ครอบครัวสามรุ่นสุขสันต์ในบ้านสวน ตอนที่ 4

arika_arika

  ตอนก่อนๆ มีคนบ่นด้วยว่า (มีแค่อมกันแค่นี้) ค่อยเป็นค่อยไปเนาะ ไม่ได้มีแค่ตอนสองตอน ให้อ่านฟรีแล้วยังบ่นกันอีก ถ้าอ่านแล้วใจร้อนก็แต่แล้วอ่านเอง ถ้าไม่พอใจก็ไม่ต้องอ่าน ไม่ต้องคอมเม้น มันบั่นทอนคนแต่ง


   ตอนที่ 4



แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงกระทบผิวน้ำในโอ่งมังกรใบโตข้างบ้าน ลมพัดเอื่อยๆ พาเอาความเย็นมาสู่สองปู่หลานที่เพิ่งกลับจากการจับปลา ทั้งคู่เนื้อตัวมอมแมมไปด้วยดินโคลน จึงชวนกันมาล้างตัวทำความสะอาดร่างกายก่อนจะเข้าบ้าน

เมื่อเห็นว่าพ่อสิงห์ยังคงง่วนอยู่กับการลับขวานอยู่ที่หลังบ้านไกลออกไป ทั้งปู่และหลานก็ไร้ซึ่งความอาย ต่างสลัดผ้าผืนน้อยทิ้งจนร่างเปลือยเปล่าปรากฏแก่สายตากันและกัน ปู่มั่น ยืนตระหง่านราวกับรูปปั้นหินแกะสลัก ผิวกายสีทองแดงสะท้อนแสงแดด มัดกล้ามเนื้อที่สะสมมานานหลายทศวรรษดูขึงขังและทรงพลัง
ในขณะที่ ตะวัน ในวัย 14 ปี กลับมีสรีระที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ผิวพรรณของเขาขาวผ่องนวลเนียนราวกับน้ำนม แผ่นหลังบอบบางและสะโพกที่กลมมนดูอ่อนหวานจนปู่มั่นที่มองอยู่ถึงกับใจสั่น ชายชราไม่เคยพิศดูหลานชายในระยะประชิดและหมดจดเช่นนี้มาก่อน ความนุ่มนวลของเด็กหนุ่มตรงหน้ามันช่างขัดกับความแข็งกระด้างของโลกที่เขาเจอมาตลอดชีวิต

"มาจ้ะปู่... ตะวันถูหลังให้"
ตะวันหยิบก้อนสบู่ขึ้นมาฟอกจนเกิดฟองขาวฟู ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้างและมัดกล้ามไหล่ที่หนาแน่นของปู่มั่น มือเล็กๆ นวดคลึงไปตามร่องกล้ามเนื้ออย่างสนุกมือ ก่อนจะอ้อมมาด้านหน้า ลากผ่านแผงอกที่มีขนรำไรลงไปยังหน้าท้องที่แข็งเป็นลอน
ปู่มั่นหายใจติดขัดเมื่อมือสากใหญ่ของเขาเริ่มอยู่ไม่สุข เขาเอื้อมไปช่วยถูสบู่ให้หลานชายบ้าง สัมผัสระหว่างฝ่ามือที่กร้านงานกับผิวเนื้อที่นุ่มนิ่มของตะวันทำให้ความร้อนในกายของปู่พุ่งพล่าน แก่นกายยักษ์ ของปู่มั่นที่เพิ่งอาบน้ำเย็นๆ กลับเริ่มขยับขยายชูชันขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ มันแข็งขึงและกระตุกเบาๆ ต่อหน้าหลานชาย

ตะวันมองเห็น "เจ้ายักษ์" ของปู่ที่ตั้งตระหง่านขึ้นมาก็ยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาไม่ได้ขยับหนี แต่กลับขยับเข้าไปชิดจนหน้าอกบางๆ เบียดกับแท่งแข็งของปู่
"ดูสิจ๊ะปู่... มันอยากให้ตะวันถูสบู่ให้แล้ว" ตะวันพูดเสียงหวานพลางใช้มือนิ่มๆ ทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยฟองสบู่กอบกุมแท่งเนื้อแกร่งนั้นไว้เบาๆ
เขาฟอกสบู่รูดขึ้นลงอย่างนุ่มนวล เน้นย้ำที่รอยหยักส่วนปลายที่เริ่มบานออกสีเข้มจัด ปู่มั่นถึงกับต้องคราง "อืมมม..." ออกมาในลำคอ มือหนาขยุ้มเข้าที่สะโพกกลมมนของหลานชายแล้วบีบเค้นด้วยความเสียวซ่าน ความแตกต่างระหว่างความแข็งกระด้างของปู่และความนุ่มนิ่มของหลานชายที่บดเบียดกันอยู่ข้างโอ่งน้ำ กลายเป็นภาพที่เต็มไปด้วยเสน่หาและตัณหาที่ยากจะแยกออกจากกันในเช้าวันหยุดที่แสนสงบนี้

ท่ามกลางละอองน้ำและฟองสบู่ที่เกาะพราวตามเนื้อตัว บรรยากาศข้างโอ่งน้ำยามเช้ากลับร้อนระอุขึ้นด้วยไฟราคะที่ยากจะมอดดับ ปู่มั่นที่บัดนี้ความต้องการพุ่งพล่านจนเกินกักขัง สัญชาตญาณดิบของชายฉกรรจ์ที่ห่างหายจากรสสวาทมานานถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยสัมผัสจากหลานชายที่แสนเย้ายวน

นิ้วหนาที่หยาบกร้านแต่เต็มไปด้วยพละกำลังของปู่มั่นเริ่มวนเวียนอยู่รอบช่องทางรักที่ปิดสนิทของตะวัน ความลื่นไหลของฟองสบู่ช่วยให้นิ้วนั้นแทรกซึมเข้าไปสัมผัสความอ่อนนุ่มภายในได้ทีละน้อย ตะวันสะดุ้งสุดตัว แผ่นหลังบางแอ่นรับสัมผัสที่แปลกใหม่และรุนแรง ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน
"อุ้ย..!ปู่ ตะวันเสียวจัง "
"ตะวัน... ปู่ไม่ไหวแล้วลูก ขอปู่... เข้าไปข้างในตัวเรานะ" เสียงของปู่มั่นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความกระหาย

แม้จะมีความกลัวแล่นผ่านเข้ามาในอก แต่ความรักและความหลงใหลที่มีต่อร่างยักษ์ของปู่ทำให้ตะวันไม่อาจปฏิเสธ ปู่มั่นไม่รอช้า เขาจับร่างบางของหลานชายให้หันหลังพิงขอบโอ่ง โก่งสะโพกกลมมนขึ้นรับกับแก่นกายที่แข็งเขื่องราวกับท่อนเหล็ก ปู่ชโลมฟองสบู่ไปทั่วส่วนหัวที่บานขยายจนชุ่มฉ่ำ ก่อนจะจ่อประชิดช่องทางที่สั่นระริก

"อ๊ะ! ปู่... ตะวันเจ็บ!" ตะวันอุทานลั่นเมื่อส่วนหัวที่ใหญ่โตเริ่มเบียดแทรกเข้าไป ความรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาดทำให้เด็กหนุ่มน้ำตาคลอ ปู่มั่นชะงักมือพลางกดไหล่หลานชายไว้แน่น "ทนหน่อยนะลูก... รักปู่ใช่ไหม ถ้ารักปู่ต้องอดทนนะ" ปู่กระซิบปลอบขวัญแต่สายตายังคงจดจ้องอยู่ที่การรวมเป็นหนึ่งเดียว
เมื่อเห็นหลานชายพยักหน้าตอบรับ ปู่มั่นก็กลั้นใจกดสะโพกสอบของตนเองเข้าหาอย่างรุนแรง พละกำลังจากกล้ามเนื้อขาที่กำยำส่งผลให้แท่งทวนยักษ์มุดตัวเข้าไปในความคับแน่นได้ถึงครึ่งลำ และตามด้วยแรงส่งครั้งสุดท้ายที่ทำให้มัน "มิดลำ" จนหน้าท้องของปู่แนบชิดกับบั้นท้ายเนียนของตะวัน

ปู่มั่นแช่นิ่งอยู่พักหนึ่งเพื่อให้ร่างกายหลานชายปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับโยกย้ายสะโพกอย่างช้าๆ และหนักแน่น ทุกจังหวะที่โถมเข้าใส่ทำให้เกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง "ตับ... ตับ..." ผสานกับเสียงน้ำที่กระฉอกออกจากโอ่ง
ตะวันซบหน้าลงกับขอบโอ่งเย็นเฉียบ ส่งเสียงครางอู้อี้ในลำคอ ความเจ็บปวดในคราแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความจุกซ่านและรัญจวนใจอย่างบอกไม่ถูก เขารู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ที่สำรวจไปทั่วทุกซอกมุมภายในกายตนเอง ปู่มั่นที่บัดนี้ราวกับกลับไปเป็นหนุ่มรุ่นกระทง กระแทกกระทั้นพละกำลังเข้าใส่ไม่หยุด มัดกล้ามหลังและสะโพกขยับเขยื้อนเป็นลอนสวยงามท่ามกลางแสงแดดยามเช้าที่ดูจะร้อนแรงขึ้นทุกขณะตามจังหวะกามารมณ์ของชายสองรุ่นที่ลักลอบกระทำกันข้างโอ่งน้ำนี้เอง

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกังวานก้องไปทั่วบริเวณข้างโอ่งน้ำ ปู่มั่นที่ห่างหายจากรสสวาทมานานบัดนี้ราวกับยักษ์ที่หลุดจากพันธนาการ เขาโถมกายกระแทกกระทั้นเข้าใส่ช่องทางรักที่คับแน่นของหลานชายอย่างบ้าคลั่ง มัดกล้ามหลังที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำและเหงื่อขยับเขยื้อนตามแรงส่งที่ดุดัน
"อื้มมม... ตะวัน... รูเรามันรัดปู่แน่นเหลือเกินลูก... ปู่จะทนไม่ไหวแล้ว" ปู่มั่นครางเสียงต่ำพร่า ร่างกายกำยำสั่นเทิ้มด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ
"ปู่จ๋า... ตะวันจุก... แต่มัน... อ๊างงง... ปู่แรงอีกจ้ะ" ตะวันครางระงม ซบหน้าลงกับขอบโอ่งเย็นเยียบ ร่างกายบอบบางสั่นโยกไปตามแรงกระเด้าของชายฉกรรจ์วัยหกสิบ
ความเสียวที่พุ่งทะลานถึงขีดสุดทำให้ปู่มั่นเกร็งร่างจนมัดกล้ามท้องนูนเด่น เขาจ้วงแทงเข้าใส่อีกสองสามครั้งหนักๆ ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว "อ๊าาาาาาาาา!" ปู่ร้องลั่นพร้อมกับฉีดพ่นน้ำเชื้ออุ่นร้อนมหาศาลทะลักเข้าสู่ภายในกายของหลานชายจนล้นทะลักออกมาตามโคนขา

"ไอ้ระยำ! พวกมึงทำระยำอะไรกันตรงนี้!!!"
เสียงตวาดก้องกัมปนาทดังมาจากเบื้องหลัง ปู่และหลานหันขวับไปมองพร้อมกันด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด สิงห์ ยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น มือที่ถือขวานสั่นระริก ภาพที่เห็นคือพ่อแท้ๆ ของตนกำลังเสียบคาความเป็นชายยักษ์อยู่ในรูก้นของลูกชายตนเอง!
"สิงห์! พ่อ... พ่อขอโทษ!" ปู่มั่นเรียกชื่อลูกชายเสียงหลง ทั้งที่แก่นกายแกร่งยังคง เสียบคา อยู่ในตัวตะวันและมีน้ำอสุจิขาวขุ่นไหลย้อยลงมา
"ขอโทษเหรอ? มึงทำกับหลานแบบนี้ได้ยังไง! ไอ้แก่ตัณหากลับ! แล้วมึง... อีตะวัน! มึงทำแบบนี้กับปู่มึงได้ยังไง ไอ้ลูกไม่รักดี !" สิงห์ตะคอกด่าทอด้วยคำหยาบคายสารพัด ร่างยักษ์ของเขาสั่นไปด้วยแรงอารมณ์ที่เหมือนจะระเบิดบ้านได้ทั้งหลัง
"มันไม่ใช่อย่างนั้นนะสิงห์... ฟังพ่อก่อน!" ปู่มั่นพยายามจะอธิบาย แต่สิงห์ไม่ฟัง เขาถ่มน้ำลายลงพื้นด้วยความรังเกียจ
"กูไม่ฟัง! พวกมึงมันวิปริตทั้งบ้าน! กูนึกว่ามึงแค่รักหลาน ที่ไหนได้มึงแอบกินกันเองหลังกู!" สิงห์ตวาดทิ้งท้ายก่อนจะสะบัดหน้าเดินกระแทกเท้าเข้าบ้านไปอย่างรุนแรงจนพื้นไม้สะเทือน
ปู่มั่นรีบถอนแก่นกายออกจากร่างหลานชายทันที เสียง "ป๊อป" ดังขึ้นพร้อมกับหยาดน้ำเชื้อที่ไหลพรวดออกมา ตะวันทรุดตัวลงร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว ปู่มั่นรีบตักน้ำล้างเนื้อล้างตัวให้ตนเองและหลานอย่างลนลาน "เร็วเข้าตะวัน... เข้าบ้านไปคุยกับพ่อเขาให้รู้เรื่อง ปู่ผิดเอง ปู่จะรับผิดชอบทั้งหมด!" ทั้งสองรีบคว้าผ้ามานุ่งอย่างหมิ่นเหม่แล้ววิ่งตามสิงห์เข้าบ้านไปเพื่อเผชิญหน้ากับพายุอารมณ์ที่รออยู่เบื้องหน้า

บรรยากาศบนชานบ้านไม้ร้อนระอุยิ่งกว่าเปลวแดดข้างนอก สิงห์ นั่งกำหมัดแน่นอยู่บนตั่งไม้ ใบหน้าคมเข้มแดงก่ำ เส้นเลือดที่ขมับและลำคอปูดโปนด้วยความโกรธจนร่างยักษ์สั่นเทิ้ม ปู่มั่น ค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม พยายามใช้ความสงบนิ่งสยบพายุอารมณ์ของลูกชาย
"พ่อทำแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว... ตอบมา! พ่อเย็ดหลานในไส้ตัวเองมานานแค่ไหนแล้ว!" สิงห์ตวาดลั่นจนนกที่เกาะชายคาบินหนีกระเจิง
"ใจเย็นๆ ก่อนสิงห์... ฟังพ่อ" ปู่มั่นเอ่ยเสียงทุ้มแต่สั่นพร่า "เรื่องอย่างว่าน่ะ... เพิ่งจะครั้งแรกเมื่อกี้จริงๆ พ่อผิดเอง พ่อต้านทานอารมณ์ไม่ไหว"
"ครั้งแรกเรอะ? แล้วที่ผ่านมาล่ะ? อย่าบอกนะว่าไม่มีอะไรกันเลย!"
ปู่มั่นถอนหายใจยาว ยอมรับความจริงอย่างจำนน "ที่ผ่านมา... ตะวันมันแค่ดูดให้พ่อบ่อยๆ พ่อรู้ว่าหลานมันชอบทางนี้ หลานมันโหยหาความเป็นชาย พ่อมันผิดเองที่ไม่ห้ามหลาน พ่อเห็นหลานมันมีความสุข พ่อก็เลยปล่อยเลยตามเลย แต่เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้วสิงห์... พ่อขอเถอะ ให้เรื่องมันจบอยู่แค่นี้ อย่าให้ใครรู้เลย เราอยู่กันสามคนพ่อลูกหลาน ตะวันมันก็ชอบของมันแบบนี้..."
"มันชอบงั้นเหรอ!" สิงห์ตาโตเท่าไข่ห่าน ลุกพรวดขึ้นยืนจนตั่งไม้เกือบพลิก "ลูกกูชอบให้คนแก่เย็ดรูมันงั้นเหรอ! ได้... ในเมื่อพวกมึงวิปริตกันนัก ชอบกันนักใช่ไหมเรื่องแบบนี้!"
สิงห์ไม่ฟังคำทัดทานใดๆ อีก เขาหมุนตัวก้าวฉับๆ ด้วยฝีเท้าที่หนักแน่นเข้าไปในบ้าน ตรงดิ่งไปที่ห้องนอนของตะวัน ร่างยักษ์ของพ่อผลักประตูเข้าไปอย่างแรงก่อนจะลากตะวันที่กำลังนั่งร้องไห้เข้าไปข้างใน แล้วจัดการ ลงกลอนประตูดัง "ปัง!" "สิงห์! มึงจะทำอะไรลูก! เปิดประตูนะไอ้สิงห์!" ปู่มั่นรีบวิ่งตามไปทุบประตูห้องเสียงดังสนั่น แต่เสียงลงกลอนที่แน่นหนาบอกให้รู้ว่าพายุลูกใหม่ที่รุนแรงกว่าเดิมกำลังจะเริ่มขึ้นภายในห้องนอนนั้นเอง

พายุอารมณ์ที่คุกรุ่นอยู่บนชานบ้านระเบิดออกทันทีที่บานประตูห้องถูกลงกลอน สิงห์ ในสภาพที่หน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธและแรงหึงหวงในสายเลือด กระชากผ้าเช็ดตัวออกจากร่างบางของตะวันจนหลานชายยืนเปลือยเปล่าตัวสั่นเทา
"มึงชอบนักใช่ไหมควยเนี่ย! ปู่มึงเย็ดมึง มึงก็ยอม มึงดูดให้ปู่มึงทุกคืนเลยใช่ไหม!" สิงห์ตวาดลั่นพลางงัด แก่นกายหนา ของตนเองออกมาจากกางเกง แม้จะยังไม่แข็งตัวเต็มที่แต่มันก็ดูดุดันและน่าเกรงขามตามแบบฉบับชายวัยฉกรรจ์ "ดูดสิ! มึงชอบนักไม่ใช่เหรอ ดูดของกูนี่!"
ตะวันสะอื้นไห้ด้วยความกลัวผสมกับความสับสนที่ถาโถม เขาค่อยๆ คุกเข่าลงเบื้องหน้าพ่อสิงห์ ใช้ริมฝีปากสั่นระริกครอบลงบนส่วนหัวของพ่อทั้งน้ำตา สิงห์กระชากเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมดร่าง เผยให้เห็นมัดกล้ามที่ขึ้นเขม็งทึงไปทุกสัดส่วน มือหนาขยุ่มกลุ่มผมของลูกชายแล้วกดหัวเข้าหาความเป็นชายของตนอย่างแรง
"ชอบก็ดูดสิ! ควยผู้ชายมึงชอบมากไม่ใช่เหรอ!" สิงห์คำรามดุๆ
เพียงไม่นาน ความเป็นชายของสิงห์ที่ได้รับสัมผัสนิ่มนวลจากปากลูกชายก็ขยายตัวจน แข็งยิ่งกว่าหินและใหญ่โตกว่าของปู่มั่น ตะวันพยายามอ้าปากรับแต่ขนาดที่มหึมาทำให้เขาครอบเข้าไปได้เพียงส่วนหัวเท่านั้น กลิ่นอายดิบเถื่อนของพ่อที่เขาแอบโหยหามาตลอดบัดนี้อยู่ตรงหน้า แต่ในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความรุนแรง สิงห์เริ่มมีเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ อารมณ์โกรธเริ่มถูกแทนที่ด้วยตัณหาที่ปะทุขึ้น
"ไหน... มึงชอบให้ยัดรูนักใช่ไหม หันตูดมานี่!"
สิงห์กระชากร่างบางให้หันหลังแล้วโก้งโค้งขึ้น รูสวาทของตะวันที่ยังมี หยาดน้ำเชื้อขาวขุ่นของปู่มั่น และน้ำลายตะวันที่ไหลย้อยหล่อลื่นบนหัวควยพ่ออยู่ ทำให้สิงห์จ่อแท่งทวนยักษ์แล้ว เสียบพรวดเดียวจนมิดลำ
"อ๊ากกกกกก! พ่อ! ตะวันเจ็บ!" ตะวันร้องลั่น กัดฟันจนกรามแทบหัก ความใหญ่โตของพ่อสิงห์นั้นรุนแรงและหนักหน่วงกว่าของปู่หลายเท่า สิงห์ไม่สนคำอ้อนวอน เขาจับเอวบางไว้แน่นแล้วโถมกายกระเด้าเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้อง "พึ่บ! พึ่บ! พึ่บ!" ผสานกับเสียงสะบถด่า "ชอบนักใช่มั้ย! ควยกูเนี่ยชอบมั้ย!"
ภายนอกห้อง เสียงปู่มั่นยังคงทุบประตูรัว "สิงห์! หยุดเถอะมึง อย่าทำหลาน สงสารมัน!"
เสียงทุบประตูดังแข่งกับเสียงครางสลับเสียงร้องไห้ในห้อง จนกระทั่งสิงห์กระแทกเน้นๆ เป็นจังหวะสุดท้าย ร่างกำยำของพ่อเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง เขาครางลึกในลำคอก่อนจะฉีดพ่นน้ำเชื้อร้อนระอุเข้าสู่ส่วนลึกของลูกชายจนหมดสิ้น พายุในห้องสงบลงทิ้งไว้เพียงลมหายใจหอบถี่
สิงห์ถอนความเป็นชายออกมาอย่างเย็นชา เดินโทงๆ ออกไปเปิดประตูห้อง ปู่มั่นที่รออยู่หน้าประตูด้วยความโมโหจัดเหวี่ยงหมัดเข้าใส่หน้าลูกชาย "ผลัวะ!" จนสิงห์หน้าหัน แต่ร่างยักษ์กลับไม่สะท้านแม้แต่น้อย เขาไม่พูดอะไรสักคำ เพียงแค่หยิบกางเกงขึ้นมาสวมแล้วเดินลงจากบ้านไป ทิ้งให้ปู่มั่นรีบวิ่งเข้าไปโอบกอดตะวันที่นอนหมดแรงน้ำตาอาบแก้มอยู่บนพื้นห้อง ท่ามกลางความลับของสามชายรุ่นที่บัดนี้ผูกพันกันด้วยตัณหาและรอยร้าวที่ยากจะประสาน

smartzaa2021

ขอบคุณครับ

Mawin9331

เป็นกำลังใจให้น๊าาา...สู้ๆ เข้าใจหัวอกคนแต่งเลย รอๆๆตอนต่อไป จ้าาาา เนื้อเรื่องเริ่มจะเข้มข้นแล้ว เสียวๆๆๆคับ

Paechikopf

เนื้อเรื่องสนุกครับไรท์ แต๋งต่อเรื่อยๆนะครับ อย่าสนใจคนที่ไม่ชอบครับ คนไหนไม่ชอบก็ไม่ต้องอ่านแต่ยังมีอีกหลายคนที่ชอบครับ

kuminum

ขอบคุณมากครับ

porn6633

ขอบคุณครับ

redboy

ต้องกลับมาคุยกันโดยเร็ว

watkrub

ขอบคุณครับ

lekthai

รักแล้วรักเลย

คำปุ้ย

น้ำยากะทิที่ว่ามันยังไม่เท่าเนื้อเรื่องยอมคนคนเขียนเลยจ้าาา
ใครไม่ชอบก็เลื่อนผ่านแต่ผมนี่555เมื่อยมือตามเคยคับบ555
เป็นกำลังใจให้คับ ตามต่อตอนต่อไปคับขอบคุนคับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

saru

สงสารตะวันจัง แต่ก้อแอบดีใจ อิอิ สมหวังเสียที ได้ทังปู่ แบบเต็มใจ และ พ่อแบบไม่ตั้งใจ

nakals

ขอบคุณครับ

Nukinho

รอติดตามตอนต่อไปนะครับ กำลังสนุกเลย

ปล. เป็นกำลังใจให้ครับ ใครไม่ชอบ ก็แค่เลื่อนผ่านไป อย่าเอามาเป็นสาระ และคอยบั่นทอนเราเลยครับ

guwin001

ขอบคุณครับ

ROSY712

ขอบคุณครับ

ball3225

ขอบคุณมากครับ

popn

ขอบคุณครับ

eak-9977

ขอบคุณครับ

saleman550

ขอบคุณมากครับ รออ่านต่อๆ