|
ความลับแห่งสายเลือด ตอนที่ 6:รสสวาทที่ไม่มีวันมอดดับ บรรยากาศภายในห้องเช่าหลังเล็กบัดนี้ถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบสงัดที่หนักอึ้งแสงจากหลอดไฟนีออนดวงเก่ากับเสียงพัดลมที่พัดเอาไอความร้อนวนเวียนอยู่ภายในห้องกลิ่นคาวของกามารมณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไปผสมกับกลิ่นเหล้าขาวเข้มข้นเจือจางอยู่ในอากาศ"เก่ง" และ "นนท์" สองชายหนุ่มที่เพิ่งผ่านสนามรบแห่งความใคร่ไปเพียงยกเดียวบัดนี้ต่างนอนสลบไศลด้วยความอ่อนเพลีย เสียงกรนเบาๆของเก่งเป็นสัญญาณว่าเขาเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างสมบูรณ์
ทว่า... ท่ามกลางความสงบนั้น "พ่อชัย" ปรมาจารย์รุ่นใหญ่กลับยังคงนั่งตัวตรงอยู่บนฟูกแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยรอยสักยันต์สะท้อนแสงไฟจนดูขลังดวงตาของเขาไม่มีร่องรอยของความง่วงซึมแม้แต่น้อย เลือดในกายของชายวัย 48 ปีที่พลุ่งพล่านไปด้วยฮอร์โมนดิบยังคงเรียกร้องการปลดปล่อยที่มากกว่าเดิม
พ่อชัยเหลือบมอง "ก้อย" ที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่ข้างๆเธอสวมเพียงเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมออกจนหมดเผยให้เห็นเนินอกขาวที่ยังคงสั่นไหวตามจังหวะหายใจพ่อชัยเอื้อมมือหนาที่หยาบกร้านไปสะกิดที่หัวไหล่เนียนของเธอเบาๆก่อนจะเลื่อนมือลงไปบีบเฟ้นที่บั้นท้ายงอนงามอย่างย่ามใจ
"ก้อย... ตื่นมาช่วยพี่อีกรอบทีสิพี่เงี่ยน" เสียงทุ้มพร่าของพ่อชัยกระซิบที่ข้างหู
ในจังหวะนั้นเองนนท์ที่นอนอยู่ไม่ไกลกลับรู้สึกตัวตื่นขึ้นเพราะเสียงกระซิบนั้นเขาลืมตาขึ้นเพียงครึ่งหนึ่งและนอนนิ่งสนิทภายใต้เงาสลัว ภาพที่เขาเห็นตรงหน้าทำให้นิ่งค้างไปเหมือนถูกมนต์สะกด
ก้อยค่อยๆพยุงกายลุกขึ้นนั่งอย่างงัวเงียแต่เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการของพ่อชัย เธอก็รู้ดีว่าไม่อาจปฏิเสธได้เธอขยับกายลงไปนั่งคุกเข่าระหว่างขาหนาของพ่อชัย มือเรียวเล็กเอื้อมไปกุม "ความยิ่งใหญ่" ของรุ่นใหญ่ที่บัดนี้กลับมาตั้งตระหง่านท้าทายแสงไฟอีกครั้ง นนท์เบิกตากว้างเมื่อเห็น แก่นกายของพ่อในระยะประชิดอีกครั้ง มันช่างดูดุดันและน่าเกรงขามกว่าของใครที่เขาเคยเห็นมา ความยาวที่เหลือเชื่อและลำเนื้อสีเข้มที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนขดเคี้ยว รอบโคนนั้นหนาจนมือของก้อยกำแทบไม่มิด ส่วนหัวเห็ดขนาดมหึมาบานขยายออกจนเห็นรอยแยกที่ปลายยอดชัดเจน มีน้ำหล่อลื่นใสๆ หยดลงมาตามแรงโน้มถ่วง
ก้อยเริ่มใช้ริมฝีปากอวบอิ่มครอบลงส่วนปลายยอดนั้นอย่างช้าๆนนท์เห็นทุกขั้นตอนของการขยับเขยื้อน ก้อยใช้ปากด้วยท่าทางที่ชำนาญแต่แฝงไปด้วยความยำเกรงเธอใช้ลิ้นละเลียดไปตามรอยหยักของหัวเห็ดสลับกับการดูดดึงจนเกิดเสียง จ๊วบ...จ๊วบ... ดังสะท้อนในความเงียบ พ่อชัยเงยหน้าขึ้นสูดปากด้วยความเสียวซ่านมือหนากดศีรษะของก้อยให้รับความยิ่งใหญ่เข้าไปให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้
"พอแล้วก้อย...พี่อยากเข้าถ้ำสวรรค์ของก้อยแล้ว" พ่อชัยพูดพลางพยายามจะผลักก้อยให้นอนลง "พี่ชัย...ก้อยไม่ไหวแล้วค่ะ มันยังระบมอยู่เลย" ก้อยประท้วงเสียงสั่นเธอจำสัมผัสที่ดุดันของพ่อชัยก่อนหน้านี้ได้ดี ความใหญ่โตของเขามันเกินกว่าที่เธอจะรับไหวติดต่อกันสองรอบ
พ่อชัยไม่ฟังคำค้านเขาจับก้อยให้นอนหงายแล้วแยกเรียวขาขาวเนียนออกกว้าง "เชื่อพี่...เดี๋ยวพี่จะทำให้ก้อยลืมความเจ็บไปเลย"
ภาพที่นนท์เห็นต่อมาคือพ่อชัยก้มลงไปใช้ "ลิ้นปรมาจารย์" เลียเบาๆช้าๆที่จุดอ่อนไหวที่สุดของก้อยนนท์เห็นลิ้นที่ช่ำชองของพ่อตวัดวนและดูดดึงอย่างมีชั้นเชิงก้อยที่ตอนแรกขัดขืนกลับเริ่มบิดเร้าแผ่นหลังแอ่นโค้งขึ้นจากฟูกเสียงครางสั่นพร่าเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนเธอแทบจะเสียสติ
"โอ๊ย...พี่ชัย... ก้อยยอมแล้ว... ใส่เข้ามาเถอะค่ะ"ก้อยครางบอกอย่างพ่ายแพ้ต่อรสสัมผัส
นนท์จ้องมองภาพตรงหน้าไม่วางตาลมหายใจของเขาหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ แก่นกายของเขาภายใต้กางเกงบ๊อกเซอร์แข็งตัวจนปวดร้าวเขาเห็นพ่อชัยจับ มังกรตาเดียวสีเข้ม ของตัวเองจ่อที่ปากทางถ้ำประตูสวรรค์ของก้อยความแตกต่างของขนาดมันช่างดูน่ากลัวและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน
พ่อชัยค่อยๆกดแทรกความแข็งแกร่งเข้าไปอย่างช้าๆนนท์เห็นผิวเนื้อสีขาวของก้อยถูกยืดขยายออกตามขนาดที่มหาศาล ส่วนหัวเห็ดที่บานเขื่องค่อยๆหายลับเข้าไป ในกายของก้อยทีละนิด จนในที่สุดลำเนื้อที่ยาวเหยียดและเต็มไปด้วยเส้นเลือดก็มุดหายเข้าไปจนสุดโคนก้อยหลับตาปี๋ สองมือจิกหมอนแน่นด้วยความจุกผสมความเสียวที่พุ่งทะยาน
"อื้อหือ...แน่นเหลือเกินก้อย" พ่อชัยคำรามพลางเริ่มขยับกายเป็นจังหวะหนักแน่น
ทุกครั้งที่พ่อชัยถอนกายออก นนท์จะเห็นลำเนื้อที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยนสีใสสะท้อนแสงไฟและเมื่อเขากระแทกกลับเข้าไป เสียงเนื้อกระทบกัน ตับ... ตับ... ก็ดังสนั่นหวั่นไหวนนท์รู้สึกทึ่งในพละกำลังของพ่อที่ขยับโยกอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย
ในหัวของนนท์ตอนนี้เต็มไปด้วยคำถามที่สับสน'ตกลงพ่อชอบข้างหน้าหรือข้างหลังกันแน่?แล้วตอนที่อยู่กับแม่ล่ะ...แม่ต้องรองรับความยิ่งใหญ่ที่รุนแรงแบบนี้ทุกคืนเลยเหรอ?'
ภาพของแม่สายที่ดูเป็นผู้หญิงเรียบร้อยในตอนกลางวันซ้อนทับกับภาพของก้อยที่กำลังถูกพ่อจัดการอย่างดุดันนนท์จินตนาการไปถึงตอนที่แม่ถูกพ่อกระทำแบบนี้ แม่จะครางดังเหมือนก้อยไหม? แม่จะชอบความยาวที่ไร้ที่ติของพ่อเหมือนที่ก้อยกำลังเป็นอยู่ตอนนี้หรือเปล่า?
ความสงสัยและความตื่นเต้นหลอมรวมกันจนทำให้นนท์แทบจะทนไม่ไหวเขาใช้มือที่สั่นเทารูดรั้งของตัวเองตามจังหวะที่พ่อกระแทกใส่ก้อยสายตายังคงจับจ้องไปที่การ "ผลุบเข้าผลุบออก" ของแท่งอาวุธร้ายของพ่อชัยในกายก้อยอย่างไม่กะพริบตา
คืนนี้... ความลับของพ่อไม่ได้มีแค่เรื่องรสนิยมแต่มันคือความยิ่งใหญ่ของลูกผู้ชายที่นนท์เพิ่งจะประจักษ์แจ้งด้วยตาตัวเองอย่างแท้จริง
เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์คันเก่งของ พ่อชัย แผดคำรามฝ่าความเงียบสงัดของย่านชานเมืองตอนตีสองแสงไฟหน้ารถวูบวาบไปตามกำแพงสังกะสีและตึกแถวเก่าๆ นนท์ นั่งซ้อนท้ายแผ่นหลังกว้างของพ่อกลิ่นสาบเหงื่อจางๆผสมกับกลิ่นอายคาวราคะที่ยังอวลอยู่ในความรู้สึกทำให้นนท์ใจสั่นผิวสีแทนเข้มของเขาปะทะกับลมเย็น แต่ภายในกายกลับร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก
เขายังลบภาพ "แท่งมังกรเข้าประตูหลัง" ที่เพิ่งจบลงไม่ได้...ภาพที่พ่อชัย ผู้มีร่างกายหนาแน่นไปด้วยมัดกล้ามและรอยสักยันต์โบราณเต็มแผ่นหลังเป็นคนเปิดเกมอย่างดุดันจนทุกคนต้องยอมสยบ
เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าห้องเช่าไม้สภาพทรุดโทรมพ่อชัยดับเครื่องแล้วหันมามองลูกชายด้วยสายตาคมปลาบ แสงจันทร์จางๆขับให้เห็นสันกรามหนาและความดุดันบนใบหน้าที่กรำงานหนัก
"นนท์... เรื่องคืนนี้ห้ามให้แม่สายรู้เด็ดขาด" พ่อชัยเอ่ยด้วยเสียงต่ำพร่าแต่ทรงพลัง มือหนาที่มีเส้นเลือดปูดโปนบีบเข้าที่ต้นแขนของนนท์แรงๆ"ถ้าแม่แกรู้ บ้านแตกแน่ เข้าใจไหม?"
"ครับพ่อ... ผมไม่บอกใคร" นนท์ตอบเสียงค่อยหัวใจเต้นรัว เขารู้ดีว่าแม่สายคือภาพลักษณ์ของระเบียบวินัยในบ้านหลังนี้
หลายวันต่อมา ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อชัยและ พี่เก่ง รุ่นพี่ของนนท์ดูจะสนิทสนมกันเกินปกติ พี่เก่งชายหนุ่มมาดกวนรูปร่างกำยำล่ำสันแบบคนออกกำลังกายเสมอผิวพรรณของเขาดูสะอาดสะอ้านกว่าพ่อชัยแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์
"เอ้า ชน! วันนี้ทำงานมาเหนื่อยๆ ต้องดับร้อนหน่อย"พ่อชัยหัวเราะร่าพลางรินเหล้าขาวลงแก้วในวงเหล้าเล็กๆ หน้าห้องเช่า
พี่เก่งยิ้มกว้างเผยให้เห็นเสน่ห์แบบชายชาตรี เขาสวมเสื้อกล้ามเผยให้เห็นท่อนแขนที่มีมัดกล้ามสวยงาม"ขอบคุณครับพี่ชัย พี่นี่ใจดีจริงๆ มิน่าล่ะ นนท์มันถึงเคารพพี่นัก"
แม่สายเดินกลับมาจากกะดึก เห็นวงเหล้านั้นเธอก็ขมวดคิ้วทันทีใบหน้าที่เคยสะสวยดูบึ้งตึงด้วยความไม่ชอบใจ "กินกันอีกแล้วเหรอพี่ชัย?เงินทองมันไม่ได้หาง่ายๆ นะแล้วพรุ่งนี้นนท์ก็ต้องเข้ากะเช้าด้วย"
"เออน่าสาย! อย่ามาทำตัวเป็นระเบียบนักเลย นานๆทีเก่งมันจะมา" พ่อชัยตอบกลับเสียงดัง ฤทธิ์เหล้าเริ่มทำให้เขากล้าแกร่งขึ้น
นนท์นั่งอยู่ตรงนั้นมองดูชายฉกรรจ์สองคนที่มีร่างกายบึกบึนส่งซิกให้กันทางสายตา เขารู้สึกถึงมวลพลังงานบางอย่างที่ขัดแย้งกับคำดุดันของแม่สายพี่เก่งมักจะหันมาส่งยิ้มแปลกๆ ให้เขายิ้มที่ทำให้นนท์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกสำรวจไปทั่วร่างกาย
เมื่อวงเหล้าเลิกราและพี่เก่งลากลับไปพ่อชัยที่เมาได้ที่ก็เดินเซเข้าห้องนอน แม่สายที่กำลังพับผ้าอยู่ถูกมือหนาของสามีคว้าหมับเข้าที่เอว
"ปล่อยนะพี่ชัย! เหม็นเหล้า!" แม่สายประท้วงเบาๆเพราะเกรงใจลูกๆ ที่นอนอยู่หลังม่าน
"กลิ่นเหล้านี่แหละยาดี..." พ่อชัยคำรามพลางซุกหน้าลงกับซอกคอเมีย มือหนาลูบไล้ไปตามสรีระที่ยังคงความเต่งตึงของแม่สายอย่างรุนแรง
นนท์ที่แกล้งหลับอยู่หลังม่านกั้นได้ยินเสียงการต่อสู้ที่แปรเปลี่ยนเป็นเสียงหอบกระเส่าเขาแอบมองผ่านช่องว่างของม่านที่เผยออยู่ ภาพที่เห็นคือพ่อชัยในสภาพเปลือยเปล่าแผ่นหลังที่มีรอยสักยันต์ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่รุนแรง
พ่อชัยจัดการถอดผ้าถุงของแม่สายออกอย่างรวดเร็วความต้องการที่อัดอั้นมาจากวงเหล้าทำให้เขากลายเป็นเสือร้ายพ่อชัยงัดเอาอาวุธลับที่เป็นความภาคภูมิใจออกมา...มันคือความเป็นชายที่ใหญ่โตและยาวเกินพิกัดเส้นเลือดปูดโปนพันรอบลำกายที่ขยายตัวจนตึงเปรี๊ยะ ส่วนปลายที่เรียกว่า หัวเห็ดนั้นบานป่องเป็นสีแดงก่ำจากการสูบฉีดของเลือด
"อึก... พี่ชัย... เบาๆ หน่อย"แม่สายครางท้วงเมื่อเห็นขนาดที่น่าเกรงขามนั้น
แต่พ่อชัยไม่ฟัง เขาจู่โจมด้วยความดุดันบรรเลงบทเพลงรักที่ดิบเถื่อนจนเตียงไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดไม่หยุดนนท์จ้องมองด้วยความตื่นตะลึง ความเป็นชายของเขาเองก็นูนเด่นขึ้นมาภายใต้กางเกงผ้าเนื้อบางเขาเห็นทุกจังหวะที่พ่อชัยโถมกายเข้าใส่แม่สายผิวพรรณสีเข้มเสียดสีกับผิวเนียนจนขึ้นรอยแดง
จนกระทั่งถึงจุดสุดยอด พ่อชัยคำรามลั่นในลำคอร่างกายเกร็งกระตุกก่อนจะปลดปล่อย น้ำข้นสีขาวแห่งความสุข ออกมาอย่างมากมายล้นปรี่มันไหลเปรอะเปื้อนตามง่ามขาและผ้าปูที่นอนสื่อถึงความดิบเถื่อนและความสะใจที่ได้ครอบครอง แม่สายร่วงโรยอยู่ใต้ร่างหนา หอบหายใจรัว
............................................................................................ ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
|