มนตราหยาดทิพย์กษีราธารา ตอนที่ 32 : พ่อครูธนูทำโทษเมียหนุ่มแบบจัดหนัก

Ohmfany14

รถยนต์สีดำของธนูของบ้านสวนมณีเทวาเคลื่อนตัวออกจากโรงเรียนวัดหนองดาวเหนืออย่างช้าๆ ท่ามกลางแสงสีส้มรำไรของอาทิตย์อัสดง ธนู นั่งกุมพวงมาลัยด้วยท่าทางสงบเยือกเย็น ในขณะที่ โอม นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าที่ยังคงมีรอยเขินอายซ้อนทับความเหนื่อยล้าจากภารกิจตลอดทั้งวัน

โอมตัดสินใจหันไปสบตาชายผู้เป็นที่รัก แล้วเริ่มเล่าความจริงทุกอย่างที่เกิดขึ้นในห้องภาษาต่างประเทศ รวมถึงเรื่องของ ครูชาญวิทย์ และ ครูกรณ์ ที่บัดนี้กลายเป็นผู้ร่วมรับรู้ความลับและได้ดื่มกินน้ำนมทิพย์เพื่อช่วยระบายความทุกข์ทรมานให้แก่เขา

ธนูรับฟังเงียบๆ ใบหน้าที่เคร่งขรึมนั้นไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองหรือหึงหวงอย่างที่โอมกังวล ในทางกลับกัน เขากลับเอื้อมมือหนามากุมมือโอมไว้แน่นแล้วบีบเบาๆ เป็นเชิงปลอบโยน

"พี่ไม่ว่าอะไรหรอกโอม..." ธนูเอ่ยเสียงทุ้มลึก "พี่รู้ดีว่านี่คือ 'สัจจะแห่งเทพกษีราเทวา' ชะตาชีวิตของโอมถูกลิขิตมาให้เป็นผู้ประทานน้ำนมทิพย์จากปทุมถันทั้งสองข้าง เพื่อบำรุงธาตุและชำระล้างกิเลสให้แก่บุรุษที่มีบุญสัมพันธ์กัน การที่ครูชาญและครูกรณ์ได้ลิ้มรสเจ้านั้น ก็ถือว่าเป็นวาสนาของพวกเขา และเป็นหน้าที่ของเจ้าที่ต้องแผ่เมตตา"

โอมผ่อนลมหายใจยาวด้วยความโล่งอก "ขอบคุณนะครับพี่ธนูที่เข้าใจ โอมกลัวพี่จะโกรธที่โอมปล่อยให้คนอื่นเข้าใกล้ตัว"

"พี่เป็นชายผู้ครองอาคม พี่มองเห็นมากกว่าที่ตาเนื้อเห็น" ธนูยิ้มที่มุมปาก "น้ำนมของเจ้าคือทานบารมี ยิ่งเจ้าให้แก่ชายผู้ประพฤติดี พลังตบะในตัวเจ้าก็จะยิ่งบริสุทธิ์... แต่จำไว้นะโอม ถึงเจ้าจะเป็นของทุกคนตามหน้าที่ แต่ใจและกายของเจ้าในยามค่ำคืน คือของพี่เพียงผู้เดียว"

คืนนั้นที่เรือนไม้สักทองกลางสวนมณีเทวา บรรยากาศเงียบสงัดมีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไร แต่ภายในห้องนอนกลับร้อนระอุด้วยเพลิงอารมณ์ แม้พ่อครูธนูจะเอ่ยปากว่าเข้าใจในโชคชะตาของเมียรัก แต่ลึกๆ ในใจของชายผู้ครองอาคมก็แฝงไปด้วยความหึงหวงที่เห็นโอมต้องไปปรนเปรอชายอื่นถึงสามคนในวันเดียว

"โอม.. ถึงพี่จะยอมให้ทำหน้าที่ของเทพกษีรา แต่คืนนี้พี่จะประทับตราไว้ทุกตารางนิ้ว ว่าโอมเป็นเมียของพี่แต่เพียงผู้เดียว"

ธนูไม่รอช้า เขาโถมกายเข้าหาโอมบนเตียงไม้หนานุ่ม มือหนาฉีกทึ้งเสื้อสีกากีของโอมออกจนกระดุมกระเด็นไปคนละทิศละทาง เผยให้เห็นปทุมถันมหาศาลที่ส่ายไหวรุนแรง ธนูก้มลงฝังใบหน้าเข้ากับทรวงอกขาวผ่อง สูดดมกลิ่นน้ำนมทิพย์เทวาอย่างบ้าคลั่ง

"จ๊วบ ๆ จ๊วบ ๆ จ๊วบ ๆ!!! อึก... อึก... อึก!"

ธนูครอบครองยอดอกของโอมด้วยความรุนแรงและรัดรึงกว่าทุกครั้ง เขาดูดดื่มน้ำนมทิพย์เทวาอย่างตะกละตะกลาม ราวกับจะสูบเอาทุกหยดที่ชายอื่นเคยสัมผัสออกไปให้หมดสิ้น มือหนาทั้งสองข้างบีบเค้นเต้านมใหญ่โตของโอมจนเนื้อปลิ้นโผล่ตามซอกนิ้ว แรงบีบทำให้โอมเจ็บปนเสียวจนต้องแอ่นอกสู้

"อ้า ๆ อ้า ๆ อ้า ๆ... พี่ธนู... เบาๆ จ๊ะ โอมเสียว... อื้อออ พี่ดูดแรงจัง" โอมครางระเส่า มือเรียวขยุ้มแผ่นหลังกว้างของธนูจนเป็นรอยเล็บ

ธนูไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาแยกขาขาวผ่องของโอมออกกว้าง ก่อนจะตอกย้ำความเป็นเจ้าของด้วยการกดแทรกกายเข้าสู่จุดกึ่งกลางความเป็นชายของโอมอย่างรุนแรงและรวดเร็วในคราวเดียว

"ปึก!!!... อ๊ะ ๆ อ๊ะ ๆ อ๊ะ ๆ... อ้า ๆ อ้า ๆ อ้า ๆ!"

โอมเชิดหน้าพะงาบ หายใจไม่ทั่วท้องเมื่อความใหญ่โตของสามีมุดทะลวงลึกเข้าสู่ภายใน ธนูเริ่มบทเพลงรักที่ดุดัน กระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่างโอมอย่างหนักหน่วงทุกลมหายใจ เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นก้องห้องนอน ผสานกับเสียงครางระงมของโอมที่พร่ำเรียกชื่อสามีไม่ขาดปาก

ทุกครั้งที่ธนูส่งแรงกระแทกเข้าใส่ น้ำนมจากอกโอมก็พุ่งกระฉูดเลอะเต็มหน้าอกและใบหน้าของธนู ชายหนุ่มคำรามในลำคอด้วยความพึงใจก่อนจะโน้มตัวไปสลับดูดดื่มน้ำนมจากยอดอกที่ชูชันไม่หยุดพัก

"อึก... อึก... โอม เมียของพี่...โอมเป็นของพี่คนเดียว!"

ศึกรักดำเนินไปหลายต่อหลายยก ธนูโหมกระหน่ำใส่เมียหนุ่มอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย จนกระทั่งถึงจุดสุดยอด เขาระเบิดฉีดพ่น "น้ำวิสุทธิ์" อันร้อนผ่าวและเต็มไปด้วยพลังอาคมเข้าสู่ร่างกายของโอมจนล้นปรี่ และเขาก็ไม่ยอมหยุดเพียงเท่านั้น ธนูยังคงรั้งร่างโอมไว้เพื่อต่อยกถัดไปทันทีตลอดทั้งคืน

เมื่อแสงทองเริ่มจับขอบฟ้า โอมนอนหอบระรวยอยู่ในอ้อมกอดของธนู ร่างกายขาวผ่องบัดนี้เต็มไปด้วยรอยรักสีแดงระเรื่อ และคราบน้ำนมทิพย์ผสมกับน้ำวิสุทธิ์ของธนูที่แห้งกรังตามหน้าขาและทรวงอก แม้จะเพลียจัดจากการถูก "จัดหนัก" ทั้งคืน แต่ผิวพรรณของโอมกลับดูเปล่งปลั่งและมีออร่าแรงกว่าเดิมเสียอีก

ธนูจูบหน้าผากโอมเบาๆ "วันนี้พี่จะไปส่งเมียของพี่ที่โรงเรียนเอง.."

เช้าวันอังคารอันสดใส ก่อนที่จะเดินทางไปโรงเรียนเพื่อสรุปงานค่ายวิชาการ โอม ในชุดข้าราชการสีกากีที่ดูสง่างามแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน เดินลงจากเรือนใหญ่ตรงไปยังบ้านพักคนงานท้ายสวน เพื่อทำกิจวัตรสำคัญที่เขาทำเป็นประจำด้วยจิตเมตตา

เข้ม หัวหน้าคนงานหนุ่มใหญ่ร่างกายกำยำ ผู้เป็นพ่อหม้ายเมียตายและต้องเลี้ยงดู "น้องเขต" ลูกชายทารกวัยเพียงไม่กี่เดือนเพียงลำพัง นั่งรออยู่ที่ชานบ้านพร้อมกับอุ้มลูกน้อยที่กำลังร้องไห้จ้าเพราะความหิว

"มาแล้วครับ พี่เข้ม น้องเขตร้องใหญ่เลย" โอมเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางรับตัวทารกมาอุ้มไว้ในอ้อมอก

โอมค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อสีกากีและแหวกผ้าพันอกออก เผยให้เห็นปทุมถันมหาศาลที่บัดนี้กลับมาเต่งตึงและคัดแน่นอีกครั้งหลังจากได้รับพลัง "น้ำวิสุทธิ์" จากพ่อครูธนูมาทั้งคืน เขาส่งยอดอกสีแดงระเรื่อเข้าสู่ปากเล็กๆ ของน้องเขต ทันทีที่ทารกได้สัมผัสรสชาติน้ำนมทิพย์เทวา เสียงร้องไห้ก็เงียบกริบ กลายเป็นเสียงดูดกลืนอย่างเอร็ดอร่อย

"อึก... อึก... อึก..."

น้องเขตนอนหลับตาพริ้ม ร่างกายทารกที่เคยดูซูบซีดกลับเริ่มมีเลือดฝาดและดูแข็งแรงขึ้นด้วยอานุภาพของยาทิพย์ โอมก้มมองดูเด็กน้อยด้วยสายตาเปี่ยมรัก พลางลูบศีรษะเบาๆ

เมื่อน้องเขตอิ่มหนำจนหลับคาอกโอมไปแล้ว เข้มก็รีบเข้ามาประคองลูกน้อยไปนอนในเปล ก่อนจะหันกลับมาหาโอมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนและโหยหา ในฐานะชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่เสียเมียไปนาน พลังกษีราจากตัวโอมคือสิ่งที่หล่อเลี้ยงทั้งกายและใจของเขา

"คุณโอมครับ... น้ำนมยังเหลืออีกมาก ให้ผมช่วยระบายนะครับ" เข้มเอ่ยเสียงพร่าพลางคุกเข่าลงตรงหน้าโอม

โอมพยักหน้าอนุญาต "เอาสิครับพี่เข้ม วันนี้โอมต้องไปงานหนักที่โรงเรียน ช่วยโอมเอาออกทีครับ"

เข้มไม่รอช้า เขาประคองเต้านมขาวผ่องมหาศาลของโอมขึ้นมาด้วยมือหนาที่หยาบกร้านจากการทำงานหนัก แต่กลับสัมผัสโอมอย่างนุ่มนวลที่สุด เขาก้มลงครอบครองยอดอกข้างหนึ่งในขณะที่มืออีกข้างบีบเค้นฐานนมอีกข้างจนน้ำนมพุ่งกระฉูด

"จ๊วบ... จวบ... อึก... อึก!"

เสียงดูดดื่มของชายหนุ่มใหญ่ดังชัดเจน เข้มดูดกินอย่างหนักแน่นและซื่อสัตย์ พลังกษีราเทวาไหลเข้าสู่ร่างของหัวหน้าคนงาน ช่วยให้กล้ามเนื้อที่ล้าจากการคุมงานในสวนกลับมาแข็งแกร่งดั่งเหล็กไหล โอมเชิดหน้าขึ้นระบายลมหายใจยาว ความรู้สึกคัดตึงสลายไปพร้อมกับความสุขใจที่ได้ช่วยเหลือสองพ่อลูก

"อื้อออ... พี่เข้ม... ดูดให้เกลี้ยงเลยนะ โอมจะได้ไปทำงานอย่างสบายตัว"

หลังจากจัดการภารกิจที่บ้านสวนเสร็จสิ้น โอมก็จัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อยและเดินทางไปโรงเรียนวัดหนองดาวเหนือ โดยมีเข้มเดินมาส่งที่รถด้วยใบหน้าที่สดใสและเปี่ยมด้วยพละกำลัง

รถยนต์สีดำของพ่อครูธนูออกไปสู่โรงเรียนวัดหนองดาวเหนือ.....

ระหว่างทางบนรถสีดำประตูที่ติดฟิล์มกรองแสงมืดสนิท ซึ่งกำลังเคลื่อนตัวไปตามถนนลูกรังที่ขนาบข้างด้วยป่าละเมาะก่อนจะถึงเขตโรงเรียน พ่อครูธนู ที่กำลังบังคับพวงมาลัยอยู่ จู่ ๆ ก็ชะลอรถลงแล้วหักเข้าจอดข้างทางใต้ร่มไม้ใหญ่ที่ลับตาคน

"พี่ธนู... จอดรถทำไมครับ ใกล้จะถึงโรงเรียนแล้วนะ" โอมเอ่ยถามด้วยความสงสัย แต่พอหันไปสบตาคมกริบของสามี เขาก็เข้าใจความหมายในทันที

"กลิ่นนมของโอมมันหอมฟุ้งจนพี่ทนไม่ไหวแล้วโอม..." ธนูเอ่ยเสียงพร่าพลางเอื้อมมือมาปรับเบาะฝั่งโอมให้เอนลง "เมื่อกี้พี่เห็นโอมป้อนนมน้องเขตแล้วให้ไอ้เข้มมันดูดดื่มจนอิ่มหนำ พี่เป็นผัวแท้ ๆ จะยอมให้คนอื่นได้ดูดดื่มน้ำนมทิพย์เทวาจากเต้าของเมียพี่ พี่จะยอมน้อยหน้าพวกมันรึ!"

โอมยิ้มอ่อนหวานอย่างเอาใจ เขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อสีกากีออกอีกครั้ง ปล่อยให้ปทุมถันมหาศาลที่เพิ่งถูกเข้มดูดไปเพียงไม่นาน กลับมาคัดแน่นขึ้นมาใหม่ด้วยอารมณ์รักที่โหมกระพือ ยอดอกสีทับทิมส่ายไหวรุนแรงตามจังหวะการหายใจ

ธนูโน้มตัวมาประคองหน้าอกของเมียรักไว้แน่น เขาไม่รอช้าก้มลงครอบครองยอดอกข้างหนึ่งอย่างดุดัน

"จ๊วบ!!! อึก... อึก... อึก!"

เสียงดูดกลืนน้ำนมดังก้องอยู่ในห้องโดยสารที่เงียบสนิท ธนูใช้พลังอาคมควบคู่ไปกับการดูดดื่ม เขาใช้ลิ้นรัววนและดูดดึงจนเกิดเสียงดังซ้ำๆ เพื่อเป็นการประกาศศักดาความเป็นเจ้าของเหนือชายทุกคนที่ได้สัมผัสโอมในวันนี้ โอมเชิดหน้าขึ้นระบายลมหายใจ พลางขยุ้มไหล่แกร่งของสามีไว้แน่น

"อื้อออ... พี่ธนู... เบาๆ จ้ะ เดี๋ยวเสื้อโอมยับ... อ้า ๆ อ้า ๆ อ้า ๆ พี่ดูดแรงจนโอมเสียวไปหมดแล้ว"

น้ำนมทิพย์เทวาไหลกระฉูดเข้าสู่ลำคอของพ่อครูธนูจนเขาได้ถึงพลังที่ไหลเวียนกลับมาเต็มเปี่ยม ธนูสลับไปดูดอีกข้างอย่างรีบร้อน มือหนาบีบเค้นเนื้อนุ่มจนเป็นรอยนิ้วมือแดงระเรื่อพาดทับรอยรักที่เขาทำไว้เมื่อคืน

หลังจากธนูดูดดื่มจนพอใจและช่วยจัดแจงเสื้อผ้าให้โอมเรียบร้อย เขาก็ขับรถมาจอดส่งที่หน้าอาคารเรียน โอมก้าวลงจากรถด้วยท่าทางที่ดู "ผุดผ่อง" และมีสง่าราศีอย่างมหาศาล ใบหน้าแดงปลั่งและแววตาหยาดเยิ้มจากการถูกเติมเต็มพลังรัก

nuangnut1996

สนุกมากครับ

papae5za

สนุกก

2936

ขอบคุณครับ

thai_boys

ขอบคุณมากๆนะครับ

sengjit

ขอบคุณครับ

Yaiyra

สุดยอด

nineman

ขอบคุณครับ

Artkaybig54

เสววว

popn

ขอบคุณครับ