ความลับแห่งสายเลือด ตอนที่ 4:กำแพงบางๆ กับความปรารถนาที่ซ่อนเร้น บรรยากาศภายในห้องเช่าหลังเดิมดูอึมครึมกว่าปกติแสงจากหลอดนีออนดวงเล็กเหนือโต๊ะกินข้าวดูเหมือนจะสลัวลงนนท์นั่งนิ่งสายตาจับจ้องไปที่จานข้าวที่พึ่งกินไปเพียงครึ่งเดียวเขาต้องเผชิญกับสายตาตำหนิจาก "แม่สาย" มาตลอดทั้งเย็น
"ช่วงนี้แกหายไปไหนมาไหนบ่อยนักนะนนท์"แม่สายเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังพับผ้า เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่าย"เลิกงานแล้วก็ไม่รีบกลับบ้าน พ่อแกก็เริ่มบ่นๆกับแม่บ่อยแล้วนะ เมื่อวันก่อนไอ้เก่งเดินมาคุยกับแม่ที่หน้าโรงงานบ่นเรื่องแกทำงานเหม่อลอย... อย่าให้แม่รู้นะว่าแกไปทำเรื่องเหลวไหลที่ไหน"
นนท์ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับคำบ่นว่านั้นเงียบๆ ความจริงที่เขารู้ดีที่สุดคือ พี่เก่งไม่ได้บ่นเขาจริงๆหรอก แต่นั่นคือ "แผน"เพื่อบังหน้าไม่ให้คนในโรงงานสงสัยความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนของเราสามคน แต่ถึงอย่างนั้นนนท์ก็รู้ว่าเขาต้อง "ถอย" ออกมาตั้งหลักก่อน เพราะความลับที่ยิ่งใหญ่นี้หากแตกโพล่งออกมาครอบครัวของเขาคงพังพินาศ
"ครับแม่...ช่วงนี้ผมคงเหนื่อยๆ เดี๋ยวจะตั้งใจทำงานมากกว่าเดิมครับ" นนท์ตอบเสียงค่อยก่อนจะขอตัวไปอาบน้ำเพื่อหลบเลี่ยงบทสนทนา
ภายใต้สายน้ำเย็นฉ่ำจากฝักบัวในห้องน้ำรวมนนท์พยายามล้างความฟุ้งซ่านออกจากหัว แต่มันกลับไม่เป็นผลผิวเนื้อสีแทนของเขาเมื่อสัมผัสกับน้ำเย็นกลับยิ่งดูเปล่งปลั่ง ลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องและแผงอกที่สมบูรณ์แบบขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่เริ่มติดขัด
มือหนาเลื่อนลงไปสัมผัส "อาวุธ" ประจำกายที่มักจะตื่นตัวอย่างบ้าคลั่งทุกครั้งที่เขาอยู่คนเดียวภายใต้แสงไฟสลัวในห้องน้ำ ลำเนื้อสีเข้มที่ทั้งใหญ่และยาว ของเขาตั้งตระหง่านจนเส้นเลือดปูดโปนขดเคี้ยวดูดุดันส่วนหัวเห็ดขนาดเขื่อง ขยายตัวจนบานเต็มที่สีของมันเข้มจัดจนเกือบเป็นสีม่วงคล้ำ เยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่ซึมออกมาไม่ขาดสาย
เขารูดรั้งมันอย่างรุนแรงจินตนาการถึงสัมผัสของก้อย และสายตาที่เร่าร้อนของพี่เก่งที่จ้องมองเขาในคืนนั้นเขาเร่งจังหวะมือจนถึงจุดสูงสุด ก่อนจะปลดปล่อย น้ำแห่งความสุขสีขาวขุ่นที่เข้มข้นออกมาเป็นสายยาว กระเซ็นเปื้อนผนังห้องน้ำและฝ่ามือ แต่ทว่า...ความสุขนั้นกลับอยู่ได้เพียงชั่วครู่มันไม่ได้ทำให้ความหิวกระหายในกามารมณ์ของเขาลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย
นนท์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนที่กั้นด้วยผ้าม่านบางๆเขาล้มตัวลงนอนข้างๆ "เจ้าเปา" ที่หลับสนิทไปแล้วแต่หูของเขากลับแว่วได้ยินเสียงบางอย่างจากอีกฝั่งของห้อง
อื้อ... พี่ชัย... เบาๆ สิเดี๋ยวลูกตื่น เสียงกระซิบที่คุ้นเคยของแม่สายดังลอดผ่านม่านกั้นที่สั่นไหวเบาๆ
นนท์ตัวแข็งทื่อลมหายใจของเขาแทบหยุดกะทัดรัน เขารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น "พ่อชัย" ที่ทำงานหนักมาทั้งวันกลับบ้านมาพร้อมกับความต้องการที่ยังไม่มอดดับ นนท์นอนตะแคงข้างพยายามหลับตาลงแต่หูของเขากลับขยับรับฟังทุกเสียงที่เกิดขึ้น แกร๊ก... แกร๊ก... เสียงเตียงไม้เก่าๆ ดังลั่นเป็นจังหวะสม่ำเสมอตามมาด้วยเสียงหอบหายใจหนักๆ ของพ่อ และเสียงครางในลำคอที่พยายามสะกดกลั้นของแม่
นนท์เริ่มรู้สึกถึงความร้อนแรงที่แล่นพล่านไปทั่วกายอีกครั้งความเป็นชายที่เพิ่งจะปลดปล่อยไปเมื่อครู่กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันขยายตัวจนคับแน่นกางเกงผ้าแพรสีบางที่เขาสวมใส่เขาแอบชำเลืองมองลอดช่องว่างเล็กๆ ของม่านเห็นเงาของคนสองคนที่ขยับเขยื้อนล้อไปกับแสงจันทร์ที่ส่องลอดหน้าต่างเข้ามา
ภาพในหัวของเขาเริ่มซ้อนทับพ่อที่ดูเคร่งขรึมในยามกลางวัน ตอนนี้กลับกลายเป็นชายฉกรรจ์ที่กำลังใช้พละกำลังทั้งหมดปรนนิบัติเมียรักนนท์เห็นแผ่นหลังกว้างของพ่อที่เต็มไปด้วยเหงื่อพราวและสะโพกที่ขยับกระแทกกระทั้นอย่างเป็นงานเป็นการ
"โอ้โห...พ่อกูยังฟิตขนาดนี้เลยเหรอ" นนท์คิดในใจพลางใช้มือลูบไล้ไปตามหน้าขาของตัวเองความตื่นเต้นที่ได้เห็น "ความลับ" ของพ่อแม่ในระยะประชิดทำให้อะดรีนาลีนในร่างกายพุ่งสูงเกินพิกัด
เสียงกิจกรรมของคนทั้งสองเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ตับ... ตับ... ดังชัดเจนจนนนท์รู้สึกเหมือนมันดังอยู่ข้างหูเขาจินตนาการไปถึงสิ่งที่พ่อกำลังมอบให้แม่... ความแข็งแกร่งที่ส่งผ่านเข้าไปในกายความร้อนแรงที่แผ่ซ่าน และจุดจบที่แสนหวาน
"พี่... พี่ชัย...จะออกแล้ว... อ๊ายยย" เสียงของแม่สายสั่นพร่าอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ในจังหวะนั้นนนท์คว้าส่วนอ่อนไหวของตัวเองออกมาอีกครั้ง เขาไม่สนแล้วว่าใครจะตื่นเขาต้องการปลดปล่อยความอัดอั้นที่รุนแรงกว่าครั้งไหนๆมือหนารูดรั้งแก่นกายที่แข็งจนเจ็บปวดอย่างรวดเร็วและรุนแรงตาของเขาจับจ้องไปที่เงาบนม่านที่กำลังเร่งจังหวะสุดท้าย
ฮึ่ม... เสียงคำรามต่ำๆ ของพ่อชัยดังขึ้น พร้อมกับการกระแทกเน้นเป็นจังหวะสุดท้ายที่รุนแรงจนเตียงสั่นสะเทือนนนท์เองก็ถึงขีดสุดเช่นกัน เขาเกร็งตัวจนกล้ามเนื้อทุกส่วนขึ้นเป็นมัดชัดเจนก่อนจะพ่น น้ำรักสีขาวขุ่นที่ข้นคลักกว่าครั้งไหนๆ ออกมาพุ่งทะยานเปื้อนมือและหน้าท้องของเขาเองมันไหลย้อนเป็นทางยาว แสดงถึงความต้องการที่มหาศาล
เขานอนหอบหายใจท่ามกลางความเงียบที่กลับมาปกคลุมอีกครั้งได้ยินเพียงเสียงหอบของพ่อกับแม่ที่ยังไม่จางหายนนท์รู้สึกถึงความผิดบาปที่ผสมกับความซ่านสยิวอย่างประหลาดเขาห่างจากเก่งและก้อยเพื่อหนีความวุ่นวาย แต่เขากลับมาเจอสิ่งกระตุ้นที่ใกล้ตัวและรุนแรงยิ่งกว่า
คืนนี้นนท์รู้แล้วว่า...ไม่ว่าเขาจะพยายามหนีไปที่ไหนสัญชาตญาณและความต้องการที่สูงล้ำของเขามันจะคอยตามหลอกหลอนเขาไปทุกที่
และความลับครั้งใหม่นี้...มันยิ่งทำให้เขาถลำลึกสู่โลกแห่งกามารมณ์ที่ไร้ทางออกอย่างสมบูรณ์
........................................................ ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-5-5 20:50:58
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-5-5 21:58:09
โพสต์ 2026-5-5 21:58:37
โพสต์ 2026-5-5 22:42:11
