ครอบครัวสามรุ่นสุขสันต์ในบ้านสวน ตอนที่1

arika_arika

แนวครอบครัวปู่ พ่อ ลูก




ตัวอย่างตัวละครในเรื่อง

ท่ามกลางแมกไม้เขียวขจีร่มครึ้มที่ท้ายหมู่บ้าน บ้านไม้หลังเล็กแต่แข็งแรงตั้งอยู่อย่างสงบ กลิ่นไอดินและกลิ่นไม้ซุงที่ถูกตัดใหม่ๆ อบอวลอยู่ในอากาศ ที่นี่คือที่พำนักของชายสามรุ่นที่มีเสน่ห์ต่างกันสุดขั้ว

"ปู่จ๋า... ร้อนไหมจ๊ะ? ตะวันเอาน้ำเย็นๆ มาให้"
ตะวัน เด็กหนุ่มวัย 14 ปี ผิวพรรณนวลเนียนขาวผ่องตัดกับเสื้อกล้ามตัวบาง เดินนวยนาดเข้าไปหา ปู่มั่น ชายชราวัย 60 ที่ยังคงความแกร่งด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดจากงานสวน ปู่มั่นหยุดจอบในมือ เช็ดเหงื่อที่ไหลซึมตามแผงอกกำยำที่โผล่พ้นเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตที่ปลดกระดุมออกจนหมด
"มาพอดีเลยเจ้าตัวแสบ ปู่กำลังคอแห้ง" ปู่มั่นหัวเราะเสียงทุ้มลึก
ตะวันไม่เพียงแค่ส่งแก้วน้ำ แต่เขากลับเบียดกายบางๆ เข้าไปชิดแผ่นหลังกว้างหนาของปู่ มือเรียวเล็กลูบไล้ไปตามท่อนแขนที่มีเส้นเลือดปูดโปนจากการตรากตรำงาน "กล้ามปู่ยังแน่นอยู่เลยนะจ๊ะ ตะวันชอบเวลาอยู่ใกล้ปู่ที่สุดเลย"
ปู่มั่นรู้ดีว่าหลานชายคนนี้ "พิเศษ" กว่าเด็กหนุ่มคนอื่น แต่ความรักที่มีให้มันล้นอกเกินกว่าจะตำหนิ "ไป... เข้าไปรอข้างใน เดี๋ยวปู่จะเข้าบ้านแล้ว ผิวบางๆ แบบเราเดี๋ยวก็ไหม้แดดหมด" ปู่โอบไหล่หลานชายเข้าหาตัวอย่างปกป้อง ความอบอุ่นจากร่างกายกำยำทำให้ตะวันเคลิ้มจนเผลอซบหน้าลงกับอกหนา

เสียงรถกระบะเก่าๆ ดังคำรามเข้ามาจอดหน้าบ้าน สิงห์ ชายวัย 42 ปี ร่างยักษ์กำยำราวกับหินผา ก้าวลงจากรถพร้อมขวานเล่มโต กล้ามอกของเขาแน่นเปรี๊ยะจนแทบระเบิดออกจากเสื้อยืดคอกลมสีเข้มที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ
"กูมาแล้ว! มีอะไรกินบ้างวะ หิวจะขาดใจอยู่แล้ว!" เสียงห้าวตะโกนก้องตามสไตล์คนโผงผาง
"พ่อกลับมาแล้วเหรอจ๊ะ..." ตะวันรีบวิ่งออกมาหา แววตาเป็นประกายเมื่อเห็นมัดกล้ามและท่าทางอันดิบเถื่อนของพ่อ เขาแสร้งเข้าไปช่วยถือของเพื่อให้ได้ใกล้ชิด กลิ่นเหงื่อจางๆ และกลิ่นอายลูกผู้ชายจากตัวสิงห์ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว
"ถอยไปตะวัน! ตัวมึงเล็กแค่นี้จะมาช่วยกูยกซุงหรือไง ไปดูปู่มึงในครัวไป๊!" สิงห์ตวาดเสียงดังตามความเคยชิน แม้ปากจะร้ายแต่เขาก็ชะงักมือไม่ให้ชนลูกชายแรงๆ เพราะสายตาที่เมียทิ้งไว้ก่อนตายยังตามหลอกหลอนให้เขาต้องดูแล "ตุ๊ดเด็ก" คนนี้ให้ดีที่สุด

หลังมื้อค่ำที่เต็มไปด้วยความอึดอัดและเสน่หาที่ซ่อนเร้น ตะวันแอบเดินไปที่ห้องโถงกลาง เห็นพ่อนั่งเช็ดขวานอยู่บนพื้นไม้ แสงตะเกียงวับแวมส่องให้เห็นมัดกล้ามหลังอันกว้างใหญ่ของพ่อ
"พ่อจ๋า... ให้ตะวันนวดไหล่ให้ไหมจ๊ะ เห็นพ่อทำงานหนักมาทั้งวัน" ตะวันกระซิบเสียงหวาน
"กูบอกว่าอย่ามานวดมาคลำกูไง! มึงเป็นผู้ชายนะตะวัน ทำตัวให้มันแมนๆ หน่อย!" สิงห์หันมาถลึงตาใส่ แต่ตะวันกลับไม่กลัว เขากลับคุกเข่าลงข้างหลังพ่อ แล้ววางมือเล็กลงบนไหล่ที่แข็งราวกับเหล็ก
"ก็ตะวันเป็นห่วงพ่อนี่จ๊ะ... ดูสิ กล้ามพ่อแข็งไปหมดแล้ว" มือบางเริ่มบีบนวดเบาๆ
สิงห์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ "เออๆ... แค่แป๊บเดียวนะมึง อย่าให้กูรำคาญ"
ในขณะนั้น ปู่มั่นเดินออกมาเห็นเหตุการณ์พอดี เขายิ้มที่มุมปากพลางส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะเดินเข้ามานั่งข้างๆ ลูกชาย "ปล่อยมันนวดไปเถอะสิงห์ ลูกมันรักมึง มึงก็ดุมันเกินไป"
"พ่อก็ท้ายมันแบบนี้ไง มันถึงได้ใจระริกระรี้แบบนี้" สิงห์บ่นอุบแต่ก็เริ่มเคลิ้มไปกับการนวด
"ตะวันรักทั้งปู่ ทั้งพ่อเลยจ้ะ" เด็กหนุ่มพูดพลางเอนศีรษะซบลงที่แผ่นหลังกว้างของพ่อ ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไปกุมมือหนาของปู่มั่นเอาไว้
ในบ้านหลังเล็กท้ายหมู่บ้านนี้ แม้จะมีความขัดแย้งในคำพูดและความต่างของรุ่น แต่ความลุ่มหลงในพละกำลังและความรักที่ไร้เงื่อนไข กลับร้อยรัดชายสามรุ่นไว้ด้วยกันอย่างแน่นแฟ้นเกินกว่าใครจะจินตนาการถึง

ค่ำคืนที่เงียบสงบในบ้านไม้หลังเล็กถูกเติมเต็มด้วยเสียงจากโทรทัศน์เครื่องเก่า แสงสลัวภายในห้องโถงขับเน้นบรรยากาศให้ดูอบอวลไปด้วยมวลกล้ามเนื้อและความโหยหา

บนฟูกนอนหนานุ่มที่ปูไว้หน้าทีวี ปู่มั่น นอนเหยียดกายยาวในสภาพนุ่งเพียงกางเกงขาสั้นเนื้อบาง ร่างกำยำวัย 60 ปีดูราวกับยักษ์ปักหลั่นที่จำศีล อกของปู่หนาและกว้าง แผงขนหน้าอกบางๆ พาดผ่านมัดกล้ามที่แข็งแรงจากการตรากตรำงานสวนมาทั้งชีวิต ตะวัน เด็กหนุ่มร่างบางแทบจะฝังร่างตัวเองลงไปบนตัวปู่ เขาไม่ได้เพียงแค่นอนข้างๆ แต่กลับขึ้นไปนอนทับอยู่บนแผงอกหนา
ใบหน้าหวานของตะวันซบลงตรงร่องอกของปู่มั่นพอดี กลิ่นสาบหนุ่มที่ผสมกับกลิ่นอายแดดจากผิวปู่ทำให้ตะวันเคลิ้ม มือเรียวเล็กสอดเข้าไปใต้แขนล่ำสันของปู่ แล้วโอบกอดรอบเอวสอบที่มีกล้ามท้องขึ้นเป็นลอนชัดเจน ขาเรียวขาวของหลานชายพาดทับไปบนท่อนขาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและขนดกดำของชายชรา การแนบชิดส่งผลให้ตะวันรู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจปู่ที่มั่นคงและแรงดึงดูดจากร่างกายที่ร้อนระอุ
"ปู่จ๋า... ตัวปู่ล่ำจัง ตะวันนอนทับแบบนี้ปู่หนักไหมจ๊ะ?" ตะวันกระซิบพลางถูไถแก้มกับยอดอกที่แข็งเป็นไตของปู่
ปู่มั่นไม่ได้ว่าอะไร มือหนาปานใบพายข้างหนึ่งยกขึ้นมาลูบกลุ่มผมลุ่มลึกของหลานชายอย่างเอ็นดู "ไม่หนักหรอก... ตัวเราน่ะเบาอย่างกับปุยฝ้าย นอนไปเถอะ"

สิงห์ นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นไม้ถัดออกไปไม่ไกล เขากำลังง่วนอยู่กับการซ่อมแห กายแกร่งของเขาในยามพักผ่อนนุ่งเพียงผ้าขาวม้าผืนเดียวพันกายอย่างหมิ่นเหม่ สิงห์เงยหน้าจากงานในมือแล้วจิ๊ปากอย่างขัดใจเมื่อเห็นท่าทางออดอ้อนของลูกชาย
"พ่อ! ให้ท้ายมันเข้าไป! โตจนป่านนี้แล้วยังจะไปนอนเกยบนตัวพ่ออีก มึงน่ะตะวัน... ลุกออกมานอนข้างล่างดีๆ อย่าไปเบียดปู่มึงนักเลย มันดูไม่แมน!" สิงห์ดุเสียงเข้ม แววตาคมกริบจ้องเขม็ง
"เอ็งก็บ่นไปเรื่อยไอ้สิงห์" ปู่มั่นสวนกลับน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลัง "ลูกมันอ้อนปู่มันผิดตรงไหน เอ็งน่ะทำแต่งานจนใจแข็งเป็นหินไปหมดแล้ว"
ในขณะที่พ่อกับปู่โต้เถียงกัน ตะวันแสร้งทำเป็นหลับตานิ่งแต่แอบหรี่ตามองต่ำลงไปยังหว่างขาของพ่อสิงห์ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ผ้าขาวม้าเนื้อเก่ามันเลื่อนหลุดลงมาตามแรงขยับกาย เผยให้เห็นต้นขาที่ใหญ่โตและอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของชายวัยฉกรรจ์
และที่กลางหว่างขานั้น ความเป็นชาย ของพ่อที่หลับใหลอยู่ภายใต้ผ้าผืนบางปรากฏเป็นรูปทรงที่เขื่องโตและยาวเฟื้อยพาดทับอยู่บนโคนขา แขนงเส้นเลือดปูดโปนตามความยาวส่อถึงความแข็งแกร่งดุดัน หัวอวัยวะเพศสีเข้มขนาดใหญ่โผล่พ้นรอยแยกของผ้าออกมาเล็กน้อยดูน่าเกรงขาม ตะวันลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความใจสั่น ภาพของมัดกล้ามท้องที่ตัดกับความเป็นชายอันโอฬารของพ่อทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกหน้าร้อนผ่าวและจินตนาการไปไกลถึงพละกำลังอันมหาศาลที่ซ่อนอยู่ภายใต้ร่างยักษ์นั้น
"มองอะไรนักหนาวะตะวัน!" สิงห์ถามเสียงห้าวเมื่อรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมา
"เปล่าจ้ะพ่อ... ตะวันแค่... เห็นพ่อซ่อมแเหนานแล้ว กลัวพ่อจะเมื่อย" ตะวันรีบมุดหน้าหนีเข้ากับอกปู่มั่นซ่อนความเขินอาย ขณะที่มือยังคงลูบไล้แผ่นอกปู่ไปมาเพื่อระบายความตื่นเต้นในอก

หลังจากการปะทะคารมเล็กๆ น้อยๆ สิ้นสุดลง สิงห์ก็ขยับกายลุกขึ้นสะบัดผ้าขาวม้าให้เข้าที่พลางบ่นพึมพำถึงความหัวแข็งของทั้งพ่อและลูก ก่อนจะก้าวอาดๆ เข้าห้องนอนไป ทิ้งให้ความเงียบและความสลัวเข้าปกคลุมห้องโถงที่มีเพียงสองปู่หลาน
"ไปตะวัน... พ่อเขาเข้านอนแล้ว เราก็ไปนอนที่ห้องได้แล้วไป" ปู่มั่นเอ่ยพลางลูบแขนหลานชายเบาๆ
ตะวันขยับกายเบียดเข้าหาอกอุ่น แสร้งทำหน้าละห้อย "ปู่จ๋า... คืนนี้ตะวันขอนอนที่นี่กับปู่นะจ๊ะ ตะวันกลัวเสียงลมข้างนอก แถมนอนในห้องคนเดียวมันเหงา ให้ตะวันนอนเบียดปู่ตรงนี้เถอะนะจ๊ะ"
ชายชราผู้ใจดีมองใบหน้าหวานที่ช่างออดอ้อนก็ใจอ่อนยวบ "เออๆ ตามใจเรา เห็นว่าเป็นเด็กหรอกนะถึงยอมเนี่ย มา... ช่วยปู่ปูฟูกนอนหน้าทีวีนี่แหละ รับลมเย็นดี"
ปู่มั่นหารู้ไม่ว่า "เด็กน้อย" ของเขาในวันวาน บัดนี้กำลังถูกสัญชาตญาณดิบและฮอร์โมนวัยหนุ่มที่พลุ่งพล่านเข้าครอบงำ ตะวันมองร่างสูงใหญ่ของปู่ที่ก้มๆ เงยๆ ปูที่นอน เห็นมัดกล้ามหลังที่ขยับเขยื้อนเป็นลอนสวยงาม หัวใจของเขาก็เต้นแรงด้วยความปรารถนาที่เปลี่ยนไปจากเดิม
เมื่อไฟทุกดวงดับลง เหลือเพียงแสงจันทร์ที่ลอดผ่านร่องไม้ระแนง ปู่มั่นที่ตรากตรำงานสวนมาทั้งวันก็หลับสนิท ส่งเสียงกรนแผ่วเบาเป็นจังหวะ ตะวันที่แสร้งหลับค่อยๆ ลืมตาขึ้นในความมืด เขาลุกขึ้นนั่งมองร่างยักษ์ที่นอนหงายอยู่ข้างๆ
ปู่มั่นนอนนุ่งเพียงกางเกงขาสั้นรั้งสูง แผงอกหนากระเพื่อมขึ้นลงช้าๆ ตะวันเอื้อมมือที่สั่นเทาไปสัมผัสที่แผ่นอกกำยำนั้น ผิวของปู่ร้อนและหยาบกร้านแต่กลับปลุกเร้าอารมณ์อย่างรุนแรง นิ้วเรียวค่อยๆ ลากผ่านยอดอกที่แข็งชัน ก่อนจะเลื่อนลงต่ำไปตามร่องกล้ามท้องที่เรียงตัวสวยงาม
"ปู่จ๋า... ปู่ล่ำเหลือเกิน" ตะวันกระซิบแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน
เขาก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอหนาของปู่ สูดดมกลิ่นสาบชายวัยฉกรรจ์ที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจ มืออีกข้างซุกซนล้วงเข้าไปใต้ขอบกางเกงขาสั้นของปู่ สัมผัสเข้ากับความอุ่นซ่านและเส้นขนดกดำที่โคนขา ตะวันใจกล้ากว่าที่เคย เขาค่อยๆ คืบคลานขึ้นไปกึ่งกลางลำตัวของปู่มั่น ใช้ร่างกายบอบบางของตนเองบดเบียดเข้ากับท่อนขาที่ใหญ่โตและแข็งแรง
ในขณะที่ปู่หลับสนิท ตะวันค่อยๆ ถกกางเกงปู่ลงอย่างเบามือที่สุดจนเผยให้เห็นความเป็นชายที่ยิ่งใหญ่ตามวัยและรูปร่าง แม้ในยามหลับใหลมันยังคงดูมีอำนาจและน่าหลงใหล ตะวันก้มลงประทับรอยจูบเบาๆ ไปทั่วกล้ามเนื้อขาหนีบ และลวนลามร่างยักษ์นั้นด้วยความเสน่หาที่อัดอั้นมานาน โดยที่ปู่ผู้แสนใจดีไม่รู้เลยว่าหลานชายที่ตนเองแสนจะปกป้อง กำลังรุกล้ำอาณาเขตของตนด้วยตัณหาที่ยากจะหยุดยั้ง

ความเงียบสงัดของสวนท้ายหมู่บ้านถูกทำลายด้วยเพียงเสียงลมพัดใบไม้ไหว แต่ภายในบ้านไม้หลังเล็ก หัวใจของตะวันกลับเต้นระรัวราวกับกลองรัว เด็กหนุ่มขยับกายเข้าไปใกล้กึ่งกลางลำตัวของร่างยักษ์ที่หลับสนิท มือเรียวเล็กที่สั่นเทาค่อยๆ กอบกุมความอ่อนนุ่มที่หลับใหลอยู่ภายใต้กางเกงขาสั้นของปู่มั่นเอาไว้อย่างแผ่วเบา

ตะวันเริ่มขยับมือเป็นจังหวะเนิบนาบ สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ค่อยๆ พลุ่งพล่านขึ้นภายใต้ฝ่ามือ จากเดิมที่เป็นเพียงก้อนเนื้อนุ่มนิ่มที่พาดทับโคนขา ความเป็นชายของปู่มั่นเริ่มตอบสนองต่อการกระตุ้นอย่างรวดเร็ว ตะวันเบิกตากว้างเมื่อรู้สึกได้ว่าสิ่งนั้นเริ่มขยายตัวขึ้นจนคับแน่นเต็มกำมือ เส้นเลือดใหญ่เริ่มปูดโปนขึ้นตามความยาว ราวกับมีชีวิตและกำลังพยายามดิ้นรนออกมาจากพันธนาการ
จากความอ่อนนุ่มเปลี่ยนเป็นความขึงขัง และภายในเวลาไม่นาน ความเป็นชายของชายชราผู้กำยำก็พุ่งทะยานแข็งขันจน "แข็งเป็นหิน" ตั้งแต่โคนจรดปลาย ความร้อนแรงที่ส่งผ่านออกมาทำให้ตะวันถึงกับสั่นสะท้าน

ตะวันรั้งขอบกางเกงของปู่ลงจนสุด แสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านหน้าต่างอาบไล้ให้เห็น "อาวุธ" ประจำกายของชายฉกรรจ์วัย 60 ที่ดูน่าเกรงขามเกินกว่าที่เด็กหนุ่มจะคาดคิด
ลำลำสันที่ทรงพลัง: อวัยวะเพศที่แข็งตัวเต็มที่ของปู่มั่นนั้นมีขนาดใหญ่โตสมกับรูปร่างกำยำ ความยาวและหนาพุ่งชี้ขึ้นหาแผงอก กล้ามเนื้อส่วนโคนนั้นแน่นหนาและเข้มขรึม มีเส้นเลือดสีเขียวปูดโปนพาดพันไปรอบๆ ราวกับรากไทรที่โอบล้อมต้นไม้ใหญ่
ส่วนปลายที่โอฬาร: ที่ปลายยอดนั้น หัวอวัยวะเพศบานขยายออกจนดูคล้ายดอกเห็ดป่ายักษ์ ผิวส่วนปลายเนียนละเอียดแต่ตึงเปรี๊ยะด้วยเลือดที่สูบฉีด รูตรงกลางเริ่มมีหยาดน้ำใสๆ ปริ่มออกมาสะท้อนแสงจันทร์ บ่งบอกถึงความสมบูรณ์แข็งแรงของร่างกายที่ถูกดูแลมาอย่างดี
ตะวันมองภาพตรงหน้าด้วยอาการใจสั่นระรัว ความใหญ่โตที่ได้สัมผัสและได้เห็นด้วยตาทำให้เขาแทบหายใจไม่ทั่วท้อง มันไม่ใช่แค่เรื่องของเพศรส แต่มันคือ "พละกำลังของเพศชาย" ที่เขาสัมผัสได้จากร่างยักษ์ของปู่ ความตื่นเต้นเข้าครอบงำจนตะวันต้องหอบหายใจถี่
"ปู่จ๋า... ทำไมมันถึง... ใหญ่โตขนาดนี้"
เด็กหนุ่มพึมพำกับตัวเอง มือเล็กลองลูบไล้จากโคนขึ้นไปหาปลายหัวที่บานออก สัมผัสถึงความหยักและรอยแยกที่ดูดุดัน การได้เห็นอวัยวะเพศที่แข็งเต็มที่ของชายวัยฉกรรจ์ที่ตนหลงใหล ทำให้ฮอร์โมนในกายของตะวันพุ่งพล่านจนยากจะควบคุม เขาแอบโน้มตัวลงไปใช้ริมฝีปากแตะต้องความยิ่งใหญ่นั้นเบาๆ อย่างย่ามใจ ในขณะที่ปู่มั่นยังคงหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้า โดยไม่รู้เลยว่าความลับใต้ผ้าขาวม้าของตนกำลังถูกหลานชายตัวน้อยเชยชมอย่างบ้าคลั่ง

บรรยากาศภายในห้องโถงที่มืดมิด มีเพียงเสียงลมพัดใบไผ่ดังแว่วมาตามลม แต่ภายในใจของตะวันกลับร้อนรุ่มไปด้วยไฟตัณหา ความเขินอายถูกเผาไหม้ไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความลุ่มหลงในร่างกายอันทรงพลังของปู่ที่นอนแผ่หลาอยู่ตรงหน้า
สัมผัสที่รุกล้ำ... ความยิ่งใหญ่ที่คับปาก
ตะวันขยับกายเข้าไปคุกเข่าอยู่หว่างขาที่กางออกของร่างยักษ์ เขาโน้มตัวลงต่ำจนใบหน้าอยู่ห่างจากความเป็นชายที่แข็งขึงเพียงไม่กี่นิ้ว กลิ่นอายความร้อนและกลิ่นลูกผู้ชายจากตัวปู่มอมเมาให้เขาขาดสติ เด็กหนุ่มอ้าปากกว้างแล้วค่อยๆ ครอบริมฝีปากลงไปที่ส่วนหัวที่บานออกอย่างโอฬาร
"อื้อ..."
ตะวันครางในลำคอด้วยความลำบากทันทีที่รับสัมผัส ความใหญ่โตของมันทำให้เขาต้องอ้าปากจนสุดขากรรไกร ผิวสัมผัสที่ตึงเปรี๊ยะและหยักร่องของหัวอวัยวะเพศนั้นครูดไปกับเพดานปากที่อ่อนนุ่ม เขาพยายามจะกดริมฝีปากลงไปให้ลึกขึ้นเพื่อหวังจะกลืนกินมันเข้าไปให้หมด แต่ด้วยขนาดที่ยาวและหนาเกินกว่าเด็กวัย 14 จะรับไหว เขาจึงทำได้เพียงครอบเข้าไปได้แค่กึ่งกลางลำเท่านั้น ความคับแน่นทำให้เขารู้สึกเมื่อยล้าที่ขากรรไกรอย่างรวดเร็ว แต่ความซ่านสยิวที่แล่นพล่านกลับทำให้เขาไม่อยากถอนริมฝีปากออก
บทเรียนจากโลกไซเบอร์... สู่การปฏิบัติจริง
เมื่อเข้าได้ไม่สุด ตะวันจึงเปลี่ยนแผนมาใช้ทักษะที่แอบศึกษามาจากคลิปในอินเทอร์เน็ต เขาใช้มือเรียวเล็กทั้งสองข้างรวบกุมส่วนโคนกำยำที่เหลืออยู่เอาไว้แน่น แล้วเริ่มขยับรูดรั้งเป็นจังหวะหนักสลับเบา ในขณะที่ปากยังคงดูดดึงส่วนปลายอย่างบ้าคลั่ง
ตะวันถอนปากออกมาเล็กน้อยเพื่อให้หายใจสะดวกขึ้น ก่อนจะใช้ลิ้นสีชมพูอ่อนลากไล้ไปรอบรอยหยักของหัวที่บานขยาย เขาเน้นย้ำที่รูตรงกลางซึ่งมีน้ำกามปริ่มออกมาเล็กน้อย ลิ้นของเขาตวัดวนอย่างเชี่ยวชาญเลียนแบบที่เคยเห็นในจอภาพ พยายามกระตุ้นให้ยักษ์หลับตนนี้สะท้านขึ้นมา
เมื่ออารมณ์พุ่งถึงขีดสุด ตะวันใช้ทั้งมือและปากประสานงานกัน มือหนึ่งรูดรั้งเน้นที่โคนจนเส้นเลือดปูดขึ้นมาชัดเจน อีกมือหนึ่งก็เอื้อมไปนวดคลึงถุงอัณฑะใบโตที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลัง ส่วนปากก็ทำหน้าที่ดูดรั้งอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดัง "จ๊วบ" สะท้อนไปทั่วห้องโถง
ปู่มั่นยังคงหลับสนิทด้วยความอ่อนเพลีย เสียงกรนเบาๆ ในลำคอเปลี่ยนเป็นเสียงครางอืออาในบางจังหวะตามสัญชาตญาณเมื่อถูกกระตุ้นอย่างหนัก ร่างยักษ์ขยับกายเล็กน้อย แผงอกหนากระเพื่อมขึ้นลงช้าๆ ยิ่งกระตุ้นให้ตะวันย่ามใจ เขาทั้งอม ทั้งเลีย และรูดรั้งความยิ่งใหญ่นั้นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นตามไรผมของเด็กหนุ่ม เขาจ้องมองภาพความเป็นชายที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำลายของตนเองที่ส่องประกายวาววับใต้แสงจันทร์ ความรู้สึกที่ได้เป็นเจ้าของและได้ปรนเปรอชายฉกรรจ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในสายตาของเขา ทำให้ตะวันรู้สึกถึงชัยชนะและตัณหาที่เอ่อล้นจนยากจะถอนตัวออกจากร่างกายอันกำยำของปู่นี้ได้เลย
ความเงียบสงัดในบ้านไม้หลังเล็กยามดึกสงัดถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจหอบถี่ของเด็กหนุ่มที่กำลังมัวเมาในกามรส ตะวันยังคงขยับริมฝีปากดูดรั้งแท่งเนื้อกำยำของปู่อย่างบ้าคลั่ง น้ำลายใสๆ ไหลเยิ้มเคลือบไปตามลำเขื่องที่ส่องประกายวาววับใต้แสงจันทร์

ในขณะที่ตะวันกำลังรัวลิ้นวนรอบรอยหยักส่วนปลายอย่างช่ำชอง เขาก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับร่างยักษ์ น้ำเหนียวใส เริ่มซึมออกมาจากรอยแยกตรงปลายหัวอวัยวะเพศที่บานออกจนชุ่ม ปลายแท่งร้อนระอุขึ้นอีกหลายเท่าตัวและเริ่มเต้นตุบๆ ตามจังหวะการสูบฉีดของเลือดที่พุ่งพล่าน ร่างกำยำของปู่มั่นที่เคยนอนนิ่งเริ่มมีอาการ "เกร็งกระตุก" มัดกล้ามเนื้อขาหนีบและหน้าท้องที่ขึ้นเป็นลอนชัดเขม็งตึงจนเห็นเส้นเลือดปูดขึ้นมาชัดเจน เป็นสัญญาณว่าพละกำลังมหาศาลที่ถูกกักเก็บไว้กำลังจะระเบิดออกมา

ตะวันไม่ยอมถอนปากออก เขากลับอ้าปากกว้างขึ้นแล้วกดริมฝีปากลงไปจนลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทันใดนั้น ร่างยักษ์ของปู่มั่นก็สะดุ้งเฮือกสั้นๆ ขาทั้งสองข้างเกร็งจิกไปกับฟูกนอน
"อั่ก...!" ตะวันครางเบาๆ ในลำคอ เมื่อ น้ำอสุจิขาวขุ่นและร้อนจัด พุ่งทะลักออกมาจากส่วนลึกของร่างกายชายฉกรรจ์ แรงฉีดที่รุนแรงทำให้มันพุ่งเข้าสู่ลำคอของตะวันโดยตรงราวกับน้ำป่าไหลหลาก รสชาติคาวเค็มและข้นหนืดอันเป็นเอกลักษณ์ของชายวัยทองที่แข็งแรงอบอวลไปทั่วปาก
น้ำกามจำนวนมหาศาลไหลพรั่งพรูออกมาไม่หยุด จนล้นจากมุมปากที่อ้ากว้าง ไหลย้อยลงมาตามคอระหงของเด็กหนุ่ม ตะวันเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นพยายามขยับลำคอกลืนกินลาวาร้อนนั้นลงท้องอึกแล้วอึกเล่าด้วยความเสน่หา เขาไม่ได้รังเกียจแม้แต่น้อย แต่กลับรู้สึกเหมือนได้ครอบครองจิตวิญญาณและความเป็นชายทั้งหมดของปู่ไว้ในกายตนเอง

เมื่อพายุอารมณ์สิ้นสุดลง ความแข็งขึงที่เคยตั้งชันเริ่มอ่อนตัวลงเล็กน้อยภายในอุ้งปากของหลานชาย ตะวันค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกมาช้าๆ เห็นหยาดน้ำขาวขุ่นเปรอะเปื้อนไปทั้งริมฝีปากและพาดผ่านแก้มใส เขาใช้ลิ้นเลียเก็บกวาดความหวานคาวที่หลงเหลืออยู่ตามปลายหัวที่เริ่มยุบตัวลงอย่างละเอียดถี่ถ้วน ไม่ยอมให้เสียของแม้แต่หยดเดียว
ปู่มั่นยังคงหลับตาพริ้ม ร่างกายที่เคยเกร็งเขม็งเริ่มผ่อนคลายลง เสียงหอบหายใจหนักๆ ในคราแรกเริ่มสลับกลับมาเป็นเสียงกรนเบาๆ อย่างเป็นสุข ชายชราหารู้ไม่ว่าในความฝันอันแสนสุขนั้น เขาได้ปลดปล่อยพันธนาการแห่งวัยและพละกำลังทั้งหมดลงในลำคอของหลานชายตัวน้อยที่เขาสุดแสนจะรักและเอ็นดู ตะวันคลานขึ้นไปซบลงบนแผงอกหนาที่ยังคงมีหยาดเหงื่อซึม กอดร่างกายกำยำนั้นไว้แน่นพลางหลับไปพร้อมกับรสชาติของปู่ที่ยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้น

Hanata04

ขอบคุณครับ

kuminum

ขอบคุณมากครับ

saiyok

ดีต่อใจมากครับ

komkertz

แต่งดีมากครับ

redboy

เสียวดีมาก

เขียด1

ชอบมาก

hellsboy

ขอบคุณมากครับ รอติดตามครับ

lekthai

ขอบคุณมากมาย

soobin69ck

ขอบคุงมากคร้าบรออ่านเรื่องเต็มนะครับ

TheTide23

รอตอนต่อไปครับ

Toyoza

ขอบคุณครับ

watkrub

มาต่อไวๆนะคราบ ชอบเลย

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Ratchaponnickky

ขอบคุณครับ

karataejoe

ขอบคุนครับ

Mr.mmm

NHero123

ขอบคุน

Naruto9981

ขอบคุณมากๆนะครับ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ