ตัดกลับมาฝั่งบ้านพรานไกร
หลังจากที่คุยกันเรื่อง คดีสยองของสวนผลไม้ที่เหยื่อถูกสูบจนแห้งผาก กันจนดึกดื่น กล้าก็ถือโอกาสนอนที่บ้านพรานไกรผู้เป็นพี่ชายด้วย ราวตีห้ากว่ากล้าก็ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงไก่ขัน กล้าเดินออกไปอาบน้ำที่โอ่งหลังบ้านที่พรานไกรเก็บแผ่นหินตามป่ามาทำเป็นทางเดินและมีแผ่นหินใหญ่อยู่กลางลานโล่งที่พรานไกรเอาโอ่งมังกรมาวางไว้แล้วต่อก็อกน้ำไว้เสร็จสรรพบรรยากาศยามรุ่งสางที่บ้านพรานไกรถูกปลุกให้ร้อนระอุขึ้นมาทันตา แม้จะมีไอหมอกเย็นๆ ปกคลุมไปทั่วดงกล้วยน้ำว้า แต่รังสีความเซ็กซี่ของ สารวัตรกล้า กลับแผ่ซ่านจนทำลายความสงบทางจิตใจของพยัคฆ์หนุ่มอย่างเมฆไปเสียสนิทฉากสยิวกลางม่านหมอก: สารวัตรจอมขยี้ สารวัตรกล้ายืนตระหง่านอยู่บนแผ่นหินใหญ่กลางลานโล่ง ร่างกายขาวออร่าของเขาตัดกับสีเขียวขจีของใบกล้วยที่เปียกโชกไปด้วยน้ำค้าง เสียงขันตักน้ำราดตัวดังซ่าาา Boxer Briefs สีขาวรัดรูป ที่เปียกโชกจนบางใสแนบไปกับผิวเนื้อ เผยให้เห็นลอนกล้ามหน้าท้องที่เรียงตัวสวยและไรขนสุดเซ็กซี่ที่ลากยาวเป็นทางลงไปสู่โคน 'มหาเทพสิบสองนิ้ว' ที่ขยับไหวตามจังหวะการราดน้ำ ช่างดูทรงพลังและมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ จนทำให้เมฆที่ตื่นนอนแต่เช้าแล้วเดินมานั่งเล่นหลังบ้านของตัวเองที่ติดกับบ้านครูพรานไกรเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ยามเช้าแล้วเหลือบไปเห็น ถึงกับกลืนน้ำลายฝืดคอ เมฆแอบจ้องมองกล้าอาบน้ำไม่วางตาจนกล้ารู้สึกได้ว่ามีคนแอบมองจึงเหล่หางตาดู พอเห็นว่าเป็นเจ้าเมฆลูกศิษย์ของพี่ชายก็แอบยิ้มมุมปาก กล้าไม่ได้เพียงแค่อาบน้ำธรรมดา แต่เขากลับจงใจใช้ปลายนิ้วลูบไล้ฟองสบู่สีขาวนวลไปตามมัดกล้ามอกและต้นขาแกร่ง ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้ขอบกางเกงที่ตึงเปรี๊ยะ ควักเอาท่อนลำอวบขาวที่ยาวทะลักออกมาอวดสายตาเมฆที่แอบมองอยู่หลังพุ่มไม้ หัวบานสีชมพูสดที่อาบด้วยหยดน้ำดูเต่งตึงและทรงพลังจนเมฆถึงกับตาค้าง ลมหายใจติดขัดไปชั่วขณะ!" เกมล่าของพยัคฆ์ขาว: "เห็นหมดแล้วสินะ" กล้าลอบยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเงาของเมฆที่ขยับกระสับกระส่ายอยู่ไกลๆ เขาแกล้งรูดถอกทำความสะอาดท่อนลำยาวสิบสองนิ้วอย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่ง เน้นย้ำทุกสัมผัสจนลำเอ็นขาวอวบนั้นส่ายไปมาอย่างอิสระท่ามกลางสายน้ำ เมื่อล้างตัวจนสะอาด กล้าสะบัดกางเกงบ็อกเซอร์ทิ้งอย่างไม่แยแส ปล่อยให้พวงสวรรค์และลำเขื่องส่ายไหวตามแรงขยับขณะซักกางเกง เมฆที่แอบดูอยู่ถึงกับหน้าแดงซ่านจนถึงใบหู น้ำเงี่ยนปริ่มออกมาจนชุ่มกางเกงนอน เพราะภาพตรงหน้ามันคือ 'งานศิลปะชายชาตรี' ที่มีชีวิตและทรงอำนาจเหลือเกิน! บทสนทนาแก้เก้อ: "พี่กล้าทำผมใจเสีย" สารวัตรหนุ่มหยิบผ้าเช็ดตัวสีขาวขึ้นมาพันกายแบบหมิ่นเหม่ โชว์ร่องวีเชฟและหน้าท้องน้อยที่มีไรขนรำไร ก่อนจะหันมาส่งยิ้มละมุนที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ 'อ้าว... น้องเมฆ ตื่นเช้าเหมือนกันเหรอครับ มานานหรือยังครับเนี่ย?' เสียงทุ้มกังวานของกล้าทำเอาเมฆสะดุ้งสุดตัว เขาพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติแต่หัวใจกลับเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก 'เอ่อ... ไม่นานครับ พี่กล้า... พอดีผมมาสูดอากาศน่ะครับ' กล้าเดินเข้ามาใกล้เมฆในระยะที่ได้กลิ่นสบู่ผสมกลิ่นกายชายสะอาดหอมกรุ่น เขาแกล้งโน้มตัวลงมาหาเล็กน้อยจนผ้าเช็ดตัวเกือบจะหลุด 'ดีครับ... ตื่นเช้าๆ ร่างกายจะได้ "แข็งแรง" เหมือนพี่... ว่าแต่เมื่อกี้อากาศคงจะดีมากนะครับ เห็นเมฆจ้อง "หมอก" ตาไม่กะพริบเลย' กล้าพูดหยอกเย้าพลางขยิบตาให้ ทำเอาเมฆทำตัวไม่ถูก ได้แต่ยืนยิ้มแก้เก้ออยู่ตรงนั้น พลังทำลายล้างของ "ตระกูลจอมขมังเวทย์" เมฆยืนนิ่งราวกับถูกมนต์สะกด จิตใจที่ไม่เคยหวั่นไหวกับผู้ชายมาก่อนพังทลายลงเพราะภาพลักษณ์ของสารวัตรกล้าที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ เขาเพิ่งเข้าใจซึ้งถึงคำว่า 'สายเลือดมหาเทพ' เพราะไม่ว่าจะเป็นครูพรานไกรที่ดุดัน หรือสารวัตรกล้าที่ขาวแน่นทรงพลัง ต่างก็มีรังสีข่มขวัญที่ทำเอาเด็กหนุ่มอย่างเขาต้องสยบยอม ผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนบางที่พันหมิ่นเหม่นั้นส่ายไหวตามจังหวะก้าวเดิน เผยให้เห็นโคนขาที่อัดแน่นด้วยกล้ามเนื้อขาวผ่อง และแรงดีดดิ้นของ 'มหาเทพสิบสองนิ้ว' ที่พยายามจะโผล่พ้นขอบผ้าออกมาทักทายโลกภายนอก!
สารวัตรจอมแกล้ง: "ฝึกวิชาหรือฝึกความอึด?" เมฆ... พี่ไกรบอกว่าเราเรียนรู้วิชาควบคุมวารีได้เก่งที่สุด' กล้าเอ่ยพลางยิ้มกริ่ม สายตาคมกริบกวาดมองไปที่เป้ากางเกงนอนของเมฆที่ตอนนี้มันนูนเด่นจนปิดไม่มิด 'แต่ดูเหมือนตอนนี้วารีมันจะเริ่มรั่วแล้วนะ... ให้พี่ช่วย "ตรวจเช็ก" ให้หน่อยไหม ว่าวิชาเรายังแน่นอยู่หรือเปล่า?' กล้าแกล้งขยับเข้าไปชิดจนหน้าอกขาวๆ ปะทะกับหัวไหล่ของเมฆ มือหนาที่เปียกชื้นลูบไล้ไปตามแผงอกของเมฆอย่างเป็นกันเองแต่แฝงไปด้วยความยั่วยวน 'อยู่กับพี่ไกรมันเคร่งเครียดไป... วันหลังไปหาพี่ที่สถานีบ้างนะ พี่มี "งานหนัก" ให้ช่วยทำเพียบเลย พรานไกรปรากฏตัว: "เสียงสวรรค์หรือเสียงนรก?" ไอ้กล้า! มึงเลิกแกล้งลูกศิษย์กูได้แล้ว!' เสียงกัมปนาทของพรานไกรดังมาจากชานเรือน ทำเอาเมฆสะดุ้งสุดตัวถอยกรูดออกมา พรานไกรเดินออกมาในสภาพนุ่งโสร่งผืนเดียว ยืนกอดอกมองน้องชายตัวแสบด้วยสายตาดุๆ 'มึงก็นะ... แก้ผ้าอาบน้ำล่อตะเข้แต่เช้า ไอ้เมฆมันยังวัยรุ่น ตบะมันยังไม่แก่กล้าเหมือนกู เดี๋ยวอาคมมันก็เสื่อมหมดพอดี' เดี๋ยวกูต้องออกไปทำธุระกับไอ้ยอดที่อู่มัน ฝากดูบ้านด้วย กล้าหัวเราะลั่นอย่างอารมณ์ดี พลางกระชับผ้าเช็ดตัวให้แน่นขึ้น 'โธ่พี่ไกร ผมก็แค่ทักทายน้องมันเล่น... แล้วกล้าก็เดินเข้าบ้านไปนั่งเล่นในห้องนอนของไกรโดยที่ยังใส่แค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนั่งห้อยขาอยู่ขอบเตียง กล้านั่งมองดูพี่ชายแต่งตัวเดินออกจากบ้านไป เมื่อพี่ชายไปแล้วกล้าก็หยิบมือถือมาไถเล่นดูนู่นดูนี่ โดยไม่รู้เลยว่าสัตว์เลี้ยงแสนรักของพรานไกรได้เลื้อยยออกมาจากโหลแล้ว มันเลื้อยมาตามกลิ่นท่อนลำอวบขาวยาวสิบสองนิ้วของกล้า ปลิงป่ากลายพันธุ์นุ่มหยุ่นสีชมพูเลื้อยมาอยู่ใต้หว่างขาของกล้าแล้วค่อยๆยืดตัวเกาะผ้าเช็ดตัวขึ้นมา มันค่อยๆเลื้อยเข้าไปจนใกล้ท่อนลำอวบแล้วค่อยๆอ้าปากจูบครอบลงที่รูเยี่ยวหัวบานอวบของกล้าอย่างแผ่วเบาจนแม้แต่กล้ายังไม่รู้สึกตัว แล้วมันก็ค่อยๆยืดขยายปากครอบหัวบานอวบไปทีละเล็กละน้อย กล้าที่รู้สึกเสียวๆที่หัวบานจนท่อนลำอวบแข็งขึ้นมานิดหน่อยก็เอื้อมมือไปเกาท่อนลำที่เริ่มกึ่มๆที่มีผ้าเช็ดตัวกั้นอยู่โดยที่ตายังดูมือถือแบบไม่ใส่ใจนัก โดยไม่รู้ว่าปากของปลิงป่ากลายพันธุ์นั้นขยายครอบหัวบานไปทั้งหัวแล้วและกำลังดูดกลืนท่อนลำที่เริ่มแข็งของกล้าช้าๆ กล้าที่เริ่มเสียวที่ท่อนลำอวบขาวมากขึ้นเริ่มรู้สึกแปลกใจเลยละสายตาจากมือถือก้มลงไปดูก็ไม่เห็นอะไรก็เลื่อนตัวขึ้นไปนอนบนเตียงพี่ชายเล่น โดยที่ตายังดูมือถือ มืออีกข้างก็ลูบท่อนลำอวบที่ดันผ้าเช็ดตัวเล่น เจ้าปลิงป่าค่อยๆดูดกลืนท่อนลำอย่างแผ่วเบาไปเรื่อยจนกระทั่งวงแหวนเนื่อเยื่อชนกับหัวบานอวบมันก็เปลี่ยนโหมดทันที 'วูบบบบ! แรงดูดมหาศาลจากเจ้าปลิงป่ามันดูดท่อนลำสิบสองนิ้วของกล้าทีเดียวสุดโคนในพริบตากล้าสะดุ้งเฮือกอย่างแรง ภายในโพรงปากปลิงป่าร้อนระอุและคับแน่นยิ่งกว่าสิ่งใดที่เขาเคยสัมผัส วงแหวนเนื้อเยื่อของปลิงป่าดันรูดเข้ามาจนหัวควยบานอวบผลุบเข้าไปด้านในแล้ววงแหวนก็หดตัวรัดหมับเข้าที่รอยหยักหัวควยบานอวบ ล็อคเป้งไว้จนขยับเขยื้อนไม่ได้! อ๊าส์! เชี่ยแล้ว... อะไรมันตอดรัดควยกูวะเนี่ย ... ซี๊ดดดด! กล้ารีบดึงผ้าเช็ดตัวออกทันที สิ่งที่เห็นเล่นเอากล้าขนลุก นี่มันตัวบ้าอะไรไว้เนี่ย กล้ารู้สึกขยะแขยงรีบพยายามรูดมันออกจากควยของเขา แต่มันทั้งดูดแน่นหนึบทั้งลื่นยิ่งพยายามรูดออกมันยิ่งดูดแรงขึ้น จนกล้าขาสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน กล้าครางลั่นห้องเมื่อลิ้นเล็กๆ นับร้อยภายในตัวปลิงเริ่มระดมตวัดเลียหัวบานของเขาอย่างบ้าคลั่ง สัมผัสที่ยิบยับและรัวเร็วทำเอากล้าตัวแอ่นระแน้ น้ำกามระลอกแรกพุ่งกระฉูดออกมาหลายสิบระลอกราวกับเขื่อนแตก! ปลิงป่าดูดกลืนกินน้ำกามของกล้าอย่างเอร็ดอร่อยแถมมันยังเพิ่มแรงดูดเน้นหนักขึ้นไปอีกในจังหวะที่กล้ากำลังแตก 'โอ๊ยยย! ออกไป! พอก่อน... เสียวจะตายอยู่แล้ว! กล้าที่เสียวหัวบานจนทนไม่ไหวพยายามรูดปลิงป่าออกไปอย่างสุดความสามารถ แต่ยิ่งรูดยิ่งกระตุ้นให้ลิ้นนับร้อยทำงานหนักขึ้น เขาทำได้เพียงร้องครางเสียงหลงอยู่ใหนห้อง จนเมฆที่ซ้อมมวยอยู่ข้างนอกได้ยินเสียงร้องครางที่ดังลอดออกมาจากห้องนอนของครูพรานไกร ทำให้เมฆที่กำลังรัวหมัดใส่กระสอบทรายถึงกับชะงักงัน หัวใจพยัคฆ์หนุ่มเต้นไม่เป็นส่ำ เพราะน้ำเสียงนั้นมันเต็มไปด้วยความเสียวซ่านและทรมานอย่างประหลาด เมฆรีบทิ้งนวมแล้วพุ่งตัวเข้าบ้านไปตามเสียงทันที ภาพสยิวหลังบานประตู: สารวัตรผู้ปราชัย เมฆผลักประตูพรวดเข้าไป สิ่งที่เห็นทำเอามังกรหนุ่มถึงกับยืนนิ่งเป็นหิน! สารวัตรกล้านอนหงายแอ่นกายอยู่บนเตียง ผ้าเช็ดตัวหลุดลุ่ยไปกองข้างตัว เผยให้เห็นร่างขาวแน่นแกร่งที่สั่นระริกด้วยแรงอารมณ์ และที่กลางลำตัว...'มหาเทพสิบสองนิ้ว' ของกล้าบัดนี้หายลับเข้าไปในตัวสัตว์ประหลาดสีชมพูนุ่มหยุ่นที่กำลังดูดกลืนอย่างบ้าคลั่ง! พี่กล้า! เกิดอะไรขึ้นครับ! เมฆตะโกนถามพลางหน้าแดงซ่าน เมื่อเห็นหยาดน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาจากรอยต่อระหว่างโคนควยกับปากปลิงป่าจนเปรอะเปื้อนหน้าท้องที่มีไรขนสุดเซ็กซี่ของกล้า วิกฤตการณ์ปลิงชมพู: "ยิ่งดึงยิ่งรัด" เมฆ... ช่วยพี่... อื้อออ! มัน... มันดูดควยพี่ไม่ปล่อยเลย ซี๊ดดด!' กล้าครางเสียงพร่า ใบหน้าหล่อสะอาดบิดเบี้ยว สองมือพยายามจะแกะเจ้าปลิงยักษ์ออกแต่ฝ่ามือเขากลับลื่นไถลไปกับเมือกลื่นๆที่ปลิงป่าขับออกมา 'อย่าดึงเฉยๆ เมฆ! ยิ่งดึงมันยิ่งเลียหัวควยพี่รัวๆ... อ๊ากกกก! พี่จะแตกอีกรอบแล้ว!' เมฆรีบถลันเข้าไปใกล้ กลิ่นน้ำกามที่ผสมกับกลิ่นเมือกปลิงชมพูส่งกลิ่นตลบอบอวลจน 'มังกรขาว' ในกางเกงมวยของเมฆกระตุกคึกคัก เมฆตัดสินใจใช้มือเปล่าคว้าหมับเข้าที่ตัวปลิงที่นุ่มหยุ่นและร้อนฉ่าเพราะมันกำลังสูบฉีดพลังชีวิตจากมหาเทพสิบสองนิ้วอย่างเอร็ดอร่อย!
ทันทีที่มือของเมฆสัมผัสตัวปลิง ความร้อนจากร่างกายของเมฆทำให้เจ้าปลิงชะงักไปครู่หนึ่ง แต่มันกลับยิ่งรัดควยของกล้าแน่นขึ้นเพื่อปกป้องอาหารอันโอชะ 'พี่กล้า... อดทนหน่อยนะ!' เมฆกัดฟันกรอด เขาต้องใช้พลังควบคุมวารีลูบไล้ไปตามตัวปลิงเพื่อกล่อมให้มันคลายปาก แต่ภาพที่เมฆต้องจดจ้อง 'หัวบานอวบ' ของกล้าที่โดนล็อคผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ในตัวปลิงที่ขยายกว้างจนบางใส มันช่างเป็นภาพที่ปลุกเร้ากามารมณ์จนเมฆแทบคลั่ง น้ำเงี่ยนของเมฆเริ่มไหลซึมออกมาจนเปียกกางเกงมวยสีดำขลิบทอง ขณะที่กล้าร่างกระตุกยึกๆ น้ำกามพุ่งทะลักออกมาอีกหลายสิบระลอกล้นทะลักออกมาทางขอบปากปลิงที่ดูดรัดโคนควยของกล้าจนอาบมือของเมฆที่กุมอยู่! ช่วยด้วยการปรนเปรอ เมฆ... พี่ไม่ไหวแล้ว... พี่เสียวหัวควยจนจะขาดใจตายอยู่แล้ว... อ๊าส์!' กล้าแอ่นอกรับสัมผัส มือข้างหนึ่งขย้ำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ เมฆรู้ดีว่านี่คือสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของครูพรานไกร เพราะเวลาที่ครูพรานไกรอยู่คนเดียวตอนกลางคืนเมฆก็มักจะได้ยินเสียงครางของครูพรานไกรเล็ดลอดออกมา เมฆจึงย่องมาแอบดูตรงรอยแตกของหน้าต่างเพื่อดูครูพรานไกรให้เจ้าปลิงป่าดูดควยกินน้ำกามบ่อยๆ เดี๋ยวมันอิ่มมันก็ปล่อยเอง แต่รสท่อนลำสดใหม่ของพี่กล้านี่กว่าจะปล่อยน่าจะนาน เมฆเลยบอกกล้าว่านี่เป็นสัตว์เลี้ยงของครูพรานไก[url=]B[/url]ร ตกดึกครูพรานไกรก็จะเอาท่อนลำอวบยาวป้อนน้ำกามให้มันกินประจำ แต่เมื่อคืนพวกเรายุ่งๆกันครูพรานไกรเลยไม่ได้ป้อนน้ำกามให้มัน มันเลยหิวโซ พอเห็นท่อนลำอวบขาวน่ากินของพี่กล้ามันเลยจัดการน่ะครับ พี่กล้าต้องปล่อยให้มันกินจนอิ่มครับ กล้าถึงกับหน้าซีด นี่เขาน้ำแตกไปสองรอบแต่ละรอบน้ำพุ่งเป็นสิบระลอก แล้วเขาต้องแตกกี่น้ำละเนี่ย เมฆที่หุ่นกล้าแล้วอดไม่ไหวจึงถือโอกาสเข้าไปลูบไล้หน้าอกขาวแน่นแกร่งหน้าที่มีซิกแพ็กเป็นเรียงกันลูกๆและไรขนหน้าท้องที่เรียงเส้นสวย ยิ่งกล้าส่งเสียงครางกระเส่ายิ่งทำให้เมฆมีอารมณ์จนเมฆทนไม่ไหวก้มลงไปดูดหัวนมสีชมพูทั้งข้างสลับไปมาเพิ่มความเสียวให้กล้า กล้าที่เห็นเมฆกล้าทำแบบนั้นกับตัวเขาถึงกับตกใจ เฮ้ยย! เมฆ ทำอะไร อย่าครับ แค่นี้พี่ก็เสียวจะตายอยู่แล้ว แต่เมฆไม่ฟังกดหัวไหล่พี่กล้าที่อ่อนระทวยจากการโดนปลิงป่าดูดลงกับที่นอนแล้วซุกไซ้ดูดเลียร่ายกายกล้าอย่างเผ็ดร้อน จนกล้าสั่นสะท้านเมฆดูดเลียขบเม้มหัวนมชมพูหนั่นแน่นอย่างเมามัน ไรขนหน้าท้องและซิกแพ็กก็โดนเมฆเลยขบเม้มจนสั่นระริก โอ๊ะๆๆ เมฆ เมฆ พี่จะ พี่แตกอีกแล้ว อ๊าาาา กล้าโดนทั้งเมฆ ทั้งปลิงป่ามอบความเสียวสะท้านให้ถึงกับน้ำแตกรวมเบ็ดเสร็จถึงสิบครั้ง กล้าโดนปลิงป่าดูดตั้งแต่ 7 โมงเช้าจนถึง 11 โมง ปลิงป่าถึงจะอิ่มแล้วคายท่อนควยลำอวบขาวของกล้าแล้วเลื้อยคลานเข้าขวดโหลไป บรรยากาศในห้องนอนของพรานไกรหลงเหลือเพียงกลิ่นคาวกามที่ตลบอบอวลผสมกับกลิ่นเหงื่อไคลของชายชาตรี สารวัตรกล้านอนแผ่หราอยู่บนเตียง ร่างกายขาวแน่นแกร่งที่เคยดูภูมิฐานในชุดเครื่องแบบ บัดนี้กลับดูอ่อนระทวยและฉ่ำวาวไปด้วยเมือกใสและหยาดน้ำกามที่พุ่งเปรอะไปถึงหน้าท้อง โดยมีเมฆนั่งลูบไรขนหน้าท้องของกล้าเล่นอย่างเพลินมือ กล้าได้แต่มองค้อนเมฆพร้อมกับบ่น ไอ้ตัวแสบเอ้ยย เมฆหันไปยิ้มให้กล้าแล้วแซว แล้วพี่กล้าชอบให้ผมเล่นแบบนี้มั้ยล่ะครับ แล้วหัวเราะเบา เมฆหันไปมองนาฬิกา เฮ้ยย 11 โมงกว่าแล้ว ครูไกรกับพี่ยอดใกล้จะกลับมาแล้ว เมฆกระโดดลงจากเตียงแล้ววิ่งออกห้องไปพร้อมตะโกนลั่น ผมไปซ้อมมวยต่อแล้ว พี่กล้าหายเหนื่อยแล้วก็ไปอาบน้ำใหม่นะครับ เดี๋ยวครูไกรจับได้ว่าเอาสัตว์เลี้ยงเขามาปู้ยี่ปู้ยำ ฮ่าๆๆๆ กล้าถึงกับส่ายหัวในความซนของเมฆ ไอ้ตัวแสบเอ้ย สภาพปราชัยของมหาเทพ: "สิบระลอกที่หลุดลอย" กล้าหอบหายใจจนแผ่นอกกระเพื่อมถี่ มหาเทพสิบสองนิ้วที่เพิ่งหลุดพ้นจากปากปลิงป่าบัดนี้แดงก่ำและบวมเป่งจากการถูกรีดเค้นนานกว่า 4 ชั่วโมง หัวบานสีชมพูสั่นระริกทุกครั้งที่ลมพัดผ่าน ความรู้สึกวาบหวามที่เมฆทิ้งไว้บนยอดอกยังคงทำให้เขารู้สึกเสียวแปล๊บจนต้องครางออกมาเบาๆ 'ไอ้เด็กแสบ... มันกล้าดีลบคมสารวัตรอย่างกู' กล้าพึมพำพลางมองดูรอยขบเม้มสีกุหลาบที่เมฆฝากไว้ตามหน้าอกและซิกแพคที่มีไรขนหน้าท้อง สายตาที่เมฆมองเขาเมื่อครู่มันไม่ใช่สายตาของเด็กมองผู้ใหญ่ แต่มันคือสายตาของพยัคฆ์หนุ่มที่กำลังเล็งเหยื่ออันโอชะ! ภารกิจทำลายหลักฐาน: "ก่อนพรานไกรจะมา" กล้าพยายามยันกายลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ขาสองข้างสั่นพั่บๆ จนเกือบทรุดลงไปกองกับพื้น เขาหันไปมองเจ้าปลิงป่าที่นอนพุงกางอยู่ในโหลแก้วอย่างน่าหมั่นไส้ ก่อนจะรีบคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันกายแบบลวกๆ แล้วย่องออกไปที่โอ่งน้ำหลังบ้าน 'ซ่าาาา!' น้ำเย็นเฉียบราดลงบนตัวช่วยเรียกสติ กล้ารีบขยี้สบู่ล้างเมือกและกลิ่นคาวออกอย่างเร่งรีบ โดยเฉพาะตรงมหาเทพสิบสองนิ้วที่ยังตั้งโด่ไม่ยอมลดละเพราะรสสัมผัสจากลิ้นและคมเขี้ยวของเมฆมันยังติดตรึงอยู่ไม่หาย พยัคฆ์หนุ่มหน้าเป็น: "ซ้อมมวยกลบเกลื่อน" ทางด้านเมฆที่วิ่งร่าออกมาที่ลานฝึก เขาคว้านวมมาสวมแล้วเริ่มรัวหมัดใส่กระสอบทรายอย่างคึกคัก พลังวารีพิสุทธิ์ในตัวที่เกือบจะปะทุเมื่อครู่ถูกเปลี่ยนเป็นแรงขับเคลื่อนในการฝึกซ้อม เมฆแอบยิ้มกริ่มพลางนึกถึงรสชาติของยอดอกและไรขนหน้าท้องของพี่กล้า 'หึ... พี่กล้าขาวกว่าที่คิดแถมยังเสียงหวานซะด้วย' เมฆคิดในใจพลางเตะกระสอบทรายดัง ปัง! มังกรขาวสิบสองนิ้วในกางเกงมวยกระตุกหงึกๆ อย่างอารมณ์ดี จนพี่ยอดและพรานไกรที่เพิ่งขับรถเข้ามาในบ้านถึงกับแปลกใจ การกลับมาของจอมขมังเวทย์: "จับพิรุธ" พรานไกรลงจากรถมาพร้อมกับยอดที่หิ้วถุงกับข้าวมาเต็มไม้เต็มมือ 'เฮ้ยไอ้เมฆ! วันนี้มึงซ้อมคึกจังวะ ไปกินรังแตนที่ไหนมา?' ยอดตะโกนทักพลางมองรุ่นน้องที่เหยื่อโชกตัว พรานไกรเดินนำเข้าไปบนเรือน สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วบ้านก่อนจะหยุดลงที่หน้าห้องนอนตัวเอง กลิ่นอาคมที่คุ้นเคยมันรุนแรงผิดปกติ 'ไอ้กล้า! มึงตื่นหรือยัง ออกมากินข้าว!' ไกรตะโกนเรียกน้องชาย ขณะที่เมฆแกล้งทำเป็นตั้งใจซ้อมมวยสุดชีวิตเพื่อไม่ให้ครูไกรเห็นหน้าแดงๆ ของตัวเอง! บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่ผสมปนเปไปกับกระแสราคะจางๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่ในอากาศ สารวัตรกล้านั่งตัวตรงพยายามรักษามาดตำรวจหนุ่มผู้สุขุม แม้ในใจจะยังสั่นสะท้านกับเหตุการณ์ "ปลิงป่า" และ "รสลิ้นเจ้าเด็กแสบ" เมื่อช่วงเช้าก็ตาม สงครามประสาทบนโต๊ะอาหาร: "สายตาพิฆาต vs รอยยิ้มเจ้าเล่ห์" เมฆนั่งเคี้ยวข้าวอย่างเอร็ดอร่อยพลางส่งสายตาหวานเชื่อมและแฝงความนัยไปทางสารวัตรกล้าเป็นระยะ เขาจ้องมองไปที่ลำคอขาวของกล้าที่ยังมีรอยแดงจางๆ จากการขบเม้มของเขาโผล่พ้นปกเสื้อออกมา กล้าที่รู้สึกได้ว่าถูกคุกคามทางสายตา จึงถลึงตาใส่และส่งสายตาดุดันกลับไปเพื่อปรามเด็กแสบ แต่เมฆกลับไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย เขายังคงยิ้มกริ่มมุมปากราวกับจะบอกว่า 'พี่กล้าดุไปเถอะครับ... แต่เมื่อเช้าพี่ครางหวานมากนะ' จนกล้าต้องรีบก้มหน้าซดน้ำแกงเพื่อหลบสายตาที่ร้อนแรงนั้น!
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน