อ้นเย่ดีกับผีป่าว 016 copy

joe-bikent

     บรรยากาศใต้ทางด่วนยามดึกช่างวังเวงและยะเยือกกว่าคืนไหน ๆ ลมแรงพัดกรรโชกผ่านเสาตอหม้อคอนกรีตขนาดมหึมาจนเกิดเสียงหวีดหวิว อ้นยืนกระทืบเท้าเบา ๆ พลางถูมือไปมาเพื่อเรียกความอบอุ่น เสื้อแจ็คเก็ตหนังที่เขาสวมอยู่แทบจะกันความหนาวที่ซึมลึกเข้าถึงกระดูกไม่ได้เลย"หนาวแปลก ๆ แฮะคืนนี้... แถมโลเคชั่นยังมาอยู่ใต้ทางด่วนเปลี่ยวๆ อีก" อ้นพึมพำพลางก้มเช็กหน้าจอโทรศัพท์เขาไม่ได้ตกใจกับสถานที่นัก เพราะอาชีพ "หนุ่มส่งเสียว" ทำให้เขาผ่านสมรภูมิเอ้าท์ดอร์มาโชกโชน ทั้งดาดฟ้า สวนสาธารณะ หรือแม้แต่รถกู้ชีพเขาก็เพิ่งไปมา แต่อากาศที่เย็นยะเยือกผิดปกติกลับทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ เหมือนมีสายตาจ้องมองมาจากความมืดหลังเสาตอหม้อ "คุณ... ใช่คุณอ้นไหมคะ?"เสียงหวานใสแต่แผ่วเบาดังขึ้นจากทางด้านหลัง อ้นสะดุ้งสุดตัวก่อนจะรีบหันไปมอง พบกับร่างเล็กบอบบางในชุดนักศึกษาเสื้อสีขาวพอดีตัวและกระโปรงพลีทสั้นเหนือเข่า เธอมีผมยาวสลวยปิดบังใบหน้าบางส่วน ผิวขาวซีดของเธอตัดกับความมืดใต้ทางด่วนอย่างเห็นได้ชัด"ใช่ครับ... ผมอ้นเอง คุณอรใช่ไหมครับ?" อ้นถามพลางสำรวจใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กสาวที่ดูท่าทางขี้อาย "ค่ะ... อรเอง" เธอก้มหน้าตอบพลางขยับนิ้วมือไปมาด้วยความประหม่า "ขอโทษนะคะที่นัดออกมาที่หนาว ๆ แบบนี้... แต่อรชอบที่นี่ค่ะ มัน... เงียบและไม่มีใครเห็นดี"อ้นยิ้มมุมปาก ความประหม่าของเธอทำให้เขารู้สึกเอ็นดู เขาขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนดอกไม้แห้งโชยมาจากตัวเธอ ซึ่งมันขัดกับกลิ่นท่อระบายน้ำและฝุ่นควันใต้ทางด่วนอย่างสิ้นเชิง"ไม่เป็นไรครับ ผมพร้อมให้บริการเสมอ... ว่าแต่คุณอรอยากให้เริ่มตรงไหนดีครับ? บนรถมอเตอร์ไซค์ผม หรือว่า... มุมมืดหลังตอหม้อนั่นดี?"อรเงยหน้าขึ้นสบตาอ้น แววตาของเธอดูสั่นระริกแต่แฝงไปด้วยความโหยหาอย่างประหลาด "หลังเสานั่นก็ได้ค่ะ... ตรงนั้นมีพุ่มไม้บังอยู่... อรเตรียมผ้าปูมาด้วย"เธอยื่นมือที่เย็นเฉียบมาจับมืออ้นไว้ แล้วจูงเขาเดินลึกเข้าไปในความมืดที่แสงไฟข้างทางส่องไปไม่ถึง อ้นรู้สึกได้ถึงความเย็นจากมือของเธอที่ซึมเข้าสู่ผิวหนัง แต่มันกลับกระตุ้นอารมณ์ดิบในกายเขาให้ตื่นตัวขึ้นมาแทนความหนาว

        อ้นเดินตามอรเข้าไปในมุมมืดหลังเสาตอหม้อคอนกรีตขนาดมหึมา แสงไฟจากบนทางด่วนพาดผ่านลงมาเป็นเส้นริ้วจาง ๆ อรจูงมือเขาไปที่ผ้าปูผืนหนาที่เธอจัดแจงวางไว้บนพื้นปูนที่เย็นเฉียบ ทันทีที่หยุดยืน เธอก็โผเข้ากอดอ้นแน่นจนหน้าอกอวบอัดบดเบียดกับแผงอกของเขา"คุณอ้น... ตัวอุ่นจังเลยค่ะ อรหนาวไปหมดแล้ว"อ้นสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสัมผัสกับผิวของเธอ ร่างกายของอรเย็นเยียบจนผิดปกติเหมือนคนที่แช่น้ำแข็งมานาน แต่ความนุ่มนิ่มของส่วนเว้าส่วนโค้งกลับทำให้เขามีอารมณ์พลุ่งพล่านขึ้นมาทดแทน อรผละออกช้า ๆ ก่อนจะเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกทีละเม็ดจนเสื้อเชิ้ตสีขาวร่วงหล่นลงไปกองที่เอว เผยให้เห็นบราลูกไม้สีครีมที่โอบอุ้มหน้าอกขนาดใหญ่เกินตัวเอาไว้ เธอรีบยกมือขึ้นมาปิดบังยอดอกไว้อย่างเอียงอายตามสัญชาตญาณ"คุณอ้น... ถอดกางเกงให้อรดูบ้างสิคะ อรอยากเห็น 'ของจริง' ใกล้ ๆ"อ้นไม่รอช้า เขาจัดการรูดซิปและดึงกางเกงลงตามคำขอ อาวุธร้ายของเขาดีดตัวออกมาท้าทายลมหนาวทันที อรคุกเข่าลงบนผ้าปู ดวงตาจ้องมองควย 7.5x9นิ้ว ที่แข็งปั๋งด้วยความหลงใหล เธอเอื้อมมือที่ เย็นเฉียบ มากำรอบลำเอ็นร้อนผ่าว อ้นถึงกับสูดปากครางซี๊ดออกมา ความเย็นจัดจากฝ่ามือเธอตัดกับความร้อนของควยเขาจนเกิดความรู้สึกเสียวซ่านที่แปลกประหลาด "อื้มมม... อร... มือน้องเย็นมากเลย" "ใหญ่กว่าที่เห็นในรูปอีกนะคะ... น่าเสียดายจัง" อรพึมพำเสียงแผ่วขณะเริ่มขยับมือชักรูดขึ้นลงช้า ๆ"ห๊ะ? เมื่อกี้อรว่าอะไรนะครับ น่าเสียดายอะไร?" อ้นขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัยอรชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้ามายิ้มหวานปนเศร้า "อ๋อ... อรหมายถึง ถ้าได้คุณอ้นเป็นแฟนจริง ๆ ก็คงจะดีน่ะค่ะ คงจะอุ่นไปทั้งคืนเลย" พูดจบเธอก็ไม่ปล่อยให้อ้นสงสัยต่อ อรอ้าปากเล็ก ๆ รวบส่วนหัวมิดด้ามในรวดเดียว ลิ้น เริ่มตวัดระเลงรอบหัวหยักอย่างถี่รัว เธอทั้งดูดและเม้มจนเกิดเสียง จ๊วบจ๊าบ ดังแข่งกับเสียงลมหวีดหวิวใต้ทางด่วน อ้นเสียวจนแทบจะยืนไม่อยู่ เขาขยุ้มกลุ่มผมยาวของอรไว้แน่นพลางกระแทกสะโพกสวนเข้าปากเธอเบา ๆ "อ๊าาา... อร... จะออกแล้ว... ซี๊ดดดด!"พุ่งพรวด! น้ำรักขาวขุ่นพุ่งกระฉูดเต็มปากและเปรอะเปื้อนใบหน้าขาวซีดของอร เธอไม่ได้หลบซ้ำยังแลบลิ้นเลียน้ำกามที่มุมปากอย่างเอร็ดอร่อย แววตาของเธอในความมืดดูวาววับแปลก ๆ จนอ้นรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง

        ท่ามกลางความมืดสลัวที่ถูกฉาบด้วยเงาของทางด่วนคอนกรีต อรเอนกายลงนอนหงายบนผ้าปูผืนหนาที่เตรียมไว้ เธอแยกเรียวขาขาวซีดออกจากกันกว้างขวาง ท้าทายสายตาของอ้นในชุดนักศึกษาที่หลุดรุ่ย แสงไฟสลัวจากด้านบนพาดผ่านร่องสวาทที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานและคราบรักที่เธอเพิ่งลิ้มรสไป อ้นไม่รอช้า เขาคุกเข่าลงระหว่างขาของเธอ ความร้อนผ่าวจากร่างกายเขาปะทะกับมวลอากาศหนาวจัดจนเห็นไอระเหยจางๆอ้นประคองควย 7.5x9นิ้วหัวบานใหญ่ ที่แข็งขึงปั๋งจ่อเข้ากับกรีบเนียน สาว ก่อนจะค่อยๆ กดสะโพกแทรกตัวตนเข้าไปช้าๆ ความแน่นหนึบของผนังเนื้อที่โอบรัดทำให้เขาต้องสูดปากด้วยความสยิว ทันทีที่เขากดส่งจนมิดลำ เสียง "ปึก!" ของหน้าขาที่กระทบกันดังสะท้อนก้องใต้ตอหม้อ "บรู็ววววว... โฮก... กก!"ทันทีที่เขายัดเข้าจนสุด เสียงสุนัขจรจัดรอบบริเวณนั้นก็พากันประสานเสียงหอนรับกันเป็นทอดๆ เสียงของมันโหยหวนและเยือกเย็นจนอ้นรู้สึกเหมือนมีน้ำแข็งลูบผ่านสันหลัง ขนแขนของเขาตั้งชันขึ้นมาโดยอัตโนมัติ "คุณอ้น... กลัวผีเหรอคะ?" อรพึมพำถามด้วยเสียงราบเรียบ ใบหน้าของเธอที่มองจากมุมต่ำดูไร้อารมณ์อย่างประหลาดคำถามนี้ทำให้อ้นชะงักไปครู่หนึ่ง ภาพเหตุการณ์บนรถกู้ชีพกับ 'คุณฟ้า' แวบเข้ามาในหัวเหมือนหนังซ้ำ "ผะ...ผมไม่กลัวหรอกครับ ผีมันจะมีจริงที่ไหนกันเล่า!" เขาฝืนตอบพลางกัดฟันแน่นเพื่อข่มความสั่นเทา "นั่นสินะคะ... ผีน่ะไม่มีหรอกค่ะ มีแต่คนที่ 'ยังไม่อยากไป' เท่านั้นเอง" อรยิ้มบางๆ มือที่เย็นเฉียบของเธอเอื้อมมาลูบไล้แผ่นหลังของอ้น แรงสัมผัสนั้นเย็นจัดจนอ้นสะดุ้งอ้นเริ่มขยับสะโพกกระแทกกระทั้นใส่ร่องสาวของอรอย่างเร่งรีบ จังหวะของเขาดูร้อนรนกว่าปกติเหมือนอยากจะจบภารกิจนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เสียงเนื้อกระทบกัน ตับ! ตับ! ตับ! ดังระรัวแข่งกับเสียงหมาหอนที่ยังไม่ยอมหยุด ในใจของอ้นพยายามสลัดความคิดบ้าๆ ออกไป 'ไม่ใช่หรอก... มันต้องไม่ใช่แบบคราวนั้นสิ ยัยนี่ตัวเป็นๆ นิ่มๆ ขนาดนี้...' แต่สิ่งที่ทำให้อ้นเริ่มใจคอไม่ดี คือความรู้สึกที่ว่ายิ่งเขาโหมกระแทกแรงเท่าไหร่ ร่างกายของอรกลับยิ่งเย็นลงเรื่อยๆ ราวกับเธอกำลังสูบเอาความร้อนจากตัวเขาไปจนหมด อรเชิดหน้าขึ้นครางแผ่วๆ ในลำคอ ดวงตาปรือปรอยของเธอมองข้ามไหล่อ้นไปทางมืดมิดด้านหลัง เหมือนกำลังจ้องมองใครบางคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น..."อ๊ะ... อ๊าาา... คุณอ้น... แรงอีกค่ะ... อรเริ่ม... อุ่นขึ้นแล้ว..."อ้นไม่สนอะไรอีกแล้ว เขาโถมแรงทั้งหมดเข้าใส่ บดบี้ความโหยหาลงไปในร่างกายที่เยือกเย็นนั้นจนถึงขีดสุด โดยที่เขาไม่ได้สังเกตเลยว่า ผ้าปูที่เขานอนทับอยู่นั้น... มีรอยเปื้อนสีน้ำตาลเข้มจางๆ ที่ดูเหมือนคราบเลือดเก่าๆ กระจายอยู่เป็นวงกว้าง!

    อ้นกัดฟันกรอด ความกลัวที่แล่นพล่านในอกถูกแทนที่ด้วยแรงกามารมณ์ที่พุ่งขึ้นจนฉุดไม่อยู่ เขาโถมกายกระแทกใส่ร่องสาวที่เย็นชืดของอรอย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบกัน ตับ! ตับ! ตับ! ดังสะท้อนก้องใต้ตอหม้อคอนกรีต แข่งกับเสียงหมาหอนที่โหยหวนขึ้นเรื่อยๆ"อ๊าาา... คุณอ้น... แรงอีก... อรจะ... อรจะไปแล้ว..."เสียงครางของอรฟังดูแหบพร่าและเยือกเย็นอย่างบอกไม่ถูก มือที่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งของเธอจิกเกร็งลงบนสะโพกอ้น บดขยี้อารมณ์ดิบให้ระเบิดออกมา อ้นครางคำรามในลำคอเหมือนสัตว์ป่า เขาเร่งจังหวะซอยถี่รัวจนแกนกายร้อนผ่าวปะทะกับผนังมดลูกที่ดูเหมือนจะตอดรัดแน่นขึ้นทุกทีราวกับจะสูบวิญญาณเขาเข้าไป"ซี๊ดดด... อร... หีคุณมัน... อื้ออออ!"อ้นกระตุกเกร็งเป็นจังหวะสุดท้ายก่อนจะอัดส่งลำควยเข้าไปจนมิดลำ ทันทีที่ถึงจุดสุดยอด น้ำเชื้อร้อนระอุพุ่งฉีดทะลักเข้าสู่กึ่งกลางกายสาวอย่างรุนแรงพอกับทำนบกั้นน้ำแตก อรกรีดร้องแผ่วเบา ร่างบางเกร็งสั่นกระตุกรับเอาธารน้ำอุ่นจัดที่ฉีดรดมดลูกเธอครั้งแล้วครั้งเล่าน้ำกามสีขาวขุ่นบางส่วนทะลักล้นร่องสวาทที่บวมแดง ไหลย้อนออกมาเคลือบโคนควยหนาและง่ามขาซีดเซียวของเธอ ท่ามกลางอากาศหนาวจัด ควันสีขาวจางๆ ระเหยขึ้นมาจากคราบน้ำรักที่ร้อนผ่าวตัดกับผิวกายที่เย็นเยียบของอรอย่างน่าประหลาดอ้นฟุบหน้าลงกับซอกคอเธอ หอบหายใจรวยริน แต่ในความเงียบหลังพายุอารมณ์สงบลง เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่ากลิ่นคาวรักที่ควรจะหอมหวาน กลับมีกลิ่นสาบสางของดินชื้นๆ และกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยเตะจมูกขึ้นมา..."อุ่น... จังเลยค่ะคุณอ้น... ขอบคุณนะคะ"

         อ้นถอนลำควย 9นิ้วที่ร้อนผ่าวออกจากร่องสาวของอร เสียง "บ๊วบ" ดังสะท้อนก้องในความเงียบสงัด อรยิ้มหวานปนเศร้า ดวงตาคู่นั้นดูหิวกระหายในความอบอุ่นมากกว่าเดิม "ขออีกสักรอบได้ไหมคะ... อรยังไม่อยากให้มันจบลงเลย"ไม่รอให้ชายหนุ่มอนุญาต เธอผลักไหล่อ้นให้นอนหงายลงบนผ้าปูผืนเย็นเยียบ ก่อนจะจัดการขึ้นคร่อมทับบนตักเขาอย่างรวดเร็ว อรจับแกนกายของอ้นจ่อเข้าที่ปากทางสวาทแล้วค่อย ๆ กดสะโพกลงมาจนสุดลำ อ้นครางซี๊ดด้วยความเสียวซ่านที่ตีรวนกับความเย็นจัดของอากาศและผิวกายของเธออรเริ่มขย่มอ้นอย่างรุนแรงและรวดเร็ว เธอโน้มตัวลงมาจับมืออ้นให้ขึ้นไปบีบเค้นหน้าอกอวบอัดของเธอแน่น ๆ "อุ่นจังค่ะคุณอ้น... อุ่นที่สุดเลย..." เธอพึมพำเสียงพร่าพลางเร่งจังหวะควบตะบึงจนในที่สุดอ้นก็ทนไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนฉีดอัดเข้าไปในตัวเธออีกครั้งจนล้นทะลัก หลังจากเสร็จกิจและจัดการแต่งตัวท่ามกลางลมหนาว อรเอ่ยปากขอร้องด้วยเสียงแผ่วเบา "คุณอ้น... ช่วยไปส่งอรหน่อยได้ไหมคะ? ทางมันมืด อรกลัว..." อ้นที่อยากจะออกไปจากที่อับโชคแห่งนี้เต็มทนรีบพยักหน้ารับทันที "ได้ครับ ขึ้นมาเลย"มอเตอร์ไซค์ ทะยานออกจากใต้ทางด่วนมุ่งหน้าไปตามเส้นทางรกร้างที่อรบอก สองข้างทางมืดมิดมีเพียงแสงไฟข้างทางที่กระพริบติด ๆ ดับ ๆ เป็นระยะ อรนั่งซ้อนท้ายกอดเอวอ้นไว้แน่นจนเขารู้สึกได้ถึงความเย็นที่แผ่ซ่านผ่านเสื้อแจ็คเก็ตหนังเข้ามาจนกระทั่งรถพ้นโค้งหักศอก... อ้นถึงกับใจหายวาบและเบรกกะทันหันจนล้อลาก! ที่ตรงนั้น... คือสี่แยกไฟแดงเดิมที่เขาเคยมาหาคุณฟ้า และที่น่าขนลุกที่สุดคือ รถกู้ชีพคันเดิม ยังคงจอดสงบนิ่งอยู่ที่มุมถนน แสงไฟไซเรนสีน้ำเงินแดงหมุนวนช้า ๆ  "ขอบคุณนะคะคุณอ้น... ที่ทำให้อรไม่หนาวอีกต่อไป..."เสียงกระซิบเย็นเยียบดังชัดเจนอยู่ที่ข้างหู อ้นสะดุ้งสุดตัวรีบหันกลับไปมองเบาะหลังทันที... ว่างเปล่า! ไม่มีร่างของนักศึกษาสาวชื่ออรนั่งอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว เหลือเพียงความว่างเปล่าและความมืดมิดที่โอบล้อมเขาไว้
เฮือก!!! อ้นสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนในห้องของตัวเอง เหงื่อกาฬไหลท่วมใบหน้า เขามองเพดานที่คุ้นตาพลางหอบหายใจถี่รัว "โธ่เอ๊ย... เก็บมาฝันเป็นตุเป็นตะเลยเหรอวะเนี่ย สงสัยช่วงนี้รับงานดึกเกินไปจนหลอน" เขาบ่นพึมพำกับตัวเองพลางพยายามข่มตาหลับต่อเพราะอากาศในห้องที่หนาวสั่นผิดปกติ อ้นขดตัวนอนใต้ผ้าห่มผืนหนา โดยที่เขาไม่ทันได้สังเกตเลยว่า... กางเกงบ็อกเซอร์ของเขาเปียกแฉะไปด้วยน้ำกามขาวขุ่นจนชุ่ม และที่สำคัญ... บนหมอนข้าง ๆ หัวเขามี เศษกลีบดอกไม้แห้งสีซีด วางทิ้งไว้หนึ่งกลีบ เหมือนกับกลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวของเด็กสาวในฝันไม่มีผิด! เอาว่ะไหนๆ เสียวแตกไปแล้ว

nuangnut1996

สนุกมากครับ