|
2763| 106
|
หลวงพี่สุดหล่อ กับเด็กวัดสุดล่ำ 3 (แถมคับ) |
|
|
⚠️ คำเตือน เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ที่ไม่ได้มีเจตนาบิดเบือนหรือส่งเสริมความเชื่อในทางที่ผิด เหตุการณ์และบุคคลไม่ได้มีตัวตนจริง เรื่องนี้เป็นแนว Taboo มีเหตุการณ์เกี่ยวกับพระ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน งดดราม่าครับ ................................................................................................................................................................................. ตีสามครึ่ง...เวลาที่ความมืดพยายามจะยื้อยุดแสงสว่างของวันใหม่เอาไว้ผมตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความร้อนรุ่มจากสัมผัสของไอ้กล้าเมื่อคืนยังคงกรุ่นอยู่ในกายแต่มันถูกทับซ้อนด้วยความตั้งใจอันแรงกล้า ผมจัดแจงห่มจีวรให้เรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนจะก้าวออกจากกุฏิเพื่อไปดักรอท่านเจ้าอาวาสที่ศาลาไม้ ความเงียบของวัดป่าช่วยให้ใจผมสงบขึ้นเล็กน้อยผมเห็นท่านเจ้าอาวาสเดินออกมาจากกุฏิเพื่อเตรียมทำวัตรเช้า ผมไม่รอช้ารีบคลานเข้าไปกราบแทบเท้าท่านด้วยหัวใจที่เต้นรัว "หลวงพ่อครับ...ผมมีเรื่องสำคัญจะกราบเรียน" ผมตัดสินใจระบายความอึดอัดที่กัดกินใจออกมาผมอธิบายถึงความผิดพลาดและกิเลสที่ผมไม่อาจก้าวข้ามได้ แม้จะไม่ได้ลงรายละเอียดลึกซึ้งถึงบทรักริมกำแพงวัดแต่แววตาสั่นระริกและท่าทางที่ยอมรับความพ่ายแพ้ต่อโลกีย์ของผม มันชัดเจนเกินกว่าจะปิดบังได้ "ผมกระทำความผิดหนักหนาเหลือเกินครับหลวงพ่อจิตใจของผมไม่อาจยอมรับตัวเองในฐานะนักบวชได้อีกต่อไปแล้ว ผมไม่อยากให้ผ้าเหลืองต้องมัวหมองเพราะคนอย่างผม" ท่านเจ้าอาวาสหยุดนิ่งไปครู่หนึ่งท่านมองสบตาผมด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยเมตตาและร่องรอยของการอาวุโส ที่มองเห็นโลกมานับไม่ถ้วนท่านไม่ได้ดุด่า ไม่ได้แสดงอาการรังเกียจเหมือนท่านจะมองเห็นเจตจำนงที่แท้จริง ในดวงตาของผมมานานแล้ว "เอาไว้ก่อนนะหลวงพี่ผมเข้าใจความอึดอัดใจของท่าน" ท่านเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น "หลังบิณฑบาตฉันเช้าเรียบร้อยแล้ว ผมจะจัดการให้...ตอนนี้ขอให้มีสติอยู่ในเพศสมณะให้ตั้งมั่นไว้ก่อนนะ" คำพูดของท่านเหมือนน้ำเย็นที่รดลงบนกองไฟที่สุมอยู่ในอกผมกราบท่านอีกครั้งด้วยความตื้นตันใจ แม้จะเป็นเพียงไม่กี่ชั่วโมงสุดท้ายที่ผมจะอยู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์แต่มันคือช่วงเวลาที่ผมจะจดจำไว้ว่า ครั้งหนึ่งผมเคยพยายาม...แต่สุดท้ายหัวใจของผมมันเลือกทางเดินอื่น . . . หลังจากที่ลาสึกออกมาความรู้สึก "เบา" มันไม่ใช่แค่ร่างกายที่ไร้ผ้าเหลืองแต่มันคือใจที่ไม่มีพันธนาการ ผมพาไอ้กล้าติดรถกลับมาที่บ้านท่ามกลางสายตาขี้สงสัยของพ่อกับแม่ "นี่ใครน่ะลูก? แล้วทำไมหนีบกลับมาด้วย?" "ไอ้กล้าครับแม่เด็กที่วัด มันคอยดูแลผมตอนบวช เห็นมันขยันแต่ตอนนี้ไม่มีงานทำ ผมเลยชวนมาช่วยดูแลสวนส้มหลังบ้านเราให้มันนอนที่กระท่อมท้ายสวนนั่นแหละครับ" ผมตอบปัดไปแบบเนียนๆไอ้กล้ารีบยกมือไหว้ ก้มหน้าก้มตาทำเป็นเด็กวัดผู้เรียบร้อยแต่อย่าให้ใครเผลอเชียว... สายตาที่มันแอบชำเลืองมองผมตอนเดินเข้าบ้านมันคือสายตาของเสือที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อชัดๆ คืนแรกในฐานะฆราวาสเต็มตัวผมแอบย่องออกจากบ้านใหญ่ตอนดึกสงัด มุ่งหน้าไปยังกระท่อมท้ายสวนที่ไอ้กล้านอนอยู่ แสงจันทร์รำไรส่องให้เห็นเงาคนร่างหนาที่นั่งรออยู่ตรงระเบียงไม้
จ่ายเงินสำหรับกระทู้นี้
มี 515 ซื้อ
คุณต้องจ่าย 5 Zenny เพื่ออ่านกระทู้นี้
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
| ||
| ||
|
| |
|
| |
| ||
|
| |
|
|
|
|
|
| |
| ||
|
| |
|
|
| |
| ||
| ||
| ||
| ||
| ||
|
| |
รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม
กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ
©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก
ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ
GMT+7, 2026-10-12 10:03 , Processed in 0.219265 second(s), 31 queries .
Powered by Discuz! X3.5, Rev.8
© 2001-2026 Discuz! Team.
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-3-16 20:36:49
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-3-16 21:15:25
โพสต์ 2026-3-16 22:00:37
โพสต์ 2026-3-16 22:52:08
โพสต์ 2026-3-16 23:33:23