กฎเหล็กของครูหอ กับเด็กมหาลัยปีหนึ่งสายวิทย์จอมดื้อ ภาค 3

SuperGameza

เสียงหอบหายใจของผมดังสะท้อนแข่งกับเสียงพัดลมเพดานที่กำลังหมุนวน ริมฝีปากของผมเพิ่งจะละออกจากความเป็นชายที่ร้อนผ่าวของเจ้านายเก่ง ผมกำลังจะปรนเปรอเขาต่อให้ถึงขีดสุด แต่จู่ๆ มือหนาและหยาบกร้านก็คว้าหมับเข้าที่กลุ่มผมดัดลอนของผม แล้วกระชากให้ผมเงยหน้าขึ้นมาสบตา
“พอแค่นั้นก่อนไอ้เหนือ... มึงคิดว่าการทดลองทางวิทยาศาสตร์มันจะจบลงง่ายๆ แค่สิบนาทีเหรอวะ?” เจ้านายเก่งแสยะยิ้ม นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์แบบที่ผมไม่เคยเห็นในห้องเรียน “กูสอนแคลคูลัสมา กูรู้ดีว่าช่วงเวลาที่กราฟพุ่งขึ้นไปใกล้จุดสูงสุด (Limit) แล้วถูกดึงรั้งไว้ไม่ให้แตะเส้นชัย... มันทรมานและ ‘เสียว’ แค่ไหน”
ผมครางฮือในลำคอด้วยความขัดใจ อารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่านถูกเบรกกะทันหันจนหน้าอกผมสั่นสะท้านไปหมด
เจ้านายเก่งลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ลากคอเสื้อผมให้ลุกตามขึ้นมา แล้วเหวี่ยงผมไปนั่งแหมะลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะอ่านหนังสือของผมเอง แกเดินเข้ามาซ้อนอยู่ด้านหลัง บังคับให้ผมหันหน้าเข้าหาหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ดับสนิท ก่อนจะโยนสมาร์ทโฟนของผมลงบนโต๊ะตรงหน้า
“หยิบมันขึ้นมา” เสียงทุ้มต่ำกระซิบที่ข้างหู ขนอ่อนที่คอผมลุกซู่ “กูรู้ว่าช่วงนี้มึงกำลังปวดหัวเรื่องหมุนเงิน แถมยังต้องตามทวงหนี้เอาไปจ่ายค่าอู่ซ่อมรถอีก... เปิดแชทคนที่มึงกำลังจะทวงเงินซะ”
ผมเบิกตากว้าง “ตะ...แต่เจ้านายครับ ตอนนี้ผม...”
“นี่คือคำสั่งของตัวแปรควบคุม!” ครูเก่งตวาดเบาๆ แต่ทรงพลัง “พิมพ์ข้อความไปทวงเงินเดี๋ยวนี้... แต่กูมีกฎเหล็กอยู่สามข้อ”
มือของเจ้านายเก่งเริ่มเลื้อยเข้ามาใต้เสื้อยืดของผม นิ้วโป้งและนิ้วชี้ของแกบดขยี้ลงบนยอดอกที่กำลังแข็งชันของผมอย่างแรงจนผมสะดุ้งเฮือก
“ข้อแรก... มึงต้องคิดประโยคทวงหนี้ที่สุภาพและดูเป็นผู้ใหญ่ที่สุด” แกกระซิบ พลางใช้มืออีกข้างสอดเข้าไปในกลุ่มผมของผม สางและขยำลอนผมที่ผมเพิ่งไปดัดและประคบประหงมดูแลมาอย่างดี “อุตส่าห์ไปทำผมมาใหม่... แต่คืนนี้มันคงจะยุ่งเหยิงเพราะมือของกูแหละนะ”
“ข้อสอง... ห้ามพิมพ์ผิดแม้แต่ตัวอักษรเดียว” ท่อนเนื้อร้อนจัดที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงสแล็คที่หลุดลุ่ยของแก กดแนบเข้ามาที่สโพกของผมจากด้านหลัง แกจงใจบดคลึงมันเข้ากับร่องก้นของผมผ่านเนื้อผ้าบางๆ ของกางเกงบอล
“และข้อสาม... ระหว่างที่พิมพ์ ห้ามส่งเสียงครางออกมาเด็ดขาด ถ้ามึงหลุดเสียงออกมา หรือพิมพ์ผิดแม้แต่นิดเดียว... กูจะถือว่าการทดลองล้มเหลว และบทลงโทษของมึงจะหนักกว่าการเป็นแค่ทาสแน่”
สมองผมขาวโพลนไปหมด อัตราการเต้นของหัวใจพุ่งทะลุขีดจำกัด ผมพยายามตั้งสติ มือที่สั่นเทาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหน้าแชท ความรู้สึกขัดแย้งมันตีกันมั่วไปหมด ด้านหน้าผมคือหน้าจอแชทที่ต้องใช้ความสุภาพและวาทศิลป์ในการสื่อสาร แต่ด้านหลังผมคือเจ้านายจอมซาดิสต์ที่กำลังปรนเปรอความเสียวให้ผมจนแทบคลั่ง
ผมสูดหายใจลึกๆ พยายามเกร็งนิ้วพิมพ์ข้อความลงไปทีละตัวอักษร...
‘พี่จำเป็นขอเงินคืนด้วยนะ พี่ต้องใช้ซ่อมรถ...’
“อ๊ะ... อื้มมม...” ผมเผลอกัดริมฝีปากตัวเองจนห้อเลือด เมื่อจู่ๆ เจ้านายเก่งก็ล้วงมือเข้าไปในกางเกงบอลของผม กอบกุมส่วนอ่อนไหวของผมที่กำลังชูชันและปวดหนึบ แกรูดรั้งมันเป็นจังหวะเชื่องช้าแต่หนักหน่วง สวนทางกับสมาธิที่ผมพยายามจดจ่ออยู่กับหน้าจอโทรศัพท์
“ชู่วว... กฎข้อที่สาม จำไม่ได้เหรอไอ้เด็กวิทย์?” เจ้านายเก่งหัวเราะร่วนในลำคอ แกเร่งจังหวะมือที่กอบกุมแก่นกายของผมให้เร็วขึ้น ในขณะที่ท่อนล่างของแกก็กระแทกบดเบียดเข้ากับสะโพกผมถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ ความร้อนจากร่างกายของครูเก่งแผ่ซ่านเข้ามาจนผมเหงื่อแตกพลั่ก
“พะ... พิมพ์เสร็จแล้วครับ... อ๊า!” ผมหลุดเสียงร้องออกมาจนได้ เมื่อเจ้านายเก่งใช้นิ้วโป้งกดปิดที่ส่วนปลายของผมอย่างแรงเพื่อสกัดกั้นไม่ให้ผมปลดปล่อยออกมา
“หึ... บทเรียนการควบคุมอารมณ์สอบตกนะเหนือ” ครูเก่งก้มลงมากัดที่ติ่งหูผมเบาๆ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายผสมกลิ่นเหงื่อดมแล้วยิ่งทำให้สติผมเตลิด “ส่งข้อความนั่นไปซะ... แล้วลุกขึ้นไปคุกเข่าที่ปลายเตียง ถึงเวลาที่กูจะต้องสอนบทเรียน ‘กายวิภาคศาสตร์’ เชิงลึกให้มึงซักที ว่าทาสที่ทำผิดกฎ... จะต้องโดนเจ้านายลงโทษยังไง”
ข้อความทวงหนี้ถูกกดส่งไปแล้ว... แต่สิ่งที่ผมต้องชดใช้ให้ผู้ชายตรงหน้า ดูเหมือนจะเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

nuangnut1996

สนุกมากครับ

phitchapat2

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

lekthai

ตืดตาม

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

tjkung

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

thai_boys

ขอบคุณมากๆครับ

Cronos

ยังไปต่ออีก รออ่าน

feelplayful

ขอบคุณครับ

Aussie

เอาละ

princo78

ขอบคุณครับ

ta102

สนุกมากครับ

SMBoy

ขอบคุณครับ

ppsingle

ขอบคุณมากครับ

mydragon123

ขอบคุณครับ

kimj

ขอบคุณครับ