ครอบครัวสามรุ่นสุขสันต์ในบ้านสวน ตอนที่ 3

arika_arika

  
      


      นับตั้งแต่ค่ำคืนที่ความลับถูกเปิดเผย บรรยากาศภายในบ้านไม้หลังเล็กท้ายสวนก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความสัมพันธ์ระหว่างปู่มั่นและตะวันเบ่งบานขึ้นบนพื้นฐานของความลับที่แสนรัญจวนใจ ทั้งคู่สนิทสนมกันจนแทบจะตัวติดกันตลอดเวลา และตะวันเองก็ดูจะมีความสุขเป็นพิเศษที่ได้แสดงความเป็นเจ้าของในร่างยักษ์ของปู่แบบเปิดเผยมากขึ้น

ในยามกลางวันที่ปู่มั่นนั่งพักเหนื่อยบนแคร่ไม้ใต้ถุนบ้านหลังจากรดน้ำต้นไม้เสร็จ ตะวันมักจะเข้าไปนัวเนียไม่ห่าง กายบางของเด็กหนุ่มแทบจะเกยอยู่บนตักหนาของปู่ มือเรียวเล็กข้างหนึ่งมักจะแอบลูบไล้ไปตามมัดกล้ามแขนที่เต็มไปด้วยเส้นเลือด หรือบางครั้งก็เนียนวางมือลงบนโคนขาแกร่งของปู่มั่นอย่างย่ามใจ
"ปู่จ๋า... ตะวันอยากได้รองเท้าคู่ใหม่จัง คู่เดิมเพชรมันเริ่มหลุดแล้ว" ตะวันพูดพลางเงยหน้าส่งยิ้มหวาน มือก็ยังขยำนวดเบาๆ ที่กล้ามอกหนาของปู่
"เอ้า... อยากได้ก็ซื้อสิลูก เอาเงินในกระเป๋าปู่ไป" ปู่มั่นหัวเราะร่าอย่างตามใจ พร้อมหยิบธนบัตรส่งให้หลานรัก
"ฟอดดด!" ตะวันหอมแก้มปู่ฟอดใหญ่จนหน้าปู่มั่นยุบไปตามแรง "ขอบคุณจ้ะปู่ ปู่น่ารักที่สุดเลย"

ภาพการนัวเนียถึงเนื้อถึงตัวนี้อยู่ในสายตาของ สิงห์ ตลอดเวลา เขายืนพิงเสาบ้าน มองดูลูกชายที่นั่งบดเบียดอยู่บนตักของพ่อตัวเองด้วยความรู้สึกพะอืดพะอม
"หึ! ไอ้ลูกคนนี้... มันจะอ้อนอะไรนักหนาวะ หอมแก้มกันอย่างกับเด็กสามขวบ" สิงห์สบถพึมพำพลางส่ายหัวด้วยความระอา เขาเบือนหน้าหนีภาพตรงหน้าเพราะรับไม่ได้กับความ "อ้อนแอ้น" ของลูกชาย แต่ในใจก็ไม่ได้คิดไกลไปถึงเรื่องชู้สาว เขาคิดเพียงว่าพ่อของเขานั้นแก่แล้วและคงเหงา จึงได้ยอมตามใจหลานจนเสียคนขนาดนี้
"พ่อก็เหมือนกัน... ตามใจมันจนเสียนิสัย เดี๋ยวตะวันมันก็ได้ใจทำตัวเป็นผู้หญิงไปกันใหญ่หรอก!" สิงห์ตะโกนตำหนิออกมาตามนิสัยดุๆ
"เอ็งก็บ่นเป็นตาแก่ไปได้ไอ้สิงห์! ลูกมันกตัญญู มันรักข้า มันถึงได้มาอ้อนแบบนี้" ปู่มั่นสวนกลับพลางโอบเอวบางของตะวันไว้หลวมๆ ฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านแอบลูบผ่านชายเสื้อนักเรียนของหลานชายเบาๆ เป็นเชิงรู้กัน
ตะวันแอบส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปทางพ่อสิงห์ แสร้งทำเป็นซบหน้าลงกับอกกว้างของปู่มั่นพลางแอบมองมัดกล้ามและกางเกงที่รัดตึงของพ่อสิงห์ด้วยความเสน่หาไม่แพ้กัน ในใจของเด็กหนุ่มบัดนี้พองโตด้วยความสุข เขาได้ครอบครองปู่ผู้ใจดีไว้ในกำมือ และยังได้อยู่ใกล้ชิดพ่อผู้แข็งแกร่งดุดัน โดยที่ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ภายใต้ท่าทางออดอ้อนนั้นมีความปรารถนาอันแรงกล้าซ่อนอยู่อย่างลึกล้ำ

คืนนั้นบรรยากาศในโถงบ้านยังคงคุกรุ่นด้วยไฟตัณหาที่แอบซ่อน ตะวันคุกเข่าอยู่หว่างขาแกร่งของปู่มั่น จัดการปรนเปรอ "แท่งยักษ์" ที่แข็งชันเป็นหินด้วยปากนุ่มอย่างหิวกระหาย เสียงดูดดึงดัง "จ๊วบ" แว่วประสานกับเสียงลมพัดใบไม้ ปู่มั่นเองก็นอนเงยหน้าสูดปากเบาๆ ด้วยความเสียวซ่านที่หลานชายมอบให้
ตะวันอัศจรรย์ใจในพละกำลังของปู่จริงๆ แม้จะวัย 60 แต่ด้วยความที่ปู่กินน้ำพริกผักสด ปลาน้ำจืด และออกกำลังจากการทำสวนทุกวัน ทำให้แก่นกายของปู่ทั้งใหญ่และฟิตปั๋งไม่แพ้หนุ่มๆ น้ำเชื้อที่ผลิตออกมาแต่ละครั้งก็มากมายมหาศาลจนตะวันจินตนาการไปถึงพ่อสิงห์ว่า ถ้าได้รับกรรมพันธุ์มาขนาดนี้ พ่อสิงห์คงจะดุดันและมีน้ำเชื้อที่พุ่งแรงไม่แพ้กันแน่

เมื่อตกกลางคืนตะวันนอนกับปู่เช่นเคย ในขณะที่ตะวันกำลังรัวลิ้นวนรอบหัวที่บานเขื่องของปู่จนปู่ใกล้จะถึงฝั่งฝัน เสียงไม้กระดานทางหน้าห้องนอนก็ดัง "เอี๊ยด..."
"ไอ้สิงห์มา!" ปู่มั่นกระซิบเสียงสั่นด้วยความตกใจ รีบคว้ารวมผ้าห่มผืนหนามาคลุมโปรงตะวันไว้มิดชิดทันทีที่ร่างยักษ์ของสิงห์เดินสุ่มๆ ออกมาในความมืด
"พ่อ... ตื่นมาทำไมกลางดึก" สิงห์ถามพลางเกาพุงที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เสียงห้าวของเขาดูแหบพร่าเพราะความกระหายน้ำ "เมื่อกี้ผมได้ยินเสียงแปลกๆ ดังจ๊วบๆ เหมือนใครดูดอะไร พ่อได้ยินมั้ย?"
ปู่มั่นพยายามคุมเสียงให้ปกติที่สุด ทั้งที่ตอนนี้ ตะวันยังคงคาปากอมแท่งแข็ง ของปู่อยู่ใต้ผ้าห่ม แถมยังแสบซนด้วยการเม้มริมฝีปากนุ่มๆ รัดรึงและใช้ปลายลิ้นสะกิดที่รูตรงปลายจนปู่เกร็งหน้าท้องจนซิกแพ็กขึ้นเป็นลอน "ปะ...เปล่า เสียงลมพัดมั้ง มึงน่ะหูฝาดแล้วสิงห์"

สิงห์เดินไปที่เหยือกน้ำใกล้ๆ พลางหรี่ตามอง "แล้วนั่น พ่อจะห่มผ้าหนาทำไมวะ อากาศร้อนตับแล่บขนาดนี้ ไม่ร้อนตายห่าเรอะ"
ปู่มั่นกัดฟันกรอด เพราะใต้ผ้าห่มนั้นตะวันกำลัง ห่อลิ้น รูดขึ้นลงอย่างเชี่ยวชาญจนปู่เกือบจะหลุดครางออกมา "ข้า... ข้าแก่แล้ว มันหนาวสั่นสั่นสะท้านเข้ากระดูก มึงกินน้ำเสร็จก็ไปนอนไป๊!"
"อ้าว... แล้วนั่นตะวันเข้าไปคลุมโปงทำไมอยู่ในนั้น มุดอยู่ตรงหว่างขาพ่อทำไม?" สิงห์ถามต่อด้วยความสงสัย เดินเข้ามาใกล้จนแทบจะเห็นรอยขยับของผ้าห่ม
"หลานมัน... มันหนาวเหมือนข้านี่แหละ มันบ่นปวดหัวเลยมาซุกปู่ไว้ มึงจะถามอะไรนักหนาวะไอ้สิงห์!" ปู่มั่นดุเสียงแข็งสไตล์คนมีพิรุธ
สิงห์ส่ายหัวพลางบิดขี้เกียจจนกล้ามแขนและกล้ามอกปูดโปน "เออๆ หนาวก็หนาววะ ปู่หลานคู่นี้นี่แปลกคน" สิงห์ดื่มน้ำอึกใหญ่ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องนอนไป

เมื่อเสียงประตูปิดลง ทั้งปู่และหลานต่างถอนหายใจออกมาพร้อมกัน ตะวันโผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม ใบหน้าแดงซ่านด้วยความตื่นเต้นและขาดอากาศหายใจ "ปู่จ๋า... ตื่นเต้นเกือบแย่"
"เกือบไปแล้วเจ้าตัวแสบ!" ปู่มั่นขยี้หัวหลาน แต่เพราะอารมณ์ที่ค้างคาและแรงกระตุ้นจากการเม้มปากเมื่อครู่ ทำให้ปู่ทนไม่ไหวอีกต่อไป "เร็วเข้าตะวัน... ปู่จะแตกแล้ว!"
ตะวันไม่รอช้า รีบก้มลงพิชิตแก่นกายแกร่งนั้นต่อด้วยจังหวะที่รัวเร็วและรุนแรงกว่าเดิม ปู่มั่นบิดร่างยักษ์ไปมาด้วยความเสียวซ่านจนเกือบจะสิ้นสติ ก่อนที่น้ำเชื้อขาวขุ่นข้นหนืดจะพุ่งทะลักเข้าเต็มปากตะวันระลอกใหญ่ เป็นการจบภารกิจลับที่ทั้งเสี่ยงและเร้าอารมณ์ที่สุดในชีวิตของสองปู่หลานคืนนี้

ความสัมพันธ์ลับที่แสนเร่าร้อนระหว่างปู่และหลานยิ่งทวีความย่ามใจมากขึ้นเรื่อยๆ ตะวันหลงใหลในพละกำลังและ "พันธุ์แกร่ง" ของปู่มั่นจนไม่อาจหักห้ามใจได้เพียงแค่ยามค่ำคืนอีกต่อไป ทุกครั้งที่มีโอกาสและลับสายตาพ่อสิงห์ ตะวันเป็นต้องเข้าไปปรนเปรอแก่นกายยักษ์ของปู่เสมอ

ในยามบ่ายที่สิงห์กำลังง่วนอยู่กับการขุดดินห่างออกไปไม่กี่เมตร เสียงจอบสับลงบนดินดังสนั่นหวั่นไหวตามแรงของชายฉกรรจ์วัย 42 หลังพุ่มไม้เตี้ยๆ ที่ดูไม่น่าจะบังอะไรได้มิด ตะวันกลับคุกเข่าอยู่ตรงหน้าปู่มั่นที่นั่งพักเหนื่อย กางเกงขาสั้นของปู่ถูกรั้งลงมา ตะวันรีบครอบปากลงบนแท่งเนื้อที่แข็งขึงรออยู่แล้วอย่างรวดเร็ว
"อื้มมม... ตะวัน เดี๋ยวพ่อเขาก็เห็นหรอกลูก" ปู่มั่นกระซิบเสียงสั่น แผงอกกำยำกระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจที่ติดขัด
ตะวันไม่ฟัง เขายิ่งเร่งจังหวะลิ้นรัวเร็วขึ้น สัมผัสถึงความร้อนและขนาดที่ใหญ่โตจนคับปาก ปู่มั่นต้องข่มใจไม่ให้ครางออกมาท่ามกลางเสียงจอบของลูกชายที่ดังใกล้เข้ามาทุกที ความเสียวซ่านผสมความตื่นเต้นทำให้ปู่มั่นเกร็งร่างยักษ์จนกล้ามขึ้นเป็นมัดๆ ทั่วตัว ก่อนจะปลดปล่อยน้ำเชื้อขาวขุ่นออกมาจนเต็มปากหลานชายท่ามกลางบรรยากาศกลางแจ้งที่แสนอันตราย

ยามหัวค่ำที่โถงบ้าน แสงทีวีส่องสว่างวับแวม สิงห์นั่งอยู่ไม่ไกลนัก กำลังมีสมาธิอยู่กับการสานแห มัดกล้ามหลังและไหล่ของสิงห์ขยับตามจังหวะมือที่ดึงเชือกอย่างแข็งแรง
ปู่มั่นนั่งขัดสมาธิพิงเสาบ้านอย่างสง่างาม โดยมีผ้าห่มผืนหนาคลุมทับร่างกำยำตั้งแต่เอวลงไปถึงพื้น ตะวันเนียนเข้าไปซุกตัวหนุนนอนที่หว่างขาของปู่ แสร้งทำเป็นดูทีวีอย่างตั้งใจ แต่ความจริงแล้วภายใต้ผ้าห่มผืนนั้น ตะวันกำลังเผชิญหน้ากับ "ยักษ์ใหญ่แข็งของปู่มั่น" ที่กำลังตื่นตัวอย่างเต็มที่
ภายในผ้าห่ม: ตะวันใช้มือลูบไล้ถุงอัณฑะใบโตของปู่สลับกับการใช้ปากดูดกลืนแท่งแข็งเป็นหินเข้าไปจนสุดลำเท่าที่จะทำได้ เขาพยายามทำเสียงให้เบาที่สุด แต่ก็ยังมีความชุ่มโฉ่ของน้ำลายดัง "แฉะ..." เบาๆ ในลำคอ
ปู่มั่นที่โดนหลานชายปรนเปรออย่างหนักเริ่มเก็บอาการไม่อยู่ เขานั่งเกร็งจนหลังตรงแน่ว มือหนาจิกขอบผ้าห่มแน่น ลมหายใจเริ่มติดขัดเป็นจังหวะ และในบางช่วงที่ตะวันรัวลิ้นเน้นที่ปลายหัว ปู่ถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยความเสียวจนร่างยักษ์สะเทือน
สิงห์เงยหน้าจากแหในมือ หรี่ตามองปู่ด้วยความสงสัย "พ่อ... พ่อเป็นอะไรหรือเปล่า นั่งตัวสั่นเชียว หนาวสั่นอีกแล้วเหรอ หรือจะเป็นไข้?"
"เปล่าๆ... ข้าแค่เมื่อย ขยับตัวนิดหน่อย มึงสานแหของมึงไปเถอะไอ้สิงห์" ปู่มั่นกัดฟันตอบ พยายามกลั้นเสียงครางสุดชีวิต ในขณะที่ใต้ผ้าห่มนั้น ตะวันกำลังดูดรั้งอย่างรุนแรงจนน้ำเชื้อของปู่เริ่มปริ่มออกมา
สิงห์ส่ายหัวสบถพึมพำ "คนแก่นี่แปลกจริง" ก่อนจะก้มหน้าสานแหต่อ โดยไม่รู้เลยว่าภายใต้ผ้าห่มผืนที่เขาเห็นนั้น ลูกชายตัวดีกำลังกลืนกินความแข็งแกร่งและหยาดน้ำแห่งพละกำลังของปู่มั่นอย่างเมามัน จนกระทั่งร่างยักษ์ของปู่เกร็งกระตุกเฮือกสุดท้าย ปล่อยน้ำเชื่อชายรุ่นใหญ่ พร้อมกับความลับที่ถูกเก็บงำไว้ภายใต้ความเงียบสงบของบ้านหลังเล็กนี้

ตอนต่อไปตะวันจะได้มีโอกาสลิ้มรสดุ้นและน้ำของพ่อมั้ยน้อ

Toyoza

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

sunsetblvd

ขอบคุณครับ

saiyok

ดีต่อใจจริงๆ

lekthai

เสวดีครับ

Darmmek

รอลุ้นตะวันกับพ่อแล้ว

mojimaru

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

tttmk

ขอบคุณครับ

Zapza13

ขอบคุณ

suttapat

ขอบคุณ

sutad

เสียวๆชอบมากเลย

ball3225

ขอบคุณมากครับ

eak-9977

ขอบคุณครับ

choochoo

ขอบคุณ

ชานัน

เสียวดีครับ

redboy

รอลุ้นได้กินพ่อ

Sayhex

ขอบคุณครับ

Naruto9981

ขอบคุณครับ