ความลับแห่งสายเลือด ตอนที่7: บทเรียนราคะสะท้านทรวง

happypy

ความลับแห่งสายเลือด ตอนที่7:บทเรียนราคะสะท้านทรวง

บรรยากาศภายในห้องเช่าแคบๆ เริ่มคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียดที่มองไม่เห็นหลังจากเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างพ่อชัยและแม่สายกลายเป็นกิจวัตรที่น่าอึดอัด แม่สายเริ่มใช้ไม้ตายสุดท้ายคือการ "ห้าม"ไม่ให้พ่อชัยใช้พื้นที่ในห้องเป็นวงเหล้าอีกต่อไป เธอกังวลเรื่องความปลอดภัยและไม่อยากให้มะปราง กับ เจ้าเปา ต้องมาซึมซับภาพลักษณ์ขี้เมาของหัวหน้าครอบครัว
แต่นั่นกลับกลายเป็นการเปิดทางให้ความลับดำมืดขยายตัวกว้างขึ้น


"เออ! ในเมื่ออยู่ที่นี่แล้วมันขัดหูขัดตาแกนักฉันไปกินห้องไอ้เก่งก็ได้!" พ่อชัยตะคอกใส่แม่สายขณะที่เธอกำลังจัดสำรับกับข้าวพลาสติกใส่ถาด


แม่สายที่มองดูสามีด้วยสายตาละเหี่ยใจ หันไปมอง นนท์ ที่นั่งนิ่งอยู่มุมห้อง"นนท์... แกตามพ่อแกไปนะ ถ้ามันเมามากแกจะได้ขับมอเตอร์ไซค์พากลับมาบ้านไอ้เก่งมันอยู่ลึก แม่เป็นห่วงเรื่องอุบัติเหตุ"


นนท์พยักหน้าเงียบๆ ในใจของเขารู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนบางอย่างเขารู้ดีว่าการไป "กินเหล้า" ที่ห้องพี่เก่งมันไม่ใช่แค่เรื่องของแอลกอฮอล์แต่มันคือการเปิดประตูสู่อีกโลกหนึ่งที่เขาเพิ่งจะได้สัมผัสโลกที่พ่อชัยเป็นคนจูงมือเขาเข้าไป

---

ในช่วงนี้ครอบครัวนนท์เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ความเงียบเหงาเริ่มเข้ามาเกาะกินแทนที่เสียงดุด่าว่ากล่าวของแม่สายที่เคยได้ยินเป็นประจำแม่สาย นั่งเหม่อลอยอยู่ตรงระเบียงหลังห้องผิวพรรณของเธอที่แม้จะยังดูดีแต่ร่องรอยแห่งความเหนื่อยล้าและหัวใจที่บอบช้ำเริ่มปรากฏชัด


เธอสังเกตเห็นความผิดปกติของ พ่อชัย มาพักใหญ่แล้ว พ่อชัยมักจะอ้างว่าไปกินเหล้าที่ห้องพี่เก่งบ่อยขึ้นเรื่อยๆและทุกครั้งที่กลับมา พ่อชัยจะอยู่ในสภาพที่หมดแรง ไม่ใช่แค่เมาเหล้าแต่เหมือนคนที่เพิ่งผ่านศึกหนักมาจนโชกโชนเขาไม่เคยเหลียวแลหรือมีความต้องการในตัวแม่สายเหมือนเมื่อก่อนทิ้งให้ภรรยาที่ซื่อสัตย์ต้องนอนกอดความเหงาอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเก่า

---

วันนั้นเป็นวันที่ นนท์ ต้องเข้าเวรกะดึกซึ่งเป็นคนละกะกับ พี่เก่ง ทำให้ที่ห้องเช่าของพี่เก่งมีเพียงพี่เก่งและก้อยอยู่กันตามลำพังและนั่นคือโอกาสทองที่พ่อชัยรอคอย เมื่อพี่เก่งโทรมาสบช่องชวนไป "ถอน"เหมือนเช่นเคยพ่อชัยก็รีบคว้ากุญแจมอเตอร์ไซค์บิดออกไปทันทีโดยไม่สนสายตาตัดพ้อของแม่สาย


แต่ครั้งนี้แม่สายไม่ยอมนิ่งเฉยความระแวงที่สะสมมานานทำให้เธอตัดสินใจจ้างวินมอเตอร์ไซค์แอบสะกดรอยตามพ่อชัยไปจนถึงห้องเช่าของพี่เก่ง


ในห้องเช่านั้น กลิ่นอายของราคะคละคลุ้งไปทั่ว พ่อชัย พี่เก่งและก้อย ไม่ได้รอช้าที่จะเริ่มเกมที่พวกเขาโหยหา พ่อชัยปลื้องผ้าออกจนหมดเผยให้เห็นร่างหนากำยำที่เต็มไปด้วยรอยสักยันต์โบราณ อาวุธลับของเขาผงาดขึ้นมาอย่างน่าเกรงขามทั้งความหนาและยาวชนิดที่คนทั่วไปต้องตกตะลึง หัวเห็ดสีแดงก่ำสั่นระริกท้าทายสายตา

---

พี่เก่งเริ่มเกมด้วยการจับก้อยกดลงบนโต๊ะไม้กลางห้องพ่อชัยขยับเข้าหาจากทางด้านหลัง เขาใช้มือหนาบีบเค้นสะโพกขาวของก้อยจนขึ้นรอยนิ้วก่อนจะก้มลงไซร้ซอกคอและลากลิ้นอุ่นๆ ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียดเสียงครางของก้อยดังระงม "อื้อออ... พี่ชัย... แรงๆเลยค่ะ..."


พ่อชัยไม่รอช้าเขาจ่อส่วนหัวเห็ดที่บานใหญ่เข้าที่ร่องรักที่ชุ่มโชกก่อนจะกระแทกกระทั้นลำกายที่ทั้งหนาและยาวเข้าไปจนสุดโคนในครั้งเดียว! "ซี้ดดดด... ก้อย... แน่นชะมัด!" พ่อชัยคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง


เขาเริ่มโยกขยับเป็นจังหวะรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ปึก!ปึก! ปึก! สะท้อนก้องห้องเช่าพ่อชัยใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีโถมเข้าใส่เมียรุ่นน้องอย่างไม่ยั้งขณะที่พี่เก่งก็ไม่ยอมน้อยหน้า เขาขยับเข้ามาใช้ปากและลิ้นปรนเปรอส่วนอื่นๆของก้อยอย่างรู้งาน การรุมสกรัมในกามารมณ์ครั้งนี้มันดุดันและไร้ซึ่งศีลธรรมใดๆ

---

ในจังหวะที่พ่อชัยกำลังจะถึงจุดสุดยอดเขาเร่งความเร็วของสะโพกจนร่างของก้อยโยกคลอนลำกายที่หนาและยาวนั้นมุดเข้ามุดออกจนเกิดฟองสีขาวขุ่นที่ขอบทางรักพ่อชัยกัดฟันแน่น สันกรามขึ้นรูปชัดเจน เขาคำรามเสียงหลงออกมา "จะออกแล้ว! ก้อย! โอ๊ยยยย!"


และในวินาทีนั้นเอง... ปัง!

ประตูห้องที่ไม่ได้ล็อกสนิทถูกผลักเข้ามาอย่างแรงแม่สายยืนนิ่งอยู่ตรงธรณีประตู ดวงตาของเธอเบิกกว้างภาพที่เห็นตรงหน้าคือสามีที่เธอร่วมทุกข์ร่วมสุขมาเกือบครึ่งชีวิตกำลังกระแทกกระทั้นอยู่บนร่างของเมียเพื่อนอย่างเมามัน โดยมีเพื่อนสนิทอย่างพี่เก่งคอยช่วยอำนวยความสะดวก


พ่อชัยชะงักไปชั่วครู่แต่ความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุขีดสุดทำให้เขาไม่สามารถหยุดยั้งได้ร่างหนาเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงก่อนจะปลดปล่อย น้ำเงี่ยนสีขาวข้นแห่งความสุขพุ่งทะลักออกมาอย่างมหาศาล ปริมาณของมันล้นไหลออกมาจากตัวก้อยเปรอะเปื้อนเต็มหน้าขาและพื้นห้องสื่อถึงความใคร่ที่พ่อชัยมีให้คนอื่นมากกว่าภรรยาตัวเอง

---

แม่สายไม่ได้กรีดร้องเธอไม่ได้พุ่งเข้าไปตบตีหรือด่าทอเหมือนทุกครั้งความโกรธแค้นถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาที่กัดกินถึงกระดูก เธอจ้องมองภาพอุจาดตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่าพ่อชัยที่เพิ่งเสร็จสมรีบคว้ากางเกงมาใส่ด้วยใบหน้าที่ถอดสี "สาย... คือพี่..."


แม่สายไม่ฟังคำแก้ตัวแม้แต่น้อยเธอมองผ่านพ่อชัยไปเหมือนเขาเป็นเพียงธาตุอากาศ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับออกไปทันที


เมื่อกลับถึงห้องพัก แม่สายลงมือเก็บเสื้อผ้าของตัวเอง มะปรางและ เจ้าเปา อย่างรวดเร็วและเงียบเชียบมะปรางที่เพิ่งกลับจากโรงเรียนและเจ้าเปาที่กำลังนั่งเล่นอยู่ถึงกับทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นน้ำตาที่ไหลนองหน้าของแม่แต่ไม่มีเสียงสะอื้นแม้แต่คำเดียว


"แม่... จะไปไหนจ๊ะ?" มะปรางถามเสียงสั่น
"ไปเยี่ยมตากับยายที่ขอนแก่นกันนะ... พอดีแม่ลาพักร้อนหลายวัน" แม่สายตอบเพียงแค่นั้นก่อนจะหิ้วกระเป๋าใบใหญ่พาลูกทั้งสองเดินออกจากห้องพักที่เคยเรียกว่าบ้านไปในทันทีทิ้งให้ห้องสี่เหลี่ยมนั้นเหลือเพียงความว่างเปล่าและความผิดบาปที่พ่อชัยเป็นคนก่อ

---

บรรยากาศภายในห้องเช่าที่เคยคับแคบแต่เต็มไปด้วยเสียงมีชีวิตชีวาบัดนี้กลับเงียบสงัดจนน่าใจหาย เสียงพัดลมเพดานตัวเก่าที่ส่งเสียงดัง อืด...อืด... สลับกับจังหวะการหมุนที่ไม่สม่ำเสมอกลายเป็นเสียงเดียวที่ทำลายความเงียบในยามค่ำคืนหลังจากที่แม่สายพามะปรางและเจ้าเปาหนีกลับขอนแก่นไปบ้านหลังนี้ก็เหมือนสูญเสียวิญญาณไปในทันที


ปกติแล้วพ่อชัยกับแม่สายมักจะมีปากเสียงกันบ่อยครั้งตามประสาผัวเมียที่อยู่กันมานานแต่ทุกครั้งพ่อชัยจะมี "วิธีง้อ"ในแบบฉบับชายชาตรีที่มีพละกำลังเหลือล้นเขาจะใช้ร่างกายที่กำยำและบทเพลงรักที่ดุดันสยบความเกรี้ยวกราดของแม่สายให้กลายเป็นเสียงครางระเส่าใต้ร่างหนาของเขาเสมอ


แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป...ภาพที่แม่สายเห็นมันเกินกว่าที่หัวใจของผู้หญิงคนหนึ่งจะรับไหว

---

พ่อชัย ผู้ที่เคยสง่างามและน่าเกรงขามด้วยรอยสักยันต์เต็มแผ่นหลังบัดนี้เขานั่งหมดสภาพอยู่บนม้านั่งไม้ตัวเก่าใบหน้าคมเข้มที่กรำงานหนักดูหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัดความรู้สึกผิดกัดกินใจเขาไม่น้อย แต่สิ่งที่ยังคงตั้งมั่นและไม่เคยลดละเลยคือ "สัญชาตญาณความต้องการ" ที่รุนแรงซึ่งเป็นเอกลักษณ์ประจำตัว


พี่เก่ง พยายามเข้ามาขอโทษขอโพยพ่อชัยอยู่หลายครั้งเพราะเขารู้สึกว่าตนเองเป็นคนต้นคิดที่ทำให้เรื่องมันบานปลายขนาดนี้"พี่ชัย... ผมขอโทษจริงๆ ว่ะ ผมไม่คิดว่าเจ้สายจะตามมา"
พ่อชัยเพียงแค่พยักหน้าเงียบๆ เขาไม่ได้โกรธเก่งแต่มันเป็นความหงอยเหงาที่ถาโถมเข้ามา อย่างไรก็ตามร่างกายของเขามันซื่อสัตย์กว่าจิตใจ แม้จะเศร้าแค่ไหนแต่ความเป็นคนที่มีความต้องการสูงและมีฮอร์โมนเพศชายพลุ่งพล่านทำให้ทุกค่ำคืนที่ต้องนอนคนเดียว พ่อชัยกลับยิ่งทวีความรุ่มร้อนในกายมากขึ้น

---

นนท์ เฝ้าสังเกตพ่อของเขาด้วยความรู้สึกที่ปนเปกันทั้งสงสารและกระสันอยาก ผิวสีแทนเข้มของเขาซับเหงื่อจางๆขณะที่เขานอนอยู่อีกฝั่งของม่านกั้นความเงียบของห้องทำให้โสตประสาทของนนท์ทำงานได้ดีเป็นพิเศษ


กลางดึกคืนหนึ่งนนท์สะดุ้งตื่นเพราะเสียงฝีเท้าที่เดินอย่างเงียบเชียบมุ่งตรงไปยังห้องน้ำไม้เก่าๆหลังห้อง ไม่นานนักเขาก็ได้ยินเสียง แฉะ... แฉะ... เป็นจังหวะที่สม่ำเสมอผสมกับเสียงหายใจที่หอบพร่านนท์ค่อยๆ ลุกขึ้นจากที่นอน เดินย่องไปที่ซอกไม้ฝาผนังที่พอจะมองเห็นเงารางๆ


ภาพที่เขาเห็นคือพ่อชัยในสภาพเปลือยเปล่า ยืนพิงฝาผนังห้องน้ำแสงจันทร์รำไรส่องผ่านช่องลมทำให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแขนที่เกร็งจนเส้นเลือดปูดโปนมือหนาและหยาบกร้านของพ่อกำลังรูดรั้งความเป็นชายที่น่าทึ่งออกมาปรนเปรอตัวเอง

---

อาวุธลับของพ่อชัยที่นนท์เคยเห็นในวันสวิงบัดนี้มันผงาดง้ำขึ้นมาอีกครั้งในมุมส่วนตัว มันคือความเป็นชายที่มีความหนาและยาวชนิดที่มองเห็นเพียงเงาก็ยังรู้สึกได้ถึงน้ำหนักลำกายนั้นขยายตัวจนตึงเปรี๊ยะ เส้นเลือดใหญ่พาดพันรอบแกนกายอย่างดุดัน


ส่วนปลายที่เรียกว่า หัวเห็ด นั้นบานขยายออกจนป่องสั่นระริกตามจังหวะที่มือหนารูดขึ้นลงอย่างรวดเร็ว พ่อชัยกัดฟันแน่นสันกรามหนาขึ้นรูปชัดเจน เขาปล่อยเสียงครางต่ำๆ ออกมาจากลำคอ "อืมมม... สาย... ซี้ดดดด..." เสียงเรียกชื่อแม่สายที่ปนไปด้วยความใคร่ทำให้นนท์ใจสั่นรัว


นนท์จ้องมองด้วยความตื่นตะลึงเขาเห็นจังหวะที่พ่อใช้ปากกระบอกความเป็นชายบดเบียดกับฝ่ามืออย่างรุนแรงความยาวของมันทำให้มือหนาของพ่อยังกำได้ไม่รอบจนสุดทางด้วยซ้ำ

---

นนท์รู้สึกถึงความเป็นชายของตนเองที่แข็งขึงจนปวดร้าวใต้กางเกงผ้าเนื้อบางเขาอยากจะเดินเข้าไปหาพ่อ อยากจะบอกว่าเขาเข้าใจความเหงาและความอัดอั้นนั้นและเขาก็มีความรู้สึก "แปลกๆ" ที่อยากจะช่วยระบายมันออกมาแต่ความเกรงกลัวต่ออำนาจและความดุดันของพ่อชัยก็รั้งเขาไว้ "ถ้าเข้าไป พ่อจะกระทืบเราไหม? หรือพ่อจะทำแบบเดียวกับที่ทำกับพี่ก้อย?"ความคิดนั้นวนเวียนอยู่ในหัว


ในจังหวะสุดท้าย พ่อชัยเร่งมือจนรวดเร็วราวกับเครื่องจักร ร่างกายหนาใหญ่เกร็งกระตุกอย่างรุนแรงมัดกล้ามเนื้อหลังและน่องขาขึ้นเป็นลอนชัดเจนเขาคำรามออกมาเสียงดังพร่าก่อนจะปลดปล่อย น้ำเงี่ยนสีขาวข้นแห่งความสุข พุ่งทะลักออกมาอย่างมากมายมหาศาลมันพุ่งไปติดผนังห้องน้ำและเปรอะเปื้อนเต็มมือหนาของเขา สื่อถึงปริมาณที่สะสมมานานและความสุขสมที่ได้ปลดปล่อยออกไป


พ่อชัยยืนหอบหายใจรวยรินอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะใช้น้ำล้างทำความสะอาดอย่างเงียบเชียบ นนท์รีบกลับมาที่นอนหัวใจเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมานอกอก เขาเริ่มรู้แล้วว่าความเงียบในบ้านหลังนี้ไม่ได้หมายถึงความสงบ


แต่มันคือการสะสมของพายุอารมณ์ที่รอวันระเบิดออกมา...และคนที่จะเป็นตัวกลางในพายุครั้งนี้ อาจจะเป็นเขาก็ได้

.........................................................................................

ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

xoman

สนุกมากครับ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Danny9599

รอ

Aquarius_Camu

ขอบคุณครับ

Nickyparty

ขอบคุณครับ

takeshi

ขอบคุณครับ

nnont

ขอบคุณครับ

Oscarbkk

สนุกครับ

Naruto9981

ขอบคุณครับ

kuminum

ขอบคุณมากครับ

HVA

ขอบคุณมากครับ

Tomtam1989

ดี

tazman

เอาแล้วนนท์

oldman

ภาพเจนสวยมาก

atten456

ขอบคูณ คราบ

atten456

ขอบคูณ คราบ

Nukinho

รอบหน้า น่าจะไม่รอดแล้ว

redboy

ใครจะเป็นของพ่อก่อน