มนตราหยาดทิพย์กษีราธารา ตอนที่ 35 : ความวุ่นวายวันวิชาการวันสุดท้าย

Ohmfany14

วันศุกร์ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของงานวิชาการโรงเรียนวัดหนองดาวเหนือ บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงเชียร์ที่ดังสนั่นหวั่นไหว เพราะไฮไลท์สำคัญคือการประกวด "ชุดรีไซเคิลรักษ์โลก" โดยกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ของ ครูกรณ์ และ ครูสาวิตรี ซึ่งได้รับความสนใจจากทั้งนักเรียน ผู้ปกครอง และคณะดูงานที่ยังปักหลักอยู่

วันศุกร์ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของงานวิชาการโรงเรียนวัดหนองดาวเหนือ บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงเชียร์ที่ดังสนั่นหวั่นไหว เพราะไฮไลท์สำคัญคือการประกวด "ชุดรีไซเคิลรักษ์โลก" โดยกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ของ ครูกรณ์ และ ครูสาวิตรี ซึ่งได้รับความสนใจจากทั้งนักเรียน ผู้ปกครอง และคณะดูงานที่ยังปักหลักอยู่

บริเวณแคทวอล์คชั่วคราวกลางหอประชุมถูกประดับตกแต่งด้วยวัสดุเหลือใช้ที่นำมาสร้างสรรค์เป็นงานศิลปะ คณะกรรมการตัดสินในวันนี้ประกอบด้วย โอม (ที่วันนี้สวมชุดครูพละเข้ารูปสีชมพูเข้มตามธีมวันศุกร์), ครูเกษรา, และ ครูแมน รายละเอียดของชุดที่ส่งเข้าประกวด:

ชุดราชินีแห่งท้องทะเล นักเรียนใช้ถุงพลาสติกสีฟ้ามาตัดซ้อนเป็นชั้นๆ เหมือนคลื่นย่อย ๆ ประดับด้วยเกล็ดที่ทำจากฝาขวดน้ำหลากสีส่องประกายระยิบระยับเมื่อต้องแสงไฟ

ชุดอัศวินเกราะเหล็ก สร้างสรรค์จากกระป๋องน้ำอัดลมและกล่องนมพับอย่างประณีต ตัวเกราะดูแข็งแกร่งและแวววาวเหมือนชุดเกราะจริง

ชุดนางพญากระดาษ ทำจากกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าที่นำมาพับเป็นพัดจีบรอบตัว มีสุ่มไก่ที่ทำจากโครงไม้ไผ่เก่ามาเสริมให้ชุดดูอลังการ

วันนี้โอมดูผ่อนคลายขึ้นมาก แม้จะสวมเสื้อยืดโปโลสีชมพูที่เน้นสัดส่วนช่วงบนให้เด่นชัด แต่เพราะอาคมของพ่อครูธนูที่กำกับไว้เมื่อคืน ทำให้พลังน้ำนมทิพย์ทวาไหลเวียนอย่างสมดุล ไม่คัดแน่นจนเกินไป โอมนั่งตรวจให้คะแนนด้วยรอยยิ้ม พลางชี้ชวนให้ครูเกษราดูรายละเอียดความประณีตของชุดเด็กๆ

"ชุดนี้เก็บรายละเอียดดีมากเลยนะครับพี่เกศ ดูสิครับ ดอกไม้ที่ทำจากขวดพลาสติกนั่นเหมือนของจริงมาก" โอมเอ่ยชม

ครูเกษรา พยักหน้าเห็นด้วย แต่เธอก็แอบสังเกตเห็นว่าวันนี้โอมดู "เปล่งปลั่ง" เป็นพิเศษ ผิวพรรณดูละเอียดนวลเนียนเหมือนคนได้พักผ่อนเต็มที่

ในช่วงที่นางแบบตัวน้อยกำลังหมุนตัวอวดโชว์ชุด จู่ๆ ไฟสปอร์ตไลท์ดวงใหญ่ก็เกิดขัดข้องจนดับวูบลงทั้งหอประชุม ความมืดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ทำให้เกิดเสียงฮือฮาด้วยความตกใจ

ในความมืดนั้นเอง โอมสัมผัสได้ถึงพลังน้ำนมทิพย์เทวาที่เริ่มเข้มข้นขึ้นกะทันหันเพราะความตื่นเต้น และเขาก็รู้สึกถึงมือหนาที่คุ้นเคยเอื้อมมากุมมือเขาไว้ใต้โต๊ะกรรมการ

ในจังหวะที่การประกวดชุดรีไซเคิลกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนาน ความรุ่มร้อนที่หน้าอกของ โอม เริ่มกลับมาอีกครั้ง แม้พ่อครูจะทำพิธีไว้ให้แล้ว แต่เมื่อต้องนั่งอยู่ท่ามกลางชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยพละกำลังอย่างครูแมน และความตื่นเต้นจากเหตุการณ์ไฟดับ ทำให้ร่างกายของโอมตอบสนองจนกษีราเทวาเริ่มคัดตึง

โอมตัดสินใจขอตัวลุกออกจากโต๊ะกรรมการ เพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำครูที่อยู่ด้านหลังอาคารหวังจะจัดการตัวเองให้เรียบร้อย แต่ทันทีที่เขาเลี้ยวเข้าสู่ทางเดินหน้าห้องน้ำ ร่างของเขาก็เกือบจะชนเข้ากับชายสูงวัยในชุดสูทสากลสีเทาภูมิฐาน

"อ้าว... ครูโอม จะเข้าห้องน้ำหรือครับ?"

ผอ.สมเกียรติ นั่นเอง ท่านกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี ใบหน้าที่ดูใจดีแต่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามยิ้มให้โอมอย่างอ่อนโยน แต่ดวงตาของท่านกลับหยุดชะงักอยู่ที่หน้าอกของโอมที่กระเพื่อมไหวแรงภายใต้เสื้อโปโลสีชมพู

ผอ.สมเกียรติ เห็นอาการกระสับกระส่ายของโอม ท่านก็เข้าใจในทันทีโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใดๆ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ท่านได้ลิ้มรสสัมผัสอันวิเศษจากร่างของครูหนุ่มผู้นี้ ผอ.รีบหันไปสำรวจทางเดิน เมื่อเห็นว่าปลอดคน ท่านจึงจูงมือโอมเข้าไปในห้องน้ำครูห้องริมสุดที่กว้างขวางและมิดชิด ก่อนจะลงกลอนประตูอย่างแน่นหนา

"โอมครับ... ทรมานมากใช่ไหม เห็นใจสั่นเชียว" ผอ.สมเกียรติเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู

ท่านไม่รอช้า รีบช่วยโอมเลิกเสื้อโปโลสีชมพูขึ้นไปกองอยู่ที่หน้าอก ทันทีที่ปทุมถันมหาศาลหลุดพ้นจากขอบเสื้อ มันก็ดีดตัวออกมาส่ายไหวรุนแรงจนน่าหวาดเสียว ยอดอกสีทับทิมแข็งชันจนเป็นไต และมีหยดน้ำนมทิพย์ใสๆ เริ่มไหลรินออกมา ผอ.สมเกียรติถึงกับตาพร่ามัวไปกับความขาวผ่องที่อยู่ตรงหน้า ท่านประคองเต้านมที่หนักอึ้งไว้ด้วยสองมือที่สั่นเทา

ผอ.สมเกียรติก้มลงครอบครองยอดอกข้างหนึ่งอย่างรวดเร็ว ท่านดูดดื่มด้วยความช่ำชองและอ่อนโยนในคราวเดียวกัน เพื่อเป็นการปลอบประโลมโอมที่กำลังยืนตัวสั่น

"จ๊วบ... อึก... อึก... อึก... อึก!"

เสียงดูดกลืนน้ำนมดังสะท้อนอยู่ในห้องน้ำแคบ ๆ โอมเชิดหน้าพิงผนังกระเบื้องเย็นเยียบ มือเรียวขยุ้มไหล่ชุดสูทของ ผอ. ไว้แน่น ความเจ็บปวดจากการคัดตึงถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านลึกๆ เมื่อน้ำนมทิพย์พุ่งเข้าสู่ลำคอของชายสูงวัย พลังชีวิตในกายของ ผอ.สมเกียรติ ก็พลุ่งพล่านขึ้นทันที ใบหน้าที่เคยมีริ้วรอยตามวัยกลับดูเปล่งปลั่งขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์

"อ๊างงง... ท่าน ผอ. ครับ... ดูดแรงๆ เลยครับ โอมจะระเบิดอยู่แล้ว... อื้อออ" โอมครางระเส่า

ผอ.สมเกียรติสลับไปดูดอีกข้างหนึ่งอย่างโหยหา ท่านใช้ลิ้นนวดเฟ้นวนรอบฐานนมมหาศาลเพื่อให้น้ำนมทิพย์เทวาไหลออกมาได้สะดวกที่สุด ความอุ่นร้อนจากร่างกายของ ผอ. ผสานกับน้ำนมที่พุ่งออกมา ทำให้บรรยากาศในห้องน้ำอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวนจนทำให้ผอ.สมเกียรติดูสดซื่น

หลังจากดูดดื่มจนหน้าอกของโอมเริ่มยุบตัวและนุ่มนิ่มลง ผอ.สมเกียรติก็ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก ท่านใช้ปลายนิ้วเช็ดคราบน้ำนมที่ติดอยู่บนหน้าอกโอมอย่างแผ่วเบา ก่อนจะช่วยจัดเสื้อผ้าให้นเมียรักของพ่อครูธนูให้กลับมาอยู่ในสภาพเรียบร้อยเหมือนเดิม

"ดีขึ้นแล้วใช่ไหมครูโอม? กลับไปนั่งที่โต๊ะกรรมการเถอะ เดี๋ยวคนจะสงสัย" ผอ.สมเกียรติยิ้มกว้างอย่างมีความสุข พละกำลังที่ท่านได้รับทำให้ท่านดูหนุ่มขึ้นไปอีกหลายปี

โอมยกมือไหว้ขอบคุณ "ขอบคุณท่าน ผอ. มากครับที่ช่วยโอมไว้"

บรรยากาศช่วงบ่ายของวันสุดท้าย ณ โรงเรียนวัดหนองดาวเหนือ เต็มไปด้วยรอยยิ้มและความภาคภูมิใจ หลังจากเสร็จสิ้นการประกวดชุดรีไซเคิลและพิธีปิดงานอย่างเป็นทางการจาก ผอ.สมเกียรติ ที่ลงมาด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ คณะครูและนักเรียนต่างช่วยกันเก็บกวาดสถานที่ท่ามกลางเสียงเพลงจังหวะสนุกสนานที่เปิดคลอไปทั่วบริเวณ

ในขณะที่นักเรียนเริ่มทยอยกลับบ้าน คณะครูจากโรงเรียนเครือข่ายต่างเดินเข้ามาขอบคุณและร่ำลาคณะเจ้าภาพ:

ซุ้มภาษาไทย ครูรินรดา และ ครูมีนา กำลังส่งมอบตัวอย่างแผนการจัดการเรียนรู้ให้เพื่อนครูต่างโรงเรียนด้วยมิตรภาพ

ซุ้มพละศึกษา ครูแมน ยืนเด่นเป็นสง่าคุมทีมภารโรงเก็บอุปกรณ์กีฬา กล้ามแขนที่ปูดนูนภายใต้เสื้อโปโลทำเอาครูสาวๆ หลายคนต้องขอถ่ายรูปคู่เป็นที่ระลึก

ซุ้มวิทยาศาสตร์ ครูกรณ์ และ ครูสาวิตรี กำลังจัดเก็บหุ่นยนต์และโมเดลต่างๆ อย่างระมัดระวัง

ที่ซุ้มภาษาต่างประเทศ โอม และ ครูเกษรา กลายเป็นจุดสนใจสุดท้าย คณะดูงานหลายท่านเดินเข้ามาชื่นชมผลงานละครภาษาอังกฤษ

โอมปลีกตัวออกมาจากความวุ่นวายหลังซุ้มภาษาต่างประเทศ เขาเดินไปที่มุมเงียบ ๆ ใต้ต้นลีลาวดี ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายหา พ่อครูธนู ทันที เพราะเขารู้ดีว่าการจะไปงานสังสรรค์ที่มีชายหนุ่มรุมล้อมมากมายเช่นนี้ จำเป็นต้องขออนุญาต "เจ้าของหัวใจ" และผู้ดูแลอาคมในตัวเขาก่อน

"ฮัลโหล... พี่ธนูครับ" โอมกรอกเสียงนุ่มลงไปในสาย

(เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมอำนาจของธนูดังตอบกลับมา) "ว่าไงโอม งานเสร็จเรียบร้อยดีไหม"

"งานที่โรงเรียนเสร็จแล้วจ้ะ แต่ทาง ผอ. กับพี่เกษเขาจะจัดงานเลี้ยงฉลองกันต่อที่สโมสรครูเย็นนี้... โอม... โอมขออนุญาตไปร่วมงานได้ไหมครับพี่ธนู? พี่ๆ เขาอุตส่าห์เหนื่อยกันมาทั้งอาทิตย์ โอมไม่อยากขัดศรัทธาจ้ะ"

ปลายสายเงียบไปอึดใจหนึ่ง พ่อครูธนูสัมผัสได้ถึงกระแสพลังกษีราที่เริ่มสงบลงหลังจากโอมได้รับการดูแลจาก ผอ.สมเกียรติ มาเมื่อครู่ เขาถอนหายใจเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู

"ไปเถอะโอม... พี่ไม่ว่าอะไรหรอก แต่อย่าดื่มของมึนเมามากนักนะ"

"ครับ...พี่ธนู โอมไม่กินเหล้าอยู่แล้ว" โอมรีบรับปากด้วยน้ำเสียงดีใจ

หลังจากวางสาย โอมรู้สึกอุ่นใจเหมือนมีเกราะคุ้มกันชั้นดี เขาเดินกลับไปหา ครูเกษรา และ ครูแมน ที่กำลังรอฟังคำตอบอยู่

"พี่ธนูอนุญาตแล้วครับ พี่เกษ เดี๋ยวโอมตามไปที่สโมสรนะครับ"

"แหม... ต้องขออนุญาตสามีด้วย น่ารักจริง ๆ เลยครูโอม" ครูเกษราแซวพลางหัวเราะ ส่วนครูแมนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แม้จะยิ้มตามแต่ในแอบอิจฉานิด ๆ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Yaiyra

ต่อๆๆ

lekthai

ขอบใจจร้า

thai_boys

ขอบคุณมากๆครับ

popn

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

Arwar

ขอบคุณ

sengjit

ขอบคุณครับ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

Yaiyra

ดีๆๆๆ

Nukinho

สนุกมากครับ