มนต์รักเถียงนาน้อยของน้าเขยกับหลานชาย ตอนที่ 1

mili152

ท่ามกลางความเงียบสงัดของทุ่งนากว้างกว่า 40 ไร่ ในเขตพื้นที่ห่างไกลจากหมู่บ้านกว่า 3 กิโลเมตร ที่นี่คืออาณาจักรส่วนตัวของ "น้าก้อง" ชายวัย 36 ปี อดีตทหารเกณฑ์ผู้มีร่างกายกำยำล่ำสัน ผิวสีทองแดงกร้านแดดจากการตรากตรำทำงานหนักคือเครื่องหมายของชายชาตรี แผงอกหนาและกล้ามแขนที่เป็นมัดขึ้นลอนชัดเจนยามขยับจอบขุดดิน แฝงไปด้วยเสน่ห์ของชายฉกรรจ์ที่ดุดัน
​น้าก้อง มีเบื้องหลังที่น่าเห็นใจ เขาเคยมีเมียและลูกชายมาก่อนแล้วหนึ่งคน (ปัจจุบันอายุ 13 ปี เป็นรุ่นน้องของผมเพียงปีเดียว) แต่ครอบครัวแรกพังทลายลง จนแกได้มาเริ่มต้นใหม่กับ "น้านิ่ม" น้าสาวของผม ทว่าภาระหนี้สินก้อนใหญ่ทำให้น้าก้องต้องแบกรับหน้าที่ดูเเลไร่นาเพียงลำพัง ในขณะที่น้านิ่มต้องระเห็จไปขายแรงงานที่กรุงเทพฯ ทิ้งให้แกกลายเป็นเจ้าของกระท่อมไม้หลังพอดีตัว หรือ "เถียงนาน้อย" ริมคลองชลประทานที่เงียบสงบ
​ส่วนอีกฟากหนึ่งของความปรารถนาผมชื่อ "เมธ" เด็กหนุ่มวัย 14 ปี หลานชายทางฝั่งเมียที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยที่ความต้องการทางเพศพุ่งพล่าน ผมไม่ได้สนใจเด็กสาววัยเดียวกัน แต่เขากลับคลั่งไคล้ในความเป็นชายของน้าเขยตัวเองอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
​สำหรับผมแล้ว น้าก้องคือ "ที่สุด" ของความแมน กลิ่นเหงื่อที่โชยมาจากร่างสูงใหญ่ยามกลับจากนา หรือความแข็งกร้าวของกล้ามเนื้อที่ผมแอบเห็นผ่านรอยขาดของเสื้อยืดตัวเก่า มันกระตุ้นให้เด็กหนุ่มอย่างผมอยากจะ "บำเรอ" น้าเขยคนนี้ให้สมกับความโหยหาที่มีมาตลอดตั้งแต่วัยเริ่มแตกเนื้อหนุ่ม
​​พื้นที่นากว่า 40 ไร่ ถูกจัดสรรอย่างลงตัวจากน้าก้อง ​ด้านหน้าติดถนนดินแดงยาวขนานไปกับรั้วลวดหนาม มีประตูไม้เป็นทางเข้าออกเพียงทางเดียว
​ด้านหลังเป็นคลองชลประทานกว้าง 10 เมตร ตัดผ่านท้ายนาอย่างสงบโดยมีเถียงนาน้อยอยู่ใกล้กับคลองชลประทาน ขนาดกระท่อมหลังพอดีนอน 2 คน มุงด้วยหลังคาจาก ลมพัดโชยสบาย ด้านหลังมีสวนผลไม้ ทั้งมะม่วง มะพร้าว และต้นหมากถัดไปเป็นเล้าเป็ดไก่ และแปลงผักหลากชนิด
​ที่นี่เองที่ผมใช้เป็นที่ "ระบายความใคร่" ลับๆ ทุกครั้งที่มาช่วยงานน้าก้อง ผมมักจะแอบสำรวจทุกซอกทุกมุมของความเป็นน้าก้อง ​และมักจะแอบไปที่ราวตากผ้าหลังกระท่อม หยิบกางเกงในตัวที่น้าก้องเพิ่งถอดมาสูดดมกลิ่นสาบชายอย่างบ้าคลั่ง รวมทั้งแอบใช้เล็บจิกดึงรอยขาดตรงเป้าให้กว้างขึ้นเรื่อยๆ หวังจะได้เห็น "ของดี" ของน้าก้องในวันข้างหน้า บางทีน้าก้องก็ทิ้งขนหมอยไว้ ทุกเส้นขนที่ร่วงติดกางเกงใน ผมจะแอบเก็บสะสมไว้โดยใช้กระดาษห่อไว้อย่างดีแล้วเก็บในกระเป๋าเสื้อราวกับเป็นของล้ำค่า ซ้ำกว่านั้นเมื่อน้าก้องยืนฉี่ที่โคนต้นไม้ ผมมักจะแอบดูอยู่เงียบๆ พอน้าก้องเดินลับตาไป ก็จะรีบถลาเข้าไปคุกเข่า สัมผัสไอความร้อนและกลิ่นฉี่ฉุนๆ ที่ติดอยู่บนใบไม้ บางครั้งถึงขั้นใช้ลิ้นแตะชิมรสชาติความดิบนั้น หรือเอาของเหลวนั้นมาฝนที่หัวควยตัวเอง ราวกับว่าได้ครอบครองตัวตนของน้าเขยแล้ว หรือในหลายๆทีผมคำนวณเวลาได้แม่นยำว่าช่วงเวลาไหนที่น้าก้องจะไปยืนฉี่ ผมก็มักจะไปแอบซุ่มอยู่ในทิศทางที่ตรงกันข้าม เพื่อจะได้เห็นทุกขั้นตอนตั้งแต่ล้วงควักท่อนควยออกมาฉี่จนสะบัดควยสะเด็ดน้ำแล้วเก็บกลับไว้เช่นเดิม ผมมีความสุขเสมอที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับน้าก้องแบบนี้ และไม่มีใครมากวนใจเราสองคน เพราะพื้นที่ตรงนี้เป็นพื้นที่ปิดมีรั้วรอบขอบชิด เพราะนั้นผมจะทำอะไรก็สบายใจได้
​
​น้าก้องไว้ใจผมมาก เพราะมองว่าเป็นหลานที่ขยันและเป็นลูกมือที่ดีที่สุดในยามที่แกต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
​"เออ... เมธ วันนี้มาช่วยน้าถอนกล้าหน่อยนะ เสร็จแล้วน้าจะพาไปเล่นน้ำคลอง" น้าก้องพูดพลางเอื้อมมือหนามาตบไหล่ผมแรงๆ
​แรงปะทะจากฝ่ามือหนาๆ ของน้าเขยทำให้ผมเสียวซ่านไปถึงขั้วหัวใจ ผมชำเลืองมองไปยังเป้ากางเกงขาสั้นของน้าก้องที่ดูเหมือนจะตุงออกมาเล็กน้อยยามขยับตัว...
​"ครับน้าก้อง... ผมจะช่วยน้าทุกอย่างเลยครับ" ผมตอบพร้อมรอยยิ้มซื่อๆ แต่ในใจกลับคิดถึงแต่ภาพร่างกายที่ไร้อาภรณ์ของน้าชายคนนี้ยามอยู่ในกระท่อมคืนนี้


ในครึ่งบ่ายวันนั้นผมช่วยน้าเขยถอนกล้า และแกก็ได้เรียกคนในหมู่บ้านมาช่วยงานด้วยหนึ่งคน เราทั้งสามคนช่วยกันถอนกล้าจนถึงบ่ายแก่ๆ เห็นว่าควรแก่เวลาแล้วเลยพอแค่นี้ ไว้พรุ่งนี้เริ่มใหม่ คนที่มาช่วยงานเขาล้างเนื้อล้างตัวเสร็จก็ขอตัวกลับบ้าน น้าก้องเลยบอกผมให้ไปปิดประตูล็อคกุญแจ ปกติจะล็อคกุญแจตลอดทั้งคืน เพราะพืชผลเยอะ โดนขโมยไปไม่คุ้มแน่ๆ ยามเย็นที่เถียงนาน้อย ลมทุ่งพัดโชยเอากลิ่นไอดินและกลิ่นดอกโสนมาจางๆ น้าก้อง เพิ่งกลับจากไปฟันฟืนที่ชายป่า ร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าเต็มไปด้วยคราบเหงื่อที่ไหลไคลจนผิวกายที่เป็นมันวาวสะท้อนแสงแดดรำไร กล้ามท้องหกลูกกระเพื่อมตามจังหวะการหายใจหนักๆ


​"เมธ... น้าไปอาบน้ำก่อนนะ ฝากดูแกงในหม้อด้วย" น้าก้องตะโกนบอกผม ก่อนจะคว้าผ้าขาวม้าผืนเก่านุ่งกระโจมอก เดินลงไปที่ท่าน้ำริมคลองชลประทาน


​ผมนั่งเฝ้าเตาไฟอยู่หน้าเถียงนา ตาจ้องมองแผ่นหลังกว้างของน้าเขยที่เดินส่ายก้นหายลงไปที่คลอง ในใจมันเต้นระรัวราวกับกลองเพล ผมรู้ดีว่ากางเกงในตัวที่น้าก้องกำลังจะหยิบมาใส่นั้น มันผ่าน "การแปรรูป" จากมือของผมมาเรียบร้อยแล้ว รอยขาดที่เคยเป็นแค่รูเล็กๆ ถูกผมแอบเอาเล็บจิกเอาหัวแม่โป้งแยงจนด้ายมันรุ่ยห่างออกเป็นช่องขนาดพอดีคำ... ​ครู่ใหญ่ น้าก้องเดินกลับขึ้นมาที่กระท่อมในสภาพนุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียว ผมเผ้ายอมเปียกหมาดๆ กลิ่นสบู่นกแก้วผสมกับกลิ่นกายชายฉกรรจ์ฟุ้งกระจายจนผมต้องลอบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ น้าก้องหันหลังให้หลานชายแล้วสะบัดผ้าขาวม้าหลุดลงพื้น ก่อนจะหยิบกางเกงในสีเทาย้วยๆ ขึ้นมาสวม ​แต่พอสวมเข้าไปได้ไม่นาน น้าก้องก็ชะงัก... แกขยับขาไปมาอย่างอึดอัด เพราะรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมัน "แลบ" ออกมานอกรอยแยก
​"เชี่ยเอ๊ย... กางเกงในกูนี่มันเปื่อยขนาดนี้เลยเหรอวะ" น้าก้องสบถคำผรุสวาทออกมาเบาๆ ตามประสาชายบ้านๆ
​น้าก้องก้มลงมองที่เป้ากางเกงของตัวเอง แล้วความเสียวซ่านก็แล่นผ่านสันหลังเมื่อเขาเห็นว่า "หัวควย" สีคล้ำบานฉ่ำที่เพิ่งอาบน้ำมาหมาดๆ มันโผล่พรวดออกมาจากรอยขาดที่เป้าเกือบทั้งหัว! เพราะแรงตึงของกางเกงในที่รัดหน้าขาทำให้มันถูกบีบให้โผล่ออกมาเด่นหรา
​เขานั่งลงบนแคร่ไม้ไผ่ แยกขาออกกว้างอย่างไม่ระวังตัวพลางใช้มือหนาหยาบกร้านแหวกดูรอยขาดนั้นชัดๆ
​"ขาดกว้างขนาดนี้เลยเรอะ... ทรงนี้จะเอาอยู่ได้ไงวะ" น้าก้องบ่นพึมพำ มือหนึ่งยังคงจับที่รอยขาด แต่อีกมือกำลังพยายามจะยัด "ไอ้โลกีย์" กลับเข้าไปข้างใน
​เมธที่นั่งอยู่ไม่ไกล แสร้งทำเป็นเขี่ยฟืนในเตา แต่สายตากลับจดจ้องไปยังช่องว่างระหว่างขาน้าก้องที่ตอนนี้เห็น "หัวแดงๆ" โผล่ออกมาทักทายสายตาอย่างเต็มตา เมธกลืนน้ำลายอึกใหญ่จนลูกกระเดือกวิ่งพล่าน ความเป็นชายของเด็กหนุ่มในกางเกงขาสั้นก็เริ่มประท้วงจนปวดหนึบไปหมด
​"น้าก้อง... กางเกงในขาดเหรอครับ ให้เมธช่วยเย็บให้ไหม?" ผมถามเสียงสั่น แสร้งทำเป็นหลานชายที่แสนดี แต่ในใจอยากจะถลาเข้าไปใช้ลิ้น "เย็บ" รอยขาดนั้นด้วยตัวเองใจจะขาด
​น้าก้องเงยหน้ามองหลานชาย แววตาที่ยังไม่ประสีประสา (ในความคิดของน้า) ทำให้เขาไม่ได้ระวังตัว "เออ... มันขาดจนควยจะหลุดออกมาอยู่แล้วเนี่ย มึงดูดิเมธ กว้างจนสอดนิ้วเข้าไปได้ทั้งกำมือเลยมั้ง" บรรยากาศในเถียงนาน้อยเริ่มข้นคลั่กไปด้วยความเงี่ยนที่ผมพยายามสะกดกลั้นไว้ สายตาของเด็กหนุ่มวัย 14 จ้องเขม็งไปที่รอยแยกตรงเป้ากางเกงในของน้าก้องอย่างลืมตัว หัวควยสีเข้มที่บานฉ่ำจากการอาบน้ำใหม่ๆ มันโผล่มาทักทายเด่นหราอยู่ตรงหน้า ยิ่งน้าก้องนั่งอ้าขาแยกเข่าเพื่อสำรวจรอยขาด ความยิ่งใหญ่ที่ผมเฝ้าฝันถึงก็ยิ่งโชว์ตัวชัดเจนขึ้น
​"เชี่ย... ขาดจนควยแลบออกมาขนาดนี้ มึงดูสิเมธ ผ้าแม่งเปื่อยชิบหาย" น้าก้องสบถออกมาอย่างไม่คิดอะไรตามประสาชายโสดที่อยู่เฝ้าทุ่งมานาน โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดนั้นทำเอาหลานชายกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่จนลูกกระเดือกสั่น
​ผมพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น "นะ...น้าก้องก็ถอดออกมาสิครับ เดี๋ยวเมธเอาไปเย็บให้ หรือจะให้ผมหาตัวใหม่มาเปลี่ยนให้ไหม?"
​"เออๆ เดี๋ยวค่อยว่ากัน กินข้าวก่อน หิวจะตายห่าแล้ว" น้าก้องตัดบท พลางลุกขึ้นยืนโดยที่ไอ้ลูกชายคนเก่งยังคงแกว่งต๊อกแต๊กโผล่ออกมาทักทายอากาศข้างนอก น้าก้องเพียงแค่ขยับผ้าขาวม้าจากบ่าพันรอบเอวปิดตรงกลางลำตัว แล้วนั่งขัดสมาธิหันไปตักข้าวใส่จาน
​เหตุการณ์ระหว่างมื้อค่ำ
​ระว่างที่นั่งกินข้าวบนแคร่ไม้ไผ่ ความตื่นเต้นของผมยังไม่จบลง น้าก้องนั่งขัดสมาธิกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย แต่เพราะผ้าที่นุ่งแกนุ่งพันเอวไปส่งๆ ไม่ได้สนใจว่านั่งแล้วผ้ามันปิดมิดชิดหรือไม่ ประกอบกับท่าทางที่ไม่ระวังตัว ทำให้ทุกครั้งที่น้าก้องขยับตัวตักแกง ช่องที่เปิดนั้นก็ยิ่งอ้ากว้างขึ้น ผมแทบจะกินข้าวไม่ลง สายตาเอาแต่โฟกัสไปที่ก้อนเนื้ออุ่นๆ ที่เบียดเสียดอยู่ใต้รอยขาดกางเกงนั้น
​"กินสิเมธ มัวแต่มองอะไรวะ ข้าวปลาไม่กิน เดี๋ยวก็ผอมแห้งแรงน้อยพอดี" น้าก้องทักขึ้น แซวหลานชายด้วยเสียงหัวเราะห้าวๆ
​"ปะ...เปล่าครับน้าก้อง ผมแค่อิ่มแดดเฉยๆ" ผมปดคำโต ในใจอยากจะมุดลงไปใต้แคร่แล้วใช้ลิ้นเลียไอ้ที่โผล่ออกมาให้รู้แล้วรู้รอด หบังจากที่กินข้าวเสร็จเรียบร้อย ผมเป็นคนเก็บ​สำหรับไปล้าง แล้วจะอาบน้ำบ้างเช่นกัน ด้วยความที่กลางทุ่งนาไม่มีไฟฟ้าใช้ เราใช้เพียงตะเกียงเพื่อส่องสว่าง เลยต้องรีบอาบน้ำ เวลาประมาณ 6 โมงกว่าๆ โพล้เพล้แล้วผมสามารถอาบน้ำได้อย่างสบายใจขัดชำระทุกซอกทุกมุมเผื่อมีสถานการณ์ฉุกเฉินจะได้พร้อมรับมือ บ้านนอกทุ่มกว่าๆ มันมืดแล้วไม่มีอะไรทำ นอกจากเปิดวิทยุทรานซิสเตอร์ ก็เตรียมตัวเข้านอน น้าก้องแกยังไม่นอน แกนั่งถักแห่จน​ตกดึก แสงจากตะเกียงเจ้าพายุส่องสว่างรำไร น้าก้องจัดการกางมุ้งสีขาวหม่นๆ บนแคร่นอนขนาดพอดีสองคนนอนเบียดกัน กลิ่นอายความชื้นจากคลองชลประทานและกลิ่นยากันยุงขดเริ่มทำงาน น้าก้องล้มตัวลงนอนหงาย พาดแขนไปบนหน้าผาก โดยที่ตอนนี้น้าก้องนุ่งผ้าขาวม้านอน
​"มานอนเถอะเมธ พรุ่งนี้ต้องตื่นไปดูน้ำในนาแต่เช้า"
​ผมค่อยๆ มุดมุ้งเข้าไปนอนข้างๆ พื้นที่ที่จำกัดทำให้ต้นขาของผมเสียดสีกับต้นขาที่เต็มไปด้วยขนหน้าแข้งของน้าก้อง กลิ่นกายชายฉกรรจ์ที่ผสมกลิ่นแป้งเย็นจางๆ มันรุนแรงจนผมต้องนอนตะแคงหันหลังให้ เพราะ "ไอ้หนู" ของเขามันแข็งจนปวดหนึบไปหมด
​"น้าก้อง... กางเกงในตัวนั้นน้าไม่เปลี่ยนจริงๆ เหรอครับ" ผมแกล้งทักท้วงเป็นครั้งสุดท้าย
​"น้าถอดออกแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ลองดูหน่อยนะว่ามันเย็บได้ไหม นอนๆ" น้าก้องตอบเสียงงัวเงีย ก่อนจะกรนออกมาเบาๆ ในเวลาไม่นาน
​ในความมืดที่มีเพียงแสงจันทร์รำไร ผมค่อยๆ พลิกตัวกลับมามองแผ่นหลังกว้างของน้าเขย ลมหายใจที่สม่ำเสมอของน้าก้องบอกให้รู้ว่าเขาหลับสนิทแล้ว ผมเอื้อมมือสั่นๆ ไปใกล้กับสะโพกหนาๆ นั้น ผมไม่ได้ทำอะไรมากกว่าการแอบสูดดมกลิ่นที่ลอยออกมาจากใต้ผ้าห่ม ก่อนจะหลับตาลงพร้อมกับจินตนาการถึงความลับที่โผล่ออกมาทักทายผมเมื่อเย็นวันนี้

tan2

ชอบบรรยากาศบ้านทุ่งแบบนี้ครับ ^^

theera

ขอบคุณครับ

ling_ling

ขอบคุณมากๆๆครับ

dida

ขอบคุณครับ

tontonck

ขอบคุณครับ

aaronli

ขอบคุณมากๆครับ

karnak

ขอบคุณครับ

Aphi252931

ขอบคุณครับ

pai_2552

ขอบคุณครับ

cheewanon

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

saiyok

ดีต่อใจมากครับ

ชานัน

น่าสนใจ

ต้นIM

ขอบคุณครับ

suttapat

ขอบคุณ

kangped

ดีครับ

wachirawitx

น่าติดตาม ขอบคุณครับ

wachirawitx

น่าติดตาม ขอบคุณครับ

bacu

นอนฝันเปียกเลยรึป่าวเมธ

salondecafe

thanzxs

คำปุ้ย

เนื้อเรื่องน่าติดตามคับลุ้นตอนต่อไป ขอบคันคับ

lekthai

รอติดตามครับ.

feelplayful

ขอบคุณครับ

armokung

NineO

ขอบคุณครับ

b_hihi

สนุกมากครับ

mojimaru

รอตอนต่อไปนะครับ

mili152

mojimaru ตอบกลับเมื่อ 2026-4-13 23:43
รอตอนต่อไปนะครับ

ลงตอนที่ 2 ให้แล้วนะครับ

NHero123

ขอบคุน