มนต์รักเถียงนาน้อยของน้าเขยกับหลานชาย ตอนที่ 3

mili152

ตอนที่ 3

เมื่อรถกระบะแล่นกลับมาถึงเขตที่นา น้าก้องลงจากรถไปจัดการ "ล็อคกุญแจโซ่" ที่ประตูรั้วลวดหนามอย่างแน่นหนาเหมือนทุกวัน มันคือสัญญาณว่าจากนี้ไปจนถึงเช้า พื้นที่กว่า 40 ไร่นี้จะมีเพียงเราสองคนเท่านั้นที่ครอบครองความเงียบสงัดนี้ไว้
"เมธ เอ็งลองเย็บกางเกงในให้น้าเลยนะ น้าจะไปรดน้ำผักเดี๋ยวเดียว เดี๋ยวกลับมาทำกับข้าวกินกัน" น้าก้องสั่งเสียงเข้มแต่แฝงความเอ็นดู ก่อนจะก้มลงถอดเสื้อยืดทิ้งไว้บนแคร่ เผยให้เห็นแผ่นหลังกว้างที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการทำงานมาทั้งวัน
ผมรับคำพลางถือห่อกางเกงในตัวใหม่และตัวเก่าขึ้นไปบนเถียงนา ผมนั่งลงพิจารณารอยขาดที่เป้ากางเกงตัวเก่งของน้าก้อง กลิ่นสาบชายที่ยังหลงเหลืออยู่บนเนื้อผ้ามันกระตุ้นให้ผมต้องเอามาแนบจมูกลอบสูดดมอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะเริ่มลงมือเย็บด้ายทีละเข็มอย่างประณีต ผมคิดในใจเวรของกรรมแท้ๆ ทำให้มันขาดเองกับมือแล้วต้องมานั่งเย็บเอง ผมจงใจเย็บดึงให้มัน "ตึงและรัด" กว่าเดิม เพื่อที่ว่าเวลาแกใส่ "ไอ้โลกีย์" ของแกจะได้ถูกบีบจนเห็นเป็นลำชัดๆ พักใหญ่ น้าก้องกลับมาจากการรดน้ำผัก เราช่วยกันเตรียมอาหารเย็น แสงตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงสาดแสงสีส้มรำไรผ่านร่องไม้เถียงนา น้าก้องยืนสับหมูอยู่ข้างๆ แขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามขยับไหวตามแรงสับ ทุกลมหายใจของแกที่พ่นออกมาแรงๆ มันทำให้ผมแทบไม่มีสมาธิทำอะไรเลย จนเราทำอาหารเสร็จทุกเมนู
"เอ้า... เสร็จแล้ว เอ็งไปเตรียมถ้วยโถโอชามมา เดี๋ยวน้าไปอาบน้ำก่อน"
น้าก้องเดินลงไปที่ท่าน้ำริมคลองในสภาพนุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียว แกกระโดดลงน้ำเสียงดัง ตู้ม! ก่อนจะโผล่หัวขึ้นมาแล้วตะโกนเรียกผม
"ไอ้เมธ! ลงมาอาบพร้อมกันนี่มา น้ำกำลังเย็นสบายเลย"
ผมใจเต้นรัวจนแทบระเบิด แล้วตะโกนตอบกลับไปว่า "ครับๆ น้าอาบก่อนเลย เดี๋ยวผมไป" ผมขึ้นไปหยิบกางเกงมวยที่น้าก้องซื้อให้ แล้วเดินลงไปที่ท่าน้ำ เห็นน้าก้องกำลังซักผ้าขาวม้าอยู่ "มาๆ รีบลงมาอาบ จะได้รีบกินข้าว หิวแล้ววะ" แกเรียกผม ผมถอดเสื้อผ้าออกมีเพียงกางเกงในตัวเดียวที่บดบังร่างกายอยู่ ผมค่อยๆ หย่อนขาลงคลอง ไม่อยากกระโดดเดี๋ยวน้ำกระจาย เกรงใจน้าก้อง ตอนนั้นจึงนึกขึ้นได้ "ฉิบหายละ  ไม่มีกางเกงในใส่แล้ว" ผมบ่นพึมพำในใจ เพราะตามเดิมผมจะนอนค้างที่เถียงนาแค่คืนเดียวเลยไม่ได้เตรียมเสื้อผ้าตัวเองมา ขนาดผ้าขาวม้ายังใช้ของน้าเขยเลย ผมอยู่ในน้ำแล้วมองขึ้นบนบกในจุดบริเวณที่ผมแอบซ่อนตัวเมื่อเช้า เพื่อเช็คให้มั่นใจว่าน้าเขยจะเห็นความเคลื่อนไหวของผมจากเมื่อเช้านี้ไหม แน่นอนจากที่ผมสำรวจน่าจะไม่มีอะไรต้องกังวล เราอาบน้ำอีกพักหนึ่ง น้าก้องก้าวขึ้นบันไดท่าน้ำ เผยให้เห็นภาพเซ็กซี่แมน ชายหนุ่มวัยกลางคนหุ่นดี ใส่กางเกงในสีกรมท่าตัวเดียวที่เปียกน้ำทำให้เนื้อผ้าแนบชิดติดเข้ากับเนื้อร่างกายเห็นส่วนเว้า ส่วนโค้ง ส่วนนูนเด่นชัดมาก แถมมีน้ำเกาะตามร่างกายด้วยโคตรเซ็กซี่สุดๆ น้าก้องก้าวขึ้นไปยืนบนตลิ่ง แสงสีส้มสุดท้ายของวันฉาบลงบนแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและหยดน้ำที่เกาะพราว แกหยิบผ้าขาวม้าผืนใหม่ที่วางพาดไว้มาพันรอบเอวหนาแบบลวกๆ ผูกปมไว้หมิ่นเหม่ที่หน้าท้อง แล้วจู่ๆ แกก็โน้มตัวรูดกางเกงที่เปียกน้ำนั้นออกมา แล้วย่อทรุดตัวนั่งยองๆ ลงที่ริมท่าน้ำเพื่อจัดการซักกางเกงในสีกรมท่าที่เพิ่งถอดออก
ในจังหวะที่แกขยับแขนขยี้ผ้าอย่างแรง ปมผ้าขาวม้าที่ผูกไว้หลวมๆ ก็รั้งตึงขึ้นตามวงขาที่แยกออก "แจ็คพอต!" ผมที่ยังลอยคออยู่ในน้ำมองย้อนขึ้นไปในมุมเงยพอดิบพอดี รอยแยกของผ้าขาวม้าเปิดอ้าออกเผยให้เห็น "น้าก้องน้อย" ที่แม้จะเพิ่งผ่านน้ำเย็นมาแต่มันกลับดูขรึมและทรงพลัง สีเข้มจัดของหัวควยที่โผล่มาทักทายอากาศเพียงแวบเดียวทำเอาผมสำลักน้ำคลอง ใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก
"เอ้า... มัวแต่ทำอะไรวะไอ้เมธ รีบขึ้นมา ข้าซักเสร็จละ เดี๋ยวจะไปรอที่วงข้าว หิวจนไส้จะกิ่วแล้วเนี่ย" น้าก้องตะโกนบอกพลางลุกขึ้นยืน สะบัดกางเกงในที่ซักสะอาดแล้วไปตากไว้ที่ราวไม้ไผ่ข้างๆ ผ้าขาวม้าผืนเก่าที่ซักไว้ก่อนหน้า
ผมรีบตะเกียกตะกายขึ้นจากคลอง คว้าผ้าขาวม้าอีกผืนมาพันเอวไว้ใจคอไม่ดีเลย เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ผมต้อง "ถอดกางเกงในออกมาซัก" ต่อหน้าน้าเขย แม่จะมีผ้าขาวม้าปิดท่อนกายอยู่ก็ตาม ผมทรุดตัวนั่งลงซักผ้าในใจก็ว้าวุ่น "ฉิบหายแล้ว... กางเกงในก็ไม่มีเปลี่ยน ผ้าขาวม้าก็ซักตากอีก คืนนี้กูต้องนุ่งกางเกงมวยเพียวๆ นอนข้างน้าก้องจริงๆ เหรอวะ" ความรู้สึกโหวงเหวงที่หว่างขามันทำให้ผมเสียววาบไปถึงสันหลัง ผ้าซาตินลื่นๆ ของกางเกงมวยที่น้าก้องซื้อให้ ถ้าใส่โดยไม่มีอะไรซับข้างใน... แค่นึกภาพหัวควยตัวเองเสียดสีกับเนื้อผ้าลื่นๆ ผมก็เริ่มจะมีอารมณ์ขึ้นมาอีกรอบ เราขึ้นมาบนเถียงนา น้าก้องจัดแจงรินเหล้าขาวลงเป็กแก้วเล็ก กลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ปะทะเข้าจมูก แกกระดกรวดเดียวจบเสียงดัง "อ่าส์!" แกหันมาถามผมลองสักเป็กไหมเมธ ก่อนจะเริ่มตักลาบหมูฝีมือผมเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย
ผมได้แต่ยิ้มแห้งๆ เพราะชีวิตนี้ไม่เคยกินเหล้าขาวมาก่อนเลย "มาๆ กินข้าว... วันนี้ลาบรสเด็ดจริงว่ะ" น้าก้องชวนคุยพลางรินเป็กที่สอง
ผมทรุดตัวนั่งขัดสมาธิฝั่งตรงข้าม ความรู้สึกที่ไม่มีกางเกงในบดบังทำให้ผมต้องคอยระวังไม่ให้ปลายขากว้างของกางเกงมวยเลิกขึ้น มือของผมแอบหยิยขวดแก้วเล็กๆ ที่ซ่อนไว้อยู่ข้างๆ ใจหนึ่งก็อยากจะหยดลงไปในแก้วเหล้านั่นให้รู้แล้วรู้รอด แต่อีกใจกลับวูบไหว... "ถ้าเกิดน้าก้องแพ้ยาขึ้นมาล่ะ? เกิดอะไรขึ้นกับแกจะเราจะทำยังไง?"
ความคิดวนซ้ำๆ เรื่องความปลอดภัยของน้าเขยที่รักของผม เริ่มเอาชนะความเงี่ยนที่มี ผมเม้มปากแน่นก่อนจะตัดสินใจแอบยัดขวดแก้วนั้นลงไปใต้กองสัมภาระที่มุมมุ้ง
"ไม่ใช้ยาล่ะว่ะ... ถ้าจะเอาคืนนี้ กูต้องเอาด้วยฝีมือตัวเองเพียวๆ!"
ผมเงยหน้ามองน้าก้องที่กำลังหัวเราะร่าพร้อมซดต้มยำปลา แสงตะเกียงที่วูบไหวสะท้อนเงากล้ามแขนของแกบนฝาไม้เถียงนา คืนนี้ไม่มีตัวช่วย ไม่มีคำเตือน มีเพียงผมกับน้าก้อง และความโหวงเหวงในกางเกงมวยซาตินที่กำลังรอเวลาปะทุขึ้นในมุ้งเท่านั้น! บรรยากาศบนเถียงนาตอนนี้ถูกปกคลุมด้วยความเงียบสลัดของทุ่งนายามหัวค่ำ มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรและแสงสีส้มสลัวจากตะเกียงเจ้าพายุที่ส่องให้เห็นเงาร่างหนาของน้าก้อง หลังจากเก็บกวาดสำรับข้าวจนเหลือเพียงจานลาบหมูและขวดเหล้าขาว น้าก้องก็ขยับตัวนั่งพิงเสาไม้ในท่าที่สบายที่สุด ผ้าขาวม้าของแกหมิ่นเหม่จนแทบจะปิดอะไรไม่มิด
"เฮ้ยเมธ... น้าท้าเลยนะ ถ้าเอ็งกล้ากระดกเป็กนี้รวดเดียวหมดขวด... เอ๊ย หมดแก้วนี้ น้าจะให้รางวัลเอ็งอย่างหนึ่ง มึงอยากได้อะไร น้าจัดให้เลย!" น้าก้องหัวเราะร่า แววตาเริ่มฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์สุรา
ผมจ้องมองน้ำใสๆ ในแก้วเป็ก ใจหนึ่งก็กลัว แต่อีกใจกลับเต้นรัว "ถ้าผมขอจับควยไอ้ที่นูนๆอยู่ใต้กางเกงในนั่นล่ะ น้าจะให้ไหม" ผมแอบคิดในใจอย่างบ้าคลั่ง แต่ปากกลับเงียบสนิท ผมหลับตาปี๋คว้าแก้วเป็กมาจรดดที่ริมฝีปาก กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกแทงขึ้นจมูกจนอยากจะสำลัก แต่พอนึกถึง "รางวัล" ที่รออยู่ ผมก็กระดกรวดเดียวจนหมดแก้ว!
"อึก... แฮ่ก!" ความร้อนรุ่มเหมือนไฟเผาแล่นวาบลงไปถึงกระเพาะ ผมหน้าเบ้ น้ำตาเล็ดออกมาทางหางตา น้าก้องตบเข่าฉาดด้วยความสะใจ "ฮ่าๆๆ เฮ้ย! เอ็งมันแน่ว่ะเมธ เอ้า! อีกสักเป็ก คราวนี้ข้าต่อให้ครึ่งแก้ว"
เป็กแรกผ่านไปเหมือนการเปิดประตูสวรรค์ เป็กที่สองและสามตามมาอย่างรวดเร็วโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว ร่างกายที่ไร้กางเกงในบดบังทำให้ผมรู้สึกไวต่อสัมผัสเป็นพิเศษ ผ้าซาตินของกางเกงมวยที่เสียดสีกับหัวควยที่เริ่มชูชันของผมมันทำให้ผมเคลิ้มจนลืมตัว
สติของผมเริ่มพร่าเลือน ภาพตรงหน้าคือแผงอกที่เต็มไปด้วยลอนกล้ามของน้าก้องที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่เริ่มแรงขึ้น แสงตะเกียงทำให้เงากล้ามเนื้อของแกดูชัดเจนจนผมอยากจะเอื้อมมือไปลูบไล้
"น้าก้อง... ผม... ผมเมาแล้วนะน้า" ผมพึมพำ เสียงเริ่มยานคาง ร่างกายเริ่มโอนเอนไปหาน้าเขยโดยไม่รู้ตัว น้าก้องบ่นพึมพำในลำคอพลางหัวเราะหึ ๆ "ไอ้เมธเอ๊ย... คออ่อนชิบหาย ท้าข้านักนะเอ็ง" แกวางแก้วเหล้าลงแล้วขยับตัวเข้ามาประคองร่างที่อ่อนปวกเปียกของผม แขนแกร่งที่อัดแน่นด้วยมัดกล้ามสอดเข้าใต้รักแร้ของผมทั้งสองข้างในลักษณะกอดประคองจากทางด้านหน้าเพื่อกึ่งลากกึ่งจูงไปที่ฟูกนอน ในจังหวะที่แกออกแรงยกประคองนั้น ร่างกายของน้าเขยกับหลานชายก็เบียดเสียดกันจนไร้ช่องว่าง เพราะเมธเองตั้งแต่อาบน้ำเสร็จก็ไม่ได้ใส่เสื้อเมื่อผิวสัมผัสซึ่งกันและกัน ความร้อนจากกายชายฉกรรจ์แผ่ซ่านเข้าหาเมธทุกลมหายใจ และที่ทำเอาเส้นประสาทเมธสั่นสะท้อนคือ "กระบองยักษ์" ของน้าก้องที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าขาวม้าผืนบาง มันแข็งขึงสู้มือตามประสาคนเมาได้ที่ ถูไถบดเบียดไปกับหน้าท้องของเมธอย่างจงใจทุกการเคลื่อนตัวของร่างกาย ความสากของขนหน้าท้องแกกับความอุ่นร้อนของลำควยที่กระแทกกระทั้นผ่านผ้าซาตินลื่น ๆ มันทำให้เมธที่เมามายยังเผลอครางหวิวออกมาในลำคอ น้าก้องเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เพราะในจังหวะที่ร่างบดเบียดกันนั้น แกสัมผัสได้ทันทีถึงความ "โหวงเหวง" ภายใต้กางเกงมวยขาสั้นของเมธ ความนุ่มลื่นของผ้าซาตินที่ไม่มีกางเกงในกั้นกลางทำให้แกรับรู้ถึงลำเนื้อของหลานเมียที่เผลอไผลแข็งชันขึ้นมาเบียดกับหน้าขาแกเช่นกัน แกรับรู้ได้เต็มอกว่าเมธ "โล่งโจ้ง" ไม่ต่างจากแก ลมหายใจของน้าก้องเริ่มหอบกระชั้นและร้อนผ่าวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด น้าก้องวางเมธลงบนฟูกอย่างทุลักทุเล ก่อนจะจัดการกางมุ้งครอบลงมา บรรยากาศในมุ้งสีขาวหม่นมีเพียงแสงตะเกียงรำไรที่ลอดผ่านร่องไม้ น้าก้องทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ พลางถอนหายใจยาว ความเมามายและความใกล้ชิดทำให้แกวาดแขนหนามากอดก่ายเมธไว้แน่นหนาหนึบกว่าที่เคยเป็น


📌เดี๋ยวผมมาต่อตอนที่ 4 (ตอนจบ) ให้นะครับถ้ารวบแค่ 3 ตอนจะยาวไป รอติดตามตอน 4 ได้เลยครับ อ่านแล้วคอมเม้นต์เป็นกำลังใจด้วยครับ ขอบคุณครับ

nongnuts

ขอบคุณมากครับที่แบ่งปันเรื่องเล่าดีๆ ให้อ่านกันครับ 🙏

tjkung

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

secretman1

ขอบคุณคนับ

pai_2552

ขอบคุณครับ

GuN009

อ่า ติ๊กต็อกๆ ลุ้นๆ

tiepruek

ขอบคุณครับ

Nubnueng

ขอบคุณครับ

pai_2552

ขอบคุณครับ

sontacoss

ขอบคุณครับ

sipped

ขอบคุณมากครับ

marl0147

รอน้ากับหลานได้เสียกันไม่ไหวแล้วค้าบบบ

rivilowiwanana

ขอบคุณมากครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

mili152

marl0147 ตอบกลับเมื่อ 2026-4-18 01:48
รอน้ากับหลานได้เสียกันไม่ไหวแล้วค้าบบบ

ลงให้แล้วนะครับ น่าจะอิ่มหน่ำสำราญ ขอบคุณที่ติดตามครับ

Winnyonly37

ขอบคุณ

Smartpop

เห็นถาพตามเลย

aotmini

ขอบคุณครับ

kuminum

ขอบคุณมากครับ

reawreaw

ขอบคุณครับ

mili152

Smartpop ตอบกลับเมื่อ 2026-4-18 02:47
เห็นถาพตามเลย

แค่เห็นภาพเหรอครับ

pppoi

ขอบคุณครับ

saiyok

ดีต่อใจมากครับ

คำปุ้ย

เขยิบๆเข้ามาชิๆ5555ผมนี่ลุ้นยิ่งกว่าหายใจรดต้นคอกว่าอีก สารภาพตรงๆว่าแข็งรอแล้วคับ5555

lekthai

รักแล้วรักเลย

pipi1

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

Yaiyra

ต่อๆๆ

Aoffy1102

ของ

rayong555

ดีต่อใจมากครับ