ส่วนที่ 1
ตอนที่2 การเปิดเผยที่เพิ่มขึ้น ความเกียดชังแบบพี่น้อง “ฉันมีเวลาแค่ห้านาทีก่อนที่จะต้องไปพบ...”เสียงหงุดหงิดดังขึ้นพร้อมกับประตูที่กระแทกกับผนังดังลั่นห้อง เสียงหยุดลงเมื่อเขาเห็นเด็กชายเปลือยกายอยู่หน้าห้อง เขาตกใจคูณสองเมื่อรู้ว่าเป็นน้องชายบุญธรรมที่น่าสมเพชของเขา ซึ่งดูน่าสมเพชยิ่งกว่าเดิมที่ยืนเปลือยกายในห้องเรียน อะไรวะเนี่ย? เลียมมาเพราะสตีเว่นส่งข้อความหาเขา และเขาไม่มีชั้นเรียนจริง ๆ ที่จริงแล้วเขามีเรียน แต่เขาขี้เกียจไปเรียน แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะเจอแบบนี้ ใตรจะคาดคิดว่าจะเจอน้องชายเปลือยกายอยู่ที่มหาวิทยาลัย? เจ้าตัวเล็กกำลังปิดบังอวัยวะเพศของเขา แต่เลียมก็เห็นเค้าโครงของอวัยวะเพศและถุงอัณฑะที่ซ่อนอยู่ระหว่างนิ้วมือของเขา “โอ้พระเจ้า!” เลียมหัวเราะ “แกกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย” “ฮิวโก้กำลังบอกพวกเราทั้งหมดเกี่ยวกับการเปลือยกายของเขาเลียม”สตีเว่นพูดก่อนคนอื่นจะทันได้พูดอะไร “แล้วนายมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?” ฮิวโก้รู้ว่าสตีเว่นต้องเชิญเขามาแน่ ๆ “เอ่อ...ฉันแค่เดินผ่านมาเลยแวะมาดูว่าการนำเสนอของฮิวโก้เป็นยังไงบ้าง” เลียมกล่าว “นายก็ดูเองสิว่าการนำเสนอของฮิวโก้เป็นยังไงบ้าง”อีวานหัวเราะเบา ๆ “ไม่ใช่ในขณะที่เขาปกปิดมันอยู่ นายดูไม่ได้หรอก”วิคเตอร์เยาะเย้ย “ทำไมนายถึงเปลือยกายล่ะน้องชาย”เลียมถามด้วยความรังเกียจแบบเด็กหนุ่มทั่วไป เลียมเดินเข้าไปในห้องและตัดสินใจนั่งลงที่แถวหน้าสุดเพื่อจะได้มองเห็นได้ชัดเจน ฮิวโก้กลืนน้ำลายเพราะเลียมยังไม่ได้ปิดประตูห้องสัมมนาเลยด้วยซ้ำ ฝั่งตรงข้าม หน้าต่างที่เปิดอยู่ยังคงมองออกไปนอกวิทยาเขต แต่เขาไม่กล้ามองเพื่อดูว่ามีใครสังเกตเห็นปรากฏการณ์หรือไม่ การเปิดเผยของฮิวโก้กำลังพัฒนาไปอย่างน่าทึ่ง เท่าที่ฮิวโก้รู้ เลียมไม่เคยเห็นฮิวโก้เปลือยกายมาก่อน เลียมคงจะวิจารณ์เขาอย่างหนักแน่ ๆ ถ้าเขาเคยเห็น จากความเห็นเกี่ยวกับความผอมแห้งของเขาไปจนถึงเรื่องไม่มีขนของเขา ทั้งหมดนี้ก่อนที่จะพูดถึงเรื่องสำคัญอย่างขนาดอวัยวะเพศ “ฉัน... เอ่อ... ฉันไปเที่ยวชายหาดเปลือยกายในวันหยุด”ฮิวโก้ยอมรับ “นั่นคือสิ่งที่พ่อไม่อยากบอกฉันใช่ไหม”เลียมหัวเราะอีกครั้ง พ่อของเลียมไม่ได้บอกเขาเพราะผู้ชายคนนั้นรู้ว่าเลียมเป็นคนนิสัยไม่ดี “ฮิวโก้ไม่รู้สึกอายเกี่ยวกับร่างกายของตัวเองใช่ไหมฮิวโก้” สตีเว่นกล่าว “นายไม่จำเป็นต้องปกปิดร่างกายอีกต่อไปแล้ว” สตีเว่นสนุกกับการที่ฮิวโก้ลังเลใจว่าจะเปิดเผยตัวเองต่อหน้าพี่ชายบุญธรรมของเขาเอง แน่นอนว่าเขาทำ ฮิวโก้ขยับมือออกจากอวัยวะเพศที่ปิดไว้ของเขา และเผยให้เห็นอวัยวะเพศชายเล็ก ๆของเขาต่อหน้าพี่ชายบุญธรรมที่คิดเสมอว่าตัวเองเหนือกว่ามาตลอด และตอนนี้ก็ได้รับการยืนยันแล้ว “ไอ้บ้าเอ๊ย ฮิวโก้! ควรจะมีขีดจำกัดเกี่ยวกับขนาดการเปลือยกายนะ”เลียมพูด เลียมอยู่ในห้องเรียนที่น่ารังเกียจของเด็กหนุ่มวิทยาลัยเช่นเดียวกับสตีเว่น ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมฮิวโก้ถึงปลื้มกับการพัฒนา ฮิวโก้เฝ้าดูเลียมดึงโทรศัพท์ของเขาออกมา “ฉันขอส่งรูปให้เพื่อนของฉันและถามว่ามีใครตัวเล็กแบบนี้บ้างไหม”เลียมถาม “ดะ ได้สิ” ฮิวโก้ตอบอย่างไม่ฉลาดนัก เลียมเล็งโทรศัพท์ของเขาและถ่ายรูปของฮิวโก้ที่ยังคงเปิดเผยอย่างเต็มที่ด้วยมือของเขาที่ข้างลำตัว “เป็นเรื่องปกติที่จะตัวเล็กขนาดนี้ไหม หรือฉันใหญ่กว่าค่าเฉลี่ย” เลียมพูดออกมาดัง ๆในขณะที่เขาพิมพ์ “ถามเพราะน้องชายของฉันคือน้องชายคนเล็กของฉันจริง ๆ” เลียมเงยหน้าขึ้นมองฮิวโก้พร้อมกับยิ้มเยาะ “ฉันตัดสินใจทวีตแทนฉันจะได้รับการตอบรับที่มากขึ้นด้วยวิธีนี้” เลียมหัวเราะเสียงดัง ท้องของฮิวโก้ปั่นป่วน เลียมทวีตรูปนั้นจริงหรือ เลียมมีผู้ติดตาม 984 คน ปฏิกิริยารอบห้องนั้นรุนแรงมาก เพื่อน ๆ ของฮิวโก้ต่างตกตะลึง แต่พวกเขาก็ยังเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์เพื่อตรวจสอบรูปเช่นกัน “นาย... นายโพสต์รูปฉันจริง ๆ เหรอ”ฮิวโก้ถามด้วยเสียงสั่นเครือ “ใช่” เลียมหัวเราะอย่างโหดร้าย “ตอนนี้ทวิตเตอร์มันสกปรกโสโครกจริงๆ” ฮิวโก้พยักหน้าเห็นด้วย “แต่ไม่ต้องกังวล”เลียมพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ทำให้ไม่สบายใจ “ฉันใส่อิโมจิปิดไอ้จู๋น้อย ๆ ของนายไว้แล้ว” จู๋น้อย ๆ? ฮิวโก้ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่ชายบุญธรรมของเขาเพิ่งเรียกองคชาตของเขาว่าจู๋น้อยๆ “ฮิวโก้เพิ่งโชว์การเปลือยกายของเขาในขณะที่แชร์รูปภาพจากฤดูร้อนของเขานายสังเกตเห็นรูปภาพบนหน้าจอขนาดใหญ่หรือไม่” สตีเว่นพูดขึ้น เลียมไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่ตอนนี้เขามองแล้วสีหน้าของเขาก็แสดงออกถึงความรังเกียจ เขาไม่อยากเห็นน้องชายบุญธรรมของเขาเปลือยกาย และที่สำคัญที่สุดคือเขาไม่อยากเห็นเขาแข็งตัวแน่นอน “ไอ้นั่นมันแข็งตัวงั้นเหรอ”เลียมถามอย่างดูถูก การแข็งตัวของฮิวโก้ไม่ได้เล็กขนาดนั้น มันไม่เล็ก แต่มันเป็นแค่ค่าเฉลี่ยธรรมดาจนน่าผิดหวัง “ใช่... ฉันแข็งตัวแล้ว”ฮิวโก้ยอมรับถึงภาพที่การแข็งตัวที่อยู่บนหน้าจอตั้งแต่ก่อนเขาจะถอดเสื้อผ้า “มันใหญ่แค่ไหน” สตีเว่นถาม สตีเว่น เลียม และฮิวโก้เองกำลังแข่งขันกันว่าใครจะทำให้ฮิวโก้ขายหน้าได้มากที่สุด “เกือบห้านิ้ว” ฮิวโก้สารภาพ “เกือบ! เกือบห้านิ้ว?” เลียมพูดซ้ำด้วยน้ำเสียงเน้นย้ำ ฮิวโก้พยักหน้า “งั้นมันก็ไม่ใช่ห้านิ้วสินะ?”สตีเว่นถามเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงแง่ลบ “ควยของนายใหญ่เท่าไหร่กันแน่ ฮิวโก้?” นี่แหละคือมัน! ฮิวโก้กำลังจะบอกทุกคนว่าองคชาตของเขาใหญ่(เล็ก) แค่ไหน มันไม่ได้เล็ก แต่ขนาดโดยเฉลี่ยธรรมดาอย่างไม่น่าเชื่อ(ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย) จะกลายเป็นเรื่องน่าหัวเราะสำหรับฮิวโก้ไปตลอดกาลนับจากนี้ “สิบสิงเซนติเมตร... สี่จุดแปดนิ้ว”ฮิวโก้บอกกับเพื่อนร่วมชั้น “บ้าไปแล้ว”เลียมหัวเราะอย่างเยาะเย้ย “บางทีมันอาจจะใหญ่ขึ้นเมื่อนายโตขึ้นก็ได้”สตีเว่นพูดประชด ตอนอายุสิบเก้า ฮิวโก้รู้ว่าองคชาตของเขาจะไม่ใหญ่ขึ้นอีกแล้ว สตีเว่นรีบเข้าไปในกลุ่ม WhatsApp ของพอร์ตโบว์แลนด์เพื่อบอกความคืบหน้าล่าสุด สตีเว่น ที: [อัปเดต1พี่ชายของฮิวโก้อยู่ที่นี่ตอนนี้และเห็นเขาเปลือยกาย] สตีเว่น ที: [อัปเดต2เลียมโพสต์รูปของฮิวโก้ลงในทวิตเตอร์] สตีเว่น ที: [อัปเดต3 นอกจากนี้ฮิวโก้เพิ่งบอกเราว่าการแข็งตัวของเขามีขนาดแค่ 4.8 นิ้ว] “ฮิวโก้ รูปนี้ตลกมากเลย เลียมได้รับข้อความตอบกลับมามากมาย”แฟรงกี้กล่าว กาวิน เอช: [4.8 นิ้ว?แค่นั้นเหรอ?] ลีโอ เอ็ม: [แล้วที่เหลืออยู่ที่ไหนล่ะ] “ทำไมเราไม่เอารูปภาพที่พี่ชายบุญธรรมของนายโพสต์ลงในโซเชียลให้ดูล่ะฮิวโก้?” สตีเว่นเสนอ ไม่กี่วินาทีต่อมา ภาพที่โพสต์ลงทวิตเตอร์ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่ ฮิวโก้หันไปมองมัน เชี่ยเอ้ย! มันน่าอับอายอย่างยิ่ง ทุกคนที่เลียมรู้จัก คนที่ฮิวโก้รู้จัก คงจะเห็นรูปนี้แล้ว รูปแสดงฮิวโก้ตั้งแต่หัวจรดถึงเท้าโดยมีแขนอยู่ด้านข้างลำตัว เห็นได้ชัดว่าเขาเปลือยเปล่าโดยสิ้นเชิงและสมบูรณ์ สิ่งเดียวที่บดบังความเปลือยเปล่าของเขาคืออิโมจิใบหน้าเขินอายเล็ก ๆที่เล็กมากจนลูกอัณฑะของฮิวยังคงถูกเปิดเผย และโคนองคชาตของเขาก็โผล่พ้นใบหน้าสีเหลืองนั้นออกมา มันปิดบังแค่ส่วนปลายขององคชาตที่อ่อนตัวของฮิวโก้เท่านั้น อิโมจิที่ปิดบังองคชาตของฮิวโก้นั้นเกือบจะน่าอายยิ่งกว่าถ้าเลียมเพิ่งโพสต์รูปเปลือยเต็มตัวเสียอีก เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะคิกคัก ฮิวและคนอื่นๆ ในห้องก็หันไปเห็นเด็กผู้ชายสองคนยืนอยู่ที่ธรณีประตูห้องสัมมนา ฮิวโก้ลืมไปว่าประตูถูกเปิดทิ้งไว้ พวกเขาเห็นทุกอย่างที่พวกเขาต้องการเห็นอย่างชัดเจนและผลักกันให้พ้นสายตา เมื่อพวกเขารู้ตัวว่าพวกเขาถูกจับได้ว่าแอบดู “เข้ามาหรือไสหัวไป”เลียมตะโกนใส่พวกเขาขณะที่เขาส่งข้อความบนโทรศัพท์ของเขา พวกเด็กผู้ชายวิ่งหนีไปในขณะที่หัวเราะคิกคัก สตีเว่นกำลังวางแผนที่จะทำให้เรื่องแย่ลงไปอีกสำหรับฮิวโก้ เขาเข้าไปที่พอร์ทัลผู้ดูแลระบบของชั้นเรียนซึ่งพวกเขาทั้งหมดสามารถเข้าถึงการอัปโหลดและดาวน์โหลดเนื้อหาหลักสูตรได้ สตีเว่นดีใจที่พบว่าตัวเองมีสิทธิ์ผู้ดูแลระบบอย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นเขาจึงเลือกสตรีมแคสต์ ไม่กี่วินาทีต่อมา ทุกคนในชั้นเรียนก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนเดียวกัน การตั้งค่าความเป็นส่วนตัวของสตรีมแคสต์ในห้องสื่อ 00-18เปลี่ยนเป็นสาธารณะ สายตาหันไปมองสตีเว่นแล้วหันกลับมามองเพื่อนร่วมชั้นที่เปลือยเปล่าของพวกเขา เพื่อให้ทุกคนได้เห็น สตีเว่น ที: [ฉันได้เปิดสตรีมแคสต์สำหรับห้องสื่อ 00-18 สำหรับใครก็ตามที่ต้องการดูถ่ายทอดสด] สตีเว่นโพสต์ลิงก์ในกลุ่ม WhatsApp ของพอร์ตโบว์แลนด์ ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า มีคนเข้าชมการสตรีมการนำเสนอของฮิวโก้หลายคน หลายสิบคน และเกือบหนึ่งร้อยคน เนื่องจากลิงก์ถูกเผยแพร่ออกไปอย่างชัดเจน เกินกว่ากลุ่มเพื่อนเก่า ๆ ในโรงเรียน ความคิดเห็นใหม่ปรากฏขึ้นในสตรีมแคสต์... นิรนาม: [หมอนี่เป็นใคร?] นิรนาม: [ฮิวโก้เปลือยกายในห้องเรียนจริงเหรอ?!] นิรนาม: [ขอให้เขาจัดการตามเจตจำนงของเขาสิ] นิรนาม: [นี่คือการสตรีมไปยังทั้งมหาวิทยาลัยหรือไม่] นิรนาม: [ฮ่า ๆ จัดการเจตจำนงหมายความว่ายังไงวะ?] นิรนาม: [ให้เขาชักว่าวสิ นั่นคงเจ๋งไปเลย!] “นายคิดอย่างไรที่เลียมเอารูปภาพนั้นไปลงออนไลน์?”แฟรงกี้ถามขณะที่ความวุ่นวายทางออนไลน์เกิดขึ้นโดยที่ฮิวโก้ไม่รู้เรื่อง “ฉันไม่ค่อยสนใจหรอก” ฮิวโก้สารภาพ ฮิวโก้ไม่ต้องการบอกพวกเขาว่ามันน่าอายแค่ไหน เพราะในขณะที่มันน่าขายน่าอย่างยิ่ง ฮิวโก้ก็รักทุกวินาทีของการเปิดเผยของเขา ยิ่งมันแย่ลงเท่าไหร่ สมองของฮิวโก้ก็ยิ่งทำงานด้วยความสุขมากขึ้นเท่านั้น
เรื่องโดย J Forrester
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-3-30 15:40:24
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-3-31 07:28:40
โพสต์ 2026-4-4 15:19:27