้อท้องเกร็งจนแข็งเป็นหิน เมื่อเขาได้รับรู้ถึงความรู้สึกแปลกปลอมบางอย่างที่แสนประหลาดและล้ำลึก สไลม์ส่วนหนึ่งเริ่มบีบตัวเรียวแหลมดุจเข็มหนานุ่ม มันค่อยๆ แทรกตัว แยงแย่เลื้อยไหลเข้าไปใน รูปัสสาวะตรงปลายหัวควยของเขาช้าๆ!
"อ๊ะ!! อ๊าาาาา!"
มันไม่ได้เจ็บปวดเลยสักนิด แต่มันคือความเสียวซ่านลึกซึ้งแทรกซึมเข้าสู่แกนกลางลำกาย เมือกอุ่นกึ่งเย็นสีเขียวใสค่อยๆ ไหลทะลักผ่านท่อปัสสาวะส่วนลึกช้าๆ สัมผัสถึงผนังเนื้อด้านในที่แสนบอบบางและไวต่อความรู้สึก สไลม์ขยับยืดหดตัวเข้าออกในรูเยี่ยวของเขา ราวกับกำลังร่วมเพศกับช่องทางเล็กๆ นั้นอย่างละเอียดลออ
"โอ๊ย! เสียวฉิบหาย อูยยย เอามันออกไป!"
เหงื่อไหลท่วมกายแกร่ง ทหารหนุ่มสะอื้นไห้ครางฮือในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความใคร่ที่พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด ความรู้สึกเสียวซ่านรุนแรงนี้ทำให้เขานึกถึงตอนที่เขาเย็ดแฟนเก่าอย่างดุเดือดเผ็ดร้อนบนเตียงกว้าง แต่การถูกสไลม์ตนนี้รุกรานมันกลับแปลกต่างออกไปหลายเท่าตัว มันเปียกชื้นกว่า ชุ่มฉ่ำกว่า นุ่มหยุ่นกว่า และมีความเย็นที่สลับอุ่นร้อนบีบรัดล้ำลึกเข้าไปถึงภายใน
แจ๊ะ... แจ๊ะ...
เสียงเนื้อกระทบเนื้อผสมผสานกับเสียงขยับเขยื้อนของเมือกข้นดังสะท้อนก้องป่า สไลม์เริ่มเร่งจังหวะการบีบนวดรอบลำภายนอกพร้อมกับการชักยืดเข้าออกในรูเยี่ยวภายในอย่างดุเดือด ร่างกายของแทนไทที่เคยถูกตรึงไว้ บัดนี้พันธนาการที่ข้อมือและข้อเท้าได้สลายตัวลงไปแล้ว แต่เขากลับไม่มีความคิดที่จะลุกหนีหรือต่อสู้เลยแม้แต่น้อย สมองของเขาขาวโพลนไปด้วยสารแห่งความสุขที่หลั่งไหลออกมา ความเป็นชายชาตรีและสัญชาตญาณนักรบถูกบดขยี้ราบคาบด้วยกามารมณ์อันดิบเถื่อนทว่าอ่อนโยนของอสูรเมือกตรงหน้า
ขาทั้งสองข้างของแทนไทกางออกกว้าง เขายกเข่าตั้งชันขึ้น ยอมเปิดทางให้สไลม์บดเบียดร่างกายเข้าหาควยแกร่งของเขาอย่างเต็มที่ สะโพกหนาเริ่มเด้าสวนควับๆ เข้าใส่ก้อนเมือกสีเขียวใสตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน
"ซี้ดดด เสียวเหลือเกิน เสียวจนจะแตกแล้ว!"
ทหารหนุ่มครางกระเส่าตอบสนองต่อการกระทำสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีสมองตนนี้ สไลม์ตอบรับด้วยการสั่นสะท้านอย่างรุนแรง มันบีบรัดลำควยยาวแปดนิ้วแน่นหนึบขึ้นอีกเท่าตัว รูดกระชั้นถี่รัวด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียง แฉะๆๆๆๆ ดังสนั่น หัวควยสีชมพูเข้มพองโตจนแทบจะปริแตก ความเสียวซ่านหมุนวนอยู่ที่อยู่ท้องน้อยช่วงล่าง จนแทนไทเกร็งสะโพกค้าง ลมหายใจขาดห้วง
"อ๊ากกกกกก! จะแตกแล้ว!"
ในที่สุด แรงบีบคั้นและแรงกำหนัดก็ระเบิดออก
"อ๊าาา"
แทนไทกระตุกเกร็งร่างกายอย่างรุนแรง แผ่นหลังแกร่งแอ่นโค้งพ้นพื้นดิน ควยใหญ่พ่นน้ำกามสีขาวขุ่นข้นทะลักพุ่งพวยออกมาจากปลายควยอย่างรุนแรงและฉีดพุ่งเป็นสายหลายระลอก น้ำเงี่ยนร้อนๆ ปริมาณมหาศาลพุ่งเข้าสู่แกนกลางของร่างสไลม์สีเขียวใสทันที
น้ำกามขาวขุ่นที่ร้อนผ่าวข้นคลั่ก ลอยตัวม้วนหมุนผสมผสานอยู่ภายในร่างกายเนื้อเจลสีเขียวของสไลม์อย่างรวดเร็ว ความร้อนระอุของน้ำอสุจิมนุษย์แพร่กระจายไปทั่ว จนทำให้ร่างที่เคยเป็นสีเขียวใสเปลี่ยนสภาพกลายเป็นสีขาวขุ่นข้นคล้ายน้ำกามไปในทันที สไลม์ตัวนั้นสั่นตัวระริกอย่างบ้าคลั่งคล้ายกับได้รับสารอาหารหรือพลังงานชั้นยอด มันส่งเสียงแหลมเล็กยาวนานราวกับเสียงร้องครวญครางด้วยความสุขสม
กี๊ซซซซซซซ!
ก่อนที่ร่างของสไลม์ขาวขุ่นนั้นจะเบ่งพองตัวออกจนถึงขีดสุด... และระเบิดออกเสียงดัง โพละ!
แรงระเบิดทำให้เศษเมือกเหนียวข้นที่ผสมปนเปกับน้ำอสุจิสีขาวขุ่นและกลิ่นคาวรักอันเข้มข้น พุ่งกระจายสาดเสียดไปทั่วร่างกายเปลือยเปล่าของแทนไท เมือกขาวเหนียวหนืดเปรอะเปื้อนใบหน้าหล่อเหลา ซอกคอ แผ่นอก แผงซิกแพก โคนขาแกร่ง และควยจนชุ่มโชก กลิ่นคาวหวานของน้ำกามแท้ๆโชยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณอบอวลจนน่าเวียนหัว
"แฮก... แฮก... แฮก..."
เสียงหายใจหอบสะท้านอย่างเหน็ดเหนื่อยของแทนไทดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ร่างกายแกร่งกำยำนอนแผ่หลากลางดงต้นไม้ประหลาด ควยหนาใหญ่ที่เพิ่งผ่านศึกกามารมณ์อันดุเดือดมายังคงแข็งชี้โด่เด่ตึงเปรี๊ยะ เปื้อนไปด้วยคราบน้ำกามสีขาวผสมเมือกใสที่ย้อยหยดลงสู่ต้นขา ก่อนที่มันจะค่อยๆ ลดขนาดและอ่อนตัวลงช้าๆ ทิ้งความรู้สึกโล่งโปร่งและเสียวปลาบจางๆ ไว้ที่ปลายหัวหยัก เขานอนมองท้องฟ้าเบื้องบนผ่านยอดไม้หนาทึบ
"ที่นี่มันที่ไหน" แทนไทพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงแหบพร่าและสั่นเครือ ความเหนื่อยล้าทางกายและสภาพจิตใจที่เพิ่งผ่านการปลดปล่อยอย่างรุนแรงทำให้เขารู้สึกหมดแรงที่จะขยับเขยื้อนตัว
เสื้อผ้าลายพรางทหาร อาวุธปืน เครื่องมือสื่อสาร เข็มทิศ ของทุกอย่างที่ติดตัวมา บัดนี้ถูกย่อยสลายไปพร้อมกับสไลม์เรียบร้อยแล้ว เขากำลังนอนเปลือยกายล่อนจ้อน เนื้อตัวเปรอะเปื้อนคราบน้ำเงี่ยนสีขาวขุ่นเหนอะหนะแห้งเกรอะกรังตามผิวเนื้อเกรียมแดด ไม่มีแม้แต่ผ้าผืนเดียวปิดบังร่างกาย
ขณะที่เขากำลังจมอยู่ในความคิดอันสับสนและสิ้นหวัง พลันมีน้ำเสียงหนึ่งดังขึ้นก้องกังวานในหัวสมองของเขาโดยตรง น้ำเสียงนั้นนุ่มนวล ทรงพลัง แต่กลับแฝงด้วยความลึกลับไร้ที่มา [ หากเจ้าปรารถนาที่จะหวนคืนสู่มาตุภูมิ... จงเยียวยาและช่วยเหลือโลกใบนี้ด้วยเถิด ]
แทนไทสะดุ้งตัวโหยง รีบยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบตัวด้วยความตื่นตระหนก ทั่วทั้งบริเวณป่ายังคงเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่านยอดไม้ประหลาดเบาๆ ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ หรือร่องรอยของมนุษย์คนอื่นอยู่เลย
"ใครน่ะ! ออกมานะโว้ย!" แทนไทตะโกนก้อง เสียงทุ้มแหบสั่นเครือหายไปในความเงียบ
ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ กลับมาอีก มีเพียงคำพูดลึกลับประโยคนั้นที่ยังคงดังก้องสะท้อนอยู่ในหัวของเขาอย่างชัดเจน 'ช่วยโลกใบนี้เหรอ?'
นายทหารหนุ่มก้มลงมองดูร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองที่ชุ่มโชกไปด้วยคราบน้ำอสุจิและเมือกเหนียว อุปกรณ์ดำรงชีพทั้งหมดสูญสิ้น ไม่มีเสื้อผ้า ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ที่ไหนในที่อันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ ไม่มีแม้แต่น้ำสักหยดที่จะล้างคราบน้ำกาม แล้วจะไปช่วยโลกใบนี้ได้อย่างไร
มือหนาลูบไล้ไปตามใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองพลางถอนหายใจยาวเหยียดออกอย่างหมดหนทาง มองควยตัวเองที่นอนสงบนิ่ง ก่อนจะอุทานออกมาเสียงดังลั่นป่าด้วยความหม่นหมองระคนสับสน
"แล้วกูจะเอาไงต่อดีละเนี่ย แม่งเอ๊ย!"
-----------------------------------------------------------------------
เป็นเรื่องที่เขียนเอามันส์นะครับ อย่าคาดหวังอะไรมาก |