|
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พรรนิกา เมื่อ 2026-3-16 17:12 6 e3 E* S) e$ Q s. j3 I9 h
$ t5 ? T" _* O" D
: l9 H G* s; r; Z
) i5 l! |' o2 m/ H7 h0 Z มาถึงตอนที่ 4 แล้ว เพื่อความต่อเนื่องแนะนำให้อ่านตอนแรกเลยนะครับ
; K. g0 T" q: _- ~4 `3 I
3 r4 O% d H$ Q' I4 b4 a }- u! b* d7 d% A0 e' L& i
ตอนที่ 4
6 ^3 P; |# G6 `# O6 W
" F: p4 r- N7 c2 e3 ^% n& B1 y# y6 A C! _( m8 B H
ห้องฉุกเฉิน
! W+ ]0 K1 O3 q! ^6 d9 ]# R0 n5 T# Q
+ t+ r( L% h4 z: k( M* n. b' H
พอถึงโรงพยาบาล ภีมรีบพยุงคิรินที่หัวแตกเลือดอาบลงจากรถทันที5 h9 p M d6 R1 R: n; ^
, ?/ h, J! g: \/ p& g8 R* s v
/ E5 A I' E4 k% B$ d! b0 o6 b1 q
"ระวังหน่อย!"
7 f& p/ ~0 F3 `: j; E8 ?9 g7 F* H) j3 _) ?* f( i# g
' v7 k3 a8 Z0 E2 ~! D/ |, w
น้ำเสียงเป็นกังวล ทั้งที่คนเจ็บเองดูเหมือนจะไม่เดือดร้อนอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว( s3 a1 Z/ e. }. e# [7 Q7 c
" d$ c5 O# ?$ b7 g# N
* l9 K8 C1 s: \$ ~% k) Q6 W "นายนี่ตัววุ่นวายจริง ๆ เลย!"- K8 l2 |% G5 j) l& w" Q( x9 W1 ^
; {; ~0 P: s$ w' j0 H8 r$ f. U M4 O
4 P9 ^( R" Y& L5 D "บอกแล้วไงว่าแผลแค่นี้ทำอะไรกูไม่ได้หรอก!"$ t& {1 d5 o+ v; s/ G2 Q4 {
6 A+ p- K$ t/ p4 R [2 ^
/ S7 s% {/ O+ |3 Q' g" }8 @4 J
ด้วยความหมั่นไส้ภีมเอามือที่ถือทิชชูอยู่ กดไปที่แผลของคิรินจนสุดแรง 1 D" _6 M) }4 Y' u3 r+ |
* J8 }# X. w2 [3 k( A
6 f3 Y( c% s+ |6 m$ A
"โอ้ย!!! นี่นายจะฆ่าฉันหรือไงห๊ะ!"% u! [$ i5 P0 i2 j7 w. d
/ H2 ?3 r7 d9 [, |, v }
7 h0 l1 j. ]; ]! w' J1 [, l: ~ คิรินร้องโวยวายดังลั่นด้วยความเจ็บปวด ส่วนภีมเองกลับหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ
* q" i4 \6 Q. w* o5 X" Z0 C2 |& a- H ?- L; m( x
7 q3 I! y A9 n4 C
"ไหนนายบอกว่าแผลแค่นี้ทำอะไรนายไม่ได้ละ"
# o/ f3 Y2 H# ?3 Q) H( ~- U2 ]5 B. P9 f3 a0 f
l; ~: h, }0 F" G# f4 @
คิรินมองหน้าภีมด้วยสายตาอาฆาต แต่เพียงแค่เสียววิที่ทั้งสองได้สบตากัน ดวงตาคู่นั้นของภีมกลับทำให้หัวใจของคิรินเต้นแรงอย่างเอาแต่ใจโดยไม่มีเหตุผล
+ j% r D: q0 D1 _% d
' R# F8 z1 r, l
3 N% O; W- r3 X "ขอโทษ!"! ^& [4 z, S: ^8 \
! Q7 [9 Q4 z' x! ]
* d9 i* K% X$ O2 l; P" \3 I1 i4 }( C ภีมเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่กลับทำให้คิรินยกยิ้มขึ้นที่มุมปากออกมาอย่างไม่น่าเชื่อ
4 k+ { Q6 V( \6 G1 u$ ? K
6 ^. h, a: ?" H% X$ j- ?3 X( L6 W. J
' \! a+ [4 { T$ N' R "ช่างมันเถอะ!"
) X2 C5 F4 E- V( w: J. S) t: c/ }3 e* i5 @# ^
8 d% N# g: N X9 D1 G คิรินตอบสั่น ๆ แต่ความรู้สึกบางอย่างกลับล้นอยู่ภายในอก ความสับสนเริ่มก่อตัวโดยที่เขาเองก็ไม่สามารถหาคำตอบให้กับมัน ได้เช่นกัน. g, ~* p3 h2 `9 @( C
$ a1 _: p/ b/ T5 K4 N+ z' K/ B& f! y7 P; @5 F4 g2 a# p; p5 I0 H" p
ทั้งสองเดินเข้าไปในแผนกห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนใกล้โรงเรียน กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจาง ๆ ลอยอยู่ในอาากาศ เสียงเครื่องมือแพทย์และเสียงเจ้าหน้าที่คุยกันเบา ๆ ดังอยู่เป็นระยะ ก่อนที่พยาบาลที่หน้าเคาน์เตอร์จะเงยหน้ามองขึ้นมาเห็นเลือดที่ศีรษะของคิริน
( o, Z8 a! I: }
% Z q% N3 \+ l4 g9 }* P+ R! d% y# f* }9 l; x2 X& v: o
"เชิญทางนี้เลยค่ะ" - k3 Y$ c) R; H4 }) R+ M, p. ^& i2 s
2 k8 o; h/ e' m: @% d% q8 I& {/ [$ U
2 y, H, ~3 S, } Y/ }) Y" ^
ไม่นานนักคิรินก็ถูกพาตัวเข้าไปภายในห้องฉุกเฉิน ก่อนที่หมอหนุ่มจะเดินเข้ามาดูแผล : z- P3 @! |# h5 i) G
4 D! ?( V8 ^% Z3 ?* v7 B# _! S% D
* N4 o# D+ K( z% ?
"แผลแตกลึกพอสมควร ต้องเย็บนะครับ" 8 E( y# k; A/ D/ s g# R1 V6 N
* p+ r& h0 M) s3 i
: G# R/ e2 g8 E1 X, { "ห๊ะ-!"- v6 z6 p+ t1 k- F. _2 D
" W; v! B/ q* ?9 ?. }( ^2 X8 Z4 f Y1 K
"ถึงกับต้องเย็บเลยเหรอหมอ"
" |0 q2 D! x2 s9 a# p5 [% f
9 `+ t3 r q4 w; O: Y `3 ~4 j% s1 z
คิรินหน้าถอดสีอย่างเห็นได้ชัด ภีมเห็นเช่นนั้นถึงกับหลุดขำเบา ๆ ก่อนที่คิรินจะหันมาทำตาขวางใส่เขา" o7 s: J% D: q5 [3 f2 e
. q, V% z" ?; E+ f! b3 K3 g% N6 D/ }- i! V) e# r
"ขำอะไรของนาย!"# l3 X0 z3 S% S4 v( u( N9 V
% Y( ~" o8 P+ x, p
) C, S# l* R# S7 p& L
"เปล๊า! ว่าแต่อย่าบอกนะว่านายกลัวเข็ม" . `' M! n! J# G- L6 z, |/ j, b
* d5 i* Y% S* @( @+ h6 t) ?! m% l; w2 `
ไม่ทันที่ทั้งสองจะได้วางมวยใส่กัน หมอหนุ่มก็เหลือบมองมาที่ภีมก่อนจะถามออกไปว่า+ w: ~ S( J2 \0 d* v2 E
+ M: N" I" d% O/ R5 U4 [1 a4 i* E: @. y) `1 @' Z" ]( ~
"คุณเป็นญาติ?"8 `" G1 A0 _1 C. H% O' q
5 M8 d8 `8 V8 A/ V9 [' X b0 C
% O, o9 j- v2 w0 N | "เอ่อ..."
`$ G* c$ T, H# P) n0 a, W# F
2 g! ]; b4 w& {' U. N+ \* U7 w- n4 O( G6 G' P/ H' _
"เมียครับ!"+ u! Q( L, Z7 D
( l- q. t( ]# F$ M+ p1 X6 D/ H! ~ L1 K; ^% I6 B0 ]9 s# S( G
คิรินไม่ปล่อยให้ภีมได้ตอบ เสียงทุ้มต่ำของเขากลับตอบออกมาอย่างหน้านิ่ง พร้อมกับยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยที่ได้แกล้ง6 c6 i. n) ^% ~
: @8 z! I; Z$ {3 U P; Y
8 F8 L' }$ J F& a1 @% h "เชี่ย! ไอ้เหี้ยพูดหมา ๆ แบบนั้นได้ไงวะ!" 0 A3 g/ p) U2 R( c' e
. s6 o% u+ S: p% c9 k W c+ _
8 b- N' a6 V2 y( P0 ~2 z: k7 y- X" I ภีมไม่ได้แค่สบถคำหยาบแต่ทั้งร่างกลับพุ่งเข้าใส่คิรินหมายจะเอาเรื่อง! L# e o% \( o. i5 u
' R2 G1 N# X+ \" X; d' o
' e: ]& t+ x; m- c$ g3 U" C "ไอ้นักเลงเหี้ย! มึงเตรียมตัวเย็บอีกแผลได้เลย!"( U( W, B9 h$ Y4 B
3 z, W' F3 {+ a: Y
2 u2 _) Z7 Y% D6 d, U n
"หมอช่วยผมด้วย เอาเมียผมออกจากห้องไปหน่อยไม่นั้นผมตายแน่ ๆ"
/ _1 X |; O7 r
[+ u8 t0 O- Z7 @4 t) x3 S& F; d+ P9 Z' Y( n4 ?7 |
คิรินดึงหมอเข้ามาขวางไว้ทันก่อนที่ภีมจะเข้าถึงตัว ไม่นั้นมีหวังได้เย็บอีกแผลตามที่เจ้าตัวเขาได้ขู่เอาไว้แน่นอน
- y, o% R9 N$ Z, Z# E
g- }8 X0 D* A5 k+ C. z+ D
$ k, |) N! t B8 C, z "กรุณาอย่าส่งเสียงดังครับ เรื่องส่วนตัวหมอขอไม่ยุ่งไว้กลับไปคุยกันที่บ้านนะครับ"
$ p0 ?! T: @" R; |& A2 q% v) e' ~$ p
' H( o; ^2 ?& @' ], K. P
"หมอมันไม่ใช่แบบนั้นนะ"0 J. y( W* X: g0 [/ ~% y
/ S- f' C4 n: o3 {7 h2 w
, `( \' z% w" [; U" |4 @( J ภีมพยายามอธิบาย แต่หมอก็สั่งพยาบาลสะก่อน
, b: v9 G7 m5 R; P/ x _' n9 {
* B6 o7 Y8 s8 D/ k+ W( G
! J' {: F1 L8 A1 N! u* ] | "พยาบาลพาเมีย! เฮ้ย! ญาติคนไข้ออกไปรอข้างนอกก่อน"
5 S9 Q( }* b8 k& A) ?- R+ }
0 R$ B" V0 {# d+ h" F. m& G* r+ ]# @& \& x3 S, s
คิรินแอบอมยิ้มอย่างชอบใจโดยที่มีหมอยืนบังเขาไว้ ส่วนภีมแทนที่จะได้อธิบายความจริงทั้งหมด กลับโดนพยาบาลลากออกจากห้องฉุกเฉินอย่างกระทันหัน2 r5 d# L0 j% E" y/ J$ |
* N, v g7 l8 g7 z. U6 D
" y" k* p0 {- X7 y& P" i! Z+ h5 B "เชิญคะ ออกไปรอข้างนอกนะค่ะ"
, j. Y7 N0 F$ n% d7 ^9 A o4 p' \$ b( a- ~
) y$ }* D9 ]9 o: L5 {. r: C
"ฝากไว้ก่อนเห๊อะ!"
- M# S: @9 V8 F9 A( W7 p& z( C
6 d C! k( f+ R3 |* g1 k' ?8 K
ภีมหันมาชี้หน้าคิริน แต่ก่อนที่ภีมจะเดินพ้นประตู เขาก็ไม่วายหันมาตะโกนสั่งหมอหนุ่มว่า...7 h |9 k/ n+ A4 ~$ |& s6 V
; M/ A" x" t+ l/ z9 T! H4 V
' h, n% p4 d3 c. |6 M! p/ f) ~ "หมอ! ช่วยเย็บปากหมา ๆ ของมันด้วยน๊า-"
+ A7 q+ ?3 k" J+ L5 D+ t& {: T- w4 d3 W) j
) V2 m) `- Y/ t ประตูห้องฉุกเฉินถูกปิดลง คิรินยิ้มกว้างด้วยความชอบใจ จนหมอหนุ่มถึงกับแอบยิ้มตามให้ความน่ารักของเด็กหนุ่มสองคน 6 b) I3 x* d7 h% _1 u: l
; H8 r; k, h9 t8 }3 I; ?* g5 Z
# [7 i) L9 x9 ?# I9 L
ไม่นานหมอก็เริ่มลงมือทำแผล ภีมยืนรออยู่ข้างนอกด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยแรงแค้น ก่อนที่เสียงร้องของคิรินจะดังลั่นออกมา" ~( k- @) D8 p
8 o O" B8 q& s& s# @
4 F# n3 W# ~5 v" k; i0 F
"โอ้ย!!!! เจ็บ ๆ ๆ"
) i0 X5 h' M `; U+ e! O- i' E: z$ ^; i) H7 t0 `
3 ]2 h0 F) k& u ภีมหลุดขำจนแทบสำลักน้ำลายตัวเอง เสียงร้องของคิรินดังลั่นเหมือนหมูโดนเชือด ก่อนที่เสียงนั้นจะเงียบลงในไม่ช้า จนเวลาผ่านไปสักพัก หญิงวัยกลางคนแต่งตัวดูดีเดินมาอย่างร้อนรน ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องฉุกเฉิน เขาดูร้อนใจไม่น้อยคุยโทรศัพท์ตลอดเวลาไม่วางสาย และในทันใดนั้น ใครคนหนึ่งที่ภีมเองก็รู้จักเขาเป็นอย่างดีเดินเข้ามาอีกคน4 V2 i# Z& F+ K8 P6 Y: R$ t
, \2 [! z, C# Z. j
"เชี่ย! นั่นมัน ผอ.คณินนิน่า"
Z3 @4 y. M U- U" K- J; |9 ^& B+ [2 y0 k+ w
; `% e4 z. g9 `2 O0 Z: m ทันใดนั้นประตูห้องฉุกเฉินก็ถูกเปิดออก คิรินเดินออกมาพร้อมกับผ้าก๊อตผิดแผลที่หัว ! l4 e0 G: `) \, \& R
- p7 n$ ` w8 W: N' f1 y
8 ^8 H" H: V& y& M- { "คิรินลูกแม่!"
; u! U! E" L1 r5 S6 M) V0 x. q/ U( y0 l* X0 e
8 r( X# y1 o3 m
หญิงวัยกลางคนดูดีคนนั้นร้องขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปกอดคิรินทันที
7 I: L! D/ w0 C% \$ p* ]+ F5 I8 l4 t7 G) s2 B
( a$ E, n4 e9 @$ ^) F
ภีมเห็นเช่นนั้นถึงกับสะดุ้งไปเล็กน้อย 5 c* x/ E4 s- R) n: y& N
$ o, Q+ ?3 T" @
# H' j: ^# j1 @4 k2 p7 a. q "คิริน?"
" v& l* z8 A# p
" }+ q2 [0 K, d% {- e& p i* V) q6 H( t* T0 T$ a
เขาเพิ่งรู้ชื่อของอีกฝ่ายก็คราวนี้เอง! หลังจากเกือบจะวางมวยกันมาหลายครั้งแล้ว
5 ?) ?" I* Z) H/ ~" r+ a/ i2 i! l
9 i3 T. `0 V% S* s "ลูกแม่! ไปมีเรื่องกับใครมาอีกละจ๊ะ!" 0 c* j* _- S/ ?8 k# Z
( ~5 k/ [/ g8 U8 n" \ J
3 o$ o/ ^8 A& ~# g& [2 a8 w: a8 v เธอมองแผลที่ศีรษะของลูกชายด้วยความเป็นห่วง
# N1 D- g1 q- K# e3 X& x! o; N& E' i- [: r9 c- S" j
$ v% a# {0 B* p9 S' S& X, g ภีมยืนมองนิ่ง ภาพตรงหน้ากลับสร้างความสับสนให้กับเขาไม่น้อย ในขณะที่ ผอ.คณินยืนกอดอกมองอยู่ด้านข้าง สายตาเข้มของเขากวาดมองคิรินตั้งแต่หัวจรดเท้า และสิ่งนั้นก็ทำให้ภีมรู้ได้ทันทีว่า...3 I' Y4 |7 R9 M# s: e
% g H/ a7 ?4 r# `3 o+ g' }' h6 J
2 _2 p9 z' Y w6 W4 u "เชี่ย... อย่าบอกนะว่าไอ้หมอนั้นเป็นลูกชายของผอ.คณิน!" , ]* e4 w% e8 n; u( W
% Z I- ?6 q# W. V; I4 G- D, D
1 K3 Z$ K5 a: ]* v+ S5 E9 l. ?
ภีมเริ่มปะติดปะต่อเหตุการณ์ทั้งหมดเข้าด้วยกัน ผู้หญิงสาวแต่งตัวดูดีคนนั้นคือแม่ ส่วน ผอ.คณินก็คือพ่อของคิริน
/ B0 r3 y* [$ m1 v( A3 R
9 C3 g) l: ]* A' T/ R* I. d& F M3 V% g( W# L8 t0 i
"ครั้งนี้ไปต่อยกับไอ้พวกนักเลงที่ไหนมาอีกละ"( S1 ?# L. F3 A( |9 K+ p/ H" G$ X# k
4 t) J5 B8 L) [0 o: }3 y6 ]
( s8 N" j. L3 Y1 V" j* [, w) | น้ำเสียงเข้มขรึมของผอ.คณินถามขึ้น คิรินยืนนิ่งเหมือนไม่ใส่ใจ
+ ? X# g' }0 l7 m& S8 T& U" K( m
2 J9 [7 |7 I# f0 C; z
6 r+ l v3 T$ c( x8 f "เด็กต่างโรงเรียน" e8 q q A& x5 S
( `# m8 z. F$ Z( w
0 _9 w9 z8 y+ f6 y9 i- I) X3 v
คิรินตอบสั่น ๆ ท่าทางดูนิ่งเฉย ทำให้ผอ.คณินถึงกับถอนหายใจแรง
! `0 F2 ?. Y* [+ N
$ A) ~0 L4 t+ Y" t* [+ Z9 e
n* r/ u/ _4 w6 t# J7 |, ] "ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามไปมีเรื่อง!" $ e0 C, m' c1 Y6 p/ [) g9 }3 z
1 _6 W) S7 d9 [3 A# ^# o: N2 Q
4 Q4 o! r/ \+ r9 D
บรรยากาศรอบ ๆ เริ่มตึงขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่แม่ของคิรินรีบพูดแทรกขึ้นมา
. j+ S! ~' y" L, {
6 }- c" l9 g% @3 l) I. O1 x8 w6 d# f! T6 ^9 t, `& h7 A
"คุณก็อย่าเพิ่งดุลูกสิ เขาเจ็บอยู่นะ"
3 K# D* K/ D. G! O) ~9 d/ f
0 [) Z8 y( h- h! I& Y$ s) Y/ K, u3 O9 e% x0 a8 P5 E, n
ก่อนที่เธอจะหันไปลูบผมลูกชายเบา ๆ ส่วนผู้เป็นพ่อถึงกับสายหัวอย่างหงุดหงิดใจ
6 w5 c9 P @ |1 s. l( f# f+ C2 N
, ^4 Z. W1 R) [. n "เจ็บไหมคิริน"
7 y* L5 t8 F, H. p. k. ]- ?# g1 N6 C8 z/ t. n! P
) S# Y: E+ u1 o( r. u) b
"ไม่เท่าไหรครับ"/ @# n: h# s; h3 t) B2 x$ i
/ u u5 {. `) Y7 d. ?1 k# e" ~# N1 h! W5 C
ภีมยืนงงเป็นไก่ตาแตก เขาไม่แน่ใจว่าควรอยู่ตรงนี้ต่อไปดีไหม แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ถอยออกไป สายตาของผอ.คณินก็มองมาที่เขาพอดี ผอ.คณินขมวดคิ้วเป็นปม ก่อนจะถามด้วยเสียงเข้มออกไปว่า...
- y T& S1 M+ X( D, P5 `" L+ d# @0 T3 U0 [, V5 k
9 x6 ?3 x/ w8 ~4 G6 G "แล้วนี้ใคร"
$ Z8 _6 t: }. w; U) c$ Q* t
+ {4 o! Z* v4 a% |$ ~+ U. b' Q- _. u# I8 h7 W
คำถามนั้นทำเอาภีมถึงกับชะงัก ทุกสายตาหันมาจับจ้องอยู่ที่เขาทันที เด็กหนุ่มตัวชาแข็งทื่อก่อนจะเอ่ยเสียงสั่นออกไปเบา ๆ4 C0 q7 r6 q% e0 Q1 \
& [ l2 o4 h6 x. Z* g9 K* E
) X0 n" m( W" E7 X; b4 _ "เอ่อ..."
0 d) o- g: ?7 i: e# D
( L+ `% N9 ], W9 s4 |
: H F2 D" e: N- l ผอ.คณินมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า เสื้อเชิ้ตนักเรียนของเขาหลุดลุ่ยนิดหน่อย แว่นตาหนาเอียงเล็กน้อยจากการวิ่งก่อนหน้านั้น ก่อนที่ผอ.คณินจะถอนหายใจออกมา
8 |& ]3 T* K" J" X3 @. k( R" N
* H: i8 C3 l. Y* G w# e0 e( X- b3 R
"พวกเดียวกันสินะ"
% a9 p0 Z6 q1 o. l4 L
$ d& e& L8 P# y- ?% Y
1 i% }* _+ H$ Y4 y* @$ w น้ำเสียงเข้มฟังดูเหมือนตัดสินคนตรงหน้าไปแล้ว' F w) L; i3 d; Q) L
* g1 V% X( O6 I6 ^1 [
"พวกแกนี่มันจริง ๆ เลยนะ"
& g' O- e( ^9 L) n1 F8 L
# }. v g9 I. n; F7 S- r( _2 S% F( X' f
ภีมเห็นท่าไม่ดีเขารีบต่อต้านพร้อมกับอะธิบายทันที
2 b- \4 u0 \" Z* E# \& |' y5 d6 P' ~. n+ C# ~
- t# b2 W7 k2 I. I7 F "ผมไม่ใช่พวกเขานะครับ!"
6 T* m" g @$ R, O7 K( _) V6 z N
& \5 w9 e; y" {- O' g% }
; F* i: R/ K, s" T* P แววตามุ่งมัน พร้อมกับคำตอบที่ดูตรงเกินไปทำให้ทุกคนชะงัก ก่อนที่ภีมจะรีบพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ/ a0 M1 y9 N6 K0 l+ t
! J# W% I# M. I. G3 q9 _ d& u3 ?7 r- d
+ U- m1 I) e! b# {0 G* Z- ^* D
"ผมไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องชกต่อย ผมแค่-" - U' `9 B. T4 c" `
2 }9 m/ o- o; Y5 @! Q& [1 U% k& W( x& f$ W4 ]6 o, I+ H0 A6 m! z& ?
ภีมพูดไม่ทันจบ เสียงของคิรินก็ดังแทรกขึ้นสะก่อน
' V% h% Q. L+ }1 o, p( ?! n
& f' E/ O8 y7 T& ]" `. S2 x
7 S2 E' j. G5 z8 Y" | "เขาไม่เกี่ยว". n6 Z5 T! f) C
7 m' Y, _/ v, j
! z( o7 p+ B" E+ Q: C& x ทุกคนหันไปมองเจ้าของเสียง คิรินมองหน้าภีมก่อนจะพูดต่ออย่างเรียบ ๆ ' q9 n- A- `$ g* D& Y
! ]* R1 J% M7 O% R t' V' u; C0 P. L# F0 e3 o0 T
"เขาคือคนที่ช่วยผม"
0 j+ M! U" J q* I: ~, {7 ]
2 d- b/ r6 i- p4 m% u( i
; G: y6 N( ]$ n4 s& E ภีมชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่านักเลงปากหมาคนนี้จะพูดแบบนั้นออกมา ; X0 n9 Y9 u: l% r9 M
1 g) g- E1 v) I+ P# W
9 F) q3 d/ v/ t) D+ Z+ H
แม่ของคิรินมองภีมด้วยสายตาอ่อนโยน เด็กหนุ่มตรงหน้าใส่แว่นหนาจนน่าสนใจ
5 a+ z) T6 ]# A/ a
( t- T; `6 a- N6 {6 x; H9 h
. ~; O7 R r: T. x "งั้นหนูเป็นคนพาเขามาโรงพยาบาลเหรอจ๊ะ"
; q, z8 g% [0 `9 s" A, I! R
* M, }- o; v0 N5 O' D
% W+ A9 z6 U$ t W9 x2 S "ครับ" . p9 N9 o4 J/ ^' P
. q* b6 d: X( e o7 o4 ^! B' f
1 s- B8 f5 T3 H6 b2 Y ภีมพยักหน้าเล็กน้อยพร้อมกับเสียงตอบรับ ส่วนแม่ของคิรินก็ส่งยิ้มบาง ๆ พร้อมกับคำขอบคุณ. g5 {8 [( ^$ w
( s# c- N2 q1 l+ u' _: V- W
# m( g& Z* g( z
"ขอบคุณหนูมากเลยนะ แล้วหนูบาดเจ็บตรงไหนบ้างละ"8 I/ S# t& ^- k& R9 w9 |% i
& s& n$ G# n; r
% P8 [2 |; }5 M J "ไม่เลยครับ!"
' h' X$ A0 ^: Z4 f: d( C8 ]* [3 p* L! N# T4 A7 @2 L
$ N9 k( p; }# i' _/ e a ในขณะที่ผอ.คณินยังคงมองภีมเหมือนไม่อยากจะเชื่อ ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำจะเอ่ยขึ้นอักครั้ง
* M1 D2 f+ t% }3 C
6 g* M( R& w: n4 k+ S9 ^0 M7 x; p" ?6 I- m: [
"ชื่ออะไรละเราอะ"7 l' O* d2 `. `: w4 S
6 V* R2 [2 y% l+ |, L- D
- @. ^) v$ ~4 w# { เสียงเข้มเอ่ยถาม ก่อนที่ภีมจะรีบตอบออกไปอย่างมั่นใจ6 |1 n- B$ ?! z- ^1 g
. u2 m; j2 A* P
. u4 `- d" u' t2 Y N9 |
"ผม...นายพีรวัส สุวรรณวงศ์ หรือ ภีมนักเรียนทุนห้องคิงครับ!" x# f% K$ A1 `
! w% A/ J! f7 }8 s+ \+ x7 v
4 B, U8 P& l4 S! B0 V4 z" b/ n6 u คำตอบของภีมทำให้ผอ.คณินถึงกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่เสียงเข้มจะเอ่ยขึ้นในลำคอเบา ๆ
2 d. Q2 N8 w8 t; U, n- `/ t; s( Z+ Q) q; b# j
. y" `* G; c1 k "เด็กทุนห้องคิง?": O' A0 }. D" Q
9 Q2 A' l! A1 r. o( {
4 |2 K: P+ J1 k& \ สายตาเขายังคงมองภีมตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง ก่อนจะหันมาหาคิรินลูกชายของเขาที่ยืนอยู่ตรงหน้า
# B/ G3 \0 _/ o) n9 r _$ N; R1 ~
( d1 E: `1 V2 p1 ?1 c+ Y" i "ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะหาคนมาติวหนังสือให้แก่!"7 j) m( n2 r/ u
6 _0 Y7 T( ]8 Y) b5 N6 V
3 x; g' v+ i7 p$ A! y. F "ผมไม่ติว!"6 H2 L% B5 g' y
* ~' P, \7 d' a& h$ u' P* x, t' s7 L
คิรินสวนกลับทันควัน เพราะเขาต่อต้านเรื่องนี้มาตลอด3 Z' y( c* B: R! N$ F; H- `6 B
/ C8 K9 c8 d' m1 y9 W# ^
) \- X- ~: Y' Y" a7 k
"งั้นรถ และก็บัตรเครดิตที่แกใช้ ฉันก็จะยึดมันให้หมด!" [6 @3 K N5 H* |, k m" @
# P) |1 l) `( S& l* N2 h
% N$ a5 m: q' t) r5 f สองพ่อลูกมองหน้ากัน ต่างคนต่างไม่ยอม เหมือนไฟกับไฟมาเจอกัน และก็พร้อมจะแผดเผากันทุกเมื่อ& b5 v/ V% E$ j W3 @/ q+ O
2 _; ^: ?/ v' i! z( \
$ }- P. |& E' V; u. n6 b5 A$ c
"คุณ! เอาไว้ค่อยไปคุยกันที่บ้านเถอะ แค่นี้ลูกก็ขวัญเสียหมดแล้ว"
# w& C" Q6 h: S: _7 q1 G/ G1 I, ] k/ I* L
/ L* _! \4 V4 x# o
ภีมยืนมองอย่างมึนงง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะอยู่ตรงนั้นไปเพื่ออะไร แต่ไม่ทันที่เขาจะถอยออกมา ครินก็เดินเข้ามาหาเขา สายตาคมเข้มฉายแววจริงจัง ก่อนจะเอื้อมไปจับมือของภีมเอาไว้แน่น. a0 `2 r5 R p/ z- ^5 b
7 k9 Z, o& E+ b# h6 } l2 @5 E* Y7 c+ @
"นายจะทำอะไร ฉันไม่เล่นด้วยกับนายแล้วนะ"! x" r0 g0 \, o& j( `9 T
8 m# a: V, p5 q4 \- {
: S) T0 x6 I. J _/ z ภีมพยายามดึงมือออก แต่ก็ไม่ทันการ คิรินพูดเสียงเข้มออกไปอย่างมั่นใจตัวเอง9 [! ?, k- K- b% f2 _1 B( ]
' P+ t! p; y9 _8 M5 n4 D6 Q& h- X' g5 H" M
"ก็ได้!"
0 g9 W0 K) X3 q7 t( |
- Q/ t) F1 Y1 c. f8 S2 W/ p: C, k: k* F
"ถ้าพ่อต้องการแบบนั้น งั้นคนที่จะติวให้ผมต้องเป็นหมอนี่เท่านั้น!"4 E3 ]- L% R0 H& P( f$ z
: ^. @ U8 U+ F7 W2 {; n) v- |
% Z+ I4 Y, h8 z8 W! D "ห่า-" ภีมอุทาน8 ~& t z# M2 y5 `( }
# R+ {7 O# Z5 n9 [( G& |
6 W1 v9 B. [* E
สิ้นคำพูดของคิริน ภีมแทบหยุดหายใจ ก่อนจะดึงมือออกแล้วรีบตอบออกไป9 Z: E1 z, k5 H& T( V) @/ q
- y: j- j N" ] F4 {
* U' Q- b7 y1 f. f
"ไม่โว้ย!!!!"
% q% r- A5 I0 A! ], K/ H" j/ t) |* S9 d0 R) g* U1 C; x
) r: h1 x, Z8 L% A$ @6 y7 m. j พูดจบภีมก็รีบยกมือไหว้ ผอ. และก็แม่ของคิริน จากนั้นก็รีบเดินหนีออกไป ( P: w' b" p0 G- {) ~ {
+ W+ I; e) q: }' a; m
6 S3 \2 ]# G& U$ q$ V ทุกคนหันไปมองเด็กหนุ่มที่กำลังเดินห่างออกไป ทุกอย่างเงียบลงก่อนที่เสียงทุ้มต่ำของ ผอ.คณินจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง# \9 }- r y" h; m" w4 ?
: s% e/ v9 r N9 m; l: D: X, q5 F. l
"แกเห็นแล้วใช่ไหมว่าเขาไม่ยอมติวให้แก"9 H; K! A( r% _0 z7 d% M
6 S; s( ^! Y. m- D. Z" t; z
8 k6 G1 v5 D0 q1 O& @% R: ^ ครินเดินเข้ามาหาพ่อของเขา ในมือควงกุญแจรถไปมา ก่อนจะกระซิบเบา ๆ ที่หูของผอ.คณินว่า...
+ v. Q$ q6 Y6 w
+ I( [0 Y( a7 r: ]" A* }
9 M3 y+ \; @! W' N "นั่นมันหน้าที่ของพ่อที่ต้องหาวิธีทำให้เขายอมติวให้ผม!"
4 x% c# a; M0 z9 }4 r( @& b' w0 M
, a: g# C) Y6 J0 F8 J4 q. @7 M3 v& ~+ ~" x. D& L$ q3 ~
พูดจบคิรินก็เดินไปที่รถ ปล่อยให้พ่อของเข้าเจ็บใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
`6 q4 l, `+ ^" |1 y( D) f3 n
: K4 ?1 U' Z, E- z$ P) a. q
2 {9 Z$ j! o9 ]6 x. F จบตอนที่ 4 0 E( Q" I3 U9 Y+ Q
9 J$ r1 {$ \; A% r6 y เอาแล้ว...พระเอกของเราเริ่มรุกนายเอกแล้วสิ แล้วแบบนี้นายเอกของเราจะรอดไหมนะ ว่าแต่...พ่อของพระเอกจะหาวิธีหรือข้อเสนออะไรกันนะ ที่จะทำให้นายเอกของเรายอมติวให้ลูกชายของเขา 5555 ขอบอกว่าพระเอกเรื่องนี้คลั่งรักในเอกของเราที่สุด ตีกับคนไปทั่วแต่ยอมแค่นายเอกคนเดียวอิอิ... มาลุ้นกันใน ตอนที่ 5 ข้อเสนอเดิมพัน9 A/ M: [5 v+ P
; G2 g4 l0 E; x b7 I, N
, D* f! L# O+ J' Z9 f
8 W5 `; a% |. h% U
" t& b. P( R# j/ y4 v+ T " O5 ]; y c; R; _ S. q( g. l
. d. K. r: y/ B$ {/ t" a- M
2 U ^; l2 L' i i9 ?1 N s
# T& H% V7 U$ {' y G# V$ f
/ i: y2 \- P3 R* u- D6 L2 `- G
. ~* h( G( \+ V" Y& \& q: v 9 d, r$ O9 s) ?
: z: U$ H$ [+ g9 n; n# [
& ~5 u- J: R/ _2 O ' S6 D9 j4 F1 n3 i: s$ {+ K4 j
4 e. h K% n* p# v I
. K C; v: g! i' G2 U' I4 | 0 D' T, x N0 p) W
" A3 @( r- p5 m8 I' A
4 y- d' C* J( n% }; J2 k
6 J! U+ ?* K- f$ O. K+ z
1 N, U7 V0 m+ k; B0 W. Y* T2 W5 X2 U/ U8 j
- B P6 G. i5 a3 ^" ?3 r. r" m" I/ W; d9 ] K* A# t) Q
8 }- I8 Y/ h0 `+ Y7 w 2 @9 Y5 y/ F; O6 E4 i
Y& b, g* Y* M
# e! _3 q! A' E; D5 i% ?% [' t- n
; g. Q6 g8 K. w" a1 E6 h! d3 e$ V8 P- i, _/ R% ^
. G. |- S, a( H
5 o- T e/ F" S w) r
+ F& `/ D/ x3 y6 ]
- s$ B8 J; b4 {0 q ]# K1 w% x" v
' K6 O' M2 K; I7 E$ j$ o _" B z1 h- N# o
& z* k% @0 O0 Z; \! z* G z& |6 X8 X, \% ~
|
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-3-16 16:12:39
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-3-16 19:13:16
โพสต์ 2026-3-16 19:51:22
โพสต์ 2026-3-16 20:32:12
โพสต์ 2026-3-18 06:05:15