|
พอพี่สาวกลับมาจากเกาหลีบ้านที่เคยโล่งและเป็นพื้นที่ของหนูกับพี่เขยแบบไม่ต้องระวังอะไรเลยก็เปลี่ยนไปทันทีโดยไม่ต้องมีใครบอกเพราะจากเดิมที่ทุกอย่างมันเป็นธรรมชาติ ทั้งการนั่งใกล้กัน การมองกันหรือแม้แต่ความเงียบที่อยู่ด้วยกันแล้วสบายใจ ตอนนี้มันกลับกลายเป็นต้องคิดต้องชะงัก และต้องเก็บทุกอย่างให้เนียนที่สุดโดยอัตโนมัติทั้งที่พี่สาวก็ยังเหมือนเดิม ยิ้มง่าย คุยปกติไม่ได้แสดงท่าทีสงสัยอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ยิ่งเขาเป็นแบบนั้นหนูกลับยิ่งรู้สึกผิดลึก ๆ เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นมันเกิดขึ้นไปแล้วและกำลังซ่อนอยู่ในบ้านหลังเดียวกันนี้แบบที่ไม่มีใครพูดถึงมันตรง ๆ พี่เขยเองก็เปลี่ยนไปชัดเจนเวลาอยู่กันสามคนจากคนที่เคยมีสายตา มีจังหวะ มีความใกล้ชิดกับหนูแบบที่ไม่ต้องคิดตอนนี้เขากลับไปเป็นแฟนที่ดีของพี่สาวเป็นผู้ชายที่ไม่มีอะไรผิดปกติเลยต่อหน้าคนอื่น สายตาที่เคยมองหนูมันหายไปเหลือแค่ความนิ่งที่เหมือนเก็บอะไรบางอย่างไว้ข้างในซึ่งหนูรู้ดีว่ามันไม่ได้หายไปจริง ๆ แต่มันถูกกดเอาไว้มากกว่า และยิ่งมันถูกกดความรู้สึกของหนูก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อย ๆ แบบที่หยุดไม่ได้ คืนแรกที่พี่สาวกลับ บทรักในค่ำคืนนั้นระหว่างพี่สาวกับพี่เขยก็เกิดขึ้นหลังจากไม่ได้เจอกันหนึ่งสัปดาห์ เสียงนั้นช่างเป็นเสียงที่บ่งบอกถึงความเสียวซ่านอย่างมีความสุขของพี่สาวที่ได้รับจากพี่เขย เสียงกระแทกที่กระแทกลงไปทำให้หนูรู้สึกโหยหาและอยากได้จากพี่เขยเช่นกัน ขนาดความเป็นชายเกือบ6นิ้วที่ทั้งแข็งและดุดันกับลีลาที่ไหลลื่นทำให้หนูเจ็บจี๊ดในหัวใจกับความสุขที่ได้แค่จินตนาการถึง ชีวิตในบ้านยังเดินไปเหมือนเดิมหนูยังซักผ้า ล้างจาน ทำกับข้าวเหมือนเดิม แต่ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมเลยเพราะทุกครั้งที่ได้ยืนใกล้กัน มันต้องมีขอบเขตที่มองไม่เห็นคอยกันเอาไว้เวลาแขนเผลอชนกันก็ต้องรีบขยับออกทั้งที่ใจจริงอยากให้มันค้างอยู่ตรงนั้นนานกว่านี้ เวลานั่งกินข้าวด้วยกันหนูนั่งฝั่งตรงข้าม มองเขาผ่านโต๊ะ เห็นเขาคุยกับพี่สาว หัวเราะแบบปกติภาพมันดูธรรมดามาก แต่สำหรับหนูมันไม่ธรรมดาเลย เพราะหนูรู้ว่าผู้ชายคนเดียวกันนี้เคยอยู่ใกล้หนูในแบบที่ไม่มีใครรู้และความทรงจำแบบนั้นมันทำให้หนูไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว ความรู้สึกมันอัดอยู่แบบนั้นทุกวันจนคืนหนึ่งหนูนอนไม่หลับอีกเหมือนเดิมแต่ครั้งนี้มันหนักกว่าเดิมเพราะคนที่อยากอยู่ใกล้ก็อยู่แค่ไม่กี่ก้าวแต่กลับเดินไปหาไม่ได้สุดท้ายหนูก็ลุกขึ้น เดินออกจากห้องแบบเงียบที่สุด ค่อย ๆขึ้นบันไดทีละขั้นทั้งที่รู้ว่าข้างบนคือห้องที่พี่สาวนอนอยู่ด้วยแต่ใจก็ยังพาไปจนถึงหน้าห้องนั้นโดยไม่ยอมถอย แล้วหนูก็เคาะเบา ๆแค่ครั้งเดียวจนแทบไม่ได้ยิน ก่อนที่ประตูจะเปิดออกนิดเดียว พี่เขยมองออกมาสีหน้าระวังมาก แล้วก็ปิดประตูไปพักหนึ่งก่อนจะเดินออกมาเงียบ ๆและพยักหน้าให้ลงไปข้างล่าง เราสองคนเดินลงมาที่ห้องรับแขกแบบไม่พูดอะไรพอถึงตรงนั้น หนูก็เข้าไปกอดเขาทันทีเหมือนคนที่เก็บทุกอย่างมาทั้งวันเขากอดกลับแน่นขึ้นโดยไม่ต้องมีคำพูดอะไรความเงียบในตอนนั้นมันเต็มไปด้วยสิ่งที่ทั้งสองคนรู้กันอยู่แล้ว หนูจับไปที่เป้าที่ตอนนี้กึ่งแข็งตัวมันช่างได้อารมณ์มากๆ มันคือสิ่งที่หนูโหยหามาทั้งวัน พี่เขยจูบปากกับหนู ใช้ลิ้นที่พริ้วไหวดูดปากอย่างเชี่ยวชาญเท่าเอาหนูตัวอ่อนแต่ตอนนี้ความเป็นชายของพี่เขยในอุ้งมือหนูมันแข็งตัวผงาดเต็มที่ พร้อมรบแล้วหนูค่อยๆล้วงเข้าไปพบกับดงหมอยที่ดกดำและดุ้นที่ร้อนมากเต็มไปด้วยความร้อนแรงของผู้ชายที่หนูใฝ่ฝัน แต่ยังไม่ทันที่ความใกล้ชิดนั้นจะยาวไปกว่านั้นเสียงจากชั้นบนก็ดังขึ้น เป็นเสียงประตูเปิด แล้วก็เสียงฝีเท้าที่เริ่มเดิน เราทั้งสองคนหยุดพร้อมกันโดยไม่ต้องมองก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเรารีบแยกออกจากกันแทบจะทันที พยายามทำตัวให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ตรงนั้นของพี่เขยมันดันตุงออกมาเป็นรูปร่างชัดเจนมาก ก่อนที่พี่สาวจะเดินลงมาถามด้วยน้ำเสียงธรรมดาว่า“ยังไม่นอนกันอีกเหรอ” วินาทีนั้นมันเหมือนทุกอย่างจะหลุดออกมาทั้งหมดแต่สุดท้ายก็รอดมาได้แบบเฉียดฉิวมากจนหัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด จนวันหนึ่งพี่สาวออกไปข้างนอกบ้านเหลือแค่เราสองคนอีกครั้ง บรรยากาศมันเงียบ โล่ง แล้วก็อันตรายไปพร้อมกันเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันเหมือนคนปกติ ทำกับข้าว นั่งกินข้าว ล้างจานแต่ความใกล้ชิดมันกลับมาเองโดยไม่ต้องพยายามเหมือนก่อนมันเป็นช่วงเวลาที่หนูรู้สึกว่ามีความสุขจริง ๆ แบบที่ไม่ต้องซ่อน ไม่ต้องระวังเราทั้งสองอาบน้ำแบบเปลือยกายในห้องน้ำ หนูนั่งคุกเข่าและดูดอมท่อนควยของพี่เขยอย่างหลงใหลมันช่างหอมหวานจริงๆ พี่เขยขยับดันเข้าออกกระเด้าไปมา ทำเอาความสุขหนูมันจุกแน่น และแล้วก็ถึงเวลาที่หนูรอคอยพี่เขยจับหนูให้ลุกขึ้น กลับหลัง และจับดุ้นจ่อตรงรูและค่อยๆออกแรงดันเข้ามาไม่น่นความเป็นชายทั้งดุ้นก็จมมิดเข้ามา หนูเสียวแทบขาดใจกับการรอคอยและเมื่อทุกอย่างเข้าที่พี่เขยก็เริ่มกระเด้าท่อนเข้าออกเริ่งจากช้าและเร็วขึ้นตามอารมณ์ อูยยยยยพี่จ๋าหนูเสียวเหลือเกิน แต่ความสุขนั้นมันอยู่ได้ไม่นานนักเพราะเสียงประตูหน้าบ้านเปิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว พี่สาวกลับมาเร็วกว่าที่คิดแล้วทุกอย่างก็หยุดลงตรงนั้นทันทีอีกครั้ง ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีข้อแก้ตัวเพราะสิ่งที่เขาเห็นมันเพียงพอแล้ว เสียงที่เขาถามขึ้นมามันไม่ได้ดังแค่ในห้องแต่มันดังอยู่ในหัวหนูจนถึงตอนนี้ มันไม่ใช่แค่คำถาม แต่มันคือความเจ็บ ความเสียใจและความผิดหวังที่ไม่มีอะไรกลบได้ พี่สาวร้องไห้ และวิ่งออกไปส่วนพี่เขยดึงดุ้นออก และหยิบผ้าเช็ดตัววิ่งตามพี่สาวออกไป แต่ไม่ทันแล้ว พี่สาวล็อคห้องและเก็บของออกจากบ้านไปโดยไม่หันกลับมา พี่เขยกลายเป็นคนเงียบ ไม่เหมือนเดิมส่วนหนูยังอยู่ตรงนั้น ได้อยู่กับคนที่รัก แต่กลับไม่รู้สึกเหมือนได้อะไรมาเลยเพราะสิ่งที่หายไปมันไม่ใช่แค่คนหนึ่งคน แต่มันคือความสบายใจ ความธรรมดาและความรู้สึกที่ไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป จนวันหนึ่งหนูถามเขาตรงๆ ว่า “พี่เสียใจไหม” เขาเงียบไปนานมากก่อนจะตอบเบา ๆ ว่าเขาไม่ได้เสียใจที่มีหนูแต่เขาเสียใจที่ทำให้พี่สาวต้องไป ประโยคนั้นมันไม่ได้ดังแต่มันหนักพอให้หนูเข้าใจทุกอย่างในทันที ว่าหนูอาจจะได้ “คนที่ตัวเองรัก” มาแต่ไม่เคยได้ “ความรักของเขาแบบทั้งหัวใจ” มาแบบเต็มที่เลย
|