แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-3-15 09:06
แสงสลัวของดวงอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา แต่ผมกับไอ้คินยังไม่ได้ข่มตาหลับกันเลยสักตื่น เรานอนกอดกันคุยเรื่องไร้สาระยันเรื่องจริงจังจนฟ้าเกือบสว่าง ผมหยิบแว่นสายตาที่วางอยู่ข้างหมอนขึ้นมาสวม ขยับก้านแว่นให้เข้าที่ก่อนจะก้มมองไอ้เด็กหน้าหวานที่นอนตาแป๋วอยู่ข้างๆ "คิน... ไปอาบน้ำเหอะ เดี๋ยวคนอื่นตื่นแล้วจะวุ่นวาย" เราสองคนย่องเบาๆ ออกจากห้องนอนรวมมุ่งหน้าไปห้องน้ำเจ้าประจำในเวลาที่เงียบสงัดที่สุด รอบนี้ไม่มีการเกี่ยงกันอาบก่อนอาบหลัง ผมเปิดน้ำจากฝักบัวให้ไหลผ่านร่างกายเราทั้งคู่ ไอร้อนจากน้ำและร่างกายที่เบียดเสียดกันทำให้อารมณ์ที่ค้างคามาทั้งคืนปะทุขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ผมคว้าขวดแชมพูมาเทลงบนมือแล้วเริ่มสระผมให้มัน นิ้วมือผมแทรกผ่านเส้นผมนุ่มๆ ของคินอย่างเบามือ แต่มันกลับไม่ยอมอยู่นิ่ง มือเล็กๆ ของมันเริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังและเอวของผมจนผมขนลุกซู่ "พี่กี้... วันสุดท้ายแล้วผมขออีกนะ" สิ้นเสียงกระซิบ คินก็รั้งคอผมลงไปประกบปากจูบทันที จูบครั้งนี้มันดุเดือดและโหยหากว่าทุกครั้ง ลิ้นร้อนๆ แลกเปลี่ยนสัมผัสกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผมโอบกอดตัวมันไว้แน่นจนหน้าอกเราแนบชิดกัน มือซ้ายผมขยับไปกำแท่งจิ๋วของคินที่แข็งสู้มือไม่แพ้ของผม ส่วนมันก็กำของผมไว้แน่นแล้วรูดรั้งชักเป็นจังหวะเดียวกัน
"ซี๊ด... คิน... อึกก... อืมม..." ผมครางออกมาในลำคอขณะที่ยังดูดดื่มกับริมฝีปากนุ่มๆ นั่น รสชาติของกามอารมณ์มันพลุ่งพล่านจนผมลืมความง่วงไปหมดสิ้น คินเกร็งกระตุกเป็นคนแรก น้ำว่าวของมันพุ่งพรวดเปื้อนมือผมจนชุ่ม แต่มันกลับไม่หยุดแค่นั้น พอมันเสร็จมันก็รีบก้มลงไปครอบปากรับน้ำที่ส่วนหัวของผมที่กำลังสั่นระริกทันที ผมเชิดหน้าขึ้นหลับตาพริ้ม กัดฟันแน่นจนหน้ายู่ สัมผัสความเสียวจากโพรงปากอุ่นๆ ก่อนจะค่อยๆ เปิดใจบืมตามองภาพเด็กชายหน้าหวานกำลังใช้ริมฝีปากแดงๆ ครอบรูดลำขาวๆ ของผมอยู่ ผงกหัวเข้าออกในจังหวะที่รู้ใจผมสุด ลิ้นอุ่นๆ ตวัดเลียรอบรูอยู่ด้านในจนแฉะ น้ำลายยืดเยิ้มหยดลงเต็มพื้น เป็นภาพที่ผมไม่คิดได้ฝันจะได้เห็น อยากเก็บความรู้สึกแบบนี้ไว้นานๆ ทำเอาผมทนไม่ไหวปล่อยความสุขสีขาวขุ่นพุ่งเข้าไปในปากมันจนทะลักออกมามุมปาก คินกลืนกินทุกหยดอย่างไม่รังเกียจ แถมยังเงยหน้าขึ้นมาเลียคราบน้ำที่ยังเล็ดแถวปลายรูจนสะอาดเอี่ยม ผมช่วยปาดนิ้วเช็ดให้น้องดูดนิ้วผมต่อไปด้วย ผมมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป... เอามือที่เปื้อนน้ำหวานผสมน้ำลายคิน ป้ายแตะชิมบ้างอย่างเอร็ดอร่อย ไม่ได้ขยะแขยงตัวเองอีกต่อไปแล้ว คราวนี้ผมไม่ได้ผลักมันออกเหมือนเดิม แต่กลับก้มลงไปนั่งดูดปากชิมน้ำลายอันหอมหวานของเจ้าคินต่ออีกรอบ มีกลิ่นคาวน้ำว่าวตัวเองติดอยู่บ้าง ยิ่งทำให้เคลิ้มขึ้นไปอีกจนต้องลูบหัวเปียกๆ ของมันเบา มันคือการยอมรับว่าผมมีความสุขที่สุดเมื่อมีเด็กคนนี้อยู่ข้างๆ ผมเข้าใจตัวเองแล้วว่า ความชอบมันไม่จำเป็นต้องมีกฎเกณฑ์อะไรเลย ขอแค่เป็น 'เจ้าคิน' คนนี้ก็พอใจแล้ว
หลังจากจูบปากกันอยู่นานจนผมเปียกชื้นของเราทั้งคู่เริ่มแห้ง ก็เริ่มอาบน้ำล้างตัวกันต่อจนเสร็จ แล้วก็พากันมาจัดการเก็บกระเป๋าเตรียมตัวสำหรับวันสุดท้าย พลางนึกไม่อยากให้ถึงตอนเย็นเลย เพราะเหมือนขาดเด็กคนนี้ไม่ได้ไปซะแล้ว ผมเดินกอดคอไอ้คินออกมาจากห้องพักด้วยความสนิทสนมแสดงความเป็นเจ้าของแบบเปิดเผย แต่แล้วบรรยากาศก็เปลี่ยนไปนิดหน่อยเมื่อเจอ 'รุ่นพี่ ม.3' คนเดิมที่เคยทำตัวกร่างจะชวนคินไปนอนด้วยวันแรก หมอนั่นเดินเข้ามาขวางทางแล้วปัดผมที่ปรกหน้าออกพลางมองมาที่คิน "อ้าว... น้องตัวเล็ก ยังอยู่กับพี่แว่นนี่อีกเหรอ? เสียดายว่ะ ถ้าตอนแรกน้องมาอยู่ทีมพี่ รับรองว่าได้ที่ 1 ชัวร์ ไม่ต้องมานั่งงมโค้ดจนตาคล้ำแบบนี้หรอก" มันพูดพลางยิ้มเหยียดๆ "ทีมผมก็เทพพออยู่แล้วพี่ ไม่จำเป็นต้องพึ่งคนดีแต่ปากหรอกครับ" คินตอกกลับหน้าหงาย น้ำเสียงนิ่งแต่เจ็บแสบจนผมเกือบหลุดขำ แต่มันก็ยังไม่จบ รุ่นพี่คนนั้นหัวเราะหึ "เออ... งั้นก็รอดูละกันว่าหุ่นกะโหลกกะลาของพวกมึงจะวิ่งถึงเส้นชัยมั้ย... ฮ่าๆๆ" ความโกรธแล่นขึ้นหน้าผมจนเลือดขึ้นหน้า ผมขยับแว่นสายตาด้วยนิ้วกลางพลางจ้องหน้ามันเขม็ง "คิน... เมื่อคืนที่กูบอกจะโยนเกมใช่มั้ย? กูขอถอนคำพูด... วันนี้กูจะตั้งใจเขียนโปรแกรมให้หุ่นเราชนะไอ้เหี้ยนี่จนขาดลอยไปเลย!" "จัดไปครับพี่! ผมเอาด้วย!" คินตาสว่างขึ้นมาทันที ศึกแห่งศักดิ์ศรีเริ่มต้นขึ้นแล้ว
ช่วงสายๆ ที่ห้องปฏิบัติการหุ่นยนต์ เราสองคนกลับเข้าฐานด้วยไฟที่ลุกโชน "เชี่ย... โค้ดหาย!" ผมอุทานลั่นห้องจนคนรอบข้างหันมามอง ขยับแว่นสายตาพลางเพ่งมองหน้าจอไอแพดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไฟล์ที่ผมนั่งงมมาทั้งคืนหลายพันบรรทัดมันหายเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่บรรทัดเดียว! ผมหันไปเช็กระบบสำรองในหุ่นยนต์... ว่างเปล่า เหมือนโดนลบทิ้งแบบตั้งใจ สายตาผมตวัดไปมองไอ้รุ่นพี่ ม.3 คนนั้นทันที มันนั่งยิ้มกริ่มปัดผมพลางคุยโม้กับคนในทีมมันอย่างน่าหมั่นไส้ "ไอ้เหี้ยนั่นแน่ๆ!" ผมลุกพรวดพราดจนเก้าอี้กระแทกพื้น "มันต้องแอบมาลบโค้ดทีมเราตอนที่พวกเราไปอาบน้ำแน่ๆ กูจะไปกระชากคอเสื้อมันมาถามให้รู้เรื่อง แล้วฟ้องพี่สตาฟให้แม่งโดนตัดสิทธิ์ไปเลย ไอ้สัสเอ๊ย!" "พี่กี้! ใจเย็นพี่!" คินรีบคว้าแขนผมไว้แน่น และดึงผมให้นั่งลงที่เดิม แววตาของมันนิ่งสงบผิดคาด "พี่ไปหาเรื่องตอนนี้ พี่สตาฟเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก เราไม่มีหลักฐาน" "แล้วมึงจะให้กูยอมมันเหรอวะ? โค้ดนั่นพวกเรานั่งทำกันมาทั้งคืนนะเว้ย!" ผมกัดฟันจนกรามปูด "ไม่ต้องยอมพี่... แต่เราจะตบหน้ามันด้วยหุ่นที่เจ๋งกว่าเดิม" คินพูดพลางส่งยิ้มที่ดูจริงจังที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น "เขียนใหม่ทั้งหมดเลยพี่ ตอนนี้ความจำเรายังแม่นอยู่ ผมจำที่พี่เขียนได้เกือบหมด เดี๋ยวผมจะคอยช่วยพี่ไล่เช็คโค้ดเอง เอาให้รู้ไปเลยว่าถึงจะโดนแกล้งยังไง พวกเราก็เจ๋งพอที่จะชนะไอ้พวกกระจอกที่ชอบลอบกัดคนอื่น!" คำพูดของเด็ก ป.4 ทำเอาผมอึ้งจนลืมโกรธ ความมุ่งมั่นในแววตาของคินมันส่งผ่านมาถึงผมจนไฟในตัวลุกโชน "เออ... ได้! ในเมื่อมึงกล้าขอ กูก็กล้าจัดให้ กูจะเขียนให้เทพกว่าเดิมจนแม่งตามไม่ทันเลยสัส!"
ผมนั่งหน้าจอไอแพดด้วยไฟที่ลุกโชน รัวนิ้วกดคีย์บอร์ดที่ต่อแยกเพื่อเขียนโค้ดใหม่ทั้งหมดตั้งแต่ต้น คินคอยซัพพอร์ตอยู่ข้างๆ ทั้งไปเอาน้ำ ขนม และข้าวกล่องมาเสิร์ฟให้ผมถึงที่ "พี่กี้ กินน้ำก่อน เดี๋ยวสมองเบลอ" มันส่งแก้วน้ำให้ ผมรับมาจิบโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ คินก็ช่วยตรวจช่วยแก้ให้แบบไม่ยอมแพ้เช่นกัน เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ผมมุ่งมั่นกับการเขียนโค้ดจนลืมเวลา กระทั่งหันมาอีกทีตอนเกือบเที่ยง... ผมเห็นไอ้คินนอนฟุบหลับอยู่ข้างๆ กองกระดาษจดโค้ด มีแขนเล็กๆ ของมันหนุนหัวตัวเองไว้ ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอเหมือนลูกแมวที่หมดฤทธิ์ ผมหยุดมือพักสายตาจากจอ เช็ดแว่นแล้วมองภาพนั้นด้วยความเอ็นดู พลางมองนาฬิกาบนผนัง... เวลาแห่งความสุขมันผ่านไปไวฉิบหาย นี่จะหมดเวลาช่วงเช้าแล้วเหรอวะ? ผมเอื้อมมือไปลูบหัวมันเบาๆ พลางนึกเสียดายในใจ... ทำไมกูถึงเพิ่งมาเข้าใจมึงตอนนี้วะคิน ถ้ากูเลิกปากแข็งแล้วสนิทกับมึงตั้งแต่วันแรก เราคงใช้เวลาแห่งความสุขอยู่ด้วยกันได้มากกว่านี้ ความเหงาเริ่มจับใจเมื่อนึกถึงว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงเราต้องแยกทางกัน แต่ตอนนี้ผมต้องทำหน้าที่รุ่นพี่ให้ดีที่สุด ผมจะคว้าชัยชนะมาเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายให้เจ้าคินให้ได้... | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-3-13 11:16:56
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-3-13 12:02:02
โพสต์ 2026-3-13 13:29:58
โพสต์ 2026-3-13 15:16:06
โพสต์ 2026-3-13 17:15:03