[Fic] Gayblue Fantasy : บทที่ 2 : นาวาชายชาตรีกับกลิ่นคาวโลกีย์ที่เริ่มก่อตัว
แสงสีทองส้มของอาทิตย์อัสดงทาบทับลงบนดาดฟ้าไม้ของเรือ Grandcypher ที่จอดสงบนิ่งอยู่ตรงท่าเรือเหาะ บรรยากาศเหนือน่านฟ้า
ดูสวยงามจนน่าใจหาย แต่สิ่งที่ทำให้เรนแทบหยุดหายใจไม่ใช่ทิวทัศน์รอบข้าง แต่มันคือภาพของผู้ชายหุ่นแน่นหลายคนที่กำลังลำเลียง
เสบียงกันอยู่บนดาดฟ้าเรือ
แต่ละคนอยู่ในชุดที่เน้นสัดส่วน ร่างกายกำยำล่ำสัน มัดกล้ามเนื้อขยับเขยื้อนยามยกลังไม้หนักๆจนเหงื่อโซมกาย กลิ่นสาบหนุ่ม
และความร้อนแรงจากมัดกล้ามที่ผ่านการใช้งานอย่างหนักลอยมาปะทะจมูกจนเรนลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ
สายตาของเรนเริ่มสแกนไปทั่วดาดฟ้าเรือเหมือนเครื่องเอกซเรย์ เขาจ้องมองเป้ากางเกงของลูกเรือแต่ละคนที่ขยับตามจังหวะการเดิน
บ้างก็เป็นรอยนูนขนาดเขื่องที่ส่ายไปมาภายใต้กางเกงผ้าเนื้อหนา บ้างก็ตุงแน่นจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจน ความเงี่ยนในตัวมันพุ่งพล่าน
จนน้ำเงี่ยนใสๆ แทบปริออกมาจากปลายหัวหยักที่แข็งขืนประท้วงกางเกง
“เฮ้! ทุกคน! ฉันพาเพื่อนใหม่มาด้วยล่ะ!” เวนตะโกนบอกด้วยเสียงดังกังวาน พร้อมกับลากเรนเข้าไปหากลุ่มผู้นำของเรือ
กัปตัน (Gran) เดินเข้ามาหาเป็นคนแรก เขาอยู่ในชุดนักรบสีฟ้าสดใส ใบหน้าหล่อเหลาจิ้มลิ้มแบบหมาเด็กที่ชวนให้เอ็นดู
แต่พอมองต่ำลงไป ร่างกายของเขากลับอัดแน่นด้วยกล้ามเนื้อที่สมส่วน หน้าท้องแบนราบและช่วงล่างที่ดูแข็งแรง
กัปตันจ้องมองเรนด้วยความสงสัยแต่ก็เปี่ยมไปด้วยความเป็นมิตร
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันเป็นกัปตันของเรือลำนี้ เรียกกัปตันเฉย ๆ ก็ได้”
ถัดมาคือ แรคคัม (Rackam) ต้นหนเรือร่างสันทัดที่แผ่รังสีความเถื่อนออกมาในทุกขุมขน เขาคาบบุหรี่ไว้ในปาก พ่นควันสีจางออกมา
พลางหรี่ตามองเรนอย่างพิจารณา สายตาเสือร้ายคู่นั้นทำให้เรนเสียวสันหลังวาบ
ร่างกายของแรคคัมดูจะเน้นไปที่ความคล่องตัว กางเกงหนังสีน้ำตาลของเขารัดแน่นจนเห็นลำควยที่ดูท่าทางจะยาวเฟื้อยซ่อนอยู่ข้างใน
เรนจินตนาการไปถึงตอนที่แรคคัมพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเขาในขณะที่กระแทกลำควยยาวๆ นั่นเข้ามิดลำคอ... แค่คิดน้ำเงี่ยนก็แทบจะพุ่ง
ส่วน ออยเก้น (Eugen) คือนิยามของความเก๋า รุ่นใหญ่ร่างบึกบึนที่เผยให้เห็นกล้ามแขนเป็นมัด ๆ มีรอยแผลเป็นที่บ่งบอกถึงประสบการณ์
คัดท้ายเรือมายาวนาน เขานิ่งเงียบพลางกอดอกพิงกราบเรือ สายตาที่ดุดันจ้องมองเรนราวกำลังอ่านทะลุเข้าไปถึงตับไตไส้พุง
เรนลอบสำรวจเป้ากางเกงของออยเก้นที่ดูอวบอูมเป็นพิเศษตามประสาคนมีอายุแต่ยังฟิตปั๋ง มันนูนเด่นจนน่ากลัวว่า 'ปืนใหญ่'
ของลุงคนนี้จะทะลวงรูเขาจนแหกพ่าย
ขณะที่เดินสำรวจเรือ เรนเผลอหลุดปากถามออกไปตามความเคยชินของสายกาชา
“เอ่อ... แล้วคุณไลเรีย กับคุณโรเซตต้า ล่ะครับ? ไปไหนซะล่ะ?”
สิ้นคำถามนั้น บรรยากาศรอบข้างพลันเงียบกริบดุจป่าช้า แรคคัมหยุดชะงักมือที่เช็ดปืนทันที ความกดดันแผ่ซ่านออกมา
จนอากาศรอบตัวเย็นเยือกขึ้นมาอย่างน่าขนลุก ออยเก้นขมวดคิ้วเข้มจ้องมองเรนเหมือนมองตัวประหลาด
กัปตันทำหน้างงงวยอย่างเห็นได้ชัด
“ชื่อที่นายพูดมา... มันคืออะไรน่ะ?” กัปตันถามด้วยน้ำเสียงสงสัยขีดสุด
“ในอาณาจักรลอยฟ้าแห่งนี้มีแต่ผู้ชายเท่านั้นที่เดินทางและสู้รบ ไม่มีชื่อแปลกประหลาดแบบนั้นหรอก”
แรคคัมสำทับ เสียงของเขาเย็นชาจนเรนใจหายวาบ
'ฉิบหายแล้ว กูลืมไป นี่มันโลกที่มีแต่ควยครองเมืองนี่หว่า!' เรนรีบโบกไม้โบกมือแก้ตัวพัลวัน
“อ๋อ! สงสัยผมจะจำสลับกับนิทานพื้นบ้านน่ะครับ ฮ่า ๆ ๆ ชื่อสมมติในเรื่องเล่าน่ะครับ”
เวนเห็นท่าไม่ค่อยดี เขาจึงรีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อลดความตึงเครียด
“เอ้า! เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไปล้างตัวกันเถอะเรน เดี๋ยวฉันพาไปเอง!”
เวนกวาดแขนหนามาคล้องคอเรนแล้วออกแรงลากไปทางห้องอาบน้ำรวมทันที สัมผัสจากท่อนแขนที่ร้อนระอุและเต็มไปด้วย
มัดกล้ามเนื้อแข็งๆ ของเวนที่โอบรัดรอบคอ ทำให้จมูกของเรนซุกเข้าใกล้ซอกคอหนา กลิ่นกายเหงื่อๆ ผสมกลิ่นความเป็นชาย
ที่พุ่งพล่านของอัศวินหนุ่มโชยมาปะทะจมูกอย่างจัง กลิ่นมันดิบ มันแรง และมันปลุกเร้าอารมณ์จนควยของเรนกระตุกหงึกๆ
ภายใต้กางเกง
“มาเถอะ ห้องอาบน้ำรวมของเรือเรากว้างขวางมาก นายจะได้ผ่อนคลายนะเรน!” เวนพูดพลางหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี
โดยไม่รู้เลยว่าแขกของเขากำลังตื่นเต้นจนตัวสั่น ไม่ใช่เพราะจะได้อาบน้ำ แต่เพราะจะได้เห็น 'ควยยักษ์' ของเขาแบบเต็มตา
ไม่มีอะไรปิดบังในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้
เรนเดินตามแรงลากของเวนไป สายตาจับจ้องที่เป้ากางเกงตุงๆ ของเวนที่ส่ายไปมาอยู่ตรงหน้าด้วยความหวังอันเปี่ยมล้น
ในโลกที่ไม่มีผู้หญิง และมีแต่ผู้ชายหุ่นแซ่บขนาดนี้... เขาจะรีดน้ำเงี่ยนของพวกมันทุกคนให้เกลี้ยงเรือเลยคอยดู!
ภายในห้องอาบน้ำรวมของเรือ Grandcypher ไอน้ำสีขาวขุ่นพุ่งพล่านจนบดบังทัศนียภาพไปกึ่งหนึ่ง กลิ่นสบู่หอมสะอาด
อบอวลไปทั่วห้อง ตัดกับกลิ่นอายดิบเถื่อนของท้องทะเลที่พัดผ่านเข้ามาตามช่องลม
เวนไม่รอช้า เขาจัดการถอดชุดเกราะหนักอึ้งออกทีละชิ้น เสียงโลหะกระทบพื้นไม้ดัง 'เคร้ง! เคร้ง!' ก้องสะท้อนไปมา ความร้อนระอุ
แผ่ออกมาจากร่างกายที่ผ่านศึกหนักของอัศวินหนุ่มจนเรนรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้น
เมื่อเสื้อผ้าชิ้นสุดท้ายหลุดออก ร่างเปลือยเปล่าของเวนก็ปรากฏแก่สายตาแบบ Full HD แผ่นหลังกว้างของเขาอัดแน่นด้วยกล้ามเนื้อ
เป็นมัดๆ มีรอยแผลเป็นจางๆ ประดับอยู่ประปรายพอกะเทินให้ดูขลัง
ก้นแกร่งทรงลูกมะพร้าวสองลูกขาวนวลเด้งสู้สายตายามที่เขาขยับตัวเทน้ำราดไหล่ หยดน้ำใสไหลผ่านร่องอกหนา ลัดเลาะไปตาม
ลอนหน้าท้องสลาตัน ก่อนจะไหลลงไปรวมกันที่โคนขา และเมื่อเวนหันกลับมา เรนถึงกับเข่าอ่อนจนแทบจะทรุดลงไปกับพื้น
ลำควยยักษ์ของเวนที่แม้จะยังไม่ตื่นตัว แต่มันกลับทิ้งตัวยาวพาดพวงไข่ใบเขื่องที่มีขนปุยสีทองปกคลุมจางๆ รูปร่างของมันช่างอลังการ
หัวหยักสีชมพูเข้มปิดทับด้วยหนังหุ้มปลายบางๆ มันดูยิ่งใหญ่จนน่าเกรงขามและน่าอมให้แก้มตุ่ยในเวลาเดียวกัน ไอน้ำที่เกาะตามลำเนื้อ
ทำให้มันดูมันวาวและเย้ายวนจนเรนแทบจะคุมสติไม่อยู่
“เข้ามาสิเรน ยืนอึ้งอะไรล่ะ?” เวนกวักมือเรียกอย่างร่าเริงพลางเทน้ำราดตัวจนไรขนหน้าอกเปียกชุ่ม
เรนรีบแก้ผ้าออกแล้วก้าวเข้าไปใกล้ ลอบมองลำควยยักษ์ที่แกว่งไกวตามจังหวะเดินของอัศวินหนุ่ม ใจเรนเต้นโครมครามจนจะหลุดออกมา
นอกอก ความเงี่ยนที่อัดอั้นมานานทำให้ลำควยสีชมพูของเรนแข็งชันโชว์หราประจันหน้ากับเวน แต่เจ้าหมาใหญ่กลับหัวเราะร่วน
ไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้ง
“โอ้โห! ของนายก็ไม่ธรรมดานี่นา สมเป็นลูกผู้ชายจริงๆ!” เวนชมซื่อๆ ก่อนจะใช้ฝ่ามือหนาขยี้หัวเรนจนหัวสั่น
เรนได้แต่ยิ้มแหย ในใจท่อง 'ยุบหนอ พองหนอ' แต่ควยมันพองจนจะแตกอยู่รอมร่อ เขาพยายามเบือนหน้าหนีจากลำควยยักษ์ตรงหน้า
แต่สายตาเจ้ากรรมก็มักจะเหลือบไปเห็นหัวหยักปูดโปนของเวนที่สะบัดไปมาตามจังหวะขัดตัว กลิ่นสบู่อ่อนๆ ผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ ของเวน
ที่โชยมากับไอน้ำร้อนๆ มันช่างร่านและปลุกเร้าอารมณ์จนเรนแทบจะพุ่งเข้าไปงับหัวควยนั่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด
บนดาดฟ้าเรือที่มืดมิด มีเพียงแสงจากดวงดาวและแสงไฟหรี่จางๆ แรคคัม ออยเก้น และกัปตันนั่งล้อมวงกัน บรรยากาศเงียบสงัด
แฝงไปด้วยความกดดัน แรคคัมพ่นควันบุหรี่สีขาวจางออกมา กลิ่นยาสูบฉุนจัดโชยไปตามลม
“ไอ้หนุ่มที่ชื่อเรนนั่น... มันแปลกๆ นะ” แรคคัมเปรยขึ้น น้ำเสียงแฝงความระแวง “พวกนายสังเกตไหม สายตามันไม่ได้จ้องมอง
ที่เป้าหมายภารกิจหรือเรือเลยแม้แต่นิด แต่แม่งจ้องมองที่ ‘เป้า’ ของพวกเราทุกคน สายตามันเหมือนเสือหิวที่มองเห็นเนื้อสด
มันดูหิวโหยควยอย่างบอกไม่ถูก”
“เวนมันซื่อเกินไป มันมองทุกคนเป็นเพื่อนหมด ใครมาดีมันก็ต้อนรับ” ออยเก้นเสริมด้วยเสียงต่ำลึกพลางกอดอก มัดกล้ามแขนที่มีรอยแผล
เป็นกระตุกตามจังหวะพูด
“แต่ข้าสังเกตเห็นพลังงานบางอย่างจากตัวมัน เหมือนมันมาจากที่อื่น... ที่ที่ไม่ใช่โลกนี้ และไอ้ท่าทางร่านๆ ของมันนั่น ข้าว่ามันจ้องจะเคลม
ไอ้เวนเป็นคนแรกแน่ๆ”
กัปตันนิ่งเงียบ มองไปยังขอบฟ้าที่มืดสนิท
“ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ถ้าเวนไว้ใจ ผมก็จะรอดูไปก่อน แต่อย่าประมาทก็พอ แรคคัม คอยดูมันไว้ อย่าให้มันล่วงเกินเวนมากเกินไป
หรือถ้ามันจะทำอะไรจริง ก็หวังว่ามันจะรับพละกำลังของเวนไหวนะ”
หลังจากเวนพาทัวร์เรือจนจบและขอตัวไปนอนด้วยท่าทางเขินจัดเมื่อเรนชมว่า
"กล้ามอกคุณสวยมากครับ"
เรนก็ได้กลับมายังห้องพักส่วนตัวที่แคบแต่เป็นส่วนตัว เขายืนอยู่หน้ากระจกเงาบานเก่า สำรวจร่างใหม่ที่ระบบมอบให้
ชายหนุ่มผิวขาวเนียนละเอียดราวกับน้ำนม สูงโปร่งมีกล้ามท้องจางๆ พอให้ดูเซ็กซี่ หน้าตาหล่อเหลาคมคายแบบนายเอกในฝัน
และที่สำคัญที่สุด ลำควยสีชมพูระเรื่อที่ตอนนี้แข็งโป๊กจนปลายหัวปูดโปนขยายใหญ่ออกมา น้ำเงี่ยนใสๆ เริ่มปริ่มออกมาจากรูกลางหัวหยัก
เขาอดทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
“อ่า... เวน... ควยแม่งใหญ่ฉิบหาย ใหญ่สัสๆ...”
เรนครางต่ำพลางทิ้งตัวลงบนเตียงไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด มือเรียวคว้าหมับเข้าที่ท่อนเนื้อร้อนฉ่าของตัวเอง เขาเริ่มรูดว่าวอย่างรวดเร็ว
และรุนแรง จินตนาการถึงภาพลำควยมหึมาของเวนที่สะบัดตบหน้าของเขาในห้องน้ำเมื่อครู่ กลิ่นสบู่ผสมกลิ่นกายชายชาตรีของเวน
ยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูก
“ซี้ด... เวน... ขออมควยหน่อยครับ... อึก... อยากให้คุณเอาควยยัดปากผมแรงๆ... ซี๊ดดดด”
แม้ในความคิดจะร่านแค่ไหน แต่ปากเขากลับครางด้วยถ้อยคำสุภาพเพราะรู้ว่าเวนชอบคนแบบนั้น เขาต้องการล่อลวงให้หมาป่าตัวนี้
ตื่นขึ้นมาขย้ำเขา มือเรียวขยับรูดขึ้นลงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกัน 'ตับ! ตับ! ตับ!' ดังสนั่นไปทั่วห้องแคบๆ เขาจินตนาการถึงน้ำหนักตัว
ของเวนที่กดทับลงมา แผ่นหลังกว้างที่บังแสงมิด และลำควยยักษ์ที่กำลังทะลวงเข้ามาในตัวเขา
ความเสียวซ่านแล่นพล่านตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาตามไขสันหลังจนสมองขาวโพลน ลมหายใจเริ่มติดขัดและถี่กระชั้น
หัวควยสีชมพูของเรนสั่นระริก ปลายหัวปูดปวมจนแทบจะแตกสลาย และเมื่อจินตนาการถึงจังหวะที่เวนระเบิดน้ำกามคาวๆ ใส่หน้า
“อ๊าาาา! เวน!!! น้ำผมแตกแล้ว!!!”
เรนเกร็งกระตุกไปทั้งร่าง แผ่นหลังแอ่นโค้งขึ้นจากเตียง น้ำเงี่ยนขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาเป็นสายแรงสลับเบาพุ่งเปรอะ
เต็มหน้าท้องแกร่งและง่ามนิ้ว บางส่วนกระเด็นขึ้นไปถึงอก กลิ่นคาวกามดิบๆ คลุ้งไปทั่วห้อง
เรนนอนหอบหายใจถี่ ดวงตาเยิ้มกริ่มด้วยความใคร่ที่ได้รับการปลดปล่อยเพียงชั่วคราว เขานอนแผ่หลาอยู่บนเตียงทั้งที่ร่างกายเปลือยเปล่า
และเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามขาวโพน ความเหนื่อยล้าทำให้เขาผลอยหลับไปในทันที โดยที่ลืมนึกทำความสะอาดคราบน้ำกามเหล่านี้
แต่จะสำคัญอะไรล่ะ ในเรือที่มีแต่ผู้ชายกล้ามล่ำและควยยักษ์แบบนี้ การตื่นมาในสภาพร่านๆ แบบนี้อาจจะเป็นการเริ่มต้นภารกิจจีบหนุ่ม
ที่ยอดเยี่ยมที่สุดก็ได้
บทที่ 3 กลิ่นคาวในรอยแยกแห่งศีลธรรม 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-2-19 13:27:40
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-2-19 13:53:05
โพสต์ 2026-2-19 17:39:53
โพสต์ 2026-2-20 18:30:43
