แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-24 10:06
เช้าวันต่อมา ลุงกรขับรถมาส่งผมที่โรงเรียนตามปกติ ผมก้าวลงจากรถด้วยหัวใจที่พองโตกว่าทุกวัน ในหัวยังมีภาพใบหน้าของครูตั้นที่เปื้อนว่าวใสๆ ของผมติดตาอยู่เลย พอเข้าห้องแต่งตัว ม่อนก็รีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาผมด้วยท่าทางตื่นเต้นสุดขีด "จุน! เอ็งดูนี่ เราได้ไอจีเจนมาแล้วว่ะ!" ม่อนยื่นหน้าจอมือถือมาอวด แววตาเจ้าเล่ห์ของมันดูมีความสุขมาก "เนี่ย เรากำลังเริ่มจีบอยู่ ดูรูปนี้ดิ เจนแม่งน่ารักชะมัด" "ดีใจด้วยนะม่อน สมหวังซักทีนะฮะ" ผมตอบพร้อมยิ้มบางๆ ผมยินดีกับเพื่อนจริงๆ ที่จะได้มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแบบที่มันหวังไว้ ส่วนในใจผมนั้น... กลับโหยหาบทเรียนที่ "ลึกซึ้ง" กว่าการจีบกันผ่านหน้าจอแบบที่ม่อนกำลังทำ คาบเรียนวันนี้ ครูตั้นดูเคร่งขรึมและจริงจังขึ้นมาก เราต่างทำตัวเป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพื่อไม่ให้เพื่อนคนอื่นสงสัย บทเรียนวันนี้เป็นการดัดงอช่วงลำตัวที่หินสุดๆ ครูให้เราเอาขาพาดราวบาร์ไว้ข้างหนึ่ง แล้วโน้มตัวลงไปให้สุดจนอกชิดหน้าแข้ง เพื่อนหลายคนร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด มีเพียงผมกับเจนเท่านั้นที่ทำได้นิ่งสนิทโดยไม่บ่นสักคำ "ดีมากจุน เจน... ร่างกายพวกเธอสองคนพัฒนาไปไกลมาก" ครูตั้นชมพร้อมกับเดินมาแตะที่แผ่นหลังของผมเบาๆ สัมผัสเพียงชั่วครู่นั้นทำให้ผมขนลุกซู่ ผมเริ่มเสพติดการโดนครูชมเข้าให้แล้ว ไม่ใช่แค่ชมว่าเต้นเก่ง แต่ผมโหยหาคำชมที่บอกว่าร่างกายผม "สวยงามและน่ากิน" แค่ไหน
หลังเลิกเรียน ผมขอให้ลุงกรมารับช้าเหมือนเดิม เมื่อทุกคนกลับไปหมดแล้ว ครูตั้นเดินเข้ามาหาผมที่ยังยืนวอร์มร่างกายอยู่ที่บาร์ "ทำไมยังไม่กลับล่ะจุน?" ครูถามเสียงทุ้ม "ที่บ้านติดธุระฮะ เลยจะมารับช้าหน่อย... ครูฮะ ช่วยสอนเทคนิคเพิ่มเติมให้จุนหน่อยได้ไหมฮะ จุนอยากเก่งกว่านี้" ผมส่งสายตาอ้อนวอนที่แฝงความนัยไว้ ครูตั้นยิ้มกว้างก่อนจะเดินไปล็อกประตูห้องซ้อม "ได้สิ... วันนี้ครูจะสอนเรื่อง 'ความนิ่งและการควบคุมอารมณ์' มานี่มา" ครูตั้นให้ผมหันหน้าเข้าหาบาร์ไม้ แล้วสั่งให้ผมก้มตัวลงโก้งโค้ง มือทั้งสองข้างจับบาร์ไว้แน่น ยกสะโพกงอนงามขึ้นค้างไว้ตลอดเวลา ผมมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ เห็นร่างเล็กขาวผ่องของตัวเองในชุดบัลเล่ต์สีดำรัดรูปที่เน้นสัดส่วนก้นจนเด่นชัด ครูตั้นเดินมาซ้อนหลัง พุงหนาอุ่นๆ ของครูเบียดกระแทกเข้ากับบั้นท้ายของผมจนผมสะดุ้ง "ห้ามเอาขาลงนะจุน อั้นความรู้สึกไว้" ครูตั้นใช้มือหนาแหวกขอบกางเกงรัดรูปตรงโคนขาผมออก กว้างจนเผยให้เห็นผิวเนื้อขาวเนียนลึกเข้าไปถึงร่องก้น และเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ 'รูสีชมพู' เล็กๆ ของผมถูกเปิดออกสู่สายตาครู ครูใช้นิ้วโป้งคลึงวนรอบๆ รูที่ปิดสนิทนั่นเบาๆ ทำเอาผมตัวสั่นระริก
"สวยเหลือเกินจุน... รูหนูมันดูบริสุทธิ์มาก" แล้วจู่ๆ ผมก็รู้สึกถึงความเปียกชื้นที่ร้อนผ่าว ครูตั้นก้มลงไปใช้ลิ้นอุ่นๆ ตวัดเลียลงบนรูสวาทของผมเป็นครั้งแรก! ผมครางลั่นห้องซ้อม "อ๊างงง! ครูตั้นฮะ... มัน... มันรู้สึกแปลกๆ" ลิ้นสากของครูรุกรานบดขยี้ร่องเล็กๆ ของผมอย่างบ้าคลั่ง สลับกับการดูดดึงจนเสียงดัง จ๊วบจ๊าบ สะท้อนไปทั่วห้อง ผมมองกระจกเห็นครูร่างยักษ์กำลังซุกหน้าอยู่ที่หว่างขาของผม ภาพนั้นมันกระตุ้นอารมณ์จนแท่งเนื้อเล็กๆ ของผมแข็งโด่สั่นพั่บๆ "อดทนไว้จุน อย่าเพิ่งแตก" ครูสั่งเสียงพร่า ก่อนจะขยับตัวลงไปนั่งคุกเข่าระหว่างขาของผมที่ยังโก้งโค้งอยู่ ครูรวบเอาแท่งเอ็นขาวๆ ของผมเข้าไปในปากหนา รูดรั้งด้วยจังหวะที่ดุดัน ลิ้นของครูพันรอบหัวสวาทสีชมพูของผมจนผมสติหลุด ผมมองเห็นทุกอิริยาบถในกระจก เห็นครูตั้นปรนเปรอผมด้วยความโหยหา พุงหนาๆ ของครูขยับตามจังหวะหายใจ ผมจิกบาร์ไม้จนแน่น แอ่นก้นสู้ลิ้นที่กำลังละเลงอยู่ข้างหลัง พร้อมกับครางกระเสร่าเมื่อปากครูเริ่มเร่งจังหวะที่ส่วนหน้า "อื้อออ... ไม่ไหวแล้วฮะ! ครูตั้น... จุนจะออกแล้ว... อ๊าาาาา!" ผมปลดปล่อยน้ำอสุจิใสๆ พุ่งทะลักเข้าเต็มปากครูตั้นเป็นครั้งแรก ความเสียวซ่านมหาศาลทำให้ผมแขนขาอ่อนแรงจนเกือบจะทรุดลงกับพื้น แต่ครูยังคงดูดกลืนน้ำของผมจนหยดสุดท้ายก่อนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ "เก่งมากจุน... น้ำหนูหวานมากรู้ไหม" ครูชมพลางใช้นิ้วปาดคราบน้ำที่มุมปาก ก่อนจะให้ผมไปเปลี่ยนเสื้อผ้ารอกลับบ้านเหมือนอย่างเคย
กลับบ้านไปคืนนั้นที่ห้องนอน ผมล็อกประตูอย่างแน่นหนาก่อนจะเปลือยกายลงต่อหน้ากระจกเงาบานใหญ่ แสงไฟสีนวลในห้องขับให้ผิวพรรณของผมดูขาวผ่องและบางระกำใจยิ่งกว่าเดิม ผมเริ่มลูบไล้มือไปตามร่างกายช้าๆ ปลายนิ้วเรียวแตะแต้มลงบนจุดขี้แมลงวันเล็กๆ ที่ไหล่และซอกคอ... จุดที่ครูตั้นเคยจ้องมองและชมว่ามันมีเสน่ห์เหลือเกิน "อื้อ... ครูตั้นฮะ..." ผมพึมพำชื่อครูออกมาเบาๆ หลับตาลง นึกภาพฝ่ามือหนาหยาบของครูที่กำลังบีบเค้นเนื้อนิ่มๆ ของผม นึกถึงสัมผัสร้อนผ่าวจากพุงหนาอุ่นที่เบียดอัดเข้ามาจากด้านหลัง ผมเริ่มขยับมือรูดรั้งแท่งเนื้อสีชมพูที่ตอนนี้แข็งชันสู้มือใต้วงแขนที่ยกขึ้นประคองใบหน้าตัวเองในกระจก อีกมือหนึ่งเลื่อนต่ำลงไปบีบคลึงไข่ขาวเนียนเบาๆ ปลายนิ้วเขี่ยวนรอบขี้แมลงวันตรงไข่ข้างขวาที่ครูตั้นเคยชมซ้ำๆ จนผมเสียวแปลบไปถึงสมอง ผมพยายามฝึก 'ความอดทน' ตามที่ครูสอน ผมเร่งจังหวะจนหน้าขาเริ่มสั่นพั่บๆ แล้วหยุดกะทันหันก่อนจะถึงจุดสุดยอด ผมทำแบบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จ้องมองใบหน้าตัวเองในกระจกที่ตอนนี้ตากำลังปรือปรอย ริมฝีปากแดงเจ่อจากการที่ผมเผลอกัดเพื่อกลั้นเสียงคราง ผมบิดส่ายสะโพกแอ่นรับจินตนาการราวกับครูตั้นกำลังซุกไซ้หน้าท้องของผมอยู่จริงๆ จนในที่สุด ความเสียวซ่านมันก็อัดแน่นจนเกินจะต้านทานไหว ผมเริ่มรัวมือเร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง สันมือกระแทกเข้ากับโคนขาเสียงดัง ตับ ตับ ตับ ผมจ้องมองหยาดเหงื่อที่ไหลซึมตามร่องอกขาวนวล พลางนึกถึงตอนที่น้ำของครูพุ่งใส่หน้าอกผม... ความร้อนรุ่มนั้นทำให้ผมเกร็งตัวสุดขีด "จะออกแล้ว... อ๊าาาา! ไม่ไหวแล้วฮะ!" ผมแอ่นสะโพกพุ่งเข้าใส่กระจกในวินาทีสุดท้าย น้ำว่าวใสๆ กระเฉาะพุ่งทะลักออกมาเป็นสายยาวแรงจัดจนกระเด็นเปื้อนเต็มแผ่นกระจกเงาใสนั่น ผมยืนหอบเหนื่อยค้างอยู่แบบนั้น มองดูน้ำรักของตัวเองที่ค่อยๆ ไหลเป็นทางยาวทอดตัวลงมาตามความสูงของกระจก... มันดูชุ่มฉ่ำและน่าอายอย่างบอกไม่ถูก
ผมสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินผ่านหน้าห้อง "คุณหนูครับ... นอนหรือยังครับ?" เสียงลุงกรถามแว่วเข้ามา ผมใจหายวาบ รีบตะโกนตอบไปว่า "กำลังจะนอนแล้วฮะ" ก่อนจะลนลานหาผ้าขนหนูมาเช็ดคราบน้ำบนกระจกอย่างรีบร้อน ผมออกแรงขัดจนคราบใสๆ นั่นหายไป ใจยังเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นและกลัวคนมาเห็นสัมผัสลับนี้ แต่ลึกๆ ในใจผมกลับรู้สึกภูมิใจ... ภูมิใจที่ร่างกายของผมมันช่าง 'ไว' และ 'ร้อนแรง' พร้อมที่จะไปรับบทเรียนบทต่อไปจากครูตั้นในวันต่อๆ ไปเสียเหลือเกิน...
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-2-23 20:42:06
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-2-23 20:55:56
โพสต์ 2026-2-23 21:23:27
โพสต์ 2026-2-24 17:12:40