แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย pauly99 เมื่อ 2026-2-21 19:26
บทที่ 6 : ปีกที่แปดเปื้อนและการจุติของระบบกามารมณ์
เรือเหาะ Grandcypher ในยามวิกาลนั้นเงียบสงัด มีเพียงเสียงครางต่ำของเครื่องยนต์เวทมนตร์ที่สั่นสะเทือนเบาๆ ไปตามโครงสร้างไม้และเหล็ก แสงจันทร์สีนวลสาดส่องผ่านช่องหน้าต่างวงกลมทอดเงายาวเหยียดลงบนพื้นทางเดินที่ทอดยาว
ทว่าในความสงัดนั้นกลับมีบางอย่างที่ผิดปกติ แสงสีม่วงจางๆ ประหลาดลึกลับเริ่มแผ่ซ่านออกมาจากอากาศธาตุ มันค่อยๆ ไหลรินราวกับควันไฟที่เยือกเย็น ลามเลียไปตามผนังและฝ้าเพดาน บรรยากาศรอบด้านพลันหนักอึ้งและอบอวลไปด้วย กลิ่นอายของราคะที่รุนแรงจนน่าขนลุก
แสงสีม่วงนั้นไม่ได้ให้ความสว่าง แต่มันกลับทำให้เงามืดในเรือดูมีชีวิตและบิดเบี้ยว ราวกับว่ากฎเกณฑ์ของโลกใบนี้กำลังถูกลบเลือน ด้วยอำนาจบางอย่างที่อยู่เหนือจินตนาการ
ท่ามกลางมวลอากาศสีม่วงที่ข้นคลัก ร่างเงาหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างแผ่วเบาราวกับกลุ่มควัน ร่างนั้นสูงโปร่งและมีท่วงท่าการเคลื่อนไหว ที่นุ่มนวลเย้ายวนผิดมนุษย์ ชุดคลุมยาวสีเข้มโบกสะบัดพริ้วไหวราวกับเปลวเพลิงที่กำลังมอดไหม้ในความมืด
ออร่ารอบตัวของเขาแผ่ซ่านไปด้วยอำนาจมืดและความกระหายกามที่รุนแรง แม้จะมองไม่เห็นใบหน้าชัดเจนภายใต้เงามืดของฮู้ด แต่กลับสัมผัสได้ถึงรอยยิ้มที่มุมปาก—รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความหยิ่งผยองและดูถูกทุกสรรพสิ่ง
จังหวะที่ร่างปริศนานี้ก้าวเดินไปตามทางเดิน จังหวะการขยับกายนั้นเผยให้เห็นลำควยที่โผล่พ้นออกมาจากรอยแยกของชุดคลุม มันเป็นท่อนเนื้อที่ดูทรงพลังและน่าเกรงขาม ผิวสัมผัสของมันดูเรียบเนียนทว่าดุดัน สั่นระริกรับกับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน ร่างนั้นไม่ได้เดินอย่างปุถุชน แต่ไหลไปตามทางเดินราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเงามืดที่กำลังคุกคามความเป็นชายของทุกคนบนเรือ
เงาสีม่วงหยุดนิ่งอยู่หน้าห้องพักของเวน ดวงตาที่ซ่อนอยู่ในเงามืดนั้นวาวโรจน์ขึ้นมา เขาสามารถมองทะลุผ่านผนังไม้หนาเข้าไปข้างใน ได้ด้วยพลังวิเศษที่เหนือชั้น
ภาพที่ปรากฏคืออัศวินหนุ่มร่างยักษ์ที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงแคบๆ โดยมีเรนนอนซุกหน้าลงกับอกที่อัดแน่นด้วยกล้ามเนื้อ แขนแกร่งของเวนพาดโอบร่างโปร่งไว้อย่างหลวมๆ เป็นภาพที่ดูอบอุ่นแต่กลับแฝงไปด้วยความตึงเครียดทางเพศ ที่ยังหลงเหลือจากเมื่อหัวค่ำ
"หึๆๆ..." เสียงหัวเราะแผ่วเบาแต่กังวานไปด้วยความชั่วร้ายดังออกมาจากร่างในชุดคลุม
"เจ้านี่มันคือใครกัน? กลิ่นอายของมัน... ไม่ได้อยู่ในครรลองของโลกนี้ ไม่ได้อยู่ในกระดานหมากที่ข้าจัดวางไว้เสียด้วยซ้ำ"
สายตาปริศนาจ้องเขม็งไปที่เรน พิจารณาทุกสัดส่วนของหนุ่มน้อยที่กล้าเข้ามาปั่นประสาทเหล่าเบี้ยบนเรือของเขา ความสงสัยผุดขึ้นมาในใจเพียงชั่วครู่ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความสนุกสนาน
"ตัวแปรที่น่าสนใจ... เจ้ามันคือสิ่งแปลกปลอมที่ร่านร้อนได้ใจข้าจริงๆ แต่ช่างเถอะ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครหรือมาจากไหน เจ้าก็ไม่มีทางทำลายแผนการที่งดงามของข้าได้หรอก กลับกัน... เจ้าอาจจะช่วยให้การแสดงครั้งนี้มัน 'แฉะ' และ 'คาว' ยิ่งขึ้นกว่าเดิม"
ร่างในเงาสีม่วงขยับกายอย่างอ้อยอิ่ง ความเงี่ยนบริสุทธิ์เริ่มไหลเวียนในกายยามที่เห็นภาพการสมสู่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต มือเรียวยาวทว่าแข็งแรงล้วงลงไปภายใต้ชุดคลุม คว้าจับเข้าที่ท่อนควยของตนเองที่ผงาดสู้มาสักพักแล้ว เขาเริ่มรูดควยเล่นอย่างแผ่วเบา นิ้วมือเรียวไล้ไปตามเส้นเลือดที่ปูดโปนรอบท่อนเนื้อร้อนฉ่า จังหวะการขยับมือเป็นไปอย่างเชื่องช้าทว่าเปี่ยมไปด้วยความเสียวซ่าน ที่เหนือมนุษย์
ทุกครั้งที่หัวหยักปูดแดงถูกคลึงเค้น เขาก็จะเปล่งเสียงครางต่ำในลำคอที่ฟังดูคล้ายเสียงดนตรีจากนรก เขาไม่ได้รูดเพื่อปลดปล่อย เพียงอย่างเดียว แต่เขากำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกหิวโหยในกามที่กำลังแผ่กระจายอยู่ทั่วเรือลำนี้ เขาใช้ความเงี่ยนของมนุษย์ เป็นเครื่องปรุงรสชั้นดีในการกระตุ้นตัณหาของตนเอง
จังหวะการรูดเริ่มเร็วขึ้นเล็กน้อย เสียงเนื้อกระทบเนื้อท่ามกลางแสงสีม่วงดังสอดประสานกับเสียงกรนเบาๆ ของเหล่าลูกเรือ
"อา... ความกำหนัดที่บริสุทธิ์เช่นนี้ ข้าจะกลืนกินมันให้หมด ทั้งน้ำเงี่ยนของเจ้าเวน และความร่านของเจ้าเด็กนี่..."
เขานึกถึงจังหวะที่เรนจะถูกเวนขยี้ด้วยลำควยยักษ์หรือจังหวะที่ออยเก้นจะยัดเยียดความดิบเถื่อนใส่ร่องตูดของเรน
ยิ่งคิดลำควยของเขาก็ยิ่งสั่นกระตุกด้วยความซ่านสยิว หัวหยักบานฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่ใสสะอาดทว่าเปี่ยมไปด้วยพิษร้ายแห่งราคะ เขาเล่นกับความเสียวซ่านนั้นอย่างใจเย็น ราวกับว่าเวลาบนโลกนี้ไม่มีความหมายสำหรับเขา ความสุขสมที่เขาได้รับในยามนี้ มันช่างล้ำลึกและป่าเถื่อนเกินกว่าที่มนุษย์หน้าไหนจะจินตนาการถึง
แสงสีม่วงเริ่มเข้มข้นขึ้นตามจังหวะอารมณ์ของเขา ก่อนที่ร่างเงาปริศนาจะค่อยๆ เลือนหายไปในอากาศทิ้งไว้เพียงเสียงหัวเราะเยาะหยัน และกลิ่นคาวกามจางๆ ที่ลอยวนเวียนอยู่หน้าห้องพักของเวน ทิ้งให้เรนยังคงนอนซุกอกอุ่นๆ โดยไม่รู้เลยว่าเขากำลังถูกจับตามอง โดยตัวตนที่อันตรายที่สุด และความเสียวซ่านที่แท้จริงที่กำลังรอเขาอยู่นั้น... มันยิ่งใหญ่กว่าที่เขาคิดไว้หลายเท่าตัวนัก
ท่ามกลางความมืดมิดที่โอบล้อมเรือเหาะ Grandcypher เวนดิ่งลึกลงไปในห้วงนิทราที่บิดเบี้ยว ในความฝันนั้น ท้องฟ้าเหนือหมู่เมฆ ไม่ได้เป็นสีครามสว่างไสวอีกต่อไป แต่มันกลับย้อมไปด้วยสีม่วงหม่นที่ดูน่าสะอิดสะเอียน
เวนพบว่าตัวเองยืนอยู่นิ่งท่ามกลางกองซากศพของอสูรมีปีกที่เขาเพิ่งสังหาร ทว่ากลิ่นที่ลอยมาปะทะจมูกกลับไม่ใช่กลิ่นเลือด แต่มันคือกลิ่น น้ำเงี่ยน ที่ข้นคลักและคาวจัดจนแทบสำลัก
เขาเห็นเงาของชายปริศนาผู้หนึ่งยืนอยู่บนยอดเสากระโดงเรือ ร่างนั้นแผ่ออร่าความชั่วร้ายและเย้ายวนออกมาอย่างรุนแรง ชายผู้นั้นหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่งพลางใช้นิ้วเรียวยาวรูดไล้ไปตามลำควยของตนเองอย่างไม่อายฟ้าดิน สายตาปริศนานั้นจ้องมอง ลงมายังกลางดาดฟ้าเรือ ที่ซึ่งเวนเห็นภาพนิมิตที่ทำให้เขาหัวใจแทบหยุดเต้น เขาเห็นเรนถูกกระชากออกมาจากรอยแยกของมิติ ร่างขาวโพลนของเรนล้มลงกลางวงล้อมของออยเก้นและแรคคัม
ภาพในฝันเปลี่ยนเป็นความหยาบโลนที่เกินกว่าอัศวินผู้ทรงศีลจะจินตนาการได้ เขาเห็นออยเก้นควักลำควยปืนใหญ่ออกมาจ่อหน้าเรน ขณะที่แรคคัมใช้มือหยาบกร้านบีบเค้นไปตามร่องตูดของเด็กหนุ่มอย่างเมามัน
ทุกคนบนเรือเริ่มเปลี่ยนไป สายตาของเพื่อนร่วมรบเต็มไปด้วยความร่านกระหาย พวกเขากลายเป็นสัตว์ป่าที่รุมทึ้งร่างของเรน เพื่อตักตวงความเสียวซ่าน แต่สิ่งที่ทำให้เวนช็อกที่สุดคือความรู้สึกของตัวเขาเองในฝัน เขากลับไม่ได้รู้สึกอยากเข้าไปช่วยเรน แต่เขากลับรู้สึกถึงความเงี่ยนที่ปะทุขึ้นจนลำควยของเขาแข็งผงาด
เขาอยากจะพุ่งเข้าไปร่วมวงรุมกินโต๊ะ อยากจะจับเรนอ้าขาแล้วยัดเยียดความยิ่งใหญ่ของเขาเข้าไปให้มิดลำควย เสียงหัวเราะของชายปริศนาสีม่วงดังขึ้นพร้อมกับเสียงครางระงมที่หยาบช้าที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยิน
"เฮือก!"
เวนสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก ลมหายใจของเขาหอบถี่ราวนักวิ่งมาราธอน เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผมท่ามกลางความเงียบสงัด ของห้องพักที่อวลไปด้วยกลิ่นกายจางๆ ของคนข้างกาย กลิ่นนวลเนื้อของเรนที่ซุกนอนแนบแผงอกของเขาอยู่นั้น มันช่างเป็นสิ่งเร้าที่อันตรายเหลือเกิน
เวนลืมตาโพลงท่ามกลางความมืด สติที่เพิ่งกลับมาปะทะกับภาพในฝันจนเขาต้องกุมขมับ
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับข้า... เวนตั้งคำถามกับตัวเองอย่างตระหนก สายตาของเขาจ้องมองใบหน้ายามหลับที่ดูไร้เดียงสาของเรน แต่ในหัวกลับมีแต่คำพูดหยาบโลนวนเวียนอยู่ไม่หยุด คำว่า 'ควย' และ 'การชักว่าว' มันหลุดออกมาในความคิดของเขาได้ยังไง?
ทั้งที่ตลอดชีวิตอัศวินที่ผ่านมา เขาคือคนที่สุภาพที่สุด เคร่งครัดในศีลธรรมที่สุด แม้แต่เรื่องใต้สะดือเขาก็แทบจะไม่เคยหยิบยก มาเป็นหัวข้อสนทนา แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกเหมือนมีสัตว์ร้ายกระหายกามถูกขังอยู่ภายใต้ผิวหนังของเขาเอง
ความเร่าร้อนและความอยากในกามพุ่งกลับมาโจมตีเวนอีกครั้งอย่างรุนแรงเมื่อเรนขยับตัวซุกเข้าหาไออุ่นของเขา จิตใต้สำนึกของเขาร่ำร้องว่านี่ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง แต่ร่างกายกลับไม่เชื่อฟัง ลำควยยักษ์ของอัศวินทองคำดีดตัวผงาดขึ้นมาทันที มันแนบเข้ากับหน้าท้องของเรนและแข็งจนปวดหนึบไปถึงโคน ปูดโปนด้วยเส้นเลือดที่หล่อเลี้ยงความต้องการอย่างบ้าคลั่ง
ท่อนเนื้อร้อนฉ่าของเวนดุนดันหน้าท้องเนียนของเรนผ่านเนื้อผ้ากางเกงบางๆ ทุกจังหวะที่เรนหายใจเข้าออก หน้าท้องขาวๆ นั่นก็ขยับมาเสียดสีกับหัวหยักของเขาจนเวนต้องขบฟันแน่นเพื่อกั้นเสียงคราง
ความเสียวซ่านที่แล่นปราดจากจุดยุทธศาสตร์พุ่งขึ้นสู่สมองทำให้เขาเห็นภาพตัวเองกำลังจับเรนกระแทกกับผนังห้องพัก แล้วยิงน้ำเงี่ยนใส่หน้าขาวๆ นั่นให้เปรอะไปหมด น้ำหล่อลื่นเริ่มซึมออกมาจากปลายควยจนชื้นแฉะเปื้อนหน้าท้องของคนข้างกาย เวนรู้สึกถึงความเปียกชื้นนั้นและมันยิ่งทำให้เขาเงี่ยนจัดจนแทบจะคลั่ง
เดี๋ยวนะ... ข้าไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ามาเป็นเดือนแล้ว ล่าสุดที่ข้าปลดปล่อยมันก็แค่การระบายความเครียดเพียงลำพังด้วยความรวดเร็ว และเป็นระเบียบ แต่ทำไมตอนนี้ความต้องการมันถึงดุดันขนาดนี้? ทำไมเขาถึงมองเรนแล้วเห็นแต่ที่ระบายความใคร่? ทำไมเขาถึงอยากจะจับเรนแหกตูดแล้วยัดควยเข้าไปเย็ดให้สาแก่ใจ?
"อึก..." เวนพยายามสะกดกลั้นอารมณ์เงี่ยนลงไปอย่างยากลำบาก เขาพยายามนึกถึงกฎเกณฑ์ นึกถึงคำสอนของอัศวิน แต่ในมโนภาพกลับเห็นเพียงเรนที่อ้าขากว้างโชว์ร่องตูดและสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านจากการโดนเขาขยี้
ความคิดหยาบช้าเหล่านี้มาจากไหน? ใครกันที่เป็นคนใส่สิ่งปฏิกูลพวกนี้เข้ามารบกวนจิตวิญญาณของเขา หรือว่าชายปริศนาในฝันจะเป็นคนทำ?
เวนจ้องมองเรนที่ยังคงหลับสนิทราวกับไม่รู้ร้อนรู้หนาวว่ากำลังนอนอยู่ข้างกายสัตว์ป่าที่ใกล้จะตบะแตกเต็มที หัวหยักที่ปูดโปนของเขาเรียกร้องการสอดใส่เข้าไปในช่องทางที่คับแน่น มันปวดจนเขาอยากจะเอื้อมมือไปชักว่าวให้รู้แล้วรู้รอดตรงนี้ เวนกลัว... กลัวว่าถ้าเขายอมแพ้ต่อความต้องการอีกเพียงครั้งเดียว เขาจะไม่สามารถกลับไปเป็นเวนคนเดิมได้อีกเลย
เขามองดูหยาดน้ำที่เริ่มชุ่มโชกเป้ากางเกง พลางถอนใจยาวในความมืด ออร่าของหมาป่าในตัวเขามันเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ จนกรงขังศีลธรรมเริ่มผุพัง เวนได้แต่ภาวนาให้ถึงเช้าเร็วๆ ก่อนที่เขาจะเสียการควบคุมแล้วทำลายความบริสุทธิ์ของหนุ่มหล่อ ตรงหน้าด้วยท่อนควยที่หิวโหยของเขาเอง
ณ ดินแดนที่สูงส่งเหนือมวลเมฆเกินกว่าที่มนุษย์หน้าไหนจะจินตนาการ วิหารลอยฟ้าที่เคยสง่างามและเปี่ยมไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ บัดนี้กลับถูกคุกคามด้วยหมอกควันสีม่วงจางๆ ที่ดูลึกลับและขยะแขยง มันไหลวนไปตามเสาหินอ่อนสีขาวนวล ราวกับรอยตำหนิ ที่กำลังกัดกินความบริสุทธิ์ของสรวงสวรรค์
ทูตสวรรค์ผู้หนึ่งยืนตระหง่านท่ามกลางความเงียบที่น่าอึดอัด เขารับรู้ได้ด้วยจิตวิญญาณว่าโลกที่ผู้คนมองว่าเป็นเพียง ‘เกม’ แห่งนี้ แท้จริงแล้วมันคือมิติที่มีลมหายใจ และตอนนี้มันกำลังถูกรุกรานโดยใครบางคน—เจ้าของออร่าสีม่วงจอมเจ้าเล่ห์ที่บ้ากามและชั่วร้าย ผู้ที่หวังจะหลอมรวมมิติแห่งนี้เข้ากับโลกความจริงเพื่อเปลี่ยนทุกอย่างให้กลายเป็นแดนสังวาสอันไร้ที่สิ้นสุด
ชายผู้มี ‘ปีกขนาดใหญ่ 6 ปีกที่แผ่สยาย’ อยู่เบื้องหลังพยายามข่มกลั้นความหวาดหวั่น ปีกแต่ละข้างของเขาที่เคยขาวบริสุทธิ์ บัดนี้กลับดูสั่นไหวและอ่อนแรง ชุดเกราะสีเงินที่ส่องประกายศักดิ์สิทธิ์บัดนี้ดูหม่นแสงลง พลังงานเกือบทั้งหมดของเขา ถูกรีดเค้นออกไปเพื่อกระทำภารกิจสุดท้าย—นั่นคือการดึงตัวแปรที่เหมาะสมที่สุดจากมิติอื่นเข้ามาเพื่อเป็นผู้กอบกู้
เขาใช้จิตวิญญาณแลกกับการพาชายหนุ่มที่ชื่อ ‘เรน’ เข้ามาเพื่อให้เป็นผู้ปลดปล่อยความหยาบช้าต่ำตมที่กำลังครอบงำมิตินี้ ทว่าสิ่งที่เขาต้องแลกมานั้นมันช่างแสนสาหัส เมื่อพลังที่เคยเป็นเกราะคุ้มครองจิตใจสูญสิ้นไป อาคมกามที่ลอยอวลอยู่ทั่ว ชั้นบรรยากาศก็เริ่มซึมลึกเข้าสู่จิตใจของทูตสวรรค์ผู้สูงส่งอย่างไม่อาจต้านทาน
ความคิดลามกเริ่มผุดขึ้นมาในหัวเป็นระลอก ภาพนิมิตที่แสนหยาบช้าโจมตีจิตสำนึกของเขา เขาเห็นตัวเองไม่ได้ยืนสง่างาม อยู่บนบัลลังก์ แต่เห็นตัวเองถูกชายฉกรรจ์รุมล้อม ร่างกายที่มีปีก 6 ปีกนี้ถูกชายฉกรรจ์จับกดลงกับพื้นดินที่โสโครกแล้วโดนยัด ควยเข้าทุกรูที่มี
เขาจินตนาการถึงภาพตัวเองที่อยากถูกพวกมนุษย์ดิบเถื่อนรุมโทรมจนร่างทั้งร่างชุ่มโชกไปด้วยน้ำควยขาวขุ่นที่กระจายไปทั่ว ขนปีกที่เคยบริสุทธิ์
“อึก...” ทูตสวรรค์ผู้ทรงศักดิ์ทรุดตัวลงบนพื้นหินอ่อน ความเจ็บปวดจากการที่สติพยายามต้านทานความเงี่ยนมันช่างทรมานนัก ลำควยของเขาแข็งขืนจนปวดหนึบใต้อาภรณ์ศักดิ์สิทธิ์ มันดุนดันเกราะเงินจนเขาแทบจะคลั่ง ความร้อนรุ่มที่หว่างขามันรุนแรง เสียจนความศักดิ์สิทธิ์ที่เหลืออยู่เริ่มมอดไหม้
เขากัดฟันกรอดพยายามรวบรวมพลังที่เหลือเพียงน้อยนิดวาดมือขึ้นกลางอากาศ ปรากฏเป็นอักขระสีทองที่บิดเบี้ยวตามอารมณ์ใคร่
ระบบถูกปรับปรุงใหม่ด้วยเงื่อนไขที่บ้ากามที่สุด เพราะเขาได้รับอิทธิพลจากอาคมสีม่วงนั่นจนไม่สามารถสร้างทางรอดอื่นได้ พลังงานที่จะใช้ขับไล่ความมืดมิดในตอนนี้มีเพียง ‘พลังแห่งกาม’ เท่านั้นที่จะต่อกรกับเจ้าของหมอกสีม่วงได้ เขาจึงต้องสร้างกฎ 3 ข้อเพื่อให้เรนทำตาม
1.ทำให้เหล่าชายหนุ่มมีใจให้ตนเองทุกคน (เซ็กส์ที่เต็มใจมิใช่จากมนตรา)
2.ได้รับน้ำกามจากชายหนุ่มทุกคนไม่ว่าจะช่องทางใดก็ตาม (เพื่อหล่อเลี้ยงพลังชีวิตให้อยู่ได้ในมิตินี้)
3.มอบน้ำกามให้ชายหนุ่มทุกคนไม่ว่าจะช่องทางใดก็ตาม (น้ำเชื้อของผู้มาจากต่างโลกช่วยชำระมนตราให้หายไป)
“ฝาก... ชะตากรรมด้วย... เรน...” เขาพึมพำผ่านกระแสจิตที่ส่งไปถึงเรน แต่คำพูดในหัวกลับเต็มไปด้วยคำหยาบโลน เพราะสติเริ่มหลุดลอย
‘จงรีบไปอมควยพวกมันซะ... จงไปโดนพวกมันกระแทกเย็ดรูตูดให้ยับจนน้ำเงี่ยนล้นรู!’
เมื่อสิ้นสุดการสร้างระบบ ร่างที่มี 6 ปีกก็ไม่อาจทานทนต่อความร่านร้อนได้อีกต่อไป เขาทรุดกายลงอย่างหมดสภาพ
สองมือที่เคยพนมสวดอ้อนวอนกลับเอื้อมลงไปกระชากอาภรณ์ของตนเองออก เผยให้เห็นลำควยที่ขาวผ่องทว่าแข็งเป๊ก จนหัวหยักบานสั่นระริก มือสะอาดสีขาวนวลจับเข้าที่ท่อนเนื้อร้อนฉ่านั้นแล้วเริ่มชักว่าวอย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อท่ามกลางวิหารศักดิ์สิทธิ์ฟังดูน่าอนาถใจยิ่งนัก
“อา... ซี้ดดด...” ทูตสวรรค์ผู้สูงส่งครางลั่น สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวที่ขัดกับรัศมีรอบกาย เขาจินตนาการถึงสัมผัส ที่หยาบช้าของมนุษย์ยามที่เขารูดมือรัวเร็วขึ้น
จนกระทั่งถึงจุดสุดยอด น้ำเงี่ยนขาวขุ่นข้นคลักพุ่งทะลักออกมาซัดเข้าที่หน้าและเกราะอกของตัวเองอย่างแรง เขาหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ก่อนจะทำสิ่งที่ต่ำตมที่สุดเท่าที่ทูตสวรรค์เคยทำ นั่นคือการก้มลงเลียพื้นและกลืนกินน้ำเงี่ยน ของตัวเองเข้าไปทุกหยดด้วยความหิวโหยน้ำกามอย่างที่ไม่มีวันเติมเต็ม
ความเงี่ยนไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย เขารู้สึกถึงความเสียวซ่านที่ไหลเวียนจนอยากจะโดนรุมเย็ดตอนนี้เดี๋ยวนี้ เขาเริ่มเริ่มรูดว่าวต่อในรอบที่สองทันทีอย่างเมามัน ปีกทั้ง 6 ปีกขยับพริ้วตามจังหวะการชักว่าวที่ป่าเถื่อน ทอดทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดไว้เบื้องหลัง เพื่อรอคอยวันที่เรนจะทำภารกิจให้สำเร็จ หรือไม่ก็รอวันที่เขาจะกลายเป็นเพียง ทาสกามที่นอนอ้าขาให้ทุกคนมาสำเร็จความใคร่บนสรวงสวรรค์แห่งนี้
เหนือห้วงมิติที่มนุษย์ทั่วไปจะเอื้อมถึง ณ วิหารแห่งต้นกำเนิดที่ลอยล่องอยู่กลางสุญญากาศอันเวิ้งว้าง บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยกลิ่นอายของพลังธาตุที่เข้มข้นจนอากาศบิดเบี้ยว
ฝั่งหนึ่งคือเขตแดนของ วิลนาส (Wilnas) มังกรเพลิงผู้กำยำ เปลวเพลิงสีชาดพวยพุ่งขึ้นจากรอยแตกของพื้นหิน ลาวาเดือดพล่านไหลรินราวกับสายน้ำที่ไร้จุดจบ สะท้อนถึงความบ้าคลั่งและความร้อนแรงที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง
อีกฝั่งคือแดนของ ลินด์วอร์ม (Lindwurm) มังกรแสงผู้รักษากฎ แสงสว่างสีขาวนวลที่ดูเยือกเย็นและบริสุทธิ์อาบชโลมไปทั่วบริเวณ ทว่าบัดนี้ แสงสว่างนั้นกลับดูสั่นไหวอย่างประหลาด เมื่อมองลงไปยังมิติเบื้องล่างที่ถูกเรียกว่า Gayblue มิติที่บัดนี้กลายเป็นเพียงสนามเด็กเล่นของกามารมณ์ที่น่าสะอิดสะเอียน
วิลนาส (มังกรเพลิง) ยืนตระหง่านอยู่ขอบวิหาร ร่างแปลงมนุษย์ของเขานั้นกำยำล่ำสันจนน่าเกรงขาม ผิวสีทองแดงกร้านแดดเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่อัดแน่น ผิวหนังของเขาแผ่ไอความร้อนออกมาจางๆ เขาเปลือยอกอวดกล้ามท้องเป็นลอนสวย ตัดกับกางเกงหนังรัดรูปที่ดูอึดอัดเพราะบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายในนั้นเขื่องเกินกว่า จะเก็บได้มิด สายตาคมกริบจ้องมองลงไปยังเรือ Grandcypher ที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกสีม่วง
“เจ้าคิดจะทำอะไรกับเรื่องนี้ไหมวะ? ลินด์วอร์ม” วิลนาสเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ
“ข้าคิดว่าความวุ่นวายครั้งนี้ไม่น่าวางใจ แผนการของไอ้สารเลวนั่นมันรุกรานจิตใจเร็วกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก”
ลินด์วอร์ม (มังกรแสง) ในชุดอัศวินสีขาวบริสุทธิ์ที่ประดับด้วยทองคำขยับปกเสื้อให้เข้าที่ ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูเจ้าระเบียบนั้นเคร่งขรึม
“ข้าก็อยากลงไปจัดการ แต่ทำไม่ได้ เจ้าเองก็รู้ว่าเมื่อพวกเราลงไปวุ่นวายนั่นหมายถึงหายนะของมิตินั้น และเข้าทางแผนของเจ้าบ้านั่นแน่นอน ในเมื่อมันอยากเล่นสนุกนักก็ปล่อยไปก่อน เจ้านก 6 ปีกนั่นยอมแลกทุกอย่างเพื่อช่วยแล้ว แต่ดูสิ มันคุ้มไหม? สุดท้ายก็โดนรุกรานจิตใจจนเกือบจะกลายเป็นทาสกามารมณ์ไปแล้ว”
ลินด์วอร์มแค่นเสียงเหยียดหยามเมื่อนึกถึงซันดัลฟอน ทูตสวรรค์ผู้สูงส่งที่บัดนี้ต้องลงไปนอนกลืนน้ำเงี่ยนของตัวเองเพื่อรักษาโลก
“ข้าสมเพชมันจริงๆ ยอมสละกระทั่งศักดิ์ศรีเพื่อให้มนุษย์โลกอย่างเจ้าเด็กเรนนั่นมาช่วย ทั้งที่ตัวเองก็เริ่มจะโดนสัญชาตญาณสัตว์ป่า ลากลงไปสู่ความต่ำตม ที่ข้ายังไม่ลงไปวุ่นวายเพราะเรื่องวุ่นๆ นี้มันเกิดขึ้นแค่บนเรือเท่านั้น พวกจิตใจอ่อนแอพอโดน รุกรานจิตเข้าหน่อยก็เผยความหน้ามืดหิวกามออกมากันหมด เฮ้อ...”
วิลนาสหัวเราะหึๆ พลางบิดไหล่จนกระดูกลั่น
“ว่าแต่ข้าไม่คิดเลยนะว่าไอ้สารเลวนั่นจะคิดการใหญ่แบบนี้ มีแต่มันเท่านั้นแหละที่กล้าทำเรื่องชั่วช้าเลวทราม เอ่อ แต่จะว่าไปก็น่าเสียวดีเหมือนกันนะ ความคิดหยาบโลนที่มันแผ่ออกมาเนี่ย”
ลินด์วอร์มถลึงตาใส่ทันที
“เจ้านี่มันสมกับเป็นพวกสมองกล้ามจริงๆ ดีนะที่พวกเราเป็นมังกรต้นกำเนิด อุบายต่ำๆ แบบนี้น่ะเหรอ ทำอะไรพวกเราไม่ได้หรอก เฮอะ!”
วิลนาสหยุดชะงักก่อนจะหันมามองหน้าลินด์วอร์มอย่างตะลึง
“แน่ใจนะว่าทำอะไรไม่ได้? เจ้าไม่เห็นเหรอว่ามังกรหญิงสาวของกลุ่มเราหายตัวไปกันหมดน่ะ? ทั้งกัลเลออนและอีเวีย ถ้าอาคมนั่นทำอะไรไม่ได้จริง พวกนางต้องยังอยู่และมาร่วมประชุมกับเราสิ!”
คำพูดของวิลนาสทำให้ลินด์วอร์มหน้าตึงขึ้นมาทันที เขารู้แก่ใจว่าสถานการณ์มันเลวร้ายกว่าที่ปากพูด พลังกามารมณ์ที่ปกคลุมอยู่นั้นมันรุนแรงจนสามารถแทรกซึมได้ทุกอณู แต่เขาก็ยังแถไปตามสไตล์ผู้รักษากฎ
“พวกนั้นแค่โดนกักตัวอยู่อีกมิติ และด้วยพลังของพวกนาง ถ้าอยากจะออกมาก็คงไม่ยาก แต่ท่าทางตอนนี้คงหาเรื่องอู้งานน่ะแหละ หรือไม่ก็อาจจะโดนไอ้สารเลวนั่นจัดฉากให้ไปหาเรื่องสนุกๆ ทำจนลืมทางกลับ”
ลินด์วอร์มพยายามตีสีหน้าเคร่งเครียด แต่ในใจกลับเริ่มว้าวุ่น เขามองไปที่วิลนาสที่ยืนอยู่ข้างๆ กลิ่นเหงื่อและความร้อน ของมังกรเพลิงมันช่างเร้าอารมณ์อย่างประหลาด ลินด์วอร์มเริ่มจินตนาการถึงภาพที่ตัวเองโดนพละกำลังมหาศาลของวิลนาส กดลงกับพื้นวิหาร แล้วโดน “เย็ด” อย่างดุเดือดด้วยน้ำเงี่ยนมหาศาลที่ร้อนระอุราวกับลาวา ความคิดนั้นทำให้ ลำควย ของมังกรแสง ภายใต้ชุดอัศวินเริ่มแข็งขืนและตุงโป่งออกมาอย่างน่าอาย
“เรามารอดูกันต่อไปดีกว่าว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้จะจบลงยังไง ถ้าเจ้าหนุ่มเรนนั่นจัดการไม่สำเร็จก็คงต้องรีเซ็ทมิตินั้นทิ้งซะ แล้วเริ่มลูปใหม่แทน”
ลินด์วอร์มพูดพลางเสมองไปทางอื่นเพื่อซ่อนความประหม่าและความเงี่ยนที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
วิลนาสพยักหน้าเห็นด้วย แต่สัญชาตญาณมังกรเพลิงสมองกล้ามที่ซื่อตรงต่อความต้องการ มือหนาที่เต็มไปด้วย เส้นเลือดปูดโปนของเขาเผลอล้วงลงไปขยำเข้าที่เป้ากางเกงของตัวเองอย่างแรง เขารู้สึกถึงลำควยอันใหญ่โตมโหฬาร ที่สั่นระริกอยู่ข้างใน มันคือท่อนเนื้อที่ทรงพลังและมีขนาดเขื่องสมฐานะมังกรต้นกำเนิด
หัวหยักบานปูดโปนร้อนผ่าวจนแทบจะทะลุเนื้อผ้าออกมา ลำควยของเขายาวและหนาปึกขนาดที่ว่าหากสอดใส่เข้าไปในตัวใคร คนนั้นต้องขาดใจตายด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงเกินกว่ามนุษย์จะรับไหว
วิลนาสรูดขยำความยิ่งใหญ่ของตัวเองอย่างเมามันต่อหน้าลินด์วอร์ม
“อืม... ข้าว่าข้าก็เริ่มจะทนไม่ไหวเหมือนกันว่ะ ลินด์วอร์ม ความเงี่ยนนี่มันรุนแรงจริงๆ เลย” วิลนาสมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยแววตากระหาย
ลินด์วอร์มจ้องมองมือของวิลนาสที่ขยำเป้าจนเห็นรูปทรงลำควยชัดเจนแล้วได้แต่ลอบกลืนน้ำลาย เป้ากางเกงของมังกรแสงบัดนี้ตุงชัดจนปิดไม่มิด พลังแห่งกามารมณ์ที่ถูกสร้างขึ้นบัดนี้เริ่มกัดกินแม้กระทั่งมังกรผู้เป็นอมตะเสียแล้ว
“ฝากชะตากรรมของมิติแห่งนี้ด้วยนะ... เรน”
วิลนาสพึมพำเสียงพร่าก่อนจะเริ่มรูดควยผ่านเนื้อผ้า เขาส่งสายตาไปยังลินด์วอร์มที่เริ่มจะตบะแตกตามไปในอีกไม่ช้า
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์