|
ความลับแห่งสายเลือด ตอนที่ 1: ภายใต้ชุดสีกากี เสียงพัดลมตั้งโต๊ะเก่าๆที่ส่งเสียงดัง แต๊ก...แต๊ก... สลับกับเสียงหอบหายใจของอากาศที่ร้อนระอุภายในห้องเช่าแคบๆย่านชานเมือง คือสิ่งที่ปลุกให้ "นนท์" ชายหนุ่มวัย22 ปีต้องลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ห้องสี่เหลี่ยมที่มีพื้นที่จำกัดถูกแบ่งสัดส่วนด้วยตู้เสื้อผ้าเก่าๆและม่านกั้น เพื่อให้สมาชิกทั้ง 5 คนในครอบครัวพอจะมีพื้นที่ส่วนตัวบ้าง
นนท์ยันกายลุกขึ้นนั่งบนแผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยเหงื่อที่ซึมตามรูขุมขนผิวพรรณของเขาเป็นสีแทนจากการตรากตรำทำงานกลางแจ้ง กล้ามเนื้อแขนและหน้าท้องเรียบตึงดูแข็งแรงตามวัยฉกรรจ์แม้จะไม่ได้เข้ายิม แต่การยกของหนักและภาระงานในฐานะ ร.ป.ภ.ก็หล่อหลอมให้ร่างกายของเขาสมบูรณ์แบบอย่างเป็นธรรมชาติ
เขามองไปยังฟูกข้างๆ ที่ว่างเปล่า "พ่อ" (ลุงชัย วัย 48 ปี) คงออกไปวิ่งวินมอเตอร์ไซค์ตั้งแต่รุ่งสางส่วน "แม่" (ป้าสายวัย 45 ปี) ก็คงกำลังเตรียมตัวเข้ากะเช้าที่โรงงานผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่นนท์ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนั่นเอง
"พี่นนท์ตื่นแล้วเหรอ" เสียงใสๆ ของ "มะปราง" น้องสาวคนกลางวัย 17 ปีที่กำลังจัดชุดนักเรียนเอ่ยทักขณะที่ "เจ้าเปา" น้องชายคนเล็กวัย9 ขวบ ยังคงนอนกรนฟี้อยู่มุมห้อง
"อืม...วันนี้มีสอบไม่ใช่เหรอเรา ตั้งใจนะ"นนท์บอกน้องสาวด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยเขาคว้าผ้าขนหนูสีซีดเตรียมตัวไปอาบน้ำในห้องน้ำรวมด้านนอก
ขณะที่สายรดน้ำเย็นๆสัมผัสลงบนผิวกายที่ร้อนรุ่ม นนท์หลับตาลงภาพจากหนังเอวีที่เขาแอบดูเมื่อคืนก็พุ่งเข้ามาในหัว มันเป็นภาพที่ผสมปนเปกันไปหมดทั้งความอ่อนละมุนของเรือนร่างผู้หญิง และความแข็งกร้าวขึงขังของผู้ชายนนท์รู้ดีว่าเขามี "ความต้องการ" ที่สูงกว่าคนทั่วไปมาตั้งแต่เด็ก
มือหนาเลื่อนลงไปสัมผัสส่วนกลางลำตัวที่มักจะตื่นตัวอย่างคึกคะนองเสมอในยามเช้าภายใต้กางเกงบ็อกเซอร์ตัวบาง สิ่งนั้นขยายขนาดจนดันผ้าออกมาเป็นรูปทรงที่ชัดเจน...ความยาวที่เป็นลำเขื่อง และ ส่วนหัวที่ขยายตัวจนตึงเปรี๊ยะ มันบวมเป่งจนกลายเป็นสีชมพูเข้มสู้มือ เขาขยับมือรูดรั้งอย่างช้าๆ ในห้องน้ำที่ส่งกลิ่นสบู่จางๆความรู้สึกรัญจวนแล่นพล่านไปทั่วสันหลังนนท์ไม่เคยเข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมเขาถึงสามารถอารมณ์เตลิดไปกับทั้งภาพชายและหญิงในหนังพวกนั้นได้แต่ตอนนี้ความใคร่เบื้องลึกมันมีอำนาจเหนือกว่าการหาคำตอบ เขารีบเร่งจังหวะมือขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งความสุขสมนั้นพุ่งทะยานถึงขีดสุด น้ำรักสีขาวขุ่นข้น พุ่งทะลักออกมาครั้งแล้วครั้งเล่ากระเซ็นเปื้อนผนังห้องน้ำและฝ่ามือหนา มันคือ "ความสุข"เพียงอย่างเดียวที่เขาหาได้ในห้องเช่ารูหนูแห่งนี้ก่อนจะล้างทำความสะอาดและก้าวออกมาสวมชุดเครื่องแบบ ร.ป.ภ. สีกากีที่แสนจะอึดอัด
นนท์มองกระจกบานเล็กที่ร้าวตรงมุมเขาจัดแจงทรงผมรองทรงสั้นให้เข้าที่ใบหน้าคมเข้มมีโหนกแก้มชัดเจนตามแบบฉบับคนอีสานที่ย้ายมาขุดทองในเมืองหลวงดวงตาเรียวรีที่ดูมีความนัยบางอย่างซ่อนอยู่ถูกซ่อนไว้ภายใต้อาการสงบนิ่ง เขาสงสารพ่อกับแม่ที่ต้องทำงานหนักพ่อที่ต้องขับวินกรำแดดกรำฝน แม่ที่ต้องทนกับเสียงเครื่องจักรในโรงงานนั่นคือเหตุผลที่ทำให้เขาตัดสินใจหยุดเรียนแค่ ม.6ทั้งที่ใจจริงอยากจะเรียนต่อวิศวะเพื่อออกมาเป็นเสาหลักอีกต้นของบ้าน
ชุดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เขาสวมใส่อยู่นี้แม้คนอื่นจะมองว่าต่ำต้อย แต่มันกลับขับเน้นให้ไหล่ของเขากว้างดูผึ่งผายสายเก่งที่รัดพาดอกหนายิ่งทำให้เขาดูเคร่งขรึมและน่าเกรงขามนนท์คว้าถุงกระดาษที่แม่ห่อข้าวเหนียวหมูปิ้งทิ้งไว้ให้ก่อนจะเดินออกจากห้องเช่ามุ่งหน้าสู่โรงงาน... ที่ซึ่งวันนี้เขาไม่รู้เลยว่า จะมีเหตุการณ์ที่ทำให้ความต้องการลึกๆในใจของเขาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างถาวร
ณ.โรงงานอุสาหกรรมแห่งหนึ่ง....... แสงแดดจัดจ้านยามสายแผดเผาลงมาที่หน้าป้อมรักษาความปลอดภัยหน้าประตู3 ของโรงงานนนท์ยืนเหยียดกายตรงในชุดเครื่องแบบที่เริ่มมีรอยคราบเหงื่อซึมตามแผ่นหลังและวงแขนกลิ่นน้ำมันเครื่องและเสียงจักรกลจากไลน์การผลิตดึงดูดความสนใจของเขาได้ไม่เท่ากับร่างกำยำของ"พี่เก่ง" รุ่นพี่ร.ป.ภ. วัย 34 ปี ที่ยืนอยู่ข้างๆ
พี่เก่งเป็นชายร่างสันทัดแต่กล้ามเนื้อแน่นหนาตามแบบฉบับคนทำงานหนักใบหน้ากร้านแดดมีรอยยิ้มกวนประสาทประดับอยู่เสมอ เขาเป็นคนเหล้าไม่ขาดบุหรี่ไม่ห่าง และที่สำคัญคือ "เจ้าชู้" ตัวพ่อแม้จะมีเมียและลูกสาววัยประถมรออยู่ที่บ้านเช่าไม่ไกลนักแต่พี่เก่งก็ยังชอบโปรยเสน่ห์และพูดจาทะลึ่งตึงตังกับสาวโรงงานไปทั่ว
"เฮ้ย นนท์...ดูนั่นสิ แผนก QC เดินมาโน่นแล้ว" พี่เก่งศอกสะกิดแขนของนนท์เบาๆพลางบุ้ยปากไปทางกลุ่มหญิงสาวในชุดยูนิฟอร์มสีฟ้าสะอาดตาที่กำลังเดินผ่านป้อม"คนกลางน่ะ น้องฝน... สะโพกนี่ผุดผ่องเป็นยองใย ถ้าได้ลองซักคืนนะมึงเอ๊ยพี่จะกระแทกให้ลืมทางกลับบ้านเลย" นนท์ทำได้เพียงยิ้มแห้งๆ พลางหลบสายตา"พี่ก็พูดไปเรื่อย เดี๋ยวเขาก็เอาไปฟ้องหัวหน้าหรอก" "โธ่เอ็งนี่มันขี้อายจริงว่ะ นนท์"พี่เก่งหัวเราะร่วนพลางตบไหล่รุ่นน้องอย่างแรงจนนนท์เซเล็กน้อย "หน้าตาดีๆหุ่นล่ำๆ แบบมึงเนี่ย ถ้าหัดกะล่อนหน่อยนะ สาวๆ ต่อคิวเพียบ หรือว่า...มึงยังซิงอยู่หือ?"
คำถามนั้นทำให้นนท์หน้าร้อนผ่าว เขาไม่ได้ซิงในแง่ของความรู้สึกแต่ในแง่ของประสบการณ์จริงเขายังไม่เคยได้สัมผัสใครเลยจริงๆ นอกจากตัวเองความลับที่เขาชอบดูหนังที่มีทั้งชายและหญิงร่วมรักกันยังคงเป็นสิ่งที่ไม่เคยบอกใคร
ในห้องน้ำชาย...... "ป่ะ...ไปปลดปล่อยกันหน่อยดีกว่า กั้นเยี่ยวนานๆ ไม่ดีต่อสุขภาพน้องชาย"พี่เก่งพูดพลางขยิบตาให้ แล้วเดินนำเข้าไปยังอาคารห้องน้ำที่อยู่หลังป้อม ร.ป.ภ.
ห้องน้ำชายในช่วงเวลาที่คนไม่พลุกพล่านนั้นทั้งเงียบและอับชื้นกลิ่นแอมโมเนียอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นน้ำยาทำความสะอาดราคาถูกทำให้บรรยากาศดูอึดอัดนนท์เดินไปยืนที่โถปัสสาวะตัวริมสุด โดยมีพี่เก่งยืนถัดไปเพียงโถเดียว
พี่เก่งไม่ได้มีความเขินอายแม้แต่น้อยเขาปลดเข็มขัดนิรภัยและรูดซิปกางเกงสีกากีลงอย่างรวดเร็วเสียงปัสสาวะกระทบโถดังขึ้นเป็นจังหวะ แต่นนท์กลับยืนนิ่งหัวใจของเขาเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความกระหายอยากที่สะสมมาตั้งแต่เช้าเริ่มทำงานอีกครั้ง
นนท์แสร้งทำเป็นมองตรงไปที่ผนังกระเบื้องสีซีดแต่ดวงตาเจ้ากรรมกลับทรยศ เขาค่อยๆ เอียงสายตาชำเลืองมองไปยังร่างข้างๆเพียงเสี้ยววินาทีที่พี่เก่งขยับตัวเพื่อสะบัดทำความสะอาดสิ่งที่ปรากฏแก่สายตานั้นทำให้นนท์ถึงกับลมหายใจสะดุด
ภายใต้ร่มผ้าของรุ่นพี่ที่ดูเหมือนคนธรรมดากลับซ่อน "ความอลังการ" ไว้เกินคาดนนท์เห็นลำเนื้อสีเข้มที่มีเส้นเลือดขอดรัดพันแสดงถึงความแข็งแรงและกร้านโลกมันเป็นขนาดที่ใหญ่โตจนน่าเกรงขาม ความยาวที่ทอดตัวลงมานั้นดูดุดัน และที่สำคัญคือ"ส่วนหัวเห็ด" ที่มีสีคล้ำจัดและบานออกอย่างสมบูรณ์แบบมันดูเยิ้มไปด้วยความชื้นแฉะจากการใช้งานที่ผ่านพ้นมาอย่างหนักหน่วง
พี่เก่งไม่ได้สังเกตเห็นว่ารุ่นน้องกำลังแอบมองเขาใช้มือหนาที่มีขนยาวรุงรังรูดรั้งส่วนผิวหนังหุ้มปลายขึ้นลงสองสามครั้งอย่างหน้าตาเฉย
"โอ๊ย... ช่วงนี้เมียพี่มันไม่ค่อยว่างว่ะนนท์ ของมันเลยค้างคาหนักเครื่องไปหมด"
คำพูดของพี่เก่งบวกกับภาพตรงหน้าทำให้อวัยวะภายใต้กางเกงของนนท์ขยายตัวจนตึงเปรี๊ยะเขาเริ่มรู้สึกถึงความอึดอัดที่โคนขา ความร้อนแรงแล่นพล่านไปทั่วกายเขาจินตนาการไปถึงตอนที่สิ่งที่เขาเห็นนั้นขยายขนาดจนเต็มที่ และพ่น น้ำรักสีขาวขุ่นที่เข้มข้นออกมาอย่างต่อเนื่องเหมือนที่เขาเคยเห็นในหนัง
"เป็นอะไรวะนนท์?เยี่ยวไม่ออกเหรอ" พี่เก่งหันมาทักพลางหัวเราะ มือหนาของเขายังคงกุม "อาวุธ" ประจำกายไว้อย่างไม่อายฟ้าดิน "ปะ...เปล่าครับพี่ แค่ร้อนนิดหน่อย" นนท์รีบรูดซิปของตัวเองขึ้นทั้งที่ยังไม่ได้ทำธุระให้เสร็จสิ้น เขาไม่กล้าควักของตัวเองออกมาต่อหน้าพี่เก่งเพราะกลัวว่าความตื่นตัวจนเกินงามจะทำให้รุ่นพี่จับพิรุธได้
ขณะเดินกลับมาที่ป้อมนนท์รู้สึกเหมือนเดินอยู่บนปุยเมฆ ภาพของ "หัวเห็ด"สีเข้มและลำเนื้อที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดของพี่เก่งยังคงติดตาเขาแอบมองแผ่นหลังกว้างและก้นที่งอนแน่นของรุ่นพี่ในชุดสีกากีด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าความต้องการที่พุ่งสูงขึ้นในตอนนี้มันเกิดจากการที่เขาอยากจะเป็นเหมือนพี่เก่ง หรือเขากำลัง "อยากได้" พี่เก่งกันแน่?
"เย็นนี้หลังเลิกงานไปหาไรดื่มกันหน่อยไหมนนท์? เดี๋ยวพี่พาไปรู้จักสาวๆร้านคาราโอเกะซอยข้างโรงงาน" พี่เก่งเอ่ยชวนพลางตบหลังนนท์อีกครั้งคราวนี้มือหนาของเขาวางแช่ไว้นานกว่าปกติเล็กน้อยที่บริเวณสะบัก "ผม...ผมต้องกลับไปดูน้องครับพี่" นนท์ปฏิเสธเสียงเบา แต่ในใจเขากลับคิดไปไกลกว่านั้น...ถ้าหากสถานที่ที่จะไปไม่ใช่ร้านคาราโอเกะ แต่เป็นห้องส่วนตัวของใครซักคนล่ะ?
ภายใต้แสงแดดที่ยังคงแผดเผาความลับในใจของ ร.ป.ภ. หนุ่มวัย 22 ปี เริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างที่ชัดเจนขึ้น ทุกครั้งที่เขาขยับตัวกางเกงที่รัดตึงสอดประสานไปกับความใคร่ที่คุกรุ่น บอกให้เขารู้ว่า... อีกไม่นานเขาคงกั้นความต้องการนี้ไว้ไม่อยู่อีกต่อไป
................................................................................................... ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-5-3 19:21:51
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-5-3 19:33:47
โพสต์ 2026-5-3 19:50:16
โพสต์ 2026-5-3 20:13:13
