เมื่ออีเพื่อน "เลว" มันรุกครูพละไม่สำเร็จ เราก็เลยต้องรุกแบบนิ่ม ๆ แทนอิอิ ตอนที่ 8

mama2549 · โพสต์ 2026-4-5 18:24:55

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย mama2549 เมื่อ 2026-4-6 22:27

   หากชอบก็คอมเม้นต์ให้กำลังใจเล็ก ๆ น้อย ๆ กันได้นะครับ อิอิ

   ป.ล. ยังไม่ได้แก้คำผิด บอลไม่มีเวลาอ่านซ้ำเลย หากอ่านแล้วงงก็ต้องขอโทษด้วยครับ

   "ครับพ่อ..." ครูปืนวางสาย สายตาฉายแววบางอย่างออกมา ก่อนจะเดินไปยังประตูหน้าบ้าน เปิดแง้มทิ้งไว้เพื่อล่อใครบางคนให้เข้ามาติดกับดัก จากนั้นก็เดินเข้าห้องนอน เอนกายกึ่งนั่งกึ่งนอนหลังพิงเข้ากับหัวเตียง

   ทันใดนั้นใบหน้าหล่อก็ปรากฎรอยยิ้มร้าย ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกล่องไม้เล็ก ๆ ที่วางอยู่ตรงหัวเตียง มีบางอย่างที่ถูกเก็บเอาไว้ข้างใน สิ่งที่เขาต้องนำมันออกมาใช้ ทำตามที่ใจต้องการ

   แต่ทันใดนั้น เสียงใส่ของมินก็ดังมาจากประตูหน้าบ้าน

   "ครูครับ..."

   มินตะโกนขึ้นเบา ๆ พร้อมกับชะโงกหน้าเข้าไปมอง ไม่มีเสียงตอบรับ มีเพียงประตูที่เปิดแง้มเอาไว้ ทุกอย่างในบ้านดูเงียบจนน่าแปลกใจ มีแค่แสงไฟที่สว่างวาบไปทั่วบ้าน

   มินผลักประตูเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน

   "ครู... ครูอยู่ไหมครับ"

   เสียงเรียกเบา ๆ ของมินดังขึ้นอีกครั้ง แต่ทุกอย่างก็ยังคงเงียบสนิดเหมือนเดิม หัวใจมินเริ่มเต้นแรง ก่อนจะเดินไปยังห้องนอน ประตูปิดไม่สนิดเห็นแสงไฟลอดออกมา

   มินยื่นมือไปจับลูกบิด ก่อนจะค่อย ๆ ออกแรงดันมันเข้าไป เผยให้เห็นคนตรงหน้านอนแผ่ร่าอยู่บนเตียง

   "ครูครับ เป็นอะไร-"

   ก่อนที่เสียงของมินจะหยุดลง ลมหายใจเริ่มสะดุด เพราะภาพตรงหน้าทำให้มินถึงกับต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ

   ร่างสูงใหญ่ของครูปืนนอนเอนหลังพิงหัวเตียง กางเกงบอลสีดำลดต่ำลงมาที่สะโพกเล็กน้อย ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นมัดกล้ามชัดเจน แผงอกกว้างขยับขึ้นลงอย่างช้า ๆ ตามจังหวะการหายใจ

   ส่วนกล้ามเนื้อตรงท้องดูตึงแน่นเรียงตัวเป็นก้อน ๆ ราวกับถูกแกะสลักมาอย่างตั้งใจ เส้นเลือดบาง ๆ ที่ต้นแขนและหัวไหล่ยิ่งตอกย้ำให้ภาพตรงหน้าดูน่า... อันตราย

   แต่เป็นความอันตรายที่ทำให้มิน ไม่สามารถละสายตาจากมันได้

   "..."

   มินยืนนิ่ง กลืนน้ำลายลงคอดัง อึก สายตาไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหน เพราะทั้งใบหน้าแววตาของครูปืน มันร้อนแรงจนเกิดกว่าเด็กอย่างมินจะต้านทานเอาไว้ได้

   ก่อนที่สายตามินเหลือบไปสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง ริมฝีปากหนาของครูปืนคาบลูกอมเอาไว้ในปาก

   ลูกอม superจุ๊บ ที่ทำเอาหัวใจมินเต้นแรงหนักขึ้นกว่าเดิม

   ตึกตัก

   ตึกตัก

   หัวใจมินกระตุกแรง ก่อนที่คำพูดเมื่อวันก่อนของครูปืน จะผุดขึ้นมาในหัวอย่างชัดเจน

   "ถ้าเธอเห็นครูกินมันวันไหน... วันนั้นครูก็จะยอมตกเป็นของเธอ"

   ตึกตัก

   ตึกตัก

   เสียงเต้นของหัวใจมินทวีความรุนแรงขึ้น

   "เชี่ย..."

   เสียงอุทานเล็ก ๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากบาง ก่อนที่มินจะรีบดึงประตูปิดดัง ปัง! สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อย่างคนสติหลุด

   "อีเตี้ย..."

   "ตาฟาดไปแน่ ๆ ไม่จริง มันเป็นไปไม่ได้..."

   มือมินกำลูกบิดแน่น พ่นลมหายใจออกยาว ๆ ก่อนจะตัดสินใจเปิดเข้าไปอีกครั้ง เพื่อความแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฟาดไป

   แกร็ก

   "เข้ามาสิ"

   เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในทันที และชัดเจนเลยว่า... คราวนี้มินไม่ได้ตาฟาดไปจริง ๆ

   ครูปืนยังคงนอนอยู่ในท่าเดิม ลูกอมยังคงคาบอยู่ที่ริมฝีปาก สายตาคมมองมาที่คนตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง

   มินถึงกับชะงัก ร่างกายสั่นวาบไปทั้งตัว ถ้าเป็นก่อนน่านี้ เขาเองคงจะวิ่งเข้าใสไปแล้ว แต่มาวันนี้... มันไม่รู้เกิดอะไรขึ้นกับตัวเขา จากที่รุกครูปืนมาตลอด กลับก้าวขาไม่ออกเอาสะงั้น

   "ถะ... ถ้าครูไม่เป็นไรแล้ว งั้นมินกลับละนะ"

   จู่ ๆ ร่างกายมินก็สั่งให้ถอย ก่อนที่มินจะปิดประตูดัง ปัง! อีกครั้ง

   ทันทีนั้น... มินแทบจะมีหนีออกไปยังประตูหน้าบ้านอย่างไว แต่ไม่ทันได้ย่างกรายเท้าออกไป

   หมับ!

   ลำแขนแกร่งคว้ารวบเอวบางเอาไว้จากด้านหลัง ก่อนจะถูกดึงเข้าไปจนแนบชิดในระดับสายตา

   "คุ...ครู..."

   เสียงมินสั่นจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้

   "มินว่ามินกลับบ้านดีกว่านะ"

   พูดจบมินก็พยายามดันตัวเองจนหลุดออกจากวงแขนของครูปืน แต่ไม่ทันได้ก้าวขา

   แกร็ก

   เสียงล็อกประตูดังขึ้น เสียงดังชัดเจน ชัดจนมินถึงกับสิ้นหวัง เพราะไม่มีทางให้หนีได้อีกต่อไปแล้ว...

   มินชะงัก ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับครูปืน สายตาทั้งสองปะทะเข้าหากัน ครูปืนยืนอยู่ตรงหน้า มันใกล้จนเกินไป ใกล้จนลมหายใจอุ่น ๆ แตะผิวหน้า

   "จะรีบไปไหนละ"

   เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเบา ๆ ขยับร่างสูงใหญ่เดินเข้าหา ก่อนที่มินเองก็เริ่มรู้ตัว ก้าวถอยหลังอย่างไม่ลังเล

   "เพิ่งมาไม่ใช่เหรอ..."

   ครูปืนหยุดกลืนน้ำลาย ก้าวเดินตามช้า ๆ แต่แฝงไปด้วยความมั่นคง

   "แล้วจะรีบกลับไปไหนละ"

   ริมฝีปากขยับพูด แต่ยังคงคาบลูกอมนั้นเอาไว้ตรงกระพุ้งแก้ม ก่อนจะส่งสายตาหวานมองคนตรงหน้า ราวกับจะกลืนกิน

   มินเดินถอยหลังไปทีละก้าว หัวใจเขาเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา โดยที่มินเองไม่รู้เลยว่า... ทางข้างหลังที่เขากำลังถูกต้อนเข้าไปอยู่นั้น มันคือห้องนอนนั่นเอง

   มินเดินถอยหลังไปเรื่อย ๆ จนส้นเท้าด้านหลังชนเข้ากับขอบปลายเตียง ร่างบ่างที่กำลังสั่นไหว เสียหลักนั่งลงโดยไม่ทันรู้ตัว แต่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่คนตรงหน้า... ที่กำลังเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ

   มั่นคง และไม่มีความลังเลใด ๆ เลยแม้แต่น้อย

   "ครูขอนะ..."

   เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น

   "รอต่อไปไม่ไหวแล้ว"

   เสียงนั้นของครูปืน ทำหัวใจมินกระตุกหล่นวูบ ร่างกายตอบสนองเร็วกว่าความคิด

   มินถอยร่นขึ้นไปบนเตียงนุ่นอย่างอัตโนมัติ สองขายกชันเข่าขึ้นเหมือนกับตั้งรับ ส่วนสายตาไม่ละไปจากครูปืนแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว

   เขาไม่คิดเลยว่า พอทุกอย่างกำลังจะเกิดขึ้นจริง เด็กคนนั้นที่ออกตัวแรงรุกครูปืนมาตลอด แต่วันนี้กลับไปไม่เป็นเอาสะงั้น

   "ครู... มั่นใจแล้วจริง ๆ ใช่ไหม"

   เสียงแหบพร่าถามออกมา ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นเศษผ้า ที่อยู่ในมือครูปืน

   "แน่ใจสิ"

   ครูปืนตอบในทันที ไม่มีให้ลังเลแม้แต่น้อย

   "และครูจะไม่ปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปแน่นอน"

   คำพูดของครูปืน กลับยิ่งตอกย้ำบางอย่างในใจมินมากยิ่งขึ้น ครูพละหนุ่มที่เขาโหยหา ตอนนี้กำลังมองเขาราวกับจะกลืนกิน

   ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะค่อย ๆ คลานเข่าขึ้นมาบนเตียง แรงกดของที่นอนยุบลงตามน้ำหนัก จนเข้าใกล้มินเข้าไปทุกที

   มินถอยหลังจนสุดทาง ในที่สุดแผ่นหลังบางก็ชนเข้ากับหัวเตียง ไม่มีทางให้ไปต่อ ไม่มีทางให้หนีอีกแล้ว

   ลมหายใจมินเริ่มถี่แรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ก่อนที่เข่าของครูปืนจะดันเข้ามา แยกเข่าของมินให้อ้าออกจากกันอย่างช้า ๆ

   มันไม่ได้รุนแรง แต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ก่อนที่ร่างสูงของครูปืนจะแทรกตัวเข้ามา ครอบครองตรงหว่างขาของมินเอาไว้ จนรับรู้ได้ถึงไออุ่นจากกันและกัน

   "พร้อมไหม"

   เสียงทุ้มต่ำกระซิบถามขึ้นใกล้กกหู ในขณะที่มือทั้งสองข้างของครูปืนนั้น จับปลายผ้าทั้งสองข้างเอาไว้

   "อื้ม..."

   มินพยักหน้าเบา ๆ ทั้งที่หัวใจเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่ได้ ก่อนที่ครูปืนจะยกผ้าบางผืนนั้นขึ้นดึงจนตึง แล้วก็คาดปิดลงไปที่ดวงตาใสกลมโตนั้นอย่างเบามือ ก่อนจะรวบไปผูกปมเอาไว้ที่ท้ายทอย ไม่แน่น แต่ก็ไม่หลวมจนเกินไป

   "ปิดตาทำไม"

   ทันทีที่มินตกอยู่ในความมืด เสียงประท้วงเล็ก ๆ ก็ดังขึ้นทันที

   "จะได้ไม่ประหม่า..."

   "ครั้งแรกไม่ใช่เหรอ"

   เสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน ความจริงแล้ว ครูปืนเขาไม่อยากเห็นน้ำตาของมิน เพราะเขารู้ดีว่า นี่คือครั้งแรกของเขา และใจของครูปืนเองก็อาจไม่หนักแน่นพอ ที่จะทนเห็นน้ำตาของคนตัวเล็กคนนี้ได้ลง

   เขาก็เลยเลือกใช้วิธีนี้ เพื่อจะได้ลดความกลัวภายในใจลงได้บ้าง

   "อื้ม..."

   มินตอบรับเบา ๆ ในลำคอ ก่อนที่โลกทั้งใบจะดับวูบลง

   "มันมืด..."

   เสียงนั้นสั่นเล็ก ๆ ก่อนที่ครูปืนจะโน้มตัวลงไป กดจูบลงที่ซอกคอขาว

   "อย่าได้กลัวเลย"

   เสียงกระซิบต่ำแผ่วเบา แต่กลับชัดเจน

   "ปล่อยตัวตามสบายนะคนดี"

   คำพูดนั้นของครูปืน เหมือนปลอบประโลมความกลัวในใจของมิน ให้มันลดลงได้ไม่น้อย

   มือของครูปืนค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปประคองใบหน้าของมิน ปลายนิ้วสัมผัสอย่างแผ่วเบา แต่กลับทำให้มินถึงกับสะดุ้งวูบ เพราะการที่มองไม่เห็น มันทำให้ทุกสัมผัสของครูปืน มันชัดมากยิ่งขึ้น

   ก่อนที่ลมหายใจของทั้งสองคนค่อย ๆ ประสานเข้าหากัน

   กร๊อบ

   เสียงหนึ่งดังขึ้นภายในปากของครูปืน ลูกอมที่ว่านั้นถูกฟันคมกัดแตก ออกจากกัน

   ครูปืนไม่รอช้า ก้มลงกดจูบลงไปที่ริมฝีปากมินทันที บดจูบลงไปอย่างเร้าร้อน ก่อนจะป้อนลูกอมเข้าไปในปากของมิน

   "หวานจัง"

   เสียงเล็กเอ่ยขึ้น มันไม่ใช่ยาปลุกเซ็ก แต่ก็กระตุ้นอารมณ์ให้ลุกโชนได้ไม่น้อย

   ดวงตาของครูปืนจ้องมองริมฝีปากที่ขยับขึ้นลงของมิน เขามองจนรู้สึกคันยิบยิบไปทั้งใจ ปากที่ว่าหวานมากอยู่แล้ว แต่พอได้ความหวานจากลูกอมเข้าไป มันก็เลยหวานขึ้นเป็นเท่าตัว

   ก่อนที่ครูปืนจะกดแทรกลิ้นหนาเข้าไปร่วมแบ่งปันรสชาติหวานของลูกอม ของเหลวผสมผสานเข้ากับรสชาติของทั้งคู่ ก่อนจะค่อย ๆ หลอมรวมกันจนกลายเป็นหนึ่งเดียว

   ทำเอาสองร่างที่กำลังดูดดื่มกันอย่างเร้าร้อน กอดเกี่ยวกระหวัดรัดพัวพัน ปากหนาของครูปืนไล่ขบเม้นไปตามเรื่อนร่างของมิน พร้อมกับลมหายใจที่ร้อนแรง แต่ก็ทะนุถนอมในเวลาเดียวกัน จนเสื้อผ้าที่หลุดรุ่ยถูกถอดโยนทิ้งลงพื้นไปพร้อม ๆ กัน

   เวลานี้เรื่อนร่างของมินเปลือยเปล่าไปทั้งตัว ผิดกายขาวเนียนสั่นระริกไปพร้อมกับประสาทสัมผัสเฉียบไวกว่าปกติ เพราะดวงตาของเขามองไม่เห็นอะไรเลย

   จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ! ครูปืนยังคงดูดดื่มริมฝีปากหวานของมินอย่างร้อนรุ้ม ริมฝีปากหนาเม้นกัดเบา ๆ ไปทั่วผิวเนื้อ

   ถึงแม้ว่าครูปืนยังไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ แต่มินเองกลับรู้สึกได้ถึงสายตาของครูปืน ที่กำลังโลมเลียเรื่อนร่างของเขา... ทั้งตื่นกลัว... แต่ก็ตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน

   มือของครูปืนเลื่อนไปจนถึงท่อนล่างของมิน ก่อนจะจับเรียวขาทั้งสองข้างแยกออกจากกัน แล้วจ้องมองพื้นที่ลับของอีกฝ่ายอย่างไม่คิดจะปิดบังความต้องการ

   และในจังหวะนั้น ทำให้มินรู้สึกได้ว่าช่วงเวลามันใกล้เข้ามาแล้ว เขารู้สึกขัดเขินเล็กน้อย จนเริ่มออกอาการกระสับกระส่าย ทำท่าจะเอามือปิดส่วนนั้นเอาไว้ แต่ความไว้ก็ไม่เท่ามือครูปืน ที่รวบสองมือของมินกดลงไปกับเตียง

   มินรู้สึกได้ถึงสายตาที่ร้อนแรงของครูปืนนั่น ที่กำลังจ้องมองส่วนนั้นของเขา

   ก่อนที่มือหนาของครูปืน แหวกแก้มก้นของมินแยกออกจากกัน ทำให้ช่องทางรักนั้น กระตุกหดเกร็งอย่างไม่อายสายตาคนตรงหน้า

ส่วนความคิดของครูปืนนั้น เมื่อได้เห็นช่องทางรักขมิบ ความคิดในหัวก็ขาวโพรนขึ้นทันที

เมื่อเขาคิดว่า อีกไม่นานช่องทางอันแสนยั่วยวนใจตรงหน้านั้น ก็จะดูดกลืนลำควยแข็งขื่นของเขาเข้าไป และมันคงจะแนบแน่น ตอดรัดความใหญ่โตของปืนกระบอกนั้นของเขา จนเสียวแทบขาดใจแน่นอน

   ในที่สุดความคิดนั้น ก็ทำให้ลำควยของครูปืนผงาดแข็งขื่นขึ้น พร้อมที่จะรบทันที

   "ครูจะเริ่มแล้วนะ"

   "อื้ม..."

   เสียงสั่นของมินดังขึ้นในลำคอ ก่อนที่ครูปืนจะก้มหน้าลงไป ซุกเข้ากับช่องทางรักนั้น

   จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!

   "ครู... มินอยากมองหน้าครู"

   "รออีกนิดนะครับคนดี เดี๋ยวครูจะเอาผ้าออกให้"

   สิ้นเสียงครูปืนก็สอดลิ้นเข้าไปปลุกปั่นในช่องทางรักนั้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันกลับร้อนแรงยิ้งกว่าเดิมเป็นสิบเท่า ปลายลิ้นเรียวค่อย ๆ ตวัดดูดเลียรูแดงอย่างตั้งใจ เหมือนกับว่าตรงส่วนนั้นมันหอมหวานอย่างกับลูกอม

   "อ๊า! เสียวครับครู"

   มินร้องครางเมื่อปลายลิ้นของครูปืนเข้าเล่นงานตรงส่วนนั้น ทำเอาร่างที่บอบบางถึงกับสั่นระริก

   "อื้มมมม อ่าาาา ซื๊ดดดด"

   มินหายใจหอบถี่ส่งเสียงร้องครวญคราง พร้อมกับสองมือจิกลงไปที่ผมของครูปืนแน่น

   พอหน่ำใจครูปืนก็เงยหน้าขึ้น ก่อนจะคุกเขาคร่อมอยู่เหนืออกของมิน ควักเอาท่อนควยแปดนิ้วมาดุดดันเปิดปากของคนที่อยู่ใต้ร่าง จากนั้นก็กดแทรกมันเข้าไปในปากเล็กทีเดียวได้ครึ่งลำ

   เล่นเอามินถึงกับสำลักเบา ๆ

   "เลียให้หน่อยครับคนเก่ง"

   มันใหญ่มากจนคับแน่นไปหมด ยึดพื้นที่ในปากจนมินแทบหายใจไม่ออก แต่มินก็เด็ดไม่แพ้กัน ดูดเลียหัวควยบานใหญ่ได้อย่างชำนาญ

   มือสองข้างของครูปืนค้ำยันไปกับหัวเตียง สายตาร้อนระอุจ้องมองสีหน้าของมินอันแสนเย้ายวน ที่กำลังดูดกลืนโลมเลียท่อนควยแปดนิ้วของเขา

   ริมฝีปากบางค่อย ๆ เขมือบโลมเลียอย่างตั้งใจ มือเล็กทั้งสองข้างจับแน่นอยู่ที่โคนควย ในขณะที่ปากเล็กก็ทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดี

   "อื้มมมม อ่าาาาา ซื๊ดดดดด"  ลมหายใจของครูปืนทวีความหนักหน่วงขึ้น เสียงร้องครางราวกับจะขาดใจ ในขณะที่เอวเร่งขยับเคลื่อนความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

   "อ่าาาาา ซื๊ดดดดด อื้มมมม"

   ในที่สุดครูปืนก็ทนต่อไปไม่ไหว จับลำควยถอนออกจากปากมิน ก่อนจะจับมินพลิกคว่ำหน้าในท่าสองมือเกาะหัวเตียง

   ลำตัวมินโค้งเว้าตามสัดส่วน แผ่นหลังเว้าจนมาถึงก้นเด้งงอล ผิวขาวบอบบางจนทำเอาครูปืนถึงกับกลืนน้ำลาย ก่อนจะเข้าประชิดโลมเลียแผ่นหลังอย่างเร้าร้อน

   ลิ้นหนาของครูปืนกดจูบไปตามแผ่นหลังขาว สายตาจับจ้องทุกอนูผิวอย่างไม่วางตา ซึ่งเขาเองก็ยอมรับว่า กำลังตกหลุมพรางที่ไม่อาจจะลุกขึ้นได้อีกต่อไป แต่เขาก็ยินยอมที่จะตกลงไปอย่างเต็มใจ

   ฝั่งมินที่ตอนนี้มืดบอดไปหมดแปดด้าน แต่ความรู้สึกเสียวซ่านกลับเล่นงานเขาได้อย่างหนักหน่วงเช่นกัน ซึ่งมินเองก็ไม่อาจรู้ได้ว่า อีกไม่กี่อึดใจเขาก็จะได้พบเข้ากับความเจ็บปวดนั้นแล้ว

   ในที่สุดครูปืนก็ไล่โลมเลียมาจนถึงก้นเด้งกลม สายตาจับจ้องอยู่ตรงนั้นไม่ละสายตา ก่อนจะใช้สองมือแยกมันออกจากกันอีกครั้ง แล้วก็จะจูโจมมันลงไปทันที

   ลิ้นหนาของครูปืนกดแทรกเข้าไปช่องทางเร้นลับนั้นอีกครั้ง เพื่อเป็นการนำทาง ก่อนที่ครูปืนจะละลิ้นหนาออกมา จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นนิ้วข้างหนึ่งกดเข้าไปแทน

   สัมผัสนั้นทำให้มินกระตุกเกร็งเล็กน้อย

   ครูปืนไม่รอช้าหยิบเจลหล่อลื่นขึ้นมาบีบชะโลมลงไป ก่อนจะกดนิ้วที่สองลงไป ความคับแน่นทำเอาลำควยของเขายิ่งขยายตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิม

   นิ้วที่สองค่อนข้างเข้าไปได้อย่างลำบาก แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีจากการอดทนของมิน และความถนุถนอมของครูปืน พอถึงนิ้วที่สามมินเริ่มจะทนไม่ไหวจึงหนีบขาสองข้างเข้าหากันจนแน่นด้วยความเจ็บปวด เพื่อประท้วงเล็ก ๆ ให้ครูปืนได้รับรู้ถึงความเจ็บนั้น

   "โอ๊ะ... เจ็บ ๆ"

   ทว่าครูปืนกลับพูดหวาดล้อมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนออกไปว่า...

   "ทนหน่อยนะครับ... ถ้าสามนิ้วเข้าไปได้"

   "กระบอกปืนของครู... ก็จะเข้าไปได้เช่นกัน"

   พูดจบครูปืนก็ไม่ได้รอคำตอบ เขากลับยัดนิ้วที่สามเข้าไปทีเดียว โดยที่มินเองยังไม่ทันตั้งตัว

"อ้าาาาาา อื้มมมมม"

   เสียงแหบพร่าของมินดังออกมา แต่ก็หยุดลงด้วยริมฝีปากหนาของครูปืนที่ดึงเขาเข้าไปกดจูบ ดูดดื่มเพื่อบรรเท่าความเจ็บปวดนั้นไว้

   มินจึงยอมอย่างว่าง่าย ครูปืนเอียงหน้ามินมากดจูบอีกครั้ง สายตาพร่ามัวมองคนร่างใหญ่ตรงหน้าอย่างอาวอน โดยที่ผ้ายังคงปิดตาเอาไว้

   ครูปืนป้อนจูบบรรเทาความตื่นกลัวและช่วยให้มินรู้สึกผ่อนคลาย จากนั้นก็เริ่มขยับนิ้วทั้งสามเข้าออกช่องทางรักอย่างเบามือ แต่ยังพอได้ยินเสียงครวญครางของมินเล็ดลอดออกมาอยู่บ้าง

   "ครูครับ... ใส่ของจริงมาเถอะครับ"

   ถึงจะรู้ว่ามันต้องเจอกับความเจ็บปวดมากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ตาม แต่มินก็เลือกที่จะเอ่ยประโยคนั้นออกไป เพื่อแค่หวังว่าให้ครูปืนได้มีความสุขกับเซ็กครั้งนี้ให้ได้มากที่สุด ถึงมันจะเจ็บปวดมากสักแค่ไหนแต่มินกลับเลือกที่จะเป็นฝ่ายอดทนเอง

   ครูปืนขยับนิ้วทั้งสามเข้าออกได้ไม่นานก็ต้องหยุดลง ดึงนิ้วทั้งสามออกจากช่องทางเร้นลับนั้น จนเห็นเนื้ออ่อนนุ่มแดงข้างในได้ชัดเจน มันขมิบรัดจนเขาเองถึงกับอดทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว...

   จากนั้นครูปืนก็จัดท่วงท่าให้ตัวเขาเองอยู่ตรงกับช่องทางรักนั้น ก่อนจะจับไปที่ลำควยส่วนอีกมือก็แบะแก้มก้นมินออก

   ครูปืนไม่รอช้า ก่อนจะค่อย ๆ กดส่วนหัวบานนั้นเข้าไปอย่างช้า ๆ จนในที่สุดการสอดใส่ก็ผ่านไปด้วยดี โดยมีเจลหล่อลื่นช่วยทำหน้าที่นำมันเข้าไปจนเกือบมิดลำ

   "อ้าาาาา ซื๊ดดดดด"

   มินกัดริมฝีปากแน่นกลั้นเสียงร้องจากความเจ็บปวดนั้นไว้ มันเหมือนฟ้าทั้งหมดกำลังถล่มลงมาพร้อม ๆ กัน

   ส่วนครูปืนพอลำควยเข้าไปได้ก็กดแช่เอาไว้ ก่อนจะค่อย ๆ ออกแรงกระแทกเบา ๆ แต่แน่น ๆ เต็มไปด้วยความเสียวซ่านจนคนใต้ร่างถึงกับสั่นริก ๆ

   "อ่าาาา ซื๊ดดดด แน่นมาก อ่าาาา"

   ครูปืนเริ่มส่งเสียงร้องคำรามในลำคอ ความคับแน่นนั้นได้แล่นเข้าสู้ขั่วหัวใจจนมันเสียววาบไปทั้งตัว เป็นครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ที่ไม่ใชีผู้หญิง แต่รสชาตความเสียวมันกลับต่างกันลิบลับ เพราะช่องทางนี้มันรัดแน่นจนเขาเสียวแทบขาดใจอยู่แล้ว

   มินรู้สึกร้อนรุ่มเหมือนโดนเปลวไฟเผาผลาญ จนร่างกายท่อนล่างแทบจะแตกแยกออกจากกันให้รู้แล้วรู้รอด

   ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! เสียงกระแทกลำควยเข้าช่องทางรักของครูปืนดังขึ้นเรื่อย ๆ ผสมผสานกับเสียงร้องครางของเขาทั้งสองได้อย่างลงตัว คนหนึ่งเสียวแทบขาดใจ ส่วนร่างเล็กกลับเจ็บปวดจนแทบจะคลานหนี แต่ก็ต้องกัดฟันทนเพื่อคนที่ตัวเองโหยหามาแสนนาน

   ครูปืนกระแทกท่านี้ได้ไม่นานก็จับมินเปลี่ยนท่า ให้พลิกนอยหงายลง ก่อนจะจับเรียวขาทั้งสองข้างของมินขึ้นพาดบ่า จากนั้นก็กระแทกกระทั้นเข้ามาแบบรัวเร็ว

   เวลานี้มินเจ็บจนปากสั่นไปหมด ลำไส้ถูกกระทุ้ง ตำเอา ตำเอา จนใกล้จะแหลกเหลวอยู่แล้ว ตับบบบ ตับบบบ ตับบบบ เสียงกระแทกเย็ดยังคงดังอย่างต่อเนื่องในขณะที่เสียงร้องครวญครางของครูปืนก็ดังขึ้นไม่แพ้กัน

   "อ้าาาาา โอ้ยยยย โคตรเสียวววว อ่าาาา"

   ริมฝีปากหนาร้องครางส่วนเอวนั้นก็ยังทำงานอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าเงยขึ้นเหนือฟ้าซูดปากร้องครางเสียงลั่น ลำตัวเกร็งจนมัดกล้ามชัดขึ้นอย่างสวยงาม พร้อมกับเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นเต็มตัว

   เปลวไฟในตัวครูปืนลุกโชนเต็มที่ เขาจับมินกระแทกเย็ดตั้งแต่หัวเตียง ไล่ลงมากลางเตียง เปลี่ยนท่าแล้วท่าเล่าจนผ้าปูที่นอนหลุดรุ่ยไปหมด ก่อนจะมาจบด้วยท่าสุดท้าย

เขาจับมินอุ้มขึ้มา สอดแขนแกร่งของเขาเข้าไปข้อพับเข่า ต้นขาแข็งแรงเหยียดตึง ยืนตระหง่านมั่นคง ขยับเอวกระแทกกระทุ้งเสยขึ้นอย่างหนักหน่วง สอดลำควยส่งลึกเข้าไปด้านในสุดครั้งแล้วครั้งเล่า

   "อะ อะ ลึกมาก อะ อะ อื้มมมม"

   ในท่านี้ความเสียวเริ่มแล่นเข้าสู่ขั่วหัวใจของมินมากขึ้น ความเจ็บปวดที่สะสมมานานเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียวเล็ก ๆ

   "คุ... เสียวววว อ่าาาา"

   เสียงครางของมินยิ่งเพิ่มความกำหนัดให้ครูปืนมากขึ้น เขารวบตัวมินเข้าหาอ้อมกอดแน่น ก่อนจะกระแทกเย็ดเข้ามาจนสุดแรง พลังทั้งหมดที่ยังคงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดกำลังจะหมดลง

   "อ้าาาาาา ซื๊ดดดดดด แตกแล้ววววว อ่าาาาา"

   ในที่สุดเพลิงราคะก็มาถึงตอนจบ ครูปืนอุ้มมินมาวางลงที่ปลายเตียง ก่อนจะกระแทกแบบรัว ๆ อีกเป็นสิบ ๆ ที ไม่นานน้ำเหนียวข้นก็กระฉูดเข้าช่องทางรักจนหมดสิ้น

   ร่างหนาของครูปืนเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ กล้ามเนื้อที่ถูกบีบคั้นให้หดเกร็งผุดขึ้นเต็มไปหมด ไม่แม้แต่เส้นเลือดตามแขนขาก็เกร็งจนปูดนูน มินเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งหลงไหล ในความหล่อและเซ็กส์ซี่ของครูปืนมากยิ่งขึ้น

   สายตาพร่ามัวของมินส่งยิ้มหวานให้คนตรงหน้าที่ตอนนี้ หอบหายใจถี่จนอกกระเพื่อม ก่อนที่ครูปืนจะก้มลงกดจูบลงไปที่หน้าผากของมินอย่างอ่อนโยน และหลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น

   "ทำไมหนูน่ารักอย่างนี้ละ"

แค่นี้ก่อนนะครับอิอิ ในที่สุดมินก็โดนของดีเปิดซิ่งจนได้

P09ank · โพสต์ 2026-4-5 19:24:09

ตีตราจองแล้ว 😛

nuangnut1996 · โพสต์ 2026-4-5 19:56:24

สนุกมากครับ

Bebou_260 · โพสต์ 2026-4-5 20:49:57

ขอบคุณครับ

Navar · โพสต์ 2026-4-5 21:37:00

สนุกมากครับ

armokung · โพสต์ 2026-4-5 21:45:42

Manny197 · โพสต์ 2026-4-5 21:59:11

สนุก

new95 · โพสต์ 2026-4-5 22:14:20

ขอบคุณครับ

ninenut · โพสต์ 2026-4-5 22:28:23

ขอบคุณครับ

zero_dice · โพสต์ 2026-4-5 22:33:09

oppowow · โพสต์ 2026-4-5 22:43:20

วาสนายัยมินสุดๆ ฟินแทน

ตาขาว · โพสต์ 2026-4-5 22:44:28

ลุ้นตอนต่อไป😁

นิรา · โพสต์ 2026-4-5 23:09:50

เลิศฟินมากกกก

nnont · โพสต์ 2026-4-5 23:33:20

ขอบคุณครับ

Dohaurd · โพสต์ 2026-4-5 23:52:25

ขอบคุณคับ 😇

montree254 · โพสต์ 2026-4-5 23:52:52

ยัยมินตายตาหลับแล้ว

jarn20116 · โพสต์ 2026-4-5 23:57:55

รอตอนต่อไปครับ

dscha · โพสต์ 2026-4-6 00:03:30

jackkrab · โพสต์ 2026-4-6 00:42:01

ขอบคุณครับ

Sup_yii · โพสต์ 2026-4-6 01:29:17

สนุกมากครับ รอตอนต่อไปเลยครับ

บัญชี		จำการเข้าสู่ระบบไว้	ลืมรหัสผ่าน
รหัสผ่าน			สมัครเข้าเรียน

เมื่ออีเพื่อน "เลว" มันรุกครูพละไม่สำเร็จ เราก็เลยต้องรุกแบบนิ่ม ๆ แทนอิอิ ตอนที่ 8

คะแนน