ร้อนรักในอู่รถ ( พ่อกับลูก ) ตอนที่ 7

FatherandSon

ยามเย็นที่อู่รถ อากาศเริ่มโรยตัวลงพร้อมกับเสียงเครื่องยนต์รถกระบะคันคุ้นตาของแม่นิดที่เลี้ยวเข้ามาจอด โจเดินออกมารับด้วยความตั้งใจที่จะไปเยี่ยมพ่อ แต่ทันทีที่เขาก้าวขึ้นไปนั่งประจำที่เบาะหลัง สายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับร่างกำยำของชายแปลกหน้าที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย

"โอม" น้าเขยในวัย 20 ปลายๆ ชายหนุ่มผิวคล้ำแดดจัดที่ดูแกร่งกร้าวไม่แพ้พ่อเอก เสื้อยืดแขนสั้นที่เขาใส่รัดจนเห็นมัดกล้ามแขนที่ขึ้นลำแน่นปึก ผิวหนังส่วนนั้นเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่ปูดโปนพาดผ่านแขนล่ำหนาขณะที่เขากำลังบังคับพวงมาลัยรถ แผ่นหลังที่กว้างจนเกือบเต็มเบาะหน้าทำให้โจถึงกับเผลอสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นกายชายฉกรรจ์ที่ปนเปไปกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาปะทะจมูก
"นี่น้าโอมนะโจ น้องชายแท้ๆ ของแม่เอง ที่บอกว่าจะมาช่วยงานที่อู่ไงลูก"
แม่นิดเอ่ยแนะนำพลางยิ้มแย้ม
"ดีครับ... น้าโอม"
โจกล่าวทักทาย เสียงของเขาดูประหม่าขึ้นมาเสียเฉยๆ
โอมหันเสี้ยวหน้ากลับมามองลูกชายเจ้าของอู่ที่เบาะหลัง เขาคลี่ยิ้มมุมปากที่ดูดิบและเป็นกันเอง
"เออ... หุ่นดีนี่หว่าไอ้หลานชาย ไว้ไปลองยกเหล็กที่อู่ดูนะ"
โจได้แต่พยักหน้ารับ แต่สายตาของเขาไม่อาจละไปจากแผ่นหลังและท่อนแขนอันทรงพลังของโอมได้เลย ความรู้สึกบางอย่างที่รุ่มร้อนเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ โอมดูน่าสนใจและดึงดูดใจเขาอย่างประหลาด แรงดึงดูดของชายฉกรรจ์ที่ดูดิบเถื่อนแบบนี้คือสิ่งที่โจแอบหลงใหลมาตลอด
เมื่อมาถึงโรงพยาบาล แม่นิดเดินนำโอมและโจมุ่งหน้าไปยังห้องพักพิเศษ 402 ทว่าเมื่อมือของแม่นิดเอื้อมไปบิดลูกบิดประตู กลับพบว่ามันถูกล็อกแน่นจากด้านใน
"อ้าว... ทำไมต้องล็อกประตูด้วยเนี่ย"
แม่นิดพึมพำด้วยความแปลกใจ เธอเคาะประตูเสียงดังขัดจังหวะความเงียบ
โจยืนนิ่งอยู่ด้านหลัง แววตาของเขาฉายแววสงสัย เขาหันไปสบตากับโอมที่ยืนกอดอกนิ่งอยู่ข้างๆ พลางมองบานประตูนั้นด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ผ่านไปครู่ใหญ่จนแม่นิดตั้งท่าจะเดินไปถามพยาบาล เสียงกลอนประตูก็ถูกปลดล็อกดัง กริ๊ก
"ครับ... คุณแม่"
บาส เปิดประตูออกมาด้วยสภาพที่ดูเรียบร้อยดี แต่ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่าไรผมที่ขมับของเขามีเหงื่อซึม และใบหน้าที่นวลเนียนนั้นมีสีระเรื่ออย่างผิดปกติ
"ทำไมต้องล็อกประตูละลูก หมอเขาห้ามล็อกนะ"
แม่นิดถามพลางเดินแทรกตัวเข้าไป
"อ่อ... บาสอาจจะชินตอนอยู่บ้านน่ะครับแม่ ที่ต้องล็อกประตูทุกครั้งเวลาอยู่ข้างใน"
บาสตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางส่งยิ้มหวานเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
โจเดินตามเข้ามาท้ายสุด สายตาคมกริบของเขากวาดมองไปรอบห้อง เขาเห็นพ่อเอกนอนพิงหมอนอยู่บนเตียงในสภาพที่ดูผ่อนคลายเกินเหตุ ทำให้โจหรี่ตามองบาสด้วยความเคลือบแคลงใจ สายตาที่บาสใช้มองพ่อเอกมันดู "ลึกซึ้ง" เกินกว่าลูกเลี้ยงจะมองพ่อเลี้ยง
"พ่อดูสดใสขึ้นมากเลยนะครับ ไม่นานคงได้กลับบ้านแล้ว"
แม่นิดเดินเข้าไปกุมมือเอกที่เตียง
เอกหัวเราะเบาๆ แววตาดูมีพละกำลังขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
"เออ... หมอบอกอีกไม่เกิน 5 วันก็ได้กลับแล้วล่ะ"
"เดี๋ยวคืนนี้โจขออยู่ดูแลพ่อบ้างนะครับ"
โจโพล่งขึ้นมาทันที เขาต้องการจะแยกบาสออกไปเพื่อพิสูจน์ข้อสงสัยบางอย่าง
"ไม่เป็นไรหรอกลูก พ่อไม่เป็นอะไรมากแล้ว"
เอกรีบปฏิเสธพลางหันไปพยักหน้าให้บาสที่ยืนอยู่ข้างเตียง
"ให้เจ้าบาสอยู่ไปเถอะ  โจกลับไปนอนพักผ่อนที่บ้านหรือที่อู่กับน้าโอมเถอะลูก "
โจขบกรามแน่นเมื่อได้ยินคำพูด จากปากพ่อ เขาหันไปมองบาสที่แอบยิ้มเยาะใส่เขาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหันไปเห็นโอมที่ยืนมองบรรยากาศในห้องด้วยสายตาคมเข้ม ความสงสัยในตัวบาสเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกแปลกประหลาดที่มีต่อ น้าโอม ก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงจนตั้งรับไม่ถูก
ศึกครั้งนี้ในอู่ซ่อมรถ... ดูเหมือนจะไม่ได้มีแค่เรื่องของเครื่องยนต์เสียแล้ว

lekthai

แต๊งกิ้ว

คำปุ้ย

น้าโอมดูนิ่งๆยากหยั่งถึงหรือว่า555ลุ้นตอนต่อไปขอบคุนคับ

armokung

redboy

ลุ้นอีกแล้ว

tontonck

ขอบคุนคับ

Nukinho

ขอบคุณมากครับ

possto_01

จะมีคู่โจกับโอมมั่ยนะ

popn

ขอบคุณครับ

Kedoo89

ขอบคุณครับ

thai_boys

ขอบคุณมากๆนะครับ

suttapat

ขอบคุณ

Paesaharat1

ขอบคุณครับ

pipe2525

ขอบคุนคับ

Bebou_260

ขอบคุณครับ

wat009

โห้ สั้นจัง

kuminum

ขอบคุณมากครับ

Aphi252931

รีบมาต่อๆๆ

Alexanderwong

น้าโอม น่าจะแซ่บ

kettee

เยี่ยม