แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-3-26 06:55
หลายวันผ่านไป หลังจากที่พี่เจ้าของร้านเริ่มหมดความสนใจผม ผมรู้สึกเหงาและว่างเปล่าใจมาก ทุกครั้งที่ไปร้าน ผมยังนั่งเล่นเกมเหมือนเดิม แต่ไม่มีใครเรียกผมไปอีก ไม่มีมือหยาบ ๆ ไม่มีปากอุ่น ๆ ที่จะช่วยเพิ่มสมาธิให้ผม ผมเลยฝึกเล่นเกมหนักขึ้น ฝึกสมาธิด้วยการนึกถึงความเสียวเก่า ๆ จนตัวสั่นคนเดียวจู๋กระดกขึ้นลงอยู่ใต้กางเกง แล้ววันหนึ่งร้านจัดแข่งเกมแบบเล็กๆ ผมลงแข่งและได้ที่หนึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะสมาธิที่ฝึกมาจาก “การเพิ่มสมาธิ” ครั้งก่อน ๆ มันทำให้ผมโฟกัสได้ดีสุด ๆ คนดูปรบมือกันสนั่น ผมยิ้มกว้าง อกอุ่นด้วยความภูมิใจ ทันใดนั้น มีพี่คนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ พี่หน้าตาดี อายุสามสิบกว่า สวมเสื้อโปโลเรียบหรู ยิ้มหวาน บอกว่า “เก่งมากเลยน้อง อยากเข้าแคมป์ทีมแข่ง eSports ของพี่ไหม? พี่จะพาไปฝึกจริงจัง” ผมดีใจจนน้ำตาแทบไหล ใจเต้นแรงด้วยความฝัน ผมไม่คิดอะไรเลย ยอมตามพี่คนนั้นไปทันที
แต่พอรถจอดที่สถานที่จริง ผมเริ่มรู้สึกผิดปกติ มันเป็นตึกเก่า ๆ ทรุดโทรม มืดครึ้ม มีกลิ่นฉุนเหมือนกาวลอยคลุ้ง ในห้องมีผู้ชายสามคนนั่งวงกัน หน้าตาซูบซีด ตาแดงก่ำ กำลังดูดกาวจากถุงพลาสติก พี่ที่พาผมมา จับมือผมไว้แน่นแล้วหัวเราะบอกเพื่อน ๆ ว่า “หาเหยื่อมาให้แล้วว่ะ วันนี้สนุกแน่” ก่อนที่ผมจะตั้งตัว พี่คนนั้นก็โยนผมลงไปกลางวง ผมกลายเป็นศูนย์กลางของความหื่นโหยทันที ทุกคนพุ่งเข้ามาเหมือนสัตว์ร้ายที่หิวโหย พวกเขาสูดดม ดูดเลียผมทุกส่วนของร่างกาย เสื้อผ้าผมเปียกแฉะไปด้วยน้ำลายและเหงื่อ ผมรู้สึกตกใจในวินาทีแรก แต่แล้ว… ความเสียวที่คุ้นเคยก็พุ่งกลับมา ผมกลับชอบและไม่ขัดขืนเลยสักนิด ผมปล่อยตัวเองให้พวกเขาถอดเสื้อผ้าออกหมดจนเปลือยเปล่า มีคนหนึ่งยัดกระป๋องบางอย่างที่มีกลิ่นฉุนแรงใส่จมูกผม ผมสูดเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ แล้วทุกอย่างก็เริ่มล่องลอย มึนหัวแปลก ๆ แต่ตัวเบาหวิวเหมือนลอยอยู่ในเมฆ ความรู้สึกกลัวหายไปหมด เหลือแต่ความเสียวหวานที่ท่วมท้น
หน้าเล็ก ๆ ของผมโดนดูดจนแก้มเปียกชุ่ม ปากถูกบีบอ้า แล้วมีลิ้นกลิ่นฉุน ๆ แหย่เข้ามาในปาก ดูดลิ้นผมแรง ๆ ควยเล็ก ๆ ของผมถูกผลัดกันดูดและอมอย่างกระหาย รูตูดสีชมพูก็ถูกเลียและดูดสลับกันไปจนแดงช้ำ ผมตัวเกร็งกระตุก น้ำใส ๆ พุ่งออกมาเป็นระลอก พวกเขายังไม่หยุด ยังคงดูดเลียต่อไปจนผมน้ำแตกหลายรอบจนแห้งผาก พวกเขาอุ้มผมพาไปดูดทุกมุมห้อง บางทีอุ้มขึ้นโต๊ะ บางทีวางบนโซฟาเก่า ๆ ผมปล่อยตัวให้ล่องลอยไปกับความเสียวที่ไม่เคยเจอมาก่อน ใจผมเต็มไปด้วยความสุขแปลก ๆ ที่ถูกหลายคนหิวกระหายขนาดนี้ สุดท้ายพวกเขาจับผมขังไว้ในห้องเล็ก ๆ ไม่ให้ออกไปไหน ทุกมื้อพวกเขาผลัดกันเข้ามาป้อนน้ำว่าวให้ผม ชักใส่ปากผมจนเต็มปาก ผมกลืนกินทุกอย่างด้วยความชินชา ผมไม่รู้แล้วว่าอยู่มานานกี่วัน วันคืนพร่ามัวไปหมด ผมเริ่มทนไม่ไหว เริ่มคิดถึงการเล่นเกมจริง ๆ คิดถึงเครื่องเกม คิดถึงความสุขที่เคยมีโดยไม่ต้องถูกขังแบบนี้ ผมเลยวางแผนหนีออกมาได้ตอนพวกนั้นหลับสนิท ผมเดินแก้ผ้าในความมืด ออกจากตึกเก่า แล้วมีลุงแท็กซี่ใจดีคนหนึ่งแก่ ๆ มารับตัวผมไว้ ลุงพาผมขึ้นรถ แล้วพาไปบ้านลุง อาบน้ำอาบท่าให้อย่างดี เอาชุดลูกชายของลุงที่ตัวเล็กกว่าผมราวสองสามปีมาให้ใส่ ผมสวมเสื้อผ้าเด็กตัวเล็ก ๆ นั้นแล้วรู้สึกอบอุ่น แต่สมองยังล่องลอย จำทางกลับบ้านไม่ได้เลย คงเพราะฤทธิ์ยาที่พวกนั้นให้ดม
ตอนนี้ผมอยู่กับลุงแท็กซี่และลูกชายตัวเล็กของลุง ผมไม่รู้ตัวเองอยู่ที่ไหนอีกต่อไป แต่ทุกคืน ลุงจะอุ้มผมมานอนข้าง ๆ แล้วลูบหัวผมเบา ๆ บอกว่า “อยู่กับลุงเถอะลูก ลุงจะดูแลให้” ส่วนลูกชายลุงตัวเล็กก็ชอบมานอนกอดผม ผมรู้สึกอบอุ่นแต่ก็ยังคิดถึงเครื่องเกม คิดถึงความเสียวแบบเดิม ๆ อยู่เงียบ ๆ ผมไม่รู้ว่าวันหนึ่งจะได้กลับบ้านจริง ๆ หรือเปล่า… แต่ตอนนี้ ผมก็แค่ปล่อยตัวให้ล่องลอยไปกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น...
|