|
มันเริ่มจากการมอง…ที่ไม่มีใครคิดว่ามันจะกลายเป็นความรู้สึกที่ถอนตัวไม่ขึ้นบอยในวัย28ปี เภสัชกรหนุ่ม ที่มีรสนิยมชอบชายแท้ บอยเป็นคนที่ดูสุภาพ เรียบร้อยและควบคุมตัวเองได้ดีในทุกเรื่อง กลับมีเพียงเรื่องเดียวที่เขาควบคุมไม่ได้นั่นคือสายตาของเขาเอง ทุกเช้าเขาจะยืนพิงรั้วบ้านเหมือนไม่มีอะไรแต่ความจริงคือเขากำลังรอ รอจะเห็นพี่พี นายร้อยตำรวจวัย32ปีในชุดเครื่องแบบที่พอดีตัวอย่างน่าประหลาดความเรียบร้อยของเสื้อผ้าที่ตึงพอดีกับรูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้างและท่วงท่าที่มั่นคง มันไม่ใช่แค่ความหล่อ แต่มันคือ “แรงดึงดูด” ที่อธิบายไม่ได้และ บอยเองก็เริ่มรู้ตัวช้าเกินไปว่าเขาไม่ได้แค่มองผ่านอีกต่อไป แต่กำลัง “มองอย่างตั้งใจ”และยิ่งมอง…ก็ยิ่งหยุดไม่ได้ เป้ากางเกงที่ตุงนูนเห็นไข่สองใบและดุ้นควยที่ม้วนงอจากโดคนสู่ปลายที่เบ่งบาน ช่างเป็นภาพที่ไม่สามารถละสายตาได้เลย จากคำทักทายธรรมดากลายเป็นความคุ้นเคย จากความคุ้นเคยกลายเป็นการใช้เวลาร่วมกันมากขึ้นบอยเป็นฝ่ายชวน ทั้งว่ายน้ำ ทั้งเข้ายิม ทั้งคุยเรื่องสุขภาพเหมือนคนปกติสองคนที่สนิทกัน แต่ในความเป็นจริง บอยกำลังสร้างโอกาสให้ตัวเองได้“เห็น” เห็นสิ่งที่ตุงนูนภายใต้กางเกงมากขึ้น ได้อยู่ใกล้มากขึ้นได้เก็บรายละเอียดของพี่พีให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จินตนาการไปที่สระว่ายน้ำกับหุ่นของพี่พีกับกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋ว ในขณะที่พี่พีมองทุกอย่างเป็นเพียงความสัมพันธ์แบบพี่กับน้องอย่างตรงไปตรงมา ยิมคือจุดที่ความรู้สึกเริ่มชัดขึ้นอย่างอันตรายพี่พีกับการใส่กางเกงรัดเป้า แนบเนื้อทำให้เห็นดุ้นควยที่ทั้งใหญ่ทั้งยาวได้ชัดเขนมากๆ นี่พี่เค้าจะรู้ไหมว่า การใส่กางเกงแบบนี้เหมือนล่อสายตาให้ทุกคนมอง กระจกบานใหญ่สะท้อนทุกการเคลื่อนไหวไม่มีอะไรซ่อนอยู่ได้ ทุกการขยับ ทำให้เห็นการเคลื่อนไหวของมังกรยักที่ยังหลับใหล บอยนั่งอยู่มุมเดิมแต่สายตาไม่เคยอยู่กับตัวเองเลย เขามองทุกจังหวะของพี่พีอย่างเงียบงัน จังหวะการยกการหยุด การหายใจ การขยับตัวเล็ก ๆ ที่คนอื่นอาจไม่ทันสังเกต แต่สำหรับเขามันชัดเจนมาก ดุ้นควยกับพวงไข่ที่เคลื่อนไปมา เขาพยายามหันหนีหลายครั้งแต่ทุกครั้งก็กลับมามองใหม่เหมือนเดิม และยิ่งนานเข้า ความลับก็เริ่มไม่ใช่ความลับเพราะพี่พีเริ่ม “รับรู้” ผ่านกระจก รับรู้ว่าสายตานั้นไม่ได้ธรรมดาแต่แทนที่จะหลบ เขากลับนิ่ง ปล่อยให้มันเกิดขึ้นบางครั้งถึงกับชะลอจังหวะของตัวเองเล็กน้อยเหมือนยอมให้สายตานั้นเกาะอยู่กับเขานานขึ้นโดยไม่ต้องเอ่ยอะไรออกมาพี่พีเด้งสะโพก ยกไปมา ทำให้เห็นดุ้นควยนูนเด่นชัดมากขึ้น ผมกลืนน้ำลายกับภาพตรงหน้า อยากเข้าไปนั่งซุกที่เป้ามากๆแต่เป็นได้เพียงฝัน สระว่ายน้ำคือพื้นที่ที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างเงียบๆ ผมอยู่ในสระ พี่พีเดินมาที่ผมใจผมสั่นแรงมาก เพราะภาพตรงหน้า พี่พียืนอยู่ที่ขอบสระ ทำให้ผมแงนมองในมุมเงย ภภาพตรงหน้า พี่พีนายตำรวจหล่อกับกางเกงว่ายน้ำทรงเว้า ทำให้การเก็บดุ้นควยและพวงไข่ แน่นแทบจะล้นออกมา และเส้นหมอยที่เอ่อล้นออกมาช่างเป็นภาพที่ติดตราตรึงใจมากๆ ควยใหญ่ยาวหัวเห็ดเบ่งบาน ช่างทรงพลังดึงดูดเสียจนผมไม่สามารถละสายตาได้ ใต้น้ำที่ไร้เสียงกลายเป็นโลกอีกใบที่ไม่มีใครเข้าถึง ผมว่ายเข้าไปใกล้ทุกครั้งเหมือนถูกดึงไม่มีคำพูด ไม่มีสัญญาณ ผมบังเอิญเอามือไปโดนเป้าพี่พี พี่พีตกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่พูดอะไร ผมเลยได้ใจเริ่มเอามือจับและบีบเบาๆไปตามแท่งควยที่ยังไม่ตื่นตัวแต่มันใหญ่และยาวทรงพลังมากๆ ทั้งคู่ “รู้” ระยะห่างค่อย ๆ หายไปความลังเลค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความกล้า และเมื่อครั้งแรกเกิดขึ้นมันไม่ใช่แค่การเผลอ แต่เป็นการ “ยอมให้เกิด” จากทั้งสองฝ่าย พี่พีไม่ปฏิเสธไม่ผลักออก และนั่นคือจุดที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างไม่มีทางย้อนกลับ จากครั้งแรกกลายเป็นความเคยชิน จากความเคยชิน กลายเป็นความต้องการและใต้น้ำก็กลายเป็นที่ซ่อนความจริงที่ไม่มีใครรับรู้นอกจากคนสองคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น ผมจับควยพี่พีเล่นจนมันเริ่มขยายพี่พียังนิ่งและปล่อยเหตุการณ์ให้ดำเนินต่อไป ในสระไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้ผมกำลังชักว่าว สาวควยให้พี่พีอยู่ พี่พี ทำหน้าเสียวซ่าน ช่างหล่อและเซ็กซี่จริงๆ นี่เราไม่ได้ฝันไปใช่ไหม ผมกำลังจับควยนายตำรวจสุดหล่ออยู่ ไม่นานก็มีเพื่อนพี่พีเดินมา เราเลยผละออกจากกัน เพื่อนพี่พีคนนี้ก็ใช่ย่อย หล่อหุ่นดีและเป้าแน่นเช่นกัน ผมมองตาไม่กระพริบ เมื่อความรู้สึกเกินจะควบคุมการเผชิญหน้าก็เกิดขึ้น “เรามองพี่ทำไม” เพื่อนพี่พีถาม คำถามตรง ๆที่ทำให้บอยไม่มีที่ให้หลบ แต่สิ่งนี้ทำให้พีแน่ใจแล้วว่าบอยชอบผู้ชายด้วยกันจากคนที่แค่รับรู้ กลายเป็นคนที่ “เล่นกับความรู้สึกนั้น” อย่างเงียบ ๆ พีเริ่มช้าลงนิ่งนานขึ้น และบางครั้งก็จงใจให้บอยมองเรือนร่างเหมือนต้องการพิสูจน์บางอย่างในตัวเอง ความภูมิใจเล็ก ๆที่มีคนมองเขาแบบนั้นเริ่มก่อตัว และความรู้สึกที่ไม่ควรก็เริ่มกลายเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากปฏิเสธ คืนฝนตกคือจุดสำคัญบอยยืนเปียกอยู่หน้าบ้าน ไม่ใช่เพราะบังเอิญ แต่เพราะเขาทนไม่ไหวแล้วคำสารภาพหลุดออกมาอย่างตรงไปตรงมา เขาไม่อยากเป็นแค่น้อง ไม่อยากซ่อนไม่อยากหลอกตัวเองอีกต่อไป และครั้งนี้ พี่พีก็ไม่หลบเขายอมรับว่าเขาเองก็หยุดไม่ได้ ความรู้สึกที่สะสมมานานถูกเปิดออก และตั้งแต่วินาทีนั้นความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ใช่ความคลุมเครืออีกต่อไปแต่เป็นความจริงที่ทั้งสองเลือกจะเข้าไปอยู่ บอยถอดเสื้อผ้า และเข้าหาพี คุกเข่าลง ดึงกางเกงของพีออก และซบหน้าไปที่ดุ้นควยทันที บอยอ้าปากกว้าง อมควยพี่เข้าปากและรูดปากไปมา ทำให้พีร้องครางด้วยความเสียว ไม่นานควยนายตำรวจหล่อก็ผงาดขึ้นเต็มที่ แข็งและยาวเกือบ8นิ้ว หัวแดงเบ่งบานทำเอาบอยชมไม่ขาดปากว่าควยช่างสวยและใหญ่ยาวสมกับที่คิดไว้ บอยใช้ลีลาการดูดควยอย่างสุดเสียว ทำเอาพีนายตำรวจร้องครางไม่หยุด ละต้องยอมต่อความเสียวที่ได้รับ พีกดหัววบอยและยัดควยเข้าจมลึกลงไปในคอทำให้บอยถึงกับน้ำมูกน้ำตาไหล เพราะความยาวที่จมลึกลงไป พี่กดหัวและเย็ดปากอย่างถี่ยิบและสุดท้ายก็ปล่อยน้ำเข้าปาก บอยกินและเลียทำความสะอาดด้วยความหลงใหลในความหวานของตำรวจหนุ่ม ไม่นานความสัมพันธ์ลึกขึ้นอย่างรวดเร็วทุกอย่างแน่นขึ้น หนักขึ้น และผูกพันมากขึ้น บอยเริ่มหวงอย่างชัดเจนเริ่มไม่อยากแบ่งเวลา ไม่อยากให้ใครเข้ามาแทนที่ ความรู้สึกของเขาไม่ใช่แค่รักแต่เป็นการ “ยึด” อย่างเต็มใจ ในขณะที่พี่พีเองก็เริ่มติดความรู้สึกนั้น ติดสายตาติดความใกล้ และติดการมีใครบางคนที่มองเขาอย่างลึกซึ้งกว่าคนอื่น แต่ความจริงของชีวิตไม่เคยปรานีพี่พีต้องแต่งงาน ต้องมีครอบครัว ต้องมีลูก และต้องใช้ชีวิตในแบบที่ถูกต้องในขณะที่บอยถูกขอให้ “อยู่ต่อ” ในฐานะความลับที่ไม่มีใครรู้เขายอม…ทั้งที่รู้ว่ามันจะเจ็บ เขายอมเพราะเขารักและเพราะเขาไม่สามารถปล่อยพี่พีไปได้จริง ๆ จากสัปดาห์ละครั้งกลายเป็นกิจวัตรที่ไม่มีใครพูดถึง แต่เข้าใจกัน และทุกครั้งที่ได้เจอบอยจะใช้ทุกวินาทีอย่างคุ้มค่า เก็บทุกความรู้สึกเหมือนคนที่รู้ว่ามันคือสิ่งเดียวที่เขาจะมีได้ แต่เวลาไม่เคยหยุด จากสัปดาห์กลายเป็นเดือน จากความใกล้ กลายเป็นความห่าง คำว่า “เหนื่อย” และ “งานเยอะ”เริ่มเข้ามาแทนที่ และบอยก็เริ่มเข้าใจว่าตัวเองกำลังถูกวางไว้ในที่ที่เล็กลงเรื่อย ๆ จนในที่สุด เขาเป็นคนเลือกจบเองไม่ใช่เพราะไม่รัก แต่เพราะรักมากเกินไปจนอยู่ต่อไม่ไหว คืนสุดท้ายมาถึงอย่างเงียบงันไม่มีการโต้เถียง ไม่มีการรั้งไว้มีเพียงคำขอเดียว…ขอให้มันเป็นครั้งสุดท้ายที่ทั้งสองได้เป็นของกันและกันอย่างเต็มที่คืนนั้นยาวนานกว่าทุกคืน ทุกอย่างช้าลง ลึกขึ้น และเต็มไปด้วยความตั้งใจไม่มีใครรีบร้อน ไม่มีใครอยากให้มันจบ ทุกสายตาเหมือนการจดจำทุกการอยู่ใกล้เหมือนการบอกลาโดยไม่ใช้คำพูดเหมือนทั้งคู่กำลังเก็บกันและกันไว้ในความทรงจำให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนแสงเช้าเข้ามาแทนที่ความมืดทุกอย่างกลับสู่ความจริง บอยลืมตา มองคนตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้ายคราวนี้ไม่มีความหวง ไม่มีการยึด มีเพียงความเข้าใจที่หนักแน่น “ขอบคุณนะพี่” คำพูดเรียบง่ายแต่เป็นการปล่อยวางทั้งหมดที่เขามี เขาลุกขึ้น เดินออกไป โดยไม่หันกลับมาเพราะเขารู้ดีว่า ถ้าเขาหันกลับไปอีกครั้ง เขาจะไม่สามารถจากไปได้จริง ๆ และในเช้าวันนั้น สิ่งที่เหลืออยู่ไม่ใช่ความสัมพันธ์ ไม่ใช่คำสัญญา แต่เป็นเพียงความทรงจำของความรักที่ลึก ดิบ จริงและงดงาม…แม้มันจะไม่เคยเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์เลยก็ตาม บอยปลงกับความรักแบบนี้ไม่มีทางที่ชายแท้จะอยู่กับเราได้ตลอดไป แต่บอยก็ยังไม่หมดหวัง เพราะตอนนี้ที่สระว่ายน้ำ บอยได้เจอกับพี่ทศ เพื่อนของพี่พี และครั้งนี้ บอยมีประสบการณ์แล้วจะขอลองอีกสักครั้งกับนายตำรวจคนใหม่ ที่ทั้งหล่อและยาวไม่แพ้กัน
|