แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย shinecaraff เมื่อ 2026-3-7 12:50
ตัดกลับมาที่บ้านของอาร์ม
หลังจากที่สะดุ้งตื่นจากฝันตอนเที่ยงคืนแล้ว อาร์มก็ล้มตัวลงนอนกระสับกระส่ายจนผลอยหลับไปท่ามกลางความสงัดของเวลาตีสาม คฤหาสน์ไม้สักที่เคยเป็นวิมานกำลังจะกลายเป็นนรกขุมที่เสียวสสยองที่สุด เมื่อฝูง 'ไอ้กลิ้งดงกาม' เริ่มเปิดฉากล่า 'มหาเทพน้ำผึ้ง' อย่างเต็มรูปแบบ รัตติกาลแห่งการสูบกิน: "บ่วงบาศกามอสูร" เมื่อพวกมันรับรู้ได้แล้วว่าเหยื่อที่หมายตาหลับสนิท พวกมันก็คืบคลานเข้ามาดุจเงาทมิฬ หนวดลื่นไหลเกาะกุมขอบหน้าต่างก่อนจะหย่อนตัวกลมมนเหมือนลูกบอลลงบนพื้นห้องอย่างแผ่วเบา พวกมันล้อมรอบเตียงของอาร์มแล้วก็พ่นละอองที่คล้ายหมอกสีขาวจางๆออกมาทางปากจนฟุ้งไปทั่วห้อง ละอองหมอกขาวจางๆ ถูกพ่นออกมามอมเมาสติของนายหัวหนุ่มจนดิ่งลึกสู่ภวังค์ที่ไม่อาจถอนตัว กางเกงเลถูกกระชากพ้นกาย เผยร่างยักษ์ที่เปลือยเปล่าสะท้อนแสงจันทร์ ลิ้นที่อาบด้วยเมือกกามตวัดเลียไปทั่วร่างหนาบึกบึน ตั้งแต่ซอกคอ แผงอกล่ำ ไปจนถึงไรขนหน้าท้องที่เซ็กซี่ดุดัน พวกมันรุมเร้าจุดยุทธศาสตร์อย่างหิวกระหาย หนวดนับสิบเส้นรัดตรึงข้อมือข้อเท้าของอาร์มขึงพืดกับเตียงกว้างจนขยับเขยื้อนไม่ได้!" มหาเทพสั่นสะท้าน: "น้ำกามที่พุ่งพล่าน" อือออ... อูยยย... เชี่ย... เสียวหัวควยชิปหายเลย...' เสียงทุ้มกังวานละเมอครางลั่นห้อง ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกด้วยความเสียวซ่านเกินพรรณนา ร่างกายสีน้ำผึ้งบิดแอ่นระแน้ตามแรงดูดดึงของปากอวบหนาที่ยืดออกมารุมตะลุมบอนอยู่ที่หัวบานอวบเต่งและท่อนลำอวบยาวอย่างหนักหน่วง จนร่างกระตุกยึกๆสั่นระริก อูยยยยยย ซี๊ดดดดดด อ่าาาาาา อ๊ะ โอ๊ะ อ๊าาาาาา น้ำกามรสเลิศดุจน้ำผึ้งเดือนห้าพุ่งทะลักออกมาหลายสิบระลอก ขาวขุ่นเปรอะเปื้อนไปทั่วหน้าท้องที่มีลอนกล้ามและไรขนดุดัน พวกมันรุมลากเลียดูดกินทุกหยดหยาดอย่างเอร็ดอร่อย รีดเร้นเอาจนท่อนลำอวบสั่นกระตุกยึกๆ ไม่หยุดหย่อน อาร์มถูกกระทำชำเราที่หัวบานอวบเต่งและท่อนลำอวบยาวซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งเสียงไก่ขันดังแว่วมา... รอดตายปาฏิหาริย์: "พลังแห่งฤกษ์ราชสีห์" เมื่อแสงเงินแสงทองเริ่มจับขอบฟ้า ฝูงกลิ้งดงกามรีบถอนตัวออกไปอย่างเสียดาย ทิ้งให้ร่างยักษ์ของนายหัวอาร์มนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนเตียงที่ชุ่มไปด้วยคราบเมือกและหยาดน้ำกามที่หลงเหลือเพียงน้อยนิด แม้จะถูกสูบจนแทบหมดตัว แต่ด้วยบุญบารมีที่เกิดใน 'ฤกษ์ราชสีห์' พลังชีวิตที่มหาศาลยังคงหล่อเลี้ยงหัวใจให้เต้นต่อไปได้ อาร์มนอนตาปรือลอย ร่างกายล้าจนขยับนิ้วไม่ได้ แต่จิตใต้สำนึกเริ่มรับรู้ถึงภัยร้ายที่เพิ่งผ่านพ้นไป! การมาถึงของ "พยัคฆ์ทั้ง 4" บ่ายวันนั้น หลังจากทานข้าวกันเสร็จ พรานไกร ช่างยอด สารวัตรกล้า และเมฆ ทั้งสี่คนเดินทางมาด้วยรถจี๊ปของพรานไกร เมื่อแล่นมาถึง เมฆก้าวลงจากรถพร้อมกับความรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรง 'ครูไกรครับ... กลิ่นคาวกามที่นี่มันเข้มข้นจนผมเวียนหัวเลยครับ เหมือนมีคนเพิ่ง 'แตก' ออกมาเป็นลิตรๆ เลย!' กล้าตะโกนเรียกอาร์มเสียงดังหลายรอบแต่กลับไม่มีเสียงตอบกลับมา ทุกคนเลยถือวิสาสะรีบเข้าไปในบ้านอาร์มด้วยความหวั่นใจ กล้าเอาตัวกระแทกพังประตูเข้าไปในห้องนอน ภาพที่เห็นทำเอาทั้งสี่คนถึงกับตาค้าง! กลิ่นคาวน้ำกามผสมกับเมือกของฝูงกลิ้งดงกามที่รุนแรงจนแทบสำลักปะทะเข้ากับใบหน้าของทั้งสี่คนทันทีที่บานประตูไม้สักถูกพังเข้าไป สภาพภายในห้องนอนหรูบัดนี้ไม่ต่างจากสมรภูมิกามที่พึ่งสงบศึก ร่างยักษ์ของ นายหัวอาร์ม นอนแผ่หลาไร้สติอยู่บนเตียงยับยู่ยี่ แสงแดดยามบ่ายที่เล็ดลอดผ่านม่านเข้ามา ยิ่งขับเน้นให้เห็นคราบคาวขาวขุ่นที่เลอะเทอะไปทั่วแผงอกและหน้าท้องล่ำสัน วิกฤตมหาเทพ: "ร่างที่ถูกสูบกิน" ไอ้อาร์ม! สารวัตรกล้าอุทานลั่น พุ่งตัวเข้าไปที่ข้างเตียงเป็นคนแรก มือหนาเขย่าไหล่เพื่อนรุ่นน้องอย่างแรงแต่ร่างสีน้ำผึ้งกลับไหวตามแรงมือเหมือนตุ๊กตายางที่ไร้ชีวิต พรานไกร ก้าวเข้าไปประคองศีรษะของอาร์มขึ้นมาดู พบว่านัยน์ตาคมกริบบัดนี้ลอยคว้างและมีรอยหมองคล้ำอย่างเห็นได้ชัด 'เชี่ยแล้ว... มันโดนรุมสูบทั้งคืนจนแทบเกลี้ยงตัวเลยนี่หว่า รอยดูดพวกนี้ไม่ใช่ฝีมือคนแน่ๆ' พรานไกรชี้ไปที่รอยจ้ำแดงก่ำตามลำคอและหน้าอก หน้าท้อง สีข้าง และตามต้นขา จากการถูก 'กลิ้งดงกาม' รุมทึ้ง การวินิจฉัยของช่างยอด: "เมือกอสูรคลุมขวัญ" ช่างยอด เอามือลูบไปที่คราบเหนียวลื่นบนหน้าท้องที่มีไรขนดุดันของอาร์มแล้วเอาขึ้นมาดมพลางขมวดคิ้ว 'เมือกพวกนี้มันเป็นพิษกระตุ้นกามว่ะไกร มันทำให้เหยื่อหลอนจนนึกว่าอยู่ในวิมานแต่ความจริงคือโดนสูบจนตาย ไอ้กล้า... มึงช่วยพยุงร่างเพื่อนมึงขึ้นมาหน่อยเร็ว! กล้าช้อนร่างหนาหนักของเพื่อนรุ่นน้องขึ้นพิงอกตัวเอง เผยให้เห็น 'มหาเทพสิบสองนิ้ว' ที่บัดนี้ยังคงบวมช้ำและแดงก่ำ มีรอยเมือกเคลือบจนวาววับ มันสั่นกระตุกหงึกๆ เป็นระยะตามสัญชาตญาณที่ถูกกระตุ้นจนเสียระบบ ภารกิจพยัคฆ์ขาว: "วารีพิสุทธิ์กู้ชีพ" เมฆ! มึงมานี่! พรานไกรเรียกศิษย์เอกเสียงเข้ม 'น้ำกามมันโดนสูบไปจนแทบไม่เหลือแล้ว ถ้าปล่อยไว้ถึงเย็นไอ้อาร์มหัวใจล้มเหลวแน่ มึงต้องใช้ "วารีพิสุทธิ์" ในตัวมึงกำจัดเมือกพวกนี้ออกให้หมด แล้วถ่ายเทพลังชีวิตกลับเข้าไปทาง 'จุดศูนย์กลาง' ของมันด่วน! เมฆที่ยืนอึ้งมองร่างเปลือยเปล่าอันทรงเสน่ห์ของนายหัวอาร์มถึงกับหน้าแดงซ่าน แต่ความตายอยู่ตรงหน้า เขาจึงรีบหยิบขันน้ำมนต์อาคมขึ้นมา สองมือเรียวขาวสั่นเทาขณะที่ต้องสัมผัสกับมัดกล้ามหน้าท้องที่เต็มไปด้วยไรขนและคราบกามของนายหัวร่างยักษ์ สัมผัสกู้ขวัญ: "พลังประสานมหาเทพ" เมฆชโลมน้ำมนต์เย็นจัดลงบนแผงอกของอาร์ม ลากไล้ฝ่ามือผ่านร่องอกที่มีหยดเหงื่อและคราบขาวโพลน เมฆหลับตาลงร่ายเวทวารีพิสุทธิ์ ความร้อนรุ่มจากร่างกายอาร์มส่งผ่านมาถึงมือเมฆจนเขารู้สึกวูบวาบ 'พี่อาร์ม... อดทนนะครับ' เมฆพึมพำพลางเลื่อนมือลงต่ำไปหาท่อนลำอวบยาวที่บวมเป่ง เขาต้องใช้ปากและลิ้นของเขาเองเป็นทางผ่านอาคม (ตามที่พรานไกรเคยสอนในกรณีวิกฤต) เพื่อดึงเอาพิษกามออกและใส่พลังบริสุทธิ์กลับเข้าไป! แต่ด้วยความกระดากอาย เมฆจึงขอให้ทุกคนออกไปให้หมดก่อน แล้วเขาจะรักษานายหัวอาร์มที่เป็นดวงข่มของเขาเอง การเสียสละของมังกรขาว: "อาคมในความลับ" ครูไกร พี่กล้า พี่ยอด... ผมขอครับ' เมฆเอ่ยเสียงสั่นพร่าขณะที่สายตายังจ้องมองร่างยักษ์สีน้ำผึ้งที่นอนหายใจรวยริน 'ผมต้องใช้สมาธิขั้นสูง... และมันต้องแลกด้วย "วารี" ในตัวผม ถ้าพวกพี่อยู่ ผมไม่มีสมาธิครับ' พรานไกรสบตาเมฆครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเข้าใจในกติกาสองต่อสอง 'เออ... ฝากไอ้อาร์มด้วยนะเมฆ ถ้าไม่ไหวก็เรียก กูจะรออยู่ข้างนอกนะ' สารวัตรกล้าตบบ่าเมฆเบาๆ อย่างขอบใจ ก่อนที่ทั้งสามจะก้าวออกไปและปิดประตูลงอย่างเงียบสนิท สัมผัสกู้ชีพ: "ดูดพิษร้าย เติมพลังรัก" เมื่อเหลือเพียงสองคน เมฆสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขานั่งลงบนเตียงกอดก่ายร่างหนาหนักของอาร์มไว้ สองมือขาวเรียวชโลมน้ำมนต์ลูบไล้ไปตามไรขนหน้าท้องที่ดุดันจนคราบเมือกเริ่มละลายหายไป เมฆก้มหน้าลงจนสัมผัสได้ถึงไอร้อนจาก 'มหาเทพสิบสองนิ้ว' ที่บวมช้ำจากการถูกรุมทึ้ง เมฆหลับตาลงร่ายเวทอาคมบทสุดท้าย ก่อนจะใช้สองมือประคองท่อนลำอวบหนาที่กำไม่รอบค่อยๆ อ้าปากอุ่นชื้นงับเข้าที่ 'หัวบานอวบเต่ง' ที่เป็นศูนย์กลางของพิษกามทันที! 'อื้อออ...' เมฆครางในลำคอเมื่อรสชาติคาวปร่าของเมือกอสูรไหลเข้าสู่ปาก เขาต้องใช้ลิ้นตวัดดูดดึงเอาความอัปมงคลออกไปทิ้ง พร้อมกับส่งผ่านพลังวารีบริสุทธิ์จากก้นบึ้งของหัวใจกลับเข้าไปในท่อนลำอวบยาวนั้น!แต่อาร์มโดนดูดรีดน้ำกามมากเกินไป จนเกือบหมดทำให้พลังชีวิตเหลือน้อยเต็มที ร่างกายจึงเริ่มกระตุกกระสับส่าย เมฆเห็นท่าไม่ดีการส่งผ่านวารีพิสุทธิ์ทางปากคงจะช้าเกินไป เมฆจึงลุกขึ้นเปลื้องผ้าตัวเองจนหมดแล้วขึ้นคร่อมร่างของอาร์มทันที แต่ท่อนลำของนายหัวอาร์มช่างดูดุดันจนเมฆรูสึกใจสั่นกระแสวารีพิสุทธิ์ในตัวเริ่มปั่นป่วนรูสวาทพร้อมทำหน้าที่กลืนกินดวงข่มเต็มที่จนลื่นแฉะ เมฆค่อยๆประคองท่อนลำอวบหนาจ่อที่รูสวาทแล้วค่อยๆกดโยกขยับลงช้าๆ วารีพิสุทธิ์ผสานดวงข่ม: "การกู้ชีพด้วยร่องสวาท" เมฆกัดฟันกรอด ใบหน้าขาวนวลบิดเบี้ยวด้วยความจุกเสียดเมื่อ 'มหาเทพสิบสองนิ้ว' ของอาร์มเบียดเสียดแทรกตัวเข้าไปในรูสวาทที่คับแน่น 'อึ๊กก... พี่อาร์มครับ... ควยของพี่มันใหญ่มาก รูผมแน่นไปหมดแล้ว ความร้อนจากท่อนลำอวบยาวยสีน้ำผึ้งที่เปี่ยมไปด้วยพิษอสูรเริ่มถูกดูดซับด้วยผนังนุ่มอุ่นของวารีพิสุทธิ์ เมฆค่อยๆ กดสะโพกกลืนกินความมหึมาลงไปจนมิดโคน เสียงเนื้อกระทบกันดัง 'ปั่ก! พร้อมกับที่เมฆฟุบหน้าลงกับอกแกร่ง พยายามปรับลมหายใจให้เข้ากับจังหวะชีพจรของราชสีห์หนุ่มที่เริ่มกลับมาเต้นเป็นจังหวะหนักแน่นอีกครั้ง" เมฆกดแช่ค้างไว้เนื่องจากทั้งจุกทั้งแน่น สองมือค้ำที่หน้าอกแน่นแกร่งของอาร์ม ช่วงจังหวะที่แช่รูค้างอยู่นั้นเมฆก็พิจารณารูปร่างและใบหน้าคมสันของอาร์มอย่างละเอียดถี่ถ้วน รอยยิ้มผุดพรายขึ้นบนใบหน้า นี่ขนาดไม่ได้สตินะยังดูเท่ได้ขนาดนี้เลย ว่าแล้วเมฆก็ก้มลงจูบไปที่ริมฝีปากหนาได้รูปของอาร์ม อารมณ์ซ่านเสียวเริ่มวิ่งทั่วร่างวารีพิสุทธิ์ทำงานของมันเต็มที่ จนอาร์มที่เริ่มค่อยๆได้พลังชีวิตกลับคืนมาเริ่มรู้สึกถึงความตอดรัดแน่นที่ท่อนลำอวบยาว การตื่นของราชสีห์: "สัมผัสที่เรียกวิญญาณ" พลังวารีพิสุทธิ์ไหลบ่าจากร่างกายของเมฆเข้าสู่จุดศูนย์กลางความเป็นชายของอาร์มดุจกระแสธารที่ดับไฟพิษ อาร์มที่นอนไร้สติเริ่มรู้สึกถึงความอุ่นนุ่มที่โอบรัดท่อนลำของเขาไว้อย่างแน่นหนา สัมผัสตอดรัดยิบๆ จากภายในรูสวาทของเมฆเหมือนเข็มนับพันที่กระตุ้นให้เลือดในกายอาร์มฉีดพล่าน ใบหน้าคมสันเริ่มขยับเขยื้อน คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อความสุขเสียวแล่นลิ่วเข้าสู่สมอง อาร์มเผยอริมฝีปากออกรับรสจูบที่เมฆมอบให้ รสหวานของวารีพิสุทธิ์ซึมลึกเข้าสู่ลำคอ เรียกสติที่หลุดลอยให้คืนกลับมาสู่ร่างยักษ์ที่บัดนี้แข็งขึงยิ่งกว่าหินผา! พันธนาการสองมหาเทพ: "เด็กหนุ่มแปลกหน้าที่กุมหัวใจ" อืมมม... นั่นใคร...' เสียงทุ้มต่ำหลุดออกมาจากลำคอของอาร์ม มือหนาที่เริ่มมีกำลังค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาโอบรอบเอวสอบของเมฆอย่างเป็นสัญชาตญาณ อาร์มลืมตาขึ้นช้าๆ พบกับใบหน้าหวานที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อและแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย 'พี่อาร์ม... พี่ฟื้นแล้ว' เมฆกระซิบทั้งน้ำตาคลอเบ้า แต่สะโพกยังคงกดแช่ค้างไว้อย่างนั้น อาร์มมองดูร่างขาวโพลนที่คร่อมทับบนตัวเขาแบบงงๆ รูสวาทที่กลืนกินตัวตนของเขาจนมิดหายไปในความคับแน่น 'นายเป็นใครครับ... นายช่วยพี่เหรอ... ขอบใจนะ... ความรู้สึกหลงไหลในรสสัมผัสของเด็กหนุ่มตรงหน้า ทำให้อาร์มนอนจ้องมองหน้าเมฆไม่วางตา จนทำให้เมฆรู้สึกเขินอายจนหน้าแดงก่ำ กลิ่นกายที่หอมยั่วยวนจนทำให้อาร์มเคลิ้มนอนยิ้มอย่างพึงใจ เมฆที่ยังรู้สึกคับแน่นที่รูสวาทโยกขย่มเบาๆเนิบๆยิ่งสร้างความซ่านเสียวให้อาร์มจนเผลอครางออกมาเบาๆ ผมชื่อเมฆ เป็นลูกศิษย์ของครูพรานไกรครับ ผมกำลังรักษาพี่อยู่นะครับ ราชสีห์ตื่นกาม: "บททดสอบพยัคฆ์ขาว" อึก... เมฆเหรอ...' อาร์มครางชื่อเด็กหนุ่มวนไปมาดุจต้องมนต์ แววตาคมกริบที่เคยพร่ามัวบัดนี้วาวโรจน์ไปด้วยไฟราคะที่ถูกจุดขึ้นใหม่ ท่อนลำอวบหนาที่แช่ค้างอยู่ในรูสวาทเริ่มขยับขับเคลื่อนอย่างดุดัน เมฆร้องลั่นเมื่อถูกราชสีห์หนุ่มพลิกร่างลงไปนอนจมฟูก 'พะ... พี่อาร์ม เบาครับ! ผมจุก... อ๊าาา! เมฆพูดพร้อมกับเอาสองมือยันหน้าท้องที่มีไรขนดุดันของเจ้าของร่างยักษ์ที่เริ่มขย่มกระแทกกระทั้นท่อนลำอวบหนารุนแรงขึ้นเร็วขึ้นเรื่อยจนเมฆตัวโยกคลอนตามแรงกระหน่ำ ขาแน่นแกร่งถูกจับแบะออกกว้างจนท่อนลำยักษ์แทงพรวดเข้าลึกถึงจุดเสียวข้างใน อาร์มไม่ได้ยินคำทัดทาน เขาโหมกระแทกสะโพกเข้าใส่มังกรน้อยอย่างบ้าคลั่ง หัวบานอวบเต่งที่เข้าลึกแทงไปโดนจุดเสียวเมฆทุกดอก จนเมฆครางกระเส่า อ๊ะ พี่อาร์ม ผม สะ เสียวครับ อ๊าาา พี่อาร์มเพิ่งฟื้นนะ ไปเอาแรงมาจากไหนกันเนี่ย อ๊าาา พะ พี่ อาร์มครับ พี่กระแทกแรงไปแล้ว อูยยย เมื่อได้ยินเด็กหนุ่มตัดพ้อแทนที่จะเบาแรงลง มันกับเป็นเชื้อไฟให้อาร์มกระแทกหนักหน่วงกว่าเดิมจนในที่สุด น้ำกามของราชสีห์หนุ่มก็พุ่งทะลักเข้าสู่รูสวาทของเด็กหนุ่มตรงหน้า แรงฉีดพุ่งของน้ำกามระลอกใหญ่กระแทกเข้ากับผนังนุ่มจนเมฆตัวสั่นระริก น้ำกามของทั้งคู่พุ่งอาบเคลือบท่อนลำและรูสวาทจนเปียกโชก!รสจูบพิฆาต: "พันธนาการที่ตัดไม่ขาด" อาร์มประกบจูบเมฆอย่างเผ็ดร้อน ลิ้นร้อนตวัดพัวพันดึงดูดวิญญาณจนเมฆเคลิ้มตาม ท่อนลำแข็งขึงยังคงปักคาและขยับเน้นๆ อยู่ในตัวเมฆดุจจะประกาศความเป็นเจ้าของ แต่ในจังหวะที่อาร์มกำลังจะเริ่ม 'รอบสอง' เมฆก็รั้งสติกลับมาได้ เขาใช้ขารวบเอวหนาของอาร์มไว้แน่นไม่ให้ขยับต่อ 'พี่อาร์มครับ พอก่อน! ครูไกรกับพี่กล้าพี่ยอดรออยู่ข้างนอกครับ!' เมฆกระซิบเสียงสั่น หน้าแดงซ่านไปถึงใบหู หน้าเหวอมหาเทพ: "ความซวยที่มาพร้อมความเสียว" คำว่า 'ครูไกร' ทำเอาอาร์มที่กำลังคึกจัดถึงกับชะงักกึก หน้าตาที่เคยหื่นกระหายกลายเป็นหน้าเหวอทันที 'ห๊ะ! พี่พรานไกรเหรอ? แล้วพี่ทำอะไรลงไปเนี่ย... พี่เย็ดลูกศิษย์แกจนแตกคาที่แบบนี้ พรานไกรจะเอาปืนลูกซองมายิงพี่มั้ยเมฆ! อาร์มรีบถอนท่อนลำอวบหนาที่ชุ่มไปด้วยน้ำกามออกมาดัง 'บล็อก!' น้ำรักสีขาวขุ่นไหลย้อนตามออกมาตามง่ามขาเมฆจนน่าหวาดเสียว อาร์มรีบมองซ้ายมองขวาหาผ้ามาเช็ดตัวให้เมฆอย่างลนลาน 'ตายห่าแล้วไอ้อาร์ม... เสือกไปเปิดซิงศิษย์รักพรานไกรตอนแกมาหาเนี่ยนะ! สารวัตรกล้าหน้าประตู: "ความสงสัยที่เริ่มทำงาน" ขณะเดียวกันที่หน้าห้อง... สารวัตรกล้า ขมวดคิ้วพลางเอียงหูฟังเสียงที่ลอดออกมา 'พี่ไกรครับ... ผมว่าเสียง 'กู้ชีพ' ของไอ้เมฆมันฟังดู... แปลกๆ นะครับพี่ เหมือนเสียงเนื้อกระทบเนื้อแรงๆ แล้วไอ้อาร์มมันครางว่า 'เสียว' หรือเปล่าครับ? พรานไกร ยืนกอดอกหน้านิ่งแต่แววตาเริ่มมีเล่ห์เหลี่ยม 'เออ... สงสัยไอ้เมฆมันจะใช้ "ท่าไม้ตาย" วารีพิสุทธิ์ขั้นสูงสุดว่ะไอ้กล้า มึงอย่าเพิ่งเข้าไปขัดจังหวะเลย เดี๋ยวอาคมมันจะย้อนเข้าตัว! มังกรน้อยผู้กุมความลับ: "หน้าใสแต่ใจเด็ด" เมฆที่นอนหอบหายใจระริน รีบพยุงตัวลุกขึ้นมานั่งสะโพกสั่นพั่บๆ รอยจ้ำแดงทั่วตัวมันฟ้องชัดเจนว่าโดน 'ของใหญ่' กระทำมาอย่างหนัก 'พี่อาร์มเลิกโวยวายก่อนครับ! รีบหาผ้ามาเช็ดตัว แล้วใส่เสื้อผ้าเร็วเข้า! เมฆพยายามทำใจดีสู้เสือ ทั้งที่รูสวาทยังตอดรัดน้ำกามของอาร์มจนวูบวาบไปหมด 'ผมบอกพี่แล้วไงว่าผมรักษาสุขภาพพี่อยู่... แต่ใครจะไปนึกว่าพี่จะ 'คืนชีพ' ได้ดุขนาดนี้ล่ะครับ! เมฆค้อนให้วงใหญ่พลางรีบคว้าเสื้อผ้ามาใส่ปกปิดร่องรอยสงครามกามครั้งนี้ ฉากเผชิญหน้า: "หน้าซื่อตาใส... แต่ขาเสือกสั่น" ปัง! ปัง! ปัง!' เสียงเคาะประตูที่คุ้นเคยดังขึ้น 'เฮ้ย! ไอ้อาร์ม ไอ้เมฆ! เสร็จหรือยังวะ นานไปแล้วนะโว้ย!' เสียงสารวัตรกล้าตะโกนเข้ามา ตามด้วยเสียงกระแอมไอของพรานไกรที่ทำเอาอาร์มสะดุ้งสุดตัว อาร์มรีบสวมเสื้อเชิ้ตแต่ลืมติดกระดุม เผยให้เห็นแผงอกที่มีรอยข่วนของเมฆจางๆ เขาเดินไปเปิดประตูด้วยท่าทางที่พยายามให้นิ่งที่สุด แต่ขามันดันสั่นพั่บๆ จากการโหมกระแทกเมื่อครู่ 'คะ... ครับพี่ไกร ผมฟื้นแล้วครับ พอดีเมฆเขา... เขาใช้อาคม 'นวด' จนผมดีขึ้นน่ะครับ' อาร์มตอบตะกุกตะกัก พลางหลบสายตาคมปลาบของพรานไกรที่จ้องเขม็งมาที่คอเขา พรานไกรจับพิรุธ: "อาคมนวด... หรือนวดอาคม?" พรานไกรเดินนำพวกลูกน้องเข้าไปในห้อง จมูกพรานรุ่นใหญ่ฟุดฟิดดมกลิ่นอากาศ 'อืม... อาคมนวดของมึงนี่มันกลิ่นคุ้นๆ นะไอ้เมฆ ทำไมกลิ่นมันทะแม่งๆขนาดนี้วะ? ช่างยอด เดินไปสะกิดที่เตียงแล้วหยิบเศษผ้าที่เปียกชุ่มขึ้นมาดู 'โหพี่ไกร... ดูท่า 'วารีพิสุทธิ์' ของไอ้เมฆจะออกฤทธิ์แรงจัด ดูสินายหัวอาร์มหน้าตาสดใสขึ้นเป็นกอง แต่ขาเสือกสั่นยิกๆ เหมือนคนเพิ่งออกรบมายังไงยังงั้นแหละ! สถานการณ์ในห้องนอนไม้สักตอนนี้เหมือนภูเขาไฟที่เพิ่งสงบแต่ลาวายังร้อนระอุ นายหัวอาร์ม พยายามตีหน้าตายข่มความตื่นเต้น ทั้งที่หัวใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุอกสีน้ำผึ้งออกมาเบี่ยงเบนประเด็น: "กลยุทธ์กองทัพเดินด้วยท้อง" เอ่อ... พี่ไกร พี่ยอด ไอ้กล้า ไหนๆ ผมก็ฟื้นแล้ว เรา... เราลงไปหาอะไรกินข้างล่างกันดีกว่าครับ' อาร์มรีบชวนเสียงสูงพลางก้าวฉับๆ ไปที่ประตูหวังจะนำทุกคนออกจากห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวรัก ผมโทรเช็คแล้ว'คนงานเพิ่งทำแกงส้มปลากะพงกับแกะหมอนทองกำลังกินไว้พอดี ไปครับไป เดี๋ยวผมเลี้ยงเองเต็มที่เลย! สายตาสารวัตร: "พิรุธที่เป้ากางเกง" แต่ในขณะที่อาร์มกำลังจะเดินผ่าน สารวัตรกล้า เพื่อนรักจอมจับผิด สายตาของกล้าที่ฝึกมาเพื่อตรวจหาหลักฐานก็ดันไปสะดุดกึกอยู่ที่ 'เป้ากางเกงยีนส์' ของอาร์ม! รอยเปียกชื้นเป็นวงกว้างที่ยังไม่แห้งสนิท ซึมผ่านเนื้อผ้าออกมาจนเห็นเป็นรอยด่างชัดเจน แถมยังมีคราบขาวขุ่นบางส่วนแห้งเกรอะอยู่ตรงขอบซิป กล้าหรี่ตาแคบพลางคว้าแขนอาร์มไว้หมับ 'เฮ้ยไอ้อาร์ม... มึงไปลุยน้ำที่ไหนมาวะ? ทำไมเป้ามึงมันเปียกแฉะ แถมมีคราบขาวๆ ติดอยู่แบบนั้นล่ะเพื่อน? ราชสีห์หน้าถอดสี: "น้ำอาคม... หรือน้ำกาม?" อาร์มถึงกับสะดุ้งตัวโยน เหงื่อกาฬไหลหยดลงมาตามไรขนหน้าท้อง 'อะ... อ๋อ! นี่ไง กล้า... ก็น้ำมนต์ที่เมฆเขาใช้อาคม 'ประพรม' ให้กูไง มันคงจะหกใส่เป้ากูตอนกูกำลังดิ้นน่ะ' อาร์มแก้ตัวน้ำขุ่นๆ พลางรีบเอาปัดๆ ปิดๆ เป้าตัวเองอย่างลนลาน 'น้ำมนต์เหรอวะ?' 'น้ำมนต์บ้านมึงดิ กลิ่นคาวรัญจวนอย่างกับเพิ่งแตกมาสดๆ ร้อนๆ แถมเหนียวหนึบขนาดนี้ อีกอย่างพวกกูเจอมึงนอนเปลือยนะเว้ยเพื่อน... เมฆ! มึงใช้น้ำมนต์ยี่ห้อไหนรักษาไอ้อาร์มวะ ทำไมผลลัพธ์มัน 'เข้มข้น' ขนาดนี้! พยัคฆ์น้อยเลิ่กลั่ก: "ร่วมด้วยช่วยแถ" เมฆที่ยืนหน้าแดงแป๊ดอยู่หลังพรานไกร ถึงกับสะดุ้งเมื่อโดนเรียกชื่อ 'ขะ... ของดีจากวัดป่าครับพี่กล้า! มันเป็นน้ำมนต์ผสม 'เกสรดอกว่าน' น่ะครับ กลิ่นมันเลยจะ... เอ่อ... คาวๆ นิดหน่อย แต่รักษาโรคสูบกามได้ชะงัดนักแล! ช่างยอด หัวเราะคิกคิก พลางมองหน้าอาร์มกับเมฆสลับกัน 'เออ... เกสรดอกไม้นี่มันท่าจะแรงจริงว่ะ ดูสิ นายหัวอาร์มหน้าตาสดใสมีน้ำมีนวลขึ้นทันตาเห็น แต่ขาสั่นพั่บๆ เหมือนโดนสูบเพิ่มมากกว่าโดนรักษานะเนี่ย! ทางออกที่วิกฤต: "รีบไปก่อนความจะแตก" ไปกินข้าวกันเถอะครับพี่ไกร! ผมหิวจะแย่แล้ว! อาร์มรีบกึ่งลากกึ่งดันสารวัตรกล้าให้ออกจากห้องไปทันที โดยมีเมฆเดินตามต้อยๆ ก้มหน้าก้มตาไม่กล้าสบตาใคร ทิ้งให้พรานไกรยืนมองตามหลังด้วยสายตารู้ทันพลางพึมพำ 'ไอ้สองตัวนี้นี่นะ...โกหกไม่เนียนเลย พลางเดินยิ้มกริ่ม ยอดที่ยืนข้างๆได้ยินก็พลอยขำไปด้วย
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-3-6 15:48:07
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-3-6 16:41:07
โพสต์ 2026-3-6 21:20:38
โพสต์ 2026-3-7 19:43:30
