กฎเหล็กของครูหอ กับเด็กมหาลัยปีหนึ่งสายวิทย์จอมดื้อ ภาค 2

SuperGameza

บรรยากาศในห้องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่ปกติอบอวลไปด้วยกลิ่นหนังสือและกระดาษรายงาน กลับกลายเป็นร้อนระอุขึ้นมาทันที ไม่ใช่เพราะแดดจัดของเมืองนครศรีธรรมราชที่ส่องลอดผ้าม่านเข้ามา แต่เป็นเพราะแรงกดดันจากชายร่างกำยำที่นั่งอยู่ตรงหน้าผม ครูเก่งกระดิกเท้าที่เปลือยเปล่าไปมาเบา ๆ ใกล้กับจมูกของผม กลิ่นเหงื่อจาง ๆ ที่หมักหมมอยู่ในถุงเท้าหนามาตลอดทั้งวันทำงานนั้น สำหรับคนอื่นอาจจะเหม็น แต่สำหรับผมในตอนนี้ มันคือสารกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้เลือดในกายสูบฉีดจนหน้ามืดตามัว
“มองหน้ากูทำไม... อยากทำมากกว่าถอดถุงเท้าแล้วเหรอ?” ครูเก่งถามพลางแค่นยิ้ม มือหนาเอื้อมมาขยำกลุ่มผมของผมที่พึ่งไปดัดเป็นลอนมาใหม่ “ผมทรงนี้ดูดีนะ... แต่ถ้ามึงดื้อ ลอนสวย ๆ พวกนี้อาจจะหลุดคามือกูก็ได้ ได้ข่าวว่าช่วงนี้ถังแตกเพราะต้องเอาเงินไปซ่อมรถไม่ใช่เหรอ? ถ้ากูไล่มึงออกจากหอ มึงจะเอาเงินที่ไหนไปทั้งซ่อมรถทั้งหาที่อยู่ใหม่ หือ... ว่าไงไอ้เหนือ?”
คำพูดของเจ้านายเก่งจี้จุดอ่อนของผมอย่างจัง ผมไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำตัวเป็นเด็กดีที่เชื่อฟัง ผมค่อย ๆ อ้าปากออกอย่างช้า ๆ ความชื้นในโพรงปากปะทะกับอากาศเย็นจากพัดลม ก่อนที่ผมจะใช้ลิ้นเลียลงไปที่ร่องนิ้วเท้าของเจ้านายเก่งอย่างแผ่วเบา รสชาติเค็มปะแล่มของเหงื่อและสัมผัสหยาบกร้านของผิวหนังทำให้ผมครางฮือในลำคอ
“อืม... แบบนั้นแหละ เลียให้สะอาดเหมือนที่มึงตั้งใจอ่านหนังสือสอบแคลคูลัสนั่นแหละ” เจ้านายเก่งสั่งเสียงพร่า พลางกดเท้าลงบนหน้าของผมแรงขึ้นจนจมูกผมจมลงไปกับอุ้งเท้าของแก
ผมใช้ลิ้นตวัดเลียไปตามรอยหยักของฝ่าเท้าหนา สลับกับการใช้ปากอมหัวแม่เท้าของเจ้านายเข้าไปจนสุดโคน ความรู้สึกตึงเครียดจากการเรียนวิทย์-คณิตที่สะสมมาทั้งอาทิตย์ระเบิดออกเป็นความเสียวซ่านที่หว่างขา กางเกงบอลที่ผมใส่อยู่บวมเป่งจนเห็นรูปทรงชัดเจน เจ้านายเก่งมองลงมาที่เป้ากางเกงของผมแล้วหัวเราะอย่างผู้ชนะ
“ดูสิ... แค่เท้ากูก็ทำมึงแข็งจนจะแตกแล้วเหรอ? อ่อนหัดว่ะเหนือ” แกถอนเท้าออกมาจากปากผม แล้วเอื้อมมือไปคว้าที่คอเสื้อผม กระชากให้ผมลุกขึ้นยืนแล้วเหวี่ยงผมลงไปนอนแผ่บนเตียงที่เต็มไปด้วยหนังสือฟิสิกส์ “วันนี้กูจะสอนกฎข้อที่ 3 ของนิวตันให้มึง... เมื่อมีแรงกิริยาจากกู มึงก็ต้องมีแรงปฏิกิริยาที่เร้าใจตอบแทนมา”
เจ้านายเก่งไม่รอช้า แกกระชากกางเกงสแล็คของตัวเองลงจนพ้นขา เผยให้เห็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่เด้งออกมาทักทายอากาศ มันทั้งยาว หนา และมีเส้นเลือดขอดขึงไปทั่วจนน่ากลัว กลิ่นกายชายชาตรีและความเป็นครูจอมดุที่ผสมปนเปกันทำให้ผมสั่นไปทั้งตัว
“คลานเข้ามา... ใช้ปากที่มึงใช้ท่องสูตรฟิสิกส์ มาทำความสะอาด ‘ไม้ครู’ ของกูซะ”
ผมคลานเข้าไปหาแกเหมือนสุนัขที่หิวกระหาย มือทั้งสองข้างประคองท่อนเอ็นอุ่นร้อนนั้นไว้ ก่อนจะเริ่มทำหน้าที่ทาสอย่างเต็มกำลัง ผมตั้งใจใช้ลิ้นลากผ่านทุกรอยหยัก ทุกตารางนิ้วของความยิ่งใหญ่ตรงหน้า เสียงครูเก่งครางต่ำอย่างพอใจดังระงมไปทั่วห้องพัก ทิ้งความกังวลเรื่องค่าซ่อมรถหรือเรื่องเรียนไว้เบื้องหลัง ในนาทีนี้ มีเพียงผมที่เป็นทาส และเขาที่เป็นเจ้านายผู้ควบคุมทุกจังหวะลมหายใจของผมเท่านั้น

wagewar

ขอบคุณครับ

lovelovena

ขอบคุณครับ

สมพร

สุดยอดครับ

kkkggg

สนุก

sengjit

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

ขอบคุณครับ

phitchapat2

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

Nukinho

ขอบคุณครับ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

tjkung

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

soobin69ck

ขอบคุณมากครับ

thai_boys

ขอบคุณมากๆครับ

Cronos

ขอบคุณครับ กราฟเริ่มไต่แล้ว

feelplayful

ขอบคุณครับ

princo78

ขอบคุณครับ

ta102

สนุกมากครับ