จับพ่อตาทำเมีย-4

DOghj

ขอบคุณนะครับที่ชอบกัน โดยเฉพาะคุณ สุริโย หรือท่านอื่นๆที่ส่งเซนนี่มา พอให้ผมต่อลมหายใจในการอ่านเรื่องของท่านอื่นๆ


กลิ่นคาวคลุ้งของน้ำกามอาบไปทุกอณูของห้องที่ตายงนอนอยู่ ร่างของพ่อตาเตรียมจะขยับลงจากเตียง

"อะ โอยยยย" เสียงแหบแห้งดังขึ้นข้างตัวของไอ้แคล้ว เสียงนั้นดังพอจะทำให้มันลืมตาตื่น

"พ่อ เป็นอะไร" มันรีบลุกขึ้นก่อนจะประคองตายงที่นั่งอยู่ให้นอนลงอีกครั้ง

"ก็เจ็บตูดสิวะถามมาได้ มึงเล่นกระแทกเอาๆไม่พัก กูบอกให้พอมึงก็ไม่พอ" ตายงนอนนิ่วหน้าและบ่นไอ้แคล้วไม่หยุด

ไอ้แคล้วรีบลุกออกจากเตียงและหายออกไปจากห้องนอนของมัน ก่อนมันจะกลับมาพร้อมยากินและยาทา

"กินยาก่อนนะพ่อ เดี๋ยวฉันทายาให้" น้ำเสียงของมันอ่อนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ท่าทางแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่ตายงคุ้นเคย เพราะปกติทั้งคู่มักจะเถียงและใช้น้ำเสียงที่กระโชกโฮกฮากใส่กันเสียมากกว่า

"มึงจะทำอะไร!" ตายงร้องเสียงหลงเมื่อไอ้แคล้ว ปลดปมก่อนจะดึงผ้าขาวม้าทิ้งไปจากร่างกายของตายง

"ทายาให้พ่อไงจ๊ะ อย่าดื้อแล้วแหกขาให้ฉันด้วย" น้ำเสียงที่จริงจังของไอ้แคล้วทำให้ตายงทำตามอย่างช้าๆ

แต่ถึงอย่างนั้นมันก็หน้าอายอยู่หรอกที่จะนอนแหกขาให้ลูกเขยทายาให้ บ้านอื่นปกติเขาทำกันที่ไหน

ใบหน้าของตายงแดงก่ำ เมื่อตนแยกขาให้ไอ้แคล้วดู

ตาไอ้แคล้วเเวววับ ภาพของพ่อตาที่แหกขาให้มันทายานั้นทำให้แท่งเนื้อของมันดันผ้าจนปวดไปหมด

ไอ้แคล้วจับจ้องเส้นขนสีดำที่ประปายตามแก่นกายและรูด้านหลัง ภาพที่เห็นช่างยั่วอารมณ์มันเหลือเกิน

นิ้วของไอ้แคล้วจกยาจากตลับ ก่อนจะทาลงบนรูรักด้านหลังอย่างเบามือ

"สะ เสร็จยัง"

"ยัง ต้องทาข้างในด้วย" ไอ้แคล้วยิ้มร้ายก่อนจะดันเข้าไป มันชักเข้าชักออกอย่างช้าๆ

"พอแล้วๆ!" ตายงดันมือมันออก ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบผ้าขาวม้ามาสวม

"กูจะไปทำกับข้าวมึงก็เตรียมตัวไปนาได้แล้ว เดี๋ยวสายแล้วแดดมันจะร้อน"

ท่าทางของตายงดูดีขึ้น วันนี้ก็คงจะหาย ระบมดี

แต่ก่อนที่ตายงจะได้ออกจากห้องก็โดนไอ้แคล้วจับมานอนลงที่เตียงอีกครั้ง

"จะรีบไปไหนยง ยังง่วงอยู่เลยนอนด้วยกันก่อน" ไอ้แคล้วใช้แขนของมันโอบรัดตายงให้กระชับก่อนจะหอมหัวตายงเสียงดังฟอด

"ไอ้แคล้ว! ปล่อยกูนะ" ตายงดิ้นคลุกคลักอยู่ในอ้อมแขนไอ้แคล้ว แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้

"ถ้ายังดิ้น ระวังไอ้แคล้วน้อยตื่นแล้วจะไม่ได้นอนดีๆนะยง" น้ำเสียงนั้นหยอกเย้า แต่ทำให้ตายงยอมนอนนิ่งๆได้ แต่ก็ยังคงได้ยินเสียงด่ามาจากปากเล็กๆนั่น

"ไอ้เหี้*แคล้วได้ทีเอาใหญ่เลยนะมึง กูเป็นพ่อมึงนะ! เรื่องเมื่อคืนก็ลืมมันไปซะ" ใบหน้าของพ่อตาเงนขึ้นมองหน้าไอ้แคล้วเขม็ง

"อะไรกัน เมื่อคืนยังนอนเรียกฉันว่าผัวอยู่เลย พอเช้าจะทิ้งกันแล้วหรือ"

ตุบ!

ตายงเอื้อมมือไปฟาดลงบนอกไอ้แคล้วอย่างแรง "ไอ้แคล้ว!"

"ไม่ต้องเขินหรอก ฉันรู้ว่าพ่อก็อยากเอากับฉันอีก"

"มั่นหน้าจริงๆ มึงคิดไปเองทั้งนั้นใครอยากจะเอากับมึงอีก ปล่อยกูได้แล้ว" ตายงส่ายหัวแล้วใช้น้ำเสียงที่เอือมระอาตอบกลับไป  

ไอ้แคล้วที่ตอนแรกมันมั่นใจว่าตายงชอบมัน  แต่คำพูดดังกล่าวเริ่มเปลี่ยนความคิดเมื่อเจอคำพูดจากพ่อตาของมันเอง

ความรู้สึกแปลกๆที่มันคุ้นเคยก่อตัวขึ้น มันรู้สึกน้อยใจเหมือนที่เคยเป็นกับเมียที่ตายไปแล้ว

ไอ้แคล้วปล่อยแขนออกจากตายง ก่อนจะลงจากเตียงและสวมผ้าขาวม้าและเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้ตายนอนงงงวยอยู่บนเตียง

"ไอ้โง่แคล้วเอ๊ย! มึงนี่มันบื้อจริงๆ" ตายงด่ามันตามหลัง ก่อนจะทิ้งกายนอนลงบนเตียง

พ่อตาของไอ้แคล้วยังคงนอนอยู่บนเตียงรอให้ไอ้แคล้วกลับมา ผ่านไปครู่ใหญ่ตายงก็ได้ยินเสียงรถมอไซค์ของไอ้แคล้วที่ดังขึ้นก่อนจะเบาลงเมื่อเสียงนั้นไกลออกไป

ตายงถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นและจัดการอาบน้ำและเตรียมตัวทำกับข้าวตามปกติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น



ตายงจอดรถมอไซค์ ก่อนจะเดินไปตามคันนาจุดหมายคือเถียงนาที่ทำไว้ให้ไอ้แคล้วไว้พักเหนื่อยและหลบแดด ปิ่นโตที่ใส่กับข้าวถูกวางลง ก่อนที่ตายงจะสอดส่องสายตาหาลูกเขยของตน

ไอ้แคล้วที่เห็นตายงก็ทิ้งอุปกรณ์ในมือ ก่อนจะเดินมาที่เถียงหน้า มันยังคงน้อยใจอยู่จึงตั้งใจจะไม่พูดคุยกับตายง เพียงแค่จะเดินไปกินข้าวให้หายหิวก็เท่านั้น

ตายงมองลูกเขยของตนที่ใส่เพียงผ้าขาวม้าและเปลือยท่อนบน ด้วยแดดที่ร้อนทำให้เหงื่อของไอ้แคล้วชุ้มตัวไปหมด ท่อนเนื้อที่อยู่ในผ้าขาวม้าแกว่งไปมาคงเพราะมันไม่ได้ใส่กางเกงใน

หึ! ทำเป็นน้อยใจกูไม่ยอมเข้าห้องไปเปลี่ยนผ้าให้ดีๆ ร้อนตายไปซะ!

ตายงได้แต่บ่นด่ามันตามความเคยชิน แต่ตอนนี้ถ้าพูดไปแบบนั้น ไม่หวังไอ้แคล้วคงน้อยใจร้องไห้เป็นแน่  

"กูเอาข้าวมาให้"

"....."

ไอ้แคล้วเดินผ่านตายง ก่อนมันจะนั่งและเริ่มกินข้าว อย่างเงียบๆ

ตายงยังคุยกับมันอีกสองสามประโยคแต่มันก็ไม่ตอบอะไร จนกระทั่งมันกินข้าวเสร็จ มันก็ยังคงเงียบ

"มึงนี้มันขี้น้อยใจจริงๆ จะให้กูทำยังไงมึงถึงจะหายน้อยใจฮะ ไอ้แคล้ว" ตายงหงุดหงิดที่มันไม่ยอมพูดกับตนสักทีจึงไปยืนอยู่ตรงหน้ามัน

ไอ้แคล้วนั่งลงบนเถียงนา ก่อนจะดึงผ้าขาวม้าออก ทำให้ตอนนี้ร่างกายใหญ่โตของมันเปลือยเปล่า แท่งนั้นเริ่มแข็งตัวก่อนจะกระดกชี้หน้าตายง

"ปลอบใจไอ้แคล้วน้อยสิยง มึงทำมันเสียใจนะรู้มั้ย"

"มึงนี้มัน! ...." ตายงหมดคำจะพูด แต่สายตาก็ยังมองไปที่แท่งเนื้อของไอ้แคล้ว ดวงใจของพ่อตาเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น

กลิ่นกายของไอ้แคล้วคลุ้งจนตายงเสียวท้องน้อย ความรู้สึกเงี่ยนตีตื้นขึ้นมาจนตายงเดินเข้าไปจับแท่งเนื้อนั้นก่อนจะอมและเลียให้มัน

รสชาติที่เค็มเหงื่อและกลิ่นความเป็นชายนั้นเป็นยาปลุกอารมณ์ตายงได้อย่างดี

"อ๊าาาายง มึงเลียเก่งจังวะ" น้ำเสียงนั้นแหบห้าว ใบหน้าของไอ้แคล้วเชิดขึ้นด้วยความเสียว

ตายงดูดเลียจนแท่งเนื้อนั้นชุ้มไปด้วยน้ำลาย

"มึงนอนลงไปสิ กูจะเลียให้มึงหายน้อยใจกูเลย" ตายงพูดก่อนจะยิ้มหื่นใส่มัน

ไอ้แคล้วยอมทำตามแต่โดนดี มันนอนลง ก่อนที่ตายงจะมานอนทาบทับกับมัน ใบหน้าของพ่อตาซุกลงกับจักแร้ของไอ้แคล้วก่อนจะซูดดม เล็กๆและเลียไปทั่ววงแขนทั้งอมทั้งเลียจนวงแขนของไอ้แคล้วนั้นเปียกชุ้ม

จักแร้ของไอ้แคล้ว ทั้งเปียกเหงื่อผสมกับน้ำลายของตายง

"อาาา มึงไม่เหม็นหรือยง" ไอ้แคล้วที่เสียวได้ที่ ถามออกไป  

ตายงไม่ตอบ แต่เลื่อนตัวลงไปด้านล่างของไอ้แคล้ว ก่อนจะจับไอ้แคล้วแหกขาและแวกรูตูดของมันออกจึงได้พบกับรูสีดำที่มีเส้นขนดำแซม สีหน้าไอ้แคล้วแดงก่ำด้วยความเขินอาย

กลิ่นเหงื่อจากร่องตูดของไอ้แคล้วทำให้ตายงเสียวในท้องและเกิดอารมณ์มากยิ่งขึ้น ตายงก้มลงไปหารูของไอ้แคล้ว ก่อนจะเลียกินน้ำเหงื่อและสูดดมอย่างกับคนโรคจิต

"อา ไอ้ยงกูเสียวรูฉิบมึงกล้าเลียได้ไงวะ เอาเลย เอาลิ้นมึงแหย่เข้ามาสิ"

ตายงจับก้นแน่นๆนั้นแหวกออกก่อนจะดันลิ้นเข้าไป ทั้งตวัดเลียและแยงลิ้น เสียงครางนั้นดังไปทั่วบริเวณ ประหนึ่งไม่กลัวว่าจะมีคนมาเห็น

เอวหนาของไอ้แคล้วล่อนใส่หน้าของพ่อตาไปมาด้วยความซ่านเสียว

"มึงจะหายน้อยใจกูได้รึยัง" ตายงเงยหน้าขึ้นมาถามไอ้แคล้วที่นอนอยู่

ใบหน้าของไอ่แคล้วแดงก่ำ มันลุกขึ้นนั่งก่อนจะดึงตายงมากอด

"ยง กูรู้สึกแบบเดียวกับลูกสาวมึงนะ" ไอ้แคล้วหลุดปากออกมา ก่อนจะดึงตายงมาจูบ

​​​​​​โดยที่มันไม่คาดคิด มือของตายงตบลงบนหัวของไอ้แคล้วอย่างไม่ปรานี

"โอ๊ยยย พ่อ!ฉันเจ็บนะ" ไอ้แคล้วยกมือกุมหัว ก่อน

"มึงเอากับกู! แต่ยังคิดถึงลูกกูอีกรึ" ตายังเตรียมจะหันหลังกลับด้วยความไม่พอใจ แต่ไม่ทันไอ้แคล้วที่ดึงอีกฝ่ายเข้ามาซบที่อก

"ฟังก่อนสิ ตอนนี้ข้าชอบพ่อนะ" น้ำเสียงนั้นออดอ้อนจนตายงใจเย็น ความเขินอายเข้ามาแทนที่

"เออ!" ตายงตอบกลับด้วยความเก้อที่เข้าใจผิด ตายงรู้สึกตัวว่าสองวันนี้เขาผีเข้าผีออกอยู่ตลอด แต่สิ่งนี้ไม่ใช่ความผิดเขา เป็นความผิดไอ้แคล้วต่างหากล่ะ

"ถ้าพ่อยังไม่เชื่อ ฉันจะทำให้พ่อเชื่อเอง" ใบหน้าของไอ้แคล้วยิ้มร้าย

เห็นทีตายงคงเจ็บเอวไปอีกพักใหญ่

ร่างขาวจั๊วะของตายงนอนอยู่บนเถียงนา โดยมีไอ้แคล้วที่กำลังโลมเลียทั้งร่างนั้นอย่างไม่นึกรังเกียจ

"ผิวเนียนจังเลยจ่ะเมียจ๋า" ไอ้แคล้วทั้งเลียและเพ้อทุกครั้งที่มันสัมผัสตายง

"ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยเจอผิวใครเนียนขนาดนี้มาก่อนเลยว่ะ แบบนี้ฉันคงหนีไปไหนไม่รอดแล้วจ่ะเมียจ๋า"

"ถ้ามึงยังกล้าลองไปเอากับคนอื่นอีก ก็ลองสิว่ะไอ้แคล้ว!" ตายงยกหัวขึ้นมามองไอ้แคล้ว ก่อนจะชี้หน้ามัน

"ไม่กล้าจ่ะ"

ตายงมองไอ้แคล้งที่ยิ้มอย่างกับหมาโง่ ก่อนที่ตายงจะเปลี่ยนท่าให้มันเอาแบบง่ายๆ

ไอ่แคล้วมองพ่อตาของมัน ที่แหกขาทั้งสองข้างออกจากก่อน โชว์รูด้านหลังที่กำลังขมิบถี่ๆราวกับกำลังเรียกหาแท่งเนื้อของมัน

ร่างกายขาวผ่องของชายวัยกลางคนขมิบรูอย่างร่านๆ พร้อมกับเรียกหาไอ้แคล้ว

"มาเย็*กูสักที เงี่ย*ไม่ไหวแล้ว" ตายงใช้น้ำเสียงหวานเอ่ยออกมาซึ่งขัดกับพูดที่หยาบๆ

"ได้เลยจ่ะ"

ไอ้แคล้วซุกหน้าลงไปหารูตายงและตวัดเลียอย่างเนิบนาบ เสียงดูดดื่มนั้นดังจนอารมณ์ของตายงกลับมาอีกครั้ง

เสียงครางหวานนั้นดังเป็นระยะ

ไอ้แคล้วจับแก่นกายของมันจ่อไปที่รูด้านหลังของพ่อตา หลังจากนี้เขาตั้งใจแล้วว่าคนที่จะเป็นผัวตายงต้องเป็นมันเท่านั้น



TBC.

ตายงยั่วสุดอะไรสุด ทุกคนจะได้เห็นฉากไอ้แคล้วกลายเป็นหมามั้ยน้าาา

แล้วใช่ครับ จำเอาไว้ให้ดี ตายงไม่เคยผิด ไอ้แคล้วต่างหากล่ะ

ฝากคอมเม้นพูดคุยเป็นกำลังใจกันด้วยเน้อออ  

เจอคำผิดกระซิบได้ครับ ใช้มือถือนิ้วเบียดบ่าไหว

​​​





​​​

jojokug

ขอบคุณครับผม

คำปุ้ย

เกินต้านจิงๆพ่อตากับลูกเขยคนนี้ยิ่งอ่านยิ่งมุ้งมิ้งยิ่งเสียวววตามตอนต่อไปขอบคุนคับ

nakals

ขอบคุณครับ

possto_01

แล้วเมียไอ้แคล้วหายไปไหนเหรอครับ

premakung

ทำเป็นงอนนน