แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-3-14 07:46
ช่วงบ่ายวันแรกแม่งโคตรน่าเบื่อ พวกพี่คณะวิศวะพาพวกผมเดินทัวร์ตึกคณะที่ร้อนระอุสลับกับแอร์เย็นฉ่ำในห้องเลคเชอร์ ผมนั่งฟังบรรยายพื้นฐานการเขียนโปรแกรมและการประกอบหุ่นยนต์จนตาจะปิด หาวจนน้ำตาเล็ดไปหลายรอบ ผิดกับไอ้เด็กโฆษณานมที่นั่งข้างผม มันดูตั้งใจฟังจนผิดหูผิดตา ยกมือถามนั่นถามนี่ขัดจังหวะผู้บรรยายตลอดเวลาจนผมเริ่มหมั่นไส้ แต่ความหมั่นไส้ของผมมันเทียบไม่ได้กับไอ้เด็กผู้ชายอีกกลุ่มที่นั่งข้างหลังผมเลย “มึงดูน้องมันดิ ทำตัวเด่นชิบหาย เรียกร้องความสนใจว่ะ สงสัยสมองไม่ค่อยเต็มป่ะเนี่ย” เสียงซุบซิบนินทาดังรอดเข้ามาในหูผม ความรู้สึกโมโหพุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนเลือดขึ้นหน้า ผมกำหมัดแน่นในใจอยากจะหันไปด่าพวกแม่งให้รู้แล้วรู้รอดว่า ‘ถ้ามึงเก่งไม่เท่าเขาก็หุบปากไปไอ้สัส’ แต่ก็ต้องพยายามสูดหายใจลึกๆ เก็บอารมณ์ไว้คนเดียว ผมไม่ได้ห่วงมันหรอกนะ แค่รำคาญไอ้พวกดีแต่ปากน่ะ พอถึงช่วงค่ำ บรรยากาศเปลี่ยนเป็นกิจกรรมสันทนาการ มีทั้งเต้นทั้งร้องเพลงตามสไตล์ค่ายวิชาการ ซึ่งผมเกลียดเข้าไส้ ผมนั่งกอดอกทำหน้านิ่งเป็นรูปปั้น แต่ไอ้เด็กน้อยนั่นกลับแฮปปี้จัด มันออกไปเต้นโชว์เรียกเสียงเฮฮาจนคนทั้งห้องโถงหัวเราะร่า ทั้งเพื่อนร่วมค่ายยันพี่มหาลัยสาวๆ ต่างรุมล้อมชมมันว่าน่ารักน่าเอ็นดู แต่สายตาผมไม่ได้อยู่ที่มันหรอก ผมมัวแต่จ้องมองพวกพี่นักศึกษาสาวๆ ในชุดเสื้อยืดพอดีตัว ยิ่งตอนพวกพี่เขาเต้นแล้วหน้าอกกระเพื่อมสั่นไหวไปมา อารมณ์ดิบในตัวผมแม่งก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที โดยเฉพาะ ‘พี่จอย’ ดาวคณะที่สวยสะดุดตาที่สุด หน้าอกหน้าใจเธอแม่งตรงสเปกผมเป๊ะๆ จนผมนึกในใจว่า คืนนี้กูคงต้องขอระบายอีกรอบซะแล้วล่ะ
ก่อนนอน ผมหนีคิวยาวที่หอพัก เดินดุ่มๆ ไปหาห้องน้ำที่ตึกเรียนอีกฝั่งที่เงียบกว่า ผมเข้าไปในห้องน้ำ จัดการอาบน้ำอย่างสบายใจท่ามกลางความเงียบ และแน่นอน... พอตัวเปียกลื่นสบู่ ภาพหน้าอกเด้งๆ ของพี่จอยก็ลอยเข้ามาในหัว ผมหลับตาพริ้ม มือขวารูดคลึง ‘แท่งลำ’ ของตัวเองอย่างหนักหน่วงจนตัวงอเกร็ง ใช้เวลาไม่นานนัก ร่างกายผมก็กระตุกถล่มทลาย ปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งพรวดออกมาเป็นครั้งที่สองของวัน “อา... โล่งชิบหาย” ผมแต่งตัวเสร็จเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็ต้องสะดุ้งสุดตัว ไอ้เด็กหน้าขาวนั่นยืนถือผ้าขนหนูรอต่อคิวอยู่หน้าห้องน้ำผมเฉยเลย! “เออๆ อาบไปเลยมึง กูไปนอนละ” ผมบอกปัดๆ จะเดินหนี “พี่... อย่าเพิ่งไป อยู่รอเป็นเพื่อนผมก่อน ผมกลัวผี” มันพูดเสียงอ้อน “ปากเก่งอย่างมึงเนี่ยนะกลัวผี?” ผมหัวเราะเบาๆ “กลัวดิพี่ ตึกนี้ยิ่งหลอนๆ อยู่ นะพี่นะ... ผมจะรีบอาบ” ผมยอมจำใจยืนรอเพราะรำคาญมันตื๊อ แต่มันดันทำเรื่องที่ทำให้ผมอึ้งหนักกว่าเดิม คือมันเดินเข้าไปแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าต่อหน้าผมแบบไม่ยอมปิดประตูห้องน้ำ! ร่างกายเล็กๆ นั่นขาวผ่องเนียนละเอียด ขาวยิ่งกว่าพี่มหาลัยที่ผมจ้องเมื่อกี้เสียอีก “เหี้ย! มึงไม่ปิดประตูด้วยล่ะวะ!” ผมโวยวาย “แง้มๆ ไว้พี่ ผมกลัวพี่หนีไปก่อน” มันตอบหน้าซื่อ ผมรีบหันหลังทำเป็นไม่มอง “มึงนี่น้า... กลัวเป็นเด็กไปได้” “ก็ผมยังเด็กไงพี่... เอ๊ะ น้ำอะไรเนี่ย เหนียวๆ เต็มกำแพงเลย” ผมใจร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม หันกลับไปมองเห็นมันเอานิ้วไปแตะคราบน้ำว่าวที่ผมลืมล้างออก แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น... มันเอานิ้วนั้นเข้าปากตัวเอง ชิมแบบหน้าตาเฉย! “หวานดีแฮะ... เมื่อกี้พี่ชักว่าวเหรอ?” มันหันมาถามผมซื่อๆ “มึงทำเชี่ยไรเนี่ย! แล้วเอาไปใส่ปากตัวเองทำควยไรไอ้สัส!” ผมด่าเสียลั่นห้องน้ำ “หึๆ เห็นเนิร์ดแบบนี้ ไม่คิดว่าพี่กี้จะขี้เงี่ยนด้วย” มันหัวเราะร่วนจนผมไปไม่เป็น “เออ! งั้นกูกลับไปนอนละ!” ผมเดินหนีทันที แต่มันรีบตักน้ำราดตัวแบบลวกๆ เช็ดตัวแล้ววิ่งตามผมมาทั้งที่ยังไม่ใส่กางเกง “พี่รอด้วยยยย!” ผมหันไปมองภาพอุจาดตา ไอ้เด็กนั่นวิ่งเปลือยท่อนล่าง จู๋เล็กๆ ของมันแกว่งดุ๊กดิ๊กไปมาตามแรงวิ่ง “ไม่ใส่กางเกงดีๆ ไม่กลัวคนเห็นเหรอวะไอ้สัส!” “ก็พี่ไม่รอผม ผมกลัวผีมากกว่า!” มันตอบพลางหยุดยืนสวมกางเกงจนเรียบร้อย ผมได้แต่เดินส่ายหน้า ความรู้สึกตอนนี้เหมือนกูต้องมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กเปรตยังไงไม่รู้
พอกลับมาถึงห้องนอนรวม รุ่นพี่สตาฟเดินมาปิดไฟบอกให้เงียบรีบนอนได้แล้วพรุ่งนี้มีทำกิจกรรมต่อ ผมกำลังจะห่มผ้าซุกตัวนอน แต่ไอ้คนข้างๆ มันก็ยังไม่จบ มันยื่นหน้ามากระซิบที่หูผม “สรุปน้ำเมื่อกี้... น้ำว่าวพี่จริงๆ เหรอ?” ผมตบหัวมันเบาๆ ไปทีนึงแบบรำคาญ “เออไอ้สัส! หุบปากไปเลยมึง จะถามหาพระแสงเหรอวะ!” “โหยพี่ แค่ถามเฉยๆ... แต่มันหวานดีนะ ผมอยากกินอีก ถ้าพี่ชักอีกขอกินอีกนะ” “มึงปัญญาอ่อนป่ะ คนเหี้ยไรกินน้ำว่าววะไอ้สัส!” “เอ้า ใครเขาก็กินกัน พี่ไม่เคยเห็นในคลิปโป๊เหรอ?” “รู้ดีนะมึง... มึงกินบ่อยล่ะสิไอ้ลูกกะหรี่!” ผมกัดฟันด่า “โหย ไม่เคยกินหรอกพี่... ของพี่เนี่ยคนแรก หรือว่าพี่กี้เคยกินน้ำว่าวคนอื่นมาเหรอครับ?” “โอ๊ยยย! พอ! กูจะนอน! ถ้ามึงไม่หยุดถาม พรุ่งนี้มึงไปนอนที่อื่นเลยไอ้เด็กเวร!” “โอเคคร้าบ ไม่ถามแล้ว ฝันดีคร้าบพี่” มันตอบเสียงใสแล้วนิ่งไป ผมพยายามข่มตานอนในผ้าห่ม แต่ในหัวแม่งดันสลัดภาพที่มันแตะเอาน้ำผมเข้าปากไม่หลุด ไอ้เด็กนี่มันโตมาแบบไหนกันแน่... อายุแค่นี้ทำไมรู้จักเรื่องพวกนี้ดีจังวะ ผมคิดวนไปวนมาด้วยความอ่อนเพลีย จนสุดท้ายความมืดก็พาผมจมลงสู่การหลับลึกในคืนแรกที่โคตรจะวุ่นวาย...
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-3-9 13:40:56
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-3-9 14:02:30
โพสต์ 2026-3-9 17:35:26
โพสต์ 2026-3-9 18:30:40
