|
ความลับแห่งสายเลือด ตอนที่ 5:มรดกแห่งความปรารถนา บ่ายวันอาทิตย์ที่เงียบสงบอย่างประหลาดภายในห้องเช่าแคบๆ ที่ปกติจะวุ่นวายด้วยเสียงของมะปรางและเจ้าเปาแต่วันนี้กลับมีเพียงความเงียบและเสียงพัดลมที่ส่ายไปมาแสงแดดแรงกล้าส่องลอดผ่านรอยแยกของหลังคาสังกะสี ตกลงบนพื้นปูนขัดมันจนเกิดไอความร้อนแม่สายพาลูกๆ ทั้งสองคนกลับไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัด ทิ้งให้ "นนท์" และ "พ่อชัย" อยู่กันตามลำพังในรอบหลายเดือน
นนท์นอนแผ่อยู่บนพื้นสวมเพียงกางเกงเลสีเทาบางๆ ผิวกายสีแทนของเขาอาบไปด้วยหยดเหงื่อที่ผุดพราย ในมือของนนท์กำลังเล่นมือถือส่องดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนทำให้เขาดูเหม่อลอย
"นนท์...มึงมานั่งคุยกับกูหน่อยซิ"เสียงทุ้มต่ำและทรงพลังของพ่อชัยดังขึ้นจากม้านั่งไม้ พ่อชัยในวัย 48 ปี นั่งเปลือยท่อนบนเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและรอยสักที่ดูขลัง พ่อชัยยังคงความกำยำตามแบบฉบับชายฉกรรจ์ที่ตรากตรำงานหนักมาทั้งชีวิต นนท์ลุกขึ้นนั่งอย่างประหม่า"ครับพ่อ มีอะไรเหรอครับ?"
พ่อชัยจุดบุหรี่ขึ้นสูบควันสีขาวเทาลอยอ้อยอิ่ง "ช่วงนี้มึงกลับบ้านดึกไปนะ แม่มึงก็บ่นว่าเห็นมึงตัวติดกับคนชื่อไอ้เก่ง...ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด จนแม่มึงเขาสงสัย มึงไม่ได้... มึงชอบผู้ชายด้วยกันใช่ไหม?"
คำถามตรงเป้าทำให้นนท์ใจหายวาบเขาพยายามรักษาอาการสงบนิ่งแต่หัวใจกลับเต้นรัว "ไม่ใช่ครับพ่อ!พี่เก่งเขาแค่เป็นรุ่นพี่ที่ทำงาน เขาคอยสอนงานผมเฉยๆ" "แล้วทำไมมึงต้องไปบ้านมันบ่อยๆ?"พ่อชัยจ้องลึกเข้าไปในดวงตานนท์ สายตาคู่นั้นมีความกดดันอย่างมหาศาล
นนท์รู้ดีว่าถ้าไม่พูดอะไรที่"สมเหตุสมผล" พ่อคงไม่เลิกสงสัยความสับสนในตัวเขาเขาจึงตัดสินใจระเบิดความลับออกมาเพื่อปกปิดความจริงที่น่ากลัวกว่า "พ่อ...จริงๆ แล้ว... พี่เก่งเขามีรสนิยมแปลกๆ ครับ เขาชอบให้ผมไปดู... ตอนที่เขากำลังร่วมรักกับเมียเขา"
พ่อชัยชะงักไปชั่วครู่ควันที่กำลังพ่นออกมาหยุดนิ่ง "มึงว่าไงนะ?"
นนท์เล่าเรื่องราวคืนนั้นด้วยเสียงที่สั่นพร่าบรรยายถึงการที่พี่เก่งชวนเขาไปดูและสุดท้ายเขาก็ได้เข้าไปมีส่วนร่วมกับก้อยต่อหน้าพี่เก่ง เขาจงใจเล่าเน้นไปที่ความต้องการของพี่เก่งและก้อยเพื่อให้พ่อเห็นว่าเขาเป็นเพียง "ผู้ถูกชักจูง"
แต่สิ่งที่นนท์สังเกตเห็นกลับไม่ใช่ความโกรธแค้นในดวงตาของพ่อชัยดวงตาคู่นั้นกลับวาวโรจน์ด้วยความสนใจบางอย่างที่นนท์อ่านไม่ออก "หึ... ไอ้คนชื่อเก่งนี่มันร้ายไม่เบาแฮะมีของดีแล้วยังชอบแบ่งปัน" พ่อชัยพึมพำพลางพยักหน้าเบาๆ "แล้วมึงล่ะ...มึงจัดการยังไงตอนนั้น?"
นนท์หน้าร้อนผ่าวเขาเล่าข้ามรายละเอียดนั้นไปแต่สายตาของพ่อที่กวาดมองไปที่เป้ากางเกงเลที่สั่นระริกของนนท์ทำให้เขารู้ว่าพ่อไม่ได้มองเรื่องนี้เป็นเรื่องผิดศีลธรรมเสียทีเดียว
สองวันต่อมาในช่วงเย็นที่แสงอาทิตย์เริ่มเป็นสีส้ม นนท์กำลังจะเลิกงานเขาตกใจมากเมื่อเห็นรถมอเตอร์ไซค์คันคุ้นตาของพ่อชัยจอดรออยู่ที่หน้าประตูโรงงานซึ่งปกติพ่อไม่เคยมาหาเขาที่นี่เลย
"พ่อมาได้ยังไงครับ?"นนท์เดินเข้าไปถาม "กูอยากมาเห็นหน้าตาเพื่อนร่วมงานมึงหน่อยว่า 'พี่เก่ง' ของมึงเนี่ยมีหน้าตาแบบไหนถึงได้สอนอะไรแปลกๆ ให้ลูกชายกู"พ่อชัยพูดพลางขยับผ้าขาวม้าที่พาดบ่า
ในจังหวะนั้นเอง "พี่เก่ง" เดินออกมาจากป้อม ร.ป.ภ. พอดีเขาเห็นนนท์คุยอยู่กับชายรุ่นใหญ่ที่มีราศีและความดุดันแผ่ออกมาพี่เก่งเดินเข้ามาทักทายด้วยนิสัยกะล่อนตามปกติ "หวัดดีครับพี่...โห นนท์ นี่พ่อมึงเหรอวะ? หุ่นยังกับนักมวยเก่าเลยแฮะ"เก่งเอ่ยชมพลางยื่นมือมาทักทาย พ่อชัยจับมือเก่งด้วยแรงที่มั่นคงสายตาของชายฉกรรจ์สองรุ่นปะทะกันอย่างมีความหมายพ่อชัยกวาดมองเก่งตั้งแต่หัวจรดเท้าเห็นมัดกล้ามเนื้อแขนและความขี้เล่นที่ซ่อนความเจ้าชู้ไว้"ยินดีที่ได้รู้จักนะเก่ง... ขอบใจที่ช่วย 'สอน' งานลูกชายพี่"
คำว่า "สอน"ถูกเน้นย้ำจนเก่งชะงักไปวินาทีหนึ่ง ก่อนจะหัวเราะร่วน "แหม่พี่ชัยพูดแบบนี้ผมเขินเลย... เย็นนี้ถ้าพี่ไม่รีบไปไหนไปนั่งดื่มแก้ร้อนที่บ้านผมก่อนไหมครับ? ก้อยมันเตรียมกับแกล้มไว้เพียบเลย"
พ่อชัยยกยิ้มที่มุมปาก "เอาสิ...พี่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าบ้านของเก่งมีอะไรดี ลูกชายพี่ถึงได้ไปติดใจนัก"
เมื่อทั้งหมดมาถึงบ้านเช่าของเก่งบรรยากาศก็กลับมาตึงเครียดอีกครั้งก้อยเดินออกมาต้อนรับด้วยชุดกระโจมอกผ้าถุงผืนเดิมที่เน้นสรีระขาวเนียนเธอชะงักเมื่อเห็นชายแปลกหน้าที่ดูน่าเกรงขามเดินตามสามีและนนท์เข้ามา
"นี่พี่ชัยพ่อนนท์เขา" เก่งแนะนำ ก้อยยกมือไหว้พลางหลบสายตา"สวัสดีค่ะพี่ชัย... เชิญนั่งก่อนค่ะเดี๋ยวก้อยไปจัดเหล้ามาให้"
พ่อชัยนั่งลงบนม้านั่งไม้สายตาของเขาไม่ได้จดจ้องที่ขวดเหล้า แต่กลับจ้องมองไปที่ก้อยและสลับมามองที่เก่งและนนท์ นนท์นั่งตัวลีบ เขาไม่รู้ว่าพ่อกำลังคิดอะไรอยู่แต่เขาสัมผัสได้ถึง "แรงดึงดูด" บางอย่างที่รุนแรงกว่าทุกครั้ง
"เก่ง...มึงนี่โชคดีนะ มีเมียสวย... แถมยังมีน้องชายที่ 'หน่วยก้านดี'แบบไอ้นนท์" พ่อชัยเปิดบทสนทนาพลางกระดกเหล้าเข้าปาก เก่งหัวเราะพลางขยับเข้าไปใกล้พ่อชัย"พี่ชัยพูดเหมือนคนรู้ทันผมเลยนะ... จริงๆ แล้วนนท์มันก็มีดีของมันพี่โดยเฉพาะ 'ของรักของหวง' มันน่ะ ผมสอนมันมากับมือ"
ภายใต้โต๊ะเหล้านนท์รู้สึกได้ถึงความร้อนระอุที่พุ่งพล่านเขาเห็นพ่อชัยจ้องมองไปที่เป้ากางเกงของเก่งที่รัดตึงและเก่งเองก็จ้องมองความแข็งแกร่งของพ่อชัยอย่างไม่วางตาความลับที่นนท์พยายามปกปิด ดูเหมือนมันกำลังจะขยายวงกว้างไปสู่คนที่ไม่คาดคิดที่สุด
"อยากรู้จัง...ว่า 'อาจารย์' อย่างเก่งจะเก่งสมชื่อไหม" พ่อชัยพูดน้ำเสียงทุ้มพร่าสายตาของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีหน้าของความต้องการที่ปิดไม่มิด
ลมหายใจที่ร้อนระอุของชายฉกรรจ์สามคนปะทะกับอากาศที่นิ่งสนิทภายในห้องเช่ากลิ่นเหล้าขาวและกับแกล้มรสจัดจ้านคละคลุ้งไปทั่ววงสนทนาพ่อชัยที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเริ่มมีอาการกรึ่มจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ดวงตาที่เคยดุดันและเคร่งขรึมบัดนี้กลับวาวโรจน์ด้วยความสนุกที่แฝงไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมของคนที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน
"มึงนึกว่ากูโง่เหรอนนท์...มึงนึกว่ากูไม่รู้เรื่องพวกนี้จริงเหรอ?" พ่อชัยเอ่ยขึ้นน้ำเสียงทุ้มพร่าของเขาสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความเมา แต่ยังคงความน่าเกรงขาม"ก่อนที่มึงจะเกิด... ก่อนที่กูจะมาขับวินรับส่งเอกสารแบบทุกวันนี้กูเคยใช้ชีวิตโลดโผนกว่าพวกมึงเยอะ ไอ้เรื่อง 'รสนิยมแปลกๆ'ที่มึงว่า... กูเนี่ยแหละตัวจริง"
คำสารภาพของพ่อชัยทำให้นนท์และเก่งถึงกับนิ่งอึ้งเก่งที่ว่ากะล่อนยังต้องหลบสายตาปรมาจารย์รุ่นใหญ่
"เก่ง...มึงสอนลูกชายกูมาดีนะ แต่มึงยัง 'อ่อน' ไปหน่อยสำหรับงานสุนทรียภาพแบบนี้" พ่อชัยพูดพลางวางแก้วเหล้าลงแล้วหันไปจ้องมอง "ก้อย" ที่นั่งตัวสั่นระริกอยู่ที่มุมฟูก "ก้อย... มานี่ซิมาหาพี่ชัยหน่อย"
ก้อยมองหน้าสามีอย่างขอความเห็นเก่งพยักหน้าเบาๆ ด้วยความเกรงใจและอยากรู้อยากเห็นใน "ฝีมือ"ของรุ่นใหญ่ ก้อยจึงค่อยๆ คลานเข้าไปหาพ่อชัยในชุดกระโจมอกที่หมิ่นเหม่
พ่อชัยไม่รอช้าเขาเอื้อมมือหนาที่หยาบกร้านแต่เต็มไปด้วยพละกำลังไปลูบไล้ที่ลำคอเนียนของก้อยก่อนจะค่อยๆ ปลดผ้าขาวม้าที่คาดเอวออก และรูดซิปกางเกงขาสั้นของเขาลงอย่างช้าๆ
ในวินาทีนั้นเอง........ นนท์ถึงกับเบิกตากว้างจนแทบถลนออกจากเบ้าเมื่อสิ่งที่ปรากฏแก่สายตานั้นมันคือ "ความอลังการ" ที่เหนือกว่าจินตนาการแก่นกายรุ่นใหญ่ของพ่อชัย ดีดตัวออกมาอย่างดุดันมันคือครั้งแรกของนนท์ที่ได้เห็นมรดกที่พ่อชัยได้ส่งต่อมายังนนท์ แต่มันกลับยิ่งใหญ่และสมบูรณ์แบบกว่าหลายเท่า ความยาวที่ทอดตัวลงมานั้นน่าเกรงขามลำเนื้อสีเข้มจัดจนเกือบดำมีเส้นเลือดขดเกลียวรัดพันดั่งเถาวัลย์บนต้นไม้ใหญ่ ส่วนหัวเห็ดขนาดมหึมาบานขยายออกจนตึงเปรี๊ยะ สีแดงก่ำและมีรอยแยกที่กว้างชัดเจนเยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่ซึมออกมาอย่างมหาศาล
"โอ้โห... พี่ชัย...ของพี่นี่มัน..." เก่งถึงกับอุทานออกมาด้วยความทึ่ง ของเก่งที่ว่าใหญ่แล้วเมื่อเทียบกับพ่อชัยกลับดูเหมือนรุ่นน้องไปทันที
"ดูไว้...นี่คือของจริง" พ่อชัยพูดพลางคว้าศีรษะของก้อยให้เข้ามาสัมผัสกับความยิ่งใหญ่ของเขาก้อยหลับตาพริ้มรับรสสัมผัสที่รุนแรงและกร้านโลก ความร้อนระอุจากกายพ่อชัยแผ่ซ่านไปทั่วห้อง
พ่อชัยเริ่มบรรเลงเพลงรักอย่างเชี่ยวชาญเขาไม่ได้รุกรานอย่างบุ่มบ่าม แต่ทุกท่วงท่ากลับเต็มไปด้วยชั้นเชิงเขาจัดแจงให้ก้อยอยู่ในท่วงท่าที่พร้อมรับการปรนนิบัติโดยมีนนท์และเก่งนั่งล้อมวงดูอยู่ไม่ห่าง พ่อชัยเริ่มใช้ลิ้นละเลียดไปตามซอกคอและทรวงอกของก้อยในขณะที่มือหนาก็ยังคงกุมความแข็งแกร่งของตัวเองไว้
"นนท์... เก่ง...มานี่สิ" พ่อชัยสั่ง
ชายหนุ่มทั้งสองขยับเข้าไปใกล้พ่อชัยจับมือนนท์และมือเก่งให้มาวางทับกันที่เป้ากางเกงของกันและกัน"ช่วยกันซะ... ในฐานะพี่น้องที่รักกัน ส่วนกู... จะแสดงให้ดูว่า 'ความสุข' ที่แท้จริงมันเป็นยังไง"
นนท์รู้สึกถึงความร้อนจากฝ่ามือของพี่เก่งที่กุมรอบแก่นกายของเขาไว้และเขาก็ทำเช่นเดียวกันกับเก่ง ความตื่นเต้นที่ได้เห็นพ่อของตัวเองกำลัง"จัดการ" กับเมียของรุ่นพี่ต่อหน้าต่อตาทำให้น้ำหล่อลื่นของชายหนุ่มทั้งสองพุ่งซึมออกมาจนเปียกชุ่มมือนั่นเอง
พ่อชัยขยับเข้าหาจุดยุทธศาสตร์ของก้อยเขาใช้ ส่วนหัวเห็ดที่ใหญ่โต ถูไถเน้นย้ำจนก้อยส่งเสียงครางแหลมออกมาด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงกว่าทุกครั้งที่เคยเจอพ่อชัยเริ่มสอดแทรกความยิ่งใหญ่เข้าไปในกายของก้อยอย่างหนักแน่นทุกจังหวะที่เขากระแทกเน้นลงไปมันคือความสมบูรณ์แบบของชายชาตรีที่ผ่านสนามรบมานับไม่ถ้วน
"อ๊ายยย...พี่ชัย... มันลึกมาก... ก้อยไม่ไหวแล้ว"ก้อยครางลั่นจนเก่งต้องรีบเอามือไปปิดปากเมียไว้เพราะกลัวว่าลูกสาวที่นอนอยู่ในห้องจะตื่นขึ้นมาเห็นภาพบาดตา
บรรยากาศในห้องเช่าร้อนแรงจนถึงขีดสุดเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ตับ... ตับ... ตับ... ดังระงมไปพร้อมกับเสียงหอบหายใจของชายสามคนนนท์และเก่งช่วยกันรูดรั้งให้กันและกันอย่างเมามันสายตาจดจ้องไปที่การเคลื่อนไหวของพ่อชัยที่ดุดันราวกับพายุ
"ซี๊ดดด อ๊า พร้อมกันนะทุกคน...ปล่อยมันออกมา!" พ่อชัยคำราม
ในจังหวะสุดท้ายพ่อชัยเร่งความเร็วอย่างบ้าคลั่ง ลำเนื้อสีเข้มของเขาอัดกระแทกเข้าไปจนสุดโคนครั้งแล้วครั้งเล่าจนในที่สุดความอดทนก็พังทลาย น้ำรักสีขาวขุ่นที่เข้มข้นและร้อนจัด ของพ่อชัยพุ่งทะลักเข้าไปในกายของก้อยอย่างมหาศาลก้อยเบิกตาโพลง ร่างกายกระตุกเกร็งจนแทบจะขาดใจ
ในวินาทีเดียวกันนนท์และเก่งที่ทนความสยิวไม่ไหว ก็ปลดปล่อย น้ำแห่งความสุข ของตัวเองออกมาพุ่งทะยานเปื้อนมือของกันและกันและบางส่วนก็กระเซ็นลงไปบนร่างกายของก้อย หยดน้ำสีขาวขุ่นข้นนองเต็มไปหมดกลิ่นคาวแห่งความใคร่และรสสัมผัสที่แสนอันตรายนี้ได้หลอมรวมคนทั้งสี่ไว้ด้วยกันก้อยหอบหายใจรวยริน น้ำตาแห่งความสุขคลอหน่วยตา เธอได้รับ "บทเรียน"ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตจากชายรุ่นใหญ่ที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัส
พ่อชัยค่อยๆ ถอนกายออกมาเขานั่งมองผลงานของตัวเองด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะก่อนจะหันมาตบไหล่นนท์และเก่งที่ยังคงนั่งหอบด้วยความงุนงง
"จำไว้นะ...ความลับนี้จะตายไปกับพวกเรา"พ่อชัยพูดพลางหยิบเหล้าขึ้นมาดื่มต่ออย่างหน้าตาเฉยทิ้งให้นนท์และเก่งตกอยู่ในภวังค์ของความรัญจวนใจที่ไม่มีวันลบเลือน
............................................................................. ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-5-6 19:09:37
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-5-6 19:13:34
โพสต์ 2026-5-6 19:44:51
โพสต์ 2026-5-6 21:19:38
