แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย pauly99 เมื่อ 2026-2-19 18:54
ท้องฟ้ายามเช้าเหนือหมู่เมฆช่างงดงามจนน่าใจหาย แสงอาทิตย์อ่อนๆ ตกกระทบกับปีกของเรือเหาะ Grandcypher ที่สั่นสะเทือนเบาๆ ตามจังหวะเครื่องยนต์
เรนยืนเกาะกราบเรือ สูดอากาศที่บริสุทธิ์จนเต็มปอด เขาไม่เคยคิดเลยว่ากราฟิกกากๆ บนหน้าจอมือถือร้าวๆ จะกลายเป็นความจริง ที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้
ไม่ไกลนัก แรคคัม ยืนประจำอยู่ที่พวงมาลัยบังคับเรือ ปากคาบกล้องยาสูบส่งกลิ่นหอมไหม้จางๆ ท่าทางของเขาดูดิบเถื่อนและเชี่ยวชาญ มือหนาข้างหนึ่งล้วงลงไปใต้กางเกงหนัง จัดระเบียบ ‘ลำควย’ ของตัวเองให้เข้าที่เข้าทางพลางขยำมันเบาๆ ราวกับเป็นเรื่องปกติ
เรนจ้องมองตาไม่กะพริบจินตนาการไปไกลว่าถ้าปากของเขาไปทำหน้าที่แทนมือหนาๆ ของแรคคัมในตอนนี้ กลิ่นเหงื่อและรสชาติความเป็นชายของต้นหนเรือคนนี้จะจัดจ้านแค่ไหน
แรคคัมเหลือบเห็นสายตาหื่นกระหายของเรน เขาไม่ได้หลบตา แต่กลับยักคิ้วให้กวนๆ พลางแกล้งขยำเป้าตัวเองโชว์อีกรอบ ‘จ้องขนาดนี้ อยากลองช่วยขยำดูไหมล่ะเจ้าหนู?’ แรคคัมคิดในใจพลางหัวเราะหึๆ เขาได้รับรายงานจากออยเก้นแล้วว่าเรนคือ ‘เสือซุ่ม’ ที่เพิ่งพ่นพิษน้ำขาวขุ่นเต็มห้องพักเมื่อคืน ไม่เลวเลยทีเดียวสำหรับคนที่เพิ่งขึ้นเรือมาวันแรก มันกล้าดีจริง ๆ
ปึก!
แรงกระแทกจากฝ่ามือหนักๆ ลงบนสะบักทำเอาเรนสะดุ้งตัวโยนจนเกือบตกเรือ ออยเก้น ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างหลัง ใบหน้ากร้านโลกของชายวัยกลางคนดูมีเลศนัย
“ไอ้หนู ตื่นแต่เช้าเลย หลับสบายไหม?” ออยเก้นถามพลางยักคิ้วให้แบบฉบับชายชาติทหาร
“หลับสบายดีครับ... สบายตัวสุดๆ เลยล่ะลุง” เรนตอบด้วยรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม
ออยเก้นระเบิดเสียงหัวเราะลั่นจนพุงกระเพื่อม เขาก้มลงมากระซิบข้างหูเรนจนกลิ่นเหล้าจางๆ ปะทะจมูก
“เออ เชื่อว่าสบายจริง กลิ่นน้ำเงี่ยนหอมฟุ้งไปถึงทางเดินขนาดนั้น ยังจะนอนแก้ผ้าอวดควยไม่ยอมล้างอีกนะมึง แสบจริงๆ”
เรนยิ้มเขินแต่ไม่ถอย “ก็ที่นี่มีแต่ผู้ชายผมนึกว่าไม่มีใครถือซะอีก หรือลุงไม่เคยล่ะครับ?”
“เอ้า ไอ้นี่ ข้าก็ชักสิวะ!” ออยเก้นสวนกลับทันควัน “ข้าน่ะเห็นแบบนี้ ควยแข็งเป๊กทุกเช้า อย่างน้อยต้องมีวันละ 2 น้ำล่ะวะถึงจะหลับลง อยู่ไปเดี๋ยวก็ชิน พวกเราน่ะพี่น้องกัน ว่างๆ ก็ผลัดกันชักบ้าง ประลองกันบ้างเป็นธรรมดา!”
เรนอึ้ง... นี่มันสวรรค์ชัดๆ โลกที่การคุยเรื่องควยและการชักว่าวแข่งกันเป็นเรื่องสามัญประจำวัน ธีมเกมจีบหนุ่มฉบับดิบเถื่อนนี้ มันช่างถูกจริตเขาเสียเหลือเกิน
กลิ่นสตูว์เนื้อหอมกรุ่นลอยมาจากห้องครัว พร้อมกับการปรากฏตัวของ เวน ที่เดินมาตามทุกคนไปทานมื้อเช้า ทันทีที่สายตาของ อัศวินทองคำสบเข้ากับเรนใบหน้าหล่อเหลานั่นก็แดงซ่านขึ้นมาถึงใบหู เขารีบหลบตาแล้วเดินนำลิ่วๆ ไปทันที ความรู้สึกของ ลำควยยักษ์ใต้เกราะที่เพิ่งผ่านการรีดน้ำเมื่อคืนเพราะภาพติดตาของเรนยังคงทำให้เขาว้าวุ่นใจจนแทบบ้า
แต่ทว่า... โครม!!!
แรงกระแทกมหาศาลทำให้เรือเอียงวูบ อาหารบนโต๊ะกระจายเกลื่อน ทุกคนชักอาวุธทันที ศัตรูมีปีกนับร้อยพุ่งเข้าจู่โจมเรือรวดเร็ว ราวกับห่าฝน
“ทุกคนเข้ามาอยู่ในโล่ของผมก่อน! Rampart!” เวนตะโกนก้อง กางบาเรียสีทองสว่างไสวครอบทุกคนไว้
“บัดซบ! มันรุมจากระยะไกลเกินไป!” แรคคัมสบถพลางรัวปืนใส่ไม่ยั้ง แม้แต่ออยเก้นที่เล็งสไนเปอร์อยู่ก็กัดฟันกรอด เพราะศัตรูมีมากเกินไป
เรนยืนมองความโกลาหลนั้น ใจเขาเต้นระรัว ‘ไม่ได้การ ถ้ากูมัวแต่ดู เดี๋ยวกูได้ตายก่อนอมควยแน่!’
ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็เปล่งแสงสีดำมืดมิดดุจรัตติกาล ชุดของเขาเปลี่ยนเป็นนักบวชสีทึบ ในมือมีมีดสั้นสลักคำว่า The Cross
“ให้ตายเหอะ กูได้อาวุธแล้วโว้ยยยย ... แม่งสนุกฉิบหาย!”
เรนพุ่งออกจากโดมบาเรียราวกับลูกธนู เขาวาดลวดลายมีดสั้นตัดอากาศจนเกิดเป็นรอยแยกมิติบดขยี้ศัตรู ท่วงท่าที่พลิ้วไหวและเด็ดขาด ทำเอาทุกคนอึ้งไปตามๆ กัน
เวนตะโกนเรียกด้วยความห่วงใย แต่เรนกลับหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่งกลางสมรภูมิราวกับเป็นคนละคน
หลังจบศึก ทุกคนล้อมเรนไว้ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยคำถาม กัปตันสอบสวนความจริงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แรคคัมยังคงถือปืนจ่อแบบพร้อมยิง
เรนตัดสินใจ ‘ด้นสด’ เล่าเรื่องการข้ามมิติและการเป็นนักบวชผู้แสวงบุญเพื่อเอาตัวรอด แม้กัปตันจะยังไม่เชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่การตัดสินใจสุดท้ายกลับทำให้เรนถึงกับต้องหลุดยิ้มออกมา
“เพื่อความปลอดภัย เวน นายต้องรับผิดชอบดูแลเรน” กัปตันสั่ง
“ให้นายจับตาดูเขาตลอดเวลา ย้ายเขาไปนอนห้องเดียวกับนายซะ!”
เยสสส! เรนกรีดร้องในใจ สวรรค์ทรงโปรด กูกำลังจะได้ไปนอนเบียดกับพี่หมาใหญ่ในห้องแคบๆ แล้ว!
แต่เวนกลับหันมามองเรนด้วยใบหน้านิ่งเฉย สายตาอัศวินที่เคยใจดีกลับดูดุดันขึ้นมาอย่างประหลาด
“ได้ครับกัปตัน แต่ผมมีกฎเด็ดขาดสำหรับคนที่จะมานอนห้องเดียวกับผม” เวนเดินเข้าไปใกล้เรนจนหน้าอกแกร่ง แทบจะชนหน้าแล้วประกาศก้อง
“หนึ่ง ห้ามนอนแก้ผ้าโชว์ควย สอง ห้ามชักว่าวจนน้ำเลอะเทอะเตียงแล้วไม่ล้าง ผมรักความสะอาด และถ้าคุณทำผิดกฎ... ผมจะลงโทษคุณด้วยวิธีของอัศวินเข้าใจไหม?”
เรนหน้าชาไปถึงทรวง เขาได้แต่พยักหน้า ส่วนในใจนั้น ... ไอ้เวรรรร! มึงเล่นบอกทุกคนบนเรือว่ากูขี้เงี่ยนขนาดขึ้นเรือวันแรก ก็ชักว่าวน้ำแตกกระจาย มึงงงงงง!
พวกออยเก้นและแรคคัมหัวเราะร่วนกับอาการ ‘โดนคุมกำเนิด’ ของเรน แต่ในวินาทีนั้นเอง หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมา
[ระบบ: ค่าความแนบแน่น: +5% (ทุกคน)] [สถานะของเป้าหมายหลัก: เวน - เขารู้สึกสนใจคุณเข้าแล้ว!] [ระดับของหัวใจ 0.5/10 (เริ่มชอบเล็กน้อย)]
เรนมองเวนที่เดินสะบัดผ้าคลุมมุ่งหน้าไปห้องครัว กฎที่เขาวางไว้มันไม่ได้ยากขนาดทำตามไม่ได้ ก็แค่ชักแล้วไปล้างไง เดี๋ยวมึงเจอกูชักโชว์แน่ไอ้เวร
เวนหันมามองเรนแล้วยิ้มให้ สายตาของเขาดูร่าเริงแต่ลึก ๆ มันคือสายตาของ ‘ผู้คุม’ ที่กำลังจ้องมอง ‘เหยื่อ’ ที่แสนเย้ายวนต่างหาก
เจ้าหมาโตตัวนี้เริ่มมีออร่าของหมาป่าโผล่ให้เห็นจาง ๆ แล้ว
งานนี้ ต่างฝ่ายต่างมีแผน ใครจะพลาดท่าก่อน ที่รู้ ๆ เรนไม่ใช่ฝ่ายเสียเปรียบแน่นอน ...
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์