|
เวลาได้ล่วงเลยไปเรื่อยๆ เอาจริงๆมันก็ผ่านมาพักใหญ่แล้ว เราอยู่บนเกาะมาหลายเดือนโดยไม่มีวี่แววของการช่วยเหลือ ลุงดำที่บอกว่าเรือที่เราสร้างขึ้นยังงัยก็ออกทะเลไปก็มีแต่ตาย ทำให้ไม่มีใครกล้าเสี่ยง ตอนนี้บนเกาะ เรามีทั้งแหล่งน้ำที่ใสสะอาดและขยายจนมีใช้เหลือเฟือ มีแอ่งสำหรับแช่น้ำ มีกระชังปลาจากอวนที่ผมแอบซื้อจากระบบ สำหรับใส่ปลาไว้ทำอาหาร มีบ้านพักถาวรที่มีที่นอนจากใบไม้ที่ถักขึ้นด้วยฝีมือแบบภูมิปัญญา ถือว่าคงมีชีวิตรอดไปได้จนแก่ตายเลยด้วยซ้ำ เหลือเพียงอย่างเดียวคือเสื้อผ้าเครื่องนุ่มห่ม เอาจริงๆเสื้อผ้ามันหายไปตั้งแต่เดือนแรกแล้ว เพราะไม่มีเสื้อผ้าหลงเหลือมาถึงเกาะเลย ทุกคนผ้าขาดหลุดรุ่ย มีแค่ผมคนเดียวที่ยังใส่เสื้อผ้า เพราะคงนำเสื้อผ้าของบ่าวทั้ง 3 มันตัดแปะให้ โดยที่ผมได้สั่งชุดเย็บปักขนาดพกพามาจากระบบ เพราะผมเองไม่อยากใช้แต้มไปกับเรื่องไร้สาระมาก คนอื่นๆ ใส่เพียงกางเกงบางๆ ที่ขาดจนรุ่งริ่งไปหมด เพื่อปกปิดไอ้จ้อนของตัวเอง เย็นวันนั้นผมทานอาหารเสร็จ ก็นั่งเล่นอยู่ในบ้าน ผมได้ยินเสียงคนทะเลาะกัน แต่ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะไม่กล้าออกไปดู แต่ประโยคสุดท้าย ผมได้ยินว่า "เดี๋ยวมึงเจอกู" อีกแปบบ่าว 3 คนก็เดินเข้าบ้านมา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมเลยไม่ถามอะไร คืนนั้นผ่านไป ตื่นเช้ามาวันนี้ไม่มีอาหารเช้า ผมเลยถามว่าวันนี้ไม่มีปลาหรอ ลุงเพิ่มตอบผมว่า "เมื่อคืนไอ้ชิดมันทะเลาะกับไอ้ดำ พวกลุงไปห้ามแต่ไอ้ดำมันไม่ยอมขอรับ ตื่นเช้ามาพวกมันไม่ให้ปลาเรากิน ตอนนี้ไอ้ชิดกับไอ้คงเลยออกไปหาปลากัน" ผมถึงบางอ้อเลยครับ ว่าเสียงที่ผมได้ยินเมื่อคืนคือเสียงทะเลาะกันจริงๆ ผมเลยเดินไปหาลุงดำเพื่อจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น ไปที่ทะเลก็ไม่เจอ ผมเลยเดินไปที่แอ่งน้ำ ลุงดำกับลูกชาย 2 คนกำลังอาบน้ำกันอยู่ ผมถาม ผม : ลุงดำ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ลุงดำชายวัย ประมาณ 50 หุ่นผอม ผิวดำ หน้าตาดุดันแบบคนใต้หันมาจ้องผมตาเขม็ง พร้อมกับสายตาอีก 2 คู่ จากอินและมั่น ก่อนลุงดำจะยิ้มสรวญแล้วตอบผม ลุงดำ : ไม่มีอะไรขอรับคุณหนู คุณหนูมาอาบน้ำกับพวกกระผมสิขอรับ เดี๋ยวกระผมจะเล่าให้ฟัง ผมที่มีท่าทีใจดีสู้เสือก็เนียนๆเดินไปอาบน้ำ ลุงดำพูดกับเป็นสำเนียงทองแดง ลุงดำ : คุณหนูแก้ผ้าสิครับ จะได้ให้ไอ้อินกับไอ้มั่นซักให้ ผมถอดแค่เสื้อเพราะไม่เคยถอดเสื้อผ้าต่อหน้าคนไม่รู้จัก ตอนนั้นผมคิดแค่ว่า เอาวะไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ผมหยิบกะลามะพร้าวเพื่อตักน้ำอาบ ขันแรกน้ำราดลงไปยังไม่ทันถึงพื้น ก็มีสองมือโอบผมไว้ แล้วบอก "ถ้าไม่ถอดกางเกง เดี๋ยวจะไม่สะอาดนะขอรับ" จบเสียงพูดลุงดำก็มัดผมไว้ แล้วบอก "ไอ้มั่น ถอดกางเกง" ไอ้มั่นไม่รีรอ ถอดกางเกงผมออก ผมร้องโวยวาย ลุงดำขู่ผม "ถ้าไม่เงียบกูเอาถึงตาย บนเกาะนี้ไม่มีเจ้าไม่มีนาย กูนี่แหละใหญ่สุด" สัญชาตญาณดิบของคนเรือวัย 50 โผล่หางออกมาให้เห็น ลุงดำให้ไอ้อินจับผมมัดไว้ แล้วมองเรือนร่างเปลือยปล่าวของผม มือสากๆของคนเรือลูบไล้ไปที่ตัวผม พร้อมพูด "สวยชิบหาย ขาวผ่องเป็นสีชมพูไปทั้งตัวเลยวะ เมียกูผู้หญิงยังไม่ขนาดนี้เลย นี่หรอลูกท่านหลานเธอ วันนี้มาลองโดนควยไพร่หน่อยนะจ้ะ" พูดจบลุงดำก็ไซร้มาที่คอผม ผมดิ้นพร่านเลยครับ แต่ไม่กล้าส่งเสียงเพราะความกลัว ลุงดำไซร้คอผมด้วยความหื่นกระหาย หนวดเคราะที่รกรุงรังของลุงดำมันทำให้ผมรู้สึกแสบ ลุงดำพูดว่า "หอม น่าจูบ น่าเลียไปทุกส่วนเลยจ้ะเมียจ๋า" ไม่รีรอลุงดำควักควยอันเขื่องออกมา มันแข็งพร้อมใช้งานแล้ว ลำควยขนาดใหญ่และยาว ผงกหัวงึกๆ ลุงดำบอก "อม" ผมทำได้แค่ นั่งยองๆแล้วอ้าปากอมควยของลุงดำ มันใหญ่มากครับ คับปากเลยทีเดียว ลุงดำจับหัวผม แล้วดันควยมาจนสุดลำ ผมสำลัก อั้กๆ ลุงดำเด้าปากผมสักพัก จึงเปลี่ยนท่าโดยจับผมอุ้มขึ้น ให้ผมยืนแล้วหันหลัง จากนั้นลุงดำก็พยายามเอาควยยัดรูก้นของผม มันใหญ่มากครับ มันยัดไม่เข้าเพราะไม่มีเจลด้วย แต่ลุงดำก็พยายาม ทำยังงัยมันก็ไม่เข้า ลุงดำเลยยอมแพ้ แล้วให้ผมอ้าปากอมควยลุงดำอีกครั้ง พอควยเข้าปาก ลุงดำจับหัวผมแน่น แล้วกระแทกควยเข้าอย่างจัง สักพักลุงดำพูด "โอ้ยยย จะเสร็จแล้วว โอ้ยยยย ซี้ดดด โอ้ยย" แล้วน้ำเงี่ยนคนเรือก็พุ่งเข้าปากผม มันเยอะมากครับ จนผมสำลักแล้วคายออกมา ลุงดำอุ้มผมขึ้นแล้วจับผมจูบ หอมแก้ม พร้อมพูด "ที่นี่ไม่มีเจ้าไม่มีนาย มีแต่กูที่เป็นใหญ่" "ติ๊ง ระบบตรวจพบโฮสทำให้คู่นอนเสร็จกิจ รับ 100 คะแนน" "ติ๊งระบบตรวจพบ โฮสกินน้ำรักของคู่นอน รับเพิ่ม 100 คะแนน" ผมคิดในใจกินบ้าแกสิ มันสำลักโว้ย ลุงดำให้ผมอาบน้ำ แล้วอุ้มผมกลับบ้าน ใช่ครับ อุ้มผมไปตลอดทาง ไปถึงชิดกับคงนั่งเหลาไม้ทำเบ็ดตกปลาอยู่ ทั้งสองรีบลุกขึ้น "คุณหนูเป็นอะไรครับ" ผมไม่ตอบ ลุงดำตอบพร้อมหัวเราะ "เป็นเมียข้างัย" พี่ชิดกับพี่คงและลุงเพิ่มโกรธหนักมาก ทะเลาะกันอีกครั้ง แต่ลุงดำขู่ว่า "ถ้าพวกเอ็งจะฆ่าข้า ต้องฆ่าให้ตายนะ เพราะถ้าข้าไม่ตาย พวกเอ็งน่าจะรู้ว่าใครที่ต้องตายคนแรก" บ่าวทั้ง 3 เลยเงียบ เพราะรู้ว่าเป้าหมายที่ลุงดำหมายถึงคือผม
|